Opinions

Deze dertien in een dozijn, clichematige, eenvoudige en voorspelbare Actie film, deed me denken aan de eerste twee "Die Hard" films en aan bepaalde Jean-Claude Van Damme films, zoals "Sudden Death (1995)". Wat dat betreft had deze film zo uit het jaren 80 en 90 film-tijdperk kunnen stammen.

In een notendop draait het in dit eenvoudige verhaal om beveiliger Eduardo 'Eddie' Deacon (gespeeld door Antonio Banderas), die een meisje, te weten Jamie (gespeeld door Katherine de la Rocha), beschermt, welke wordt opgejaagd door een bende onder leiding van Charlie (gespeeld door Ben Kingsley) en dat omdat ze een belangrijke getuige is bij een rechtszaak.

Het verhaal stelt niet veel voor (echt een verstand op nul film), maar omdat het zich vooral afspeelt in een winkelcentrum, te weten "Ridgeside Mall", en ook in de avond/nacht, is het wel best sfeervol en ook bevat het verhaal best veel pief paf poef actie, die wel nergens indrukwekkend of spectaculair is. Ook gebeurt er best veel, waardoor het allemaal nog vermakelijk is en ook lekker wegkijkt. Het is ook leuk om te zien, met welke "Home Alone" achtige manieren (o.a. een hek welke men met accu's onder stroom zet en het gebruik van een afstand bestuurbare auto, die voorzien is van een camera) men de bende in eerste instantie bestrijdt en observeert. Boeiend of spannend wordt het nergens en hoe het verhaal zal eindigen weet je eigenlijk al zodra je Antonio Banderas (voorzien van een baard) en het meisje Katherine de la Rocha voor het eerst in beeld ziet.

De cast is met Antonio Banderas en Ben Kingsley best indrukwekkend en ze deden het best verdienstelijk. Maar met name Liam McIntyre (in de rol van Vance, die de hoofdnachtbewaker is en tevens de baas is van de bewaking) vond ik er positief uitschieten in zijn rol (eerst wat irritant en opschepperig, maar naderhand eerlijk, medelevend, behulpzaam en dapper) en het zal me niet verbazen als we hem vaker gaan terugzien in films. Hij was opzicht qua uiterlijk (o.a. zijn haardracht) ook wel een knappe man en ik vond hem wel iets weghebben van Josh Hartnett.

Leuk om eens gezien te hebben (duurt met iets minder dan 90 minuten ook niet al te lang) deze Actie film, maar meer zeker ook niet, want daarvoor is het allemaal te clichematige, eenvoudig en te voorspelbaar.

Dit is de eerste film welke ik via "Netflix" (niet dat ik zelf een abonnement heb en dat zal ik waarschijnlijk ook niet nemen, omdat de meeste films die daarop te vinden zijn, ik eigenlijk al gezien heb) gezien heb en meer dan een dertien in een dozijn Horror film vond ik het niet en het is min of meer een combinatie van de films "The Texas Chain Saw Massacre (1974)", "Halloween (1978)" en "Psycho (1960)". De maniak in deze film deed me dan ook vaak denken aan de maniakken/psychopaten Leatherface, Michael Myers en Norman Bates en de laatste vooral vanwege het geloof en zijn moeder.

Het eenvoudige verhaal (waarbij het draait om een groep irritante jonge delinquenten, die als taakstraf moeten werken in een oud vervallen hotel met de naam "Blackwell" en waar de maniak Jacob Goodnight rondloopt) is zo voorspelbaar als wat en weet ook nauwelijks te boeien, laat staan dat het ergens spannend wordt. Omdat het verhaal zich grotendeels afspeelt in een oud vervallen hotel zou je verwachten dat het verhaal sfeervol is, maar dat valt eigenlijk vies tegen, hoewel het hotel soms wel fraai in beeld werd gebracht (o.a. de loby bij aankomst).

De eerste 30 minuten van het verhaal zijn zeer saai (de hoogtepunten daarin zijn de harde opening met de twee politieagenten, waarbij eentje wordt gedood en de andere zijn hand verliest, en misschien nog de douchende Kira, die daarbij begluurd wordt door maniak Jacob Goodnight) en na die 30 minuten wordt ineens in een heel hoog tempo de één na de andere gegrepen (de volgorde daarvan is vrij voorspelbaar, hoewel ik niet had verwacht dat begeleider en oud politieagent Williams, als één van de eerste eraan ging) door maniak Jacob Goodnight, die het daarbij voorzien heeft op hun ogen (volgens zijn religieuze moeder Margaret, zijn de ogen namelijk de vensters van de ziel). Waarom hij dat doet, krijg je o.a. te zien via flashbacks.

Dat de één na de andere gegrepen wordt (waarbij een aantal gelijk wordt gedood en aantal wordt opgesloten), gaat op een gegeven moment ook vervelen, maar daarbij gaat het wel geregeld grof aan toe, waarbij buiten het uittrekken van de ogen (smaakvol in beeld gebracht), ook iemand gegrepen wordt door hongerige honden en iemand zijn mobiele telefoon (een ouderwetse Nokia) door de strot geduwd krijgt. Uiteindelijk wordt er natuurlijk afgerekend met de maniak Jacob Goodnight (wordt o.a. van grootte hoogte uit een ram gegooid en daarbij wordt er ook nog een stalenpijp door zijn oog geduwd), maar omdat er na het einde nog een extra scene volgt, weet je dat hij niet dood is en dat er nog een vervolg zal komen. Het einde bevat misschien ook nog een verrassing (hoewel het ook wel voorspelbaar was) en dan doel ik op de moeder van Jacob Goodnight.

Van de cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord en dat is ook niet erg want echt geloofwaardig speelden ze niet (zo gaan twee personen doodleuk met elkaar vrijen, terwijl ze weten dat er maniak rondloopt, die dan ook al een aantal personen te grazen heeft genomen) en de maniak Jacob Goodnight gespeeld door Glenn Jacobs, kon me niet echt overtuigen en hij zag er ook niet echt imponerend of beangstigend uit. Overigens vond ik Rachael Taylor (in de rol van Zoe) wel een mooie verschijning om naar te kijken.

Al met al niet meer dan een flauwe dertien in dozijn Horror film, die nergens weet te overtuigen en die gelukkig met circa 80 minuten ook niet al te lang duurt. Of ik ook nog het vervolg "See No Evil 2 (2014)" zal gaan bekijken, is nog de vraag.

Ook deze film heb ik herzien (is inmiddels een echt Gene Wilder weekend geworden, door het bekijken van vier van zijn films) na het overlijden van de Amerikaanse film acteur en komiek Gene Wilder en deze vermakelijke Komedie film is de tweede filmproductie (de eerste was "Silver Streak (1976)") van regisseur Arthur Hiller (ook afgelopen maand overleden) met het komische duo Gene Wilder en Richard Pryor en dit keer hebben ze beiden een hoofdrol (was in "Silver Streak (1976)" vooral weggelegd voor Gene Wilder). In dit verhaal waren beide heren inmiddels wel aardig op leeftijd en dit is dan ook één van een laatste films geworden.

Ik heb deze film destijds gehuurd in een videotheek en wat me er vooral van bij is gebleven, was dat deze film enigszins flauw was (terwijl ik er toen best hoge verwachtingen van had) en dat de mooie Joan Severance (die ook een paar keer bloot is te bewonderen, namelijk de eerste keer via een zwart doorschijnend topje en de tweede keer tijdens een douche scene) behoorlijk veel indruk op mij maakte met haar schoonheid als slechterik Eve. Nu ik deze film herzien heb, blijf ik daar ook eigenlijk achterstaan.

