Opinions

Niet al te boeiend film dit, het enige lichtpuntje is Anderson die het van haar uiterlijk moet hebben in deze film. Ik heb ergens gelezen dat ze al haar tekst van een bord heeft afgelezen tijdens het opnemen van deze film, dat zegt wel wat over haar acteerprestatie.

Ik geef 1, 0 sterren.

"We need to go. We need to go now!"

Jammer genoeg had ik al een stukje van de trailer gezien in de bios en door mijn nieuwsgierigheid bleef ik maar kijken, want dit is bij uitstek een film waar je lekker blanco in moet gaan.

Op een regenachtige nacht arriveert Tess bij haar Airbnb. Zij blijkt het huis niet alleen voor haarzelf te hebben, want door een dubbelboeking is de woning al ingenomen door de eigenaardige Keith. Tess gaat voorzichtig uit op de goede bedoelingen van Keith en blijft overnachten, maar het zal geen ontspannen verblijf worden...

Vanaf het begin wordt de spanning zorgvuldig opgebouwd en het is duidelijk voelbaar. Je blijft net zoals Tess (sterk gespeeld door Georgina Campbell) op je hoede, want je weet niet wat er om de hoek staat te wachten. Des te verrassender dat zij tijdens haar exploratie van het huis helemaal down the rabbit hole gaat, terwijl je zoiets hebt van "doe dat nou niet!" Dit leidt tot een uiterst zenuwslopende climax.

De film is opgedeeld in drie hoofdstukken waarin er steeds weer een ander perspectief wordt belicht. Hierdoor verschuift de toon soms ook, met name door de introductie van het personage van Justin Long; de broodnodige comic relief. Bij sommige gebeurtenissen had ik wel zo mijn vraagtekens, maar over het geheel is het intrigerend opgezet door Zach Cregger.

Al met al is 'Barbarian' een heerlijke horror om te ondergaan.

3,5 Sterren.

"Barbie in the real world."

Met Barbie zelf heb ik niets, maar door de cast heb ik dit toch maar een kans gegeven.

In deze adaptatie volg je de welbekende pop. Zij leeft met haar andere naamgenoten en Kens in Barbieland waar elke dag perfect is. Van de ene op de andere dag komt ze terecht in een existentiële crisis en de enige oplossing lijkt te zijn om naar de mensenwereld af te reizen. Uiteraard kan Ken niet ontbreken tijdens deze trip.

De look and feel valt gelijk op; ontzettend vrolijk en kleurrijk. Het zet de ideale toon neer. Daarbij heb je met Margot Robbie de perfecte Barbie gevangen en Ryan Gosling als Ken mag daar zeker niet voor onderdoen. De - wereldvreemde - situaties waarin zij terechtkomen, zijn zonder meer vermakelijk te noemen.

Wel is het jammer dat de film nogal onsamenhangend is. Het verhaaltje stelt namelijk niet veel voor en de feministische boodschap ligt er te dik op, al kan ik mij voorstellen dat het juiste publiek dat graag voor zoete koek slikt. De overdaad aan ideeën komt evenzo flauwtjes over. Hierdoor wordt er voor mijn gevoel een rommelig geheel gecreëerd dat slechts bij vlagen de moeite waard is.

Al met al is 'Barbie' helaas niet mijn film geworden. Overigens is het wel leuk om Emma Mackey en Robbie eindelijk eens samen te zien spelen.

Kleine 2,5 sterren.

"Something wants us to stay."

Niet helemaal wat ik ervan verwacht had.

Op zich begint de film best oké. Zoals eerder gezegd, kent het een goede spanningsopbouw. Tevens is de winterse locatie uitstekend gekozen om zoiets plaats te laten vinden. Hierbij word je als kijker in het duister gelaten hoe het geheel in elkaar steekt.

Allemaal prima en wel zou je zeggen, maar naarmate 'Barricade' vordert, komt de onlogica al gauw om de hoek kijken; in feite is de plottwist een hoop onzinnigheid bij elkaar. Wat dat betreft slaan de goedkope schrikmomenten nergens op.

Al met al matig te noemen, ondanks het aardige begin. Daarbij laat de film je met net iets te veel vragen achter. Gelukkig is de speelduur niet zo lang.

2,0 Sterren.

