Opinions

"This Package gets delivered."

Met deze film bewijst Oklahoma Ward dat hij met minimale middelen iets fatsoenlijks kan neerzetten.

Qua verhaal heeft het dan weer wel weinig om het lijf; als kijker krijg je een dun achtergrondverhaaltje voorgeschoteld en daar moet je het mee doen. En dat is best jammer te noemen, omdat het gegeven er interessant genoeg voor is. Hierbij kon er ook iets meer met de personages gedaan worden, met name van Tank - die blijkbaar nog nooit van bepantsering heeft gehoord - had ik graag meer willen weten.

Wat dat betreft doet 'Crawl or Die' zijn naam eer aan. Over het algemeen zie je alleen het team in een nauwer wordende tunnel achterna gezeten worden door een 'gevaarte'. Ik moet zeggen dat dit er visueel degelijk uitziet, hoewel het op momenten erg donker is.

Helaas snijdt de film zichzelf in de vingers, omdat er te veel tijd besteedt wordt aan het tonen van mensen die vastzitten in een tunnel. Op zich wordt er wel een aardig claustrofobisch sfeertje gecreëerd, maar het blijft erin hangen waardoor het de langdradige kant opgaat. In dat opzicht had het geheel iets meer actie kunnen gebruiken.

Al met al oké, maar de pacing had beter gekund. Desondanks ziet het er voor een low budget film prima uit. Overigens las ik dat dit een trilogie gaat worden en de regisseur heeft aangegeven dat de vervolgen grootser zullen worden. In ieder geval iets om naar uit te kijken.

Dikke 2,0 sterren.

"What are we dealing with?"

Van de producers van Wolf Creek (2005) zie ik, al wordt dat niveau in deze productie niet gehaald.

Deze film is eigenlijk formulewerk ten top; het lijkt alsof men gewoon wat elementen uit enkele bekende Sci-Fi films heeft genomen en in 'Crawlspace' heeft geplempt. Een hoop clichés bij elkaar dus. Wel wordt er een poging gedaan om het verhaal 'slim' over te laten komen, maar deze mist vanzelfsprekend zijn uitwerking.

De spanning is dan ook ver te zoeken, ondanks de enigszins claustrofobische setting. Het resulteert zich in een hoop - hersenloze - luidruchtigheid zonder enig doel. Hierbij helpt het niet dat je als kijker geen binding krijgt met de veelal lompe personages. Wat dat betreft is het acteerwerk gewoonweg ondermaats te noemen. Om het vooral maar niet te hebben over de onzinnige dialogen.

Al met al waardeloos, er zijn zo veel genregenoten te vinden die dit gegeven beter hebben uitgewerkt.

1,0 Sterren.

"So your family is rich?"

Het is te prijzen dat men het aandurft om een Amerikaanse productie uit te brengen met een volledig Aziatische cast.

Het uitgangspunt heeft iets weg van een moderne 'Cinderella' waar middenklasse docente Rachel een reis met haar nieuwe vriend Nick maakt om een bruiloft bij te wonen. Laatstgenoemde heeft enkel nog niet onthuld dat hij eigenlijk uit een schatrijke familie komt en de eerste in rij is om het familiebedrijf over te nemen.

Wat volgt is een vrij voorspelbaar narratief waar de nodige clichés niet mogen ontbreken. Hierin wordt Rachel op alle manieren dwars gezeten, terwijl ze haar best doet om iedereen te pleasen. Als kijker word je meegenomen naar verscheidene grootse locaties waar de extravagante uitspattingen de boventoon voeren; scènes zoals de bruiloft en het slot zijn prachtig. Jon M. Chu weet het allemaal prima in beeld te brengen, maar vergeet ondertussen dat er meer hoort te spelen.

In 'Crazy Rich Asians' schuilen er namelijk interessante thema's die onder andere ingaan op dwingende Aziatische familiewaarden en het loslaten van materialisme. Slechts in een paar scènes komt dit goed naar voren en besef je dat er kansen onbenut gebleven worden. Met name de momenten tussen Constance Wu en Michelle Yeoh zijn sterk.

