Opinions

Deze Actie / Thriller (met ook een vleugje Horror) film, of beter gezegd een wraakfilm, ben ik toevallig tegengekomen op het Internet en leek me wel wat voor mij. Na de film zaterdagavond gezien te hebben klopt dat ook wel, want er vallen genoeg foute dingen (o.a. een nazi-motorbende, een verkrachting, veel brute moorden en dat inclusief massamoorden), seks (neuken en SM) en naaktheid (borsten, billen, behaarde vagina's en behaarde piemels) te zien, welke ik vaak leuk vindt in films. "Mad Foxes" is vooral een eindeloze cyclus van geweld, die nogal briljant verloopt en een apart einde heeft.

In dit verhaal draait het om de rijke en jonge Hal (José Gras), die met zijn vriendin Babsy (Andrea Albani), buiten een nachtclub het doelwit worden van een nazi-motorbende. Nadat Hal in elkaar is geslagen en Babsy verkracht is geworden, neemt Hal telefonisch contact op met zijn vrienden van de kungfu-club om wraak te nemen op de bende. Hierdoor wordt een deel van de bende uitgeschakeld, behalve vijf van de sterksten. Die gaan dan opzoek naar Hal en vermoorden dan zijn ouders. Hal gaat dan weer wraak nemen op hen, waarbij hij het dit keer in zijn eentje doet.

De film opent best fraai, waarbij we een witte (met een Rood / Oranje streep langs de zijkant) "Corvette Sting Ray" auto zien rijden en die dan gefilmd wordt vanuit de vooruit / motorkap van de auto, waardoor je als kijker zicht krijgt op de voorkant van de auto en de weg die voor hem ligt. Naderhand wordt dit nog meerdere keren zo getoond en volgens mij heeft regisseur Quentin Tarantino dat overgenomen in zijn Actie / Thriller film "Death Proof (2007)", die namelijk ook zo opent en dan wel nog met twee vrouwen voeten op het dashboard. Wie in de auto zitten is niet echt duidelijk, tot het avond is en er gestopt moet worden voor een stoplicht. We maken dan kennis met Hal en Babsy, die met elkaar zoenen en waarna er een nazi-motorrijder (Peter Saunders), die tevens de leider is van een bende, naast ze stopt en zegt:

"Hey you, that's enough. Open the window. I want you to hear me. Do you think you own the street just because you drive this wagon? Well, you've not impressed us you know."

Er ontstaat dan een woordenwisseling tussen Hal en de nazi-motorrijder, waarbij Hal ook in het gezicht wordt gespuugd en hij dan zegt:

"Damn you bastard! You'll pay for this!"

Ondertussen zijn ook de andere leden van de bende aangekomen met hun motoren en als ze daarna wegrijden, laat Hal één van hen crashen in een bocht (waarbij de motor van de motorrijder ook in brandt vliegt) en gaat hij daarna samen met Babsy de 18e verjaardag van haar vieren in een nachtclub, waarbij ze champagne en whiskey drinken. Als ze daarna weer met de auto willen vertrekken (toen mocht je nog rijden als je veel gedronken had ), staat de nazi-motorbende hen buiten op te wachten en zegt de leider tegen Hal.

"Not so fast man, we wanna have a little talk with you."

Bij praten blijft het echter niet, want de bende slaat en schopt Hal in elkaar en de leider vergrijpt zich aan Babsy en trekt haar witte jurk naar beneden (waarna we na circa 13 minuten de borsten van Andrea Albani te zien krijgen) en zegt tegen haar:

"You know you got a nice pair of tits, babe. Lets see what's down here."

Als hij daarna de witte jurk helemaal naar beneden trekt, zien we de behaarde vagina van Babsy en stopt de leider zijn hand tussen haar benen en zegt hij:

"Well, what a surprise, you're still a virgin doll. Your a dirty bitch."

Daarna wordt ze verkracht door één van hen, te weten Stileto (Eric Falk), die daarna ook tegen haar zegt:

"Dirty bitch, you got me full of blood."

Daarna vertrekken ze weer na circa 14 minuten en zien we Babsy helaas niet meer terug (ze had best een mooi lichaam), maar gelukkig wordt dat wel gecompenseerd door andere mooie vrouwen.

Hal besluit dan wraak te nemen en neemt contact op met zijn vrienden van de kungfu-club, onder leiding van Lynus (Paul Grau), en de wraak vindt dan plaats in een soort van openluchttheater, waar de nazi-motorbende bezig is met de crematie van hun gecrashte motorrijder. Er vindt dan een gevecht plaats tussen de nazi-motorbende (die in de minderheid zijn) en de leden van de kungfu-club en van de leider van de nazi-motorbende wordt dan de penis afgesneden (door Lynus), die daarna in zijn mond wordt gestopt

Daarna gaat Hal terug naar zijn appartement, waar een naakte vrouw (Ana Roca) in zijn bed ligt. Hij vrijt dan met de vrouw en dan zien we ook haar borsten en billen. De overgebleven leden van de nazi-motorbende gaan dan langs de kungfu-club en gooien een granaat naar binnen en beginnen op iedereen te schieten met pistolen en machinegeweren (dat werd best bloederig in beeld gebracht) en ook ondervragen ze de zwaargewonde Lynus m.b.t. het adres van Hal, die ze daarna met een mes doodsteken.

Als ze daarna na circa 27 minuten naar Hal gaan en in de garage lopen van het appartementencomplex, zien ze de "Corvette Sting Ray" staan (dus dan weten ze dat ze op het juiste adres zijn) en schieten ze op iemand die tegen hen zegt:

"What do you want here? Out! Beat it!"

Een jongetje waarschuwt dan Hal, die er vandoor gaat in de "Corvette Sting Ray" en waarbij de nazi-motorbende de achtervolging inzet. Hal weet echter hen van zich af te schudden, waarna we na circa 33 minuten een vreemde wending zien.

We zien dan namelijk een volledig naakte man en vrouw, te weten Lilly (Laura Premica), op het strand spelen met elkaar, die daarna naar een huisje lopen en zich daar gaan aankleden. Maar eerst is het nog even genieten van de borsten, de behaarde vagina en de billen van de mooie Laura Premica Als ze daarna gaan liften langs de weg, rijdt Hal toevallig langs in zijn "Corvette Sting Ray", die op weg is naar zijn ouders. Hij stopt en neemt dan alleen Lilly mee (zijn "Corvette Sting Ray" is namelijk een tweezitter en de keuze is dan makkelijk gemaakt en dat zou ik ook doen ), die dan ook gelijk zijn nieuwe vriendin wordt.

Als ze in de avond aankomen bij het ouderlijke huis van Hal, maken we kennis met de vader (Hank Sutter), de moeder (Irene Semmling) die in een rolstoel zit en huishoudster Maria (Mary-Ann Vaughn), van wie ze wat te eten krijgen. Tijdens het eten doen Hal en Lilly voetjevrijen onder de tafel, waarna ze naar hun kamer gaan. Daar vrijen ze dan met elkaar en dan zien we de mooie Laura Premica ook weer volledig naakt na circa 42 minuten en ook een minuutje later als ze samen in bad gaan, waarin ze dan neuken (Hal ligt dan in bad en Lilly gaat dan op hem zitten).

De dag erna gaan ze wandelen en jagen (Hal schiet dan op een vliegtuig ) in de natuur en daar neuken ze ook weer met elkaar en dan zien we voor het laatst nog wat naaktheid van Laura Premica, namelijk haar behaarde vagina. Ondertussen gaat ook de nazi-motorbende op weg naar het ouderlijke huis van Hal, waar ze na circa 54 minuten aankomen (daar zien ze ook de "Corvette Sting Ray" staan op de oprit). Daar doden ze eerst de tuinman met een heggenschaar die hen aanspreekt en waar ze tegen zeggen:

"Shut it you bitch! I'll make you swallow your tongue. Don't you have any respect for uniforms?"

Eenmaal in het huis gaat het er dan erg grof aan toe en zeggen ze o.a. tegen de moeder in de rolstoel:

"Look at this witch!" en "You better shut up you old crow".

Ze schieten dan huishoudster Maria in de keuken dood met een machinegeweer en daarna schieten ze de moeder met een pistool door het hoofd (dat werd best fraai in beeld gebracht en dan doel ik vooral op de rolstoel die daarbij hard begint te rollen en omslaat) dood. Daarna schieten ze de vader dood met een machinegeweer en ook doden ze nog een andere jonge vrouw (Esther Studer) met een mes (waarbij ze in haar buik snijden) die ze in het huis vinden. Ze lachen dan en zeggen:

"We're the kings of the universe! The whole world will admire us! We're the greatest! Hey, I'd like to see the face of that pig when he finds out! An unforgettable party! Let's drive!"

Daarna vertrekken ze na circa 58 minuten en als Hal en Lilly dan terugkeren van hun buitenactiviteiten, vinden ze de dode lichamen (Hal treurt vooral om de dood van zijn moeder) en zweert Hal wraak en zegt hij:

"This was my fault... My fault. I'll kill them mother. I'll kill them all! I'll kill them, I swear it!"

Hal gaat dan persoonlijk afrekenen met de vijf leden van de nazi-motorbende en als eerste met Stileto. Hij gaat dan naar een bar, waar een rondborstige vrouw (Mariam Camacho) achter de bar staat. We zien haar helaas niet naakt, maar het is wel goed te zien dat ze geen BH draagt onder haar blauwe shirt, waar namelijk een gedeelte van haar borsten uitsteekt. De vrouw blijkt een vriendin te zijn van Stileto, die op het toilet in de bar zit (dan zien we ook weer zijn behaarde piemel). Hal schiet dan in zijn hand en gooit een granaat in de toiletpot die ontploft (inclusief Stileto die op de toiletpot zit). Hal gaat daarna naar een autosloop en rekent daar af met een nazi-bendelid (oftewel nummer twee), die eruit zag als Donald Sutherland in de Oorlog / Actie film "Kelly's Heroes (1970)", die hij doodslaat met een stalenbuis. Hij achtervolgt daarna in zijn "Corvette Sting Ray" een ander nazi-bendelid (oftewel nummer drie) op de motor, die hij van de weg schiet met een geweer.

We belanden dan in de laatste tien minuten van de film, waarbij we een nazi-bendelid in woning zien bij een prostituee (Diana Miller). Deze prostituee is verkleedt als een sexy nazi en met haar heeft hij dan SM-achtige seks. De prostituee opent na circa 72 minuten haar jurk, waarna we de borsten van de mooie Diana Miller te zien krijgen. Als Hal bij de woning aankomt, wordt hij gezien door een ander nazi-bendelid (oftewel nummer vier), die hij vechtend doodt met een mes (Hal snijdt zijn keel door en steekt ook een aantal keren in zijn buik). Daarna schiet hij nog het laatste nazi-bendelid (oftewel nummer vijf) dood door het hoofd en ook schiet hij de prostituee dood, omdat die namelijk iets naar hem gooide.

