Opinions

Ik weet nog niet zo goed wat ik van deze Sono moet zeggen. De opening was in ieder geval geweldig. Daaraan alleen kon je zien dat we met een film van Sono te doen hadden. Ook die meiden zagen er best wel lekker uit. Waarom we alleen maar jonge dames te zien kregen - helemaal niet erg trouwens - werd op het einde pas duidelijk, waarin een blik geworpen werd op de "Man's World". Ook het einde was trouwens erg mooi.
Mij best vermaakt dus met dit zeer flitsende surrealistische filmpje, waarbij je je toch ook niet te veel moet focussen op de inhoud, want het is nu eenmaal pure onzin wat Sono je voorschotelde, maar niettemin zag her er op visueel vlak allemaal prima uit. Dat laatste zijn we natuurlijk wel gewend van Sono, na Miike toch wel de meest productieve regisseur van de Japanse cinema dacht ik.

Waardering; voorlopig 3,5*

Uitstekende Shakespeare verfilming, ik kan niet anders zeggen. Prima acteerwerk van Ian Mckellen. Dat de regisseur de Shakespeare tragedie naar het fictief Engeland van de jaren 30 heeft verplaatst vond ik zeer geslaagd. Richard III met het vertoon van macht en de vlag deed mij zeer sterk denken aan die welbekende dictator van dat andere land op het Europese continent. Om dit soort films te kunnen waarderen is het wel vereist, althans dat is mijn mening, dat je bekend bent met het werk van Shakespeare. In de toneelstukken van Shakespeare is nu eenmaal geen plaats voor overdadig sentiment. Dat was er in deze film ook niet en daarom kwam alles nogal gevoelloos over. Mij stoorde het in ieder geval niet, dit itt andere users.

4,5*

Weinig bijzonders deze laatste film van Woody Allen of het moet zijn de best wel geslaagde verwijzingen naar filmklassiekers zoals Tystnaden en Det Sjunde Inseglet van Bergman, El Angel Exterminador van Buñuel, 8½ van Fellini etc. Soms leek het wel of ik naar een filmquiz zat te kijken zoals. "Raad eens naar welke films Woody Allen verwijst". Verder moet er wel bij gezegd worden dat Woody een volhouder is zeker gezien zijn leeftijd. Elke keer denk ik dat ik naar zijn laatste film zit te kijken.

3,0*

Mooi, heel mooi zelfs maar waar gaat het allemaal over? Hij lijkt net of de regisseur met deze film wil laten zien hoe mooie videoclips hij kan maken en dan ook nog eens videoclips geperst in een film. Daar is hij zeker in geslaagd, maar toch zou ik toch wel enigszins willen weten wat de betekenis van dit alles is. Zit hier een soort oosterse filosofie achter. Ik hoorde namelijk een van de hoofdrolspelers een toelichting geven over het begrip tijd. Ja, over dat begrip is ook door westerse filosofen het een en ander geschreven. Best interessant allemaal. omdat ik nogal filosofisch ben ingesteld. Misschien deze film binnenkort toch nog maar eens opnieuw bekijken. Voorlopig is mijn waardering gebaseerd op het audiovisuele want ja, laat ik het zo zeggen, dat was af en toe smullen geblazen. Ook de erotische scènes vond ik trouwens bijzonder geslaagd. Af en toe moest ik denken - vooral in het begin - aan de films van Gaspar Noé.

Waardering: voorlopig 3,5* met grote kans op verhoging.

Deze film die ik afgelopen avond in de sneak gezien heb heeft mij geen minuut verveeld. Dat is echter geen garantie voor een hoge waardering. Deze film staat of valt met het einde. Zegeviert de gerechtigdheid met het wegzenden van Oxford van de corpsballen waarbij alle carrière kansen voor die elitaire studentjes verkeken zijn - een beetje een Hollywood scenario zullen we maar zeggen - dan krijgt deze film van mij alsnog een onvoldoende. Maar gelukkig werd zo'n voorspelbare happy end mij bespaard. Geld en invloedrijke connecties zouden uiteindelijk zegevieren en dat is vaak in de wereld waarin wij leven de keiharde realiteit. De ergernis van mijn kant was natuurlijk uitermate groot, want oh wat had ik graag gezien dat de eigenaar van het etablissement een van die rijkelui 's ettertjes aan het mes geregen had. Helaas, het mocht niet zo zijn. Mijn sympathie ging daarom - en dat zal niemand verbazen - uiteraard uit naar de twee dames Rachel en Lauren die die over het paard getilde "heren" wel uit konden kotsen.
Ook op visueel vlak vond ik dit een mooi film. Mooi camerawerk en de sfeer van het studentenwereldje op deze elitaire universiteit werd prima weergegeven. Ook het acteerwerk was dik in orde.

