Opinions

Aardig filmpje met enkele sterke scenes (zoals de vliegtuigcrash), maar ook een Tommy Lee Jones en Snipes op de automatische piloot. Robert Downey Jr. heeft zelf slechte herinneringen aan de film overgehouden getuige imdb.com en dat is in zijn acteerwerk te zien: zeer ongeinspireerd.

Verder in vrijwel ieder opzicht minder dan The Fugitive: script/dialogen, spanning, actie (met uitzondering van mijn het gespoilerde stuk) en acteerwerk. Dit betekent niet dat er niks te genieten valt, maar de film had toch een stuk korter gemogen om de eerder genoemde euvels minder te laten opvallen. Edoch, ondanks het automatische pilootwerk blijven Tommy Lee Jones en Wesley Snipes leuke acteurs en valt er op sommige momenten toch te genieten van een leuke actiescene. Met The Fugitive in het achterhoofd had het alleen zoveel malen beter gekund.

Zeer prettige animatiefilm, die misschien niet in ieder opzicht recht doet aan de comics (maar goed, al die comics bij elkaar spreken zichzelf ook in veel opzichten tegen), maar wel erg lekker wegkijkt. De animaties lopen vlot, de voice-acting is goed, de soundtrack lekker bombastisch en de actie is een stuk harder dan in de Marvel tekenfilmseries waar ik vroeger zo graag naar mocht kijken (bloed, doorboorde mensen, aliens die uit elkaar gereten raken, noem maar op).

Tijd om het eerste deel eens op te sporen, het was niet per se nodig om het chronologisch te bekijken, maar ik ben toch wel benieuwd geworden.

Zoals hierboven al veelmalig beschreven een rampzalige sci-fi film, ik hoop dat de stortvloed van vampier/actie hier eindelijk stopt.

Ik vond Uncharted uiteindelijk leuker dan ik van tevoren had verwacht, maar heb nog steeds grote moeite met het gros van de creatieve keuzes die men heeft gemaakt in de transitie van game naar film, de casting van Mark Wahlberg als Sully als voornaamste pijnpunt. Deze man heeft in zijn leven zeker een paar aardige rollen op zijn naam staan, maar de afgelopen jaren is het vooral Mark Wahlberg die Mark Wahlberg speelt. En Mark Wahlberg is geen Sully met zijn te hoge stem en vervelende neiging om te liegen en bedriegen. Sowieso was de casting van de gehele film niet optimaal. Tom Holland worstelt met een verschrikkelijk Amerikaans accent, al redt hij zichzelf nog vrij goed in de actiescenes, en Chloe Frazer is nergens zo zelfverzekerd en witty als ze in de games door Claudia Black wordt gespeeld. Ook bij haar speelt het verschrikkelijke accent parten, want of het nu Brits of Australisch moet zijn, duidelijk wordt het niet. Dan was de 2018 fan-made film met Nathan Fillion en Stephen Lang toch echt beduidend beter qua rolverdeling.

De openingsscene is gepakt uit Uncharted 3, maar voelt in ieder opzicht onrealistischer aan met absurde physics als 'in volle vlucht over kisten heen springen' dan de game-variant en dat is toch vreemd op zijn zachtst gezegd. Ook de dialogen voelen houterig en uitleggeriger aan dan de veel meer natuurlijke flow die Drake en Sully in de spellen hebben. Hier was heel weinig karakterontwikkeling en vooral veel figuren die alle historische kennis die ze hebben moeten tentoonstellen voor elkaar. Ja, dit gebeurde ook in de games, maar daar was de context veel beter gecreëerd dan hier waar de gesprekken uit weinig meer lijken te bestaan dan 'snappy banter' en 'geschiedenisboek opdreunen'.

De actie was verder qua vecht-/stuntwerk best okay, dit is gewoon iets dat vooral Holland en Gabrielle prima kunnen. Op het moment dat de CGI zijn entree doet werd het echter vrij vervelend en over the top op een manier dat het niet de charme van de games kon evenaren en het gewoon een PG-13 actiefilm by the numbers werd. Verder kijkt het allemaal wel vlot weg en heb ik zeker bij vlagen gelachen, maar goed is het met geen mogelijkheid te noemen.

