Opinions

In het begin dreigt het wat saai en sloom te worden, maar zodra de road trip op gang komt verdwijnt die dreiging al snel. Ondanks een misschien wat zwaar onderwerp toch een aardige feelgood comedy, al is het comedy onderdeel wel meestal pikzwarte humor. Dat ligt bij mij dan wel goed, dat helpt. Rudd en Roberts zitten goed in hun rol, en Gomez ook - misschien ietwat onterecht om dat verrassend te vinden. Jammer dat het einde wat teveel over de top gaat, zoals mijn voorganger ook al opmerkt - het is gewoon te.

- hoofdstuktitels

- lelijke ai-cgi beelden

- fouten in de continuïteit

- geleuter over de vijfde ruiter van de apocalyps

- crazy credit gedoe

- geen enkele binding meer met het origineel

Narratief is het om te huilen. Sowieso is zo'n beetje alles waar een lettergreep als 'quel' in voorkomt al haast een misser, maar in dit geval is het nog echt wel een tandje erger. Het hele concept rammelt van het begin af aan al aan alle kanten, maar geen bezwaar, bedenk nog eens wat idiote gimmicks, maar maak daar dan nauwelijks gebruik van. Neem een stel acteurs, en daag ze uit om hun slechtste prestatie ooit neer te zetten - Hemsworth wint die prijs met verve. Tsja, ga dan ook in je leren broek in de woestijn rondrennen. Dementus, even dement als heel Hollywood lijkt te zijn.

Alles wat het originele idee tot iets speciaals maakte ontbreekt in deze film. In plaats van een meeslepend verhaal zijn de makers nu trots op een paar goed gelukte beelden - en laten we eerlijk zijn, wellicht was dat ook gewoon geluk in plaats van beredeneerd vakmanschap. Ik wijt het maar aan het oplopende CO2 in de lucht die we allemaal inademen. Wetenschappelijk bewijs te over dat je daar niet slimmer van wordt.

Do you have it in you to make it epic?

Een retorische vraag, en de samenvatting van de film.

Teleurstellend.

Ik krijg er wat het idee van dat de makers niet begrepen hebben wat deel 1 tot zo'n goede film maakte, want de voor mij essentiele ingrediënten zijn er niet. Geen lol, nauwelijks kameraadschap, en te weinig mooie auto's. In plaats daarvan een absurd slecht verhaal en teveel nadruk op stunts - die dan ook nog maar deels om de auto's gaan. En met de aanwezigheid van de acteurs zou je haast denken dat niet Paul Walker maar Jordana Brewster niet meer beschikbaar was. Jason Statham is nogal miscast als bad guy ook. Dat lijkt hem niet echt te liggen, en het overtuigt ook nauwelijks.

Het verhaal is te suf voor woorden. Waar dat in de andere delen nog werd gecompenseerd door de autos en de te mooie vrouwen, komt het in dit deel niet op me over. Te mager, te gekunsteld, en vooral met te weinig lol. De vonk ontbreekt.

Slechtste deel in de reeks wat mij betreft.

Half en half.

Enerzijds is de compromisloze benadering van het verhaal er wel een die me altijd erg goed ligt - een simpel onderwerp, en dat zonder afleiding uitwerken zonder details te schuwen of de aandacht in subplotjes en overbodig gedoe te verliezen. Aan de andere kant is het einde nou niet bepaald heel geloofwaardig. Bijvoorbeeld, de SS-ers hebben overduidelijk een panzerfaust in hun handen. Maar waarom doen ze daar dan niks mee? En nog zoiets, als er een handgranaat in een tank afgaat, dan overleeft de bemanning dat echt niet.

Een zelfde soort gevoel heb ik bij de personages. De hoofdrollen zijn wel voldoende ingekleurd, maar de bijrollen zijn wel wat erg eendimensionaal. Jammer, het maakt dat het enige waar de film iets in te brengen heeft de botheid van het geweld is.