4,0*

Wil je een film maken die op feiten is gebaseerd, hou je dan ook zo veel mogelijk aan die feiten, maar mocht je om het verhaal enigszins spannend te maken een fictieve persoon zijn intrede te laten doen, zorg dan in ieder geval dat de plot geloofwaardig is. Dat laatste en dan heb ik het vooral over de laatste scène is dus duidelijk niet het geval. Integendeel zelfs. Een miskleun van jewelste, zo zie ik het. Ongeloofwaardiger kan het voor mij gewoon niet. Het bezorgde mij een enorme anti-climax voor een film die aanvankelijk best interessant was. Zeer jammer uiteraard, want dat deze film als onderwerp heeft dat de Nederlanders in de 2e Wereldoorlog helemaal niet zo correct waren vind ik best wel dapper. Maar kom dan toch met een geloofwaardig einde. Tjonge, tjonge, het wordt op deze manier toch nooit wat met de Nederlandse film.

3.0* en dan ben ik nog gul.

Deze film eindelijk eens gezien. Zeker een van de betere Italiaanse speelfilms uit het naoorlogse tijdperk. Aardig verhaal, mooie beelden van het werken in de rijstvelden en ja, die Sylvia Mangano is inderdaad een lekker wijf. Sensualiteit ten top toen zij dat dansje uitvoerde maar helaas was ze niet zo slim. Het is dat ze niet blond was, anders zou ik zeggen dat dit nu echt een voorbeeld was van een dom blondje. Mijn sympathie ging ook duidelijk uit naar Doris Dowling die toch aanzienlijk meer uitstraling had en zeker niet onaantrekkelijk was.

Een nadeel vind ik van de meeste Italiaanse films, zeker uit die tijd dat ze zo druk zijn. Er wordt wat afgekakeld en geschreeuwd. Ik vond ook dat na het sensuele dansje van Sylvana halverwege de film behoorlijk inzakte, maar het spannende doch wel voorspelbare laatste half uur maakte ten slotte toch weer alles goed.

4,0*

Schitterend.

Moeilijk om uit te drukken waarom ik dit zo'n geweldige film vind. Zal het toch proberen. Het begint al met de zeer mooie beelden in het begin van de film toen alles voor het Estse koppel er nog zo mooi uit leek te gaan zien. Prachtig die scène van het van papier gemaakte bootje op het water, wat de vrijheid van de Estse familie moest symboliseren, die dus achteraf schijn bleek te zijn. De agenten van de NKVD kwamen op bezoek en het was gedaan met het vrije leventje van de Estse familie, die volgens mij wel tot de welgestelden behoorden. Juist daarom werden ze gedeporteerd en ontdaan van het mens zijn. Ze waren immers de klassenvijand. Voor de communistische machthebbers bestonden ze nog slechts op papier, dit op een zeer treffende wijze uitgedrukt in de stilstaande beelden van de slachtoffers. Alleen de natuur bewoog nog. Ik moest bij het zien van deze film die geen dialogen bevat af en toe denken aan de films van de Litouwer Sarunas Bartas. Ook in zijn films ontbreken vaak dialogen of zijn ze heel schaars. Daarom maakten ook zijn films grote indruk op mij, eveneens dit meesterwerk van Martti Helde. Na de dood van Stalin en de bekendmaking dat de Baltische bewoners weer terug mochten naar hun thuisland begonnen de beelden weer te bewegen. De mensen begonnen weer tot leven te komen. Nogmaals, Martti Helde heeft met deze film die een enorme indruk op mij heeft gemaakt klassenwerk afgeleverd.