In dit verhaal draait het om een man met de naam Gatlin (gespeeld door Louis Giambalvo) die vermoord wordt in een kiosk (die gerund wordt door de dove Dave Lyons en waarbij de blinde Wallace 'Wally' Karue hem helpt) vanwege een kostbare munt die hij bij zich heeft in een koffer en waarbij Dave en Wallace min of meer getuigen zijn. Echter heeft door toeval Dave alleen de mooie benen gezien van de moordenares als zij wegloopt van haar daad (de moord) en Wallace heeft alleen haar lekkere parfum "Shalimar" geroken als zij hem voorbijloopt bij de uitgang. Doordat Dave het moordwapen oppakt en het daarbij per ongeluk nog eens afgaat, denkt de politie dat zij de daders zijn. Dave en Wallace moeten nu zien te ontsnappen en opzoek gaan naar de moordenaars om die te ontmaskeren.

Het leuk gevonden verhaal is in het eerste uur geregeld wel grappig met veel flauwe humor omtrent de dove Dave Lyons (gespeeld door Gene Wilder) en de blinde Wallace 'Wally' Karue (gespeeld door Richard Pryor) en bevat ook een aantal leuke scenes zoals de introductie van de dove Dave Lyons en de blinde Wallace 'Wally' Karue, hun kennismaking, het gevecht in de bar, de moord in de kiosk, het gedeelte op het politiebureau (o.a. foto maken) waar Dave en Wallace naartoe worden gebracht i.v.m. verdenking van moord en de scene waarbij Dave en Wallace samen in een gestolen politieauto gaan rijden (als ze ontsnappen) met de blinde Wallace achter het stuur.

Maar na circa een uur is het leuke er wel een beetje vanaf en wordt het allemaal wat saai en flauw, met uitzondering van twee scenes namelijk de scene waarbij Dave naar de hotelkamer gaat van Eve om daar de kostbare munt te stelen en waarbij Eve dan onder de douche (waarbij Joan Severance dus bloot is te bewonderen) staat en de scene waarbij men denkt dat Wallace de bekende Zweedse gynaecoloog dokter Conrad Johannson is en hij een toespraak moet gaan houden. De ontknoping van het verhaal is aan de flauwe kant (mede omdat een andere slechterik met de naam Sutherland, gespeeld door Anthony Zerbe, ook blind is) en is eigenlijk ook niet grappig. Ook vond ik de film iets te langdradig en dat ondanks de duur van nog net geen 100 minuten.

De cast voor deze film is best indrukwekkend, want buiten de hoofdrolspelers Gene Wilde en Richard Pryor, speelt in deze film ook de bekende acteur Kevin Spacey (in de rol van slechterik Kirgo, die de handlanger is van Eve) mee in één van zijn eerste rollen. Helaas speelt de cast niet geweldig en merk je ook dat Gene Wilder en Richard Pryor al op leeftijd waren en minder leuk waren als vroeger (en dan doel ik op hun samenwerking in de komische films "Silver Streak (1976)" en "Stir Crazy (1980)"), maar desondanks dragen ze wel nog deze film en deden ze het zeker nog verdienstelijk. Hoewel Joan Severance niet sterk acteert compenseert ze dat wel ruimschoots met haar schoonheid. Het wast tevens haar eerste rol in een film.

Al met al niet meer dan een vermakelijke Komedie film om eens gezien te hebben en dan vooral vanwege het leuke eerste uur en het meespelen van de mooie Joan Severance.

Meer humor dan horror en na "Child's Play 3" toch wel de slechtste uit de reeks. Er zitten een paar leuke scenes maar meer ook niet. Het verhaal stelt natuurlijk al helemaal niets meer voor. Dat deze film uit 2004 komt verbaasd me wel want het is niet zo heel lang geleden (voor mijn gevoel dan) dat ik deze film op Film 1 heb gezien.

Eigenlijk best een leuke film die pas echt goed op gang komt als Steve Carell de ietwat ADHD Keira Knightley ontmoet. Het verhaal (wel behoorlijk cliché) was leuk gevonden en de film is eigenlijk een combinatie van Drama, Komedie, Romantiek en Roadmovie. Buiten het leuke verhaal is de uitvoering ook leuk gedaan en ook de cast doet het goed en dan natuurlijk vooral beide hoofdrolspelers. Het einde mocht er ook wel wezen (inclusief mooie passende muziek) en was ook wel ontroerend.

Aardig waargebeurt drama over de vermoorde (doodgeschoten in een hotelkamer door een jaloerse vriendin Yolanda Saldívar) jonge Mexicaanse zangeres Selena. De rol van Selena wordt overigens leuk en goed vertolkt door Jennifer Lopez die min of meer door deze film echt doorbrak als zangeres en actrice. Best ironisch als je het zo bekijkt.

Het verhaal zit best aardig in elkaar en hetzelfde geldt voor de kleurrijke uitvoering ervan. Ook muzikaal (o.a. enkele nummers van rockgroep Guns N' Roses) is het best genieten geblazen en vooral met de aanblik van de fraaie wulpse Jennifer Lopez. Buiten de goede rol van Jennifer Lopez deden ook de andere acteurs en actrices het verdienstelijk zoals o.a. Edward James Olmos. Hier en daar is de film wel wat langdradig en had hij wat mij betreft ook wat korter mogen duren.

Het is overigens een hele tijd geleden dat ik deze film voor het laatst heb gezien, maar omdat ze hem nu weer uitzenden op de zender HBO heb ik hem weer eens herzien. Al met al gewoon een aardige Drama / Muziek om eens gezien te hebben en het is natuurlijk triest wat er uiteindelijk met Selena gebeurt is.

Deze best aardige en leuk gevonden (wel niet echt origineel) Sciencefiction / Thriller film is me eigenlijk geheel ontgaan en zag ik toevallig op televisiezender "Film 1", waar ik me best goed vermaakt mee heb.

In dit verhaal draait het om de welvarende oude man Damian Hale, die ongeneeslijke kanker heeft en nog maar een paar maanden te leven heeft. Omdat hij geen zin heeft in de dood, ondergaat hij een medische procedure waarbij zijn brein in een jonger dood lichaam wordt getransporteerd. Door bewerkingen (waarvoor hij ook pillen krijgt) van deze medische procedure, komt hij erachter waar zijn nieuwe lichaam vandaan komt en moet hij tevens vluchten omdat het bedrijf welke de medische procedure heeft uitgevoerd hem het zwijgen wil opleggen.

Ondanks dat het verhaal niet echt origineel was en misschien ook wat dertien in een dozijn achtig was, zat het verhaal wel leuk in elkaar en wist het verhaal me ook te boeien en te vermaken. Ook met de uitvoering van het verhaal zat het wel goed en dat komt mede door de bekende cast in de vorm van Ben Kingsley (in de rol van de welvarende oude man Damian Hale), Ryan Reynolds (in de rol van de jongere Damian Hale en militair Mark, die vanwege financiële problemen omtrent zijn zieke dochtertje Anna, zich dood heeft laten maken tegen betaling en waardoor zijn lichaam beschikbaar komt voor de medische procedure) en Matthew Goode (in de rol van Albright die de medische procedure uitvoert op Damian Hale) die verdienstelijk speelden.

Het verhaal is opzicht wel vrij voorspelbaar en bevat ook de nodige clichematige wendingen en is hier en daar ook wat langdradig. De actie in het verhaal was best aardig en hetzelfde geldt voor het einde, hoewel het natuurlijk wel zeer voorspelbaar en clichématig was. Visueel gezien is deze film weinig bijzonder, maar dat werd enigszins gecompenseerd door de best aardige Natalie Martinez (in de rol van Madeline, die getrouwd is met Mark en waarvan ze ook een dochtertje heeft) en Melora Hardin (in de rol van Judy, die de vrouw is van Martin, die de zakenpartner is van Damian). De laatste heeft wel maar een hele klein rol en het is best toevallig dat ik haar laatst nog zag in de vermakelijke film "Drive Thru (2007)".

