Opinions

Interessant filmpje met name ook omdat het in één shot geschoten lijkt te zijn, alleen klopt het weer niet met het verhaal. Want het blijkt dus zo te zijn dat het meisje zowel haar vader en de andere man heeft omgebracht, omdat ze dus blijkbaar beiden met haar seks hebben gehad, haar zwanger hebben gemaakt en zij een gedwongen abortus moest plegen.
De spanning zit er op zich wel goed in, alleen door het de lange shots verslapt de aandacht, in ieder geval wel bij mij.

Alleen wel raar dat je twee keer de credits krijgt te zien, sowieso wel na de eerste keer de credits gezien te hebben blijven zitten voor een vage scène.

Nipt 3,5 sterren.

Op zich wel een aardige film, met goed camera werk voor zo een oude film en een meesterlijke sfeer. Het acteerwerk was ook goed, alleen het verhaal vond ik toch iets te simpel, het had van mij wel iets meer diepgang moeten hebben.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

Erg intrigerende horror met een onheilspellende sfeer.

De kracht van deze film is dat het rustig wordt opgebouwd en er de tijd wordt genomen om kennis te maken met de personage voor de echte horror begint.
Lilith komt in het begin erg lieflijk over, maar daar komt al wel snel verandering in. Erg goed neergezet door Ferland.

Wel jammer vond ik de cheap scares, er waren net iets teveel harde geluiden uit het niets soms.
De scène met de horzels was daarentegen wel goed gedaan.
En het einde had ook wel beter/donkerder gekund.

Dikke 3,5 sterren.

Op zich wel een fijne film om te zien.
Alleen wel een film met twee uitersten zoals al eerder gezegd, aan de ene kant is het best wel zweverig met de tijd stil zetten erover 'filosoferen' en aan de ander kant de humor die op zich best aardig is, alleen soms echt teveel van het goede.
Met de cast is overigens niks mis en om de vele mooie dames die je in volle glorie kan bezichtigen niet te vergeten.

3,5 Sterren.

Het heet ook niet voor niks Casino Royale, dus het is logisch dat er dan ook nadruk op poker ligt. Ik vond deze scènes best wel spannend eerlijk gezegd. Alleen praat die Mathis er te veel door.

Ik ben het er wel mee eens dat dit geen typische Bond film is. Er wordt nauwelijks gebruik gemaakt van gadgets en zodra hij eindelijk z'n Aston Martin krijgt, crashed hij 'm weer. Overigens wel knap gedaan, las dat het een vermelding in de Guiness Book of Records kreeg voor meeste omwentelingen (7) in een crash.

Maar dat terzijde, ik vind het verhaal echt goed. Er wordt over de hele film tijd genomen om karakters te introduceren en andere wendingen.

Actie zelf is heel goed in elkaar gezet, er zitten niet al te veel actie scènes in. Maar wat je ziet, is ook erg uitmuntend in elkaar gezet. Zie bijvoorbeeld de eerste achtervolging scène op die kraan.

Verder had ik in het begin ook mijn twijfels over Craig, maar die zijn helemaal weggenomen nadat ik deze film heb gezien. Man wat zet die gast James Bond toch knap neer.

Al met al goed voor 4, 5 sterren en ik wou dat ik deze film in de bios had gezien zeg. Heb 'm gisteren voor het eerst gezien en vandaag ook nog eens een keer. Kan echt niet wachten op het vervolg.

Hier ben ik het helemaal mee eens. Deze film is echt top qua special effects, maar het verhaal is zo ingewikkeld om uit te komen. Ik heb het maar gewoon opgegeven en alles op me af laten komen.

Ik geef 'm 2, 5 sterren.

"I hate that cat."

Het lijkt erop alsof Dave Jackson zijn fetish op deze film flink heeft kunnen botvieren.

Eenieder gaat anders om met het verlies van een dierbare, maar bij Ted neemt het extreme vormen aan als hij zijn kat verliest. Gehesen in een kattenkostuum met opmerkelijke attributen gaat hij op zoek naar negen mensenlevens in de waan dat zijn kat weer tot leven komt. Het levert in ieder geval een hoop bizarre taferelen op.