Je zou dan denken dat de film is afgelopen, maar niets is minder waar! Want als Hal terug naar zijn appartement gaat, is daar Lilly aanwezig maar ook de gecastreerde leider van de nazi-bende! Wat volgt is een bijzondere laatste minuut van het verhaal, waarbij de leider iedereen doodt met een bom en waarbij hij zegt:

"When I press this little button,we're all going to go to hell together."

We zien daarna een ontploffing (hartstikke nep overigens), waarna de film is afgelopen na precies 80 minuten.

Ondanks dat het verhaal zeer eenvoudig is en het alleen draait om wraak en dat eigenlijk min of meer letterlijk van de eerste minuut (het gedoe bij het stoplicht) tot de laatste (de ontploffing), heb ik me best goed vermaakt met deze korte durende Actie / Thriller film. Boeiend en spannend wordt het nergens, maar de vaart zit er goed in (er is dus weinig tijd om op adem te komen) en er gebeurt ook veel (met name veel grove actie) en er valt ook geregeld naaktheid (borsten, billen en behaarde vagina's en piemels) te zien en dat ook nog eens van mooie vrouwen zoals Andrea Albani en Laura Premica (het was voor haar ook de enige film waarin ze heeft meegespeeld).

Van de cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord en echt geweldig acteren konden ze ook niet (wat overigens niet erg is voor deze film), waaronder hoofdrolspeler José Gras als Hal, die wel maar liefst drie vriendinnen heeft in de film. En bij de leden van de nazi-motorbende, moest ik geregeld denken aan een andere nazi-motorbende, namelijk die in de Clint Eastwood Actie / Komedie films "Every Which Way but Loose (1978)" en "Any Which Way You Can (1980)". In die film zorgen ze vooral voor humor en in deze film zorgen ze zowel voor humor en zijn ze ook nog eens zeer grof. De vrouwen in deze film hebben eigenlijk niet echt een fatsoenlijk rol en dienen vooral voor de naaktheid en de seks en daarin slagen ze volledig en het zijn ook nog eens allemaal mooie vrouwen.

Al met al is "Mad Foxes" gewoon een leuke, eenvoudige (qua verhaal), goedkope, perverse en actievolle foute jaren 80 Actie / Thriller film om eens gezien te hebben en ik denk ook dat fans van horrorfilms er geïnteresseerd in zullen zijn.

Deze duistere kerstthriller met een duidelijke boodschap heb ik afgelopen woensdag in de bioscoop gezien en het is inderdaad een combinatie van "Die Hard (1988)", "Die Hard 2 (1990)", "Home Alone (1990)" en toch ook "Bad Santa (2003)" (zeker wat betreft de opening in een kroeg). Naar "Die Hard" en "Home Alone" wordt ook verwezen, want zo krijgt iemand als kerstcadeau "Die Hard" op blu-ray en het jonge meisje Trudy is een groot fan van de film "Home Alone" en past die ook in extreme vorm (m.b.t. vallen) toe in "Violent Night".

Het is kerstavond en de Kerstman doet zoals gebruikelijk zijn rondes. Het lijkt er echter op dat de Kerstman zijn laatste jaar als Kerstman aan het aankondigen is. Hij brengt nog altijd de cadeautjes naar de kinderen die lief zijn geweest, maar echt veel zin heeft hij er ook niet meer in. Hij schroomt niet om tussen de bedrijven door de plaatselijke kroeg een bezoekje te brengen of in een van de huizen de drankenkast te plunderen. Wanneer hij dat ook doet in het grote huis waar de rijke familie Lightstone hun kerstavond vieren. De familie heeft zo hun eigen problemen. Ze mogen elkaar niet en de avond heeft er alles van dat die in teken zal staan met het kussen van de voeten van de steenrijke Gertrude (Beverly D'Angelo), de moeder en het hoofd van de familie. Zoon Jason Lightstone (Alex Hassell) is samen met zijn vrouw Linda (Alexis Louder) en hun dochtertje Trudy (Leah Brady) ook aanwezig, maar eigenlijk wilt hij hier niet zijn.

Hij haat dat geld en achterbakse gedrag dat de familie beheerst en zou het liefst met Linda en Trudy zich terugtrekken uit de familie. Terwijl de Kerstman zich verlekkert aan zelfgebakken koekjes en aan drank en de familie zit te kibbelen over wie de eerste cadeaus aan Gertrude mag geven, lijkt er ook iets anders aan de hand te zijn in het herenhuis. De catering laat massaal hun taken vallen en halen opeens machinegeweren tevoorschijn. De Kerstman denkt dan: "Dit is niet mijn probleem" en wilt er vandoor gaan, maar door het geweervuur schrikken de rendieren en zit ook de Kerstman opgesloten in het huis. Wat willen de mensen die zich voordeden als de catering en is de Kerstman van plan om aan de kant te gaan staan kijken, of wat te doen aan de situatie?

"Violent Night" is aan te raden vanwege zijn grappige premisse. Een kerstman, die eigenlijk geen zin meer heeft in zijn werk, wordt per toeval gemengd in het conflict van criminelen die een overval plegen op een rijk gezin. De personages binnen deze rijke familie zijn allemaal dom en onsympathiek. Het interesseerde me weinig hoe het met hen zou aflopen. Dit plot element werkt simpelweg als excuus zodat de kerstman, die in dit huis komt vast te zitten, op de vuist kan gaan met de bandieten die daar rondlopen. En dat zorgt voor vermakelijke scènes.

De kerstman, leuk en komisch gespeeld door David Harbour, verliest steeds meer zijn geduld tot het punt van knappen. We zien hoe hij mensen vermoord op de meest unieke manieren. Een zuurstok gebruiken als mes, met een kerstster iemands oog uitsteken of met zijn hamer (de kerstman was vroeger een Viking, die handig met zijn voorhamer, genaamd "Skullcrusher" kon zwaaien) botten verbrijzelen, niks is in "Violent Night" te gek. Dat alles zo expliciet, bloederig en met de nodige gore in beeld wordt gebracht, draagt bij aan de brute sfeer.

Zoals in het begin aangegeven, is dochtertje Trudy een groot fan van de film "Home Alone" en naar die film wordt regelmatig nadrukkelijk verwezen. Een soort extremere versie van de verschillende vallen (o.a. eentje met een flinke spijker / nagel op een trap) door het huis heen wordt nagemaakt. Deze scènes zijn leuk gevonden en zijn heel pijnlijk voor de slachtoffers, te weten Gingerbread (André Eriksen) en Candy Cane (Mitra Suri).

Maar de show wordt natuurlijk gestolen door David Harbour. Zijn fysieke uiterlijk komt erg goed van pas om een kerstman te spelen die op zijn retour is. Zijn grappen, toch vooral veel grommen en schelden, zijn in zijn geval altijd spot on, maar ook buiten dat weet hij een gevoelige snaar te raken. Je gunt hem die uitweg uit het huis van de gegijzelde familie Lightstone, maar hij moet natuurlijk wel de held zijn die we in hem zien. Natuurlijk gaat hij die taak op zich nemen, maar wel op zo’n manier dat er heel veel botten zullen moeten worden gebroken.

Ergens is het jammer dat de Familie Lightstone zoveel aandacht krijgt in de film. Natuurlijk, zonder hen ook geen doel voor de Kerstman om te verdedigen, maar enkele leden zijn bijzonder irritant en daar gebeurt dan echt te weinig mee. Een goed voorbeeld daarvan is het hoofd van de familie, gespeeld door Beverly D'Angelo die vooral bekend is van de vermakelijke "National Lampoon's" reeks uit de jaren 80. Destijds vond ik haar ook een mooie en leuke vrouw, maar nu ziet ze er totaal niet meer uit (o.a. plastische chirurgie) en heeft ze ook stem van een kettingroker.

Hoewel ik geen groot fan ben van kinderen in films, doet Leah Brady het goed en leuk als het zevenjarige meisje Trudy. Ze helpt de kerstman over de walkietalkie zijn vertrouwen in de mensheid, en daarmee ook in het kerstfeest, te herwinnen en de vertederende onderonsjes geven de schijn van een kerstgedachte. De criminelen stellen eigenlijk wat teleur en ze fungeren vooral als slachtafval voor de kerstman. De bekende acteur John Leguizamo (als de leider van de overvallers) acteert nogal lui en ook mister "Rampage" Brendan Fletcher vond ik wat tegenvallen als Krampus.

"Violent Night" doet precies wat het moet doen, namelijk entertainen met zijn absurde concept. De film is hier en daar wat saai en langdradig en misschien ook een beetje te lang en buiten de kerstman en Trudy zijn de meeste personages oninteressant en ook het plot stelt niet veel voor en het is zeker niet origineel. Het plot van "Violent Night" klinkt eigenlijk heel simpel en je lijkt ook met de minimale inzet ook wel een beetje te voorspellen waar dit verhaal naar toe zal gaan. Al met al is "Violent Night" wel een vermakelijke kerstfilm en liefhebbers van bloedvergieten en overdreven actie komen zeker aan hun trekken. Zet je verstand op nul en geniet van deze kerstman op oorlogspad.

Normaal gesproken vind ik films over vrouwengevangenissen waarin vrouwen worden misbruikt door sadistische bewakers wel leuk, maar deze film is op onze fraaie Laura Gemser na weinig genietbaar. Sowieso was zei eigenlijk het enige lichtpuntje in deze sobere film want alle andere actrices waren niet bepaald aantrekkelijk (sommigen waren gelukkig wel rondborstig).

Het verhaal stelt weinig voor en weet ook nergens te boeien en ook stellen de ontberingen die de vrouwen moeten onderstaan weinig voor. De sadistische kampleidster was overigens ook een aanfluiting. Dankzij Laura Gemser die regelmatig uit de kleren gaat en het andere minder fraaie bloot van de overige vrouwen is deze film nog een heel klein beetje te doen.

Deze Horror / Erotiek film, waarbij je de Horror met een korreltje zout moet nemen, heb ik gekeken vanwege het meespelen van Vicki Michelle in de jaren 80 en 90 populaire Britse komedieserie "'Allo 'Allo!" (als Yvette Carte-Blanche die serveerster en maîtresse is van René), welke men nu weer uitzendt op de televisie (RTL7) en welke ik tijdens mijn vakantie een aantal keren heb bekeken.