Waardering: 4.5* met kans op de maximale score.

Tja, wat moet ik hier van zeggen? De titel zegt eigenlijk al genoeg waarover het gaat. Filmpje is niet bepaald voor filmliefhebbers die een op realisme gestoeld verhaal willen. Daar gaat het in deze erotische prent duidelijk niet om. Het gaat hier puur om het audiovisuele. Mooie dames, mooie erotische scènes en een soundtrack die er goed bij past. Ik heb mij niet verveeld in ieder geval. Film deed mij enigszins denken aan de films van Alain Robbe-Grillet. Ook zijn films moeten het hebben van een warrig verhaal, mooie dames en zeer mooie erotische scènes. Ik houd er wel van.

4,0*

Het verhaal van deze film speelde zich in dezelfde tijd af als dat van "The Untouchables" maar daarmee houdt dan ook elke vergelijking op. Road to Perdition" was erg traag en melodramatisch maar in visueel opzicht vond ik deze bijzondere sfeervolle film toch beduidend mooier dan die film van Brian de Palma. Zeer mooi was de slow motion scène waarbij Tom Hanks afrekende met de gangsters die o.a. verantwoordelijk waren voor de moord op zijn gezin. De kritiek op Tom Hanks deel ik overigens niet, ik vond hem best goed acteren. Over het acteren van Michaels jongste zoon was ik echter niet zo te spreken. De soundtrack vond ik weer erg mooi en bovendien ook zeer passend. I.t.t. die vreselijke soundtrack bij "The Untouchables" hoorde je hier wel de sfeervolle jaren dertig radiomuziek.
In het kort gezegd; ik vond deze film toch duidelijk beter dan "The Untouchables", alleen jammer die onderbreking voor reclame en dat de aftiteling ontbrak. Dat vond ik erg irritant, maar ja, wie niet.

waardering; verhoogd naar 4,0*

Schitterend eerbetoon van Fellini aan de "Eeuwige Stad". Deze documentairachtige film moet het helemaal hebben van de beelden. Het is een beeldensliert van barokke taferelen, weemoedige herinneringen, en apocalyptische visioenen. Film oogt niet overal even mooi, maar de sequenties van de autostrada, waarbij de regen met bakken uit de hemel valt en vooral de morbide modeshow voor de clerus zijn magistraal. De decadentie van de Rooms Katholieke Kerk is nog nooit zo goed in beeld gebracht.

Voor mij is "Roma" nog altijd de beste film van Fellini.

4,5*

Dit schreef ik afgelopen zondag bij deze film:

Van deze regisseur drie uitstekende films gezien. Y Tu Mama También, Children of Men en Gravity, maar als ik zo de trailer bekijk van Roma dan moet ik toch vrezen voor het ergste. Wat ik te zien kreeg sprak mij in ieder geval totaal niet aan en dan duurt die film ook nog eens 133 minuten. Ik zit er hard over na te denken om deze film toch maar aan mij voorbij te laten gaan.

Gezien er in superlatieven gesproken werd over deze film en omdat hij in De Volkskrant als beste film van het jaar 2018 werd uitgeroepen heb ik mij toch maar de moeite genomen deze film in zijn geheel te bekijken. En inderdaad zoals ik n.a.v. de trailer al vermelde dat de film mij niet aansprak zo is daar nu niet veel verandering in gekomen. Ik kon mij gewoon niet inleven in het dienstmeisje Cleo. Zij kwam mij te triest over. Met de familieleden had ik minder moeite. Moet er wel bij zeggen dat deze film wel een mooie sfeertekening gaf van Mexico uit de beginjaren zeventig en de Z/W fotografie vond ik ook zeer goed gekozen. In kleur was deze film duidelijk minder geweest. Dus dank zij het mooie camerawerk toch nog een ruime voldoende voor deze toch wel enigszins overschatte film van Cuarón.