De zoektocht naar de negen mensenlevens kan niet gek genoeg zijn; als kijker word je ondergedompeld van de ene ziekelijke uitspatting in de andere. Middels de gehanteerde stijl wordt er een eigenzinnig sfeertje gecreëerd dat niet helemaal te plaatsen is. En daarbovenop zijn de kills gruwelijk te noemen.

Als geheel loopt 'Cat Sick Blues' alleen niet helemaal lekker. Met name tegen het einde aan wordt de film alsmaar fragmentarisch. Dit wekt de indruk dat Jackson ook niet meer weet wat voor eind hij eraan wil breien, gezien de ene wending al gauw de andere opvolgt. Overigens is het gebeuren rondom online filmpjes wel grappig.

Al met al een intrigerende horror die je als liefhebber van het genre zeker eens moet hebben gezien. Met meer focus en een eenduidig slot had dit mij iets beter kunnen pakken.

Dikke 2,5 sterren.

"If this is your documentary, you're doing a bad job."

Uit nieuwsgierigheid deze documentaire maar eens gekeken, omdat ik af en toe wel eens de serie kijk op MTV. En op zich is het best een vermakelijke docu te noemen.

Ik denk dat iedereen het gegeven wel kent of iemand wel de echte persoon is zoals diegene zich uitgeeft op Facebook. Ik heb er in ieder geval wel mee te maken gehad. Wat dat betreft een zeer interessant uitgangspunt. Het wordt rustig geïntroduceerd met Nev en zijn kompanen die de de boel filmen. En gedurende de film kom je er langzaam maar zeker achter dat er iets niet helemaal in de haak is, ik leefde mee met Nev en zijn ontdekkingen.

Alleen is het jammer dat bepaalde zaken zich iets te lang uitsponnen en/of oninteressante dingen waar iets te veel tijd aan wordt besteed, waardoor de saaiheid op momenten om de hoek komt kijken. Met een iets vlottere montage zou het beter wegkijken.

Al met al toch best een fijne docu om eens gezien te hebben. Of je hier als kijker met een zogenoemde 'mockumentary' te maken hebt laat ik in het midden.

3,0 Sterren.

Mwah, op zich wel een redelijke film om een keer gezien te hebben. Er had alleen zoveel meer ingezeten. Die Calzones wordt te snel vertrouwd en had wel wat meer beproevingen of iets dergelijks mogen doorstaan en dat gedoe met z'n vrouw de hele tijd in beeld leidde teveel af, maar helpt er wel bij dat hij helemaal doorslaat.

Overigens wel goed gecaste personages, alleen die Malamadre vond ik niet zo indrukwekkend als ik had gedacht.

3,0 Sterren.

"I just answered my phone."

Dit lijkt meer op een verkapte reclame voor Nokia.

Het gegeven doet me enigszins denken aan een Phone Booth (2002), alleen heb je dit keer te maken met een man die gekluisterd zit aan zijn mobiel. Echt bijster veel stelt het natuurlijk allemaal niet voor, maar de wilde rit die je daarvoor terug krijgt is zeker de moeite waard.

'Cellular' is namelijk min of meer één lange achtervolging met een hoop spanning en sensatie. Het opvallende is dat er redelijk wat humor in is verwerkt. Op zich is het niet hinderlijk, maar af en toe leidt het wel af van de - beoogde - opgebouwde spanning. Hierdoor lijkt het op momenten meer een comedy, vooral als je Chris Evans tijdens de zoveelste achtervolging ziet lachen.

Tevens moet je als kijker rekening houden met de nodige plotgaten; uiteindelijk slaat het verloop nergens op. Hierbij wordt alle logica overboord gegooid m.b.t. de werking van de mobiele telefoon. De situaties die daaruit volgen, moet je maar met een korreltje zout nemen om het genietbaar voor jezelf te houden.

Al met al een aardige actiefilm die helaas met een aantal problemen te kampen heeft, desondanks kijkt het best lekker weg.

Dikke 2,5 sterren.

"Well, there’s no coming back from that."

Voor een film met The Rock ben ik altijd wel in, al wordt de plank hier nogal misgeslagen.

