Opinions

Beetje dubbel gevoel bij deze film die wat heen en weer schiet tussen ECI-boek-van-de-maand-verfilming naar politieke thriller.

In ieder geval laat de film duidelijk en onverbloemd zien wat de keerzijde is van anti-terrorisme-wetten waarbij de overheid te veel buiten het normale recht kan doen.

Er zit een briljante twist in de chronologie van de film die in ieder geval één WTF!?-moment veroorzaakt.

Helaas begint bij iedere kalme of intense scene ineens Enya erdoorheen te kwelen.

Wat een geweldig camerawerk, volgens mij kan alleen Antonioni ook dit soort beelden brengen. Camera hangt grotendeels hoger dan we normaal gewend zijn. En de ietwat futuristische look lijkt ook wel op wat Fassbinder drie jaar later deed in "Welt am Draht".

De plot is wat ontoegankelijker al lijken alle spionnen en verhoren vooral bedoeld om het een Kafkaiaans karakter te geven. Laatste uur kijken we vanuit 1980 terug naar de gebeurtenissen.

Visueel zeer imponerende cinema.

Aah heerlijk, zo midden in de week pik je een onbekende Duitse film mee op ARTE...en het blijkt een heerlijk offbeat (liefdes)-drama die de vergelijking met Tykwer prima aankan.

Driehoeks-verhouding tussen cynische jonge rolstoeler, zijn verzorger en het meisje waar ze beiden verliefd op zijn zonder valse romantiek en platitudes.

Geweldige film...en in Nederland zit iedereen weer eens te slapen...geen bios- of DVD-release.

In ieder geval is mijn week weer helemaal goed...iedereen die hem niet gezien heeft: "Your loss!"

Meesterwerkje!

Visueel en qua opbouw vond ik de film erg goed gedaan, maar helaas kan het niet verbloemen dat het plot wat minder geniaal is.

Jonge twintigers die van jonge punkertjes zijn veranderd in serieuze volwassenen en met niet één maar wel twee Arnon Grunbergjes in hun midden.

Naar het einde toe begon mijn aanvankelijke enthousiasme iets af te nemen.

Wel sterke individuele scenes en minstens één briljante scene (beelden van een Noorse nationale feestdag begeleid door muziek van Joy Division).

Mooi gefilmd, maar het plot heeft iets teveel last van toevalligheden.

Twijfelt een beetje tussen drama en thriller.

Geen slechte film, maar ik had het allemaal nog net iets zwartgalliger willen hebben, nu neigt het af en toe een beetje naar het drama-van-de-week-TV-film.

Aaah de meisjesschool, daar waren we qua films al wel eens vaker geweest.

Even kijken wat er hier aan de hand is: de meisjes die er weglopen hoort nooit meer iemand wat van, de zoon van de directrice is een peeping Tom, de lesbo-meiden hebben hun eigen privé-ruimte en er wordt gedaan aan lijfstraffen met zweepjes.

Enigszins bekende stof, maar mede dankzij de fantastische soundtrack (Waldo de los Rios) scary en onderhoudend genoeg.

Gekwelde kunstenaar vertrekt van de Balkan om bij verre Amerikaanse familie een nieuw leven op te bouwen, maar loopt helaas net Dracula tegen het lijf. En dan zit de Amerikaanse familie opeens met een Europese neef die geen lekkere taartjes eet, zich nooit overdag vertoont, alle spiegels uit zijn kamer haalt en dan overlijdt de kat ook nog eens aan acute bloedarmoede.

Lijkt bij vlagen meer een komedie ("Count me in"), dan een griezelwerkje. Pas het einde wordt het wat grimmiger. We hebben voornamelijk medelijden met Dracula, die allerlei excuses moet verzinnen om zich aan al die typische Amerikaanse plichtplegingen te onttrekken.

We waren ergens eind jaren 80 bij deel 2 gebleven. Komische horror-actie, hier zelfs nog met een vleugje romantiek. Veel actie en tempo en lekkere bloederige FX. Enige mogelijke nadeel: het wordt nergens griezelig.

