Opinions

Dubbelspel

Atomic Blonde steekt solide in elkaar, maar op het moment dat je een lichtvoetige actietitel in de stijl van John Wick verwacht, kom je bedrogen uit. Dit is namelijk meer een spionage thriller met actie elementen. De actie zelf doet overigens wel sterk denken aan de rauwe actie uit de John Wick franchise, maar verder is dit toch van een heel andere orde.

Het verschil met bovengenoemde is namelijk dat het hier wél opletten geblazen is. Wanneer je je aandacht er niet goed bijhoudt, wordt het al snel lastig om het verhaal te kunnen volgen. Prima wanneer je je hier op ingesteld hebt, maar niet op het moment wanneer je het idee hebt dat de focus op de actie zal gaan liggen. Er zitten weliswaar nog steeds een behoorlijk aantal toffe actievolle momenten in, maar dit is in de eerste plaats een spionnen film, met een complex web van motivaties en persoonlijkheden en waarbij de val van de Berlijnse muur op de achtergrond ook nog een rol speelt.

Kortom, veel te ontpakken en niet bepaald een gemakkelijke wegkijker, waarbij ik mij met momenten ook verveelde omdat ik niet echt gegrepen werd door het verhaal. Het waren die momenten dat de actie losbarstte dat ik mijn aandacht er weer goed bij kreeg. Hierbij vond ik het personage van Charlize Theron erg tof neergezet, maar mocht er een vervolg komen dan hoop ik dat de makers het zullen gaan houden bij een meer rechttoe rechtaan wraakverhaal.

3,0*

Voor eigen rechter spelen

Prima Duits misdaaddrama waarbij je wel rekening moet houden dat ongeveer 1/3 deel een rechtbankdrama beslaat. Niet iedere kijker zal vermoedelijk goed door dit gedeelte heen kunnen komen. Het contrast is namelijk groot tussen dit klinisch opgezette stuk en de scènes die zich hiervoor en erna afspelen, maar het blijkt een essentieel onderdeel van het verhaal te zijn. Buiten het gebrek aan uitvraag van direct (gefingeerd) tegenbewijs door het gerechtshof aan de extremisten die verantwoordelijk worden gehouden voor de bomexplosie, draagt dit onderdeel bij aan de impactvolle finale. Ik vond het fascinerend om te zien hoe je afkomst en je verleden je positie in een rechtszaak kunnen beïnvloeden, ook al ben je zelf het slachtoffer. Dit legt de regisseur sterk en overtuigend vast.

Minstens net zo overtuigend is het fantastisch neergezette personage door Diane Kruger die ervoor zorgen dat bepaalde gedragingen van het personage niet al te cliché overkomen, doordat ze zo overtuigend worden neergezet. Al komen sommige gedragingen (denk o.a. het vergrijpen aan drugs) nogal abrupt over.

In the Fade heeft ondanks zijn compacte speelduur soms wat momenten die langdradig aan kunnen voelen, maar de positieve kant hiervan is dat de pijn en het verdriet van het hoofdpersonage beter voelbaar worden. Wat ik wel mistte was iets meer inzage in het leven van de daders en meer achtergrond bij hun monsterlijke beweegredenen, maar ik begrijp ook dat dit er door de regisseur uitgelaten is om een focus op Nuri en haar gezin te houden. Al met al zeker een aanrader.

3,5*

Het meisje zonder naam

The Autopsy of Jane Doe die net aan het einde van 2016 uitkwam werd door verschillende bronnen genoemd als de engste film van 2016. Nu hoor ik dit tegenwoordig wel vaker waardoor ik hier inmiddels niet gevoelig meer voor ben, en ook in het geval van deze titel valt het voor de doorgewinterde horrorfans allemaal wel mee.

Hoewel dit best wel eens serieus kanshebber van engste film van 2016 zou kunnen zijn voor mij persoonlijk, komt dat ook gewoon vanwege het feit dat ik dit jaar niet bijster veel sterke horrors de reveu heb zien passeren. De enige serieuze concurrent die ik dit jaar gezien heb is The Conjuring 2. In ieder geval is deze autopsie van mevrouw Jane minimaal van een gelijk niveau en ook al veel beter dan de zogenaamd beste Amerikaanse horrorfilm van de afgelopen 20 jaar (Don't breathe).