In de deze film komen twee zussen, te weten Christine en Betty, via een malafide modellenbureau terecht op een Engels kasteel, waar hekserij en zwarte magie worden bedreven en één van deze zussen wordt dus gespeeld door Vicki Michelle (Betty), die ook een aantal keren bloot is te bewonderen. Dit o.a. in tijdens een bad scène na circa 30 minuten, waarbij ze stiekem bekeken wordt en waarbij ze dan van top tot teen bloot is te zien. Toch is het niet zij die de aandacht trekt in deze film, maar juist haar jongere zus Ann Michelle (als zus Christine, die bepaalde gaven heeft en graag een heks wilt worden). Dus zowel in deze film als in het echte leven, zijn ze zussen van elkaar.

Ann Michelle trekt niet alleen de aandacht omdat ze de hoofdrolspeelster is, maar ze trekt vooral andacht omdat ze zeer regelmatig (met name in de eerste 30 minuten van het verhaal) bloot is te bewonderen en soms ook van top tot teen, waarbij je de dan een typisch jaren 70 tapijtje tussen haar benen ziet. Ze was zeker een opvallende en mooie verschijning in deze film en ze had ook chemie met Patricia Haines (die helaas niet oud is geworden en vroeger ook getrouwd was met Michael Caine) in de rol van Sybil die een modellenbureau runt en die lesbische gevoelens heeft voor Christine en die haar als maagd meelokt om zich bij een heksenkring te voegen. De eerste kennismaking in het modellenbureau na circa vijf minuten, zet gelijk de toon tussen beiden en die eerste kennismaking werd ook op fraaie wijze in beeld gebracht (is eigenlijk ook de eerste keer in het verhaal waarbij Ann Michelle bloot is te zien).

Ook deze Patricia Haines is een paar keer bloot (ze had best mooie borsten) te zien en dat hoofdzakelijk tijdens heksen ceremoniën, waarbij er veel naakt wordt gedanst. Normaal gesproken is zo'n ceremonie een serieuze zaak, maar in deze film is het vooral lachwekkend en erotisch (leek meer op een orgie dan op een ceremonie). Ze liggen ook samen een keer in bed, waarbij ze dan de rechterborst streelt van Ann Michelle, terwijl deze aan het slapen is.

De film zelf is niet erg goed (wat ik ook niet verwacht had), maar wist me toch best te vermaken (vooral natuurlijk vanwege het vele bloot) en speelt zich ook af op een mooie omgeving (in en rond een kasteel), waar de fotoreportages van Christine (die dan vrijwel continue bloot is te bewonderen en o.a. tijdens de mooi opgenomen scène, waarbij ze leunt tegen een boom en een appel in de hand heeft) worden gemaakt door fotograaf Peter (James Chase), die een oogje heeft op Christine. Uiteraard vrijen beiden op een gegeven moment ook met elkaar, waarbij Sybil het ziet en boos en jaloers is.

Zoals eerder al aangegeven moet je de de Horror met een korreltje zout moet nemen, want er gebeurt niets engs of spannends in deze film (er valt ook geen druppel bloed te zien) en sowieso gebeurt er niet veel, waardoor het allemaal wat saai en langdradig is. Wel vond ik de foto scène aardig, waarbij Christine een foto probeert te verbranden (die dan ook verandert van beeld) van Sybil die ze uit de weg wilt ruimen (ze wilt namelijk haar positie overnemen), maar dat lukt niet en de foto hersteld zich ook weer. Sybil moet uiteindelijk wel het onderspit delven, want zij wordt op het einde gedood door Christine, waardoor zij de nieuwe leider wordt.

De cast is in deze film eigenlijk op één hand te tellen en bestaat voornamelijk uit de zussen Ann Michelle en Vicki Michelle, Patricia Haines, Keith Buckley (in de rol van Johnny, die de zussen in het donker oppikt met zijn sportieve auto terwijl deze langs de weg aan het lopen zijn en waarbij hij verliefd wordt op Betty) en Neil Hallett (in de rol van Gerald Amberley, die de eigenaar is van het kasteel). Daarvan vallen vooral Ann Michelle en Patricia Haines op in positieve zin. Verder zijn er wel drie aparte verschijningen (vanwege hun rolletje in het verhaal) in de vorm van Christopher Strain (als de Melkboer), Garth Watkins (als de Kolonel) en Esme Smythe (als de paard rijdende barones).

Al met al heb ik me nog best goed vermaakt met deze Horror / Erotiek film en vooral vanwege de erotische aanwezigheid van Anne Michelle en toch ook Vicki Michelle waarvoor ik deze film bekeken heb.

P.S.tijdens de eerste minuut van het verhaal zie je de namen van de hoofdrolspelers voorbij komen en zie je ook gelijk wat bloot (borsten) van Patricia Haines, Vicki Michelle en Ann Michelle.

Na het vorige week zien van de zeer matige Actie / Misdaad film "Women's Prison Massacre (1983)" van regisseur Bruno Mattei (hij wordt beschouwt als de Italiaanse Ed Wood Jr. en dat is zeker geen compliment), wilde ik toch nog een film van hem zien en toen kwam ik uit op deze "Virus" (die misschien nog wel het meest bekend is onder de titel "Hell of the Living Dead") welke een zombie film is en films over zombies trekken meestal wel mijn aandacht. Origineel is "Hell of the Living Dead" zeker niet en het lijkt ook erg geïnspireerd te zijn door George A. Romero's zombie film "Dawn of the Dead (1978)".

In dit verhaal wordt er in een chemische fabriek operatie "Zoete Dood" uitgevoerd onder leiding van professor Barrett (Joaquín Blanco). Doordat de operatie mislukt en er een chemisch goedje in de jungle van Nieuw-Guinea lekt, veranderen daar de inboorlingen in naar mensenvlees hunkerende zombies. Journalist Lia Rousseau (Margie Newton) die samen met een aantal andere journalisten op onderzoek is, ontmoet daar tijdens een hachelijke situatie vier militairen, die van te voren betrokken waren bij een gijzeling. Samen met cameraman Max (Gabriel Renom) en de vier militairen nemen zij het op tegen de zombies.

Regisseur Bruno Mattei heeft het uiterlijk van deze zombie Horror film voorzien van krasserige beelden, sfeervolle scènes van de jungle (inclusief veel natuurbeelden van dieren zoals apen, vogels en olifanten, die uit diverse natuurdocumentaires geplukt lijken) en onsmakelijke bloedbaden. Maar het verhaal komt wel na de voortvarende openingsscène in de chemische fabriek traag op gang. Dat dit een B-film met schoonheidsfoutjes is druipt er ook overal vanaf (zo lopen de militairen rond in blauwe pakjes die soms opeens zwart zijn en sommigen blijven gewoon stil staan als er een stel kwijlende zombies op hun afkomt) en het is vooral ook een Horror film waarin het dreigende onderbuikgevoel belangrijker is dan aantrekkelijke personages. Het verhaal was opzicht wel leuk gevonden (draait om overbevolking tegen te gaan), maar echt interessant, boeiend, spannend of eng wordt het eigenlijk nergens en het is ook geen samenhangend verhaal, omdat Bruno Mattei nergens vragen stelt. Hij wil je als kijker meenemen in een sfeerbeeld dat langzaam richting nachtmerrie drijft.

Het verhaal begint met een ongeluk in een chemische fabriek (daar zien we ook de eerste zombies, waaronder een zombie rat ), daarna belanden we na circa 10 minuten in een consulaat en zijn we betrokken bij een gijzeling door terroristen en daar worden dan ook de vier militairen geïntroduceerd, daarna bevinden we ons na circa 20 minuten in de jungle van Nieuw-Guinea en maken we kennis met een groepje journalisten (waaronder dus Lia en Max) en uiteindelijk belanden we weer na circa 80 minuten in de chemische fabriek (daar loopt het slecht of met Lia en Max en ook met de laatste drie overgebleven militairen), waarna er een wereldwijde zombie uitbraak plaats vindt en de film na circa 98 minuten is afgelopen.

Er komen opzicht best goede horror scènes langs met goor, zoals een ziek kind (Óscar Daniel) van de journalisten dat zijn eigen vader (Pep Ballester) opeet (met de moeder, gespeeld door Esther Mesina, loopt het overigens ook niet goed af) en ook de zombies mochten er best wezen (hoewel ze qua uiterlijk niet altijd even overtuigend zijn en en soms ook wel heel erg traag zijn). Want de zombies gaan vastberaden en vooral daadkrachtig te werk met het nodige hap-, bijt- en scheurwerk en ook zijn er hier en daar wat ingewanden te zien. Maar het is helaas niet één en al zombies wat de klok slaat en zeker niet als Bruno Mattei besluit om de zombies maar even te laten voor wat ze zijn. Het zestal moet dan maar flink met elkaar kibbelen over wat nu de beste zet is.

En als het zestal een inboorlingenstam bezoekt, neemt hoofdrolspeelster Lia naakt (je ziet dan de borstjes van Margie Newton als ze haar blouse open maakt na circa 37 minuten, die daarna beschildert zijn als ze naar de inboorlingenstam loopt) poolshoogte omdat ze ervaring heeft met inboorlingen. Daar voeren de inboorlingen bepaalde rituelen uit (o.a. met dode inboorlingen) en eten ze ook onsmakelijk (één van de militairen moet bij het zien ervan ook kotsen). En zo gaan de doodsaaie verwikkelingen nog een tijdje door, totdat een dode inboorling weer tot leven komt en de pleuris uitbreekt.

Het helpt ook niet dat het zestal zelf nog minder persoonlijkheid hebben (met name het groepje militairen bestond uit een aantal idioten, met name Osborne en Zantoro, die ze niet allemaal op een rijtje hadden en de zekere Vincent geilde ook enorm op Lia, hun leider Mike London was misschien nog de meest normale) dan de zombies en inboorlingen. Het groepje van zes doet niet veel meer dan schieten, gillen en van A naar B lopen. Niemand die zich ontwikkelt, een beetje zelfreflectie toont, of zich afvraagt hoe stupide het is om zomaar langs te gaan bij een inboorlingenstam in de jungle.

Hun handelingen tonen bovendien een gebrek aan intelligentie (met name de militairen) of aan een overdosis koppigheid. Als iemand van de militairen, te weten Osborne (Josep Lluís Fonoll), namelijk al tig keren heeft geroepen om de zombies door het hoofd te schieten om ze te doden, blijven ze maar op het lichaam van de zombies schieten. Ook kramen ze vaak de meest onnozele teksten uit, met name Osborne en Zantoro (Franco Garofalo), zoals:

“Buildings have people in them. Let’s investigate”.

Opvallend is ook dat de dialogen duidelijk zijn gedubd (het zijn natuurlijk allemaal Italiaanse acteurs en actrices die nauwelijks een woordje Engels kunnen praten) en dat de synchronisatie niet altijd even strak loopt. Sommige personages zien eruit als buikspreekpoppen wiens mond niet tijdig opengaat. Dat heeft natuurlijk een komisch effect, ,maar het komt ook erg onprofessioneel over. Maar ja dat zijn natuurlijk de kenmerken van een B-film.