Al met al gewoon een leuke en vermakelijke Sciencefiction / Thriller film om eens gezien te hebben en vooral als een tussendoortje.

Veel biografische films proberen proberen zoveel mogelijk te vertellen over het leven de geportretteerde. "Selma", over de legendarische Martin Luther King. Deze Drama / Historisch film houdt het echter bij drie maanden in 1965. Nog geen honderd dagen, maar wel de aanloop naar de beroemde protestmars van Selma (stadje in Alabama) naar Montgomery, om stemmen voor kleurlingen mogelijk te maken.

In dit verhaal zien we Martin Luther King (David Oyelowo) als een marketingsstrateeg overleggen. Wat zijn de risico's en wat zijn de kanssen ? Op de achtergrond speelt ook de thuissituatie van Martin Luther King en zijn agressieve tegenstanders.

Het verhaal zit gewoon goed in elkaar en weet ook vanaf de eerste tot de laatste minuut te boeien, maar het nadeel is wel dat de film ruim twee uur duurt en op momenten ook traag voelt, waardoor je als kijker soms de aandacht verliest. Ondanks dat is "Selma" gewoon een indrukwekkende biografie. Opvallend is dat er bevlogen nieuwe speeches te horen zijn, want de originele mochten door een rechtenkwestie niet gebruikt worden. De cast speelt gewoon goed en Martin Luther King werd knap gespeeld door David Oyelowo, die hem neerzet als een twijfelend mens van vlees en bloed, die de mythe ver overstijgt. Verder was het leuk om de heerlijk schmierende Tim Roth te zien.

Al met al een Indrukwekkende Drama / Historisch film, over een belangrijke gebeurtenis (stemrecht voor Afro-Amerikaanse kiezers) in het leven van Martin Luther King.

Dit keer gaan pure erotiek film van regisseur Tinto Brass (speelt zelf ook nog eventjes mee als regisseur van een film), maar meer een oorlogsdrama gegoten in een erotische sausje.

Het verhaal (met als thema ontrouw, misleiden, bedrog en wraak) is misschien niet onaardig, maar echt boeiend wordt het ook niet en omdat de film bijna twee uren duurt is het ook nog eens behoorlijk langdradig. Het verhaal (een kleurenfilm binnen een zwart/wit film) draait vooral om de rijpe Anna Galiena (in de rol van Livia Mazzoni) die er eerlijk gezegd niet onaardig uitzag en die ook regelmatig bloot te bewonderen is. Zij is het ook die in deze film even naar het toilet moet om te plassen en daarna netjes afveegt (ik geef dit aan omdat dit een handelskenmerk is van Tinto Brass en vrijwel in al zijn films voorkomt). Qua bloot is er eigenlijk niet echt veel te zien (die Loredana Cannata die in het begin van de film even voorkomt had overigens wel een fraaie flinke boezem), maar het hoogtepunt daarvan is de bordeel scene (na ongeveer 70 minuten) die zowel visueel als muzikaal aardig in elkaar zat. Die scene duurt circa 10 minuten en bevat ook wat lichte porno in de vorm van aftrekkende nep-penissen en een vrouw die plast in een pot.

Het laatste gedeelte waarbij Livia erachter komt dat de Duitse luitenant Helmut Schultz (best aardig gespeeld door Gabriel Garko) haar bedrogen/misleidt en misbruikt heeft vanwege haar geld was best aardig. Daarna wordt het zelfs een beetje hard en mag de SS zich nog uitleven op luitenant Helmut Schultz die voor het vuurpeleton komt te staan. Daarna is de film eigenlijk ook voorbij (eigenlijk ook gelukkig). maar wordt Livia Mazzoni wel nog even flink in de borsten geknepen door Franco Branciaroli (in de rol van Ugo Oggiano).

Al met al is dit gewoon een matige langdradige film en was het ook de minste film van Tinto Brass welke ik in de afgelopen dagen heb gezien.

Tegenvallende bovennatuurlijke horrorfilm die wel wat weg heeft van de horrorfilm "Mama (2013)", maar dan veel minder eng, saaier en langdradiger. Pas in de laatste 10 minuten wordt de film pas interessant, maar dan is het eigenlijk al veel te laat. Als je hoopt op een horror met wat rillingen en spanning, dan kan je "Separation" beter links laten liggen. Als je echter op zoek bent naar een Horror waarbij je om de betrokken personages geeft, dan is "Separation" nog de moeite van het bekijken waard.

De in New York woonachtige ouders van de achtjarig Jenny (Violet McGraw) hebben continu ruzie en Maggie (Mamie Gummer) besluit dat ze genoeg heeft van haar luie striptekenaar-echtgenoot Jeff (Rupert Friend), die jaren eerder groot werd met een aantal unieke personages genaamd de "Grisly Kin", en wil scheiden van hem en ze wil ook de volledige voogdij hebben over Jenny. Om te ontsnappen omringt Jenny zich met haar "Grisly Kin" poppen, die ze graag haar vrienden noemt. Tot op een dag Maggie op tragische wijze om het leven komt en Jeff worstelt om een ​​vaste relatie te behouden met zijn dochter Jenny, die bezoek krijgt van een kwaadaardige entiteit. Ook besluit oppas Samantha (Madeline Brewer) min of meer de vrouw des huizen te worden.

De eerste akte van "Separation", oftewel de eerste 20 minuten, zijn zeer saai en draait om de scheiding. En natuurlijk vraagt ​​Maggie niet alleen om een ​​scheiding, ze vraagt ​​namelijk om de volledige voogdij over haar dochter Jenny en voornamelijk omdat ze wreed is en de steun heeft van haar rijke vader Paul (Brian Cox). Ze wil ook ver van Jeff verhuizen, zodat Jeff Jenny nauwelijks meer kan zien. Terwijl Maggie Jeff op een avond lopend belt door de straten van New York, komt ze op een kruispunt en wordt ze op volle snelheid aangereden door een auto. De laatste woorden van Maggie zijn: "Omdat ze van mij is."

Bijna onmiddellijk beginnen er vreemde dingen te gebeuren rond Jeff en Jenny, die duidelijk maken dat Maggie's laatste woorden zich uitstrekken tot het hiernamaals. Jenny en Jeff beginnen namelijk poppen-achtige wezens te zien die zijn geïnspireerd door Jeffs tekenkunst voor iets dat de "Grisly Kin" wordt genoemd en dat lijkt op vroege Tim Burton-ontwerpen. Vanaf dan zien zien we eindelijk ook wat beelden wat op Horror lijkt, maar het is te sporadische en misschien ook wel te goedkoop. Want het enige wat regisseur William Brent Bell je laat zien is een pop (die me qua uiterlijk een beetje deed denken aan de enge clown in de Horror / Thriller film "Terrifier (2016)") die zich min of meer als een spin / krab voortbeweegt (die pop zien we na het einde overigens weer terug in het huis, Jenny die zich raar gedraagt, de "Grisly Kin" poppen die eng kijken en soms wat bewegen, een mama-achtige pop, wat schrikmomenten en een enge dingen welke vaak een droom blijken te zijn.

Wat je vooral te zien krijgt in "Separation" is hoe Jeff en Jenny proberen de tragedie van Maggie te verwerken en proberen vooruit te komen. Het is vooral Jenny die zich daarbij vreemd begint te gedragen en ze beweert ook 's nachts door een monster te worden bezocht. En natuurlijk denken Jeff en de mensen om hem heen, dat het gewoon haar manier is om het verlies van haar moeder te verwerken. Dat is natuurlijk totdat hij zelf bovennatuurlijke gebeurtenissen begint te ervaren, waardoor hij zijn geestelijke gezondheid in twijfel trekt en ook begint hij te twijfelen of hij de taak wel aankan om voor zijn dochter te zorgen.

