Opinions

Deze nieuwste van Warmerdam is bijna net zo leuk als zijn vorige, Ober. Opnieuw speelt hij zelf de "zielige sul" is het verhaal, iets wat hij heel goed kan. Deze keer zelf nog een tikkeltje erger: Hij is de hond.

Marlies Heuer speelt heel goed een vreselijk rotwijf, binnen een minuut heb je al een vreselijke hekel aan haar. De zwarte van Warmerdamhumor is zeker aanwezig, bijvoorbeeld wanneer "de hond" ineens geen hond meer is en begint te praten, hij het vriendje van Eva vd Wijdeven zijn nek breekt en het dode lichaam vervolgens op het strand neerlegt alsof hij ligt te zonnen, met een flesje zonnebrandolie naast hem

Als Emma Blank vertelt dat er geen erfenis te verdelen is wordt het allemaal nog leuker en bizarder. Bijna zo bizar dat je toch nog iets van (een beetje) medelijden voor de bitch krijgt.

Erg leuke film met zwarte humor, poep- en piesgrappen en plaksnorren.

En toch zie je dat het een Coen film is. Deze film lijkt inderdaad in het geheel niet op bijv. O Brother, maar hij doet je er toch aan denken. Op de één of andere manier zit er toch een bepaalde sfeer in deze films waardoor ze toch allemaal met elkaar te vergelijken zijn.

Leuke film dit, trouwens, ik moest even wennen aan de rol van Tom Hanks, ik dacht eerst dat deze rol misschien verkeerd gecast was, maar hij doet het toch wel weer erg goed hoor.

Ik vond deze film in tegenstelling tot velen erg vermakelijk. 4*

Ik kan mij helemaal vinden in bovenstaande kritiek van kapp.
De hoofdpersoon, hij genoot er van om te lijden, óf hij was gewoon erg dom, want hij zocht de ellende gewoon op.

- Hij stapt op 3 erg sterke onvriendelijke mannen af om ze te vertellen dat ze hun hondje moeten verzorgen.

- Hij vertrouwt een vrouw die bij de eerste ontmoeting over trouwen begint blindelings, neemt haar zelfs mee op zijn ronde en laat haar meekijken wanneer hij de pincode van de juwelier intoetst.

- Als de dame na haar wandaad nog even een bezoekje aan hem brengt laat ie haar, terwijl hij ZIET dat ze hem opnieuw in de luren probeert te leggen, gewoon vertrekken.

- Wanneer hij vervolgens de gestolen waar op zijn tafeltje heeft liggen gaat ie gewoon op de politie zitten wachten.

- Zijn domste actie was nog wel dat ie met een mes iemand wil vermoorden, op de man afstapt en een kilometer van te voren zijn mes al voor zich uithoudt, waardoor er genoeg tijd is om te reageren en hem tegen te houden.

Die criminelen leken wel de zware jongens uit de Donald Duck, viel me nog mee dat ze geen maskertjes droegen. Wanneer ze een kaartspelletje zitten te spelen, staat er één van hen achter met de handen op de rug, benen een beetje wijd, stoer te kijken. Je kon zien dat ze altijd al boef hadden willen worden, en zijn er trots op dat het ze gelukt is.

Wat ik wel goed vond was de donkere sfeer die blijkbaar toch wel erg Fins is. Je zag regelmatig shots van Helsinki, maar er was bijna niemand op straat. Mensen zitten binnen, chagrijnig omdat de winter in hun land zoóóó lang duurt. Dat ze maar een maandje per jaar last van muggen hebben zien ze niet als voordeel, nee, Finland is ellendig, en de mensen die daar wonen weten dat.

2.5*

Wat mij betreft is David Lammers wel een groot talent, want Langer Licht is weer eens een goede Nederlandse film die een diepe indruk op mij achterlaat.

De sfeer die de film uitstraalt is heerlijk, met het 'dorpse' van Amsterdam-Noord zeer goed weergegeven.

Deze film is een emotioneel drama, met een vleugje humor, en hij komt in de tweede helft pas echt goed op gang, hoewel het eerste gedeelte niet slechter of saaier was.