Brains! Live Brains!! Absoluut één van de leukste horror-film-reeksen. Soort van Romero-zombies, maar dan komischer. Alle drie de delen zijn geweldig.

Maffe vampierenfilm, die eigenlijk helemaal niets met de oorspronkelijke Salem's Lot te doen heeft. Verder is het beste een redelijk onderhoudende film. Regisseur Samuel Fuller in een grote rol als dikke sigaren rokende Nederlandse Joodse nazi-hunter, die net zo'n hekel aan vampiers heeft als aan nazi's.

In tegenstelling tot de plotomschrijving (gelukkig) geen prostitutie-drama, dat is alleen het begin dat de gebeurtenissen in gang zet.
Grootste gedeelte van de film speelt op het Oostenrijkse platteland waar onze hoofdpersoon na een bankoverval, waarbij zijn vriendin sterft, schuilt bij zijn oude grootvader op de boerderij en de buurman blijkt de politieagent die de dodelijke schoten loste.
Let op! geen thriller of misdaadfilm, maar een plattelandsdrama over morele kwesties en geschoten met speciale aandacht voor het schaduwspel.
Meesterwerkje!

Één van de meer bizarre zombiefilms, een Franse poging ditmaal met zombies die aanbellen en autorijden.
De maskers van de levende dode meisjes zijn wel ongelooflijk cool en met meer zombietijd was de waardering hoger uitgevallen, maar een groot deel van de film wordt besteed aan de secretaresse van de chemische fabriek die op een hoop geld uit is.

Fijn vervolg op Creature from the Black Lagoon. Jack Arnold film dus dat betekend dat het allemaal goed verzorgd is en het monster voldoende screentime krijgt. Geweldig monster ook nog eens. Monster wordt gevangen en natuurlijk ontsnapt de kieuwman die inmiddels amoureuze gevoelens voor Lori Nelson heeft ontwikkeld. Ook 20 seconden screentime voor het debuut van Clint Eastwood als laboratorium assistent die een rat kwijt is.

Onbegrijpelijk suf drama over twee non-conformisten (en waar mag dat uit blijken?) die in de val van het burgerschap vallen.

Mocht iets van verwacht worden als American Beauty in de jaren vijftig...nope helemaal niet.

Ook degenen die Titanic-achtige hartstocht verwachten krijgen hier helemaal niets.

Ontzettend lege, nietszeggende film die helemaal nergens over lijkt te gaan.

Enige positieve bijdrage zijn de bezoekjes van John Givings die door z'n ouders naar DiCaprio en Winslet wordt meegenomen voor wat intellectueel gezelschap.

Sof.

Zo....dacht even het gemiddelde maffia-thrillertje te gaan zien, krijgen we hier even een ontzettend fijne, complexe plot, een hoop gedraai rond de hete brij, de onmogelijke combi van gevangenisdirecteur Oliver Reed met crimineel Fabio Testi en een Morricone-soundtrack.

Hoog op de seventies-cool-ladder en ook met flinke sneer het zelfreinigende vermogen van onze maatschappij.

Minder snelle aktie dan verwacht, maar ruimschoots gecompenseerd door de sfeer, de karakters en het verhaal.

Verrassend leuke satirische komedie met geweldig rol van Gene Wilder die destijds (1974) nog wel eens echt leuk was.

En onze kantoorklerk was al enigszins depressief en aan de drank, maar dat wordt allemaal nog erger als langzamerhand alle mensen in neushoorns veranderen.

Karen Black als Wilder's love-interest.

Hier had ik maar van verwacht...een Louis de Funes-achtige comedy zou best wel weer eens mogen en qua plot is het dat ook wel, echter Poelvoorde is een goede acteur maar geen de Funes. Hij is er niet giftig genoeg voor...helaas.

En dan wordt het een vrij milde comedy over racisme met Bassie & Adriaan-schurken en een saai plot over de relatie tussen Boon en de zus van Poelvoorde.

