Opinions

Man wat een film was dit zeg, echt ik werd echt bang van die auto. En ook wel knap hoe ze dat zo gedaan hebben met zo weinig middelen in die tijd. Top film gewoon, ik zat vanaf het begin al in de juiste sfeer.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

Op zich wel iets beter dan deel één.
Zaten weer wat leuke kills in en de gore is zeker goed te noemen.
Vind het alleen wat ongeloofwaardig dat ChromeSkull dus nog blijkt te leven en na de eindcredits krijg je dus nog te zien dat hij een vrouw heeft die zwanger is. Vrij vaag allemaal net zoals de mensen de mensen die hem helpen.
Maar goed dat zal vast wel uitgelegd worden in deel drie.

2,5 Sterren.

Erg sterke film en toch wel realistisch gebrachte film over drie jongens die opeens superkrachten krijgen.
Het wordt rustig opgebouwd en de jongens halen in het begin veel grappen en grollen (met elkaar) uit. Tot het een serieuze toon aanneemt met een (negatieve) rol voor Andrew, die helemaal doordraait op het eind. Wat voor een grote eindclimax zorgt en hij uiteindelijk gedood wordt door Matt.
Overigens had de opbouw wel iets ingekort kunnen worden.

Wel erg goede special effects moet ik zeggen.

Ik heb trouwens de Director's Cut gezien, alleen ik kan nergens terugvinden wat voor extra scènes hierin te zien zijn. Maar wel de moeite waard.

Kleine 4,0 sterren.

"There's gonna be one speed, mine. If you can't keep up, don't step up. You'll just die."

Toch wel iets minder dan het eerste deel. Ik heb dan nog het geluk dat ik de director's cut heb gekeken waarin de gewelddadige scènes uitgebreider zijn.

Want qua verhaal kon het mij niet echt bekoren. Het pakte mij niet en het voelde gewoon oninteressant aan, het kwam allemaal erg ongeïnspireerd op me over. De 'origin' van Riddick zal vast erg boeiend zijn, maar zoals het hier werd uitgelegd was echt om te huilen. Het personage van Judi Dench was ook erg overbodig.

Het is wel duidelijk te zien dat deze film over een groter budget beschikt, helaas is dit niet af te zien aan de inconsistente kwaliteit van de special effects. Gelukkig blijft Vin Diesel in de rol van Riddick een bad ass en zitten er toch nog de nodige actiescènes in om het geheel vermakelijker te maken. Helaas redt dit de film niet en voelt het als een te lange zit aan.

Al met al is dit verrassend genoeg een zwakke opvolger, ondanks het grotere budget. Het kon allemaal zoveel beter, hopelijk is Riddick wel beter.

Kleine 2,5 sterren.

"All units take action."

Met alleen het plot in mijn achterhoofd deze film ingegaan en het is toch niet helemaal geworden wat ik ervan verwacht had.

Qua verhaal is het nogal formulewerk. Nu deert mij dat niet echt, ik stoorde mij meer aan de overbodige zijplotjes die nergens naartoe leiden. De bad guys zijn makkelijk te herkennen, maar aan de 'goede zijde' was het gissen welk lid bij welk team hoort. Er zijn blijkbaar twee SWAT-teams, maar hier moet je als kijker zelf achter zien te komen. De personages kwamen dan ook nogal generiek op mij over en zijn eigenlijk inwisselbaar.

Daarnaast zijn de actiescènes vrij tam en op één hand te tellen. Deze scènes bestaan voornamelijk uit standaard shootouts die niet zo bijzonder zijn te noemen. Er is een achtervolgingsscène aanwezig, maar de manier waarop die gemonteerd is; is om te huilen. Voor zo een dergelijke film verwachtte ik eigenlijk wat goede martial arts te zien, maar tot mijn verbazing zijn die volledig afwezig. Gelukkig gaat het in het laatste halfuur wel aardig los.

Overigens ziet de film er redelijk verouderd uit voor een jaren '00 productie, het leek meer of ik naar een film uit begin jaren '90 zat te kijken.

Al met al kan het er allemaal net mee door, maar voor een film afkomstig uit Hong Kong is dit schandelijk. Alleen kijken als je niks anders voorhanden hebt.

Kleine 2,5 sterren.

Het was op zich wel een goede film met zeer indrukwekkende gebeurtenissen. Maar ik denk dat ik toch net iets te veel verwachtingen van deze film had. Het deed me een beetje aan Lock, Stock and Two Smoking Barrels denken qua toevallige gebeurtenissen en story line.