Al met al een vermakelijke romcom die de bekende platgetreden paden bewandelt, maar desondanks zeker de moeite waard alleen al om de Aziatische cast. Volgens de laatste berichten zou er al een vervolg in de pijplijn zitten, wat ik louter kan toejuichen.

Dikke 3,0 sterren.

Eén gekke samoerai versus 400.

Dit is zonder meer een gestoord project te noemen.

Blijkbaar is Miyamoto Musashi een legendarische samoerai. Al heb je die informatie niet nodig voor deze film. Eigenlijk heb je geen enkele voorkennis nodig, gezien er louter een korte proloog is alvorens het grootse gevecht tegen 400 bad guys (ik heb ze niet geteld) kan beginnen.

'Crazy Samurai Musashi' draait om de gimmick dat het in één take van 77 minuten is opgenomen. Het is lovenswaardig. Daarbij is de performance van Tak Sakaguchi zeer indrukwekkend; je zal het maar kunnen om zo lang te moeten vechten. Verder moet je het karige verhaal maar laten voor wat het is.

Des te jammer dat de actie veelal repetitief is. Als kijker zie je te veel de rug van Musashi tegenover vijanden die één voor één aanvallen. Het is best knullig hoe een neergeslagen vijand uit beeld rent om vervolgens weer achteraan te sluiten als nieuw slachtvee... Zijn katana blijft ook opmerkelijk schoon. Hier en daar zit er een hoogtepunt tussen, maar het rechtvaardigt deze lange speelduur niet.

Al met al een nogal mislukt, edoch indrukwekkend experiment. Graag had ik het bondiger gezien en meer zoals de epiloog.

Kleine 3,0 sterren.

Gisteren in de bios gezien en op zich wel een vermakelijke film. Carell die een goede loser neerzet en Gosling als een echte ladies man. De scènes tussen deze twee waren echt heerlijk, met name de dating scènes.
Wel lachen dat iedereen op het laatst een connectie met elkaar blijkt te hebben en props voor de muziek dat zat ook wel goed in elkaar.

Een echte aanrader om met vrouwelijk gezelschap te kijken.

3,0 Sterren.

"What's heaven?"

Op basis van de poster dacht ik een wannabe versie van 'Star Wars' te zien. Gelukkig valt dat nog mee.

Gareth Edwards presenteert hier de nabije toekomst van 2065. Hier woedt er een hevige strijd tussen mensen en kunstmatige intelligentie. Om de oorlog te winnen, moet soldaat Joshua op zoek gaan naar de maker van een nieuw superwapen. Hij ontdekt dat de vork toch net iets anders in de steel steekt.

Met dit concept worden er een aantal - potentieel - interessante thema's aangekaart, echter lijkt men niet de tijd te willen nemen om deze te exploreren. Hierdoor blijft het geheel vrij vlak, ondanks verwoede pogingen om de personages te voorzien van de nodige emotie; in de laatste akte gaat het werkelijk alle kanten op. Mij deed het helaas niet zo veel.

Visueel gezien valt er als kijker dan weer wel volop te beleven. De gecreëerde wereld ziet er prachtig uit, vooral hoe de robots zich als mensen gedragen in het straatbeeld. Het is duidelijk te merken dat er goed is gekeken naar de Sci-Fi klassiekers, waardoor de originaliteit enigszins ontbreekt. Veel lijkt het niet uit te maken, gezien er vol wordt ingezet op actie. Jammer genoeg komt dat het narratief niet ten goede.

Al met al is 'The Creator' een aardige Sci-Fi, maar als liefhebber kreeg ik wel het gevoel dat hier meer uit te halen zou zijn.

Dikke 3,0 sterren.

"If I fight, you fight."

De tweede samenwerking tussen Ryan Coogler en Michael B. Jordan pakt wederom goed uit.

Om eerlijk te zijn had ik niet verwacht dat nog een deel in de befaamde franchise rondom Rocky iets zou toevoegen, zelfs Sylvester Stallone had er zijn bedenkingen over en is met veel moeite overgehaald door Coogler om toch mee te doen. Men heeft er goed aan gedaan om het stokje door te geven aan de zoon van Apollo; Adonis die met behulp van Rocky alsnog in de voetsporen van zijn vader wil treden.

