Opinions

"Is it weird that everybody is better at the one thing that we do than we are at that thing?"

De vorige delen waren nog best oké, maar stiekem hoopte ik dat deze afsluiter het hoogtepunt zou zijn. Jammer genoeg is te merken dat dit slot louter is gemaakt om de boel uit te melken.

Dit vervolg laat zien hoe de leden van de Barden Bellas zijn afgestudeerd en elk hun eigen pad bewandelen, om uiteindelijk toch weer bij elkaar te komen voor een Europese USO-tour. Het lijkt enigszins af te wijken van het alom bekende concept, vooral door de toevoeging van Fat Amy's vader (rare rol van John Lithgow).

Echter slaat het vergezochte uitgangspunt kant noch wal. Nu is het narratief nooit het sterkste punt van deze reeks geweest, maar dit slaat werkelijk alles. Dan had ik liever gehad dat men weer zou terugvallen op oude succesnummers. Het gaat zelfs zo ver dat het lijkt alsof je als kijker in een goedkope actiefilm bent terechtgekomen.

Waar de vorige films hevig leunden op a capella versies van bekende hits is dat in 'Pitch Perfect 3' teruggeschroefd, waardoor de soundtrack - waar het om zou moeten draaien - naar de achtergrond wordt verdrongen. Bovendien is de humor erg hit-and-miss; de geforceerde inbreng van John en Gail om weer commentaar te leveren zegt meer dan genoeg.

Al met al een teleurstellend slotstuk van een weinig bijzondere trilogie. Gelukkig blijft de lieftallige Anna Kendrick nog altijd een lichtpunt.

2,0 Sterren.

"Was ist Plan B?"

Opmerkelijk om een martial arts film uit Duitsland te zien.

Can, Cha en Phong zijn drie aspirant stuntmannen die gemanaged worden door U-Gin. Ze zijn al jaren bezig, maar hebben nog steeds niet hun grote doorbraak gehad. Wanneer ze de handdoek in de ring willen gooien, krijgen ze een mooie aanbieding. U-Gin haalt helaas de adressen door elkaar en zo belanden ze in een ingewikkeld complot rondom een misdaadbaas.

Al te veel moet je niet verwachten van het verhaal, maar wat 'Plan B: Scheiß auf Plan A' wel biedt is een leuke throwback naar de jaren '80. Van de synth score tot en met de aankleding van de personages; hun jassen zijn geweldig. Er zijn een hoop toffe referenties en het geheel blijft lekker luchtig door de geslaagde humor.

Wat ik van tevoren niet wist, is dat de drie hoofdpersonen ook daadwerkelijk stuntmannen van beroep zijn. Onder hun eigen stuntteam genaamd Reel Deal Action hebben Can Aydin, Cha-Lee Yoon en Phong Giang al jarenlange ervaring. En dat is zeker terug te zien. De actiescènes zijn namelijk werkelijk om te smullen, gesteund door een energieke choreografie. Het gaat er hard aan toe en naargelang wordt het alsmaar gestoorder van opzet. Uiteraard wordt dit alles uitstekend in beeld gebracht zonder het gebruik van enige shaky cam.

Al met al een erg vermakelijke actiefilm die meer aandacht verdient. Reel Deal Action blijf ik zeker volgen.

3,5 Sterren.

"Nou moet je niet de mooie jongen gaan uithangen."

Na een tijdje terug het zeer povere Black Out (1,5 sterren) gezien te hebben, eindelijk weer eens een Nederlandse film waar ik me toch wel enigszins mee heb weten te vermaken.

De droge humor spat van deze film af en deze is met name afkomstig van Ton Kas die de gortdroge Bram speelt. De uitspraken van de beste man soms en al helemaal in contrast met het personage van René van 't Hof. Plus Ruben van der Meer erbij zorgt toch zeker wel voor goed vermaak.

Het verhaaltje zelf stelt niet al teveel voor, maar de gebeurtenissen die elkaar opvolgen zorgen ervoor dat het tempo erin wordt gehouden en het onderhoudend te noemen is.

3,0 Sterren.

Heerlijke film toch, met Candy als een geniale aangever en Martin als een ongelofelijke zeurpiet. Verder zitten hier gewoon meesterlijke grappen en situaties in.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

Was wel een redelijke film, maar meer ook niet. De special effects, kostuums, actie vind ik wel goed. Maar deze film kon mij gewoon niet geboeid houden, ik heb 'm wel helemaal uitgekeken.