Maar desondanks toch goed voor 3, 5 sterren.

"I shouldn't."

Op voorhand dacht ik dat deze titel de Maleficent (2014) behandeling zou krijgen, maar dat is helaas verre van waar.

Met 'Cinderella' weet Kenneth Branagh namelijk niets vernieuwend te brengen; hij kleurt plichtmatig binnen de lijntjes. Aan de hand daarvan word je als kijker door de - welbekende - plotpunten geleid, met hier en daar een minieme afwijking. Het is simpelweg weinig om enthousiast van te worden.

Opvallend is hoe zoetsappig de film is van opzet. Het begin snap ik op zich wel, maar om vervolgens alsmaar door te hameren op de "Have courage and be kind." boodschap, vind ik te veel van het goede. Wat dat betreft mag Ella opstandiger zijn en is Cate Blanchett te braaf als stiefmoeder. Daarnaast is de humor op momenten misplaatst te noemen.

Wat ik daarentegen wel kan waarderen is de vormgeving en de CGI. Als geheel ziet het er tot in de puntjes verzorgd uit, van de kostuums tot en met de weelderige decors. Bovendien worden karakteristieke scènes als de transformatie en de ontsnapping fenomenaal gebracht.

Al met al een vrij vlakke hervertelling van het beroemde sprookje. Hier had echt meer uitgehaald kunnen worden, jammer dat het lef daarvoor ontbreekt.

2,5 Sterren.

"We're choosing who dies."

Op de één of andere manier blijf ik een zwak houden voor dergelijke films waarin een groepje mensen is opgesloten in één ruimte.

Dat is zo ook niet anders in 'Circle'; 50 mensen die in een duistere kamer ontwaken en erachter moeten zien te komen hoe te ontsnappen. Het verschil in deze film zit 'm in het feit dat er iemand - ongeacht de omstandigheden - om de twee minuten het loodje legt en de gevangenen min of meer kunnen bepalen wie er volgt.

Op zich een prima opzet, vooral omdat er strikt wordt vastgehouden aan de simpele regels waaraan men gebonden is. Hierdoor ontstaan er geen rare fratsen en zit de spanning er wel aardig in. De groepsdynamiek speelt hier een grote rol in. Doordat de groep een grote verscheidenheid aan o.a. ras, geloof en seksuele voorkeur kent, worden er uiteraard ethische dilemma's gecreëerd. Wat dat betreft ga je als kijker nadenken wat je zou doen in een soortgelijke situatie.

Toch wringt de schoen daar, omdat er te veel personages zijn die over het algemeen vrij zwak worden neergezet. Om het maar niet over de diverse stereotypes te hebben. Op deze wijze neigt de film op momenten lachwekkend te worden, ondanks de serieuze toon. Daarentegen werkt de minimalistische stijl naar behoren, wat ervoor zorgt dat de mysterieuze sfeer consistent blijft.

Al met al een redelijke Sci-Fi, maar als korte film had dit denk ik beter gewerkt. Tevens doet de laatste minuut afbreuk aan het geheel.

2,5 Sterren.

Deze film heb ik echt een tijd terug gezien, maar wat ik me ervan kon herinneren was dat de Munk heel erg sterk acteerde en het droevige verhaal. Dat heeft echt zo een impact op me gemaakt, echt man wat een meesterlijke film is dit.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

Door de lage score op MovieMeter was ik ook enigszins sceptisch over deze film, maar ik ga mee met Onderhond en Fillumgek. Dit is toch wel een goede horror.

Met name de angst van de hoofdrolspeler Tommy is goed gevangen, mede door een sterk acterende Aneurin Barnard. Ik kreeg het er zelfs benauwd van en dat zegt wel wat.

Daarnaast is de claustrofobische sfeer ook erg goed neergezet, lekker duister en onheilspellend. Grauwe gebouwen, verlaten straten waar je je niet veilig voelt. En om uiteraard de bende straatkinderen niet te vergeten die nooit echt goed in beeld worden getoond, wat het des te angstaanjagender maakt.

Het verhaaltje stelt niet zoveel voor, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door de punten die ik al eerder heb genoemd.

Al met al toch wel een leuke horror om een keer gezien te hebben, beetje in de trant van Eden Lake (2008) en Ils (2006).

3,5 Sterren.

