Opinions

Godcomplex

The Truman Show is een bizarre, vermakelijke film, die 22 jaar later nog steeds staat als een huis. De logica ter zijde gelegd (het doel van de programma maker is natuurlijk zo onethisch als de pest en zou ook in 1998 nooit worden toegestaan), is deze tragikomedie anno 2021 nog steeds hoogst vermakelijk. Al vond ik het jammer dat het hele plot al meteen weggegeven word. Alleen de omschrijving lezen is al voldoende.

Dit neemt echter niet weg hoe goed het verhaal uitgewerkt is. Het drama en de bizarriteit van de hele situatie hebben de overhand, maar ook de komische stukken die voorbij komen, vond ik erg sterk. Met name de scène waarin teruggeblikt wordt op tegenstanders van de show, die in de show probeerden te komen om Truman te waarschuwen was naast tragisch, in de eerste plaats vooral hilarisch zonder het dat over de top wordt. En dat is knap met dit concept. Alleen het feit dat de maker van de show zichzelf letterlijk achter de maan verschuilt vond ik op het randje zitten. Al was het tevens een sterke metafoor, dat hij zich als de schepper van het leven voor Truman ziet. Deze man heeft een serieus godcomplex.

Hoewel het einde vrij abrupt is, vond ik deze wel sterk en is The Truman Show, in een bepaalde mate vandaag de dag actueler dan ooit. Want hoeveel mensen proberen geforceerd het ideale leven te leiden, wat ze aan de hele wereld willen tonen door middel van social media? In wezen creëert men op deze manier ook een soort eigen gevangenis. Je kan heel filosofisch naar deze titel kijken, maar je kan er eveneens voor kiezen om het verhaal gewoon te ondergaan, zonder dat je er al te veel bij na hoeft te denken. Het is maar net waar jij zelf wel (of geen) zin in hebt.

4,0*

Uit het leven gegrepen

Deze film doet het eens anders. In het verhaal wordt de 14 jarige Annie door een 35 jarige pedofiel het bed in gepraat. Maar in plaats van zich te focussen op deze walgelijke daad is dit slechts een zeer beperkt deel van het geheel. De focus komt al snel op het complete gezin te liggen en toont niet alleen aan wat de daad met hun dochter doet maar laat ook zien hoe het hele gezin hierdoor in elkaar stort . De film kent kop noch staart en loopt daarom ook niet naar een concreet einde toe. Deze blijft open en daardoor dichter bij de werkelijkheid. Annie is getekend voor het leven en het ziet er niet naar uit dat de dader opgespoord gaat worden. Hard, maar wel representatief voor de werkelijkheid en de kracht van Trust.

3,0*

Tucker & Dale vs dullnes

Prent die een persiflage dient te zijn voor alle massacre films van de afgelopen jaren. En ook al wordt er een goede poging gewaagd met een leuk concept; de uitwerking is veelal voorspelbaar en doorgaans slaan de meeste grappen je eerder dood dan dat je naar adem aan het snakken bent omdat je niet meer bijkomt van de vele lachsalvo's die de film op zou willen roepen.

De hele film draait voornamelijk om de personages Tucker en Dale die onbedoeld de nodige achterdocht bij een groepje jongeren oproepen door hun verschijningen. Hierdoor ziet de groep ze als een groepje moordlustige killers. Aangezien het om deze personages draait dienen ze ook de kijker naar zich toe te trekken. Het probleem is dat ze dit niet doen. De personages wisten mijn aandacht amper langer dan een minuut vast te houden door flauwe grappen waar veel meer in had gezeten.

De spoof op het zombie genre in shaun of the dead pakte het een stuk beter aan: plaats komische personages in een gevaarlijke setting en laat een sterke uitwerking verder zijn werk doen. Hier zijn de rollen meer omgedraaid. het concept zou zich uitstekend lenen voor een aantal grappen maar niet voor een hele film lang waardoor het aan de uitwerking al gemakkelijk kan gaan schorren.Wat hier dus het geval is. Een groepje komische figuren die in contact zouden komen met echte kannibalen zou wat mij betreft voor een veel betere uitwerking gezorgd kunnen hebben.

Een diepe onvoldoende geef ik de film echter niet, hij had wel zo zijn momentjes maar deze waren zo schaars aanwezig dat de film in mijn ogen ook absoluut niet hoger verdient. Een award voor meest ongeloofwaardige einde verdiend deze film echter wel!

2,0*

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet..

Is de mystiek die door de gehele film heen hangt ook de kracht van de film? Zeker wel. Doordat je als kijker slechts enkele onduidelijke beelden te zien krijgt van de wezens die in de tunnels rondwaren ga je alles al snel aan je eigen fantasie overlaten. En deze is nu altijd vele malen enger en heftiger als wat de meeste filmmakers op je scherm kunnen toveren..

Natuurlijk moet je eigen fantasie niet het enige uitgangspunt zijn waardoor een film goed wordt. Prima als dit gestimuleerd wordt door de makers -Ongetwijfeld ook door een beperkt budget omdat het project volledig gefinancierd werd door middel van donaties- door de kijker een goede setting te bieden en genoeg onderhuidse spanning te creëren. Maar vervolgens jammer als dit niet helemaal lukt. Er is namelijk gekozen voor een documentaire achtige stijl die bij aanvang nergens storend is maar na verloop van tijd mij begon te irriteren. Dit had beter alleen bij het begin en het einde van de film toegepast kunnen worden omdat je nu als kijker te vaak uit de spanning wordt getrokken doordat een camera man of journaliste weer even tussenbeide moet komen met zijn of haar gebrabbel. We kunnen als kijker ook prima een eigen invulling geven.