Het laatste gedeelte van het verhaal dat zich wederom afspeelt in de chemische fabriek (het groepje overlevenden vaart dan met een motorbootje van de jungle van Nieuw-Guinea naar de fabriek), is misschien wel het beste gedeelte van de film. Want daar rekenen de zombies gelukkig af met de zeer irritante Zantoro in een lift en zien we ook de meest gore scène van de film die betrekking heeft op Lia. Zij wordt namelijk ook gepakt door de zombies (net zoals iedereen), waarbij ze door een zombie "gefist" wordt en dan in haar mond, waarbij van te voren de tong uitgetrokken is. Doordat ze een vuist in haar mond geduwd krijgt, poppen ook haar ogen eruit. Daarna zien we nog een verliefd stel in een stad, die gegrepen worden door zombies (als de vrouw van het stel om vuur gaat vragen aan een oude man die op een bankje zit en een zombie blijkt te zijn), dan zien we nog wat goor, waarna de film is afgelopen.

Al met al is "Hell of the Living Dead" wederom een matige film van de Italiaanse regisseur Bruno Mattei, die wel nog wat charmante trekjes heeft zoals hoofdrolspeelster Margie Newton met haar grote ogen (en dan doel ik niet op haar borsten, want die waren juist klein). En vooruit, de achterlijke macho-militairen geven deze merkwaardige zombie Horror film nog wat extra's. Maar wie door de surreële chaos van "Hell of the Living Dead prikt", zal zien dat Bruno Mattei een excuus zocht voor de goor beelden en een naakte Margie Newton.

Vond dit toch nog een redelijke Science-Fiction / Thriller. Hij is best goed te bekijken en hij is best aardig gemaakt. Degelijk gespeeld door Jamie Lee Curtis en William Baldwin.

Normaal gesproken heb ik het niet zo op films waarin kinderen de hoofdrol spelen en omdat dit tevens weer een met de handcamera (via de kinderen) opgenomen film was, had ik mijn bedenkingen van te voren. Maar met deze leuke, mysterieuze, boeiende en ook wel spannende Horror / Thriller film heb ik me juist goed vermaakt en de wending/verassing in het verhaal vond ik zeer goed.

In dit verhaal draait het om broertje Tyler (verdienstelijk gespeeld door Ed Oxenbould, hoewel ik hem geregeld wel irritant vond) en zusje Becca (verdienstelijk gespeeld door Olivia DeJonge) die een weekje gaan logeren bij de opa (goed gespeeld door Peter McRobbie) en oma (goed en overtuigend gespeeld door Deanna Dunagan) van hun moeder (gespeeld door de best bekende Kathryn Hahn), die wonen op een afgelegen boerderij in Pennsylvania en die hun kleinkinderen nog nooit hebben gezien vanwege een ruzie met hun dochter (oftewel de moeder van de twee kinderen) die al 15 jaar aan de gang is. Mede daarom maken de kinderen via laptop met webcam en een handcamera ook een documentaire over hun moeders verleden en interviewen ze ook regelmatig daarover hun opa en oma, die dan niet of raar reageren. Nadat dat kinderen zijn aangekomen (hun reis gaat via de trein, waarna ze met de auto worden opgehaald door hun opa en oma) op de afgelegen boerderij, krijgen ze via hun opa te horen dat ze niet in de kelder moeten gaan vanwege schimmel en ze krijgen ook te horen dat opa en oma altijd om 21:30 naar bed gaan en dat de kinderen dan eigenlijk ook op hun slaapkamer moeten blijven.

Al vrij snel ontdekken de kinderen na 21:30 (o.a. omdat Becca nog honger heeft en eten wil gaan halen uit de keuken) verontrustend en vreemd gedraag van hum oma (was soms best creepy en met name als ze over de grond kruipt) en hun opa gedraagt zich overdag vreemd en verward en schijt iedere keer in zijn broek (hij is incontinent). Na circa een uur zegt Tyler op een leuke manier daarover het volgende:

"Opa is schizofreen, en oma verandert in Michael Myers als de zon ondergaat"

Om de twee kinderen en hun opa en oma draait het dan in dit boeiende verhaal en levert het ook geregeld wat spannende (o.a. het verstop-spelletje onder het huis) en creepy situaties op, inclusief een aantal schrikmomenten. M.b.t. het laatste was vooral de oma lekker opdreef. De opbouw van het verhaal zit ook goed in elkaar en ook met de uitvoering (inclusief de sfeer) van het verhaal zit het wel goed en je weet pas naarmate het einde van het verhaal nadert hoe de vork in de steel zit en ook pas nadat de kinderen via de de laptop met webcam (waarop hun oma per ongeluk koekbeslag heeft laten vallen en die in eerste instantie niet meer goed werkt) contact hebben opgenomen met hun moeder en die dan zegt, nadat ze haar ouders even ziet via de webcam, "Becca en Tyler. Luister goed naar mij. Dat zijn jullie opa en oma niet. Waar zijn opa en oma ? ".

Die wending was gewoon zeer goed en verrassend en de kinderen maken zich vanaf dan ook zorgen of ze ooit weer thuis komen. Vanaf dan volgt ook een spannend (geweldig was de "Yahtzee" scene), ietwat ranzig (met name voor Tyler, die ook nog last heeft van smetvrees) en hard einde waarbij ook duidelijkheid komt wie nu die opa en oma zijn (ontsnapt uit een psychiatrische inrichting) en wat er met de echte opa en oma is gebeurt (die zijn vermoord met een hamer door de nep opa en liggen in de kelder). Omdat de vaart best hoog is en er meer dan voldoende gebeurt, kijkt deze film zich eigenlijk vanaf de eerste tot de laatste minuut lekker weg en weet hij ook te vermaken.

Al met al dus gewoon weer eens een goede Horror / Thriller film van de bekende regisseur M. Night Shyamalan. Dit is ook één van de weinige films die met een handcamera is opgenomen en die een echt einde heeft, meestal hebben dit soort films juist een open einde.

Prima realistisch drama met een uitstekende rol van Richard Jenkins. Hij had wel wat rouwer mogen zijn want ik had graag op het einde Richard Jenkins met een riotgun willen zien toen hij naar gevangenis ging.

Mooie film en mooi verhaal. Had eigenlijk gehoopt op een iets beter einde. Mooi geacteerd en geregisseerd door Roberto Benigni. Toch wel knap hoe hij van de gruwelijkheden in de 2e wereldoorlog (de kampen) iets grappigst gemaakt heeft zonder echt te overdrijven.

Meestal is bij een Komedie het verhaal matig tot slecht maar bij deze vond ik het juist zeer prima en zelf ontroerend (moest zelfs een traantje wegpinken bij de laatste scene van de film).

Vroeger in de eind jaren 70 en begin jaren 80 kwamen films met Elvis Presley regelmatig op de Duitse TV. En eerlijk gezegd vond ik ze best altijd leuk om te kijken. Qua verhaal stelde het allemaal niet zo veel voor maar visueel (ook best veel mooie vrouwen) zag het er vaak fraai uit en ook de liedjes werden vaak leuk toegepast. Eigenlijk waren alle Elvis Presley feel good films en ook behoorlijk cliché maar zoals gezegd keken ze wel lekker weg. Tegenwoordig zendt men zijn films nog regelmatig uit op TCM. Soms kijk ik er wel eens een stukje naar, maar omdat ze inmiddels zeer gedateerd zijn en ook wel oubollig zijn lukt helemaal uitkijken niet meer. Maar ja als eerbetoon aan "The King" krijgt deze film toch een voldoende van mij.

Dit keer geen echt bijzondere opening maar een korte introductie over Canada waar het verhaal zich ook afspeelt. Het verhaal (soms best racistisch maar daar gaat het ook over) stelt helaas weinig voor en is ook best saai maar gelukkig maakt de uitvoering nog wat goed vanwege de fraaie beelden van de omgeving en natuurlijk vooral de twee mooie vrouwen (dit keer ook met redelijk normale proporties ). Om dat laatste draait natuurlijk deze film en dan met name om Erica Gavin (als de gemene/racistische en sletterige Vixen) die ik wel wat vond weghebben van "Alaina Capri" uit eerdere films van Russ Meyer. Maar de echte schoonheid in deze film vond ik toch komen van de rood/bruin harige Janet King (als de wulpse Vincene Wallace) die er zeer fraai uitzag. De muziek in deze film is overigens ook saai en dat in tegenstelling tot de muziek in veel van Russ Meyer's andere films. Het einde (als men met een vliegtuig wilt uitwijken naar Cuba) was best flauw en hedendaags ook niet meer echt aan de orde (maar ja dat was in die tijd natuurlijk een hot item).

Het motor duo "snip" (voorzien van Duitse oorlog symbolen) en "snap" (donkere motor rijden) was ook behoorlijk stereotype voor die tijd. Snap kreeg er trouwens steeds behoorlijk van langs van Vixen die het niet echt heeft op donkere mannen. Maar "snap" laat het er niet bij zitten en leert haar hardhandig een lesje waarvan ze overigens zeer snel van herstelt .

Deze film heeft Russ Meyer het meest geld opgeleverd maar het is zeker niet zijn beste film. Eerlijk gezegd vond ik het zelfs één van zijn mindere.

P.S. de extra's van de DVD's bevatten o.a. een interview met Erica Gavin en eerlijk gezegd schrok ik wel van haar want ze zag er zeer oud (ze is ergens in de 60 maar zag er uit als 80) en versleten uit en was geen schim meer van vroeger. Ze was helemaal niet meer herkenbaar.

Dit is volgens mij de eerste Kungfu Actie / Erotiek (zeg maar gerust Porno) film die ik ooit gezien heb en dat met de mooie Bree Anthony in de hoofdrol, die ik laatst nog zag in de vermakelijke Komedie / Erotiek film "Alice in Wonderland: An X-Rated Musical Fantasy (1976)" en daar had ze een seksscène met haar broer (oftewel incest). De Kungfu actie moet je overigens met een korreltje zout nemen, want i.p.v. vechten wordt er vooral gesekst.

Nadat de prostituee Paula (Bree Anthony) in het bos lastig gevallen, neergeschoten en verkracht wordt door drie jagers, vindt ze troost in de armen van een bekwame vrouwelijke kungfu trainster (C.J. Laing). Na wat sexy massage revalidatie en lesbische seks met haar, is ze klaar om te beginnen met haar training om een mannenmoordmachine te worden, zodat ze wraak kan nemen op mannen. Natuurlijk worden de trainingsmethoden naakt uitgevoerd en vindt er ook seks plaats. Kan ze wraak nemen op haar aanvallers met haar nieuw ontdekte kennis van dodelijke kunsten ?

