Opinions

"A long time ago, it is said, a monster came here."

Door de vele positieve berichten heb ik deze film toch maar een kans gegeven.

Na alle onzinnige vervolgen wordt er een prequel gepresenteerd. We gaan hiervoor 300 jaar terug naar Noord-Amerika waar de Comanche-stam woont. Hier zie je hoe de jonge Naru zich probeert te bewijzen als jager, maar door de traditionele rolverdeling neemt niemand haar serieus. Ze grijpt meteen haar kans wanneer de Predator het toneel betreedt.

Met 'Prey' gaat men weer terug naar de basis. Het is lekker rechttoe rechtaan en het wordt niet onnodig ingewikkeld gemaakt, ondanks de ietwat trage aanloop. Daarbij zijn de prachtige natuurbeelden mooi meegenomen, hoewel de CGI van sommige dieren iets beter kon. Als kijker had ik graag wel iets meer te weten willen komen over de Predator.

De actie is in orde en dit levert geregeld bloederige scènes op, al wordt er soms onnodig met de camera weggedraaid. Het is eveneens jammer dat er weinig één op één confrontaties zijn tussen Naru en de Predator, waardoor de spanning ontbreekt. Gelukkig heb je met Amber Midthunder een enorme badass te pakken die zeker haar mannetje staat.

Al met al een aardige prequel die voldoende vermaak biedt. Overigens is het zonde dat er niet voor is gekozen om de gehele film in de oorspronkelijke Comanche-taal op te nemen; de dub tel ik niet mee.

Kleine 3,0 sterren.

"She's not as scary as she looks."

Achteraf zie ik dat Daniel Stamm ook de regisseur is geweest van 'The Last Exorcism', maar met zijn tweede exorcisme-film kan hij wederom geen potten breken.

Door de toename van demonische bezetenheid worden er speciale katholieke scholen geopend waarin priesters les krijgen in dit klassieke ambacht. Zuster Ann is er heilig van overtuigd dat dit haar roeping is, echter mogen nonnen geen exorcisme uitvoeren. Toch bewandelt ze dit pad in de hoop om de eerste vrouwelijke exorcist te worden.

Het gegeven lijkt in eerste instantie best interessant te zijn, gezien ik - volgens mij - nooit eerder het onderwijs achter exorcisme heb gezien. Jammer genoeg is het allemaal erg onderontwikkeld te noemen. Met de personages wordt niets bijzonders gedaan en bepaalde subplots zijn te verwaarlozen. Zelfs het hele onderzoek naar de demon leidt tot niets.

De gebruikelijke clichés rondom dit onderwerp worden gretig gerecycled; er is nota bene een scène gekopieerd uit 'The Last Exorcism'. Dit zorgt voor niets nieuws onder de zon, alhoewel sommige dingen er wel mochten zijn. Over het geheel is het allemaal vrij mager en de matige CGI op momenten helpt zeker niet mee.

Al met al mis je als liefhebber helemaal niets met 'Prey for the Devil'.

Kleine 2,5 sterren.

Poeh, wat een film zeg. Veel gepraat en weinig actie, op zich wel een film waar ik van hou. Ik moest me alleen wel even door het begin worstelen met al dat technische jargon.

Maar naargelang de film vorderde bleef het toch interessanter worden, al zag je daar bijna niks van terug. Het werd erg mysterieus gebracht.

Overigens wel petje af voor Shane Carruth die zo een beetje al het werk heeft gedaan voor deze film, zelfs de soundtrack. Ondanks dat het een hobby project was, ziet de film er toch wel professioneel uit. Ik stoorde me niet echt aan bepaalde dingen, alleen zagen sommige scènes er wat korrelig uit.

Voor nu 3, 5 sterren, maar dit is zeker een film die ik nog een keer ga bekijken om het beter te snappen.

Ik heb overigens gelezen dat Shane bezig is met een ander project, ik ben benieuwd.

"I told him that you were a prince that had been banished from his kingdom and that you were forced to work out on the roads with and old peasant like me."

Ik zie dat deze film afkomstig is van de regisseur van Pineapple Express en dat hij met deze film weer terug gaat naar zijn roots, omdat ik begrijp dat hij van origine een indie man is.