"I need a quote."

Een film van Alex Garland wekt altijd wel mijn interesse vanwege de wijze waarop hij de materie benadert.

Met 'Civil War' presenteert Garland een Amerikaanse burgeroorlog in de nabije toekomst. Tien jaar geleden zou dit nog ondenkbaar zijn geweest, maar sinds het presidentschap van Donald Trump is de geschetste situatie zelfs bijna de werkelijkheid geworden. In deze opzet volg je een groepje journalisten dat naar het Witte Huis in Washington D.C. afreist om een interview met de president af te dwingen.

Het blijft gissen naar de reden voor het conflict, maar intrigeren doet het zeker. Vooral omdat ik in eerste instantie dacht dat de chaos nog best mee zou vallen; boy was I wrong. Door de structuur van een roadmovie aan te houden, beland je als kijker van de ene vervreemdende situatie in de andere. Deze bizarre taferelen vallen zonder meer rauw op je dak en daardoor blijf je dan ook constant op je hoede.

Doordat je als het ware alles beschouwt vanuit de cameralens van de pers wordt er een bepaalde kille realiteit gecreëerd waarin zij louter het beeld vastleggen. Hierdoor kunnen anderen vragen stellen in zoverre dat nog mogelijk is. Deze aanpak komt op momenten zeer hard aan, met name doordat sommige personages deze werkelijkheid maar al te graag voor lief nemen. Wanneer het spektakel dan ook echt losbarst, kun je niets anders dan ademloos toekijken naar de gruwelijkheid die ironisch gezien spectaculair in beeld wordt gebracht met een knallend sound design.

Al met al een zeer indringende film van Garland. Mocht dit daadwerkelijk zijn laatste film zijn geweest, dan gaat hij in ieder geval out with a bang.

4,0 Sterren.

Op zich wel een aardige film om te zien, vooral die gast die Surandon inhuurt vond ik persoonlijk erg sterk overkomen. Waardoor ik des te meer verder wou kijken wat er zich nog meer zou kunnen ontrafelen gaandeweg de film.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

"What is this place?"

Ik had een toffe slasher verwacht, helaas wordt dit gebeuren wel erg tam gebracht.

Het gegeven is ietwat clichématig, wat op zich niet deert. De uitwerking laat gewoonweg veel te wensen over. Aan de opbouw ligt het niet, want die is prima. Maar eenmaal in het slacht-/ziekenhuis aangekomen, kabbelt de film meer voort dan dat het spannend wordt.

Dat ligt aan de vele plotgaten en onlogica die de ronde doen; wat een domme vrouwen zeg. Op een gegeven moment valt er door alle onzinnigheden dan ook geen touw meer aan vast te knopen, hoezeer de actrices hun best doen. Erg jammer, want hiermee kan zo veel meer gedaan worden.

Al met al een matige horror die je met te veel vragen achterlaat.

2,0 Sterren.

Toch wel een intrigerende film om te zien.

Iemand hersenspoelen waarna de dingen waarvan hij hield een hekel ontwikkelt tot kotsens aan toe en in het uiterste zelfs tot zelfmoord leid.

Sowieso het hele sfeertje is nogal apart te noemen. Alex die de hele tijd netjes praat naar Beethoven luistert, maar aan de andere kant elke avond aan het roven, verkrachten enz. is.Twee uitersten aan het werk eigenlijk.
Verder ook overal verwijzingen naar seks, schilderijen, kunstvoorwerpen enz. Ik moest stiekem wel lachen hoe die kattenvrouw met die kunst penis dood werd geslagen.

Wel respect voor McDowell, ik las op IMDB dat hij onder andere: bijna blind was geworden, gebroken ribben opliep en zelfs bijna verdronk. Hulde als je dat over hebt voor een rol.

Al met al een zeer originele film, goed voor 4, 0 sterren.

"I had shitty intel."

Deze titel heb ik meer gekeken vanwege Noomi Rapace.

Na 'Unlocked' heeft Rapace weer een actierol te pakken. Ditmaal komt ze opdraven als een bodyguard die een rijkeluiskindje moet beschermen. Op het eerste oog lijkt dit een gemakkelijk klusje te zijn, maar zodra er een poging tot ontvoering wordt gedaan, gaat het los. Althans, dat zou je denken.