Qua plot biedt 'Central Intelligence' eigenlijk niets vernieuwend; wederom de zoveelste samenzwering met vage motieven die - onnodig - gecompliceerd overkomt. Wat dat betreft is het moeilijk om mee te gaan in de rare plotwendingen die men als vanzelfsprekend ziet. Hierdoor wankelt het geheel al voordat het goed en wel is begonnen.

Er wordt gepoogd om de mix tussen actie en comedy te laten slagen, maar de meeste momenten zijn slecht doordacht. Als kijker is het dan ook lastig om geregeld de aandacht erbij te houden, omdat het rommelige overheerst. Bovendien wringt de schoen bij de twijfelachtige boodschap over pesten.

Hetgeen wat de film gelukkig nog enigszins redt, is de heerlijke chemie tussen Kevin Hart en The Rock. Het enthousiasme spat er namelijk van af, wat veelal zorgt voor grappige situaties en dialogen. Helaas ontkomt dit geweldige duo niet aan het zwakke/langdradige verhaal dat zo nodig uit de doeken gedaan moet worden.

Al met al best een redelijke comedy, maar met Hart en The Rock kan zo veel meer gedaan worden. Hopelijk krijgen ze een herkansing.

2,5 Sterren.

"They won't rest until we beg them for death."

Meer gekeken omdat ik weer eens in was voor een film van Michael Fassbender, helaas valt het erg tegen.

Het gegeven van een 'behind enemy lines' leger zou op zich voor een hoop spannende situaties moeten zorgen, nu blijft het bij een handvol scènes waarin het echt goed losgaat. Er wordt geprobeerd om de personages van enig achtergrondverhaal te voorzien, maar het kwam op mij te gekunsteld over. Op een gegeven moment wordt het gewoonweg te onzinnig met al die clichés, ongeloofwaardigheden en plotgaten.

'Centurion' moet het dan ook meer hebben van de actie. Er zitten een aantal brute gevechten in waarbij het geweld niet geschuwd wordt; als kijker zijnde word je getrakteerd op een hoop afgehakte ledematen. Het overmatige gebruik van CGI bloed is alleen wel iets minder.

Jammer genoeg zwakt het tempo in de tweede helft af. Het lang durende kat-en-muisspel wordt saai en de manier waarop ze steeds gevonden worden, is lachwekkend te noemen.

Al met al matig, enkel de actiescènes, aankleding en locaties zijn nog enigszins de moeite waard.

Kleine 2,0 sterren.

"You ain't sorry, but you will be."

Blijkbaar is Cung Le al sinds 2009 betrokken om dit project van de grond te krijgen, het resultaat is helaas teleurstellend te noemen.

Qua verhaal is het zo cliché als het maar kan; een gedecoreerde oorlogsheld die in de clinch ligt met wat bad guys. Het deed me op momenten denken aan Rambo, vooral toen zijn commanderende officier in beeld kwam, kreeg ik een déjà vu gevoel. Het probleem is dat de film zich te veel richt op het drama-aspect, een acteur als Le is hiervoor niet geschikt.

Daarnaast springt het van de hak op de tak met verscheidene personages die geen echt doel dienen. Wat dat betreft lopen sommigen er ietwat verloren bij. Overigens grappig om Dolph Lundgren met een - opgeplakte?! - snor te zien. Het staat 'm niet en het was meer wachten tot het eraf zou vallen, maar dat terzijde.

De actiescènes zelf zijn op één hand te tellen en kunnen er net mee door. Jammer genoeg is het camerawerk een beetje rommelig en is de choreografie enigszins ondermaats. Volgens mij denken regisseurs Giorgio Serafini en James Coyne dat ze een soort wannabe J.J. Abrams zijn met hun overmatig gebruik van lens flares. Het leidt meer af dan dat het goed doet.

Al met al een op-en-top B-film die zichzelf iets te serieus neemt, wat het geheel niet ten goede komt.

1,5 Sterren.

Redelijke film dat vrij onwaarschijnlijk begint met Tim (Rabbit) die nadat hij ontvoerd is voor Bob moet werken, maar gelukkig is er tegen het einde aan nog de plottwist dat de vader Tim en zijn moeder wou weg hebben en dat Bob de broer van de vader is.
Dit maakt de film nog wel enigszins goed.