'Creed' draait voornamelijk om de band tussen Adonis en Rocky, wat erg mooi is om te zien. Enerzijds omdat er een soort van vader-zoonrelatie ontstaat en anderzijds vanwege het sterke spel van zowel Jordan als Stallone. Met name laatstgenoemde komt sympathiek over, wat zich resulteert in de manier waarop Balboa weet te motiveren en de extra laag die hij zijn iconisch, doorleefde personage meegeeft.

Desondanks kan de film niet ontsnappen aan de nodige clichés en een stukje melodrama. Het is dan ook te danken aan de uitwerking dat je het als kijker voor lief neemt. Je wordt namelijk ondergedompeld in Philadelphia die levendig in beeld wordt gebracht, bovendien krijgen standaard dingen als een trainingsmontage iets extra's mee. Daarbij zijn de bokswedstrijden dynamisch van opzet, waardoor de klappen harder lijken aan te komen.

Al met al een geweldige spin-off die de franchise eer aan doet. Kom maar op met deel twee.

3,5 Sterren.

"This is more than just a fight."

De voorganger was erg geslaagd, dus de verwachtingen voor dit vervolg zijn logischerwijs hooggespannen te noemen. Het is alleen jammer dat Ryan Coogler niet meer van de partij is.

De nieuwe uitdager komt ditmaal in de vorm van Viktor Drago (zoon van), wat natuurlijk gepaard gaat met veel historie en oud zeer. Met name als Rocky en Drago tegenover elkaar staan is dit te voelen. Daarnaast staat er nu meer op het spel, omdat een gezinsuitbreiding aanstaande is in het huis van Adonis. Het maakt de nalatenschap van Apollo Creed gewichtiger.

Het persoonlijk drama wordt dan ook beter uitgelicht; beide partijen hebben zo hun eigen motieven om verlossing te zoeken. Hoewel de gedachtegang van Adonis enigszins wisselvallig blijft. Aan het sterke spel van Michael B. Jordan en Sylvester Stallone is het wederom te danken dat je als kijker met de personages meeleeft. Daarbij ben ik blij dat Tessa Thompson nu iets meer te doen krijgt.

Op een formulematige wijze loodst Steven Caple Jr. je door de clichés heen, maar dat is niet erg. Als liefhebber kun je namelijk louter genieten van: de trainingsmontages, de vele tegenslagen en uiteraard de bokswedstrijden. De knipogen naar 'Rocky IV' zijn bovendien een leuke aanvulling. Helaas mis ik de visuele vernuftigheden waar Coogler je op trakteerde in het vorige deel, maar dat mag de pret zeker niet drukken voor 'Creed II'.

Al met al een prima vervolg. Ik ben alleen wel benieuwd hoe de reeks nu verder gaat, gezien Stallone hoogstwaarschijnlijk heeft afgezwaaid.

Dikke 3,5 sterren.

"You out there boxing. I need you to start fighting."

Michael B. Jordan heeft het zichzelf niet makkelijk gemaakt om nota bene voor deze film zijn regiedebuut te maken, maar het gaat hem zeker niet onaardig af moet ik zeggen.

In 'Creed III' zijn we inmiddels vijf jaar verder en is Adonis gepensioneerd. Hij rust op zijn lauweren door zich te richten op zijn gezinsleven en de boksschool die hij runt. Het gaat hem allemaal vrij gemoedelijk af, maar een oude jeugdvriend gooit roet in het eten.

Dit vervolg lijkt meer de donkere kant op te zoeken. Er wordt getracht om een emotioneel complex verleden te schetsen, maar voor mijn gevoel komt het allemaal niet zo lekker uit de verf. Daarvoor blijft het geheel te vlak, vooral omdat de nodige rauwheid ontbreekt. Dit is zeker te merken aan de flow en de gehaastheid waarmee alles in beweging wordt gebracht, zonde.

Met Jonathan Majors heb je een waardige antagonist te pakken, des te jammer dat hij zo weinig te doen krijgt. Als kijker vergeet je al het opgeklopte drama gelukkig al gauw zodra men weer in de ring stapt. Deze scènes zijn zonder meer wervelend te noemen; het is duidelijk te zien dat Jordan zijn inspiratie uit anime heeft gehaald.