Het narratief is vrij standaard; als kijker heb je het allemaal al veel eerder en beter uitgewerkt gezien. Hier valt dan ook weinig uit te halen, ondanks dat er gepoogd wordt om de hoofdpersonen iets van een achtergrond mee te geven. Dit is echter verspilde moeite, omdat het je nog steeds niets interesseert.

'Close' moet het duidelijk meer hebben van de - relatief rommelige - actie. Rapace staat hierin haar mannetje, vooral vanwege het feit dat ze al haar eigen stunts doet. Het is alleen jammer dat Sophie Nélisse de boel verpest, terwijl allerlei vergezochte samenzweringen iets van intrige moet opwekken. Gelukkig mogen de beelden van Marokko er zeker zijn.

Al met al een clichématige en bovenal inwisselbare actiefilm waar je niets aan mist. Wederom een misser van Netflix.

Kleine 2,5 sterren.

Vandaag in de bios gezien en het was wel een vermakelijke film, zo eentje die je met het verstand op 0 moet kijken eigenlijk.

Maar dan zijn er uiteraard ook de vele vragen na afloop van de film:

*Waar kwam die monster vandaan?
*Waarom overleven die gasten een helikopterongeluk?
*Waarom zit er night vision op een camera, die worden toch nog niet gemaakt voor de gewone consument?
*Waarom verliest die Hud zijn camera niet?

En ga zo maar door.

De special effects zaten wel goed in elkaar, verhaal stelde niet al te veel voor en echte diepgang van de karakters moet je niet verwachten.
Van deze film hou je of haat je, er zit gewoon geen tussenweg in.

Al met al geef ik 'm 3, 5 sterren.

"Logic doesn't apply to any of this."

Het was een grote verrassing toen Netflix onaangekondigd deze titel online gooide. Toch ben ik benieuwd hoe deze film in de bios zou zijn.

Deze franchise heeft mij sinds het eerste deel uit 2008 altijd weten te intrigeren, vooral vanwege het mysterie waarin dit universum gehuld is. '10 Cloverfield Lane' die na acht jaar volgde verklaart nog steeds weinig. Aan deze prequel is het om je als kijker van antwoorden te voorzien, althans dat wordt er gepretendeerd.

Aan de basis staat hiervoor een groepje astronauten dat middels een deeltjesversneller energie probeert op te wekken, omdat de aarde kampt met een energietekort. Waar de film nog gedegen opent lijkt men naargelang de weg kwijt te raken door verscheidene elementen te incorporeren uit andere films, gesteund door het spelen met dimensies. Hierdoor voelt het geheel aan als een samenraapsel, ondanks dat het op momenten nog best spannend wordt.

Het is duidelijk dat 'The Cloverfield Paradox' bezwijkt aan het schatplichtig zijn aan deze reeks, met name omdat enkele scènes op aarde achteraf toegevoegd zijn om maar de link te kunnen leggen; dat einde?! Als standalone film had dit mij denk ik beter gesmaakt. Daarvoor wordt de subplot rondom het personage van Gugu Mbatha-Raw te weinig eer aangedaan.

Al met al best een redelijke spin-off, maar de voorgaande delen zijn simpelweg te sterk om überhaupt te kunnen overtreffen. Ik ben alleen bang dat men nu te veel gaat voortborduren op het trucje om een film te nemen en er referenties aan te plakken, opdat het universum maar uitgebreid kan worden.

2,5 Sterren.

"What the fuck is wrong with that bear?"

Dat de film gebaseerd is op een waargebeurd verhaal klinkt krankzinnig, maar er is daadwerkelijk een beer geweest die zich te goed heeft gedaan aan coke. De enige kanttekening is wel dat de beer in kwestie niet op een moordtocht ging.

In de film gaan we terug naar de jaren '80. Vanuit een vliegtuig dropt een drugsmokkelaar tassen gevuld met cocaïne in het bos. Een zwarte beer stuit op het witte goedje en gaat hier helemaal op los. Ondertussen zijn er verscheidene nietsvermoedende bezoekers in het bos die ongewild slachtoffer van de beer worden.

Het gegeven is natuurlijk te absurd voor woorden, maar ik moet zeggen dat Elizabeth Banks er best iets aardigs van heeft gemaakt. De kleurrijke personages zijn geweldig, vooral om Margo Martindale en Isiah Whitlock Jr. ging ik goed stuk. Ik snap alleen niet waarom elk van hen voorzien moest worden van een achtergrondverhaal. Hierdoor is het qua narratief all over the place.