Veel dingen die je in "Separation" te zien krijgt zullen bekend aanvoelen en zeker voor degene die al veel bovennatuurlijke horrorfilms hebben gezien. Het valt ook niet te ontkennen dat het gebrek aan originaliteit met betrekking tot de spookachtige zaken een serieus probleem is voor deze film. Dat, en hoe weinig er daadwerkelijk gebeurt, maken dat "Separation" helaas geen enge film is, ook al zijn sommige beelden goed en fraai gedaan. Pas op het einde (de laatste circa 10 minuten) wordt de film pas interessant en wat eng en krijg je zelfs nog wat verrassingen te zien (o.a. wie de bestuurder was van de auto die Maggie doodreed). Maar dan is het eigenlijk al te laat om deze film nog te laten redden als een horrorfilm.

Wat "Seperation" echter echt onderscheidt van het horrorpakket, zijn de personages en dan vooral Jeff en Jenny, die goed gespeeld werden door Rupert Friend en Violet McGraw. In eerste instantie vrij eenvoudig, een worstelende striptekenaar en een introvert kind is nauwelijks uniek, maar het is hun relatie die velen harten snel zal winnen. Ze zijn een overtuigende vader / dochter-combinatie en vaak zijn daarom de dramatische momenten de beste delen van "Separation", wat opzicht vreemd is om te zeggen over een horrorfilm. Dus wat betreft had regisseur William Brent Bell er beter een Drama film van kunnen maken i.p.v. een horrorfilm.

Al met al zou "Separation" een horrorfilm moeten voorstellen, maar als het beste deel ervan het familiedrama is, dan is het een beetje misgegaan.

Lekker keihard actiefilmpje met hier en daar wat cliché wendingen. Het verhaal is flinterdun maar weet wel te boeien en is soms zelfs een beetje spannend. Wat deze film natuurlijk zo goed maakt is de rollercoaster aan actie (schieten, vechten, messen, kapmessen, etc.) die je letterlijk en figuurlijk om de oren vliegt. Het gaat er regelmatig keihard aan toe en vooral de vele gevechten zijn een genot om naar te kijken. Gewoon een prima actiefilmpje die zich lekker wegkijkt.

Daar waar ik het eerste deel nog leuk en goed vond, vond ik dit deel toch tegenvallen. Dat komt in eerste instantie door de veel te lange duur van bijna 150 minuten (het eerste deel duurde maar circa 100 minuten). Het begin van deze film is dan ook heel traag en de vele dialogen konden me totaal niet bekoren. Ik heb deze film overigens gekeken met de Engelse voice-over taal, maar dat vond ik in deze film toch behoorlijk tegenvallen terwijl ik dat normaal juist niet storend vindt bij Aziatische films omdat ik het niet versta.

Het verhaal vond ik overigens ook maar povertjes en de film kon me ook nauwelijks boeien. Gelukkig zit er wel nog veel actie (vaak ook lekker hard en bloederig) in waardoor ik nog net niet in slaap ben gevallen. Daar waar het in het eerste deel nog een rollercoaster aan actie was, is het in deze film gedoseerd in de vorm van "een hoop gelul, actie en daarna weer een hoop gelul". Zo zijn er in het eerste uur, welgeteld 3 actie scenes (grote gevecht in de modder was wel fraai) waarbij er 2 ook behoorlijk kort zijn. Gelukkig is er wel in het laatste uur nog behoorlijk veel goede actie. Hoofdrolspeler Iko Uwais doet het overigens wederom goed en vooral natuurlijk als hij aan het vechten is. Die Julie Estelle (oftewel de vrouw met de hamer) vond ik wel een fraaie verschijning en met haar moet je natuurlijk ook geen ruzie krijgen

Hoewel dit zeker geen hele slechte film was, was dit vervolg duidelijk niet aan mij besteedt. Een actiefilm hoort in mijn ogen gewoon niet langer dan 2 uren te duren.

Vond het wel een amusante film. Het verhaal was best aardig en ik heb er regelmatig om moeten lachen. Soms was hij zelfs grof.

Normaal vervelen dit soort films vrij snel maar deze had dat juist niet.

"Pussy willow"

Het is een kinderfilm en normaal hou ik daar niet van maar deze film wist me toch te boeien en was soms zeer grappig (vooral dankzij Jim Carrey en die baby). Leuk entertainment en de beelden zijn vaak prachtig. Vind dit echt een film voor de wintermaanden.

Mijn god wat een slechte film van de Coen broertjes, de uitermate waardeloze opening zet de toon voor de rest van de film want het wordt gewoon niet beter. Die film staat betiteld als een komedie/drama maar het komedie gedeelte snap ik eigenlijk niet want er viel niets te lachen, het was huilen met de pet op zo slecht. Het drama gedeelte snap ik wel want het was gewoon dramatisch slecht, inclusief de acteurs. Het hele joodse verhaal sloeg gewoon nergens op en was ook nergens leuk of boeiend. De muziek deed overigens pijn aan de oren. Met heel veel pijn en moeite heb ik deze film nog kunnen uitzitten.

Uitstekend luchtig waargebeurt drama over best een gevoelig en lastig onderwerp. Het verhaal zat leuk in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Ook heb ik geregeld moeten (glim)lachen. De film moet het vooral hebben van John Hawkes (ik dacht in het begin even dat het Sean Penn was) en Helen Hunt en ze dragen de film uitstekend.

Helen Hunt (als sekstherapeut) speelt een rol welke je normaal gesproken niet van haar verwacht en ze geeft veel van haar lichaam prijs (zeg maar gerust alles). Ze speelt overigens uitstekend en ook overtuigend. Buiten de twee hoofdrolspelers heeft de fraaie Moon Bloodgood ook een leuk aandeel in deze film en hetzelfde geldt voor William H. Macy als priester die zeer goed met de situatie omging.

Het einde van de film was best tragisch (zat er natuurlijk wel aan te komen) maar tevens ook mooi en ietwat ontroerend.

Dankzij alexspyforever heb ik eindelijk deze "Sesso Nero" van regisseur Joe D'Amato kunnen kijken. Hij staat hier betiteld als een Erotiek / Horror film, maar het is toch meer een Porno / Drama film. Deze "Sesso Nero" heeft overigens veel overeenkomsten met een paar andere films van Joe D'Amato en dat omdat in die films vrijwel dezelfde cast, en dan doel ik op o.a. op Mark Shannon, George Eastman, Lucia Ramirez en Chantal Kubel, te zien is en dan heb ik het over de films "Erotic Nights of the Living Dead (1980)" (in juni van dit jaar gekeken vanwege het meespelen van Laura Gemser) en "Porno Holocaust (1981)". De filmposter van de laatste film lijkt ook op de filmposter van "Sesso Nero" (die van "Eva Nera (1976)" is eigenlijk exact dezelfde) en de handeling welke op die filmposters te zien is, is zeer veel te zien in "Sesso Nero".

In dit verhaal draait het om Mark Lester (Mark Shannon), die slecht nieuws krijgt van zijn dokter en die tegen hem zegt:

"It is prostate hypertrophy."

Hij moet geopereerd worden waardoor hij impotent wordt. Mark moet de operatie binnen 15 dagen ondergaan, dus besluit hij de tijd voorafgaand aan zijn operatie te gebruiken om Santo Domingo in de Dominicaanse Republiek te bezoeken als een vakantie, een gelegenheid voor enkele laatste seksuele escapades en om mogelijk wat herinneringen op te halen.