Het verhaal slaat als een lul (toepasselijk voor deze film, want ze zijn regelmatig te zien) op een drumstel en is te belachelijk voor woorden. De opening van de film laat je nog vermoeden dat je te maken hebt met een normale film, want dan zien we eerst een chinees (wat naderhand een blanke man blijkt te zijn) wandelen in een herfstachtige bosomgeving. Dit duurt circa drie minuten waarna we Paula in beeld zien die daar ook aan het wandelen is. Ze wordt daarbij lastig gevallen door drie jagers die haar willen verkrachten en als ze daarbij vlucht wordt ze in de rug neergeschoten door één van de jagers met een pistool. Terwijl ze gewond (waar overigens niets van te zien is) op de grond ligt, wordt ze gesleept op een groot picknickkleed en daarop wordt ze dan uitgekleed en verkracht en dan zie je ook de eerste pornobeelden in de vorm van pijpen (vooral dat), vingeren, close-ups, neuken, beffen en klaarkomen (zowel op haar schaamstreek als op haar borsten en een andere jager zit met zichzelf te spelen met een sok ).

Als de mannen klaar met haar zijn vertrekken ze en laten ze haar achter. We zien daarna een vrouwen kungfu kamp in beeld waarin een kungfu trainster (C.J. Laing) aan het praten is over "Yin en Yang" (man en vrouw) tegen drie vrouwelijke leerlingen. Daarna zien we Paula naakt op het strand liggen (hoe ze daar is gekomen is een raadsel) en wordt ze gevonden door de kungfu trainster die haar verzorgt in het kamp op een ijsberenkleed. Dit verzorgen houdt overigens in dat ze een erotische massage krijgt, waarbij de trainster haar ook wat vingert en beft en ook vertelt Paula aan de trainster dat ze een prostituee is en dan zie je wat flashback beelden van twee mannen (een zwarte en een blanke man) die seks met haar hebben en daarbij zie je dan beffen, pijpen, neuken en klaarkomen (op haar rug). Ze zegt dan tegen de trainster dat ze zich erna steeds depressief voelt.

Daarna hebben ze nog wat lesbische seks met elkaar op het ijsberenkleed, waarbij je o.a. standje 69 ziet in close-up (oftewel je ziet hun geopende schaamstreken van dichtbij), en zegt de trainster dat ze haar zal trainen, waarna Paula haar "master" noemt en Paula is dan voor haar Yin (vanwege "Yin en Yang"). We zien dan de training die gewoon belachelijk is, want dan zien we vier vrouwen volledig naakt zittend mediteren en dan komt er ook stoom uit hun schaamstreken

Na het mediteren zien we opeens de trainster met een andere vrouw (Arlana Blue) in het bos, waarbij ze lesbische seks met elkaar hebben en daarbij zie o.a. beffen, vingeren, neuken (met hun schaamstreken), close-ups en wederom standje 69 en daarbij kijkt ook de chinees uit het begin van de film toe, waarbij je ziet dat het een blanke man (Tony Richards) is in Chinese monnik kleding. Als hij dan wordt opgemerkt door de twee vrouwen, gaan die met hem vechten (eerste Arlana Blue) en wordt hij verslagen door ze

Hij wordt dan meegenomen naar het kamp, waarbij drie vrouwen zich ontfermen over hem (o.a. Arlana Blue) en de trainster kijkt dan zittend toe. De man ligt daarbij met de rug op de grond en wordt uitgekleed door de drie vrouwen, die hem daarna om de beurt pijpen en ook gaat een vrouw op zijn gezicht zitten, zodat deze door de man gebeft wordt. Uiteraard wordt de man ook geneukt (door Arlana Blue) en komt hij uiteindelijk klaar op de buik en de schaamstreek van de vrouw.

De man voelt zich vernedert en gaat dan naar een Chinees restaurant waar een kokkin (Lin Chen Fu) werkt die een kungfu master is. Deze wilt de man helpen, noemt hem ook Yang (vanwege "Yin en Yang"), en daarvoor moet hij naar een rots rennen waar hij getraind zal worden door haar en een Japanse kungfu master. Eenmaal aangekomen op de rost krijgt hij belachelijke training en zien we de man uiteindelijk zichzelf aftrekken, waarna hij klaarkomt en dan zegt de kungfu master (de kokkin) ook tegen hem:

"You have studied hard."

Daarna zien we de man naakt over het strand rennen met een gewicht aan zijn leuter en Paula wordt op haar beurt getraind met een dildo. Uiteindelijk staan Paula en de man naakt tegenover elkaar, oftewel Yin tegen Yang, waarbij de masters van beiden toekijken. Je zou dan misschien een gevecht verwachten (gezien het verhaal is de kans daarop echter nul komma nul), maar dat vindt dus niet plaats, want Paula rolt dan naar hem toe en begint hem te pijpen. Op zijn beurt begint hij haar te beffen, waarna er geneukt wordt. Ook zien we wederom standje 69 (waarschijnlijk het favoriete standje van regisseur Lin Cho Chiang) en dat was dit keer best grappig om te zien, omdat er dan namelijk een insect rond zijn leuter vliegt en Paula daarvan schrikt (ze jaagt het insect uiteindelijk weg met haar hand) Daarna neuken ze weer met elkaar (Paula zit dan bovenop hem) en als hij haar uiteindelijk op zijn hondjes neukt, haalt hij op een gegeven moment zijn leuter uit haar en komt hij klaar in het luchtledige, waarbij hij het uitschreeuwt en ook spuit hij dan op een gegeven moment bloed. Beiden liggen daarna bewegingsloos op de grond en zijn of uitgeput of dood ?

De trainster van Paula zegt dan tegen de trainster van de man "Please accept my salute.", waarna ze zich wat uitkleedt en naar haar toe rent (maakt dan ook een karatetrap in de lucht) om met haar te vechten (de trainster van de man zien we dan ook even in de lucht springen). Maar dat gevecht zien we niet meer plaatsvinden, omdat dan namelijk de film afgelopen is na circa 71 minuten.

Zowel het verhaal als de uitvoering ervan is beroerd en waarschijnlijk is ook alles voor een appel en een ei gemaakt, omdat het vrijwel allemaal afspeelt in de natuur en daar ook nauwelijks decors (o.a. een picknickkleed, een paar ruimtes, een ijsberenkleed, wat matjes en wat afdekzeil) zijn. Ook de cast doet het beroerd, maar ze deden wel waarvoor ze ingehuurd werden, namelijk heel veel seksen en dat deden ze min of meer van de eerste tot de laatste minuut. Ook was het niet bepaald een straf om naar hoofdrolspeelster Bree Anthony te kijken, want ze was gewoon een mooie vrouw en ze lustte er ook pap (of beter gezegd "worst") van.

"Het mooiste in de hele wereld... Is het poesje van een klein meisje zoals jij."

Dit soort taal krijg je regelmatig te horen in deze behoorlijk seksistische Nederlandse Drama film. Ik ben op deze film gekomen door de "Black-white filmchallenge", waarin ik de Nederlandse Mystery / Drama film "Crepuscule (2009)" zag. En hoewel het een matige film is, heeft het wel één sterk punt en dat is de mooie Nellie Benner met haar fraaie lichaam, welke ook regelmatig naakt te bewonderen is. Vanwege haar ben ik daarom opzoek gegaan naar een andere film waarin ze te zien is en toen kwam ik dus uit op deze film waarin ze een slagersmeisje speelt. In "Crepuscule" speelde ook theateracteur Titus Muizelaar mee en hij heeft in deze film de hoofdrol, of beter gezegd een dubbele hoofdrol, namelijk die van slager en rechercheur.

Een slager (Titus Muizelaar) is vol van zijn perverse seksuele fantasieën en beleeft ze graag met zijn echtgenote Tinie (Wilma Bakker) en het graag filmende slagersmeisje Roxy (Nellie Benner) in zijn slagerij. Hoewel de slagerswaar er gaandeweg afstotelijker uit gaat zien, eten alle personages het vlees met smaak. Wanneer na een feestelijke avond de slager naakt en vermoord wordt aangetroffen, moet een rechercheur (eveneens Titus Muizelaar) op zoek naar de dader. Gaandeweg het onderzoek identificeert de inspecteur zich meer en meer met de slager en speelt het aantrekkelijke slagersmeisje een steeds grotere rol in zijn leven. Werkelijkheid en fantasie beginnen op onnavolgbare manier door elkaar te lopen, met verregaande gevolgen.

Hoewel het geen al te beste film is qua verhaal, is het wel een typische film voor mij, omdat er best veel aparte en bizarre scènes te zien zijn en ook is er veel naaktheid en seks (inclusief plasseks!) te zien. Naaktheid is al gelijk (de eerste seconde) te zien tijdens de artistieke opening, waarin we drie op de kop hangende naakte vrouwenlichamen (zijn alle drie van Nellie Benner) in beeld te zien krijgen, die doen denken aan geslachte varkens. Daarna (na circa een minuut) krijgen we een vlinder op een bloem te zien en daarna (na circa anderhalve minuut) zien we een naakte Nellie Benner onder water in een badkuip liggen, waarna we na circa twee minuten de slager in bed zien waker worden door de wekker en waarna het verhaal van de slager en de rechercheur begint. De beelden van hen vloeien regelmatig door elkaar, waardoor het verhaal wat rommelig overkomt.

Vlees (waarin regelmatig wordt gesneden en gehakt en het wordt ook vaak getoond, o.a. in de vitrine, en gegeten), naaktheid (vooral Nellie Benner), seks en expliciete taal komen steeds terug in deze absurdistische en bij vlagen film noir-achtige lowbudgetproductie. Door middel van vertraging, zwart-wit beelden, snelle montage en personages die eigenhandig een klein digitaal cameraatje ter hand nemen, groeit de verwarring over wat echt is en wat fantasie is. Het platte en simpele verhaal wordt in een artistiekerig jasje gestopt door de structuur van het verhaal volledig op zijn kop te gooien en dubbelrollen te gebruiken. Het regisseursduo Maartje Seyferth en Victor Nieuwenhuijs creëren zo een complexe vertelling. De dialogen en het acteerwerk zijn beroerd en de film hangt aan elkaar van ongeloofwaardige situaties, die vooral bestaan uit een serie van aaneengeregen verwarrende en weerzinwekkende scènes.