De beer zelf is overduidelijk gemaakt van CGI, maar dat mag de pret niet drukken. Er zitten namelijk meer dan genoeg gestoorde momenten in die erg grappig zijn. Daarbij mogen de bloederige kills er zeker zijn. Ik vind het wel een gemiste kans dat je nooit te zien krijgt hoe de beer in eerste instantie in aanraking komt met de coke.

Al met al is 'Cocaine Bear' een vermakelijke comedy geworden. Met een dergelijke premisse had ik dat vooraf eigenlijk niet verwacht, zolang je het gebeuren maar niet al te serieus neemt.

3,0 Sterren.

Op zich wel vermakelijk te noemen, alleen na verloop van tijd wordt het wel iets minder.
De combinatie tussen comedy en gore is wel aardig geslaagd. Met name om de bejaarden ging ik wel aardig stuk, vooral dan als die Hamish met z'n looprek probeert te ontkomen aan de zombies.
En ik moet bekennen dat ik het ook wel leuk vond toen Mental Mickey die zombie baby wegschopte dat uitgerekend tegen een bord voor geweld tegen kinderen aankwam.

Al met al leuk om een keer gezien te hebben.
3,0 Sterren.

"When you think about it, being straight is gay."

Blijkbaar een productie van CollegeHumor aan de opening credits te zien, nu heb ik hun sketches nooit echt denderend gevonden. Maar gelukkig ben ik in positieve zin erg verrast door deze film. Zo een beetje alles klopt er wel aan: gestoorde personages, gekke situaties, lekker veel geslaagde grappen en ga zo maar door.

Wat deze comedy onderscheidt van andere soortgelijke films, is dat het hart op de juiste plaats zit. Wat je vaak in zulke films ziet zijn banale plas- en poepgrappen en nog meer van dat soort onzin, maar niks van dat in deze film. Het is te merken dat Coffee Town inventief geschreven is en de grappen komen in gevatte dialogen goed naar voren, zo krijg je als kijker te maken met een paar goedlopende running gags.

Dit allemaal wordt ondersteund door een degelijke en aangename cast, waarbij iedereen perfect voor hun rol gecast lijkt te zijn. Opvallend om zanger Josh Groban te zien acteren en hij brengt het er zeker niet slecht van af, ondanks dat hij een redelijk geflipt personage moet neerzetten. Ik was ook erg gecharmeerd van Adrianne Palicki.

Al met al een uiterst vermakelijke comedy waar je wel goed stuk om zult gaan. Je krijgt er een feel good gevoel van en het kijkt lekker weg.

Dikke 3,5 sterren.

"Don't go anywhere."

Het gegeven klonk op zich wel interessant, helaas valt de film zelf erg tegen.

Er gebeurt vrijwel niks boeiends; het is eigenlijk een aaneenschakeling van slappe dialogen die nergens over gaan, gevolgd door een actiescène. Dit riedeltje wordt een paar keer herhaald tot het einde. Om vooral de vele plotgaten niet te vergeten, waardoor het geheel onlogisch overkomt. De spanning is dan ook ver te zoeken.

De cast stelt teleur en de manier waarop hun personages de ene idiote actie na de andere uithalen, is werkelijk stompzinnig te noemen. Dat er nog enige vorm van karakter uitdieping inzit is verspilde moeite, aangezien het kant noch wal raakt.

Al met al weinig memorabel, er zijn veel betere films in dit genre te vinden.

Kleine 1,5 sterren.

"Are you tired, old man?"

Met het origineel ben ik niet bekend, maar het spreekt van vertrouwen dat Hans Petter Moland ook de remake op zich heeft genomen.

Liam Neeson mag voor de zoveelste keer komen opdraven als vader die wraak neemt; je zou denken dat zijn agent hem expres dergelijke scripts toestuurt... Ditmaal speelt hij de rol van een sneeuwruimer wiens zoon wordt vermoord. Het is een standaard uitgangspunt om het dodental snel op te drijven en Neeson zijn ding te laten doen.

In eerste instantie wordt er een prima sfeertje gecreëerd middels de besneeuwde setting waartegen het merendeel plaatsvindt. Maar naargelang er meer personages - met de meest rare bijnamen - geïntroduceerd worden en een overkill aan subplotjes geëxploreerd wordt, ben je mij kwijt. Het zorgt voor een vermoeiend narratief dat geforceerd gevat overkomt. Dat de zwarte humor veelal hit-and-miss is draagt daar ook aan bij.