Met een ironisch einde, doet die gast er alles aan om weer naar de aarde terug te keren. Blijkt het dat het bewoond wordt door apen.

Ik geef 'm 2, 0 sterren.

Leuke film om te zien, met goed acteerwerk , goede actie, soms wel schokkende scènes en hoe de oorlog kan inwerken op iemand.

Ik geef 'm 4, 5 sterren.

"If you spend your whole life looking for perfect you wind up with nothing."

Deze titel zag ik een paar weken geleden voorbij komen op Twitter en uit interesse maar eens opgezet.

Het gegeven van twee single studievrienden die een pact sluiten om naar bruiloften te gaan als elkaars introducé lijkt op het eerste gezicht een vrij standaard verloop te hebben. Zo heb je aan de ene kant Alice wier ex is vreemdgegaan en aan de andere kant Ben die op zoek is naar de perfecte liefde. Je kunt eigenlijk al raden waar het naartoe gaat, maar er wordt een leuke draai aan gegeven.

De verscheidene bruiloften vormen een prima decor voor een aantal opmerkelijke situaties, zoals de gebruikelijke toespraken en het uitspreken van het jawoord. Op momenten lijkt de film wel enigszins plat te worden, maar gelukkig wordt het nergens al te overdreven; het dient een doel. Daarbij contrasteert het ook mooi tegen al de zogenoemde romantische bruiloften.

Maya Erskine is ongetwijfeld de ster van 'Plus One'. Ze komt lekker scherp uit de hoek en is niet bang om zichzelf voor schut te zetten, heerlijk! Samen met Jack Quaid heeft ze een aardige chemie wat voor gevatte dialogen en frisse interacties zorgt. De achtergrond van beide personages komt weliswaar niet helemaal uit de verf, maar dat is slechts een kleine smet.

Al met al een vermakelijke romcom die op een speelse manier omgaat met de gebruikelijke clichés. Erskine is er eentje om in de gaten te houden.

3,0 Sterren.

"Ik zag iets in het water..."

Vandaag in de bios meegepakt zonder enige informatie vooraf; zelfs de teaser trailer heb ik niet gezien. Ik moet zeggen dat het best oké is voor Nederlandse begrippen, maar met de staat van dienst in dit genre hoef je daar tegenwoordig vrij weinig voor te doen. Naar mijn mening is De Lift (1983) nog steeds de beste horror van Nederlandse bodem.

Enfin, de opzet van twee gezinnen die op een afgelegen plek gaan kamperen is prima. Hierbij zorgt de natuurrijke setting voor wat aardige shots. Het gekibbel heen en weer levert wat vermakelijke momenten op gevuld met de nodige zwarte humor, met name het personage van Gijs Scholten van Aschat steelt hier de show.

De spanning wordt d.m.v. een creepy score geleidelijk opgebouwd, waardoor er een ietwat broeierig sfeertje ontstaat. 'De Poel' moet het dan ook voornamelijk hebben van het psychologische waarbij de gemoederen hoog oplopen, aangezien de - jump - scares niet werken. Gelukkig wordt tegen het einde aan de gore niet vergeten.

Alleen jammer dat het qua verhaal vaag blijft. Hier en daar worden er wel wat hints gegeven, maar over het geheel gezien wordt het nergens al te duidelijk. Bepaalde dingen werken dan eerder averechts, zoals het gedoe met de schelp. Wat dat betreft valt het slot enigszins in het water.

Al met al kan het er allemaal net mee door, maar een echte topper vind ik het helaas niet. Ik ben wel benieuwd naar de volgende films onder het vaandel van 'House of Netherhorror', want de potentie is aanwezig.

Kleine 3,0 sterren.

"I don't need a Pokémon."

Toen ik nog op de basisschool zat, was ik een groot fan van 'Pokémon' en volgde zowat alles wat ermee te maken had; van de anime tot aan het verzamelen van de kaarten. Maar met het alsmaar uitbreiden van de wezens nam mijn interesse af. Wat mij betreft hadden ze het bij de originele 151 gehouden. Deze titel heb ik dan ook meer gezien vanwege Ryan Reynolds.

In deze film krijg je te maken met een tiener die afreist naar Ryme City om zijn vermiste vader te zoeken. Dit is een stad waar Pokémon en mensen in harmonie samen wonen en werken. Met behulp van een Pikachu, waarmee alleen hij kan communiceren, kan het avontuur beginnen. Uiteraard gaat dit niet zonder enig gevaar.