Al met al best een aardig vervolg, maar hier had echt veel meer uitgehaald kunnen worden. De - plotselinge - afwezigheid van Sylvester Stallone is ook een smetje, maar ergens wel te begrijpen.

3,0 Sterren.

Redelijke film, met een goede setting, redelijke geacteerd, alleen helaas nooit echt eng te noemen.

2,5 Sterren.

"It's not a ghost story, it's a story with a ghost in it."

De visie van Guillermo del Toro is duidelijk te zien, maar naar mijn mening komt het niet helemaal uit de verf.

Vanaf het begin wordt er leuk gespeeld met het gebeuren rondom geesten en lijkt het zelfs metaforisch te werken. Er wordt een simplistisch verhaaltje opgezet dat niet veel om het lijf heeft en voornamelijk erg voorspelbaar is. Het is aan de gedegen cast te danken dat dit gedeelte nog enigszins onderhoudend blijft.

Je zou kunnen zeggen dat 'Crimson Peak' meer style over substance is; de vormgeving is geweldig, waar het qua inhoud tekortschiet. Het afgelegen Allerdale Hall neemt een prominente rol in en is ook alles wat je als kijker bij een spookhuis verwacht. Het enorme landhuis ademt namelijk één en al sfeer uit. Del Toro weet de daarbij komende gotiek in al zijn facetten goed te benutten.

Toch steekt het dat de film nauwelijks spannend wordt. Het geheel wordt weliswaar zorgvuldig opgebouwd, maar van geesten die opzichtig uit CGI bestaan word ik niet bang. Bovendien wordt het al gauw repetitief middels nietszeggende dialogen en Mia Wasikowska die voor de zoveelste keer - doelloos - rondwaart in het huis. Alleen de finale kan de boel nog wakker schudden.

Al met al is dit best aardig voor wat het is, maar voor mijn gevoel had hier meer in gezeten.

Kleine 3,0 sterren.

Op zich wel een vermakelijke tijdreis film, maar ik kon me er toch niet echt goed in kwijt.

Dat gedoe dat Hector steeds hetzelfde moet doen, terwijl hij eigenlijk al soort van weet wat er gaat gebeuren. Hij kan toch gewoon de loop der dingen veranderen en hoe knullig is het als hij zichzelf probeert te stoppen of killen met het busje, dat hij dan zelf ook verongelukt. Een echte antiheld dus.
En uiteindelijk begint het dus allemaal weer opnieuw...
Wat ik me bij zulke films afvraag is hoe het nou begonnen is, want het kan niet zomaar zo zijn dat Hector zichzelf wil vermoorden.

Er is trouwens een Hector vier. Bij het begin rond 3.35 als Hector de telefoon opneemt zie je hem in de bosjes staan.

3, 5 Sterren van mij.

"Don't. It could be dangerous."

Vanochtend in de bios meegepakt en ik werd aangenaam verrast moet ik zeggen. Ik had niet al teveel voorkennis, het enige wat ik wist is dat het over een gezin in de prehistorie gaat.

De film begint met een leuke introductie in de vorm van grottenschilderingen en de regels van The Croods, om vervolgens daarvan af stappen en in de wonderschone wereld te stappen.

Qua verhaal is het vrij standaard, maar dat deerde mij niet echt. Want de visuele vormgeving is echt fantastisch te noemen. Het ziet er allemaal zo levendig en gedetailleerd uit, met name later in de film als ze in het bos terecht komen.

Normaal gesproken ben ik niet zo een fan van 3D, maar wat betreft deze film is het zeker wel een toegevoegde waarde.

De voice acting is ook top en hiervoor zijn zeker niet de minste namen ingeschakeld, o.a.: Nicolas Cage, Emma Stone en Ryan Reynolds. Met name Cage die de stem van Grug doet vond ik erg sympathiek overkomen, wat mij betreft mag hij wel vaker stemmenwerk doen.

Tot slot vind ik het grootste pluspunt van deze film ook de humor, ik denk dat ik nog nooit zo vaak heb gelachen om een animatiefilm. Er zitten genoeg grappen en interessante situaties in, ook voor de volwassenen valt er genoeg te lachen met hier en daar een schoonmoeder grap.

Al met al een zeer geslaagde animatiefilm, zeker wel de moeite waard om eens te kijken; ook als je niet van animatiefilms houdt.