Qua verhaal stelt het niet al teveel voor, maar de ietwat dromerige sfeer die er gecreëerd wordt is erg goed gedaan. De natuurlijke setting helpt hier erg bij, wat voor de nodige mooie beelden zorgt. Echt veel gebeurt dan ook niet en de film moet het meer hebben van de dialogen die Alvin en Lance onderling voeren. Hierbij vond ik Paul Rudd net iets beter overkomen dan Emile Hirsch.

Voor de rest kabbelt het wel lekker voort en is het mooi om te zien hoe de band tussen de twee protagonisten verstevigd wordt na de nodige ruzies. Erg grappig hoe ze met elkaar op de vuist wilden gaan.

Al met al best een fijne indie film om gezien te hebben, helaas wordt het nergens al te bijzonder.

3,0 Sterren.

"Ik heb geen tijd voor jullie kinderspel."

Deze titel verscheen vanuit het niets op mijn vizier en ik moet zeggen dat dit een verborgen pareltje is.

Aan de basis liggend lijkt 'Prins' een misdaaddrama te zijn, maar eigenlijk gaat dit meer de coming-of-age kant op. De simplistische opzet werkt naar behoren en het is leuk om te zien hoe clichés in het straatleven op een dusdanige wijze uitvergroot en met de nodige humor worden gebracht. Helaas laat Sam de Jong betreffende het plot een aantal steken vallen.

Desondanks staat de uitvoering als een huis, ondanks de rare mix van verscheidene genres en stijlen. Deze pakt in al zijn hoedanigheid namelijk verrassend goed uit. Bovendien is het te prijzen dat de onervaren kindacteurs vrij natuurlijk overkomen, al lopen enkele dialogen niet helemaal lekker.

Het is te merken dat De Jong hevig geïnspireerd is geweest door het werk van Nicolas Winding Refn; van de cinematografie tot aan de soundtrack toe. Qua verloop ontkom je er dan ook niet aan dat je - tot op een bepaalde hoogte - een koortsachtige droom ervaart. Het surrealisme neemt op momenten prima de overhand, hoewel er zonder twijfel meer mee gedaan had kunnen worden. Maar het is te snappen dat men de kijker niet te veel probeert te vervreemden in het geheel.

Al met al levert De Jong met zijn debuut een intrigerend en bovenal verfrissend drama af. Ik ben benieuwd naar zijn toekomstige werk.

3,5 Sterren.

"They only cried when I left them."

Van de regisseur van Incendies (2010) zie ik, die film vond ik nogal gekunsteld overkomen. Gelukkig levert hij met Prisoners een betere film af.

Qua verhaal vind ik het niet zo bijzonder en lijkt het meer de zoveelste 'ontvoeringsdrama' te zijn. Wat ik wel weer goed vind is hoe er gewisseld wordt tussen de personages Keller en Loki. Zo zie je de vader worstelen in zijn onmacht wat hem ertoe drijft om rigoureuze actie te ondernemen en aan de andere kant de rechercheur die het onderzoek in goede banen probeert te leiden. Op deze manier ervaar je als kijker beide perspectieven en ga je je beter inleven met de personages. Dat is niet zo moeilijk met het sterke spel van zowel Hugh Jackman als Jake Gyllenhaal, die de film naar een hoger niveau trekken.

De beklemmende sfeer komt goed over. Het regent zowat continu en de ietwat desolate kille omgevingen maken het plaatje af. De spanning is op momenten dan ook goed te voelen. Dit is met name merkbaar als Loki hals over kop naar het ziekenhuis moet. De manier waarop deze auto scène is gefilmd, is echt magistraal te noemen.

Al met al een zeer gedegen thriller, alleen jammer dat de onlogica soms de overhand neemt. Daarnaast had de film van mij wel iets ingekort mogen worden, maar eerlijk is eerlijk; het voelde niet vervelend aan.

Dikke 3,5 sterren.

Op zich een redelijk vermakelijke film met - dat moet zeker gezegd worden - goed acteerwerk van Stern. Maar goed hoe moeilijk is het om jezelf te spelen?


De film zelf bracht hier en daar een glimlach op m'n gezicht, maar meer dan dat helaas ook niet. Wel zaten er wat leuke scènes tussen, zoals die vrouw die een orgasme krijgt van die luidspreker en die naakte vrouw in de studio.