Echt veel heeft het narratief niet om het lijf, gezien dit meer een expositie is om zoveel mogelijk Pokémon te etaleren. De wereld die hiermee gecreëerd wordt mag er zeker zijn, ondanks dat niet alles even naadloos in elkaar overloopt. De vele details en fan service die hiermee gepaard gaan is namelijk meer dan de moeite waard. Jammer genoeg wordt dat in de tweede helft ingeruild voor een kleurloze aanpak.

Op Ryan Reynolds na is de cast vrijwel te verwaarlozen. De combinatie van een koddig geanimeerde Pikachu en het stemmenwerk van Reynolds is een gouden greep. Op deze wijze zijn de dialogen - die soms grenzen tegen het toelaatbare - enorm grappig te noemen. Stiekem had ik graag een Rated R versie willen zien, vooral omdat ik heb begrepen dat er een hoop schunnig materiaal van Reynolds uit de film is gesneden.

Al met al is 'Detective Pikachu' best vermakelijk voor een keer, maar deze film is eigenlijk louter aan te bevelen als je een fan bent.

Kleine 3,0 sterren.

"Today's a shitstorm I might not live through."

Meer gekeken vanwege Ron Perlman en Giancarlo Esposito.

Het gegeven is best aardig, maar het komt nooit echt uit de verf. 'Poker Night' vervalt gewoonweg in te veel flashbacks die afleiden van de rode draad. De verhalen die de ervaren agenten vertellen zijn weliswaar interessant, maar omdat de protagonist meermaals de plek inneemt van het desbetreffende personage word je als kijker gedesoriënteerd. Bovendien wordt het op een bepaalde punt vermoeiend.

De sadistische ontvoerder zelf is een samenraapsel van bad guys die je in bekendere horrorfilms hebt gezien; die masker alleen al is zwaar gekopieerd. Ook hij ontkomt niet aan een flashback. Deze is grappig van opzet, maar werkt niet met de duistere sfeer die de film probeert te creëren.

Wat dat betreft wordt de spanning geregeld uit het geheel gehaald door alsmaar te schakelen tussen de pokeravond en de ontvoering. Hierdoor voelt de afwikkeling vrij langdradig aan, omdat men niet tot een conclusie kan komen, ondanks een paar verrassende momenten.

Al met al een thriller die een hoop belooft, maar uiteindelijk eindigt in een anticlimax.

1,5 Sterren.

"Did you happen to see anything peculiar the past couple days?"

Met de comic ben ik niet bekend, maar de verdeelde meningen hebben mij wel benieuwd gemaakt.

Er wordt een standaard verhaaltje opgezet rondom een huurmoordenaar die verplicht met pensioen moet en flink kan cashen. Echter houdt zijn opdrachtgever er andere plannen op na, omdat het goedkoper is om hem uit de weg te ruimen in plaats van zijn pensioen uit te betalen. Op deze manier volgt er een simplistisch kat-en-muisspel tussen the Black Kaiser en wat gretige jongelui.

Op het eerste gezicht lijkt het lekker te knallen à la 'John Wick', maar qua tonaliteit kan Jonas Åkerlund helaas geen maat houden. Er wordt namelijk voortdurend geschakeld tussen enerzijds een absurdistisch flitsende kant en anderzijds een serieus beladen kant. Wat mij betreft had het bij de terneergeslagen sfeer mogen blijven, want dat past meer bij deze film. Overigens is het aanschaffen van de hond een leuke knipoog.

Door deze flauwekul is het dan ook lang wachten voordat er iets heugelijk gebeurt. Maar zodra 'Polar' eenmaal op stoom komt, staat je als kijker een hoop harde actie te wachten. Daarbij heb je in Mads Mikkelsen een prima bad-ass te pakken die het geheel nog overeind houdt. Wel had de rare plotwending op het laatst weggelaten mogen worden.

Al met al een redelijke actiefilm, maar het had mij beter gesmaakt met een kortere speelduur en een serieuzere opzet.

Kleine 3,0 sterren.

"Something's wrong."

Het origineel heb ik helaas nooit gezien, maar deze remake is zonder twijfel een wangedrocht te noemen.