Deze titel heeft pakweg 3 hele sterke punten wat allereerst de sterke cast en het goede acteerwerk is inclusief de vertolking van het lijk door Olwen Catherine Kelly, want dit gaf mij echt de kriebels! Eveneens heel sterk is de onheilspellende en spannende opbouw, en tot slot is het verhaal achter het lijk een van de creatiefste en meest originele vondsten die dit genre ooit gekend heeft.. Minder vond ik een enkele keer de wat goedkoop ogende effecten, een aantal voorspelbare schrikmomenten en plottwists Ik word zo moe van die scene's waarbij de lover wordt aangezien voor een demonische verschijning, of geest oid en een film die tegen het einde toe wel een heel stuk minder eng te noemen is.

Gelukkig wordt er dan wel weer heel sterk afgesloten, en wat ik daarbij overigens heel positief vond is dat er ook nog genoeg te raden viel over hoe de vork nu precies in de steel zit. Ik zelf persoonlijk zou nu ook niet negatief tegenover een vervolg staan wat dieper ingaat op het verleden van onze Jane Doe, al zou dit wel een stuk van de mysterie wegnemen. Een 4,0* geven vind ik net wat te hoog, maar zie mijn beoordeling maar als een vette 3,75*.

3,5*

Meer van hetzelfde

Al jarenlang ben ik van plan om het origineel nog eens te herzien naar aanloop van de release van The Way of Water. Nu mij dit steeds ontschoten is merk ik bij het bekijken van het vervolg dat dit vermoedelijk een minimale toegevoegde waarde voor mij zou hebben gehad. Buiten het alsnog schrijven van een review omdat ik het origineel zag voor mijn schrijf carrière op moviemeter dan

Dit tweede deel biedt namelijk meer van hetzelfde en ik stapte sinds mijn laatste bezoek in 2009, weer met het grootste gemak in de wereld van Pandora. Er is veel over de visuele pracht en praal van Pandora geschreven, maar ook ik, als voorstander van zoveel mogelijk praktische effecten, was diep onder de indruk van de beelden die op het bioscoopscherm getoverd werden. De aankleding is met gemak een van de hoogtepunten (zo niet hét hoogtepunt) op het gebied van film in 2022 en enkel en alleen de prachtige beelden, rechtvaardigen een bioscoopbezoek al. De grootste fout die ik heb gemaakt was naar de reguliere voorstelling te gaan, want hoewel ik het 3D aspect door de jaren heen steeds minder toe vond voegen, is het waarschijnlijk een gemis geweest dat ik hier niet naar een 3D voorstelling ben gegaan.

Wat mij met name tegenviel is dat The Way of Water hoofdzakelijk meer van hetzelfde is, en niet echt iets toevoegt aan het origineel. Ik zou er met andere woorden niks aan gemist hebben als dit vervolg nooit geproduceerd zou zijn. Buiten de prachtige beelden gebeurt er inhoudelijk veel te weinig, en voelt de strijd tegen de mensheid, aangevoerd door de generaal, letterlijk geknipt en geplakt uit deel 1. dat het personage van Stephen Lang aan het eind overleeft stemt mij weinig hoopvol voor het derde deel omdat het verhaal nu al een herhaling van zetten aan het worden was. Ik begrijp dan ook niet zo goed waarom James Cameron zich zo toewijd aan het maken van meer vervolgen, nu het vervolg al zo eentonig en herhalend aanvoelt. Ik merkte dat ik na mijn bioscoopbezoek al een lichte frustratie voelde dat de regisseur zoveel van zijn tijd en energie in Avatar blijft steken terwijl hij zoveel ander moois had kunnen maken.

Ondanks mijn kritiek, hoop ik dat deel 3 verhaaltechnisch verbetering biedt, omdat de wereld van Pandora met het juiste script alsnog een publiek tevreden kan blijven stemmen. Wanneer het niveau echter gelijk blijft verwacht ik dat een vervolg, alleen maar meer mensen ontevreden zal gaan stemmen. Enkel een oogstrelende wereld neerzetten is op een bepaald punt niet langer genoeg..fingers crossed dus maar!