Ik geef 'm net 2, 0 sterren.

"Miles is having a very difficult time making friends."

Tja, weer de zoveelste horror die zogenoemd te eng is voor het publiek. Zo eng zelfs dat ze scènes hebben moeten aanpassen. Ik heb er in ieder geval niets van gemerkt.

In feite is deze film niets meer dan jochie nummer zoveel dat kwaadaardige bedoelingen heeft. Ditmaal wordt het lichaam van Miles behelsd door iemand met onafgemaakte zaken. In eerste instantie lijkt er niets aan de hand te zijn, maar zodra Miles meer afwijkend gedrag begint te vertonen en er rare ongelukken rondom het huis plaatsvinden, beginnen de ouders zich toch zorgen te maken.

Al gauw kom je erachter hoe de vork in de steel zit; men doet nog geen eens moeite om het gebeuren mysterieus te houden en alles wordt uitgebreid voorzien van uitleg. Als kijker blijft er op deze manier weinig over om te raden, wat de lol er enigszins afhaalt. 'The Prodigy' snijdt zich hiermee meerdere malen in de vingers, waardoor er nooit echt een lekkere flow in het geheel zit.

Nochtans weet Nicholas McCarthy de sfeer wel aardig over te brengen, met name in het huis wordt er goed gespeeld met schaduwen. Het is alleen jammer dat hij er ook niet aan ontkomt om de gebruikelijke clichés en standaard jump scares aan te grijpen, zucht. Jackson Robert Scott doet het als kwaadaardig kind niet slecht, maar het is duidelijk te merken dat niet alles uit dit concept gehaald wordt. Daarbij is het zonde dat de Rated R kwalificatie niet ten volste benut wordt.

Al met al een redelijk onderhoudende horror, maar als liefhebber valt hier weinig nieuws te zien.

Kleine 3,0 sterren.

Franse Fugitive.

Helaas niet zo een beste variant.

Zoals eerder gezegd, kent het een aardig begin. Maar gaandeweg valt de film ten prooi (pun intended) aan ongeloofwaardigheden (o.a. Franck die met een kogelwond blijft doorlopen alsof er niets aan de hand is) en enkele plotgaten. Het komt gewoonweg veel te standaard over zonder een echte smoel en/of de durf om een bepaalde richting op te gaan. Daarnaast worden de personages vlak neergezet, hierdoor had ik als kijker moeite om met ze mee te leven.

Gelukkig compenseert de flinke portie actie het geheel nog enigszins; er zitten namelijk een aantal toffe gevechten en achtervolgingen in, waardoor het ontsnappingsgevoel beter naar voren komt. Jammer genoeg brengt het weinig spanning in de film, want eenmaal als een actiescène is afgelopen, vervalt 'La Proie' weer in een nietszeggend gebeuren.

Al met al matig te noemen, alleen een paar actiescènes zijn de moeite waard.

2,0 Sterren.

Gisteren in de bios gezien en dit is me echt een dikke feestfilm zeg, vergeleken met deze film is The Hangover maar een kinderfilm.

Het plot stelt niet al te veel voor, maar daarvoor moet je ook niet naar deze film kijken. Want zodra het feest in gang komt word je als kijker echt overrompeld door het feestgeweld, muziek, absurdistische situaties en de eye candy.

Helaas ontkomt deze film niet aan het moralistische gevoel door Thomas die de fout in gaat en toch beseft dat hij voor Kriby moet gaan. Maar dat kan deze film makkelijk vergeven worden.

Ik neig naar 4,0 sterren, maar ik hou het denk ik maar bij een dikke 3,5 sterren.

Mecha anime.

Fijn dat Periscoop Film steeds meer en meer de kans neemt om ons te voorzien van dergelijke films, want normaal gesproken kom je dit niet tegen in de bios.

Er wordt een verhaaltje opgehangen rondom de Burnish, een groep mutanten die spontaan kunnen ontvlammen en zowat hele steden in de fik steken. Een speciale brandweereenheid is in het leven geroepen om deze branden te blussen. Het lijkt simpel, maar er blijkt meer aan de hand te zijn.