Want lange tijd zat ik voor mijn gevoel steeds naar hetzelfde riedeltje te kijken, wat gelukkig wel wat veranderde toen Tim eenmaal zijn eerste kill moest maken en daadwerkelijk ging nadenken over hoe te ontsnappen.

3,0 Sterren.

"There's something about this house."

Vrij hoge score voor een ongeïnspireerde horror.

Op zich begint het nog wel interessant door een soort van spookhuis te creëren. Het resulteert zich in de gebruikelijke krakende vloeren, dichtslaande deuren en objecten die vanuit het niets zweven. Opmerkelijk feitje hierbij is dat 'The Chair' is geschoten in het huis van Brett Sullivan. Op de één of andere manier doet het me denken aan een Paranormal Activity (2007), ook vanwege het gebruik van een handheld camera om de slaaprituelen vast te leggen.

Helaas blijft de film te veel in de opbouwfase zitten; het lijkt alsof er niet echt ergens naartoe gewerkt wordt. Naarmate het geheel vordert, is de spanning logischerwijs te verwaarlozen. Wat dat betreft is het te merken dat bepaalde dingen wel erg vergezocht zijn en zelfs op niets trekken. Dat het acteerwerk ondermaats is, helpt zeker niet mee. Bovendien maakt Sullivan zich er makkelijk vanaf door de film plotsklaps te laten eindigen.

Al met al een moedige poging tot een horror, jammer genoeg is de uitkomst erbarmelijk.

Kleine 1,5 sterren.

Op zich wel een vermakelijk film om te zien, zitten zeker wel wat leuke situaties tussen zoals: de porno scène, de zwangere vrouw, gedoe met de baby's enz.

Alleen jammer dat de film te lang duurt en aan het eind helemaal sentimenteel wordt.

Edit: en wow Oliva Wilde zag er echt nice uit als brunette in deze film.

3,0 Sterren.

"Every thought in our heads on display."

Pakweg acht à negen jaar geleden had ik bij Donner een vaste boekenverkoopster (bedankt Simone) die mij eens de 'Chaos Walking Trilogy' had aangeraden. Een zeer indringende trilogie die mij van begin tot eind heeft gegrepen. Om die reden was ik dan ook benieuwd naar deze adaptatie, ondanks de negatieve berichten.

Todd Hewitt is het jongste lid van een kolonie die zich in de nabije toekomst heeft gevestigd op een planeet waar mannen elkaars gedachten kunnen horen. Ze hebben als het ware geen geheimen voor elkaar en opmerkelijk genoeg zijn er geen vrouwen. Dit alles verandert zodra Viola strandt op hun planeet...

Uit het bronmateriaal zou meer dan voldoende geput kunnen worden, maar daar is hier helaas niets van terug te zien. Als kijker kom je werkelijk niets te weten over de personages; het is simpelweg van punt A naar punt B rennen. Tom Holland en Daisy Ridley - met haar idiote pruik - lijken in de verkeerde film te zitten en hebben nauwelijks chemie met elkaar. Zelfs een solide acteur als Mads Mikkelsen wordt misbruikt.

'Chaos Walking' voelt voornamelijk erg chaotisch aan, alsof de boel maar door elkaar is gegooid. Hierdoor ontbreekt zowat elke vorm van structuur. Ik denk dat de vele reshoots ook niet geholpen zullen hebben. Echt slecht is het allemaal niet, maar er is gewoonweg geen visie te vinden in het geheel. Zelfs een stukje meer achtergrond had al geholpen.

Al met al een nietszeggende Sci-Fi die je gerust kunt overslaan.

Kleine 2,5 sterren.

"Don't laugh, I'm being cool."

Op voorhand had ik hier nog goede hoop in, maar naarmate de slechte reviews binnendruppelden temperde mijn enthousiasme.

Neill Blomkamp heeft tot nu toe in al zijn films een maatschappijkritische boodschap verstopt die o.a. zaken als ongelijkheid aankaart. Met 'Chappie' probeert hij dieper in te gaan op de wijze of robots daadwerkelijk zo zelfbewust als mensen kunnen zijn. Op zich een interessant uitgangspunt waarin de nodige morele dilemma's niet mogen ontbreken, zou je denken.

