Opinions

Vermoedelijk de film die ik het vaakst gezien heb (ik gok ergens in de 10+ keren, waarvan ooit nog een bioscoopvoorstelling inclusief publieks-participatie).
Alle liedjes kan ik meezingen (ja de soundtrack zwerft ook nog ergens rond in huize Vortex).
Michael Reni was ill the day the earth stood still....
Briljante liedjes, campy op de goede manier, bizarre decors en soms zelf nog ontroeren (I'm Going Home) en inclusief King Kong-finale op het RKO-logo.
En Dr Frank N. Furter is volgens mij een zeer grote inspirator geweest voor Freddy Mercury.

Wanproduct. Vreselijk slechte film, voornamelijk een vervelende langdradige zit en dat dan voor elkaar krijgen met een post-apocalyps film over (veelal topless) nonnen op rolschaatsen die het aan de stok krijgen met een evil schurk met een extra mini-schurk als rechterhand.

Veel rookmachines en het is allemaal te slecht gedaan om boeiend te zijn.

Onderhoudende thriller waarin een afperser attracties in pretparken saboteert en met een voorliefde voor de achtbaan als doelwit. Iets meer nagelbijtende thrills waren welkom geweest, maar ook de lange losgeld-droppings-scene voldoet. Fijne 70's thriller, maar bij lange na geen Hitchcock. Als goedmakertje komen de Sparks nog optreden.

Hup weer prime-time Geschichte op de Duitser.

Normaliter gaat dat ook gründlich met historici die toezien op de feiten.

Bij Rommel werd het gerommel want de historica van dienst distantieerde zich van de film omdat Rommel er te sympathiek in werd voorgesteld.

En toegeven we willen vanavond best wel een biertje drinken met Erwin Rommel.

Film bestrijkt de periode maart 1944-14 oktober 1944 zeg maar de laatste maanden uit het leven van Rommel.

De Atlantikwall, de geallieerde invasie en de aanslag op Hitler.

Prima gedocumenteerd allemaal, wel wat weinig filmisch meeslepend, maar interessante materie.

Over het verloop kan je niets vertellen dus melden we maar even dat het met zo'n film twee kanten op kan gaan en we hier aan de goede kant zitten. De uiteindelijke waardering was ook spannend tot het eind. Een flinke huilbui of ferme stomp in de maag had de waardering hoger uit doen vallen maar hier kunnen we dankzij de kwaliteit van de rest wel mee leven.

Lekkere avonturenfilm met Juliette Gréco tussen de stoere mannen in Afrika.

Mooie beelden van Afrika en genoeg gebeurtenissen om de ruim twee uur vol te maken.

Trevor Howard begint guerilla tegen olifantenstropers en ivoorhandelaars.

Ecologisch tintje al was regisseur John Huston zelf een grote jachtliefhebber.

Opgenomen tijdens extreme hitte, iedereen zwaar aan de drank, voortdurend zieke cast en crew en een ruzie op de set waarbij Huston Errol Flynn knock-out sloeg...niemand die hier prettige herinneringen aan heeft en een succes werd het ook niet.

Toch jaren vijftig adventure die de tand des tijds prima heeft doorstaan en zeker geen slechte Huston-film.

En niemand anders dan Jean Rollin zou een film als dit maken. Ook alleen puur aan te bevelen voor zijn fans. Artistieke horror op een kerkhof. Een jongen en meisje hebben daar hun eerste afspraakje, maar dan blijkt dat ze niet meer van het kerkhof af kunnen.

Die Rollin-films kwamen uit op DVD en kosten over de 40 euro, na een jaar bleek nog niemand ooit in Nederland een Rollin-film te kopen en al spoedig lagen ze voor een habbekrats in de uitverkoopbakken. Wat zijn er geworden van de uitgever van deze DVD's in Nederland?

Ik ben wel een redelijke fan. Niet al zijn films zijn even goed en ze zijn soms ook inwisselbaar. Er zitten echt juweeltjes bij, ook een paar saaie mislukkelingen. Dit is een beetje zijn standaard-modus, er gebeurt niks, er valt verder niet veel aan te snappen, Eros en Thanatos, maar het ziet er allemaal wel geweldig uit.