Het plot rondom de onderdrukking komt niet helemaal goed uit de verf. Er wordt namelijk halfslachtig van alles uitgelegd, terwijl er zoveel meer speelt. Men doet er nog een schepje bovenop door allerlei zaken erbij te halen die eigenlijk kant noch wal raken. Na afloop weet je nog steeds vrij weinig wat er is gebeurd.

De overweldigende art style maakt een hoop goed. Je wordt als kijker gebombardeerd met verscheidene pastelkleuren die de weelderige actie versterken. Het is lekker uitbundig en er valt genoeg te zien. Des te jammer dat er geen interessante personages aanwezig zijn om dat gevoel te complimenteren. Op een gegeven moment is het wel iets te veel van het goede, waardoor de sleur erin komt.

Al met al is 'Promare' een aardige anime, maar helaas niet de topper die ik vooraf verwachtte te zien.

Dikke 3,0 sterren.

Ik ging met lage verwachtingen deze film kijken en het is maar beter dat ik de verwachtingen maar laag heb gehouden, want echt bijzonder vond ik deze film niet echt. Afgezien van de indrukwekkende special effects dan, maar zonder verhaal is dat ook maar een los omhulsel...

Qua verhaal gebeurt het er echt vrij weinig, geen boeiende dialogen, geen spanning, geen karakterontwikkeling en ga zo maar door. De enige personage die ik nog echt goed vond was David, uitstekend neergezet door Michael Fassbender.

Gelukkig gaat het in de laatste halfuur wel aardig los, met name de operatiescène en de alien die daaruit komt was erg nice.

Kleine 2,0 sterren.

Redelijke comedy waarbij het lijkt alsof drama meer de boventoon voert.

Tevens ook geen film waarbij ik hardop heb kunnen lachen, maar ik had wel geregeld een glimlach op mijn gezicht.

Deze film moet het meer van zijn subtiele humor hebben, want echt veel grappen zijn er niet in deze film.

Ook is het lange tijd onduidelijk waar de film naartoe wilt gaan. Want geen van beide heren wordt echt als een 'good guy' afgeschilderd.

Wel is het leuk om te zien hoe ver ze gaan om die promotie te krijgen.

Krappe 2,5 sterren.

Afgelopen dinsdag ook in de Sneak gezien en ik was aangenaam verrast. Ik was al fan van Reynolds sinds Two guys and a Girl en het is dan ook weer lachen geblazen met hem in deze film samen met een zeer goed uitziende Bullock.

Dit is eindelijk eens niet zo een standaard romcom, maar er zitten echt leuke dingen tussen. Ik noem maar iets als: Bullock die met die oma gaat dansen.

Al met al toch wel goed vermaakt met deze film, zeker goed voor 3, o sterren.

"What were you thinking?"

Hier ben ik duidelijk met de verkeerde verwachtingen ingegaan.

Sarah is een natuurkundige die uitverkozen wordt om mee te gaan op een lange ruimtemissie. Een saillant detail is wel dat ze een alleenstaande moeder is en derhalve haar dochter moet achterlaten bij haar ex. De grote vraag blijft of deze opoffering het allemaal wel waard is geweest.

Er wordt een vrij realistisch portret gecreëerd van de hordes die Sarah moet overwinnen. Zo krijgt ze als enige vrouw in de crew te maken met seksisme en daarnaast speelt natuurlijk ook de moeder-dochterrelatie een belangrijke rol. Het probleem is alleen dat de film op meerdere gedachten tegelijkertijd hinkt, waardoor het gebeuren maar wat voortkabbelt; de nodige spanning ontbreekt.

Als een soort van documentaire wordt het geheel in beeld gebracht. Het gevolg is dat de scènes elkaar opvolgen zonder enige vorm van opsmuk. Op zich is het trainingsprogramma best interessant om te zien, maar na een tijdje heb je dat wel gezien. Eva Green doet het naar behoren, echter mis ik een bepaalde dramatiek in de interacties. Overigens is het opmerkelijk dat Green wederom - als handelsmerk - haar blote borsten toont. Het druist in tegen de enigszins feministische boodschap van de film.

Al met al is 'Proxima' een matig drama dat in de startblokken blijft hangen. Het meest teleurstellende is dat er überhaupt geen sprake is van Sci-Fi.

Kleine 2,0 sterren.