De film vervalt namelijk in een vlak gebeuren dat meer lijkt op een promo voor Die Antwoord; getuige de soundtrack en hun prominente aanwezigheid. Het zorgt bij vlagen voor een stupide/kinderachtige aanpak waar je je als kijker afvraagt of dit inderdaad de bedoeling is of niet. Desondanks wordt het nooit echt saai, omdat er een aantal grappige situaties uit voortvloeien.

Het is dan ook te merken dat er zowat geen structuur te bekennen is. Daarvoor zitten er plotelementen en personages in verwerkt die kant noch wal raken. Het is dat de explosievolle laatste act het geheel nog enigszins redt, aangezien de film dan eindelijk op gang lijkt te komen. Wat dat betreft ziet de CGI er degelijk uit en valt er zowaar nog iets te genieten.

Al met al een erg onevenwichtige Sci-Fi met genoeg potentie, helaas laat de uitwerking veel te wensen over.

Krappe 2,5 sterren.

Had 'm een wat jaren terug al eens gezien en niet al te bijzonder moet ik zeggen. Het verhaal gaat nergens over en sommige dingen zijn echt te absurd... Sex terwijl je achtervolgd enz. enz.

Gewoon een film waar je niet al te lang moet blijven hangen en in het uiterste geval maar één keer naar kijken.

1, 5 Sterren voor de moeite.

Op zich wel een oké film, beetje in de stijl van een Lynch film. Vind het alleen raar dat dit ook onder horror schijnt te vallen, ik vond hier namelijk niks engs aan. Als je die baby in de badkuip eng wilt noemen, oké.

Verder zet Daniels een uitstekende rol neer van een paranoïde man.

Ook hierbij zijn er weer verschillende theorieën mogelijk, zoals dat:
het zich allemaal in zijn hoofd afspeelt
hij in een psychiatrische kliniek zit en al de mensen die hij ontmoet zijn verplegers enz.
hij wel zijn vrouw heeft vermoord enz.

3,0 Sterren.

"You will never forget us."

Aardig debuut van E.L. Katz.

'Cheap Thrills' is min of meer een take op het welbekende 'truth or dare' concept, al blijft het in dit geval uitsluitend bij 'dares'. Het creëert zo wat leuke situaties; in het begin is het allemaal nog voor de lol, maar zodra de uitdagingen listiger worden, neemt het een intrigerende wending aan.

Wat dat betreft is het mooi om te zien hoe de normen en waarden langzaamaan vervagen. Deze psychologische aanpak i.c.m. het verval tussen de twee vrienden zorgt ervoor dat je er als kijker helemaal in zit. Het resulteert zich dan ook in een aantal gestoorde scènes die doordrenkt zijn met de nodige zwarte humor. Jammer genoeg wordt er nooit echt uitleg gegeven voor het hele gebeuren, maar aan de andere kant heeft dat zo weer zijn charme.

Al met al een vermakelijke thriller, maar er had net iets meer mee gedaan kunnen worden.

3,0 Sterren.

"Can you picture me driving around in a food truck?"

Voor dit soort films zou je willen dat er geur-tv uitgevonden was of in mijn geval een bioscoopzaal die zo nu en dan geuren vrijlaat van de appetijtelijke gerechten die de ronde doen.

Qua verloop gebeurt er eigenlijk niet eens zo veel; Carl die voor zichzelf start en ondertussen een band probeert op te bouwen met zijn zoon. Het gaat allemaal zonder obstakels op de weg. Maar dat mag de pret niet drukken, omdat er in al zijn simpelheid een vrij oprechte film wordt neergezet. Beginnende bij Jon Favreau die een sympathieke rol speelt, ondersteund door een gedegen supporting cast. Al lijken Robert Downey Jr. en Scarlett Johansson er meer te zijn om hun naam dan dat ze echt iets toevoegen aan het geheel.

