Opinions

Dit was uitzonderlijk Frans om het even voorzichtig te zeggen. Ik ben niet bekend met deze comicreeks, maar herken qua concept en designs wel dingen uit andere strips/films om de vergelijking te kunnen trekken. Waarschijnlijk dat dit ook gewoon daardoor niet aanslaat bij het grote publiek (lees: de VS), aangezien het gewoon te origineel en kunstzinnig is om herkenbaar te zijn. DeHaan is wel een enorme miscast, wat zonde is aangezien ik hem in Chronicle echt ijzersterk vond. Delevingne deed het verder wel best aardig in de vrij ondankbare rol, maar de enige echt goeie rol die ik heb gezien was een veel te korte bijdrage van Ethan Hawke. Tevens beste filmmakers, stop met het casten van Rihanna. Ze kan zingen en dansen, maar het is een verschrikkelijk slecht actrice die in deze film zorgt voor een verschrikkelijk subplotje dat ik al meteen heb proberen te vergeten.

De film was verder een van de mooiste puinhopen die ik ooit heb gezien, want ondanks alles zag het er prachtig uit en heb ik veel meer originele ideeën voorbij zie komen dan in welke Star Wars/Star Trek ooit. Zodoende was het zeker leuk voor een keer, maar alsnog een gemiste kans.

In tegenstelling tot bijvoorbeeld Ghost In The Shell werken de Engelse stemmen hier wel, het blijft alleen een schande dat ze zulke afgrijselijke teksten moeten opdreunen. Of het een taalbarriere is of een matig script weet ik niet, maar het komt allemaal niet overtuigend over.

Qua animaties en design zitten er enkele mooie vondsten (voornamelijk te vinden in de monsters en bij de barbaroi), maar ook een hoop wat me niet aanstaat. Vrouwen als Leila met een wespentaile en absurde borsten doen het hem voor mij gewoon niet, helemaal als ze er rare puntige kinnen en achterlijk grote ogen bij hebben. Vreemd, want bij een flink aantal scenes zien we toch een stijl terug die tegen het westerse aan zit (openingsscene waar D. zijn missie krijgt, het westerndorp etc.). De belangrijke personages voldoen echter compleet aan het Aziatische cliché van vreemd geproportioneerde figuren en dat blijft jammer.

De film gaat alle kanten op: soms pure horror (werkt goed), dan weer licht filosofisch (werkt minder) en pure romantiek (mierzoet, werkt niet). Slechts in enkele scenes werkte het sentimentele script (zoals de begrafenis op het einde) maar in de meeste gevallen was het weinig verheffend. Dit krijg je helaas nogal snel met vampiers, want interessantere zaken dan zeuren over hun bestaan zul je in films niet snel tegenkomen. Soms verlang ik naar een tijd waar het gewoon bloedzuigende monsters van het kwaad zijn, dat zorgt in ieder geval voor minder van dit soort sentimentele zooi.

De achtergronden zijn echter zeer mooi en het allegaartje van stijlen (post-apocalyptisch, horror, fantasy, steampunk, gothic) werkt weldegelijk. De film bevat daarnaast een behoorlijk aantal zeer sfeervolle of flitsende scenes die een groot gedeelte van alle clichées doen vergeten. In vergelijking met de eerste keer dat ik deze film zag (het was een van mijn eerste aanschaffen op dvd) merk ik nu wel dat het me allemaal toch een stuk minder doet dan vroeger.

Geen perfecte film, maar door het grimmige sfeertje en Gernandt's uitstekende acteerwerk prima uit te zitten. Probleem blijft een beetje dat Limburgs een vrij knullig accent is, iets wat door het vrij stoicijnse acteerwerk van hoofdpersoon Egbert Jan Weeber niet veel makkelijker aan te horen is. Probleem bij dit soort films is voornamelijk ook het feit dat niemand van de acteurs sympathiek over komt, waardoor het moeilijk is om jezelf ergens mee te identificeren of voor iemand te juichen. Ik heb een schijthekel aan het soort puber als Stan en opgefokte engerds als Maikel en Sef en had zodoende gedurende de hele film ook meer angst voor wat ze onschuldigen zouden aandoen, dan wat hen zelf zou over komen.