Op deze wijze ga je als kijker van kill naar kill, terwijl er niets bijzonders gebeurt om je geboeid te houden. Het is geen verrassing dat 'Cold Pursuit' qua tonaliteit nauwelijks maat weet te houden. Zo krijg je Tom Bateman die als bad guy veel doet denken aan een fout tekenfilmfiguur en Neeson die op de automatische piloot speelt. Weliswaar zijn er hier en daar een paar aardige momenten, maar helaas wordt er nooit verder op doorgepakt.

Al met al een vrij matige actiefilm. Eerder heeft Neeson aangegeven dat dit zijn laatste actierol zal zijn, hopelijk houdt hij zijn woord.

Dikke 2,0 sterren.

Heerlijke film om te zien, met geweldige rollen van Cruise en Foxx. Deze film heeft mij echt niet verveeld en ik bleef geboeid kijken van het begin tot het eind. Verder is de actie gewoon goed in deze film en ik heb ook wel van de dialogen genoten.

Ik geef 'm 4, 5 sterren.

Verrassend vermakelijk vervolg...

Waar ik The Collector (1,5 sterren) maar een waardeloze film vond, ben ik volledig verrast door dit vervolg. Deze film voelde naar mijn mening gewoon beter aan, ook omdat de setting is verplaatst naar de schuilplaats van The Collector.

De film begint gelijk al goed in de discotheek met zowaar echte clubmuziek alvorens er allerlei mechanieken in gang worden gezet om alle feestgangers letterlijk te kortwieken en te vermalen.

Om vervolgens bij het hotel aan te komen waar het meer een soort van actiefilm wordt, al is dit gelukkig van korte duur. De handlangers - grappig om te zien dat Bubbles uit The Wire er één van is - waar Arkin mee binnenkomt worden gelukkig één voor één al snel afgemaakt.
De scène met The Collector die een machinegeweer in zijn handen heeft en zijn twee (schoot)honden op Arkin en de rest loslaat was echt nice.

Al met al een zeer vermakelijke film met genoeg gore en wrede kills. Plus dat de film lekker kort is houdt de vaart er goed in.

Overigens was het al duidelijk dat dit een trilogie zou worden, het laatste deel gaat als het goed is: 'The Collected' heten.

3,5 Sterren.

Vannacht maar eens gekeken en wat een wannabe Saw/Hostel is dit toch zeg en het doet weinig goed wat de andere films wel deden.

Het verhaal gaat sowieso nergens over en is gewoon een kapstok voor de vele gruwelijke traps, verminkingen enz.

Over de traps gesproken, hoe mensen door die vallen werden gekild zag er echt amateuristisch uit. Het had wel wat meer rauwer gemogen. Wel zaten er wat leuke dingen in zoals: die berenvallen, de kat die hij wou redden en dat met die beesten die in de buik gaan.

Verder zaten er echt te onnozele dingen in: hoe kan die Collector al die vallen zo snel opzetten, waar heeft dat meisje zich de hele tijd verstopt en net als hij uit het huis wil ontsnappen laat ze zichzelf zien, Collector die een een kroonluchter met messen op zich krijgt en het overleeft en ga zo nog maar even door.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar te amateuristisch in beeld gebracht, hetzelfde geldt voor het verhaal. Hopelijk komt er geen vervolg.

Overigens wel lachen om die Madeline Zima (kleine meisje uit The Nanny) te zien en dat ze zo laag is gezakt dat ze haar borsten moet flashen om tegenwoordig aan rollen te komen.

1, 5 Sterren.

"Not so much of a welcoming committee this time."

Lachen om te zien dat dit afkomstig is van de regisseur van One Point O (2004).

Op zich begint het interessant; er wordt een korte schets gegeven omtrent de huidige leefsituatie en aan welke regels men zich moet houden. Op deze manier wordt er een aardig post-apocalyptisch wereldje gecreëerd, zeker met de vormgeving binnenshuis. Hoewel je wel zou kunnen spreken van een 'dertien in een dozijn film', aangezien je de meeste ideeën als kijker al eerder en beter hebt gezien.

Jammer genoeg is niet alles even goed uitgewerkt. Met name als men zich buiten begeeft, is er vrijwel niets te merken van de winterse setting. Daarvoor ziet het er net te nep uit en zitten er wat fouten in qua meteorologie. De ondermaatse CGI helpt daar niet bij, waardoor het af en toe afleidend werkt. Daartegenover is het mysterie rondom de bad guys best oké, wat zich resulteert in een aantal toffe actiescènes.