3,0*

Gezien de verhitte discussies - waarom is mij een raadsel - deze film die al een tijdje in mijn kast staat maar weer eens bekeken. Tja, wat moet ik er van zeggen. Het is namelijk zo'n 20 jaar geleden dat ik deze film voor het laatst gezien heb en ik had er toen gezien mijn vier sterren best wel veel waardering voor. Dat is nu na herziening helaas niet meer het geval en dat ligt vooral aan de koninklijke poppenkast aan het begin en aan het einde van deze film die Roman Holiday hopeloos gedateerd maakt. Wil je vandaag de dag een geslaagde komedie maken, dan moet je niet met zo'n flutverhaal aankomen van een prinses die hoog-waardigheidsbekleders ontvangt en daarna de benen neemt omdat ze er genoeg van heeft.

Tot zover het negatieve.

Heeft deze film dan ook nog iets positiefs te vermelden? Jazeker. Het samenspel tussen Gregory Peck en de zeer aantrekkelijk ogende Audrey Hepburn is zonder meer uitstekend. De beelden van het Rome van de jaren vijftig zijn zeer mooi met als uitschieter het zeer vermakelijke ritje op de scooter door Rome met aan het stuur brokkenmaakster Audrey. Best wel gelachen om die scène.

3,0* na herziening

Romance is inmiddels de vijfde film van Breillat die ik gezien heb en ook verreweg de minste. Er werd doorgaans veel te veel geouwehoerd over relaties en bovendien ging het er allemaal nog eens veel te serieus aan toe. Tja, en dan die Marie waar het allemaal om draaide. Als ze zweeg en dan met die dromerige blik in haar ogen was het een zeer aantrekkelijke vrouw. Maar ja, zijn vrouwen als ze zwijgen sowieso niet het mooist? Maar als Marie oeverloos aan het leuteren was over de liefde dan verdween die aantrekkelijkheid op slag. Dat S/M gedoe van Marie met haar baas vond ik sowieso helemaal niks. Hoop moeilijk gedoe van een dame die duidelijk in een identiteitscrisis zat. Zo zag ik het. Verder was saaiheid troef tot aan het laatste half uur, dat gelukkig nog iets goed maakte. Het gynaecologisch onderzoek wat we toen te zien kregen was best wel grappig en ja het einde was zonder meer goed maar natuurlijk ook weer typisch Breillat. De man moest er natuurlijk weer aan geloven. Je zou toch haast wel denken dat Breillat een gruwelijk hekel heeft aan het mannelijk geslacht. Bijna in elke film van haar brengt de man er het slecht van af.

2,0

Van alle Tsjechische films die ik van het internet heb geplukt bleek dat ik deze nog niet gezien had. Tja, wat moet ik hier van zeggen. Volta die verliefd is op het zeer aantrekkelijke meisje Terina, Volta die gaat baden met zijn verlokkelijke buurvrouw en dan Volta die gaat wandelen met zijn demente grootvader. Een grotere tegenstelling is niet denkbaar en het is die tegenstelling die mij met gemengde gevoelens achterliet. Op een gegeven moment had ik dat gedoe met die grootvader wel genoeg gezien. Ik kon daar niet vrolijk van worden. Wel van die scènes van Terina in de carousel. En dan het einde. Tja, was te verwachten.

3.0*

Uitstekende thriller met een prima cast. Het duo Robert de Niro en Jean Reno, toch een waar genot op naar te kijken. Deze film moet het ook vooral hebben van de spectaculaire achtervolgingen en uiteraard van de jacht op het koffertje wat tot geweldige shoot-outs leidden die enigszins te vergelijken waren met die van Heat. Dat wij op het einde niet te weten kwamen wat de inhoud van het koffertje was - of ik heb niet goed opgelet - vond ik heel sterk. Dat houdt je als kijker tenminste nog even bezig, anders was je de film misschien weer zo vergeten.

4,0*

Het bekijken van deze veel geprezen film heb ik lang uitgesteld, simpelweg omdat ik hier niets van verwachtte of beter gezegd dat deze film uitgaande van het verhaal gewoon niet mijn ding zou zijn. En dat was het achteraf ook niet hoewel het gedeelte dat zich in de "room" afspeelde best wel boeiend was. Maar nadat moeder en kind eenmaal bevrijd waren uit de "room" boeide de film mij voor geen meter meer. Het klokkijken was voor mij begonnen. Het einde - hoewel voorspelbaar - maakte nog iets goed. Niettemin vind ik de lovende recensies over deze film sterk overdreven. Er zijn in 2015 aanzienlijk betere films gemaakt die voor een oscar in aanmerking hadden mogen komen.