Voor de zoveelste keer krijg je als kijker te maken met een doorsnee gezin dat opgezadeld wordt met kwade geesten; in deze opzet deed het mij het meest denken aan een Insidious (2010). Echt vernieuwend is het allemaal niet, al wordt er wel een poging gedaan om hedendaagse gadgets erin te verwerken.

Qua opbouw weet 'Poltergeist' dan ook nergens te intrigeren. Weliswaar zijn enkele beroemde scènes zoals de tv met daarop de handen aanwezig, maar om het nu als eng te bestempelen gaat wel erg ver. Wat dat betreft is te merken dat de film over het geheel gezien de nodige spanning ontbeert en meermaals vervalt in - goedkope - jump scares.

De gebruikte humor kan ik niet helemaal plaatsen. Zo komt het geregeld voor dat er net iets spannends dreigt te gebeuren, maar het al gauw wordt afgedaan met een grap. Met name in de tweede helft gaat men finaal de mist in door het personage van Jared Harris te introduceren. De ondermaatse CGI en te verwaarlozen 3D passen daar perfect bij.

Al met al een vrij vermoeiende horror om te aanschouwen. Ik denk dat ik binnenkort maar eens het origineel moet gaan opzoeken.

1,5 Sterren.

"It is the mountain."

Meer meegepakt in de bios voor Kit Harington en Adewale Akinnuoye-Agbaje en het is me best meegevallen moet ik zeggen.

'Pompeii' is eigenlijk een soort van verkapte Gladiator (2000) meets Titanic (1997). Dit gaat gepaard met een hoop clichés als: wraak nemen, de verplichte love interest enz. Het is allemaal maar zozo uitgevoerd zonder enige inspiratie; alle onderwerpen worden miniem aangekaart zonder dieper op de materie in te gaan.

Desondanks zijn de - redelijk grootse - gevechten ondersteund door een bombastische soundtrack vermakelijk te noemen. Dit houd je als kijker zoet voor het echte spektakel begint. Het had alleen wel iets bloederiger gemogen, maar dat deert de pret niet. Ondertussen worden er hier en daar hints gedropt dat de vulkaan op ontploffen staat.

Eenmaal bij de uitbarsting aangekomen, gaat het aardig los. Het zorgt voor een hoop chaos en destructie in beeld. Hierbij is de CGI degelijk, hoewel het niets vernieuwend brengt. Jammer genoeg neemt het niet veel tijd in beslag en is het al gauw afgelopen alvorens je er erg in hebt.

Al met al kan de film er net mee door als luchtig popcornvermaak, maar voor een historisch accurate portrettering van de ramp zit je hier fout. Ik ga er voor het gemak van uit dat de reguliere bezoeker dit van tevoren al weet.

3,0 Sterren.

Origineel gegeven, als een soort van hoorspel is deze film eigenlijk. Je ziet vrij weinig actie, maar dat is ook niet erg op de manier hoe het gebracht wordt. McHattie zet echt een geweldige rol neer als Grant en zijn gezichtsuitdrukking spreken dan ook boekdelen.
Erg sterke eerste uur, maar zodra die dokter in beeld komt wordt het minder en dan ook nog dat gedoe hoe ze de woorden te lijf gaan...

2,5 Sterren.

"Worst pool party ever!"

Op voorhand had ik dit eerlijk gezegd veel slechter verwacht, maar het is mij reuze meegevallen.

Wat jongeren die een zwembadfeestje houden en een losgeslagen killer, meer heb je soms niet nodig. Er wordt nog een soort achtergrondverhaaltje neergezet rondom de twee vriendinnen, maar dat ben je al gauw weer vergeten. Drew Marvick slaagt er met minimale middelen in om toch een aardige film neer te zetten.

Het is gelijk te merken dat men niet de beste acteurs heeft uitgekozen; het merendeel van de dialoog komt er houterig uit. Op de één of andere manier past het wel bij deze film. De wijze waarop sommige zinnen worden gebracht is namelijk te grappig, vooral het personage Clay zorgt voor de meest awkward momenten.

Om enige verveling tegen te gaan, krijg je als kijker om de zoveel tijd een kill voorgeschoteld. Deze zijn in orde en hebben enige variatie vanwege het gebruikte gereedschap. Wel had de killer meer dreiging mogen hebben, want hij was voor mijn gevoel vrij braaf.

Al met al is 'Pool Party Massacre' best oké voor tussendoor. De korte speelduur is eveneens mooi meegenomen. Na de eindcredits volgt er trouwens nog een extra scène.