Op een dag, terwijl hij door de straten van de stad dwaalt, ziet Mark een weerspiegeling in een etalage van een jonge vrouw, Marja (Annj Goren), die hij 10 jaar geleden op het eiland had ontmoet en overleden (zelfmoord) zou zijn. Maar ze lijkt nog te leven en ze ziet er nog helemaal hetzelfde uit. Mark heeft een paar snelle affaires, één met het kamermeisje (Chantal Kubel) en een andere met de vrouw van zijn vriend Jacques, Lucia (Lucia Ramirez), voordat hij een oude vriend, te weten Voyakis (George Eastman), tegenkomt in een nachtclub en die Mark vertelt dat er enkele voodoo-incidenten zijn gemeld op het eiland. Kort daarna begint Mark Marja steeds vaker te zien en lijkt hij niet in de gaten te hebben dat zijn einde in zicht is.

Het verhaal (waarbij het draait om wraak) stelt opzicht weinig voor en weet niet echt te boeien, maar op het einde zit er wel nog een leuke verrassing in m.b.t. Marja (ze blijkt namelijk niet Marja te zijn, maar ze is haar 10 jaar jongere zus die vanwege haar vader wraak moet nemen op Mark) en op het einde zien we eigenlijk ook de enige scène in de film die iets te maken heeft met Horror, want dan snijdt Mark na het neuken (missionarishouding) van Marja op het strand namelijk zijn penis eraf met een mes (daarbij is dan ook heel even wat goor te zien) en zien we het bloed spuiten in de zee (het zeewater kleurt dan ook rood) waarna Mark sterft.

Eigenlijk zijn het twee scènes die betrekking hebben op Horror, want in een eerdere scène zien we een dronken (door J&B whisky die vaak in beeld wordt getoond) Mark zwetend dromen (zeg maar gerust een nachtmerrie) in bed en dan droomt hij dat hij op een operatietafel ligt, terwijl een dokter zojuist met een scalpel zijn mannelijkheid heeft ontnomen en die zien we dan in een dienblad liggen aan de zijkant van de operatietafel

Ook zit er opzicht wel een komische scène in de film en dat is op het moment dat een donkere, oudere en corpulente vrouw de kamer van Mark binnenkomt, die dronken en slapend op bed ligt, en die dan tegen Mark zegt:

"You aren't tired yet of being aIone? BeIieve me, I can heIp you more than this bottIe. I assure you that I can make you smiIe again. Let me try. WiII you? Or am I too oId for you?"

Mark is daar niet bepaald van gediend en stuurt de vrouw de kamer uit en zegt ook tegen haar:

"Nigger, get out of here! FiIthy whore! Go!"

Opzicht moest ik daar wel even om lachen, maar het was natuurlijk wel racistisch en ongepast. Naderhand komt de vrouw nog eens zijn kamer binnen en dan steekt Mark haar met een mes dood.

Zover het verhaal. Wat vooral in deze film te zien is, is porno en iedere vrouw die een rol of een rolletje heeft in de film, doet pornografische handelingen en vooral pijpen en masturberen (zichzelf en mannen). De cast in deze film bestaat dan ook vooral uit pornoacteurs (Mark Shannon) en actrices (Chantal Kubel, Lucia Ramirez, Lola Burdan en Annj Goren).

De eerste pornoscène is al na circa 8 minuten te zien, als Mark naakt in zijn hotelkamer op bed aan het slapen is en het kamermeisje (Chantal Kubel) zijn kamer binnenkomt. Die ziet dan de naakte Mark op bed liggen, waarbij we Mark zijn slappe penis vol in beeld zien. Ze gaat dan in een stoel zitten en begint zichzelf te masturberen (wat natuurlijk expliciet in beeld wordt getoond, inclusief het openen en vingeren van de schaamstreek). Als Mark wakker wordt staat hij op en loopt hij verrast naar het kamermeisje toe, waarbij zij hem begint te pijpen na circa 10 minuten. Daarna neukt Mark haar van achteren, waarna we hem na circa 12 minuten zien klaarkomen op haar rug. Dus behalve de kamer schoonmaken, moet het kamermeisje ook iets anders schoonmaken

Iets later (rond de 20e minuut) gaat Mark eten bij zijn vriend Jacques en diens vriendin Lucia (Lucia Ramirez), die Mark kent (dat zien we naderhand ook via een flashback van Mark), en als Jacques dan weggaat, kleedt Lucia zich uit en begint ze Mark te pijpen en zien we Mark na circa 24 minuten klaarkomen in haar mond en gezicht. Daarna zien we Mark kronkelen van de pijn en naar zijn mannelijkheid grijpen (omdat hij een opflakkering van zijn toestand heeft gehad) en zien we Lucia koel aan de eettafel zitten die naar hem kijkt, waarbij ze er even onverschillig uitziet dan op het moment toen ze hem had bevredigd. Daarna komt Jacques binnen en helpt hij Mark, die zichzelf dan een spuit geeft (hij heeft van de dokter een handvol pijnstillende spuiten gekregen voor als de pijn ondraaglijk wordt).

Rond de 30e minuut gaat Mark naar een nachtclub waar hij zijn oude vriend Voyakis ontmoet. Terwijl ze drinken en praten (gaat dan over voodoo) hebben een homofiele man (Fernando Arcangeli) en een vrouw (Ornella Picozzi) een optreden en beginnen ze zich uit te kleden. De man en vrouw zijn daarna ook volledig naakt te zien en Mark verbeeldt zich dan in dat de vrouw Marja (Annj Goren) is en dan zien we haar ook voor het eerst naakt (wel alleen haar borsten). Bij deze scène is overigens geen porno te zien, maar die scène is opzicht wel komisch vanwege de homofiele danser.

Porno zien we weer na circa 40 minuten, als Mark zijn vrouw Liza (Lola Burdan) aankomt in het hotel en naar Mark zijn kamer gaat en die scène is min of meer een déjà vu m.b.t. het kamermeisje. Mark ligt dan namelijk weer naakt in bed te slapen, maar dit keer is hij wel grotendeels bedekt met beddengoed. Als Liza de kamer binnenkomt, kleedt ze zich volledig uit (Lola Burdan had best een mooi lichaam) en loopt ze naar Mark toe. Als Mark wakker wordt en niet blij is om Liza te zien, beginnen ze met elkaar te praten en ontstaat er een woordenwisseling (mede omdat Liza steriel is en dus zelf geen kinderen kan krijgen), waarna Mark haar in het gezicht slaat. Daarna neukt Mark Liza van achteren (dan zien we o.a. de borsten van Lola Burdan bungelen), waarna hij klaarkomt in haar.

Rond de 47e minuut zien we via een flashback Mark op het strand vrijen en neuken met Marja en dat heeft dan betrekking op 10 jaar geleden. Daarna (in de huidige tijd dus) zien we Mark Marja ontmoeten op hetzelfde strand, waarna er een donkere man (haar zogenaamde vriend) naar haar toeloopt die ze begint te pijpen en ook trekt ze regelmatig aan zijn flinke mannelijkheid. Mark kijkt daarbij toe (kan ook niets doen door zijn toestand, omdat Marja hem een paddenstoelenpil heeft gegeven die hem verlamd) en rond de 54e minuut trekt ze de donkere man dan af, die daarbij klaarkomt op haar lichaam en gezicht.