3.0* dankzij het toch wel sterke eerste deel.

De kostuumfilm en zeker als die gaat over de gegoede burgerij heeft bij mij een flinke val gemaakt. Die bejaarde opgedirkte trutten in het begin waren gewoon niet om aan te zien. Wat een kale kakgedoe, maar ja misschien was het allemaal wel zo in die tijd. Ongeloofwaardig was het zeer zeker niet wat de regisseur ons voortoverde. Verveling troef in die gegoede burgerij destijds dus en ook voor de filmkijker anno 2011 die dit bijna 120 minuten lang moet aanschouwen als hij het einde haalt tenminste. Desondanks is de film zeker niet slecht, truttebel Lucy werd uitstekend gespeeld door de nog zeer jonge Helena Bonham Carter. En het intermezzo van de drie naakte kerels inclusief de dominee die aan het zwemmen waren en nadien ook nog eens poedelnaakt een rondje om de plas gingen rennen, waarbij ze ook nog betrapt werden door die bekakte dames, was natuurlijk schitterend. Het einde, hoe voorspelbaar ook, was toch best wel aardig en dat geldt eveneens voor de soundtrack, waaronder prachtige aria's uit opera's van Puccini. Maar de 4,5* die ik voor deze film aanvankelijk na mijn eerste kijkbeurt zo'n 15 jaar geleden heb gegeven is toch echt niet te handhaven. Daarvoor was deze film toch eenvoudigweg te saai, ondanks het zeer geslaagde intermezzo.

3,5* na herziening.

Moeilijk te beoordelen film ondanks of beter gezegd ómdat hij zo slecht is. Moet je bij het bekijken van deze film de bril opzetten van een filmcriticus die deze film moet beoordelen op het acteerwerk, het camerawerk, het script etc of moet je de bril opzetten van een filmkijker die gewoon geamuseerd wil worden. Ik heb in ieder geval de bril van de laatste opgezet en geamuseerd heb ik mij vooral om die Tommy Wiseau die bij mij als filmacteur uiteraard het laagste cijfer krijgt maar als komiek bij mij toch zeer hoog scoort. Alleen al die scène als hij het dak op komt en zegt;

"I did not hit her, It's not true, it's bullshit. I did not hit her. I did nó...t! ....Oh high Mark!"

is om in te lijsten. Deze scène vergeet ik nooit meer.

Dus, als komedie vond ik deze film best geslaagd, maar als serieus drama - en volgens mij was dat de bedoeling van Tommy Wiseau - gaat deze film natuurlijk af als een gieter. Verder heb ik mij ook wel vermaakt met die "geile" Liza, die er toch best wel lekker uitzag. Acteren kon zij niet en dat kan ook gezegd worden van de rest van de cast, maar toch altijd stukken beter dan die Tommy Wiseau, die voor mij misschien wel de geschiedenis in gaat als de slechtste acteur aller tijden.

Maar goed, who cares. Bij deze film moet je niet te veel nadenken maar gewoon alles op je af laten komen. Dat is voor de beoordeling van deze film denk ik het beste.

Mijn beoordeling;

Voor het acteerwerk, camerawerk en script 1,0*, voor de dakscène 5,0*

Voor Tommy Wiseau; als acteur 1,0*, als komiek 5,0*

Als drama 1,0*, als komedie 4,0*

3,0*

Deze mockumentary/fake docu of hoe je het noemen wilt wist mij alleen te boeien als dat toch wel lekkere wijf Kristen Tucker in beeld kwam. Die Gabriel McIver interesseerde mij eigenlijk niet zo veel. Op een gegeven moment had ik echt genoeg van zijn geleuter en deze docu had dan ook echt niet langer dan 80 minuten moeten duren.