Bekend staaltje robbertje psychologische oorlogsvoering onder het kader-personeel als op een feestavondje blijkt dat het eigenlijk een test is waarbij 10% van het kader gaat afvloeien.

Da's misschien niet helemaal de film die je wilt zien aan het eind van het weekend, maar hij zit behoorlijk ingenieus en verrassend in elkaar.

Troosteloos Rimini in de winter met als hoofdpersoon een Oostenrijkse charmezanger wiens succestijd al weer een tijdje voorbij is. Paar bejaarde fans die hem nog trouw blijven en zorgen voor nog wat schamele inkomsten. En als regisseur Seidl erbij komt dan wordt het allemaal nog net wat ellendiger dan het al was.

Rimini ziet er prachtig uit met al dat neonlicht, maar het is allemaal een beetje nep en natuurlijk heeft Seidl met name ook oog voor alle rafelranden erom heen. En natuurlijk blijft zanger Ritchie Bravo nog overtuigend zingen over Amore Mio en Immer wieder geht die Sonne auf.

Vooralsnog mijn favoriete Seidl-film.

Af en toe mag dat wel even, lekker zo'n rampenfilm!
Vaak blijkt de film dan ook nog een ramp, maar hier is het 3 uur goed vertoeven.
Alle gebruikelijke clichés zitten er in en ook wel wat bedenkelijke onlogica (die sonic bom gaat die temperaturen overleven? en dat kabeltouw kon ook de extreme hitte aan?)
Maar het is fun, al zit de meeste actie in het midden van de film, duurt het net een half uur te lang, zijn de FX soms wat doorzichtig en daar is ie weer het happy end.
Maar voor een TV-miniserie (oorspronkelijk 2 delen) klaag ik niet, overtreft zelfs de bios-varianten van de laatste jaren.

Eigenlijk verwachtte ik een beetje de standaard-Jappen-horror.

De DVD lag dan ook al jaren werkloos in de kast, maar goed zomervakantie, dubbele filmkijkproduktie, laat ik hem toch maar eens kijken dan.

En wat blijkt...niks geen standaard Jappen-horror, maar een briljante mind-fuck met echo's van de klassieke "The Haunting".

Meesterwerkje!

Uit de losse pols gemaakte vroege Fassbinder, dat zijn bij mij over het algemeen niet de favoriete Fassbinders. Maar deze is toch nog wel vrij aardig.

Verhaal is redelijk simpel oude schoolkameraden Michel en Günther ontmoeten elkaar bij toeval weer en besluiten een oud plan, vertrekken naar Peru om daar een Indianenschat op te graven. Weg uit het Duitsland van begin jaren zeventig, weg uit de sleur en weg van Hanna Schygulla.

De hele oorspronkelijke Fassbinder-kliek komt voorbij, latere regisseur Uli Rommel/Lommel als autoverkoper en Fassbinder zelf danst met Hanna Schygulla op Kenny Rogers en Elvis.

Een film die je een dromerige wereld binnensleurt...totdat je je realiseert dat het eigenlijk helemaal geen mooie droom is....een nachtmerrie blijkt het te zijn.

Een nachtmerrie die speelt in het dagelijkse leven van een groep Japanse scholieren die elkaar de meest vreselijke dingen aandoen.

Geweldig hoe we in de zomervakantie opeens overschakelen naar een half uur durende vakantie-film.

En ondertussen zie je de wanhoopskreten verschijnen op de website over zangeres Lily Chou-Chou.

Meesterwerk!

Het ontstaan van de Islam met een cast of thousands.

Grote afwezige is Mohammed zelf (omdat die niet afgebeeld mag worden is hij hier dus ook niet persoonlijk te zien of te horen - al krijgen we soms scenes in Mohammed's-eye-view).

Helaas is het allemaal redelijk cheap looking en scoren de gevechtscenes beter dan de inspiratie-scenes.

De Islam wordt hier overigens gebracht als vredelievende godsdienst met gelijkheid voor mannen en vrouwen en komt een Christen zelfs hulp bieden aan Mohammed.

