Opinions

Sterk drama in Texas in een warme zomer, waarin pastoor William Hurt de bedoelingen van onze lieve heer prima weet aan te passen aan zijn persoonlijke leven. Is ook nodig want uit een duister verleden is net zijn onwettige zoon teruggekomen. En door de ogen van deze Elvis zien we het drama zich ontwikkelen.

Mooie broeierige sfeer, mooi gefilmd al duiken er een paar keer de microfoons het beeld in.

Sparklehorse in de dienst en ijzersterk eind.

Keurige film van het soort dat het altijd lekker doet bij de Academy.

Wat mij betreft allemaal net wat te keurig, maar redelijk onderhoudend en aardig gespeeld door Firth en Rush en het ziet er ook allemaal goed uit qua decors en aankleding.

Niet heel memorabel, maar aardig om een keertje mee te pikken als ie langs komt op TV.

King Kong vs MechaKong, zeker niet de meest realistische King Kong, maar die ogen zijn natuurlijk wel prachtig. Bij japan en Honda denk ik ook altijd meteen aan de Godzilla-films. Godzilla bleef hier een weekje thuis, al vecht King Kong nog wel even met een reptiel monster dat flinke karatetrappen uitdeelt. King Kong verder helemaal prima, maar de stukjes met alleen onze helden en Dr. Wu (Dr. Who?) halen er soms wat vaart uit.

Wow!! Toverbal van een film!!!

In visueel opzicht zo'n beetje de felste kleuren die ik ooit in een film zag.

Meer verwijzingen naar andere films dan het hele oeuvre van Tarantino bij elkaar.

Musicals, videoclips, Disney en dan is heeft het verhaal zelf nog een triest karakter.

En er zitten ook yakuza, sex en bloed in.

Meesterwerkje!

En een zeer terechte winnaar van de Gouden Palm, regisseur Ceylan staat hier al langer bekend als één van de cinema-meesters van deze tijd.

Ruim drie uur lang volgen we Aydin, eigenaar van een hotelletje en huisbaas, de laatste 3 gasten staan op het punt weg te gaan, de akelige onderdanige immam kan de huur niet betalen, zijn huwelijk stelt niets meer voor en zijn net gescheiden zus is er van ellende ook maar weer bij ingetrokken.

De winter staat aan te breken en iedereen is op zichzelf aangewezen.

En meer verhaal heb je niet nodig voor een meesterwerk.

Zoals al opgemerkt zou je hierbij een soort van mijmerende cinema verwachten, maar daarvoor zit er veel te veel dialoog in, vaak cynisch en vilein.

Eerst eens even gekeken: Koreeda daar heb ik twee films van gezien Maborosi en After Life en dat zijn beiden meesterwerken, op grond daarvan zouden we deze dan tegenvallend kunnen noemen, maar dat doen we lekker niet, want daar is deze film veel te goed en mooi voor.

Kinderfilm?, zeker niet, al wordt de hoofdmoot gevormd door een soort van Stand by Me-achtig avontuur, alleen zonder de te verwachten sentimentaliteit, zelfs de scenes over de avond bij de oudjes en het hondje zijn alleen maar ontroerend.

Jaren 50 Hitchcock-style in rich kids university-niveau.

Paar geweldige wendingen en een hele akelige Robert Wagner als jongen die zich wel eens even snel zal opwerken in de upper-class.

Schitterend Technicolor-camerawerk en een behoorlijk overheersende score, die echter de film een apart karakter meegeeft.

Ik ben een fifties-liefhebber alleen zien we in dat soort films weinig jongeren

( Rebel Without A Cause , The Wild One okay, maar toch).

Stijl in overvloed.....Maybe you've spinned too many records...

Meesterwerkje!

Zeer charmante Nudie-Cult.

Stripteases, Go Go danseressen, Frankenstein, Dracula, een mummie, een waanzinnige geleerde en een buitenaards wezen met de mimiek en gebaartjes van Stan Laurel.

Geen grootse filmkunst, maar erg vermakelijk.