Geniale actiefilm met een fantastische cast en een wijd scala aan weergaloze explosies, shootouts en handgevechten. Seagal schiet duikboten aan gort, duwt Tommy Lee Jones' oog in, slaat een mes in zijn hoofd en smijt hem door een computerscherm heen, blaast Gary Busey op, slaat zijn superieuren, gooit met messen, schiet er op los, blaast keukens op, weet alles van bommen maken, blaast helicopters op, overleeft haken in zijn rug en messneden op zijn hoofd en is de enige van de hele cast die kan genieten van een naakte Erika Eleniak EN kookt als de beste.

Over the top, maar gaaf acteerwerk, humor en actie. Ik ben serieus verbaasd dat Seagal in zulke gave films heeft gespeeld. Ik was al onder de indruk van Nico/Above The Law, maar deze film overtrof alle verwachtingen die ik ooit van zijn films zou hebben.

Topwerk.

Voor de zuurpruimen: ja, deze film is achterlijk onlogisch, Seagal heeft twee gezichtsuitdrukkingen en is het concept sinds Die Hard al achterhaald. Ik kijk dit soort films echter puur voor het vermaak en de ongeloofwaardigheid. Vanuit die context is Under Siege een van de beste films ooit en zal ik hem ook zo beoordelen.

Briljant!

Oh, bijna even gaaf als deel 1. Minder serieus verhaal, maar meer gave actie en humor! Fantastische one-liners, bloed, geweld, Katherine Heigl zag er vroeger ook al mooi uit, exploderende treinen... alles zo over the top dat het realisme me wederom niet uitmaakte. Ook Under Siege 2 is een fantastische actiefilm die zichzelf vandaag de dag nog steeds staande kan houden.

Ondanks het feit dat de film niet verveelt en we met mensen als Bill Nighy en Michael Sheen zeer behoorlijke acteurs hebben blijft het allemaal een oppervlakkig en bloedserieus geheel. Geen verlossende humor, geen spetterende actie en qua special effects laat de film het al helemaal afweten.

Beckinsale acteert afgrijselijk en komt als actieheldin nauwelijks serieus over terwijl ze hordes slecht geanimeerde 'lycans' afmaakt (waarom niet gewoon weerwolf?). Geen moment kreeg ik ook maar enig medelijden met haar personage, nee in dat opzicht was alleen de wolfman Lucian enigszins meelijwekkend. Ook het heerlijke clichébeeld van de stijlvolle vampier 'goths' in contrast met de straatschoffies die voor lycans moesten doorgaan werd ons niet bespaard.

Een blauw kleurenfilter kan mooi zijn, maar over de hele film is het zeer saai om te zien. Geen moment kregen we een echt visueel sterk geschoten plaatje te zien, alles bleef blauw/duistere middelmaat. De soundtrack was bij vlagen overbombastisch zonder ook maar enige vorm van ware kunst te vertonen, terwijl de rock/metal stukken eerder misplaatst, dan stoer overkwamen.

Maar goed, zoals eerder gemeld verveelt de film ook net weer niet. Twee goeie acteurs en een interessant uitgangspunt (hoe achterhaald in de tussentijd dan ook) zorgen er uiteindelijk voor dat ik stiekem toch benieuwd ben naar de vervolgen, al verwacht ik er vrij weinig van.

Het blijft toch een erg povere reeks. Ik heb Underworld: Evolution tot nu toe nog niet gezien, maar heb ook niet direct het idee dat ik die film gezien moest hebben voor ik aan de prequel begon. Net zoals bij de eerste film hebben we weer een veel te donker kleurenfilter, waardoor iedere subtiliteit qua belichting of kleurgebruik verloren gaat, terwijl de film ook weer eens compleet humorloos is. Het verhaal was al enigszins bekend door de eerste film en hierdoor blijkt maar weer eens extra goed dat de 80 minuten (de 92 die hier staan kwamen we echt niet aan) die men voor de film uittrekt echt veel teveel zijn om iets nieuws toe te voegen aan de dingen die we eerder al te horen kregen.