Gisteren in de bios gezien en op zich wel een aardige film om een keer gezien te hebben. Ik had er eerlijk gezegd niet al te hoge verwachtingen van, van wat ik in de trailer had gezien.

Maar Depp en Bale zorgen voor een degelijke film.
Wat me gelijk opviel was de cameravoering, het zag er zo anders uit dan andere films. Een ander soort van 'realisme' zal ik het maar noemen en ik moest er erg aan wennen, tevens ook aan de soms irritante schokkerige camera.

Het verhaal is op zich wel oké. Maar na een tijdje zie je wel steeds hetzelfde. Dillinger die opgepakt wordt, uitbreekt en weer eens een bank gaat beroven.
Er zitten naar mijn mening ook iets teveel personages in de film, waardoor je niet meer zo gauw weet wie wie is.

Maar al met al toch goed voor 3, 5 sterren.

Leuke film om te zien, met meesterlijke dialogen

En de acteurs die erin zitten zijn ook top, heerlijk om naar deze film te kijken.

Ik geef 'm 4, 5 sterren.

"Pumped up, you know?"

Het baanbrekende zie ik niet echt in deze documentaire, desondanks kijkt het prima weg.

Als kijker volg je in deze docu dus Arnold Schwarzenegger op weg naar zijn laatste Mr. Olympia. Daarnaast nog wat andere bodybuilders die respectievelijk bezig zijn met de voorbereidingen op andere toernooien. Het levert een aantal leuke beelden op aangaande het trainingsproces en alles wat daarbij komt kijken; een stukje rivaliteit. Met name Schwarzenegger komt hierbij leuk uit de hoek kijken door zijn sympathieke gedrag en grappige uitspraken.

Helaas blijft het geheel wel erg aan de oppervlakkige kant. Ik heb begrepen dat er voor meer dan 100 uur aan beeldmateriaal is geschoten, daar had toch net iets meer mee gedaan kunnen worden. Naast het feit dat bepaalde situaties - duidelijk - gescript zijn, alhoewel het wel zorgt voor een hoog entertainmentgehalte.

Al met al best een vermakelijke documentaire om eens gezien te hebben, maar zeker niet revolutionair te noemen. Misschien zal het wel aan de periode hebben gelegen waarin het destijds uitkwam.

3,0 Sterren.

Ik vond deze film best wel vaag, een soort van comedy met drama en wat romantiek. Naar mijn mening hadden ze beter één genre kunnen kiezen en dat goed uit kunnen werken, nu snapte ik niet echt waar ze met deze film naartoe wilden gaan. Sandler zelf speelt wel heel sterk vind ik.

Ik geef 'm vooralsnog 2, 5 sterren.

Mooie film, Weiss wordt goed neergezet door Evans als een drugsverslaafde advocaat en het is toch best schokkend om te zien hoe het eraan toegaat met de corruptie in de zorgsector.

Het verhaal wordt rustig opgebouwd en er wordt echt tijd genomen om het verhaal te vertellen.

Raar dat deze film eigenlijk een beetje is ondergesneeuwd.

3,5 Sterren.

"I'm not what you're lookin' for."

Met sommige adaptaties wil het maar niet lukken, deze titel is daar een voorbeeld van.

Deze reboot is meer gericht op het oorsprongsverhaal van Frank Castle; in een vrije vertelling zie je hoe hij zijn familie kwijtraakt en wraak wil nemen. Het staat bol van de clichés, naast het feit dat de film - op een slechte manier - ouderwets aandoet. Als kijker is het dan ook echt zoeken naar lichtpunten, hoewel Thomas Jane zijn best doet.

Je zou denken dat Castle gelijk het heft in handen zou nemen door op een simpele wijze al zijn vijanden een kogel te geven, maar in plaats daarvan gaat hij erg omslachtig te werk door ze te manipuleren. Van wraak is weinig te bespeuren en hierdoor zit je te lang opgescheept met rare chantage praktijken.

Qua toon had ik het duister verwacht, al is het op momenten wel redelijk grimmig. Helaas is het geheel te onevenwichtig van opzet. 'The Punisher' is namelijk aan de ene kant vrij gewelddadig, maar aan de andere kant is de humor totaal misplaatst te noemen. Daarnaast slaat John Travolta als bad guy nog geen eens een deuk in een pakje boter. Wat overblijft zijn een paar aardige actiescènes die uit de jaren '80 lijken te komen.