Maar hier komt wel bij dat de film uiteindelijk wel spannend is en bij vlagen vrij angstaanjagend over komt. Het gebruik van dit kleurenfilter geeft ook het idee alsof het al een tijdje geleden plaats vond, wat in mijn ervaring goed paste bij de tijd waarin deze film zich moest afspelen. Al met al zeker de moeite waard, had alleen iets meer ingezeten.

Weer het bewijs dat Rotten Tomatoes geen gradatie is voor wat leuk is. De film werd van tevoren overal gebashed door de critici en ik meen zelfs vergelijkingen met Catwoman voorbij te hebben zien komen. Er is een heel groot verschil tussen Catwoman en Venom: Venom is wel leuk.

Ja, de film heeft een trage start met een ongeïnspireerde slechterik, een romance die voor geen meter werkt en een behoorlijke hoop belabberd acteerwerk buiten dat van Hardy na. Op het moment dat Venom eindelijk zijn entree maakt en de actie begint, is het niets minder dan genieten. Hardy doet zijn best om op een absurde bijna Nicolas Cage-achtige wijze over the top te zijn en komt er helemaal mee weg. Sterker nog, zonder zijn rol zou de film beduidend minder leuk zijn om te bekijken. Nu

Blij overigens dat deze film niet in het MCU zit, zou meteen een hele andere vibe hebben gegeven. Moet toegeven dat ik bij het zien van Carnage in de mid-credits scene ook meteen zin kreeg in een vervolg. De PG-13 viel me nog best mee. Gebroken ledematen en nog best wat bloed te zien. Had net stoerder gekund, maar was gewoon erg vermakelijk.

De Gelukkige Huisvrouw viel mee, dus de stap om een andere meer recente Nederlandse film aan te zitten was niet zo vreemd. De Verbouwing is overduidelijk geen goede film, maar een achtbaanrit met onlogische gebeurtenissen en domme keuzes waarbij het vooral belangrijk is dat je jezelf als kijker niet teveel bezig houdt met de logica achter het verhaal. Het acteerwerk is in de meeste gevallen vooral cartoonesque, de dialogen zijn houterig en de manier hoe het plot ontrafeld is lachwekkend. Dit alles tezamen maakt over de top pulp, waarbij ik me ook meteen afvraag of het boek ook daadwerkelijk zo verschrikkelijk dom is.

Echter, de film is wel spannend. Ja, het is allemaal gruwelijk dom en onlogisch, maar er zit een bepaalde charme in de complete stupiditeit waarmee het geheel ontrafeld. De badguys zijn daarnaast erg goed gespeeld, Tjitske Reidinga probeert er wat van te maken, maar raakt toch ondergesneeuwd door de domme teksten die ze voorgeschoteld krijgt. Desalniettemin krijg je toch medelijden met haar door de verschrikkelijk uitzichtloze situatie waar ze zichzelf in bevindt en hoe de situatie van kwaad naar erger gaat. Goed, het einde is een behoorlijke cop-out, maar vanuit de verwachtingen valt het allemaal alsnog best mee.

Gewoon pure pulp die makkelijk wegkijkt. Moet op zijn tijd ook kunnen.

Ongeveer 10 jaar geleden in de bioscoop gezien, toen was ik in ieder geval behoorlijk onder de indruk van het stuntwerk, de oogverblindende achtergronden en het realistische acteerwerk. Ook nu viel het me niet tegen, dat terwijl ik toch een behoorlijke pulpfilm verwachtte. Nog steeds zijn de stunts behoorlijk goed, is het acteerwerk erg realistisch en blijven de shots in het besneeuwde berglandschap prachtig.

Ik begin me in de tussentijd wel af te vragen of Bill Paxton meer rollen kan spelen dan een arrogante klootzak, wederom leek hij het typetje uit Predator 2 en Aliens te herhalen als semi-populaire, vlotte sukkel.

Verder heb ik er eigenlijk niet veel meer over te zeggen, het eindresultaat is gewoon spannend, blijft boeien en ziet er zeer verzorgd uit. Goed werk wat mij betreft.