3,5*

Hard tegen hard

The Avengers is beslist geen slechte film, maar had er meer uit kunnen halen dan dat nu het geval is. Laat ik allereerst wél voorop stellen dat de kijker met deze film in een rollercoaster rit terecht komt die op sommige momenten zijn weerga niet kent. De actie fans zullen dan ook zeker op hun wenken bediend worden omdat de film genoeg mooie plaatjes te bieden heeft. Met name Iron man steelt in dit spektakel de show, en de film heeft met momenten effecten waar je moedwillig een diepe buiging voor maakt en gerust U tegen kunt zeggen.

Echter is er ook te spreken van een schaduwkant van de medaille want het is beslist niet allemaal pracht en praal waar je als kijker mee te dealen krijgt. Men dient er namelijk wel rekening mee te houden dat we hier te maken hebben met de natte droom van iedere comic liefhebber wat de hoge score op IMDB ook zeker zal verklaren, en deze ook enigszins laat kleuren. Als men de film namelijk objectief beoordeelt valt er namelijk nog genoeg op de film af te dingen. Om te beginnen kunnen we het dan hebben over de verhaallijn. Deze overstijgt de verhaallijn van een gemiddelde aflevering van de Power rangers niet eens. Natuurlijk hoef je als kijker bij dit soort films niet al te veel diepgang te verwachten, maar er is nog steeds een groot verschil tussen een sterk verhaal met weinig diepgang en het niveau van de opzet van deze film.

Het lijkt bij veel comic verfilmingen van de laatste tijd wel of er geen goed verhaal neergezet kan worden in tegenstelling tot de cartoon reeksen uit de jaren 90' van verschillende Marvelreeksen. Noem het jeugd sentiment maar men hoeft alleen maar te denken aan de Venom saga uit de spider-man cartoon of die van Apocalypse uit de x-men reeks. (kenners zullen weten waar ik het nu over heb) Enkele van de weinige verhaallijnen die goed uit de cartoons zijn overgenomen blijven echter in mijn opinie Doc oc uit Spiderman 2, en de legendarische Joker in Batman Dark knight (niet eens een Marvel comic). Het universum van the Avengers slaagt er maar half in om goed over te komen wat met name komt door de bekrompen Loki die het ultieme kwaad vertegenwoordigt in deze film.

Dit is namelijk eigenlijk maar een zielig mannetje die weinig indruk maakt. Over zijn leger valt hetzelfde te zeggen. Deze was namelijk saai, inspiratieloos en kwam niet goed over als een ultieme dreiging waar al deze helden voor opgetrommeld moesten worden. Positieve punten blijven zoals al eerder genoemd Iron man, die -net zoals in zijn eigen films- perfect vertolkt wordt door Downey jr. en de Hulk die meerdere malen compleet losgaat. Heerlijk. Hier tegenover staan de weinig sympathieke Thor, en Captain America die in hun eigen films al geen potten wisten te breken en dat ook hier nog steeds niet doen. Johansson als Black widow is dan wel weer erg leuk, maar ze had wel meer actie scene's mogen krijgen. Ook het personage van Renner(Hawkeye) voegt weinig toe, en Jackson blijft de perfecte Nick Fury.

De film doet dus veel dingen goed, maar daar tegenover staan minstens even veel dingen die veel beter kunnen. Zo ziet de film zoals al eerder vermeld er gelikt uit, maar op sommige stukken is het vaak ook veel te nep en had het beter anders uitgewerkt kunnen worden. Wat slechts bijzaak is en alleen een probleem in de bioscoop hoeft te vormen is dat ook deze film helaas weer in 3D te zien is wat je kaartje wederom onnodig duurder maakt omdat het maar weinig toevoegt. Ik reken slechts 3 sterren voor deze film niet omdat hij slecht is, maar wel omdat er in een vervolg -wat er ongetwijfeld gaat komen- veel meer mee gedaan kan worden. Zeker als we spreken over het ultieme super helden team.

3,0*

Hap, slik, weg en vergeten.