Dikke 3,5 sterren.

"It can't rain all the time."

Bij deze cultfilm moet ik altijd denken aan de wijze waarop Sting zichzelf opnieuw heeft uitgevonden in zijn tijd bij WCW. Daarnaast blijft deze titel onlosmakelijk verbonden met de dood van Brandon Lee. Derhalve is het best raar dat ik zo lang heb gewacht met het kijken van deze film.

In zijn laatste rol speelt Lee een wreker die terugkeert uit de dood om wraak te nemen op zijn belagers. Het is een simpele opzet die vrij weinig om het lijf heeft. Er is ook een plan in werking om zijn krachten te stelen, maar veel moet je daarvan niet verwachten.

'The Crow' moet het namelijk meer hebben van de visuele stijl. Het voelt lekker duister aan in de gotische stad die overgoten is met een neo-noir sausje; het zweven van de camera door de straten is onheilspellend. Voor mij had het alleen wel iets grimmiger gemogen door de cheesy dialogen weg te laten en de humor is erg misplaatst te noemen.

De vertolking van Lee is zeker energiek, hoewel de dramatische scènes niet helemaal overtuigen. Hij geeft in ieder geval alles. Des te jammer dat zijn pad naar wraak enigszins om zeep wordt geholpen door de montage. De actie is weliswaar aardig, maar dan moet je het wel duidelijk kunnen zien. Eveneens zijn de platte bad guys storend.

Al met al een intrigerende actiefilm met enorm veel potentie, echter is het zonde dat het allemaal niet zo goed uit de verf komt.

Dikke 2,5 sterren.

"Hey, life goes on, right?"

Thomas Jane is zowat onherkenbaar in deze film, wat een transformatie zeg.

Het gegeven van een veteraan die een groentje onder zijn hoede neemt tijdens een patrouille heb je natuurlijk al eerder gezien. De nieuweling probeert uiteraard alles volgens het boekje te doen, terwijl de veteraan er zo zijn eigen regels op nahoudt. Het doet mij een beetje denken aan een 'Training Day'.

Zo volgen we deze twee agenten tijdens hun nachtelijke ronde, waarbij de meest opmerkelijke dingen voorbij komen. Qua toon lijkt het soms over het randje te gaan, maar de spanning zit er altijd wel goed in. Bepaalde zaken moet je dan ook met een korreltje zout nemen; zoveel gebeurtenissen in één avond is wel erg overdreven.

Men propt er net iets te veel subplotjes in, waardoor de film bijna overvol raakt. De interessante dynamiek tussen de personages van Jane en Luke Kleintank zorgt er gelukkig voor dat het merendeel werkt. Daarbij kan ik het rauwe tintje van 'Crown Vic' zeker waarderen. De sfeervolle nachtelijke beelden en de wijze waarop de iconische politieauto in de spotlight staat, is mooi meegenomen.

Al met al een solide misdaadfilm, maar je moet er wel rekening mee houden dat er soms een loopje wordt genomen met de geloofwaardigheid.

Dikke 3,0 sterren.

"You keep driving down this road, you're all gonna die."

Ik had weer eens zin in een found footage horror, maar dit is 'm toch niet helemaal geworden.

Het is wederom het - clichématige - gegeven van wat jongeren die verdwaald raken op een road-trip met alle gevolgen van dien en excuses om maar door te blijven filmen. Op zich kent het wel een aardige opbouw voor het losgaat.

Eenmaal aangekomen bij het kat-en-muisspel zit de spanning er best goed in. Als kijker blijft het gissen wat er zoal voorgevallen is en hoe het zit met de mysterieuze rednecks. Alleen jammer dat de cast niet echt meewerkt; wat een hysterisch gekrijs is het op momenten. 'Crowsnest' verliest hier zijn kracht, waardoor de sleur erin komt.

Daarnaast had het camerawerk beter gekund, het is te schokkerig voor mijn doen. Ik begrijp dat de film realistisch wil overkomen, maar dit kan stukken beter. De staticiteit die geregeld in beeld kruipt, is onlogisch aangezien het een nieuwe camera is.

Al met al een matige horror die niets nieuws onder de zon biedt.