Al met al een zeer matige actiefilm die wederom geen eer doet aan het personage. Het is nu wachten op Netflix die in 2017 wel met een fatsoenlijke serie komt, getuige zijn indrukwekkende portrettering in het tweede seizoen van 'Daredevil'.

Kleine 2,0 sterren.

"Well, you definitely seem like a toy that a maniac would make."

Deze titel heb ik meer gekeken vanwege de namen die hieraan hebben meegewerkt, gezien ik niet bekend ben met deze reeks. Hoewel dat geen vereiste is, omdat dit een reboot is.

Er wordt een nietszeggend plot gecreëerd rondom een net gescheiden man die noodgedwongen weer bij zijn ouders moet wonen en een pop vindt. Samen met zijn nieuwe vriendin en goede vriend wil hij deze gaan verkopen op een conventie ter ere van het dertigjarig bestaan van de Toulon Moorden. Met zoveel poppen bij elkaar kan het alleen maar fout aflopen...

Je krijgt wat meer achtergrond over Andre Toulon en zijn doen en laten, ook al wordt er hier een parallelle versie gepresenteerd; de beste man is hier namelijk een nazi aanhanger. En zo zijn er nog wat knipogen verspreid over het geheel. Op een paar leuke momenten na weet de cast niet te boeien, waardoor je als kijker weinig met ze hebt.

Het is echt wachten voordat de poppen ontketend worden in het hotel. Sonny Laguna en Tommy Wiklund kiezen hier voornamelijk voor geïsoleerde scènes waar een personage aan zijn einde komt. De kills variëren van lachwekkend slecht tot tamelijk gestoord. Het merendeel ziet er eigenlijk niet uit, maar dat wordt gemaskeerd door een aardige portie gore. Hierbij helpt het niet dat de poppen zich knullig voortbewegen.

Al met al een matige horror waar ik stiekem meer van had verwacht. Na de eindcredits volgt er trouwens nog een extra scène.

Kleine 2,0 sterren.

Ik wist nog geen eens dat Polanski ook acteerde, erg goede rol zet hij neer als de inspecteur.
En het komt in principe echt neer op hoe Polanski en Depardieu met elkaar spelen.
Als kijker moet je zelf op de kleine details letten en zo zelf ook mee puzzelen.

Uiteindelijk lijkt de film net een koortsachtige droom die je hebt beleefd als je erachter komt dat Onoff al die tijd gewoon dood was en er nog achter moest komen.

3,5 Sterren.

"We're gonna make it through tonight and everything's going to be okay."

Ik ben altijd wel in voor 'home invasion' films, helaas is het bij The Purge een gevalletje van een goed concept dat matig is uitgewerkt.

Het jammere is dat ik geen sympathie kon opbrengen voor de familie Sandin, omdat de twee kinderen ronduit irritant zijn, met de moeder kon ik weinig, de vader was nog wel oké. Gelukkig was de bad guy lekker freaky, hij had wel wat weg van Heath Ledger's vertolking van The Joker.

De eerste helft van de film waarin het in een soort van kat-en-muisspel ontaard met de vreemdeling - waarvan nooit wordt uitgelegd hoe hij in de problemen is gekomen - vond ik weinig opzienbarend en spanningsloos. Pas in de tweede helft wanneer de bestorming van het huis plaatsvindt wordt het nog enigszins interessant gemaakt. Hier zaten wat leuke kills tussen en de vermakelijke wending dat de buren ook nog even gaan meedoen was grappig gevonden.

Al met al een gemiste kans te noemen, er had zoveel meer met dit concept gedaan kunnen worden. Van de makers van Paranormal Activity en Sinister had ik toch iets meer verwacht. Gelukkig kijkt het door de korte speelduur wel redelijk weg.

Kleine 2,5 sterren.

"It'll soon be a war out there."

The Purge (2013) vond ik niet zo boeiend, dus met enigszins lage verwachtingen meegepakt in de bios.