Even een ietsje minder klassieke Wilder.
Soort van sekskomedie die voor 1964 heel gewaagd was (zeker in de VS), maar inmiddels wat gedateerd overkomt.
Desalniettemin een aantal erg grappige scenes, een paar geweldige dialogen en een geweldige Kim Novak.
Leuke verwijzingen naar de Cagney-grapefruit, Godzilla en The Beatles.

Zeer vermakelijke gruwel-onzin waarin de spinnen iets beter acteren dan de acteurs, maar we leven hier lekker mee met Susan en haar collectie tarantula's.

De kills zijn natuurlijk het hoogtepunt en zijn vrij origineel met de drive-in-scene als hoogtepunt.

Lekker gecompliceerde heist met crooks, corrupte agenten, advocaten en dat alles onder de bezielende leiding van James Cagney die iedereen dwingt mee te doen met zijn plan. Ondertussen raakt Cagney ook nog gecharmeerd door de dochter van de machtigste man in de stad. Dit is hoe we het willen hebben in noir. Nice! Beter nog dan White Heat al heeft die dan weer een nog fraaiere finale.

Uit de Zentropa-studio. De pogingen tot keiharde humor schieten er nogal al eens naast. Vermoedelijk had de film ook meer tempo moeten hebben. Enkele aardige gags.

D'r zijn van die Nederlandse films als "Liever Verliefd" en zo - gooi een hoop soapies en BN-ers in een film - paar lullige verhaallijntjes en klaar is je film.

Verstandig als ik ben loop ik daar met een grote boog omheen - niet zo heel fijn dus om dan plotseling geconfronteerd te worden met een Spaans equivalent.

Altman & Almodovar staat op de DVD-hoes.

Altman: in de zin dat er meerdere verhaallijntjes inzitten (helaas geen van allen interessant).

Almodovar: eeeuuuhhh het is een Spaanse film en er zitten 3 homo's in.

Verder slaat die aanbeveling echt helemaal nergens op!!

't is nu december en we dachten dat het niet meer zou lukken, maar zie "Die Todesgöttin des Liebescamps" blijkt nog te overtreffen als "slechtste film gezien in 2010".

Compleet oninteressante bagger.

In de herziening! Ik heb het nog even opgezocht, maar het was in 1991 dat Knightriders voorbij kwam in Alex Cox' Moviedrome op de BBC. Jawel in de jaren 1988 t/m 1994 deed die keurige BBC aan cult-films in de zomerperiode. Niet de minste ook nog eens: o.a. The Wicker Man, Electra Glide in Blue, Two-Lane Blacktop, Il Grande Silenzio, Wise Blood, Lolita, Kiss Me Deadly. En drie maal raden wie er een trouwe kijker was!

Deze vakantie mezelf maar eens getrakteerd op de Arrow-uitgave. Wat moet ik er verder over zeggen. Als de beste zombiefilm-regisseur de beste zombiefilm aller tijden opvolgt met een twee-en-een-half uur durend epos over een roadshow levend volgens de middeleeuwse tradities, zij het dat de paarden vervangen zijn door motoren, dan zitten we bij voorbaat al op de maximale score. Één van de meest onvergetelijke Moviedrome-nachten. Meesterwerk!

Ha, de ouderwetse Agatha Christie, Nero Wolfe etc. je weet wel aan het eind zitten alle verdachten bij elkaar en volgt de ontknoping van het mysterie. Blijft toch wel de klassieker!! Ja inmiddels zwaar verouderd en toch heerlijk dat het genre hier weer eens fris opgerakeld wordt. En met een cast om van te watertanden: Jamie Lee Curtis, Don Johnson ..... M. Emmet Walsh!!! Volle mep en iemand nog zin in een potje Cluedo zo?

Fijne verrassing uit Oostenrijk deze film waar tussen wel heel veel genres ge-switched wordt: drama, romantiek, humor, thriller, horror en allemaal spelend in en rond zo'n gemütliche Stube waar ze ook regelmatig van die busreisjes vol met bejaarden naar toe rijden om ze pannen en dekbedden aan te smeren.