Mooiste scène: McIver die door het park liep en aan de jonge meisjes in het park vroeg hoe oud ze waren. Vreemd genoeg noemden al die meisjes hun leeftijd ook nog. Het zou dacht ik toch wel enigszins geloofwaardiger overkomen als sommige meisjes geantwoord zouden hebben; "Fuck off, It's none of your business". Wel een duidelijk bewijs overigens hoe fake deze docu is.

3,0*

Opnieuw een pareltje uit de keuken van de Aziatische cinema. De muziek en de beelden gaven deze geweldig mooie film een zeer dromerige sfeer. Debet hiervoor staat het prachtige camerawerk van Christoffer Doyle en niet te te vergeten het uitstekend acteerwerk van de beide hoofdrolspelers.

Het grote verschil van de Aziatische cinema met de Westerse cinema is voor mij dat het voor mij heel moeilijk is om onder woorden te brengen waarom ik bepaalde Aziatische films zo mooi vind. Die films moet je gewoon ondergaan, je moet ze gewoon voelen. Dat had ik ook weer heel sterk met deze film.

4,5*

Zelden een film gezien die mij zo met verbazing achterliet als dit maffe filmpje. Als ik de scenarist zou vragen wat hier nu de betekenis van is dan zou hij denk ik mij zonder meer geantwoord hebben dat het geen enkele betekenis heeft. Alles gebeurt nu eenmaal zonder reden zoals de politieagent in het begin van het filmpje aankondigde. Bijzonder grappig en origineel vond ik het allemaal wel.
Een van de mafste scènes vond ik de opening toen die politiewagen slalommend de stoeltjes omver reed en ook zeer komisch waren natuurlijk die scènes met die ontploffende hoofden. Ik heb echt in een deuk gelegen. Vond het overigens wel sympathiek van de autoband dat hij niet het hoofd liet ontploffen van de zeer aantrekkelijk ogende Sheila (Roxana Mesquida). Erg mooi zoals zij onder de douche stond.
Dit filmpje verveelde mij dus niet - droge humor ligt mij doorgaans wel - en ik denk ook dat dit filmpje best wel een grote culthit gaat worden, hoewel nu niet bepaald voor het grote filmpubliek en zeker ook niet voor het doorgaans nogal serieuze arthouse publiek.

3,5*

Gezien mijn niet al te beste ervaringen met Pinocchio het bekijken van dit filmpje zo lang mogelijk uitgesteld. Vandaag is het er toch maar van gekomen.

In ieder geval kwam deze film mij een stuk beter over dan het eerder genoemde Pinocchio en dat ligt vooral aan de zeer mooie zwart/wit fotografie en zeker ook de uitstekend hier bijpassende mooie soundtrack. Ook wisten sommige scènes in deze film mij zeer te boeien. Dat deze film ondanks dat toch geen hoge waardering van mij krijgt ligt vooral aan het alsmaar hysterische geschreeuw en gekrijs van de protagonisten die mij bijna deden besluiten de knop van het geluid om te draaien. Het nadeel was dan wel dat ik dan ook niet de soundtrack kon horen, dus ik heb het allemaal maar over mij heen laten komen. Wel jammer eigenlijk want was nu de toegevoegde waarde van al dat geschreeuw. Had allemaal niet gehoeven volgens mij.

Waardering; nog net een 3,0*

Te midden van al het soort negatieve berichten over Europa, euro en nog meer van al dat crisis nieuws waarmee je de laatste tijd wordt doodgegooid komen dit soort heerlijke feel-good movies voor mij als geroepen. Ook dit filmpje van de regisseurs van Little Miss Sunshine is wat dit genre betreft weer een voltreffer. Heerlijk spel en een voortreffelijke rol van de zeer aantrekkelijke ogende en sympathieke Zoe Kazan. De onderwater scène in het zwembad en de dansscène waar zij met haar slipje stond te zwaaien zijn om in te lijsten. Ook het script mag er wezen. Zeer origineel en ontzettend leuk bedacht. Het einde is misschien wat clichématig, maar dat stoorde mij niet in het minst. Ik vond het zelf een prachtige afsluiter van de beste komedie en misschien wel beste film die ik dit jaar gezien heb. Meer heb ik over deze film niet te zeggen, behalve dan dat deze film van mij een zeer hoge waardering krijgt.