Het is spijtig om te zeggen, maar dit tweede deel van de Avengers reeks laat ik niet hoger dan met een vijf naar huis gaan. Veel van de Marvelfilms beginnen allemaal een pot nat te worden en worden gigantisch overgewaardeerd terwijl ze helemaal niet zo goed zijn. Natuurlijk, de effecten zijn top notch, er spelen een aantal aardige acteurs in en de actie is in overvloed aanwezig, maar dit vervolg maakt pijnlijk duidelijk dat al die ingrediënten nog geen goed eindproduct hoeft af te leveren. Waar het in principe eigenlijk op neerkomt is dat de film voortdurend af probeert te wisselen met een actie scené, een paar grapjes (die overigens voor 90% niet leuk zijn) en zo nu en dan een wat rustigere scené die zogenaamd voor de nodige diepgang moet zorgen maar bijna uit elkaar valt van de cliche's.

Nu bevatten zo veel titels binnen dit genre natuurlijk de nodige cliche's, maar er zit gewoon geen enkele vorm van creativiteit of diepgang in om het voor mij als kijker echt aantrekkelijk te maken.

daarnaast voelt dit deel ook niet echt aan als een vervolg. Ik had het idee dat ze gewoon alle weggeknipte scene's uit het eerste deel (qua actie) achter elkaar hadden geplakt, want het leek gewoon te veel op het eerste deel. Daarbij had ik goede hoop voor Ultron, en had ik verwacht dat hij veel macht zou hebben, maar ook hij stelde maar bar weinig voor. Ook de 12+ rating stoorde mij hier meer dan ooit, want als je dan een verhaal hebt wat te saai en stijf is voor woorden, en de actie nog eentoniger is dan de 500ste aflevering van de Power rangers, kijkt wat ongecensureerd bruut geweld altijd wel lekker weg. Maar helaas is dit vervolg ook daar weer veel te kiddy voor.

Heb het al langere tijd helemaal gehad met Marvel, en het valt me eigenlijk op dat het met name draait om alle films die in verband staan met de Avengers reeks. Zelfs de magie van Tony Stark blijkt in dit deel uitgewerkt te zijn, omdat ook de rol van Robert Downey Jr. hier veel te herhalend wordt. Wat nieuwe acteurs er in stoppen kan dan helpen, en hoewel Scarlet Witch een aardige toevoeging zou kunnen gaan worden in de toekomst, wist de rol van Elizabeth Olsen, me nu nog niet te imponeren.

Al de negativiteit ten spijt; maar ironisch genoeg heeft Marvel vorig jaar voor mij wel de film van het jaar af weten te leveren in de vorm van Guardians of the galaxy. Wat mij betreft een uitzondering op de regel, want steeds meer producties die Marvel uitbrengt voelen des te holler en inspiratieloos aan. Ik stel Marvel voor om nog eens goed naar Guardians te kijken, omdat deze titel in al zijn facetten laat zien hoe het wél moet, en wellicht kan met dezelfde inventiviteit de Avengers reeks in de toekomst nog daadwerkelijk goed worden ook. Laten we het hopen want nu krijgt deze reeks een podium die hij wat mij betreft niet verdiend.

2,5*

The measure of a person, of a hero, is how well they succeed at being who they are.

Avengers: Endgame luidt het einde van een tijdperk in. 21 films hebben we er op moeten wachten en het eindresultaat is er een waar Marvel trots op kan zijn. Al vond ik 3 uur wel erg lang, liet de eindstrijd te wensen over, en zaten er simpelweg té veel personages in één film. De eindstrijd had betrekking op het overdadige CGI gebruik en het feit dat Iron Man de stenen zo snel van Thanos weg kon pakken. Het voelde een beetje een geforceerde manier om hem de stenen in handen te laten krijgen zodat zijn personage aan zijn einde kon komen. Ook waren veel helden opeens gedegradeerd tot bordkartonnen personages zoals de meeste Guardians, Doctor Strange en de (irritant arrogante) Captain Marvel. Een bijna onoverkomelijk probleem met zoveel personages, maar toch: dit had in mijn ogen wel beter aangepakt kunnen worden. Opeens waren alle helden er weer toen ze door de portalen van Doctor Strange kwamen, maar ik had graag meer gezien over hoe alle helden nu precies teruggekomen waren, en waar ze waren voordat ze het slagveld betraden.