Gezellig met de hele familie voor de TV voor deze spannende thriller van Joe D'Amato. De man die ons ook al verblijde met enkele Black Emanuelle films, Erotic Nights of the Living Dead en Porno Holocaust en nog zo'n 190 andere titels. Maar het was deze en de voorganger Antropophagus waarmee hij scoorde in de prosecuted 39 video nasties in de U.K.. 1 hele geslaagde gore scene en een algeheel ziekelijke sfeer maakten het prima kandidaat voor de lijst. Het is een splattermovie, het gaat eigenlijk om de kills, maar als geheel is de hele film prima te doen. Hoogstens de stukjes met de politie en de priester zijn wat saaier. Maar in het splattergenre zeker een topper. Misschien vind ik het inmiddels ook niet meer zo'n goed idee om dit soort films aan 14-jarigen te verhuren, anderzijds ben ik daar ook niet veel slechter van geworden, dus het valt nogal mee denk ik met die slechte invloed van dit soort films.

De lokale videotheken hadden deze niet op het rek staan, volgens mij zijn we nu dan ook redelijk door die nasties-lijst heen. Die naziporno daar heb ik niet zoveel mee. Island of Death misschien ooit nog eens.

Mario Bava weet niet helemaal te overtuigen.

Soort van giallo-film met gebrek aan bloed en sadisme.

Duidelijk te zien dat dit het soort film is dat Dario Argento inspireerde, maar dit blijft een beetje schipperen tussen de gothic horror die eindigde in de jaren zestig en de grove splattervariant die de jaren zeventig zouden brengen.

Ietwat irritante hoofdrolspeler helpt niet en de decors lijken een beetje armieterige Dynasty-variant.

Tweede helft vergoedt nog wel iets, maar 't blijft een beetje behelpen.

Mini-serie in 3 delen.

BBC-verfilming van de roman van Jonathan Coe.

Boek nooit gelezen dus hoe die zich verhoudt tot de film moet een ander maar vertellen.

Wel kan ik vertellen dat dit weer zo'n mooie terugblik is naar de recente geschiedenis (1974-1977).

Schoolvrienden ontdekken de wereld en de liefde, terwijl hun ouders verstrikt raken in allerlei affaires.

De IRA, massa-ontslagen, stakingen en de royal jubilee op de achtergrond - en de muziek die langzaam van King Crimson en Yes verandert naar The Sex Pistols en The Stranglers.

Regisseur Dupieux scoorde in 1999 een grote hit met het nummer "Flat Beat" onder het alias Mr Ozio (met zo'n soort van geel knaagdier in de video).
Inmiddels heeft ie zich gestort op de feature-films waar de tong hier net iets te ferm in de wang gaat.
Een horrorfilm over een autoband die met z'n telekinetische gaven diverse hoofden doet exploderen. Dan wordt er nog flink geknipoogt naar het aanwezige publiek, met als hoogtepunt dat zo halverwege een acteur compleet uit z'n rol stapt, omdat er inmiddels toch geen kijkers meer zijn.
Verder zat ik nog de hele film naar David Bowie te zoeken, om er pas bij de aftiteling achter te komen dat het ging om de acteur David Bowe

Toch wel een heel leuk filmpje met Piper Laurie (De moeder van Carrie) in de hoofdrol.

Speelt in de jaren 50 rond een drive-in die bemand wordt door wat ex-gangsters onder de leiding van voormalig gangster-moll Ruby, ooit werd haar vriendje door de bende vermoord en die komt nu wraak nemen, net in de week dat "Attack of the 50 Ft. Woman" vertoond wordt.

Hele verhaaltje en de kills zijn best origineel al zitten er wel wat echo's in van "The Exorcist" en "Sunset Boulevard". Komt wat langzaam op stoom, maar zo halverwege zitten we al met de ruim-voldoende scorebordjes in de hand.