Het is grappig dat ik nog nooit een Woody Allen film heb gezien, maar zijn stijl meteen herken. Want ja, het vervelende neurotische stereotype heb buiten zijn eigen films wel vaak gezien en een flink aantal persiflages heb ik ook al mogen aanschouwen. Grappig om te zien dat hij de actrices zich ook precies zo laat gedragen als hij zelf praat. Grappig ook dat dit de film grotendeels onuitstaanbaar maakt. Wat een enorme hoop oppervlakkig gelul in een 'Europa/Spanje is magisch!'-omgeving. Een verschrikkelijke vertelstem die het allemaal op de meest staccato manier aan elkaar lult als kers op de taart of vlag op de modderschuit maakt het allemaal nog iets erger.

Capabele acteurs en actrices zijn kennelijk ook niets waard met een verschrikkelijk regisseur. Hall heb ik doorgaans heel hoog zitten, maar wat was dit een uitzonderlijk pijnlijke performance. Johansson gedroeg zich precies zoals ik verwachtte, dus dat viel nog best mee (maar goed was het ook niet te noemen), maar het is vooral dat hysterische gegil van Cruz dat me helemaal op de zenuwen werkte. Praktisch alle mannelijke acteurs waren compleet karakterloos, dus daar valt weinig over te zeggen, omdat ik er ook niets van heb kunnen onthouden.

En ineens is daar het einde. Heb ik er iets van geleerd? Liefde is moeilijk? Spanje is magisch, maar alle mensen daar zijn pretentieuze idioten? Vrouwen weten niet wat ze willen? Als andere Allen films ook zo zijn, dan is dit ook voorlopig mijn eerste en laatste poging om een film van hem af te kijken.

Dit wordt een film die ik nog minstens twee keer extra zal gaan zien om er compleet achter te komen wat wel en geen werkelijkheid is, maar voorlopig vind ik hem door de soundtrack, het ijzersterke acteerwerk van Woods en de freaky sfeer al behoorlijk goed.

Videodrome speelt leuk met tegenstellingen als schijn/werkelijkheid en vlees/geest, maar slaagde er niet in om in 1 keer duidelijk uit te leggen wat het uitgangspunt nu daadwerkelijk is. In dit geval maakt het niet veel uit, want ik ben zeer benieuwd welke lagen ik na herzieningen verder zal ontwaren.

De special effects zijn erg prettig en typisch jaren '80: gore klinkt vleselijk en komt goed tot uiting door fantastische make-up effecten, iets wat we door de komst van CGI helaas al lang kwijt lijken te zijn. De minimale elektronische soundtrack zorgt daarnaast voor een heerlijk naargeestig sfeertje, zonder dat het ook maar een moment over-aanwezig lijkt te zijn.

Erg fijn en duister werkje, maar zoals gezegd heb ik hem nog niet in 1 keer compleet door. Daar moet binnenkort verandering in komen!

Hehe, weer iets beter dan Octopussy. Nou ja, beter... het werkt allemaal net iets fijner. Fijn ook dat Christopher Walken echt een ongelooflijke maniak is, dat is op zich ook weer eens een fijne afwisseling met al die beschaafde en bedeesde Franse acteurs die zo hun best doen om een heer te blijven. Wel meteen een van de stomste plannen van de badguy die ik sinds tijden heb gezien, maar het vermaakt allemaal prima.

Moore begon in de tussentijd toch wel erg oud te worden. In vergelijking met Octopussy heeft deze film in de vorm van Tanya Roberts daarnaast ook een Bondgirl die echt compleet hulpeloos is en zodoende een stuk minder interessant te noemen is. Ook jammer dat de achtergronden niet zo mooi zijn als India of Egypte, Amerika hebben we immers per slot van rekening al meerdere malen voorbij zien komen. Toch vermaakt het allemaal wel bijzonder en is de soundtrack verreweg een van de beste die deze serie ooit heeft gehad. Op naar Dalton!

