Opinions

Half en half.

Enerzijds is de compromisloze benadering van het verhaal er wel een die me altijd erg goed ligt - een simpel onderwerp, en dat zonder afleiding uitwerken zonder details te schuwen of de aandacht in subplotjes en overbodig gedoe te verliezen. Aan de andere kant is het einde nou niet bepaald heel geloofwaardig. Bijvoorbeeld, de SS-ers hebben overduidelijk een panzerfaust in hun handen. Maar waarom doen ze daar dan niks mee? En nog zoiets, als er een handgranaat in een tank afgaat, dan overleeft de bemanning dat echt niet.

Een zelfde soort gevoel heb ik bij de personages. De hoofdrollen zijn wel voldoende ingekleurd, maar de bijrollen zijn wel wat erg eendimensionaal. Jammer, het maakt dat het enige waar de film iets in te brengen heeft de botheid van het geweld is.

Franco krijgt een slechte pers voor zijn werk, maar ik vind het zo raar nog niet. Ja, het verhaal is weinig vernieuwend, maar wel behoorlijk goed uitgewerkt. Mooie strakke harde beelden van het onherbergzame landschap, en een stel acteurs dat wellicht niet de beste prestaties ooit neerzet maar wel voldoende voor wat er van ze gevraagd wordt - dat doet Franco als regisseur toch best goed. Inclusief zichzelf regisseren, want ik vond de engerd die hij speelt wel degelijk overtuigend. Als enige minpuntje wellicht Jovovich - die had kennelijk haar dag niet. En Waterhouse, tjsa, weer een leuk rolletje, maar ik vond dat ze in The Bad Batch veel beter uitkwam. Veel meer ruimte om er wat van te maken vooral, in die film.

Het uitmelken van het commerciele succes van Westworld - die ik ook al erg vond tegenvallen, gemeten naar de manier waarop ik nu naar films kijk. Dit geval had ik indertijd niet gezien, en dus nu voor het eerst. Niet echt positief.

Het verhaal is wel weer vrij sterk, hoewel niet zo fris als in Westworld zelf. Maar de uitwerking is ook weer erg matig, en de production values zijn passend bij een extreem low budget gevalletje - maar dat was dit toch niet echt. Slechte productie en slechte regie, en allebei zonder inspiratie, veel meer kan ik er dan toch niet van maken. Vergelijk het even met iets als Star Wars of de films die Kubrick in dezelfde tijd neerzette - dat is toch echt een wereld van verschil.

Als enige positieve punt eigenlijk dat Brynner nog even langskomt, al is het weinig meer dan een cameo.

Leedvermaak.

Wellicht nog een tikje verwondering over de idioterie van influencers die 250K US krijgen voor een post op Insta, waar ze zelf nauwelijks iets van meekrijgen - als ze zelf al de telefoon in hun vingers hebben. Maar de film zelf geeft een vrij zwak en slap verhaal van wat toch ongeveer de grootste epic fail op het gebied van oplichting in de party industry moet zijn. Tsja, je moet wel weten wanneer je moet stoppen. En het is ook wel wat handig als je ergens in de verte een idee hebt waar je mee bezig bent. Kennelijk laat niemand zich daar door tegenhouden. Maar ook de vertellers van dit trieste epos leggen de lat erg laag - op de prachtig stralend witte zandgrond, ongeveer, al zal die in het echt toch ook wel wat minder mooi zijn. Als het enige epic shot wat je als film/documentairemaker te bieden hebt van insta of youtube gejat is, dan heb je wel erg weinig ambitie. En dat straalt het geheel eigenlijk wel over de hele linie uit.

Leedvermaak van de arme sukkels die zich via FOMO of wat voor andere idiote emotie dan ook hebben laten verleiden hun geld aan deze oplichters te geven, tsja. Het is een armzalige manier om anderhalf uur door te komen. Maar iets beters heeft Netflix niet te bieden vanavond, kennelijk. Serieuze onderzoeksjournalistiek moet je kennelijk niet meer verwachten, lachen om een broodje kaas is kennelijk allang genoeg.