Al met al is 'The Colony' een redelijke Sci-Fi voor tussendoor, mits je rekening houdt met een hoog B-film gehalte en afleidende CGI.

Kleine 2,5 sterren.

"This isn't a movie, nothing's going to happen."

Dit is typisch een film die je in de juiste stemming moet zien.

Je wordt meegenomen naar Columbus, Indiana waar Casey en Jin elkaar per toeval ontmoeten. Enerzijds zorgt Casey voor haar moeder die herstellende is van een verslaving en anderzijds is Jin in het stadje om zijn vader te bezoeken die in coma ligt. Beiden lijken in eerste instantie niets met elkaar gemeen te hebben, maar dat verandert langzamerhand.

Op deze wijze kabbelt 'Columbus' voort. Het is intrigerend om te zien hoe twee personages - die duidelijk worstelen met hun leven - nader tot elkaar komen. Dit uit zich in de alledaagse gesprekken die op den duur persoonlijker en confronterend worden. Het laat een bepaalde groei zien die beiden moeten doormaken. Ik was al een fan van de meer serieuze kant van John Cho en hier zet hij wederom een goede prestatie neer. Haley Lu Richardson kende ik nog niet, maar zij doet zeker niet onder voor Cho.

Er wordt op een gegeven moment gesproken over helende architectuur en in een zekere zin geldt dat ook voor deze film. Als kijker kun je namelijk niets anders doen dan genieten van de beeldschone cinematografie. Kogonada slaagt erin om met elke shot een verhaal op zichzelf te vertellen; zijn ervaring met video essays komt hier naar voren. Hoe er in elke scène gespeeld wordt met de symmetrie en compositie is al een prestatie op zich, chapeau.

Al met al een zeer prachtig en intiem drama. De bijbehorende les in architectuur is eveneens te prijzen.

Dikke 3,5 sterren.

Ik wou dat ik hetzelfde kon zeggen als jullie, maar ik vond er niet al te veel aan. Ik leek er maar niet in te komen en echt spannend vond ik het nooit worden + het verhaal was best wel matig. De sfeer was op sommige momenten wel goed, maar meer dan dat ook niet.

Ik geef 'm 2, 5 sterren.

Spaanse Fast and Furious.

En helaas geen al te beste variant.

De vele plotwendingen doen het verhaal geen goed, waardoor het aan alle kanten rammelt. De onlogische keuzes van de verscheidene personages helpen hier zeker niet bij. Gelukkig scheelt het dat het acteerwerk gedegen is en helpt het dat Adriana Ugarte een mooie verschijning is.

Dan zou je voor zo een dergelijke film bij de actiescènes wel goed moeten zitten zou je als kijker denken, helaas kom je hier ook vrij bedrogen uit. Weliswaar zijn er een hoop snelle bolides in Combustión te vinden. Maar de race scènes zien er nog geen eens zo spectaculair uit, met de generieke dubstep muziek hieronder zijn deze scènes dan ook redelijk te verwaarlozen.

Al met al een erg matige poging van de Spaanse filmindustrie om in te springen op de Fast and Furious reeks.

Kleine 2,0 sterren.

Kinderen in horrors doen het altijd wel goed en zo ook in Come Out and Play, alhoewel niet helemaal geslaagd.

Afgezien van de langzame start, kijkt de film best aardig weg. Het wordt nergens echt schokkend en/of goor zoals Elineloves al zegt, maar desondanks zit de spanning er goed in en het bleef me tot op een zekere hoogte wel geboeid houden.
Alleen is het jammer te noemen dat de film tegen het einde aan ietwat uit de bocht vliegt met Francis die een groep kinderen doodschiet, dat zag er wel erg amateuristisch uit en uiteraard als hij zelf neergeschoten wordt door de marinier(?).

Daarnaast vond ik de kinderen niet al te dreigend overkomen, het was toch net iets teveel speels. Ondanks dat ze wat gruwelijke daden verrichten die helaas niet vol in beeld gebracht worden. Overigens had de miskraam(?) ook wel wat beter gekund.

Al met al een redelijke film die wel aardig wegkijkt, maar het had van mij veel extremer mogen zijn om in zijn doel te slagen.

2,5 Sterren.