Kleine 2,5 sterren.

"It's all very interesting what is happening."

Van Yorgos Lanthimos heb ik tot nu toe alleen 'Kynodontas' gezien en dat was niet zozeer mijn ding. In de loop der jaren blijkt zijn stijl toch aan te slaan bij het grote publiek en zouden zijn films meer toegankelijker zijn geworden. Dus met die gedachte ging ik deze film in.

Met 'Poor Things' presenteert Lanthimos zijn eigenzinnige versie van Frankenstein. In deze vorm volg je Bella Baxter die weer tot leven wordt gewekt door de mismaakte wetenschapper Godwin Baxter. Bella moet altijd binnenblijven, maar door haar nieuwsgierigheid slaagt ze erin om de wijde wereld in te trekken.

Op deze wijze ontstaat er een absurde coming-of-age. Het gegeven dat Bella het brein van een kind heeft in het lichaam van een volwassene, maakt het extra bijzonder. Emma Stone schittert hier als nooit tevoren; ze geeft zich helemaal bloot in de rol van haar leven. Daarbij blijft het geweldig om Willem Dafoe aan het werk te zien, alleen Mark Ruffalo komt soms te geforceerd over.

De gecreëerde wereld is zonder meer intrigerend te noemen. Het is een soort van Victoriaanse steampunk gevuld met allerlei bezienswaardigheden. Qua visuals, decors en cameravoering krijgen je ogen een ware traktatie voorgeschoteld. Des te jammer dat ik met het narratief en het uiteindelijke verloop niet zoveel had.

Al met al een zeer eigenaardige film die louter van Lanthimos afkomstig kan zijn, maar toch niet helemaal mijn ding.

Dikke 3,0 sterren.

"There is a case that needs your attention."

Russell Crowe had ik niet zo snel in de rol van een exorcist gezien, maar hier zijn we dan.

Klaarblijkelijk is 'The Pope's Exorcist' gebaseerd op het leven en werk van Gabriele Amorth, een Italiaanse priester die tevens een exorcist was. Hier zie je hoe hij in de jaren '80 voor een klus naar Spanje reist. Daar heeft een gezin zijn intrek genomen in een abdij waar een demon gevangen is en bezit neemt van de zoon.

Ik moet zeggen dat Crowe zijn rol met de nodige humor neerzet; de beste man heeft er duidelijk plezier in. Dit zorgt ervoor dat er over het geheel veel gevatte opmerkingen te bespeuren zijn en het heeft zeker wat om hem op zijn rode Vespa rond te zien rijden. Hierdoor is de film hoofdzakelijk luchtiger dan de bedoeling is, denk ik. Desondanks kon ik de achtergrond van het gebeuren wel waarderen.

Echt eng is de film dan ook niet te noemen, maar er zijn wel een aantal spannende momenten. Daarbij mogen de gebruikelijke clichés uiteraard niet ontbreken. Als liefhebber heb je het eigenlijk allemaal wel gezien, maar het wordt vrij degelijk in beeld gebracht door Julius Avery. Alhoewel de gebeurtenissen tegen het einde aan wellicht iets te veel aangedikt worden.

Al met al een vermakelijke horror voor tussendoor, alleen al door het spel van Crowe. Overigens volgt er na de eindcredits nog een leuke knipoog.

3,0 Sterren.

Vermakelijke film die het jaren '50 sfeertje uitstekend weergeeft, echt alles klopt van het decor tot aan de auto's toe en hoe de maatschappij in die tijd met vrouwen omging zoals gauke al zegt.

Al wil ik dit niet bestempelen als een echte comedy, de elementen zijn wel aanwezig. Ik zie dit meer als een fijne romcom dat op een luchtige manier wordt gebracht door het simpele, doch effectieve verhaaltje en het vrolijke spel van Déborah François. Romain Duris levert hier prima tegengas en de chemie die hij deelt met François komt goed over.
Alleen wel een klein minpuntje: de seksscène vond ik toch ietwat uit de toon vallen bij de rest van de film.

Al met al een film die lekker wegkijkt, ondanks het voorspelbare verhaal.

3,5 Sterren.

"What does any of that mean?"

De regisseurs die aan dit project hebben meegewerkt, hebben zichzelf wel bewezen in het verleden, maar dat is hier amper terug te zien.