Raymond Thiry als Lucien is steengoed, wat een goed acteur is dat!

Halverwege de film gebeuren er dingen die niet meteen verklaarbaar zijn, en ik kon op een gegeven moment zelfs weinig begrip meer voelen voor enkele daden van vader Lucien en zijn zoon Mitchel.

Hoe verder de film vordert, hoe meer er duidelijk wordt wat er allemaal in het leven van de twee is gebeurd, en bouw je ook steeds meer begrip op.

Uiteindelijk verlaat je de film met niets dan respect.

Ik vond deze film een bijna Simon evenaring... bijna.

4.5* (met verbazing over het te lage gemiddelde hier)

Langue Etrangère is een prachtige lieve film die vooral zo mooi subtiel is gefilmd omdat deze door een vrouw is geregisseerd. Actueel en geloofwaardig realistisch, met de terechte zorgen van jongeren over het milieu, racisme en het opkomend rechts-extremisme, waar de oudere generatie zich vooral zorgen maakt over Arabisch sprekende mensen. Waar jonge mensen als kinderen worden behandeld, maar al veel wijzer zijn dan de meeste volwassenen om hen heen. Een film over liefde, politieke keuzes, angst, onzekerheid en depressie. Er zit zoveel in deze film.

Goede korte film van Charlotte Wells waar optimaal gebruik wordt gemaakt van close-ups. De film heeft dan ook prijzen gewonnen waaronder de prijs voor editing op het Sundance Filmfestival. Je ziet dingen gebeuren en voordat je beseft wat er aan de hand is, is het alweer voorbij. Erg knap gedaan. De film is te zien op de website van Charlotte Wells.

Laps – Charlotte Wells - charlotte-wells.com

Het spel is in ieder geval stukken beter als de film. Ik heb heel wat uren van mijn leven versleten aan het spelen van Tomb Raider, en waarschijnlijk dat ik mij daarom zo stoor aan deze film.

De kleine dingen die anders zijn als in het spel, zijn voor Tomb Raiderfans als ik storend. Zo mis ik de oude butler, die met trillende handjes een dienblaadje vasthoudt en door het huis schuifelt, deze is vervangen in de film door een nogal sullige 30er. En sinds wanneer heeft Lara personeel dat allerlei high-tech snufjes voor haar uitvinden á la Q in James Bond. Ik vond deze Lara gewoon veels te modern, met teveel James Bond-achtige-snufjes. Ze had meer de vrouwelijke Indiana Jones moeten worden, en dan in plaats van de zweep alleen haar twee pistolen en verder niets. (misschien dat ze tijdens haar avontuur nog een harpoen vindt)

Angelina Jolie is wel goed gecast trouwens, ze lijkt er wel op. (en is ook een zgn. 'babe')

Toch best schokkend om te beseffen dat een heel dorp binnenkort niet meer bestaat als gevolg van de temperatuurstijging. Ik vond dit een goede, interessante documentaire, met prachtige natuurbeelden van oneindige ijsvlakten. De levenswijze van de bevolking is er één waar ik persoonlijk niet aan zou moeten denken! Die eland kan nog wel lekker zijn, maar walrussen en zeehonden zien er echt walgelijk uit als ze gekookt zijn!

Het schokkendste vond ik wel het feit dat Eskimo's bingo spelen en Coca Cola drinken. Het blijven toch Amerikanen he?

Ik had me voorgenomen om bij deze film in de bioscoop wat slaap in te halen, terwijl mijn twee dochters van deze film kunnen genieten.

Daar is niet veel van terecht gekomen, omdat ik erg geboeid was door 'Laura's Ster'

Het verhaal is mooi, de tekeningen ook en de muziek van Hans Zimmer is ook genieten.

Wat zip hierboven zegt over zoetsappig, cliché en te Hollywood, vind ik juist niet. Je kunt duidelijk merken dat je niet naar een Amerikaanse tekenfilm zit te kijken, en niet alleen omdat het zich in Berlijn afspeelt, en alle auto's een Duits nummerbord hebben.