Hoofdpersoon komt er als repo-man een auto terugvorderen, maar blijft er hangen en maakt kennis met de vriendelijke waard, zijn ambitieuze zoon, Oostblok-criminelen, een geheimzinnige kelnerin en de zeer charmante vrouw van de zoon en natuurlijk is er ook nog tijd om in polonaise mee te zingen met die befaamde Oostenrijkse hit: Live Is Life.

Ozu in kleur!!!
En wat voor een kleuren. Een kleurenfilm met een schitterende schoonheid, vergelijkbaar met die van de betere Hitchcock-films (North By Northwest, Vertigo).
En een prachtige rol van de vader van het gezin.
Een prachtige ingehouden humoristische film die ook nog een moraal heeft over hoe je je leven moet invullen.
Ik vermoed dat de slotscene Hitchcock de inspiratie heeft gegeven voor The Birds.

Wow!!! Qua recente films reken we nog zelden op een meesterwerk dat garant staat voor een knock-out-ervaring. Maar kijk eindelijk weer eens terechte lof voor een daadwerkelijk geweldige film.
Schijnbaar geïnspireerd door recent geweld door/tegen jongeren (Columbine, Utoya, Alphen a/d Rijn) al mag ook de verwijzing naar Leopold/Loeb (o.a. Hitchcock's Rope) niet onvermeld blijven.
En hier slaat het geweld keihard terug op de daders.
Visueel schitterend (zij het net zo donker als het verhaal) en sterk gelieerd aan een hoop actuele zaken.
Niet de whodunit die ik verwacht had.
Meesterwerk!

Gebasseerd op waargebeurde feiten en niet verwonderlijk één van de zielenreddertjes bepotelt weer eens jongetjes in het geniep.
Aardige film die wat Ciske de Rat-achtig begint maar toch langzaam richting onvermijdbare conclusie gaat.
Helaas wat oppervlakkig in de vertelling van het verhaal en visueel (te) ruimschoots gebruik makend van blauw-filters.

Te kort om echt een goed beeld te schetsen, maar we zien hier de consequenties van de krimp in het Groningse dorpje Ulrum.
Grotendeels volgen we drie personen de leider van het project Ulrum 2034 die 1,5 miljoen binnen weet te slepen aan subsidiegeld, die zichzelf echter onmogelijk maakt door ondoordachte opmerkingen in de media over het lot van de SPAR.
En dan de meelijwekkende SPAR-uitbater, het hele dorp wil dat de winkel blijft, maar niemand haalt er z'n boodschappen, zodat de arme man grotendeels in een winkel zonder klanten staat.
En de misschien reddende engel? Een kunstenares uit Amsterdam die de oudere dames sokken laat breien om die voor veel geld te verkopen via het internet, helaas ook deze dame begaat een kapitale blunder, die echter wel leidt tot het mooiste moment in de docu.
Vrolijk wordt je er niet van, Ulrum lijkt gedoemd onder te gaan, toch lijkt me dat er van dit soort dorpen nog wel wat leefbaars te maken is, combineer winkel, bieb, infocentrum, zuipkeet, drogist en wat meer. Vergrijzing, mooi dat is werk in de thuiszorg en verpleging.
De drie hoofdpersonen gaan de redding niet brengen, alle (goede) bedoelingen ten spijt...sing low sweet chariot...om echt een goede uitwerking te maken zou je minimaal anderhalf uur nodig hebben of zes x 50 minuten...zou Ulrum misschien nog cult-status kunnen brengen.
Hopelijk is alles goed nu met die SPAR-mijnheer.

Korte (46 minuten) anime met een soort van romantische ontmoetingen tussen een scholier die spijbelt als het regent en een oudere vrouw.

De regen-scènes zijn erg mooi, het verhaal kan ietsje minder boeien. Over de climax zijn de meningen verdeeld, wat mij betreft was deze prima.

Vanwege de korte lengte kwam ik echter niet helemaal lekker in de sfeer, ondanks het feit dat de regen hier nu op het afdak tikt.