Het hele idee van tijdreizen, en het hele idee hoe de helden alle stenen wilde verzamelen was wel erg sterk geschreven. Daarnaast vond ik de fysiek gebroken en kwetsbare Thor fantastisch. Dit personage krijgt wederom een nieuwe laag sinds Thor Ragnarok. Wel blijf ik bij het feit dat, net zoals Avengers: Infinity war, dit een film is die rauwer mag. Al mag wel worden gezegd dat de grens een enkele keer aardig werd opgezocht met de onthoofding van Thanos voor het tijdreizen begon. Tot slot had de film ook nog een enkele verassing in petto, want zo zag ik de dood van met name Black Widow echt niet aankomen. Een onverwachte keuze, en ik had liever Hawkeye in haar plaats zien gaan.

In zijn totaliteit gezien vond ik Endgame absoluut aan de verwachtingen voldoen die ik op voorhand over de slotconclusie had. Een nieuwe tijd breekt aan met de toekomstig te verschijnen films en ik ben benieuwd hoe en of het MCU zich dan nog steeds staande weet te houden. Eerlijk is namelijk eerlijk: het wordt natuurlijk wel steeds uitdagender om met goede, nieuwe films over (super) helden te komen binnen een subgenre dat inmiddels behoorlijk verzadigt begint te raken.

3,5*

Avengers featuring Thanos

Het is ze gelukt! Met Infinity War heeft Marvel veruit de beste Avengers film afgeleverd. Met name de eerste helft vond ik geweldig en een uitkomst waarbij het kwaad wint, zien we niet vaak gebeuren. Al kun je er natuurlijk gif op innemen dat Thanos in het vierde deel alsnog verslagen wordt.

Veruit de sterkste elementen uit Infinity war vind ik de sterk uitgewerkte bad guy, en de Guardians of the Galaxy die voor het eerst met de Avengers in aanraking komen.Dit team van buitenbeentjes heeft veruit de meeste lachers op hun hand en zorgen ervoor dat het geheel tot op zekere hoogte een bepaalde luchtigheid houdt. Spider-Man probeert dit ook, al vond ik het vanuit dit personage veel te geforceerd overkomen. al was zijn referentie naar Aliens niet minder dan geniaal.

Heel de opbouw van Infinity war heeft iets episch. De manier waarop alle helden weer bij elkaar komen en in contact komen met helden die ze nog niet eerder kennen, heeft iets magisch. De eerste veldslagen maken je nieuwsgierig naar wat komen gaat en de manier waarop Thanos steeds dichter bij zijn doel komt heeft iets huiveringwekkends.

Dat Infinity War de beste Avengers film tot op heden is, betekent alleen nog niet dat we opeens met een tijdloze klassieker te maken hebben. Hiervoor kent de film nog veel te veel oneffenheden. Een goed voorbeeld is de scène waar Thanos de soul stone heeft weten op te sporen en hiervoor iemand moet opofferen waar hij van houdt. ehh..van hoever zagen we aankomen dat dit Gamora was? Ook het moment waarop er een nieuwe hamer voor Thor gesmeden moest worden vond ik zwak. Dit moment was zo overdreven heroïsch uitgemeten dat ik me er echt aan ergerde. Ook de laatste veldslag in Wakanda wist mij niet tevreden te houden omdat veel van de veldslagen in de Marvel films op elkaar beginnen te lijken en na zoveel films ook eentonig aan beginnen te voelen. Sowieso stoor ik me op de momenten dat het echt zuiver om -bijvoorbeeld- een dergelijke veldslag gaat altijd enorm aan de overdaad aan CGI en het feit dat alles binnen de perken moet blijven vanwege de 12+ rating bij de meeste Marvel titels. Ik blijf dit toch altijd zonde vinden.

Hoewel ik met name in de tweede helft de Marvel moeheid dus wel weer begon te voelen, vind ik de film in zijn totaliteit nog steeds een indrukwekkende prestatie waar Marvel jaren naar toegewerkt heeft. En dat merk je.

3,5*