2,0 Sterren.

"Really, Nic, a possessed nun story?"

Xavier Gens is een regisseur die ik tot nu toe altijd heb kunnen waarderen, maar dat hij hedendaags met zo een film op de proppen komt is teleurstellend te noemen.

'The Crucifixion' is namelijk de zoveelste film gebaseerd op een waargebeurd verhaal, met daarbovenop een uitgekauwde exorcisme. De schrijvers achter onder andere 'The Conjuring' hadden blijkbaar nog een scenario liggen die ze kwijt moesten. Ditmaal mag een wantrouwende journaliste gaan onderzoeken of de dood van een non te wijten is aan moord of een exorcisme die verkeerd is gegaan.

Het verloop kenmerkt zich door de traagheid waarin de journaliste verscheidene betrokkenen interviewt, om vervolgens een rapportage uit te brengen aan haar hoofdredacteur. Ondertussen speelt er nog een jeugdtrauma mee om de ellende compleet te maken. Het trekt allemaal op niets en dat zo een beetje elke Roemeen in het dorpje Engels kan praten is ook lachwekkend.

Mede door de flashbackstructuur kom ik als kijker nooit helemaal in de film. Middels het gebruik van de bekende jump scares en clichés tracht Gens de boel nog op te schudden, maar het mag allemaal niet baten; als geheel voelt het te makkelijk aan. De sfeervolle beelden rondom de locatie ogen weliswaar prachtig, echter kun je daarmee de leegheid niet verbloemen.

Al met al een matige horror die verzand in te veel uitleg en weinig spanning. Hopelijk is 'Cold Skin' - die later dit jaar uitkomt - wel beter.

Krappe 2,5 sterren.

Verfrissende thriller.

Ik zag dit niet echt aankomen als ik eerlijk ben. De hele tijd leek het alsof ik naar een standaard tienerthriller aan het kijken was met een nogal naïef meisje (Bess) dat wel erg into haar 'crush' Scott is. En gedurende de film lijkt het dan ook alsof ze steeds gekker wordt.

De film kabbelt lekker voort met de verscheidene personages die de film interessant houden, tot er na ruim een uur opeens aan de handrem getrokken wordt en er een grote plotwending plaatsvindt. Dit zag ik niet echt aankomen en dit plaatste alles weer in een ander perspectief. En ik de hele tijd maar denken dat die arme Bess een psycho stalker was, blijkt het gewoon Andie te zijn.
Persoonlijk hou ik wel van wendingen; waarbij je de hele tijd denkt dat je naar rechts gaat, maar ondertussen de hele tijd naar links bleek te zijn gegaan.

Dat de focus niet alleen op Scott wordt gericht maakt de film wat mij betreft wel interessanter. Zo heeft ieder zijn/haar motief en dit zorgt er dan ook voor dat je blijft kijken om uit te vinden waar dit allemaal naartoe leidt. De verschillende zijplotjes voegen dan ook zeker iets toe aan het verhaal.

Al met al een zeer sterke thriller die mij echt verrast heeft. De film kent een interessante sfeer met een goede soundtrack. Het anderhalfuur vloog voor mij dan ook zo voorbij.

Dikke 3,5 sterren.

"Do people actually buy this shit?"

De zoveelste found footage film, maar nog geen eens zo onaardig eigenlijk.

Het concept van een crew die op zoek gaat naar paranormale verschijnselen is wel lachen, omdat ze in deze film min of meer zulke tv-series op de hak nemen. Je ziet ze ook echt bespreken van wat wel werkt, wat niet en hoe bepaalde verschijnselen geënsceneerd (moeten) worden. De eerste helft van de film is dan ook erg luchtig met dit soort onzin en langzamerhand wordt de overgang gemaakt naar het tweede deel waarin het lekker losgaat.

De verlaten ziekenhuissetting speelt hier een grote rol in, het komt lekker creepy over. De spaarzame scares zijn goed gekozen en doordat ze op momenten minimaal in beeld worden gebracht, ga je jezelf als kijker afvragen of je ook daadwerkelijk iets in beeld hebt gezien. De manier waarop de crew één voor één wordt uitgeschakeld is erg nice gedaan, het deed me een beetje denken aan films als Paranormal Activity en [REC]. Verder doet de onbekende cast het naar behoren en nog belangrijker, de geesten zien er ook echt uit als geesten.