Daarna zien we Mark rond de 57e minuut dromen over een orgie, waarbij we Marja zichzelf zien masturberen (dan zien we ook de schaamstreek van Annj Goren expliciet en geopend in beeld) op een bank, terwijl ze kijkt naar de naakte donkere, oudere en corpulente vrouw die twee donkere mannen (die flink geschapen waren) aan het aftrekken is. Daarna neukt één van de mannen Marja van achteren en pijpt de andere vrouw de andere man. Daarna trekken beiden vrouwen met een hand aan de flink geschapen mannelijkheid van de mannen, waarna Marja dit gaat doen met haar schaamstreek (ze neukt de man dus niet, maar ze heeft zijn mannelijkheid tussen haar benen, waar ze dan met haar schaamstreek over wrijft en dat zag er best fraai uit), totdat de man klaarkomt. De andere vrouw pijpt de andere man ook nog en zij wordt ook geneukt (missionarishouding) door hem, waarna hij klaarkomt op haar behaarde schaamstreek.

Direct na die scène zien we Liza aankomen bij het huis van Jacques en diens vriendin Lucia. Ze praten dan met elkaar, waarna Liza zich na circa 66 minuten begint uit te kleden voor Jacques, die in een stoel zit en toekijkt. Als ze helemaal naakt is begint ze Jacques te pijpen en Lucia kijkt dan toe vanuit een stoel en begint zichzelf te masturberen. Klaarkomen zien we Jacques echter niet en van Lucia zien we ook niet al te veel (alleen haar schaamstreek), omdat ze vooral nog aangekleed was. Na die scène zien we Lucia Mark (die dan weer droomt en een flashback heeft) ontmoeten op het strand, waarna ze met elkaar gaan vrijen en neuken. Dat was dus een gebeurtenis in het verleden, waarbij Lucia Mark leerde kennen.

Daarna volgt de ontknoping van het verhaal en wordt er op een gegeven moment gezegd door Jacques (die samen met Liza opzoek is naar Mark) "Is her name Majra?", waarop een andere man, te weten Paul (Lanfranco Spinola), zegt:

"No, it's not the woman you thought you recognized. That woman died 10 years ago, dying off in the memory of a man, day after day. It's not Majra. When she died, herfather decided to revenge her so that nothing were forgotten, and everything were returned. Love for Iove, grief for grief. That's what is happening. Majra had a sister 10 years younger, and her father grew her up in her memory. He transferred onto her the hate against the American who had Iet Majra die.With the heIp of Voodoo practices, he managed to make her Iook Iike Majra, even physicaIIy."

Oftewel nu weet je hoe de vork in de steel zit. In de laatste scène van de film zien we Mark dan rond de 82e minuut aankomen bij het strand, waar Majra op het strand zit en verbaasd kijkt naar Mark. Mark neukt Majra dan op het strand in missionarishouding (expliciet in beeld gebracht en ook in close-up), waarbij er gezegd wordt:

Mark: Oh, Majra, can you feeI me now? Can you feeI my Iove?
Majra: I can. I can feeI you, even though I am not the woman you think.
Majra: You must die, and Majra wiII be revenged.

Mark staat dan op (beter gezegd, staat op van Majra) en snijdt dus zijn penis eraf en sterft en daarna zien we nog Jacques en Liza aankomen op het strand die daar dan Mark dood aantreffen, waarna de film is afgelopen na circa 88 minuten. Hier op MovieMeter wordt alleen gepraat over een 79 minuten en 83 minuten (dvd) durende versie, maar er is dus ook nog een 88 minuten durende versie (oftewel de meest pornografische versie).

De cast in deze film stelt natuurlijk niet veel voor en dat komt mede omdat ze vooral bekend staan om hun andere kwaliteiten als pornoacteurs- en actrices en dus andere dingen met hun mond doen (m.b.t. de actrices) dan praten. Omdat hun monden regelmatig gevuld waren, konden ze natuurlijk ook niet praten Desondanks deed de cast het opzicht nog verdienstelijk en vooral dan hoofdrolspeler Mark Shannon (die ook voorzien is van een typische jaren 80 pornosnor) en Annj Goren.

Ondanks dat "Sesso Nero" qua verhaal niet veel voorstelt, heb ik me er toch goed mee vermaakt en dat kwam natuurlijk vooral door de vele porno (met name pijpen) die erin te zien is en ook door de mooie exotische vrouwen, en dan doel ik op Chantal Kubel, Lucia Ramirez, Lola Burdan en Annj Goren, die dus best ver gingen in deze film van Joe D'Amato, waar ik langzamerhand een fan van begin te worden. Want dit was alweer de elfde film die ik van hem gezien heb en het zal waarschijnlijk ook niet de laatste film zijn.

Dertien in een dozijn Actie / Misdaad film, die ondanks het meespelen van Bruce Willis nauwelijks het aankijken waard is.

Een groep vrienden beraamt een overval, die de mist ingaat als (Ryan Phillippe) zijn maatjes bedondert en er met de poet vandoor gaat. Overvaller Sonny (50 Cent) laat het er niet bij zitten en aast op wraak. Hij neemt daarvoor contact op met de gevaarlijkste gangsterbaas in de buurt en dat maakt de situatie er niet makkelijker op.

Bruce Willis speelt slechts een bijrolletje in deze krakkemikkige Actie / Misdaad film. Plotlijntjes komen en gaan en kennelijk met de bedoeling hipheid à la "Pulp Fiction (1994)" uit te stralen.

Zeer voorspelbaar goodfeel sportdrama en ook eentje vol met clichés. Het is inderdaad een film die goed zou passen bij een televisiezender als de EO of RTL4. Ondanks dat keek de film zich nog wel enigszins redelijk weg en dat kwam vooral door de fraaie beelden van de omgeving, Deborah Ann Woll (fraaie roodharige vrouw die vooral bekend is door de serie "True Blood" die ik de eerste jaren gevolgd heb) en Robert Duvall die zoals eigenlijk altijd goed speelt. Het einde vond ik overigens tenenkromend slecht, want in principe weet je niet voor 100% zekerheid of Luke Chisolm nu wel of niet heeft gewonnen. Leuk om eens gezien te hebben zullen we maar zeggen.

Heerlijke Komedie / Misdaad die van begin tot einde wist te boeien. Het verhaal zit leuk in elkaar en er gebeurt enorm veel wat veel leuke scenes en situaties oplevert. Ook zitten er best veel wendingen in welke soms best verrassend zijn. Wat deze film vooral heerlijk maakt zijn de verschillende karakters (waaronder een aantal geweldige psychopaten) die uitstekend worden gespeeld door Sam Rockwell, Woody Harrelson en Christopher Walken. Alle drie zijn ze heerlijk opdreef en zorgen ze ook voor de nodige humor. Omdat de film o.a. draait om psychopaten (de titel van de film zegt het al) zit er uiteraard ook de nodige actie in welke regelmatig best grof was. Persoonlijk vond ik het eerste uur van de film heel goed en het laatste uurtje iets minder. Het einde vond ik overigens zeer goed. Al met al heb ik me uitstekend vermaakt met deze film en het is dusver de beste film welke ik gezien heb in het nieuwe jaar.

Mooie film met een goed verhaal en de beelden waar vaak zeer prachtig. Het eerste gedeelte van de film vond ik het beste. Toen hij in Tibet aankwam vond ik het wat minder worden.

Het is inderdaad een ietwat flauwe en langdradige bedoeling (moet het vooral hebben van de dialogen die volop aanwezig zijn), maar als tussendoortje is deze komedie nog wel te doen. Zeker vrouwen zullen deze film wel aardig en grappig vinden.