Goed, Bill Nighy en Michael Sheen waren weer leuk en aangezien iedereen al een partij heeft gekozen ga ik dan maar de kant van Rhona Mitra kiezen. Niet alleen aantrekkelijker, maar ook een stuk overtuigender dan Kate Beckinsale. Leuk overigens dat er iets meer gore in de film zat en hij gedurende de uitermate korte tijdsduur ook niet verveelt. Verder blijft het allemaal oppervlakkig, lelijk vormgegeven, slecht gechoreografeerd en erg duf qua verhaal. Maar goed, zolang de massa het slikt zullen er wel films blijven komen.

Isaac Florentine is een held. Waar ik The Shepherd fijne actie vond hebben, was ik extra enthousiast bij Cold Harvest en Bridge Of Dragons vanwege de sfeer en de heerlijk cartoonesque aanpak van het geweld. Bij Undisputed 2 (een film die ik voor het eerste deel heb gekeken omdat de cast me hier meer aansprak) heeft hij wat mij betreft het hoogtepunt van variatie in de actie (die flying kicks van Scott Adkins zijn fenomenabel) en filmen (perfecte camerahoeken, juist gebruik van slow-motion en versnellingen) gevonden.

Ja, het verhaal heeft inderdaad weinig om het lijf en het is lachen geblazen om de foute Russische accenten (vooral Adkins, die Brits is, moet zich toch een aantal keer hebben bescheurd) en de foute sentimentaliteit (Adkins personage bidt voor het in elkaar meppen van mensen, de scene waarbij White's personage gekleed wordt door de gevangen, waarna hij jassen voor hen regelt), maar het hart zit op de juiste plaats bij deze film die verder ook niets meer pretendeert te zijn. De film maakt zich bijvoorbeeld niet schuldig aan overpsychologiseren van de slechterik en probeert geweld niet in de ban te doen. Wat overblijft is vermakelijk acteerwerk en een fantastische titanenstrijd.

Michael Jai White (te bewonderen in Spawn, Exit Wounds en Universal Soldier 2) en Scott Adkins (heeft al met Jet Li en Jean-Claude van Damme gevochten in Unleashed en The Shepherd) zijn ultieme krijgers die met hun lichaamstaal en skills (de eerder genoemde flying kicks van Adkins en de snelle slagen van White) voor spetterende actie zorgen. Er schijnt nog een deel 3 aan te komen, waar Adkins de rol van Boyka wederom op zich zal nemen. Benieuwd of ze deze film kunnen overtreffen.

Leuk, maar toch een lichte tegenvaller. Crowe schijnt in een Goodmanesque, maniakale rol, maar de enorme hoeveelheid familiesubplotjes die we mee krijgen, halen toch iets van de lol weg. Een groot probleem heeft te maken met de hoeveelheid tekst die Crowe krijgt. Zijn eerste dialoog met Rachel over het hebben van een slechte dag, zou voldoende moeten zijn om ons als kijker duidelijk te maken dat we bang voor hem moeten zijn. Hierna is echter alles wat hij doet overdreven uitleggerig, waardoor die spanning een beetje weg gaat. Meer zwijgende maniak met onduidelijke motieven was toch beduidend spannender geweest.

Caren Pistorius brengt het er verder redelijk vanaf, maar door de hoeveelheid rare keuzes die het script haar laat maken, is het moeilijk om compleet sympathie voor haar personage op te brengen. Dan is het toch het beste om maar het meeste te genieten van het geweld, dat toch in goeie hoeveelheden aanwezig is. Leuk voor een keer zodoende, maar het had beter kunnen zijn.

Ik doe gek en geef de film 4,5 sterren.