Al met al best een vermakelijke horror in het found footage genre en door de korte speelduur kijkt het prima weg.

3,0 Sterren.

Dit lijkt wel een soort van remake van deel 1, alleen zie je hier wel wat er op het eind gebeurt en wie er daadwerkelijk achter zitten. Dus iets meer achtergrond verhaal.

Wat wel jammer is aan deze deel is dat sommige personages hetzelfde zijn. Neem Quintin en Simon. Spelen zo een beetje hetzelfde karakter, alleen ze hebben een ander beroep. En wat erg jammer is dat de vallen grotendeels ontbreken.

Maar voor de rest vind ik dat de special effects er wel aardig ut zien, vooral dat gedoe met parallelle werelden is wel aardig uitgewerkt.

Alleen snap ik niet zo goed wat iedereen hier tegen die oude vrouw heeft. Ik vind haar rol juist één van de betere. Lekker mysterieus en chaotisch.

Al met al 3, 5 sterren.

Het einde maakt de film.

Want lange tijd kabbelt de film voort met een interessante manier van vertellen, namelijk door naadloos van het heden via flashbacks terug te schakelen naar het verleden. Dit geeft zo meer inzicht in het verhaal, dat ik zelf vrij doorsnee vond overkomen. Maar zoals ik al zei, maakt het einde gelukkig veel goed. Want als een donderslag bij heldere hemel vallen opeens dan alle puzzelstukjes op hun plek en besef je jezelf als kijker dat het best ingenieus in elkaar zit.

Verder ziet de film er erg stijlvol uit, mooi geschoten. En het ademt een heerlijke mysterieuze sfeer, met name doordat de film zich voor het grootste gedeelte in de nacht afspeelt en de constante stroom aan regen. Daar heb ik echt een zwak voor in films, zoiets schept voor mij gelijk al een goede sfeer zonder dat er verhaal bij komt kijken.

Hierbij is zeker te zien dat deze film afkomstig is van de producers van El Orfanato (2007) en Los Ojos de Julia (2010). Plus Belén Rueda die acte de présence geeft in beide films, zet ook in deze film een mooie prestatie neer.

Deze film bewijst dan ook dat het einde een film kan maken of breken, in dit geval maakt het sterke einde deze film echt af.

3,5 Sterren.

"No one ever leaves."

Dit is een titel die ik niet zo snel achter Gore Verbinski had gezocht, maar het gaat hem verrassend genoeg goed af.

In eerste instantie lijkt de trip die een jonge effectenhandelaar maakt om zijn baas voor een zakendeal terug te brengen naar New York vrij simpel, maar er zitten nogal wat haken en ogen aan vast. Eenmaal aangekomen in het Zwitserse kuuroord - gelegen in een kasteel met een akelige achtergrond - zijn de eerste voortekenen al te zien dat een vertrek is uitgesloten; een onheilspellende sfeer, strikt personeel en een mysterieuze jongedame.

Wat volgt is een rustig voortkabbelende film met een intrigerende ontvouwing die tegelijkertijd surrealistisch, doch ziekelijk van aard is. Als kijker word je hierin helemaal ondergedompeld, net zoals Lockhart (sterke rol van Dane DeHaan). Hoewel plottechnisch niet alles even logisch overkomt, blijft de beklemmende sfeer over het geheel als een paal boven water staan.

'A Cure for Wellness' scoort met name punten op het audiovisuele vlak. Het is een enerverende belevenis hoe Verbinski speelt met de locatie, wat zich resulteert in prachtig gedetailleerde beelden en een treffende score. Hierdoor is de enigszins onevenwichtige pacing te vergeven, vooral omdat er met een bepaalde finesse toch een balans is gevonden tussen mystery en horror.

Al met al een indringende film die lang van stof is, maar het zal de liefhebber zeker kunnen bekoren. Helaas blijft een extra laag nagenoeg uit, ondanks enkele kritische boodschappen.

3,5 Sterren.

Op zich wel een indrukwekkende film met een origineel concept.