In deze opzet zie je hoe er wereldwijd portalen verschijnen nadat wetenschappers erin zijn geslaagd om een zwart gat te creëren. Dit zorgt voor hevige stroomstoringen en het gaat zelfs zover dat er mensen verdwijnen. En zo worden er een aantal verhaaltjes uitgesleept.

Een anthologiefilm valt en staat bij het concept. Op zich is dat in orde bij 'Portals', echter moeten de shorts er ook naar zijn. Het aandeel van veteraan Eduardo Sánchez is daarmee het meest teleurstellend te noemen, gezien er nauwelijks iets interessants gebeurt. Nieuwkomer Liam O'Donnell (die zijn vrouw en dochter inschakelt) doet het opvallend beter en durft meer te doen met het gegeven.

Het mag eigenlijk geen verrassing zijn dat Timo Tjahjanto het beste segment aflevert, ondanks dat hij niet helemaal voluit gaat. Verder heeft de film bijzonder weinig te bieden, al is het voor het geheel wel aardig dat dezelfde stijl wordt aangehouden. Jammer genoeg slaat het allemaal nergens op; de epiloog benadrukt dat nogmaals.

Al met al een nietszeggende Sci-Fi. Met zo een ensemble aan regisseurs zou je toch meer kunnen doen lijkt mij.

2,0 Sterren.

Op zich wel een aardige rampen film om te zien, let trouwens op Leslie Nielsen die een rolletje heeft als de kapitein van het schip.

Verder zaten er wel wat leuke dingen tussen, maar voor mij kwam het toch iets te gedateerd over.

Ik geef 'm 3, 0 sterren.

"This job is not for everyone."

Opvallend dat Diederik van Rooijen de sprong naar Amerika heeft gemaakt en dit project aangeboden heeft gekregen, want het werk dat ik tot nu toe van hem heb gezien was middelmatig. Met deze titel brengt hij daar helaas geen verandering in.

De film opent nochtans interessant met een exorcisme op het titulaire personage. Je zou denken dat daarmee gelijk de toon is gezet, maar men neemt vervolgens flink wat gas terug. Drie maanden later zie je hoe een oud agente - die net een traumatische ervaring achter de rug heeft - een baan aangeboden krijgt in het mortuarium om daar de nachtdiensten te draaien. Rara wie ze daar tegenkomt...

Het is te merken dat het budget beperkt is, want met slechts één locatie en een handvol platte karakters kom je niet echt verder. Toch wordt de spanning aardig opgebouwd, middels een aantal gedegen shots en het spelen met licht. Daarbij is het acteerwerk van de appetijtelijke Shay Mitchell in orde, waardoor je als kijker met haar gaat meeleven.

Des te jammer is het dat 'The Possession of Hannah Grace' in de tweede helft alles overboord gooit voor een samenraapsel van standaard jump scares en de nodige clichés. Af en toe moest ik een beetje denken aan 'The Autopsy of Jane Doe', maar Van Rooijen mocht wensen dat hij dat niveau kan bereiken. Het gevolg is dat het verloop erg geforceerd en bovenal voorspelbaar aanvoelt; als liefhebber van het genre heb je het allemaal al veel eerder en beter uitgewerkt gezien.

Al met al een matige horror die geen potten weet te breken.

Kleine 2,0 sterren.

"Come and get me."

Dit doet me een beetje denken aan The Last Exorcism (2010) vanwege de ontmaskering eromheen.

Op zich begint het nog wel redelijk met al die vage rituelen. Zo wordt er namelijk een aardig, onheilspellend sfeertje gecreëerd dat veel goeds belooft voor het verloop. Hierbij zet Shane Johnson een prima rol neer; hij weet het langzame verval van zijn personage goed weer te geven.

Helaas lijkt de film ergens tegen het midden enigszins stil te staan, omdat er geen noemenswaardige dingen meer plaatsvinden. Wat dat betreft helpen de clichématige scares niet. Op een gegeven moment word je hier als kijker moe van, omdat het alsmaar een hard geluidseffect i.c.m. een vervormd beeld blijkt te zijn.

Al met al matig. Ergens best jammer, want het begin is interessant.

2,0 Sterren.

Gisteren in de bios gezien en best een tegenvallende horror die uit het welbekende exorcisme-vaatje tapt.

Allereerst een vrij standaard verhaaltje over een man en vrouw die in scheiding liggen met de bijbehorende puberende dochter die in de clinch liggen.