Aardig om een keer te zien, maar bijna drie uur is hier wel een flinke zit.

Testosteronbom!!

Tsja krijg je als je als keurig meisje naar mannenzender RTL7 gaat zitten kijken.

Was ook weer enige tijd geleden dat we naar de commerciëlen keken en mannenzender? Veet ontharingscreme, Robijn, Witte Reus wasmiddel...

In ieder geval de film zelf gaat van de voetbal-hooligans, naar de raves en de XTC naar de echte grote misdaad, zonder tijd om echt te verdiepen, maar qua tempo, fuck-ups en grof geweld zit je hier helemaal goed.

Vergeet het drama, daar is geen tijd voor, maar als we dan al aan actiefilms gaan doen is dit wel zeer Brits, zeer hard en voor geen seconde vervelend.

Sham 69's "Borstal Breakout" komt ook nog even langs in het begin van de film!

Wow!!! Super-de-luxe filmvermaak uit Hollywood!

Heeft weinig te maken met de oorspronkelijke Planet of the Apes-films...compleet ander verhaal hier. Testen met middel tegen Alzheimer op chimpansees blijkt super-intelligente nakomeling op te leveren...die als klein aapje door wetenschapper wordt opgevoed tot soort van half mens/half aap. Gaat natuurlijk uiteindelijk compleet de mist in leidend tot een opstand van de apen tegen de mensen.

Beetje sentiment, beetje drama en naar het eind toe uitbundige actie en geweldige apen met name hoofdpersoon Caesar wiens mimiek echt geweldig gedaan is.

Veel en veel beter dan alle Jurrasic Parks, Avatars en andere beestenboelen bij elkaar.

D'r is zeker sprake van een flink popcorn-gehalte en met arthouse-movies heeft het ook helemaal niets van doen...wel met de beste Hollywood-entry sinds Watchmen.

Meesterwerkje.

In de herziening en Wauw!!! Wat een schitterende lijfelijke film is dit toch.

Normaal ben ik niet zo heel erg van die jaren veertig/vijftig Italiaans neo-realistische films, maar hier ook volop Film Noir invloeden.

Twee scenes (in de regen en het eind) lijken zelfs regelrechte horror en het camerawerk is schiterend.

Gaat absoluut in de all-time-fave-lijst.

Topper uit de jaren veertig.

Meesterwerk!

In de herziening.

Prachtige beelden in deze herschepping van koloniaal India na WO1, sommigen duidelijk sets, maar ook puur documentaire-achtige beelden. Verhaal is een beetje van het bakvissen-soort, maar verdiept in het laatste half uur.

Nee, ik had hem echt nog nooit gezien. Die single had ik wel in 1979. Maar ja ik nam mijn vriendjes mee op mijn verjaardagspartijtje naar Kiss Meets the Phantom of the Park.

Meteen daarna had ik ook geen vriendjes meer

Ik was wel van de KISS en de Ramones. KISS lukte het wel in 1979, hielden het niet zo heel lang vol aan de mainstream top, maar toch. De Ramones probeerden het met Phil Spector en Roger Corman en kwamen niet verder dan een top 10 hit in Nederland. De film is eigenlijk gewoon een standaard tiener highschool film, low budget Grease, maar absoluut helemaal in Ramones stijl. Die Phil Spector plaat is zo slecht nog niet, deze Roger Corman productie ook niet.

Zit ik ook eens een keer klaar om een avondje te lachen om het meest pathetische figuur dat je in een band hebt: de drummer!! (niet boos worden ik ben/was er ook één).

Tsja twee leuke gags op 102 minuten (de drumsolo op het schoolfeest en de knipoog naar Almost Famous) da's nogal weinig.

Dan produceert de band nog een uitermate vervelend soort emo-pop die veel te prominent in de film voorkomt, maar het allerergste is wel het uitermate nare conformistische toontje dat de film uitdraagt op een manier die we sinds The Breakfast Club niet meer zagen.

Mensen met ook maar een greintje rock in zich laten deze film maar lekker links liggen.