Het gaat in deze film niet om één verhaal maar om een aantal verhalen, soms met elkaar verbonden, waarvan ik het verhaal met de alleenstaande aparte moeder op zoek naar een man het leukste vond, mede ook door hoofdrolspeelster Zoie Palmer. Hoewel niet alle verhalen even leuk waren, zat het met de uitvoering (hier en daar ook een beetje bloot, o.a. van Jay Brazeau ) wel mee en viel er soms ook nog wat te (glim)lachen (o.a. masturbatie op de droger). De cast is zeker niet hoogstaand, maar ze deden het wel in het algemeen leuk en verdienstelijk. Wat ook mooi is meegenomen is dat er veel vrouwen (veel ver in de 30) in meespelen en sommigen daarvan mochten er wel wezen zoals de fraaie eerder genoemde Zoie Palmer, Amanda Brugel en eigenlijk ook wel Katie Boland.

Al met al leuk om eens gezien te hebben. Ik heb deze film overigens bij toeval gezien op de televisiezender HBO.

Dacht effen dat ik aan het kijken was naar een nieuwe Zombie film maar het ging gelukkig maar om Sex and the City. Verhaal is om van te zo slecht en flauw en het ging werkelijk nergens om. Visueel zag het er allemaal wel zeer mooi uit maar dat kan niet gezegd worden van de cast. Van Sarah Jessica Parker worden regelmatig grappen gemaakt dat ze uitziet als een paard en in deze film wordt dat nog eens bevestigd want ze ziet er echt zo uit. Ze speelde trouwens ook vreselijk irritant. Kim Cattrall zag er in deze film uit als een GILF en dat deed ze wel leuk en ze was ook verreweg de meest grappige in deze film. De mooiste van de 4 lijken was nog Kristin Davis die er best nog fraai uitzag en ook een mooi lichaam heeft. Wat ook knap is dat deze ellende maar liefst 2,5 uur duurt (hoe verzin je het), maar ja de film zit vol met nutteloze scènes en dan kom je al snel uit op 2,5 uur.

P.S. het Baywatch achtige moment waarop Alice Eve kwam aanrennen was best leuk. Alle scènes met haar waren overigens leuk en wat een heerlijke rondingen heeft ze toch. Het wordt hoog tijd dat ik nog eens naar de film "Crossing Over" ga kijken.

Het eerste uur vond ik geweldig en lach ik vaak in een deuk van het lachen (broer van Ian en amish people en dan met name Seth Green). Het tweede uur van de film is helaas minder en ook wat flauw wat je trouwens vaak ziet bij dit soort onderbroeken komedies. Maar ik heb me wel goed vermaakt met deze film en de (onbekende) cast deed het best goed.

Ik heb wel de gewone versie gezien en niet de unrated version. Dan had hij waarschijnlijk nog een halfje erbij gekregen

Luister je graag naar instrumentale surfmuziek (vrijwel continue op de achtergrond te horen en deze is ook continue herhalend), zie je graag jaren 60 zwart-witbeelden van New York (o.a. het "Empire State Building") waar dit verhaal zich afspeelt en houdt je van naturelle vrouwenborsten (van zowel blanke als donkere vrouwen), dan is deze kortdurende Horror / Thriller (Horror zal er wel staan omdat de "Tony the Lonely" zich pas vergrijpt aan de vrouwen nadat hij deze eerst gewurgd heeft, oftewel Tony is een necrofiel) film zeker iets voor jou.

In dit verhaal draait het om Tony (Bob Meyer), die werkt in een fabriek in New York waar ze paspoppen makken en de andere medewerkers maken constant grapjes over zijn onvermogen om dates te krijgen. Op een dag koopt Tony een verrekijker (gelijk te zien bij de opening) en besteedt hij zijn vrije tijd aan het bespioneren van topless zonnebaders vanaf het dak van een hoog appartementencomplex. Maar bij bespioneren blijft het echter niet, want Tony wilt maar al te graag seks hebben met vrouwen en daarom besluit hij vrouwen te volgen en bij ze in huis in te breken met alle gevolgen van dien.

Dat laatste (het inbreken in woningen) is eigenlijk best lachwekkend in deze film, want schijnbaar sloot men destijds geen deuren af (natuurlijk niet bepaald geloofwaardig), want Tony komt in iedere woning makkelijk binnen door gewoon de deur te openen

Dat geeft gelijk aan dat deze film inderdaad wat aan de flauwe kant is en ook wordt er niet veel in gepraat maar hoor je vooral veel herhalende surfmuziek (ik vond het nog wel best geinig om te horen) op de achtergrond en zie regelmatig fraaie beelden van New York.

Natuurlijk zie je regelmatig ook wat naakt (vooral borsten en soms ook billen) in deze film en de eerste keer al na circa zes minuten als Tony zijn gekochte verrekkijker gaat testen op het dak van een appartementencomplex en hij gelijk twee vrouwen topless ziet zonnebaden op een ander dak. Dit doet hij overigens regelmatig en is in totaal vier keren te zien (ook best leuk in beeld gebracht, want je ziet dan beelden vanuit de verrekijker) en daarbij zie je o.a. de fraaie vrouwen Rita Bennett en Helena Clayton en ook twee donkere vrouwen (ik weet helaas hun namen niet), waarvan eentje best rondborstig was. Das was overigens ook één van de slachtoffers van Tony, waarbij Tony haar achtervolgt tot bij haar appartementencomplex en waarna hij toeslaat (wurgt en daarna verkracht, maar dat laatste is gelukkig nooit te zien, wel het wurgen).

De eerste keer dat Tony bijna van bil gaat (na circa 20 minuten) is de scène waarbij hij een hoertje (Uta Erickson) treft op straat en haar mee naar zijn appartement neemt. Daar eenmaal aangekomen doet ze wat lacherig over zijn kale en kleine appartement (waar o.a. wat naaktfoto's aan de muur hangen) en vraagt ze 20 dollar aan hem. Hij heeft echter maar 5 dollar op zak en weet nog 5 dollar te vinden en voor dat bedrag mag hij haar eventjes naakt zien. Ze zegt dan ook nog even tegen hem:

"Ok Tony boy, but remember, don't touch."

Ze doet dan heel snel even haar jurkje uit (waaronder ze niets draagt) en laat dan aan Tony eventjes haar borsten en billen zien, waarna ze weer vertrekt.

Tony wilt natuurlijk meer dan alleen maar kijken en kijkt na circa 24 minuten door een raam van een woning waar hij een schaars geklede (doorschijnende nachtkleding) vrouw (Sharon Kent, die er best mocht wezen) een boek ziet lezen op de bank. Tony besluit dan om in te breken en als de vrouw moe wordt en gaat slapen op de bank, dan gaat Tony haar betasten waarna hij haar wurgt met een nylonkous en daarna verkracht (dat is dus gelukkig niet te zien) hij haar. Dat is ook het eerste slachtoffer dat Tony maakt en in totaal volgen er nog twee, waarvan ook nog eentje met de grootste borsten in deze film. En dan doel ik niet op de eerder genoemde donkere vrouw (het tweede slachtoffer van Tony), maar op een blanke vrouw wiens naam ik helaas ook niet weet.

Op het einde van het verhaal breekt hij weer in in een appartement (het appartementscomplex waar Tony steeds op het dak staat met zijn verrekijker) en treft hij een naakte vrouw (ook die naam weet ik helaas niet) aan die bezig is voor de spiegel met wat kleding. Als Tony wilt toeslaan rent ze volledig naakt uit haar appartement en klopt ze op de deur aan bij iemand anders. Een man (is meen ik een bekende van haar) laat haar dan verbaasd binnen en geeft haar wat kleding, waarna ze een politieagent op straat aanspreken. Deze politieagent gaat dan achter Tony aan (die nog ergens rondloopt in het appartementencomplex) en hij vlucht dan naar het dak, waar de politieagent hem uiteindelijk met een aantal schoten dodelijk treft en hij van het dak valt.