Mijn dochters vonden de film ook geweldig, en de oudste was zelfs geëmotioneerd aan het eind. Ze kenden het verhaal al wel want dat heb ik al verscheidene malen voor ze voorgelezen.

Misschien raar dat iemand van mijn leeftijd 4* geeft aan een tekenfilm als deze, maar ik doe het toch.

Het voordeel van naar de bioscoop gaan op woensdagavond naar een film die al geruime tijd draait is dat het niet te druk is in de bios. Zo zat ik gisteren samen met mijn vrouw in een verder compleet lege zaal in Utopolis bij 'The legend of Zorro'.
De film is precies zoals ik had verwacht. Overdreven actie en flauwe grappen.
Normaal houd ik daar absoluut niet van, maar bij Zorro kan ik dat op één of andere manier gewoon hebben. Een paard die een pijp rookt slaat natuurlijk helemaal nergens op, maar ik moest er toch wel om lachen. Antonio Banderas is zeer geschikt voor de rol van Zorro, en van Catherine Zeta-Jones snap ik niet wat ze bij die bejaarde Michael Douglas in bed doet, maar dat is een kwestie van smaak.
"Dat kind", die velen zo irrtant vinden vond ik juist erg leuk.
Ik heb echt genoten van deze film, en ik heb een beetje een zwak voor Zorro, dus dat beloon ik met 4*, ondanks de afwezigheid van zelfs maar een flashback naar Anthony Hopkins.
Ik kan het trouwens mis hebben, maar heette Hopkins niet 'De La Vega' in het eerste deel? Hoe kan het dan dat Banderas in dit deel ook zo heet, terwijl ze geen familieband hebben? Zijn vrouw Elena heet ook 'De La Vega', maar dat is de dochter van de echte Zorro, dus dat kan wel. Zorro-kenners die dit weten?

Edit: Hij heet Alejandro Murrieta, maar noemt zich De La Vega?

Wat een ijzersterke film! De blikken van collega’s, het aardig doen maar elkaars bloed wel kunnen drinken, de roddels, miscommunicatie en schoolkrantartikelen met karaktermoord. Briljant gedaan, ontzettend goed geacteerd. Het hoofdpersonage Carla Nowak, fantastisch gespeeld door Leonie Benesh zie je steeds meer last krijgen van haar geweten, ondanks dat zij weet dat haar bewijs zo goed als waterdicht is, toch medelijden krijgt en spijt van haar beschuldiging. Zij hanteert liever niet het zero tolerance beleid van de school, omdat dit kan uitlopen op persoonlijke drama’s waar niemand beter van wordt. De laatste scène is geweldig.

Mannen met pijpenkrullen, en enorme lampenkappen op hun hoofd.... erg geestverruimend om eens in de wereld van een orthodoxe Joodse gemeenschap mee te kijken. Er is veel aandacht geschonken aan de cinematografie, die er op momenten geweldig uitzag, met haarscherpe close-ups. De omgeving, de aankleding, het is een genot om naar te kijken.

Hoewel het fenomeen uithuwelijken verwerpelijk is, gaat het hier op een respectvolle manier, en gaat het feest niet door als er geen wederzijdse liefde aanwezig is. In dat geval zal de Rabbijn de bruiloft afkeuren. Tot welke grens dit respect gaat weet ik niet precies. Ik zal ook niet ontkennen dat we hier te maken hebben met een 'mannenwereld' waar de vrouw in geen geval van het pad af zal mogen wijken, want dan zal de orthodoxe, fundamentalistische Jood daar zeker een stokje voor steken.

Ik vind het allemaal erg indrukwekkend.

Prachtige, rustige maar grauwe film. In het begin had ik wel even zoiets van: "Dit zou ik graag in kleur wlllen zien."

Achteraf is het toch veel mooier in zwart-wit en draagt het enorm bij aan de hele sfeer in de film.

De rustige beelden van het bootje dat door het water glijdt, en het riet dat door de wind heen en weer wiegt, werkt bijna hypnotiserend.

Er is nogal wat commentaar over het plot, en toegegegeven: Een wereldschokkend verhaal is het nou ook weer niet.