En wederom slaagt meneer Shyamalan er in om een oersaai sfeervol product neer te zetten. De beste man kan wel degelijk regisseren (al was ik dat bijna vergeten na zijn laatste The Last Airbender gedrocht), maar zorgt helaas wel vaker voor een behoorlijke hoop kneuterigheid. Ik begrijp de uiteindelijke opzet van de film en de keuze om mensen in compleet onrealistische dialogen te laten praten wel degelijk, maar het zorgt tegelijkertijd op een hoop momenten voor situaties die ik eerder als belachelijk dan sfeervol zou omschrijven. Een typisch voorbeeld is de manier hoe Adrien Brody's personage wordt weergegeven, of de gruwelijke opening van een meisje dat haar vader verteld dat ze verliefd is op een jongen en met hem wil trouwen.

William Hurt doet goed zijn best om er als Kris Kristofferson uit te zien, maar komt vrij duf over, terwijl Phoenix vooral moeilijk kijkt. Bryce Dallas Howard doet het dan nog wel het beste en komt best overtuigend over als blinde vrouw, maar ook bij haar is er weer een minpunt te vinden in het feit dat blinde vrouwen alsnog niet zo snel en goed door een bos horen te kunnen rennen. Steracteurs als Gleeson en Weaver zijn hier gewoon verspild, terwijl meneer Shyamalan zichzelf ook weer in een slecht geacteerde cameo neerzet.

Nee, The Village is mijn film niet, al komt dit grotendeels door het feit dat de spanning al heel snel wegvalt doordat de twist gewoon al te vroeg wordt weergegeven. De beste scenes waar Ivy wordt achterna gezeten in het bos door zo'n 'beest' falen eigenlijk al meteen omdat we al te horen hebben gekregen dat het verklede mensen zijn. Dat maakt dat overdreven pak al meteen een stuk minder angstaanjagend. Uiteindelijk verkies ik deze film alsnog net boven The Happening en Lady In The Water (en is hij gelukkig lang niet zo slecht als The Last Airbender), maar goed vind ik hem zeker niet. Wel sfeervol bij vlagen en leuk aangekleed, jammer dat het script en de acteurs weer eens niet opperbest zijn.

Interessante, absurde film die echter in haar kritiek op het katholicisme te vaak verzandt in het opsommen van simplistische spreuken om de religie in een kwaad daglicht te zetten.

Soms werken deze grappen goed, soms zijn ze te uitgekauwd. Desalniettemin de moeite waard, 3 sterren.

Wat mij betreft fijner dan het gros van de Hollywood fantasyfilms. Het acteerwerk was goed, de scenery was prachtig, de actie was veelvuldig aanwezig en de special effects waren zeer sfeervol. Gemaakt voor een schijntje in vergelijking met de Lord Of The Rings films, maar absoluut een bezield werkje.

Wolfhound heeft een rauw karakter door zijn grauwe kleurenfilter en bloederige actie, maar heeft tegelijkertijd een verhaal wat niet teveel afwijkt van de standaard sword & sorcery verhalen. Dit kan hinderlijk zijn, maar de film heeft nergens misplaatste humor of overdreven bombastische/melodramatische scenes, dat het allemaal niet veel uitmaakt. Geen gedoe met elven, orks of trollen, maar wel bovennatuurlijke krijgers en goden. Vlotte regie en energieke zwaard-vecht-scenes.

Qua script is er duidelijk gekeken naar Conan, de aankleding maakt het toch net iets anders. Erg leuk, een positieve verrassing!

Compleet plagiaat met uitzondering van enkele extra scenes met Basil Rathbone, die zo anders dan de echte film lijken, dat het gewoon beschamend is. Dit neemt niet weg dat de scenes op de planeet (met uitzondering van een hilarisch slecht vormgegeven robot) bij vlagen best mooi zijn door de sfeervolle achtergronden. De rondspringende dinosaurussen zijn wel dermate hilarisch, dat de film absoluut niet serieus te nemen is (al dragen de hierboven genoemde belachelijke dialogen hier ook veel aan bij). Nu ben ik toch eigenlijk wel erg benieuwd geworden naar de originele Russische versie.