4,5*

Niks mis met dit horrorfilmpje. Best wel origineel ook allemaal. Ik heb tenminste nog nooit een film gezien waarbij agressieve planten een hoofdrol voor zich opeisten. Wat de - nou ja zeg maar gerust - toch wel naïeve hoofdrolspelers betreft, ach die dames zagen er best wel aardig uit, vooral die blonde die zo graag in haar eigen vlees sneed . Opbouw en spanning was verder ook best wel aardig. Best wel geamuseerd dus met dit filmpje die niets te kort of te lang duurde.

3,5*

Zuipende en lallende personages kunnen mij doorgaans niet bekoren. Ook de gasten inclusief Johnny Depp in deze film niet. Vooral van die bezopen en voortdurend lallende Moberg (Giovanni Ribisi) kreeg ik op een gegeven moment schoon genoeg. Verder deed het plot mij ook bar weinig, hoewel de lokaties en de beginjaren zestig sfeer wel mooi werden weergegeven. Enige lichtpuntje was voor mij de verschijning van de wonderschone Chenault (Amber Heard) die helaas veel te weinig in beeld was. Hierdoor kon zij deze voor mij verder teleurstellende film helaas niet redden.

2,0*

Een van de betere thrillers die ik de laatste tijd gezien heb en dat vooral vanwege de zeer goede spanningsopbouw. Ik heb vanaf het begin in spanning gezeten, ook vanwege de plotinhoud dat verraadde dat de film de nodige verrassing in petto had. Geen al te voorspelbaar einde dus. Ik heb me in ieder geval geen minuut verveeld. Verder goed acteerwerk van beide dames.

4,0*

Kan dit moeilijk een drama noemen. Gewoon een filmpje over een jongedame dat graag ballerina wil worden, maar daarentegen in allerlei komische situaties belandde. Grappig de beelden van Alisa lopend door Moskou in doldwaze reclame outfit. Tja, je moet er maar zin in hebben. Op het einde werd ze helaas geschept door een auto, lag dood op de weg en voorts hoorde je de voice over; "dit gebeurt vaak in een megapolis, heel normaal, in Moskou sterven per jaar 2000 mensen in het verkeer. Gewoon het lot". Met de dood werd dus eigenlijk gewoon een loopje genomen. Volgens Alisa leven we meer dan een keer, wat zoal betekent. in het huidige leven pech, in het volgende leven misschien meer geluk. Tja, het lot bepaalt. Als je dit gelooft kan het leven eigenlijk nooit een drama zijn maar bekijk je de wereld met een stoïcijnse blik.

3,5*

Deze film heeft natuurlijk niets nieuws onder zin. Dit soort geestverschijningsfilms zijn allemaal al tig keer eerder gedaan. Mooi om naar te kijken vond ik deze film wel. Op de CGI viel daarom ook weinig aan te merken. Ik moest dit horrorfilmpje wel bekijken zonder ondertiteling. Dus het verhaal kon ik niet al te goed volgen maar ik denk niet dat ik daaraan veel gemist heb.

3.0*

Na gisteren Victoria gezien te hebben die met Russian Ark gemeen heeft dat die ook in één take is opgenomen kan ik zeggen dat ik Russian Ark in dat experiment toch wel beter geslaagd vind. Het gaat in deze film i.t.t. Victoria niet om een conventioneel verhaal maar meer om een wandelgang door de Russische geschiedenis en daar de Russische geschiedenis mij zeer interesseert, vooral die van de vorige eeuw, kon ik best wel genieten van dit filmpje, hoewel het in de tweede helft best wel saai begon te worden. Op de deftig uitziende hoogwaardigheidsbekleders en hun aanhang in hun 18e en 19e eeuwse outfit raakte ik op een gegeven moment danig uitgekeken. Ik had liever wat meer beelden willen zien van Russen gekleed volgens de mode van de vorige en huidige eeuw. Het eerste deel van deze film die hoofdzakelijk bestond uit een wandelgang door zalen met beroemde schilderijen van o.a. Vlaamse en Hollandse meesters vond ik daarom ook verreweg het beste.

3,5*