Heerlijke film over de jonge jaren van Hunter S. Thompson die als jonge journalist in Puerto Rico voor een lokale VS-krant gaat werken gericht op de rijke Amerikaanse toeristen.

Een krant die op de rand van faillisement ligt en waar de journalisten nogal wat alcohol en andere stimulati gebruiken.

Voor degenen die niets van het verhaal snappen: Thompson is de bedenker van de Gonzo-journalistiek, gewoon uitgebreid beschrijven wat je zelf meemaakt en om je heen ziet....en dat is ook wat we hier zien....broeierig, corrupt en in een soort van complete roes.

Velen malen beter dan die overschatte andere Hunter S. Thompson-film met Johnny Depp (hoe heet dat ding ook alweer? ... Oh ja, Fear and Loathing in Las Vegas).

Okay, nooit gedacht dat ooit iemand op het idee zou kunnen komen een film te maken over de female proto-punks van The Runaways, maar echt heus waar hij is er en wordt gewoon uitgezonden op RTL8 tussen de romantische komedies en "Sex and the City".

Flinke focus op Cherie Currie (op wiens autobiografie de film gebasseerd is) en Joan Jett (Executive producer?) en de geaardheid van beide dames komt vrij overduidelijk aan bod.

Beetje jammer dat ik "School Days" niet voorbij hoorde komen en dat de originele versie van "Cherry Bomb" net wat venijniger klinkt.

Pech voor de Lita Ford-liefhebbers die komt er met een klein rolletje bekaaid af, maar persoonlijk ga ik meer voor Joan Jett.

Leuke female-proto-punk-bio-pic, geen verrassingen, wel erg leuk en overtuigend uitgevoerd.

En weer laten de Belgens ons Hollanders weer even zien dat filmmaken ook gewoon in het Nederlands kan (nou ja Vlaams, maar de Friezen bakken er vooralsnog ook niet veel van).
Geweldige thriller/drama en geweldig geacteerd en gefilmd zonder te vervallen tot banale platheid en commercie.
Belgische hormonen-maffia? (Die hebben we hier vast ook op dit niveau) in het nauw na de moord op Karel van Noppen in 1995.
En dan is er ook nog een drama dat de hoofdrol-speler 20 jaar eerder overkwam.
Even een korte uitleg het medicijn dat Jacky gebruikt is testosteron, hij is gecastreerd door Bruno dwz z'n teelballen zijn er af daarin wordt het mannelijk hormoon testosteron geproduceerd, als hij dit niet via injecties ed zou nemen zou hij geen secundaire mannelijke geslachtskenmerken ontwikkelen (baardgroei, zware stem, kaalheid, borsthaar, spierontwikkeling e.d.)
Europeese topper!!

Zeker een fijne finale, maar verder moeten we het doen met één leuke achtervolging en een fijn hitje van Michael McDonald. Eigenlijk een slap aftreksel van Starsky & Hutch met een beetje Beverly Hills Cop. De eighties kunnen weinig verkeerd doen, maar dat clipje van Sweet Freedom is leuker dan de film.

En Ron Howard maakt weer eens een mooie reconstructie van de jaren zeventig hier met de focus op de Formule 1-competitie in 1976. Ik was toen 5 en geen idee of ik het live zag of later in het journaal, maar Niki Lauda was subiet een held. Dramatisch seizoen met Lauda en Hunt nek-aan-nek.

Fantastische sfeer, vlot tempo en mooie decors.

Toegeven als mijn partner Formule 1 keek, riep ik gegarandeerd of dat geluid zachter kon, ze hebben er nu wat aan gedaan en die karretjes snorren nu alleen nog maar wat, het heldendom en de doodsverachting was er al een aantal jaren uit ... hier nog even de ware dramatiek.

Sfeervolle film met mooi camerawerk over de ontluikende vrouwelijke identiteit van een als jongen opgevoed meisje.

Overtuigende blik op een kleine dorpsgemeenschap in Roemenie.

Mooie karaktertekeningen. Mooi ingehouden tempo.