Wraakfilm die het niet moet hebben van karakterontwikkeling, plot of spanning want die ontbreken eigenlijk volledig. Zwarte humor en het Noorse landschap met veel sneeuw weten de film dan nog net te redden.

In de herziening.
75% Amelie met 25% Betty Blue in deze geweldige Tom Tykwer-film.
Offbeat en schitterend gefilmde love-story met een psychiatrische inrichting, een bankoverval en een ongeval met een vrachtwagen.
Meesterwerkje!

En weer een ruime voldoende voor een anime.

Wederom een anime die het meer moet hebben van ingetogenheid, mysterie, romance en slechts een heel klein beetje van aktie.

Prachtige anime en maakt heel erg benieuwd naar het nog hoger gewaardeerde 5 Centimeters Per Second van dezelfde regisseur.

Epos van bijna drie uur, meer gericht op verhaal dan op pure acties.

Verhaal moge bekend zijn (vnl uit Amerikaanse films) - bendeleider besluit na 10 jaar nog één maal grote slag te slaan om er vervolgens definitief mee te stoppen.

Schitterend donker camerawerk, over de hele film hangt zowiso een wat donkere sfeer.

Langzaam maar zeker wordt je er helemaal ingezogen als je al die bendeleden (m/v) beter leert kennen.

Meesterwerkje!

Misschien niet de allerbeste Ghibli, maar altijd nog uitermate hoog niveau.

Het magische spirituele element is hier wat afwezig, maar blijft een geweldige anime die een soort stripverhaal vertelt over een varken dat met een vliegtuig op vliegtuig-piraten jaagt en een rivaal vindt in gelikte Amerikaan.

Speelt in een soort van alternatieve jaren dertig met Adolf Hitler(?!) als scheidsrechter in een bokswedstrijd(?!).

Losstaand vervolg op De Komedianten en behandelt de Griekse geschienis in de periode 1952-1967.

Groep jagers uit de gegoede bourgeoisie zit op oudjaarsdag opgezadeld met een lijk uit 1949.

Net als in De Komedianten hoeft een personage maar een deur uit te lopen om terecht te komen in een voorval uit het verleden.

Wel even handig je een beetje in te lezen in de Griekse geschiedenis van die periode die eindigt met de staatsgreep op 21 april 1967 met het daaropvolgende kolonelsregime (dat zelf op 25 november 1973 met een nieuwe staatsgreep werd afgezet).

Angelopoulos gaat er in z'n films van uit dat je de geschiedenis kent en bedenk ook hoe snel deze film is gemaakt na de junta.

Verder lange speelduur, veel gezang en minuten doorgaande scenes.

Wat mij betreft (nog steeds) één van de grootste nog levende cineasten.

Meesterwerkje!

Bizar Freaks-achtig filmpje.
Eerste helft begint nog wel redelijk gewoontjes met hoofdpersoon die de plaats inneemt van zijn omgekomen dubbelganger, maar als we op het eiland Panorama komen wordt het meteen allemaal wel heel bizar, niet alleen qua verhaal ook qua kleurgebruik.
Stevige dosis sadisme (niet zozeer qua gore en bloed) en behoorlijk wat blote dames (topless that is).
Al met al zelfs naar Japanse cult-cinema-standaard nogal weird allemaal, maar zeker ook bovengemiddeld.
Kan haast niet anders of de regisseur van The Human Centipede heeft deze film ook gezien.

Al te veel diepgang hoef je niet te verwachten, maar dit is absoluut wel een geweldige SF/Horror. Qua decors moest ik wat denken aan Star Trek (de originele TV-serie) en Damnation Alley.

De mens laat zich hier van zijn mooiste kant zien, als dat laagje beschaving wegvalt dan.... en ja er wordt ook nog verwezen naar Vietnam en de atoombom en dat is ook gewoon menselijke beschaving.

Ruimteschip en alien doen een serieuze poging voor de hoofdprijs qua design en de effecten zijn uitermate doeltreffend (en soms wat doorzichtig, maar dat heeft ook z'n charme). Tempo zit er goed in, wat mij betreft: stevige aanrader!