Als de fabrieksmedewerkers te horen krijgen dat Tony de moordenaar is (het was steeds in het nieuws), oftewel "The Sex Killer", zijn ze in eerste instantie wat verbaasd maar al snel lachen ze hem uit, zoals ze dat altijd al deden. Daarna zie je nog wat beelden van New York en is de film afgelopen.

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze Horror / Thriller film die nog geen uur duurt, maar een andere min of meer soortgelijke kortdurende film, te weten "Zero In and Scream (1971)" die 63 minuten duurt, die ik ook dit weekend heb gezien, vond ik toch net iets leuker.

Snap de kritiek op deze film eigenlijk niet zo. Als je deze film gaat bekijken verwacht je toch geen hoogstaand verhaal of top-humor Deze B-film geeft je precies wat je mag verwachten namelijk een slechte/matige cast. een hoop flauwe humor en een enorme hoop jonge goedkope sletjes die ook nog eens vrijwel allemaal uit de kleren gaan en er zeker mochten wezen. Hoewel de humor regelmatig flauw was, vond ik de scene met Spanky en zijn zus Ellen best humoristisch en eigenlijk ook wel gewaagd. Ook de continue opmerkingen van Mert tegenover meiden zoals "you have nice tits" en "nice ass" was best komisch. Er zitten nog wel een paar leuke scenes in deze film maar in het algemeen is de humor vrij flauw maar dat hoort nu eenmaal bij dit soort films. Het grote pluspunt van deze film (mede waardoor hij best nog redelijk te bekijken valt) zijn de vele fraaie blote meiden Af en toe vooruit spoelen (zeker in het begin) helpt ook wel om deze film door te komen.

P.S. ik heb deze film in 3D gezien maar dat voegde weinig toe en van de 3D effecten moet je niet veel verwachten (kan ik niet anders met zo'n laag budget) want ondanks 3D zag alles er vrijwel plat uit.

Tenenkrommende slechte en eveneens zeer flauwe komedie die draait om een zelf gemaakte sekstape.

Zowel het verhaal als de uitvoering van deze film zijn zeer flauw en puberaal en te lachen valt er eigenlijk ook niets. In het begin van de film hebben Jay (gespeeld door Jason Segel) en Annie (gespeeld door Cameron Diaz) als jong studentenkoppel (dat is eigenlijk al te belachelijk voor woorden want Cameron Diaz is al 40+) veel seks en zijn ze beiden ook regelmatig bloot te zien, maar verwacht wel niet veel van dat bloot m.b.t. Cameron Diaz want alleen haar achterkant is volledig bloot zichtbaar. Wat dat betreft was het dus ook nog allemaal behoorlijk preuts. Ondanks dat de film maar iets van 90 minuten duurt was het ook nog eens langdradige saaie bedoeling (zeker na circa 40 minuten) en een pijnlijke zit om hem helemaal uit te kijken.

De scene waarbij men langs het huis gaat van Hank (gespeeld door Rob Lowe) en hij op een gegeven moment zegt "Ik zet wat muziek op" en er daarna keihard "Angel of Death" van de trash metal band "Slayer" uit de speakers knalt, was misschien nog wel het hoogtepunt van deze film. Daarna wordt er nog het nummer "Expendable Youth" van "Slayer" gedraaid.

De cast met zeker niet de minste met o.a. Cameron Diaz, Jason Segel, Rob Lowe en op het einde nog Jack Black bakte er helaas zeer weinig van en ik vond ze eigenlijk ook allemaal maar vervelend (zeker Cameron Diaz). Je zou deze ellende maar in de bioscoop hebben gezien (ik gelukkig niet), want dan voel je je na afloop wel heel bezeikt. Nee, deze 90 minuten van verloren tijd kun je je beter besparen en besteden aan leukere dingen zoals het maken van je eigen sekstape

Vreselijk slechte erotische parodie op de drie musketiers, die het aankijken eigenlijk ook niet waard is.

Het achterlijke verhaal is een kwelling om helemaal uit te zien (ik heb veelvuldig zitten vooruit te spoelen) en het is ook nog eens totaal inhoudsloos (flauw, saai en langdradig). De enige die deze kwelling nog een beetje goedmaakt is Ingrid Steeger (wel maar in een kleine rol) die vroeger altijd leuk was om te zien. Dat geldt ook voor deze film en ze is uiteraard ook bloot te bewonderen. Bloot is overigens aardig vertegenwoordig in deze film, maar het heeft geen impact en wordt ook altijd begeleidt met vreselijk irritante muziek.

Al met al kun je deze film beter overslaan en is het misschien ook wel de slechtste film van erotische filmregisseur Erwin C. Dietrich.

Redelijke luchtige Chileense Komedie / Erotiek, die draait om seksuele voorlichtingslessen op een school en vooral om de mannelijk ouders waarvan een aantal ontrouw (met name die Álvaro die het met vrijwel iedere vrouw doet) zijn aan hun vrouw/vriendin en ook seksuele frustraties hebben (o.a. incest bij een nichtje). De vrouwen hebben ook hun eigen frustraties zoals zwangerschap.

Hoewel het geheel vrij preuts (er zit wel redelijk wat bloot in) is weergegeven en ook niet meer echt van deze tijd is (film speelt zich af in de 21e eeuw, maar het komt over alsof we in de jaren 60/70 zijn belandt), is dit wel een leuke film om naar te kijken en bevat de film ook een aantal komische momenten (o.a. de taboe en uitleg over masturbatie, het bezoek bij de dokter die inwendig onderzoek uitvoert bij de rijpe Maca, leuk gespeeld door María Izquierdo die ook bloot is te zien in de bad scene, die er zichtbaar van geniet i.p.v. dat ze het als naar ervaart, de groente scene met allerlei soorten groenten die Maca wilt gebruiken om te masturberen en de wasmachine scene waarbij nichtje Susan haar oom Emilio opwindt waarna ze seks hebben op de wasmachine). De film is wel in het algemeen wat langdradig (duurt eigenlijk ook te lang), traag en saai. De onbekend cast doet het best verdienstelijk en de roodharige Sigrid Alegría (in de rol van lerares Luisa) mocht er best wezen en zij is ook een paar keren bloot te bewonderen (waaronder haar behaarde roodharige schaamstreek) en hetzelfde geldt voor de fraaie kleine rondborstige Carolina Oliva (in de rol van Eli) die redelijk bloot te bewonderen is tijdens de vrij-scene op de bank. Ook Javiera Díaz de Valdés (in de rol van nichtje Susan) mocht er wezen en met name tijdens de wasmachine scene waarbij ze volledig bloot (ook zij heeft een behoorde schaamstreek) is te bewonderen. Sowieso zijn vrijwel alle vrouwen in deze film wel mooi om te zien.

Gewoon een redelijke ietwat flauwe komedie die leuk is om eens gezien te hebben. Vanwege de leuke vrouwen, waarvan dus een groot aantal bloot is te bewonderen, geef ik deze film maar een nipte onvoldoende.

P.S. fraaie poster overigens waarop Sigrid Alegría bloot is afgebeeld.

Qua verhaal (zeg maar gerust verhaaltjes) is het best tenenkromend slecht en hetzelfde geldt ook voor de flauwe humor. Maar ondanks dat keek het zich wel nog redelijke weg en dat kwam enkel en alleen door het vele bloot (o.a. Katja Schuurman, Dieuwertje Blok, Femke Lakerveld en Esmarel Gasman). De dialogen waren overigens ook vaak tenenkromend slecht waardoor ik er niet aan ontkwam om regelmatig vooruit te spoelen. De zogenaamde onderbrekingen door Gene Bervoets (wel een goede acteur) waren ook niet bepaald positief voor deze film. Vanwege het hoge borstgehalte en omdat een vrouw er nu eenmaal twee heeft gekregen van nature geef ik deze film uit respect voor de borst twee symbolische punten