Wel heb ik het gevoel dat alleen de prachtige shots en muziek voldoende zijn om van deze film een hele mooie ervaring te maken. Bij sommige films is een sterk plot niet belangrijk, zoals bij deze film.

Vaak vind ik de Disney-uitmelk-vervolgen heel erg slecht, en eigenlijk is deze dat ook, maar een film met Dr. Jacques von Hämsterviel kan niet slecht zijn, mijn god, wat is dat hamsterachtig wezen briljant. Mijn favoriete bad-guy ever.

Niet slecht, maar dit is wel zo letterlijk afgekeken van het prachtige origineel, wat dit product wat mij betreft compleet overbodig maakt. Een van de verschillen is dat hier de hoofdrol wordt gespeeld door een Amerikaans huppelkutje, en de Zweedse versie door een meisje met theaterervaring en naar mijn mening meer talent. Het is maar net waar je liever naar kijkt. Ik kies voor die andere.

Bijzondere documentaire, met zelfs een heuse spanningsopbouw.

Afwisselend, entertaining, schokkend.

De hardste schreeuwers dat Ayaan een leugenaar is, komen zelf ook allesbehalve eerlijk over.

Ik heb eindelijk ontdekt waar Femke Halsema NIET erg goed in is en dat is zingen, verder slaat ze zoals gewoonlijk de spijker elke keer op de kop.

De dansende lijfwachten van Verdonk waren wel gênant, toen had ik wel even zoiets van: veel gekker moet het niet worden.

Nog gênanter was Verdonk die een "patatje zonder" ging halen bij snackbar de Vrijheid, en nog even als grap om een bereklauw vroeg.

Hilbrand Nawijn die een Iraanse vraagt of ze ook hutspot kan maken, die daar bevestigend op reageert, en vervolgens de opmerking "Goed zo!" van Nawijn. Je zou hem toch....

Het gênantst van alles, vanzelfsprekend, de geheime afspraakjes, de handtekening van Ayaan, de val van Balkenende II, het vertrek van Ayaan, oftwel het hele gedoe om een asielzoeker die gelogen heeft, alsof dat zo'n zeldzaamheid is.

Tegelijkertijd: Een familie baalt dat ze de waarheid gezegd hebben want blijkbaar heeft hun eerlijkheid hen niet geholpen aan een verblijfsvergunning.

Prachtige film waar allerlei emoties aangewakkerd worden. De jonge vrouwen acteren ontzettend goed en de sisterhood in deze film is ontroerend om te zien. Wat mij betreft een topfilm die ontzettend queer is zonder er de nadruk op te leggen. En een film die maar weer eens overduidelijk maakt waarom abortus wereldwijd uit het Wetboek van strafrecht gehaald moet worden en het proberen te tegenhouden ervan mag er wat mij betreft meteen in.

Interessante archiefbeelden en individuele verhalen, maar op één of andere manier werd het af en toe nogal saai gebracht door vele (te) lange shots. De boodschap is belangrijk, maar helaas had deze docu veel beter kunnen zijn.

Mooie film. De vele religieuze boodschappen, verwijzingen naar God en de link naar de Ark van Noach waren wel iets té veelvuldig en nadrukkelijk aanwezig. Als je daar niet teveel van aantrekt is het een leuke, spannende film. De jongen acteert goed. De cinematografie is op sommige momenten prachtig, maar door enkele overdreven speciale effecten wordt het af en toe drakerig.

Zeer aangrijpende film, ik was diep onder de indruk. Vooral van Lilja, wat kan die meid goed acteren zeg, want het blijft acteren, dat vergeten we wel eens.
Het verdiet en de angst die ze meemaakt, een meisje dat niet op haar mondje is gevallen, is op een gegeven moment compleet lam en radeloos. Op het moment dat ze ontsnapt en over straat rent, richting brug, een stukje terugrent en in paniek om zich heen kijkt, weer verder rent en zonder veel aarzeling de brug af springt. Als kijker voel je zowat de klap, en een kwartier na de aftiteling zit ik nog steeds voor me uit te staren en bedenk me dat dit soort dingen echt gebeuren....