Maar die weerzinwekkende scènes maakten voor mij wel de film genietbaar om te kijken en met name het gebeuren wat na circa 33 minuten te zien is. Want dan zien we eerst de slager en het slagersmeisje, oftewel Roxy, onder de douche seks hebben met elkaar en daarna zien we de slager naakt op zijn rug op de vloer in de slagerij voor de vitrine liggen en gaat het slagersmeisje naakt en filmend boven hem staan en begint ze over hem te plassen (ik durf niet te zeggen of ze dat echt deed of dat ze daarvoor water of een andere vloeistof gebruikte, want het zag er in ieder geval realistisch uit). Visueel gezien werd die hele scène ook mooi en artistiek in beeld gebracht. Later in de film zien we dit een varken ook in de slagerij doen, als er namelijk levende dieren (koeien, varkens en schapen) rondlopen in de slagerij. Na de plasseks scène blijkt de slager ook dood te zijn en begint het onderzoek van de rechercheur.

De rechercheur is ook een verhaal apart in deze film, want hij maakt het op een botte manier uit (in een eetcafé) met zijn mooie vriendin Sonia (Elvira Out) die veel van hem houdt en dat levert dan een bizarre scène op in de flat waar ze wonen en waar Sonia dan zelfmoord pleegt door van de flat af te springen (werd ook fraai in beeld gebracht) als haar man uit de flat wegrent voor haar. Dat werd overigens ook zeer artistiek weergegeven, waarbij we de rechercheur buiten langs het flatgebouw zien lopen en Sonia loopt dan in een badjas in dezelfde richting met hem mee, maar dan vanaf de galerij drie verdiepingen hoger, waar ze dus vanaf springt en vlak voor hem te pletter valt op de grond.

De rechercheur is ook best een loser en dat vindt ook zijn moeder (Kitty Courbois) die in een rolstoel zit en die op een gegeven moment (als ze samen een ommetje maken en hij haar rolstoel duwt) tegen hem zegt:

"Wat kun je eigenlijk? Je kunt niet eens een kind verwekken. Je bent een waardeloze man. Volkomen waardeloos! Je bent een waardeloze kerel!"

Dit is allemaal (op de levende dieren in de slagerij na dan) te zien in de eerste circa 40 minuten van de film en dat is eigenlijk ook het beste gedeelte van de film. Daarna draait het vooral om het politieonderzoek en worden verschillende personen ondervraagt door de rechercheur, waaronder de vrouw van de slager, collega's van de slager (die het overigens allemaal doen met zijn vrouw in de koelcel), Roxy en het vriendje van Roxy, te weten Mo (Gürkan Küçüksentürk), die een dierenactivist is. Oftewel hij is de waarschijnlijke dader en hij wordt op een gegeven moment ook samen met andere dierenactivisten opgepakt door de politie.

Ook krijgen we te zien hoe de rechercheur (die ook vervangen wordt door een andere rechercheur) zich langzaam begint te gedragen als de slager en hoe hij net zoals de slager geilt op Roxy. Dit levert ook nog een aantal bijzondere scènes op (o.a. het eten van een insect door Roxy, Roxy die verkracht wordt, Roxy die een inwendig onderzoek ondergaat, Roxy die wurgseks heeft met haar vriendje, Roxy die in het bos gewurgd wordt en de rechercheur die in de koelcel opgesloten raakt), maar het kan niet tippen aan de eerste circa 40 minuten.

Net zoals de hele film bizar is eindigt de film ook met een bizarre ontknoping, want dan gaat de rechercheur in de slagerswinkel naakt op de plek liggen waar de slager is vermoordt en doodt hij zichzelf door met een mes in zijn keel te snijden. De camera draait dan naar de vitrine, waarop Roxy naakt zit (zie filmposter). Dat is tevens het laatste fraaie shot van de film, want daarna is de film na circa 81 minuten afgelopen.

Ondanks dat het acteerwerk van de cast beroerd is, vond ik ze wel een trekpleister in deze film. Titus Muizelaar vond ik het gewoon leuk doen in zijn dubbelrol van slager en rechercheur en zijn seksistische dialogen (gericht tegen Roxy) waren best geinig en opwindend. Ik moest ook lachen om hem toen hij een BiFi worstje aan het eten was en daarbij gelijktijdig aan het kijken was naar een privéfilmpje van Roxy op haar laptop die hij in beslag had genomen. Nellie Benner deed het ook leuk en in deze film praat ze ook. Het is weliswaar niet veel, maar wel veel meer dan in de film "Crepuscule" waarin ze eigenlijk niets zegt. En natuurlijk is Nellie Benner ook een mooie vrouw om naar te kijken en dat regelmatig ook naakt. Ze heeft er volgens mij ook geen moeite mee om dat te doen.

Ook de overige bijrollen zijn verdienstelijk zoals die van Wilma Bakker als Tinie die de vrouw is van de slager en die het met iedereen doet in de koelcel van de slagerij. Als zij daar na circa negen minuten gaat neuken met haar man tussen de hangende kadavers, wordt dat gefilmd door Roxy. Haar intrede in het verhaal na circa acht minuten waarbij ze van een trapt afloopt in de slagerij naar haar man (en met wie ze gaat neuken in de koelcel) en waarbij we vooral haar blote benen en hakken te zien krijgen, mocht er wezen. Omdat Tinie het met iedereen doet (en wat haar man niet leuk vindt), levert dat ook een leuke dialoog op tussen haar en een andere man, te weten Jan (Hugo Metsers) die een collega is van de slager, tijdens het verjaardagsfeestje (een etentje) van haar man.

Tinie: Ik denk dat jij te dronken bent om hem overeind te krijgen.
Jan: Ik spuit een heel glas vol als je kijkt.
Tinie: Dat wil ik graag zien.

Waarna Tinie met de man vertrekt en de slager uiteindelijk alleen met Roxy achterblijft. Daarna volgt overigens de scène onder de douche, gevolgd door de plasseks scène.

En natuurlijk mocht deze film er ook visueel zijn, met veel interessante camerastandpunten, zoals de slager en Roxy die pal van boven gefilmd worden, terwijl ze achter de toonbank langs elkaar heen bewegen, of terwijl ze even later seks hebben onder de douche, Roxy die door de met vlees gevulde vitrine kijkt en filmt en naakt klanten ziet binnenkomen (dat verbeeldt ze zich overigens), mooie composities en lijnenspel, verstilde of shockerende momenten tussen de onverschillige rechercheur en zijn wanhopige vriendin, of het ineens verschijnen van levende koeien, varkens en schapen in de slagerij.

Als film stelt "Vlees" niet veel voor (vegetariërs kunnen de film sowieso beter overslaan) en het verhaal weet ook nauwelijks te boeien. Want net zoals in "Crepuscule", ligt de nadruk teveel op de beelden zelf en te weinig op het verhaal en de personages. Maar de beelden en de personages maakten deze film voor mij wel zeer vermakelijk om naar te kijken en dat geldt natuurlijk ook voor de vele lust, naaktheid en seksualiteit die te zien is.

"Don’t Listen", ook wel "Voces" genoemd, is een Horror / Thriller film van Spaanse makelij en is geregisseerd door voormalig kortfilmregisseur Angél Gómez Hernandéz en kan je enigszins vergelijken met het betere "The Conjuring (2013) en de "Insidious" reeks.

Daniel (Rodolfo Sancho) en Sara (Belén Fabra) vormen een ondernemend stel dat leeft van het flippen van huizen. Ze kopen een bouwval en verkopen dit na een grondige opknapbeurt met dikke winst weer door. Hun nieuwe project is een oude landelijke villa. Het jonge zoontje Eric (Lucas Blas) vertoont echter wat rare trekjes. Sinds het gezin het nieuwe huis heeft betrokken hoort hij stemmen, maar mag van die stemmen niet verklappen wat ze vertellen. Zijn psycholoog (Beatriz Arjona) vermoedt dat dat komt door het regelmatige verhuizen (want wat anders zou het kunnen zijn ?) en zijn ouders verwachten dat het allemaal wel goed komt zodra hij op school zit en wat vriendjes maakt. Nadat het noodlot toegeslagen heeft, beginnen de ouders ook stemmen te horen, maar dan via hun telefoon en de intercom. Vader Daniel schakelt hierop de hulp in van Germán (Ramón Barea), een schrijver van boeken over "Electronic Voice Phenomenon". Al snel nadat hij en zijn dochter Ruth (Ana Fernández) hun meetapparatuur aangezwengeld hebben registreren ze een entiteit in het huis. Maar wie is het ?

Echt origineel is het natuurlijk allemaal niet en het verhaal verloopt enigszins via een vast horrorfilm recept. Wat dat betreft is deze film weinig verrassend. De film is wel vakkundig gemaakt, kleurt netjes binnen de lijntjes, bevat gedegen beheersing van cameravoering, bevat spanningsopbouw en weet zeker ook te vermaken. Zo zitten er hier en daar wat wendingen in die ik niet verwachtte en de film zit ook vol met "jump-scares" (misschien wel te veel), die soms best geslaagd zijn en ook geregeld overdag plaatsvinden. De "jump-scares" worden geholpen door effectieve stiltes en zenuwslopende geluiden van zoemende vliegen die in oren kruipen en waardoor de persoon in kwestie bezeten wordt en meestal doodgaat.

Ook de ontknoping (heeft te maken met een heks, die ze ook vinden in een verborgen ruimte in het huis, uit de tijd van de Spaanse inquisitie en het huis was vroeger ook een rechtbank met een martelkamer) was wel leuk gevonden en het laatste gedeelte van het verhaal is lekker spannend en creepy en het einde bevat ook nog een leuke verassing (vader Daniel pleegt dan namelijk zelfmoord, door zich door het hoofd te schieten met een geweer, als hij erachter komt wie zijn zoontje Eric heeft gedood), welke het begin (o.a. de tekeningen die Eric maakt) van de film verklaard. Hier en daar zit er ook wat goor in (zo krijgt iemand een boom door zijn hoofd, snijdt iemand zich in zijn arm) en is de film op bepaalde moment grof en met name als moeder Sara, die dan bezeten is, zichzelf gaat doden via ophanging (die hele scène en het vooraf , waarbij ze haar overleden zoontje Eric weer ziet, mocht er best wezen en is heerlijk creepy en spannend).

De cast (min of meer op één hand te tellen) bestaat vooral uit onbekende namen als Rodolfo Sancho (Daniel), Bélen Fabra (Sara), Lucas Blas (Eric), Ramón Barea (Germán) en Ana Fernández (Ruth), maar ze deden het best verdienstelijk. Helaas geeft regisseur Ángel Gómez Hernández ze wel weinig om zich mee te onderscheiden. De dialogen zijn rechttoe rechtaan, met nergens een hint van enige karakteriserende knipoog of onderscheidende charme. De enigen die zich een beetje onderscheiden door wat chemie zijn Germán, als de bejaarde spoken jager wiens vrouw Sofia (Nerea Barros) lang geleden zelfmoord heeft gepleegd, en zijn mooie dochter Ruth, als de vlotte maar cynische sidekick die stiekem jointjes rolt en tegen haar vader zegt dat het sigaretten zijn.

