Meningen

Wat een toptelevisie dit zeg. Vier scènes verdeeld over 4 afleveringen die je zelf in elkaar mag puzzelen. De serie is een goede waarschuwing over hoe gevaarlijk het internet kan zijn en vooral in die krochten ervan waar de manosphere steeds groter publiek lijkt te krijgen. Misogynie, masculiniteit, en zelfs aanzetten tot geweld is een zorgelijke ontwikkeling waar vooral jonge, onzekere jongens beïnvloedbaar zijn. Zeer indrukwekkende acteerprestaties van de jonge Owen Cooper, die bij de opnames 14 jaar was. Ook Stephen Graham zet hier een geweldige rol neer als de geteisterde vader. Zijn pijn is voelbaar.

En niet te vergeten Erin Doherty als de psychologe in aflevering 3: IJzingwekkend goed.

Deze docu geeft een goed overzicht van het proces, en van hoe de effecten van het live uitzenden van het hele gebeuren, waardoor er een trial by media en public ontstond waar vooral Amber Heard het moest ontgelden. Het blijft een heel raar proces, met privézaken die de wereld echt niet had hoeven weten, en waar niet alle bewijsstukken zijn meegenomen in het proces, omdat er betaald (?) zou zijn om deze uit het proces te houden. Stukken die duidelijk meer in het voordeel van Heard zouden zijn geweest. Een man die met Heard en Depp in een vliegtuig zat en met een glimlach op zijn gezicht beweert zich niet te kunnen herinneren of Depp bewusteloos was van de drugs of dat er geweld had plaatsgevonden tijdens de vlucht. Liar stond nog net niet op zijn voorhoofd.

Wat ik slecht en zelfs irritant vond aan deze docu is dat de in mijn ogen niet relevante meningen van influencers teveel een stempel zetten op de onpartijdigheid van het geheel. Een anonieme Youtuber met een soort Spiderman-masker kreeg zowat de hoofdrol. Goed om te vermelden dat deze lui er waren en misschien toch invloed hebben gehad op de uiteindelijke uitspraak van de jury, die ondanks het verbod om media te volgen of met iemand over het proces te praten, natuurlijk wel gemerkt moeten hebben hoe fanatiek de Depp-fans waren in het manipuleren van de beelden van het proces, altijd in het nadeel van Amber Heard. Het aandeel aan influencers had wat mij betreft minder gemogen, ik vind ze gewoonweg niet interessant of relevant en hoef hun eindeloze TikTok-filmpjes niet te zien, alsof ik zelf mijn mening niet kan vormen.

Wat ik dan wel weer bijzonder vond om te zien, is hoe mensen blijkbaar zo makkelijk iemand massaal door het slijk kunnen halen, en elkaar ophitsen en aanzetten hieraan mee te doen. Oprecht iemand haten ondanks dat je niet zeker weet wat er in hun privéleven is gebeurd, puur omdat je diegene gelooft waar je "fan" van bent. Vernederingen en bedreigingen waren aan de orde van de dag. Er was slechts 1 x een uitpraak van iemand aan de kant die van enig gezond verstand getuigde: "We waren er niet bij, niemand van ons was erbij." En zo is het. Er is een uitspraak die we moeten respecteren, maar het blijft woord tegen woord, en er zijn maar twee mensen die weten wat er écht is gebeurd. Ik vermoed eigenlijk dat ze beiden niet eerlijk waren, maar zeker weten doe ik het niet.

Ik weet niet wat voor bugs er allemaal op deze site actief zijn maar het gaat niet echt lekker met berichten plaatsen. Spoilertags doen raar, ik kan geen reply sturen op een DM in series, en nu is een compleet bericht van mij verdwenen. Heel jammer, want het was een reply op Tommeh. Ik probeer het nog een keer:

Ik zei in mijn inmiddels verdwenen bericht dat het zou kunnen dat ze hier eventueel nog mee verder gaan in The Testaments, en nadat ik het bericht plaatste kwam ik onderstaande tegen:

(let op, spoilers in het artikel)

The Testaments: dit kun je verwachten | Ziggo Entertainment

Verder is dit seizoen één grote ego-trip van Elisabeth Moss, en wordt ondanks dat het er tergend traag aan toe gaat wordt de laatste aflevering afgeraffeld. Ineens wordt Janine teruggebracht door twee figuren. Wie zijn dit? Waar was Janine überhaupt? Wat is er met haar gebeurd? Het lijkt of ze gemarteld is, of erger. Waarom vraagt niemand aan haar wat er is gebeurd? Dit zijn vragen waar ik als kijker antwoorden op wil. Maar god nee, liever laten ze de zoveelste recap zien van June die op een bruggetje staat te zoenen met Nazi-Nick. Get over it verdomme, we don't care. En wat was die flashback die geen flashback was? Hoe zou het zijn als Gilead nooit had bestaan? We zien June, Janine inclusief haar andere oog, en een aantal inmiddels dode vrouwen gelukkig zijn en lachen en oh wat hebben ze het leuk, maar deze vrouwen hadden elkaar dus nooit gekend als Gilead niet had bestaan. Dan de laatste scène: June zit in de kamer waar aflevering 1 mee begon: "My name is Offred" zegt ze. Serieus? Na deze overwinning en 10 jaar na dato, zeg je "My name is Offred?" Die vrouw is gek geworden.