5*

Jeroen van Koningsbrugge, waar ken ik die kerel van... dacht ik.
Later kwam ik tot de schokkende ontdekking kwam dat hij van het uiterst flauwe programma "De Lama's" is.

In 'Links' is hij gelukkig wel grappig. Een filmhuiscollega, die in het dagelijkse leven arts is, wist mij te vertellen dat de ziekte waar Dexter (betekenis: rechts) aan lijdt echt voorkomt!
Het vebaasde mij behoorlijk. Ik zag dit als fictie, een leuk idee zelfs. Zet twee kopjes met een grote onderlinge afstand op een tafel, en iemand met dergelijke hersenbeschadiging ziet dan het linkerkopje (of het rechterkopje, ligt eraan waar de beschadiging zit) niet meer.

Zeer bijzonder.

Leuke tragikomedie, waar het tragische aspect de laatste 5 minuten helaas wel iets te prominent naar voren kwam.

Een "kleine" film, die onterecht veel te weinig publiciteit heeft gekregen. Deze film verdient wel ietsje meer dan dit. Lotte Verbeek speelt trouwens zeer overtuigend.

Leuke film, en hulde voor de zelfspot. In Amerika is het als in geen ander land belangrijk om carriére te maken, er perfect slank uit te zien, en dat in combinatie met een grote bak chickenwings van de KFC als avondeten. In deze film werd duidelijk hoe belachelijk dit allemaal wel niet is, en hoe idioot die (little) Miss verkiezingen zijn.

De humor vond ik daarentegen wel vaak voorspelbaar en nogal flauw, maar erg storend was dat niet. Een leuke, vermakelijke film, maar die (bij bij althans) snel zal worden vergeten en in de lijst komt te staan van de films: "Oh ja, die heb ik ook ooit eens gezien."

Het is best cliché iets over het prachtige, immense landschap te vertellen (elke bovenstaande recensie benoemt het landschap), en je deze film daarom in de bioscoop of een ander enorm scherm zou moeten zien. Cliché, maar daarom niet minder waar, dus ik zeg het toch: Adembenemende landschappen! Ik vond Viggo Mortensen al een zeer goed acteur, en mijn respect voor hem is na het zien van deze film alleen maar groter geworden.

Een film over dilemma's en keuze's. De worsteling om hiermee goed om te gaan is zeer duidelijk te merken. Indrukwekkend, onderhoudend, en op sommige momenten spannend.

Zeer goed!

Heerlijke vlotte film, waar het hoe en waarom totaal niet van belang is. Lola, een knappe meid met rood geverfd haar die de longen uit haar lijf rent om haar vriendje te redden, die ook nog Franka Potente heet... wat wil je nog meer.

Moritz Bleibtreu ken ik natuurlijk als ontsnappingsartiest uit Das Experiment, en in Les Femmes de l'Ombre speelt hij een overtuigende Nazi-bastard. Hier is zijn rol een stuk minder indrukwekkend, maar dat komt natuurlijk vooral omdat Franka de show volledig steelt.

Een film om vaker te zien, het lijkt dat er weinig gebeurt maar er gebeurt juist ontzettend veel.

Ik had er niet veel van verwacht, maar Lord of War is toch wel een goede film.

Het laat op een confronterende manier zien hoe het reilt en zeilt in de wapenhandel. Nicolas Cage leek me nogal ongeloofwaardig als een Oekraïener. Mijn vooroordeel bleek onterecht, hij deed het juist zeer goed. De kijker wordt voortdurend geconfronteerd met gemengde gevoelens. Respect voor wapenhandelaar Yuri en zijn originele manier van handelen, maar tevens walging over zijn oogkleppen die hij bewust draagt en zich niets aantrekt van de ellende die zijn wapens aanrichten. Aan het begin van de film wordt op prachtige wijze getoond hoe een kogel van de wapenfabriek uiteindelijk, na een lange reis, in het voorhoofd van een Afrikaans kind terecht komt. Bizar, maar dat is het natuurlijk ook.