Ten tweede zijn de schrikmomenten echt slecht geïmplementeerd en soms zelfs lachwekkend slecht te noemen. Het publiek waarmee ik in de bios zat kan dat beamen, want die lachten ook hartelijk mee. Dat lijkt me nou niet echt de bedoeling van een horror...
En als er dan iets spannends gebeurde, werd het gewoon niet goed in beeld gebracht. Daarnaast voordat het spannend begint te worden, wordt de scène alweer afgekapt.
Maar ik heb dan ook gelezen dat de film zo gemonteerd is dat het een PG-13 rating heeft gekregen, voorheen was het namelijk een rated R film. Dat de film nu voor 13+ is heeft zeker niet geholpen. Waar zijn de tijden gebleven dat horrors gewoon 16+ waren?

Ten derde het gehele exorcisme ritueel was echt belachelijk. We hebben Matisyahu die soort van staat te rappen en totaal niks boeiends zegt. Overigens wel een grappige rol van hem, maar dat terzijde.
En als dan eenmaal de demoon uit het lichaam is gekomen, lijkt het net de reïncarnatie van Gollum te zijn. Helemaal niet eng te noemen.

Al met al een zeer belabberde film met een te lange opbouw, de film duurt iets meer dan anderhalfuur. Maar ik had echt het gevoel alsof ik twee uur ernaar had gekeken, er leek gewoon geen eind aan te komen.
Tevens was het geluid op sommige momenten wel erg hard, waardoor ik meer van het geluid schrok dan wat er op het doek gebeurde...

Kleine 1,5 sterren en dan ben ik nog vrij mild.

Dit lijkt een beetje op een documentaire dat zo op Discovery uitgezonden zou kunnen worden.

Alleen vond ik er niet al te veel aan, eerlijk gezegd vond ik het op sommige punten zelfs saai. Alleen de tapes die je zag hielden het nog enigszins interessant. Het had alleen wel wat beter in beeld gebracht kunnen worden of het kan er ook mee te maken hebben dat ze de authenticiteit van de tapes intact wilden laten.

Mwah, een film om snel te vergeten.

1,5 Sterren.

"Gentleman, they're large, they're fast and fucking you up is their idea of tourism."

Bij 'Predators' heb ik acht jaar geleden de opmerking gemaakt dat ik helemaal klaar was met deze reeks, maar door de lichtelijke hype rondom deze titel heb ik 'm toch maar gezien.

Het strijdveld is nu van de ruimte naar de aarde verplaatst, mede door een jochie met Asperger dat een signaal naar de dodelijke wezens stuurt. Als gevolg daarvan neemt zijn vader (een commando) samen met wat ex-militairen - die eigenlijk in het gekkenhuis horen - en een verdwaald onderzoekster het op tegen dit gevaar.

Qua narratief is 'The Predator' eigenlijk te verwaarlozen, maar daar kijk je ook niet voor. Het merendeel bestaat namelijk uit één grote achtervolging waar meer dan genoeg gebeurt. Daarbij is de humor verrassend genoeg leuk te noemen. Ik moet bekennen dat ik meermaals hardop heb moeten lachen om de zoveelste grap die het personage van Keegan-Michael Key uitkraamt, hoe flauw deze soms kunnen zijn.

De actie is gelukkig lekker bloederig. Dit zorgt voor heerlijke scènes waarin de Predator helemaal los kan met de cast die hoofdzakelijk als slachtvee dient. Op momenten verbaasde ik me zelfs hoe inventief de kills zijn. Echter moet je als kijker wel rekening houden dat het geheel tegen het slot weinig steek meer houdt; te veel van de hak op de tak situaties waar de originaliteit mist.

Al met al best een vermakelijk vervolg, zolang je de verwachtingen maar laag houdt. Nog een deel met zulke onzin zou ik eerlijk gezegd niet erg vinden.

Kleine 3,0 sterren.

Gisteren ook in de bios gezien en gelukkig heb ik een Unlimited pas, want dit is echt een downloadfilm. Echt een schim van wat ik van de trailer heb gezien, daar zag het er allemaal zo spectaculair uit en sommige scènes hebben ze zelfs weggelaten, zoals de scène waarin die gevangene allemaal lasers op zich gericht krijgt. Dat leek me nou echt een scène vol met actie, maar niks van terug te zien in de film...