Op zich blijft het concept goed, maar de manier waarop ermee omgesprongen wordt, is teleurstellend te noemen. Het verschil met het vorige deel is dat dit vervolg zich voor een groot gedeelte buitenshuis afspeelt. Dit zou voor een hoop toffe situaties moeten zorgen, zou je denken. Ware het niet dat het maar bij een paar aardige momenten blijft en het verloop wel erg tam is.

Wat dat betreft helpt het niet dat de personages over het algemeen ronduit irritant zijn; ze blijven onlogisch bezig en wekken met hun gedrag alleen maar ergernis op. Met name de dochter Cali mocht van mij gelijk het loodje leggen. Gelukkig blijft Frank Grillo een baas gedurende de gehele speelduur. Daarnaast hadden de bad guys mysterieus mogen blijven. Door ze van dialoog en een gezicht te voorzien, wordt alle mysterie weggenomen.

'The Purge: Anarchy' is dan ook voornamelijk erg voorspelbaar. Als kijker zie je bepaalde dingen al ruim van tevoren aankomen, waardoor de spanning eruit gehaald wordt. Tevens wordt de domme, geforceerde politieke boodschap net iets te vaak opgedrongen. Hierdoor ligt het er dik op. Een stukje subtiliteit was gepaster geweest.

Al met al een lichte verbetering t.o.v. deel één, maar door de tekortkomingen niet genoeg voor een voldoende. Nu maar hopen dat deel drie veel gewelddadiger zal zijn en echte anarchie toont, maar het mag waarschijnlijk niet baten.

2,5 Sterren.

"Just remember all the good the Purge does."

Het concept van deze reeks blijft sterk, maar tot nu toe is er weinig mee gedaan. Gelukkig brengt dit vervolg daar verandering in.

'The Purge: Election Year' is een direct vervolg op 'The Purge: Anarchy'. Frank Grillo mag weer komen opdraven als badass; ditmaal als bodyguard van een senator die tegen deze wrede praktijken is. Daarbij is de link met de huidige verkiezingen die op dit moment in Amerika lopen leuk gevonden, al blijft men hier veelal op de vlakte qua boodschap.

Ik had graag gezien dat er toch meer gedaan werd met de thema's die licht aangekaart worden, desnoods vermengd met enig satire. Hier en daar wordt er wel gepoogd om de boel iets uit te diepen, maar het mag niet baten. Desondanks zorgt de uitwerking van de verscheidene personages ervoor dat je als kijker om ze gaat geven, met name Mykelti Williamson zet een sympathiek karakter neer.

In navolging van deel twee speelt de film zich voornamelijk buitenshuis af. Op deze manier blijft de spanning behouden, omdat je niet weet wat er om de hoek komt kijken. Het resulteert zich in een aantal gestoorde momenten die James DeMonaco goed in beeld weet te brengen. Bovendien zijn de actiescènes beter van opzet.

Al met al een waardige afsluiter van een middelmatige trilogie. Overigens zou een prequel me wel interessant lijken.

Dikke 3,0 sterren.

"This doesn't look like the Egypt stuff you find at the British museum."

Grégory Levasseur is een schrijver die al meermaals samen met Alexandre Aja heeft samengewerkt. Dit keer mag hij voor het eerst zelf op de regisseursstoel plaatsnemen.

De film kun je inderdaad het beste vergelijken met een As Above, So Below (2014); een groepje dat op zoek gaat naar een ondergrondse schat. Een simpele opzet met een interessante insteek, omdat het volgens mij een tijdje geleden is dat er iets is gedaan met de Egyptische mythologie.

De piramide is een prima setting voor de dingen die komen gaan, omdat deze namelijk gevuld is met de nodige vallen. Om vooral het mysterieuze monster niet te vergeten, die voor de verandering eens een andere gedaante heeft dan de zoveelste zombie of vampier. Het zorgt voor een aantal leuke situaties die de moeite waard zijn.

Alleen jammer dat 'The Pyramid' een bepaalde beklemmende sfeer mist, waardoor je er als kijker niet helemaal in zit. Daarbij zijn de vlakke personages en de dialogen niet echt iets om naar huis te schrijven. Het is dan ook te merken dat het budget de film te parten speelt, omdat de CGI tegen het einde aan erg ondermaats oogt.

Al met al een redelijke horror voor tussendoor. Overigens had Levasseur er goed aan gedaan om enkel voor found footage te kiezen.

Kleine 2,5 sterren.