Lore, prachtfilm. Ik had hoge verwachtingen, en ze zijn uitgekomen. Erg indrukwekkend en ontroerend. De na-oorlogse jacht op de Duitsers is iets wat wel bekend is, maar wat we toch niet erg vaak hebben gezien in films. Het mooie van Lore is dat haar bewustwording van de gruwelen die het "Derde Rijk" op zijn geweten had, langzaam maar zeker steeds sterker werd.
"Wir haben es nicht gewußt" was in veel gevallen zeker waar, en bij Lore ook van toepassing.

Had haar vader ook meegedaan aan deze genocide? Direct of indirect zeker, hij was tenslotte erg actief met het verbranden van bewijsmateriaal. Hoe moeilijk moet het zijn om erachter te komen dat je vader, van wie je vanzelfsprekend houdt, actief mee heeft gedaan aan een grootschalige moord van een bevolkingsgroep?

Natuurlijk zat ook bij Lore de jodenhaat er nog goed ingebakken. Was het daarom dat de Joodse vluchteling uiteindelijk geen Jood bleek te zijn, om toch nog een kans te maken de liefde van Lore te winnen? Hij was volgens mij wel degelijk een Jood, aangezien hij een nummer in zijn onderarm getatoeëerd had staan die men in concentratiekampen kreeg.

Zeer goed acteerwerk van Saskia Rosendahl als Lore, maar ook van haar jongere zusje.
De gezichtsuitdrukkingen van Mutti (Ursina Lardi) spreken boekdelen. Impressive!

Ik vond het leuk om eindelijk eens een film over de eerste wereldoorlog te zien ( met die leuke helmpjes ). Ik vond het een goeie film, en het verhaal, tsja het is een waargebeurd verhaal, dus daar kun je weinig aan doen. Het enige minpuntje vond ik het camerawerk, de camera stond geen seconde stil, ook bij de rustige gedeeltes van de film. Maar dat zie je trouwens wel vaak bij oorlogsfilms, om je het gevoel te geven er midden in te zitten. Dat is bij deze film wel gelukt.

3,5 ster van mij

Gisteren eindelijk gezien.

Er zaten hele leuke scenes in en het acteren was van beide hoofdrolspelers formidabel.

Scartlett Johansson is inderdaad een aantrekkelijke vrouw, en niet alleen door haar uiterlijk, maar ook door haar intelligente uitstraling.

Jammer, maar ik vond de film wat te traag en ik vond de grappen vaak van hetzelfde. Bijv. dat er een japanner tegen ze praat en er van uit gaat dat hij wordt verstaan, en dan die vragende ogen van Bill Murray erbij, erg grappig maar wordt wel erg vaak gebruikt.

Die scene op het fitnessapparaat was geweldig!

Al met al viel hij wel een beetje tegen, ik vond het verhaal een beetje zwak.

Toch 3* voor het acteerwerk van Murray en het achterwerk van Scarlett Johansson. Ik heb me niet zitten vervelen.

Erg geestige film. Ik vind Gérard Depardieu in zijn personage van Loulou erg leuk. Het mag dan wel een werkeloze nietsnut zijn, maar ik kon wel om hem lachen. Die gezichtsuitdrukkingen van hem, haha. Af en toe trok hij een mondhoekje omhoog en zag je in zijn ogen wat hij op dat moment dacht. De seventies sfeer droop heerlijk van deze film af. Mocht iemand zich afvragen hoe het in de zeventiger jaren was, kan ik adviseren deze film te kijken. Het leren jasje en de hakschoenen van Depardieu zijn legendarisch! Helaas zakte de film na een dik uur wel een wat in, en werd sporadisch een beetje saai.

Love Lies Bleeding, een film met een ultieme lesbian-gaze waarbij alle woorden uit de titel voorbijkomen. Dit is absoluut geen standaardfilm, en heeft het in zich om een cult-klassieker te worden. Een tyische A24 film. Bij elk personage dat in beeld komt denk je minimaal 1x 'wtf' , en naarmate het verhaal vordert komt die gedachte ook nog vaak voorbij. Ik vind het heel moeilijk hier een cijfer voor te geven. Ik waardeer de film heel erg. Het lijkt op een echte love-it or hate-it, maar ik zit er ergens tussenin en rond naar boven af.