Als de film na circa 90 minuten is afgelopen volgt de ondertiteling en na deze ondertiteling zien we nog eventjes Germán en Ruth in beeld, en die scène hint naar een spin-off. Dus wie weet krijgen ze onder de Netflix-paraplu nog een kans om zich wat meer te ontplooien, zoals ze dat ook deden met Lin Shaye en haar team in de "Insidious" reeks.

Hoewel "Don't Listen" zeker geen originele Horror / Thriller film is en je hem waarschijnlijk ook weer snel zal vergeten, is het wel een vermakelijke film om gezien te hebben.

Maffe maar zeker toch ook een leuke en vermakelijke zwarte Komedie / Misdaad film, welke draait om de de teruggetrokken schizofrene seriemoordenaar Jerry Hickfang (leuk gespeeld door Ryan Reynolds), die samen woont, in een verlaten afgelegen bowlingbaan, met zijn hond Bosco en zijn kat Mr. Whiskers. Die twee huisdieren zijn in staat om te praten met Jerry (hij is dan ook schizofreen, waarvoor hij onder behandeling staat bij psychiater Dr. Warren, die leuk gespeeld werd door Jacki Weaver) en ze overtuigen (vooral de kat) hem vaak om verschrikkelijke dingen te gaan doen.

Het eenvoudige en luchtige verhaal zit leuk in elkaar en bevat de nodige zwarte humor. Dat laatste komt vooral op conto van de pratende hond Bosco (die zegt vooral aardige dingen tegen Jerry) en de pratende kat Mr. Whiskers (die vooral Jerry ophitst om slechte dingen te doen), die een hele leuke toevoeging waren in het verhaal. Dat geldt ook voor het pratende hoofd van Fiona (leuk gespeeld door Gemma Arterton, die altijd praat met een zwaar Engels accent, wat wel sexy klinkt) die het eerste vrouwelijke (er volgen er nog twee) slachtoffer wordt van Jerry, hij vindt haar heel leuk en zij vindt hem maar raar, en die hij volledig in stukken snijdt/hakt (geweldige scene overigens) en dan opbergt in veel vershoudbakjes en het afgehakte hoofd plaatst hij dan in de koelkast (op het einde staan er zelfs drie vrouwelijke hoofden in) en soms haalt hij die eruit en plaatst het dan op een tafel. Dat levert dan leuke conversaties op en met name als Jerry zit te ontbijten met een soort van cornflakes en melk met maar 2% vet erin

Hier en daar is de film soms wat grof en visueel zag het er allemaal best kleurrijk uit o.a. door de roze werkkleding (inclusief de heftrucks) die wordt gedragen in de Milton fabriek (gespecialiseerd in badkuipen) waar Jerry werkt en ook door het aparte Chinese restaurant waar Jerry gaat eten. In fabriek is Jerry altijd goed gestemd (vooral als hij kennis maakt met de dames van de administratie, die hem ook uitnodigen om samen wat te gaan drinken), maar zodra hij thuis komt, verandert zijn stemming en gedrag door de pratende hond en kat. Dat Jerry overigens een schizofrene seriemoordenaar is geworden ligt overigens vooral aan zijn moeder (die ook stemmen hoort), die Jerry (destijds misschien een jaar of 10) ook lief vraagt om haar te doden, omdat ze anders weer wordt opgenomen in een ziekenhuis, wat ze niet meer wilt. Het einde van het verhaal was best goed en leuk en is zeker ook apart als Jerry in de hemel komt, daar zijn overleden vader en moeder treft en zijn drie vrouwelijke slachtoffers, en dan samen met hun en Jezus beginnen te zingen in een soort van musical uitvoering.

De uitvoering van het verhaal was ook leuk en dat komt vooral door de leuke cast, die zichtbaar ook veel plezier hadden in deze film. Ryan Reynolds in de rol van schizofrene seriemoordenaar Jerry Hickfang doet het gewoon goed en leuk (hij doet ook de stemmen van de hond en de kat, gezien het verhaal natuurlijk ook logisch om in wijlen Johan Cruijff termen te spreken) en hetzelfde geldt voor Anna Kendrick in de leuke en lieve rol van Lisa (wordt uiteindelijk het tweede slachtoffer van Jerry en wordt ook onthoofd en haar hoofd wordt ook in de koelkast geplaatst. Iets wat de inmiddels onthoofde Fiona ook graag wilde i.v.m. gezelschap), die al snel een oogje heeft op Jerry en die ook verliefd wordt op Jerry (wederzijds overigens). De eerder genoemde Gemma Arterton in de rol van Fiona, deed het ook leuk en vooral dan haar hoofd Degene die ook het vernoemen waard is, is Jacki Weaver als psychiater Dr. Warren, die Jerry probeert te helpen en dat leuk speelde. Vooral op het einde als Jerry haar ontvoerd en mee naar zijn woning neemt.

Al met al gewoon een leuke, vermakelijke en maffe Komedie / Misdaad film, die zich lekker wegkijkt (duurt met bijna 100 minuten ook niet lang) en dat vooral vanwege de leuke cast en natuurlijk ook de geweldige pratende hond en kat.

Omdat de kerstvakantie (lekker 1,5 week vrij) is aangebroken, leek me dit wel een aardige horrorfilm om de vakantie mee te beginnen. Echt origineel is het allemaal niet en het is inderdaad vooral een mengelmoes van een aantal films zoals "The Thing (1982)", "Hellbound: Hellraiser II (1988)", "Event Horizon (1997)" en "Assault on Precinct 13 (1976)".

In dit verhaal draait het om politieagent Daniel Carter (Aaron Poole), die tijdens een bijzonder saaie dienst een gewonde man tegenkomt. Als hij deze man afzet bij het lokale ziekenhuis, loopt hij tegen een mysterieuze dreiging aan. Een gewelddadige Ku Klux Klan-achtige sekte staat namelijk op het punt het ziekenhuis binnen te vallen en samen met het personeel en een aantal andere personen, moet Daniel zich voorbereiden op de strijd van zijn leven. Maar dan ontdekt hij dat het echte kwaad al binnen is.

Het verhaal is best mysterieus, bizar en eigenlijk ook wel spannend (zeker de eerste helft van het verhaal) en doet qua horror denken aan gelijksoortige low-budget films uit de jaren 80, waar specialeffecten m.b.t. horror vooral gecreëerd werden met grimages, make-up en rubberen maskers/poppen. Ook zit er de nodige goor (met o.a. walgelijke monsters en ook wordt er in iemand zijn oog gestoken met een mes) in en ziet het er allemaal bloederig uit, maar op een gegeven moment ontspoort het verhaal en wordt het best allemaal belachelijk en vooral m.b.t. het occult-achtige ritueel, het demonisch schepsel en de beelden vanuit een andere dimensie/planeet. Omdat sommige verhaallijnen niet echt gedetailleerd zijn uitgewerkt, blijf je ook achter met vragen, zoals "Waarom alles gebeurt ?" en wat de betekenis is van het laatste shot (reusachtige piramide) van het verhaal. Maar misschien komt er nog wel een vervolg en wordt dan het één en ander duidelijker.

Omdat het verhaal zich grotendeels (op de opening na) in het ziekenhuis afspeelt en ook tijdens de avond/nacht, is het wel allemaal sfeervol en opzicht keek de film zich ook wel lekker weg (duurt met circa 85 minuten ook niet bepaald lang). De cast in deze film is redelijk beperkt en bestaat uit een bont gezelschap van personen, bestaande uit twee politieagenten, drie verpleegster (waarvan eentje een stagiaire is), twee burgerwachten (waarvan eentje niet kan praten), een gestoorde oude dokter, een hoogzwanger meisje en haar grootvader, een junkie en een in bed liggende patiënt. Wie van deze personen de avond/nacht zal overleven, is natuurlijk de vraag.

De acteerprestaties van de vooral onbekende cast is niet bepaald hoogstaand, maar vallen best nog mee en zeker voor een low-budget film zoals deze. Met name hoofdrolspeler Aaron Poole deed het nog best verdienstelijk (hij ontwikkeld zich ook leuk tijdens het verhaal) en hetzelfde geldt min of meer ook voor Kathleen Munroe (in de rol van verpleegster Allison Fraser) en Kenneth Welsh (in de rol van dokter Richard Powell). De Aziatische Ellen Wong (in de rol van stagiaire Kim) zorgt voor een heel klein beetje humor in het verhaal.

Al met al was dit best een aardige low-budget horrorfilm als tussendoortje om eens gezien te hebben en ik denk dat veel horror-fans deze film ook wel zullen waarderen (kan misschien wel uitgroeien tot een soort van cultfilm). Het verhaal mocht wel een beetje meer uitgewerkt zijn en zeker m.b.t. de grote vraag "Waarom alles gebeurt ?".

Niet meer dan een matige actie film. Hoogtepunt van de film was het moment dat Tommy Lee Jones de lava stroom stopte met zijn schoenen en daarmee Los Angeles redde.

Mijn god wat was dit een afgrijselijke slechte film. Behoort zeker tot 1 van de slechtste films ooit gemaakt zo niet de slechtste. Georgina Verbaan zag er vreselijk nep uit als zogenaamde gothic chick en haar acteer prestaties waren zelfs nog slechter dan haar uiterlijk in deze film. Daan Schuurmans was ook vreselijk slecht (toen hij begon te zingen ging ik spontaan huilen). Wat een vreselijk slecht acteur is die Daan Schuurmans trouwens kunnen ze niet zijn acteer licentie intrekken. Die gast acteert zo nep en zo onnatuurlijk, hij is gewoon een schande voor alle Nederlandse acteurs. Net zoals Cas Jansen die ook niet om aan te zien was. Chantal Janzen is best een mooie meid maar ze moet wel niet praten.

Buiten de abominabele slechte acteer prestaties was de film ook gewoon vreselijk slecht. Het verhaal was triest en 100 minuten is gewoon veel te lang voor deze film waardoor het een ware marteling wordt om hem uit te kijken. Als ze deze film hadden ingekort tot 1 minuut dan was het misschien nog een redelijke film geweest (en daar heb ik nog mijn twijfels over). Het is dat ik deze film niet kan belonen met een nul want dat verdient deze film eigenlijk alleen maar.

Hoewel er al een aantal films zijn gemaakt m.b.t. Baron Manfred von Richtofen alias "De Rode Baron", mocht deze film (gezien op de televisiezender MGM) er ook wel wezen.