'Chef' moet het dan ook meer hebben van de wijze waarop de liefde voor het eten wordt overgebracht. Het resulteert zich in heerlijke scènes waarin het ene gerecht na het andere wordt bereid. Als kijker kun je niet anders dan watertanden van al dat lekkers in beeld. De swingende soundtrack en een aantal luchtige momenten zorgen daarbij voor de juiste feel-good sfeer.

Het is alleen jammer dat de film te lang doorgaat zonder concreet naar iets toe te werken. Hierdoor worden enkele dingen tegen het - zoetsappige - einde aan te snel afgeraffeld. Tevens heb ik zo mijn bedenkingen bij het overmatig gebruik van Twitter.

Al met al best een vermakelijke film, hoewel een stukje diepgang en een snufje meer humor niet misplaatst zou zijn.

3,0 Sterren.

Ik ben toch wel positief verrast door deze film. Ik ging er namelijk met tamelijk lage verwachtingen in gezien de lage score en berichten.

De film heeft echt een lekker beklemmend sfeertje en de grauwe verlaten omgeving van Pripyat maakt het hele plaatje compleet.

De acteurs doen het niet onaardig en de schrikmomenten zitten goed in elkaar, wat soms ook echt voor 'what the fuck momenten' zorgt, bijvoorbeeld die beer in de flat.

Het intens laatste halfuur gaat het dan ook goed los, met een typisch slecht eind.

Kleine 3,5 sterren.

Lange tijd zat ik me af te vragen waar deze film naartoe ging, tot in de laatste 20 minuten de plottwist zich aandient en alles duidelijk wordt. Ik zat letterlijk met open mond zat te kijken met een enorm 'what the fuck' gevoel.

Wel raar dat ik het nergens heb zien aankomen, gezien de historie van Thailand met pedoseksualiteit. Daarnaast worden er gedurende de film ook wat hints hier en daar gegeven.

Dan is de rustige opbouw naar het einde toe wel erg goed gedaan vind ik. Er is ook daadwerkelijk een pay-off, gezien het feit dat het in het begin helemaal niet spannend en/of interessant te noemen was. Plus het gaat ook erg goed los en de la met gore wordt dan ook opengetrokken.

Visueel ziet het er ook prachtig uit, mooie mengeling van kleuren en fijn camerawerk en op de één of andere manier was ik wel erg gefocused op het haar van Papa.

Een tip voor mensen die deze film gaan kijken: ga hier gewoon blanco in en laat je verrassen.

3,5 Sterren.

Teveel overbodig verhaal naar mijn mening, wat het allemaal veel te langdradig maakt.

Grootste mankement is denk ik dat de film te interessant wil overkomen met de soundtrack, de flashbacks - die gelukkig wel mooi in beeld werden gebracht - en het rommelige verhaal waarbij ik de geïntroduceerde personages vaak niet snapte.

Verder wordt het nergens echt eng of spannend, wel zijn er een paar 'benauwde' met name in het restaurant. Wat de sfeer nog enigszins ten goede komt.

Gelukkig zijn de spaarzame gore scènes dan wel weer erg goed in beeld gebracht en in Mai Charoenpura die Bus of Bood speelt kon ik me wel aardig inleven.

Kleine 2,5 sterren.

"Are we having fun now?"

Het zegt denk ik wel genoeg dat belangrijke namen als Don Mancini en Brad Dourif niet hebben meegewerkt aan deze titel.

In deze remake wordt de oorspronkelijke opzet van een pop die bezeten is door de geest van een moordenaar volledig overboord gegooid. In plaats daarvan krijg je nu te maken met een intelligente robot die door omstandigheden kampt met softwareproblemen, waardoor deze helemaal doordraait. AI gone bad zullen we maar zeggen.

De nieuwe speelgoedpop die voor Chucky moet doorgaan ziet er eigenlijk niet uit en boezemt nauwelijks angst in. Hiermee verlies je gelijk één van je sterkste speerpunten, ondanks dat het stemmenwerk van Mark Hamill adequaat is. Het helpt zeker niet dat de cast en dan met name de kindacteurs volledig inwisselbaar is, alleen het optreden van Aubrey Plaza is nog degelijk.

