Rifkin's Festival (2020)

Goeie film over een man die met zijn vrouw naar een filmfestival gaat omdat ze daar werk heeft. Een simpel plotje, maar met fijne dialogen en hier en daar redelijk meta met kleine odes aan voornamelijk klassiekers van de Europese cinema. Genoeg mooie plaatjes van het zonnige San Sebastian en Wallace Shawn fungeert prima als een stand-in voor Woody Allen. Een kleine 3.5 sterren.

Allen blijft maar productief met de laatste tijd vooral weinig beklijvende niemendalletjes, zoals ook deze film. Maar het blijven films die prettig wegkijken met vooral qua dialogen typische Allen films. De droomsequenties zijn mooi, maar is het verder tamelijk vrijblijvend met de gebruikelijke tobberijen in de relationele sfeer waarbij het personage van hoofdrolspeler Wallace Shawn zelfs lichtelijke overeenkomsten vertoont met veel rollen van Allen zelf. Een intellectueel met (Lichtelijk) nerveuze trekjes. Zag overigens naast werk van Bergman en Fellini, Allen ook citeren uit de film El Angel Exterminador van Bunuel, die evenals Fellini en Bergman ook in dialoog aan de orde komt. Lang geleden verwees Allen in Stardust Memories trouwens ook volop naar films van Fellini. De grappigste rol is voor Sergi Lopez als de kunstschilder Paco vooral dan in de scene waarin hij betrapt wordt in zijn woonst/atelier in bed met een model door zijn geliefde waar de ook aanwezige Shawn een oogje op heeft. Helaas heeft de film verder vooral een voortkabbelend karakter zonder dat je je evenwel verveelt. Dat zal dan toch wel nog altijd de klasse van Allen zijn, met de frisse dialogen.