Wat mij betreft laat de film op dit punt de nodige steken vallen, maar als je je bedenkt hoe de film tot stand heeft weten te komen hebben de makers alsnog behoorlijk werk afgeleverd. De film kent een leuke aankleding maar had alleen de documentaire achtige stijl wat meer los mogen laten.

3,0*

Tja.

Tja is eigenlijk wat het grootste gedeelte van de film door mijn hoofd spookte. Dit was gepaard gaand met de gedachte dat ik Red State toch echt nog een klein stukje beter vond, en een voldoende heb ik deze film destijds ook niet bepaald gegeven.

Aanvankelijk was ik het niet eens met de verpletterende kritieken; het begin was helemaal niet zo vervelend als beweerd werd en ik vond dat er nog een extra laag aan het verhaal toegevoegd werd doordat er ook dieper op de relatie van Wallace en Ally ingegaan werd. Ik begon de film eigenlijk minder te vinden op het moment dat hij beter zou moeten gaan worden. Ik vond het personage van Parks bijvoorbeeld niet dreigend genoeg gespeeld, en werd zelfs net zo slaperig als het personage van Long van al zijn gezever. En hoe bizar zijn doelen ook zijn veranderd dit het feit niet dat zijn geklets gewoon saai is. Het word echter nog een graadje erger als Depp ten tonele verschijnt. Ik verlies namelijk gewoon al het respect wat ik heb voor hem als acteur als ik hier naar zit te kijken. Dit was een schijtvertoning en daarnaast ook nog eens lachwekkend slecht geacteerd. Het dieptepunt volgt echter pas bij het slotakkoord wat echt het dieptepunt van de film is en gewoon volstrekt onlogisch is. Dit was toch wel het slechtste wat een mens kan verzinnen, en dat dit einde de regie kamer gehaald heeft vind ik onbegrijpelijk.

1,5*

Nice package, crappy content

Een goede sfeer lijkt mede in het begin van de film door de rauwe vertellingen van Kiefer Sutherland meteen gezet. Als we dan ook nog mogen genieten van een aantal niet verkeerde jeugdige vrouwelijke actrices zit het met de beelden en de presentatie wel goed zou je denken, en dit zit het dan ook. De rest valt helaas grotendeels wel tegen.

Het verhaal is niet verkeerd gevonden, maar blijft helaas erg oppervlakkig,en neemt de tijd niet om je als kijker in het verhaal op te zuigen. De personages blijven grotendeels zo plat als een dubbeltje en weten je als kijker zo niet te intrigeren. Het verhaal wordt naar het einde toe tevens flink afgeraffeld. Het dieptepunt vond ik nog wel de scene van het meisje wat tussen de knuffelberen lag en waarbij verondersteld werd dat ze aan het trippen was waardoor de beren tergen haar begonnen te praten. hallo niet genoeg budget ofzo? lachwekkend slecht uitgevoerd. Toen de aftiteling over het scherm rolde werd er mij een ding duidelijk; als je door de leuke aankleding heenkijkt blijft er bar weinig van de film over. Het geheel had dus vrijwel op alle punten een stuk beter gekund. Alsnog 2 sterren omdat de cast er nog wel voor zorgt dat je door blijft kijken en het verhaal wat van oorsprong best redelijk is maar helaas niet goed wordt uitgewerkt...

2,0*

Get ready to be mindfucked!

15 jaar oud is deze productie alweer maar deze staat na al die jaren nog steeds als een huis. Tuurlijk voelt de setting op bepaalde punten een beetje gedateerd aan, met name die in de verre toekomst die me iets te gekunsteld overkwam. Tevens bevat de film de nodige toevalligheden zoals hier wel vaker aangekaart wordt, maar dit wordt nergens storend.

Het verhaal imponeert, het tijdreizen wordt tot in de puntjes perfect uitgewerkt en de rollen worden naar behoren vertolkt. Met name de bejubelde rol van Pitt maakt indruk, evenals die van Willis die een kant laat zien die ik in geen van zijn andere films ooit naar voren heb zien komen..

Ik kan hier wel een hele filosofie over de gedachtegang van de film neer gaan pennen maar dat doe ik beslist niet; de film is op vele manieren te ervaren en op sommige momenten is het niet precies duidelijk wát er nu precies allemaal aan de hand was. Het enige wat mij echt volstrekt onduidelijk was kwam naar voren bij de eindscene. Want wat voor een band had de vrouw met de rare bril die ze opheeft in de toekomst, met de man die het virus los gaat laten? Enfin, het is sowieso opletten bij deze film omdat het je anders al snel zal gaan doen duizelen.

Alhoewel ik de prent zeker wist te waarderen, had ik graag wat meer scene's van de ontsnapte dieren willen zien voorbijkomen en had de vrouwelijke hoofdrolspeelster wat mij betreft beter gecast mogen worden. Ze acteert naar behoren maar valt in het niet vergeleken bij het spel van Pitt en Willis. Ook is het even inkomen hier: het duurde bij mij wel even voor ik echt de film ingezogen werd en voor het geheel me interessant genoeg werd om mezelf aan het denken te laten zetten..

Voor mij absoluut niet een van de sterkere films ooit, maar ik kan goed begrijpen dat hij in de top 250 notering vermeld staat. Maar van mij alsnog een beoordeling die zeker aangeeft dat ik van de film heb genoten.

3,5*