Alleen had het van mij iets spectaculairder gemogen, want nu kabbelt de film wat voort. Aan de ene kant is het wel mooi om te zien, want zo worden de karakters goed uitgediept en er wordt heel veel verhaal verteld. Maar aan de andere kant heb je na het einde van de film zoiets van: was dit het nou?

Eindstand toch nog goed voor 3, 5 sterren.

"It's a doll. What's the worst that can happen, huh?"

De Chucky franchise heeft bij mij nooit echt hoog in het vaandel gestaan. De eerste paar films waren op zich nog wel lachen, maar met de laatste paar films gingen ze de mist in door zwarte humor te implementeren. Ik was dus nogal sceptisch toen ik van deze film hoorde.

Gelukkig slaan ze met Curse of Chucky weer de serieuze kant in. Jammer genoeg is het niet geslaagd te noemen. De grootste manco is, is dat de spanning ver te zoeken is en echt eng wordt het gewoon nergens. Het duurt simpelweg te lang voor de film op gang komt.

De kills zelf stellen niet veel voor, al wordt er wel een poging toe gedaan om meer gore te incorporeren. Helaas ziet het er nep uit en veelal draait de camera snel weg. Ik heb dan nog de 'unrated version' gezien, maar aan niks heb ik gemerkt dat het unrated is.

Qua verhaal worden er wat leuke referenties naar de vorige delen gemaakt. Alleen gingen ze iets te veel door op de connectie die Charles Lee Ray met de familie heeft. Tevens had ik het gevoel dat ze moeite hadden om de film proper af te sluiten, ik zag wel drie à vier potentiële eindes langskomen.

Al met al een erg matige poging om de Chucky franchise weer nieuw leven in te blazen. Blijf trouwens wel even zitten bij de eindcredits voor een extra scène waarin je de volwassen Andy zijn opkomst ziet maken, erg tof dat het gewoon dezelfde acteur is.

2,0 Sterren.

"Tadaa!"

Het belooft niet veel goeds als ik zie dat Michael Chaves ook aan het roer staat van 'The Conjuring 3', want met deze titel kan hij geen potten breken.

'The Curse of La Llorona' is inmiddels de vierde spin-off uit het 'Conjuring' universum. Hier volg je een sociaal werkster die denkt twee kinderen van hun moeder te redden, maar ondertussen wordt haar gezin zelf opgezadeld met een kwaadaardige geest. Deze geest - gebaseerd op een Mexicaanse legende - heeft de intentie om alle kinderen waarmee ze in aanraking komt te verdrinken.

Op zich is de opzet prima, maar de uitwerking is vrij ondermaats te noemen. De film is eigenlijk niets meer dan van de ene jump scare naar de andere te gaan, zonder ook maar enige substantie te hebben. Voor het gemak worden er zelfs hele dagdelen overgeslagen om het gebeuren maar in de nacht af te laten spelen. Als kijker moet je er voornamelijk aan herinnerd worden dat het geheel zich afspeelt in het 'Conjuring' universum, want opeens is daar de priester uit 'Annabelle'...

Echt eng of spannend wil het nergens worden. Daarvoor krijg je nauwelijks binding met de personages en is de geest te generiek, hoewel Linda Cardellini het naar behoren doet. De idiote handelingen helpen zeker niet mee; het spreekt boekdelen dat men ingaat tegen de bewerkstelligde logica. Op deze wijze word je meegesleurd naar een ongeïnspireerd slot dat ellenlang lijkt te duren, zucht. Om vooral de lachwekkend slechte dialogen niet te vergeten.

Al met al een nietszeggende horror die je zo weer bent vergeten.

Kleine 2,0 sterren.

Deze film als iets van twee jaar op m'n pc staan en nu pas gekeken. Ik had er nooit van gehoord, maar binnengehaald door Natali die uiteraard bekend is van Cube.

En het is op zich wel een vermakelijke, zeer stilistische film geworden.
Hier en daar deed me film me een beetje aan The Matrix denken.
Alleen het laatste halfuur kreeg ik toch wel sterk het vermoeden dat die Sullivan Rooks zou zijn en het blijkt nog waar te zijn.

Alleen wat er op de disc staat vond ik toch ietwat een domper, maar dat mag geen afbreuk doen aan de rest van de film.

3, 5 Sterren.