Franco krijgt een slechte pers voor zijn werk, maar ik vind het zo raar nog niet. Ja, het verhaal is weinig vernieuwend, maar wel behoorlijk goed uitgewerkt. Mooie strakke harde beelden van het onherbergzame landschap, en een stel acteurs dat wellicht niet de beste prestaties ooit neerzet maar wel voldoende voor wat er van ze gevraagd wordt - dat doet Franco als regisseur toch best goed. Inclusief zichzelf regisseren, want ik vond de engerd die hij speelt wel degelijk overtuigend. Als enige minpuntje wellicht Jovovich - die had kennelijk haar dag niet. En Waterhouse, tjsa, weer een leuk rolletje, maar ik vond dat ze in The Bad Batch veel beter uitkwam. Veel meer ruimte om er wat van te maken vooral, in die film.

BB #9

"Title does not look prophetic, with Brigitte Bardot lacking any depth as yet for star stamping", aldus Variety. Dat zullen ze achteraf toch wel ingeslikt hebben. En helemaal gelijk hebben ze ook niet vind ik, BB heeft echt haar momenten wel - het is meer de film die te zwak is, en zo ongeveer op alle fronten - gaat het nou om BB of om Jean Marais, daar mist de focus in; Isabelle Pia is storend zwak zelfs in haar rol als huilebalk - om maar even de verst openstaande deuren in te trappen.

Ondertussen heeft BB hier duidelijk wel haar vedette-figuurtje gevonden, en maakt daar bij de zangles ook duidelijk gebruik van door af en toe overdreven diep adem te halen. Dat de présence verder niet op het niveau van, zeg, een Callas ligt kan je aan de titel al zien, maar wat wel jammer is is dat de zang zo slecht is - en dat ondanks dat het overduidelijk nasynchronisatie is. Daar hadden ze toch echt wel wat beters voor kunnen vinden. En hetzelfde met de keuze voor de muziek, daar kom ik ook echt niet uit wat daar toch het idee bij geweest is. Help die kat even snel uit zijn lijden, dat blijft de overheersende emotie.

Het uitmelken van het commerciele succes van Westworld - die ik ook al erg vond tegenvallen, gemeten naar de manier waarop ik nu naar films kijk. Dit geval had ik indertijd niet gezien, en dus nu voor het eerst. Niet echt positief.

Het verhaal is wel weer vrij sterk, hoewel niet zo fris als in Westworld zelf. Maar de uitwerking is ook weer erg matig, en de production values zijn passend bij een extreem low budget gevalletje - maar dat was dit toch niet echt. Slechte productie en slechte regie, en allebei zonder inspiratie, veel meer kan ik er dan toch niet van maken. Vergelijk het even met iets als Star Wars of de films die Kubrick in dezelfde tijd neerzette - dat is toch echt een wereld van verschil.

Als enige positieve punt eigenlijk dat Brynner nog even langskomt, al is het weinig meer dan een cameo.

Leedvermaak.

Wellicht nog een tikje verwondering over de idioterie van influencers die 250K US krijgen voor een post op Insta, waar ze zelf nauwelijks iets van meekrijgen - als ze zelf al de telefoon in hun vingers hebben. Maar de film zelf geeft een vrij zwak en slap verhaal van wat toch ongeveer de grootste epic fail op het gebied van oplichting in de party industry moet zijn. Tsja, je moet wel weten wanneer je moet stoppen. En het is ook wel wat handig als je ergens in de verte een idee hebt waar je mee bezig bent. Kennelijk laat niemand zich daar door tegenhouden. Maar ook de vertellers van dit trieste epos leggen de lat erg laag - op de prachtig stralend witte zandgrond, ongeveer, al zal die in het echt toch ook wel wat minder mooi zijn. Als het enige epic shot wat je als film/documentairemaker te bieden hebt van insta of youtube gejat is, dan heb je wel erg weinig ambitie. En dat straalt het geheel eigenlijk wel over de hele linie uit.

Leedvermaak van de arme sukkels die zich via FOMO of wat voor andere idiote emotie dan ook hebben laten verleiden hun geld aan deze oplichters te geven, tsja. Het is een armzalige manier om anderhalf uur door te komen. Maar iets beters heeft Netflix niet te bieden vanavond, kennelijk. Serieuze onderzoeksjournalistiek moet je kennelijk niet meer verwachten, lachen om een broodje kaas is kennelijk allang genoeg.