Simpelweg om het feit dat deze film me zo verdomd goed deed vermaken. Vette actie, stompzinnig doch gaaf verhaal, goed acteerwerk (helemaal van Dolf Lundgren, die gast kwam zelfs echt als een Amerikaans militair over), een mooie vrouw erbij (Ally Walker), humor, over the top dialogen en uitspraken en een spannende ontknoping.

Mijn God, wat een heerlijke slechte actiefilm. Wat mij betreft is dit Emmerich's beste prestatie, gaver dan Independence Day!

De beste film uit de Universal Soldier reeks.

Wat, serieus beter dan deel 1? Ja, met gemak. Hoe dol ik ook ben op de klassieker van Emmerich, het hele scifi concept wat oh zo intrigeert is pas in de laatste twee films uit de reeks goed uitgewerkt en pas in Day Of Reckoning voor het eerst perfect in film omgezet. Day Of Reckoning is een post-actie film, een actie film die het 'domme' genre overstijgt in opzet. Het is een combinatie van psychologische thriller, horror, sciencefiction en actie, en hierin hoogstwaarschijnlijk te hoog gegrepen voor het publiek wat alleen maar kan genieten van botte actie en een simpel verhaal. Ja, daar houd ik ook van (zie Universal Soldier: Regeneration), maar op het moment dat een regisseur net dat kleine beetje meer kan aanbrengen ben ik helemaal om.

Qua regie toont Hyams hier wederom dat hij met gemak een van de meest getalenteerde DTV regisseurs van het moment is. Beter dan iemand als Isaac Florentine wiens films ik graag mag zien, maar die uiteindelijk toch niet heel veel meer zijn dan een paar prima trucjes. Hyams experimenteert, weet precies waar slow-motion en versnellingen horen en hoe hij met belichting sfeer kan creeeren. Gesteund door een sterke vroege John Carpenter achtige soundtrack, lijkt de film zo meer op een combinatie van Blade Runner, Apocalypse Now en een random moderne actiefilm dan slechts een actiefilm. De actie die er in zit is overigens uitstekend gefilmd en mogelijk nog intenser dan bij zijn voorganger het geval was, maar het is dankzij Hyams kracht om te doseren en op te bouwen dat het allemaal zo'n impact heeft als het eenmaal gebeurt.

Adkins lijkt langzamerhand klaar voor het grote werk. Net als Jason Statham heeft hij zijn beperkingen, maar hij weet ze naar zijn hand te zetten en zet een sterke rol neer. Dolph is groots in zijn Dolph zijn, Arlovski is zonder een woord te zeggen een van de engste slechteriken die je jezelf kunt voorstellen en van Damme is eveneens sterk in zijn tragische rol. Kritieken over waarom hij ineens een slechterik zou zijn wil ik dan ook met alle gemak weerleggen met een 'waarom is hij de slechterik dan?' Het is voor mij overduidelijk dat hij het slachtoffer is van de manipulatieve overheid die hem gedurende een aantal films het leven heeft verziekt, dat zijn besluit om de Universal Soldiers te bevrijden ongelooflijk logisch over komt.

Als dit de toekomst van actiefilms is, dan ben ik een trotse actiefilmliefhebber. Dat er zo'n grote groep mensen hier is die het niet begrijpt, is betreurenswaardig, maar onvermijdelijk. De echt interessante films laten je niet onberoerd en zullen zodoende dan ook sterke tweekampen creeeren. Ik sta aan de kant van de 'ja'-schreeuwers, kom maar op!

In dat geval ben ik blij dat ik de film uit Engeland heb laten komen, want ik kon niet meer wachten (en wil de film toch via een legale weg te zien krijgen).

Hulde voor Hyams, die een standaard Oost-Europese fabriekshal (iets waar Jean-Claude in JCVD al over zeurt) door het juiste kleurenfilter en goede regie veel minder saai laat ogen dan hij in het dagelijks leven zou zijn. Waar hij ook zeer goed in slaagt is het in elkaar zetten van krachtige vechtscenes, die toch echt een stuk harder en realistischer ogen dan de kloppartijen uit de voorgaande delen. Helemaal door het toevoegen van Andrei 'The Pitbull' Arlovski en Mike Pyle uit de MMA wereld krijgen we nu een aantal scenes die het niet meer moeten hebben van absurde high kicks, maar waar men ook grepen, klemmen, worpen en veel effectievere low kicks heeft toegevoegd. Jammer voor de mensen die Jean-Claude van Damme de hele tijd helicopterkicks willen zien maken, maar erg fijn voor de liefhebbers van UFC!