Voor de rest nietszeggende hoofdrolspelers, waarvan we van sommige pas op het eind hun naam te weten krijgen... Die Brody stelt niks voor en zijn stem dan, hou maar op.
De enige acteur die ik nog echt de moeite vond was Fishburne en die had maar een kleine bijrol.

De special effects zijn ook niet echt de moeite waard, sommige zien er zelfs erg goedkoop uit. Ik had eigenlijk ook meer gore verwacht, maar zelfs dat kwam er ook niet. Misschien dan die ene scène waarin die ene Predator de hele ruggengraat van iemand eruit haalt.

Van mij mochten ze allemaal op het einde wel dood, jammer dat dat weer niet gebeurde.

De eerste Predator film met Schwarzenegger was echt geweldig, daarna nog Aliens vs. Predators gezien die echt waardeloos was en nu dit misbaksel. Nee, voor mij geen Predator film meer. Ik ben er klaar mee.

1, 5 Sterren.

"If I could guarantee that you'd get away with it, would you kill him?"

Met het bronmateriaal ben ik niet bekend, maar dit doet me enigszins denken aan een Looper (2012).

Eigenlijk ben je lange tijd aan het kijken naar een barkeeper en een klant die een weddenschap zijn aangegaan om het beste verhaal ooit te vertellen. Niet wetende dat elk detail alleen maar bijdraagt aan het geheel. De flashbacks vormen dit verhaal door een soort van futuristische versie van de jaren '70 te scheppen. Hierbij was ik met name gecharmeerd van de helmtraining, jammer dat er niet meer van zulke toffe scènes in zitten.

Het tijdreizen zelf is best oké, ondanks dat het niet spectaculair in beeld wordt gebracht. Het gaat dan ook meer om de beredenering erachter; je krijgt als kijker - zoals eerder aangehaald - met een klassieke tijdreis-paradox te maken. Bepaalde dingen zie je wellicht van tevoren aankomen, maar de uiteindelijke pay-off is zonder meer 'mind-blowing'.

Al met al een redelijke Sci-Fi, hoewel je zeker geen actie moet verwachten. Daarvoor neemt 'Predestination' rustig de tijd om een goed gefundeerd verhaal te vertellen, ondersteund door degelijk acteerwerk.

Kleine 3,0 sterren.

Vrij simpele thriller die het meer van de vlotte actiescènes moet hebben.

Want qua verhaal stelt het vrij weinig voor en de spanning is soms ook redelijk ver te zoeken.

Gelukkig redden Joseph Gordon-Levitt als fietskoerier en Michael Shannon als schurk de film nog.

Krappe 2,5 sterren.

"Man's the only animal that kills for fun."

Deze titel zal nooit de originaliteitsprijs winnen, maar onderhoudend is het wel.

'Preservation' doet me namelijk denken aan films als Eden Lake (2008) en El Rey de la Montaña (2007). Centraal staat wederom een groepje verveelde jongeren dat het gemunt heeft op kampeerders die even weg willen van alle hectiek. Onderling worden er hier en daar hints gegeven over de aard van deze trip, maar de uitwerking van de personages blijft halfslachtig.

Het kat-en-muisspel wordt daarentegen wel goed gebracht; de spanning zit er gelijk in en als kijker blijf je gissen naar het verdere verloop. Hierbij helpt het dat het geheel er verzorgd uitziet, getuige de sfeervolle shots van de - bosrijke - omgeving en de score.

Helaas worden zowat alle kills buiten beeld getoond, al zal dat vast iets met het budget te maken hebben. Op zich is dat niet zo erg, maar de manier waarop er op momenten getart wordt met de geloofwaardigheid kan ik niet accepteren. Bovendien lijken de meeste dialogen herkauwd te zijn.

Al met al een redelijke horror voor tussendoor, zolang je de verwachtingen maar laag houdt.

2,5 Sterren.

Op zich wel een oké film, had wel een klein beetje moeite om mij in de film in te leven. Ondertussen was ik wel op zoek naar aanwijzingen van wat er allemaal gebeurd zou kunnen zijn, zoals al die hoeden die je in de eerste scène ziet. Dat duidt toch wel op iets.

Maar de laatste paar scènes lieten me echt sprakeloos achter , die hebben de film echt voor mij gemaakt waardoor ik 'm eigenlijk wel nog een keer wil zien. Omdat je dan echt naar al die kleine details gaat kijken en zoeken.

4,0 Sterren, alleen vanwege de laatste paar scènes.