Het verhaal zit aardig in elkaar en wist ook wel te boeien. Opzicht is het wel allemaal wat sobertjes en stijfjes verfilmd en soms is het verhaal ook wat langdradig. Ondanks dat de film al ruim 40 jaar oud is (komt overigens uit een goed jaar ), zat het met de uitvoering wel goed en oogt het best realistisch. Hoewel er begin jaren 70 eigenlijk nog geen special effecten waren, zagen de luchtbeelden en de luchtgevechten er zeer fraai uit en soms ook heel kleurrijk. Ook bevat de film de nodige actie welke zich hoofdzakelijk natuurlijk in de lucht afspeelt (maar ook soms op de grond). Omdat de film ook maar iets van 90 minuten duurt, kijkt hij ook aardig weg. De vrij onbekende cast deed het overigens verdienstelijk en vooral natuurlijk John Phillip Law als "Baron Manfred von Richthofen" en Don Stroud als "Roy Brown". Hoewel het einde natuurlijk geen verrassing is, was het best nog aardig.

Hoewel de film misschien historisch niet helemaal correct is (zeker m.b.t. het einde), was deze film wel leuk om gezien te hebben. Het is tevens mijn eerste film welke ik van regisseur Roger Corman heb gezien.

Moet ergens in de eind jaren 70 zijn geweest dat ik deze film voor het laatste heb gezien en waarschijnlijk ook nog op een Duitse zender als ZDF of ARD (vroeger hadden we maar 6 zenders, NED1, NED2, ARD, ZDF, WDR en BRT1). Als klein jochie was ik altijd al gefascineerd door de 2e wereldoorlog (nu nog overigens) en wilde ik iedere film daarvoor zien. Gezien het geringe aantal zenders (voor films was je vooral aangewezen op de Duitse zenders ARD en ZDF) was het aanbod maar zeer beperkt.

Deze film vond ik destijds boeiend en ook spannend. Het verhaal zat goed in elkaar en hetzelfde geldt voor de fraaie uitvoering. Als klein jochie hoopte ik op een goed einde, maar dat was helaas niet het geval (aan de ene kant natuurlijk wel want velen zijn uiteindelijk ontsnapt). Visueel zag het er ook best allemaal fraai uit en ook deed de cast het goed en dan met name Frank Sinatra als Kolonel Ryan.

Dat we hier te maken hebben met een Nederlandse film wordt meteen al duidelijk gemaakt want binnen 10 minuten gaat het al over seks (op verzoek aangepast) en is er bloot te zien. Verder heeft men in deze film weer een heel blik lekkere wijven opengerukt om de film enigszins draaglijk te maken want het verhaal stelt weinig voor, erg stereotype, oppervlakkig en hier en daar overdreven.

Typisch jaren 70 erotisch filmpje en dan in een Frans jasje i.p.v. een Duits. Net zoals bij de meeste erotische films draait het niet om het verhaal (is gewoon bijzaak) maar om de erotiek en dan met name het bloot gehalte. Het bloot gehalte is niet veelvuldig aanwezig maar bij het gene wat men soms toonde ging men voor die tijd best ver en dan doel ik vooral op de regenworm scene en de zeer lichte vorm van incest (vader die op dochter geilt). Het meisje (Charlotte Alexandra) waar het om draait zag overigens fraai uit en ze had ook een mooi lichaam, inclusief jaren 70 bos haar tussen de benen Zoals gezegd is het verhaal bijzaak in deze film en stelt het ook helemaal niets voor.

Deze Drama / Horror film leunt heel erg op de sfeer en wat mij betreft is regisseur Robert Eggers hier met vlag en wimpel in geslaagd. De vormgeving en het camera werk zien er fantastisch uit en samen met het geluid en de onheilspellende opzwepende muziek zorgen deze voor een zeer dreigende sfeer waarbij je haren al bijna van rechtovereind gaan staan.

Het verhaal speelt zich af in 1630 in New England in Amerika, waarbij diverse gezinnen vanuit Engeland vertrokken zijn om een nieuw bestaan op te bouwen. Dat is ook het geval voor het streng christelijke gezin dat bestaat uit strenge vader William (Ralph Ineson met een geweldige stem), krankzinnige moeder Katherine (Kate Dickie), oudste dochter Thomasin (Anya Taylor-Joy), oudste zoon Caleb (Harvey Scrimshaw) en de jonge tweeling Mercy (Ellie Grainger) en Jonas (Lucas Dawson). Ze worden echter verbannen uit de gemeenschap waar ze wonen en zijn gedwongen een huis in de wildernis, aan de rand van het bos, te betrekken. Het is een zwaar bestaan waarbij er geen zekerheid is of de oogst zal lukken en of er genoeg voedsel te vinden is en zeker niet met de nieuw geboren baby Samuel (Axtun Dube en Athan Dube) erbij. De kinderen mogen de bossen niet in, omdat het er niet veilig is, maar wanneer onverwacht één van de kinderen verdwijnt staat het gezin onder druk. Wat is er gebeurt en wie is er voor verantwoordelijk. Naarmate de situatie er steeds slechter uit begint te zien worden er besluiten genomen die iedereen op de proef zullen stellen. Is er iets bovennatuurlijks aanwezig dat verantwoordelijk is voor diverse mysterieuze gebeurtenissen ?

De film wordt in oud Engels gesproken (ondertiteling is geen overbodige luxe bij deze film) en de aankleding neemt je terug de tijd in. Verder past de locatie en het grote zwarte bos naadloos bij het verhaal. Eenzaam, afgelegen, donker en "creepy", oftewel het plaatje is compleet. Dankzij een sterk script zie je hoe het geloof van het gezin langzaam maar zeker op de proef gesteld wordt en hoe dat tot spanningen leidt waardoor niet iedereen meer wordt vertrouwd. Deze vrome christenen twijfelen langzaam of er niet een heks aanwezig is of dat zelfs één van de kinderen er eentje is geworden. Met overtuigend spel van de cast, waaronder twee jonge kinderen, en een constante spanning met een ongemakkelijk gevoel in de lucht is "The Witch" een film die er in slaagt om je op het puntje van je stoel te laten zitten en daar te houden. Sommigen zullen misschien het tempo te laag vinden of op zoek zijn naar veel schrikmomenten, maar dit is een psychologische horror die ik wel kon waarderen.

Centraal in deze film draait het om Thomasin. Zij is het oudste kind en begint langzaam een vrouw te worden. Dit beseft niet alleen Caleb die plotseling anders naar zijn zus gaat kijken en haar borsten ziet, maar ook moeder Katherine die haar als een bedreiging gaat zien. Wanneer Thomasin baby Samuel kwijtraakt (wat is er gebeurd met de baby ? Is het echt een heks geweest ?) aan de rand van het bos, wordt Katherine bang dat ze ook Caleb en haar man William aan Thomasin zal verliezen, helemaal als ze beseft dat ook Caleb ouder wordt en het feit dat Thomasin het lievelingetje is van Will. Ze wil Thomasin daarom ook liever geven / verkopen aan een gezin van de plantage waar ze vandaan komen waar ze tot nut kan zijn en verder geen verleiding zal zijn voor Caleb en William.

Maar onderschat de kleine tweeling Mercy en Jonas niet, die vanaf het begin al zeer irritant (je wenst de tweeling op een gegeven moment een gruwelijk einde toe) zijn en wat op een prachtige subtiele manier in beeld wordt gebracht. Thomasin is te oud voor het gezin geworden en kan zich nergens aan meten en je ziet dat de tweeling (en vooral Mercy) daar gebruikt van maakt en het op het spits drijft. De scène aan de beek met Thomasin en Mercy is zeer veelzeggend en bepalend voor het verdere verloop en is daarbij zeer sterk gespeeld. Maar ook de scène (na circa 20 minuten) waarin Mercy en Jonas met de zwarte bok / geit "Black Philip" (eigenlijk de grote ster van de film en op het einde hoor je hem ook praten met Thomasin, zegt dan o.a "Wat wil je ?" en "Doe je jurk uit", en maakt hij een deal met haar) spelen en hun rijmpje zingen is erg verontrustend en dat rijmpje ging zo:

Black Phillip, Black Phillip, een kroon groeit op zijn hoofd.
Black Phillip, Black Phillip uitgehuwelijkt aan de koningin.
Black Phillip, Black Phillip Koning van iedereen.
Black Phillip, Black Phillip, koning van lucht en land.
Wij zijn je dienaren, wij zijn je mannen,
Black Phillip eet de leeuwen uit de leeuwenkuil.

De sfeer is duister en onheilspellend (mede door de muziek) en de beelden zijn grauw grijs en bruin en brengen je in de sfeer van een oude volksvertelling. De film is scherp met binnen in het huisje scherpe contrasten tussen donker en licht en schaduw. De film is mooi geschoten en wordt "creepy" in beeld gebracht, zonder gebruik te maken van bijzondere cinematografische effecten. Zo krijg je al van een close-up van een konijn de rillingen en dat zegt eigenlijk al genoeg. Je verwacht veel, spanning (vrijwel continu aanwezig) ligt op de loer evenals schrikmomenten die vrijwel uitblijven.

De grote kracht van "The Witch" is dat het kwaad dat de hoofdpersonen bedreigt weliswaar steeds alomtegenwoordig en voelbaar aanwezig is, maar ook lange tijd onzichtbaar blijft en zelfs deels verankerd is in de menselijke psyche. De werkelijke gruwelen worden overgelaten aan de verbeeldingskracht van de kijker (zoals het moment dat vader William het dierenhok in ravage aantreft, waarin hij Thomasin, Mercy en Jonas heeft opgesloten bij de geiten) of komen slechts subtiel in beeld, zoals de scène waarin moeder Katherine haar dode Samuel en Caleb weer ziet en zij Samuel de borst geeft, maar daarna zie je een kraai op haar schoot zitten die in de borst prikt en ervan eet. En verder ook nog de dood van vader William die door de bok / geit met zijn horens gegrepen wordt en moeder Katherine die tijdens een bloederig gevecht met Thomasin (waarbij Thomasin beschuldigd wordt dat de Duivel in haar zit) gedood wordt door Thomasin, die haar herhaaldelijk snijdt en slaat met een Sikkel.

Al met al weet "The Witch" een hele sterke sfeer neer te zetten, die erg onheilspellend en verontrustend is. En waarvan je niet weet wat enger is, het onderlinge wantrouwen onder elkaar of de subtiele manipulaties van de heks (die een tweetal keer fraai in beeld komt, één keer als een mooie verleidende rondborstige vrouw gespeeld door Sarah Stephens en één keer als een oude vrouw met een enge krijsende lach gespeeld door Bathsheba Garnett). Deze twee gegevens worden zo samengesmolten dat het wel degelijk een enge horror is en een zogenaamd waargebeurde volksvertelling van toen. De film ziet er prachtig en puur uit en het acteerwerk is heel goed en zeker van alle kinderen en voor Anya Taylor-Joy was het ook haar doorbraak. "The Witch" is een mooie en creepy film die zich onderscheidt van andere Horror films door zijn benadering en manier van vertellen en het zo realistisch houdt, dat het net echt gebeurd kan zijn.