Qua vechtscenes hebben we een aantal hoogtepunten. Wat te denken van Mike Pyle versus Andrei Arlovski? Arlovski tegen de Unisols? Lundgren tegen Van Damme? Van Damme tegen Arlovski? Tel hier nog een aantal zeer vlot geschoten langere scenes(Jean-Claude van Damme die de terroristen met mes te lijf gaat), de realistische wapengeluiden en wapen bij op en we hebben qua actie een ultieme film.

Hoe zit het met het script? Persoonlijk vond ik het lang niet zo vol gaten als een aantal mensen beweren en vond ik de personages van Luc Deveraux en Andrew Scott goed in het verhaal verwerkt. Fijn dat ze het vermakelijke, maar qua verhaal abominabele Universal Soldier: The Return hebben overgeslagen. Deveraux was interessant als verwarde goedzak met aanpassingsproblemen, maar het was toch vooral Scott's personage die de film met zijn rol van 15-minuten compleet maakte. Do you often contemplate the complexity of life? Who am I?? Het lijkt een vreemde sprong om hem weer in de film te stoppen na zijn gruwelijke dood in het eerste deel, maar persoonlijk zag ik het als een leuk hommage aan deel 1 en een extraatje voor de trouwe fans van de serie.

Goed, uiteindelijk is Universal Soldier: Regeneration absoluut een no-nonsense knokfilm waar de momenten waar men diepte probeert te creeeren voor de personages niet altijd werken, maar ik ben toch erg blij zo'n rauwe actiefilm te hebben mogen aanschouwen. Zo goed als het eerste deel is het absoluut niet, voornamelijk omdat ik een vleugje luchtigheid graag mag zien en ik het personage van Ally Walker daar een erg leuke toevoeging vond, maar de film is zeker een van de betere actiefilms van de afgelopen jaren.

Geen flop 100 notering waard, omdat deze film weldegelijk te genieten is in al zijn slechtheid. Vooral die grote Romeo ('I. Hate. That. Guy!') is een gave slechterik. De dialogen zijn slecht, het verhaal is matig en de actie is over the top. Het feit dat de film zichzelf nergens serieus lijkt te nemen maakt het voor mij echter net zo'n 'toppertje' als Streetfighter. Een heerlijk onbenullig actievehikel dat in al zijn slechtheid toch de moeite waard is.

Interessante film die qua uiteindelijke twist toch net een beetje tegen valt. Verder op zicht geen probleem, want de cast is ijzersterk en de spanning zit er goed in.

Ik had persoonlijk toch liever iets meer gehad dan de twist van het feit dat Neeson een huurmoordenaar was die nu ineens wel goed is geworden na het ongeluk. Het maakt zijn motieven wat vreemd, in feite is hij gewoon de badguy die een verandering van gedachten heeft door een hersentrauma. Maar goed, het is allemaal mooi gefilmd en is behoorlijk onderhoudend. Neeson, Kruger en Ganz zijn erg goed, January Jones vind ik persoonlijk een vrij emotieloos actrice. Fijn filmpje voor een keer!

Ondanks dat ik me kan voorstellen dat deze film niet voor iedereen is, ben ik het niet eens met bovenstaande bericht dat Jet Li niet goed acteert in deze film (iets wat hij in mijn optiek absoluut wel doet hier). Verder is de muziek van Mozart in mijn optiek juist perfect gekozen, omdat het de dualiteit in Danny's karakter (het beestachtige en het kalme) goed weergeeft door zijn sereniteit.