Op het gebied van horror valt er helaas ook vrij weinig te genieten, gezien het merendeel lijkt op een kinderfilm. Van de bloederige kills krijg je als kijker weinig mee, omdat deze veelal schokkerig in beeld worden gebracht; wat heeft Rated R dan voor nut?! Het enige waar ik mij wel mee kon vermaken zijn een aantal absurde momenten die lachwekkend overkomen.

Al met al is deze remake van 'Child's Play' overbodig te noemen. Je mist hier werkelijk niets aan.

Kleine 2,0 sterren.

Gisteren opgenomen en vanochtend gekeken en het was wel een aardige film over vriendschap. Met wat mooie scènes, acteerwerk was ook goed.

Ik geef 'm 3, 0 sterren.

Kan het nog saaier? Ik vond Sympathy for Mr. Vengeance al vrij saai, maar deze film overtreft het tien keer. Wederom weer met moeite uitgekeken.
Natuurlijk er zitten wat fraaie beelden tussen, maar als het verhaal je niets doet kunnen die beelden je ook wel gestolen worden.
En Gaem-Ja die wraak wilt nemen, daar komt ook niet al te veel van terecht in mijn ogen dan. Ze laat een customized wapen bouwen en eindstand zie je die niet eens gebruikt worden op de dader. Ja uit beeld, terwijl hij allang dood is...

Meh, een film om snel te vergeten. Toch wel interessant om de Vengeance trilogy te zien, heeft tenminste nog één goede film opgeleverd.

1, 0 Ster voor de moeite.

"That’s standard. Wow, things have changed."

Deze adaptatie van de gelijknamige serie uit de jaren '70 is de zoveelste in een rij van series die naar het grote doek zijn gebracht. Je zou bijna denken dat de inspiratie op is, omdat dit niet echt een aansprekende titel is.

Aan de basis staat een standaard buddy cop plot waarin twee tegenpolen moeten samenwerken; een motorcrosser die zijn vrouw terug wil winnen en een roekeloze FBI agent die corrupte dienders onderzoekt. Het verdere verloop laat zich al gauw raden en van het verhaal moet je zeker niet veel verwachten.

'CHiPs' is namelijk gericht op het maken van zoveel mogelijk schunnige grappen, met een focus op misogyne en homofobie. Het is simpelweg gezegd allemaal erg plat te noemen, maar op een bepaalde manier zie ik er de humor wel van in. Daarbij heb je aan Michael Peña en Dax Shepard twee aardige acteurs wier onderlinge chemie zeker zichtbaar is.

Duidelijk is dat de film sensationeel van opzet wil zijn. Maar door juist hiervoor te kiezen lijken verhaallijnen afgeraffeld te worden. Dit wordt weliswaar verbloemd door onderhoudende actiescènes die prima in beeld worden gebracht. Toch heb je als kijker meer behoefte aan scherpte, zoals men bijvoorbeeld iets beter deed met '21 Jump Street'.

Al met al een redelijke comedy die je moet liggen, maar het kan zeker slechter. Let trouwens op de cameo van Erik Estrada.

Kleine 2,5 sterren.

Na Ong-Bak en Tom Yum Goong gezien te hebben, kan ik dit filmpje natuurlijk niet overslaan.
Dit keer Yanin in plaats van Jaa en zijn kan zeker haar mannetje of beter gezegd vrouwtje wel staan in deze film.

Persoonlijk vind ik deze film beter dan de eerdere films van Pinkaew en dit keer omdat ik het (drama)verhaal wel pakken vind en beter uitgewerkt.
En dat in combinatie met de actie, dat weer uitmuntend gechoreografeerd is en in beeld wordt gebracht.

Enkele hoogtepunten zijn toch: het gevecht in de ijsfabriek, gevecht tegen de spast en op het laatst natuurlijk op de flat en uithangborden.

En zeker ook blijven zitten voor de 'bloopers' in de eindcredits, dan zie je pas echt wat voor pijniging de stuntmannen en Yanin hebben moeten doorstaan voor deze film.

Dikke 4,0 sterren.

EDIT: Over de titel Chocolate, dat slaat volgens mij op haar voorliefde voor de vele chocolaatjes in de vorm van smarties(?) die ze eet gedurende de film.