De actie deed mij persoonlijk nog het minste in de hele film, terwijl ik een groot liefhebber van martial arts ben, het was het acteerwerk van Hoskins, Freeman en absoluut Li die mijn aandacht gevangen hielden. Het verhaal is als je het simpel bekijkt niet heel gecompliceerd, maar de vraag naar conditionering is als vraagstuk zelf erg interessant, helemaal op het moment dat Danny zelf vrije wil begint te vertonen (een beetje jammer is wel dat niet goed duidelijk wordt hoe hij gedisciplineerd is)).

Overigens is de actie zelf erg goed in beeld gebracht en compleet touwloos uitgevoerd. Zeker de moeite waard voor de fan. Het was echter het dramatische aspect wat in deze film veel beter uitgewerkt was, waardoor ik hier meer over te spreken ben dan de wushu kunsten van Li.

Het gegeven van Morgan Freeman en Jet Li die samen in 1 film zitten blijft me overigens verbazen, het heeft fantastisch uitgepakt.

Gebrek aan realisme in de actie en plotgaten zorgen voor mij niet meteen voor een matig cijfers, daar kijk ik deze films nu eenmaal niet voor. De actie zelf was volop aanwezig, het acteerwerk was redelijk, maar het was toch het uitgangspunt wat deze film een interessant eigen karakter gaf.

Leuk filmpje, de scene met de shootout op het station is absoluut een klassieker. Verder leuk acteerwerk van Connery, DeNiro, Garcia en Smith. Costner speelt Costner: niet slecht, maar het blijft typisch Costner. De film gaat verder nergens echt diep of ver[spoiler(afgezien van een typisch De Palma moment met een exploderend café/kind), maar vermaakt daarentegen uitstekend. Sean Connery blijft hier wel de grootste oorzaak van, want de beste man heeft gewoon een hoop charisma. Niet direct Oscar-waardig (al dacht de jury daar anders over), maar nog steeds erg leuk.

Maar goed, nergens had ik het idee dat Capone's dreiging echt sterk was, voornamelijk omdat ik zelf een groot tegenstander van de drooglegging ben en zelfs enigszins begrijp hoe criminelen hier probeerden een slaatje uit te slaan. Egoisme is de mens eigen en drank van de mens afpakken is nooit een briljant idee geweest. Gewoon een erg leuke film, maar nergens echt briljant.

Begint goed, eindigt ietwat teleurstellend.

Het acteerwerk van Lane en kornuiten, het script zelf heeft zo zijn fouten. In het begin is dit allemaal geen probleem, maar op het moment dat Marsh ontvoerd is en op de website wordt gezet lijkt het alsof de moordenaar, die hiervoor geprofiled was als iemand die uitermate georganiseerd was, ineens stomme fouten maakt en ook een val heeft samengesteld waar wel zeer makkelijk uit te komen is.

Overigens lovenswaardig aan de film dat men ondanks een gruwelijke premisse niet vervalt in de standaard torture-porn achtige exploitatie moorden. De moorden waren dan wel in de Saw trend, het bloederige spektakel zelf was niet zo grafisch in beeld gebracht zoals men had kunnen doen. De film probeert juist een statement te maken tegen het uitbuiten en verspreiden van geweld, zonder zelf hypocriet te worden.

De uiteindelijke scene gooide toch echt een hoop roet in het eten, als die iets beter was geweest, dan was Untraceable erg goed geweest. nu is het gewoon een leuk filmpje.

De leukste slechte Steven Seagal film. Pistol Whipped en Into The Sun zou ik beiden nog als goeie films omschrijven, deze was dat absoluut niet. Het acteerwerk was houterig, de vechtscenes waren wat rommelig gefilmd en het gangstah-gehalte was echt te hoog naar mijn smaak.

Maar verdomd, wat heb ik gelachen. De foute oneliners, die overdreven bloedspetters en de stuntelende gangsters: het was hilarisch. En na het saaie Half Past Dead met 1,5 vechtscenes van dhr. Seagal was dit helemaal een fijne verrassing met de goeie hoeveelheid actie.

Alleen hoeft men Danny Trejo niet zo groot op de poster te zetten.