Turkse horror.

Op het gebied van horror - en films in het algemeen - heb ik Turkije niet hoog zitten, maar door de vele positieve berichten rondom deze titel was ik toch benieuwd geworden.

Je volgt hier vijf agenten die in een afgelegen restaurant luidruchtig praten over van alles en nog wat. Dat sommigen van hen niet echt het rechte pad bewandelen wordt duidelijk gemaakt; hetgeen mijn perceptie over de Turkse politie enkel bevestigt, maar dat terzijde. Het heeft iets weg van een Quentin Tarantino tafereel.

Dat verandert al gauw als ze opgeroepen worden om versterking te bieden in een voormalig politiebureau. Aldaar op de plek van bestemming staat je als kijker heel wat te wachten in de vorm van een rariteitenkabinet dat luguber overkomt. Can Evrenol trekt hier zowat alle registers open en levert meedogenloze scènes af, waarbij de sekteleden baden in de gore. Let vooral op Mehmet Cerrahoglu wiens voorkomen daadwerkelijk te wijten is aan een huidaandoening.

Het narratief blijft wel enigszins vaag en leidt onnodig af van de occulte taferelen. Daarbij lijkt het alsof men geen moeite doet om het gebeuren in 'Baskin' te verklaren. Nochtans kan ik de surrealistische sfeer en de onheilspellende score zeker waarderen. De manier waarop er met kleuren gespeeld wordt, versterkt dit beeld goed.

Al met al een prima debuut van Evrenol. Ik ben nu al benieuwd naar zijn volgende project.

Dikke 3,0 sterren.

Ik vond 'm wat matig. Ik heb het wel gehad met die Freeze en z'n Nora, het werd al uitgebreid gedocumenteerd in twee afleveringen van Batman en nu deze film er nog bovenop. Misschien iets te veel van het goede.

Het verhaal was maar matig en beetje kinderachtig. Er had hier denk ik toch wat meer ingezeten ondanks het onderwerp Mr. Freeze.

Maar ja, nipt 2, 5 sterren van mij.

Deze film gekeken voor ik The Dark Knight ging bekijken. En ik moet zeggen dat het een erg vermakelijke film is. Er wordt op een rustige en duidelijke manier uitgelegd hoe Wayne in Batman verandert. Ik vond het alleen wel opmerkelijk om te zien dat de film zich in een futuristische setting afspeelt, waar de normale Batman zich in een jaren 40/50 setting afspeelt. Maar dat doet geen afbreuk af aan deze film.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

"If you don't like the movie, I've got slides."

Wat jaren terug heb ik alle seizoenen van Batman Beyond met veel plezier gekeken, alleen de daaraan gerelateerde film was ik tot nu toe uit het oog verloren.

The Joker is zonder twijfel de grootste aartsvijand van Batman, geen wonder dat ze hem zelfs in de toekomst laten opdraven. Enkel de manier waarop vind ik iets te ver gezocht, dit moet je maar voor lief nemen. Wat mij betreft hadden ze wel meer aandacht mogen besteden aan het verhaal, want daar kan natuurlijk veel meer uitgehaald worden. Overigens is het tof dat alle originele stemmen uit de serie hier weer van de partij zijn, zelfs Mark Hamill - die geen deel ervan uitmaakte - mag zijn karakteristieke Joker stem laten horen. De animatie zelf is gelijk gebleven aan die van de serie, al is het hier en daar meer verfijnder te noemen.

'Return of the Joker' kenmerkt zich door de actie ondersteund door de pompende elektronische score. Hierbij moet worden opgemerkt dat er een significant verschil is tussen de 'censored'- en 'uncut' versie, met name de wijze waarop The Joker aan zijn eind komt in de flashback. Uiteraard is de ongecensureerde versie 'harder' en net tegen het randje aan, toch had ik het rauwer verwacht. De uiteindelijke uitkomst is voor mij dan ook enigszins tegenvallend; Tim Drake verdient het niet om zo neergezet te worden.

Al met al best vermakelijk om eens gezien te hebben, maar meer voor de fans van de serie. De film kan trouwens afzonderlijk bekeken worden, aangezien er niet echt aanknopingspunten zijn.

3,0 Sterren.

Anime Batman.

Naar deze titel was ik al langer benieuwd, vooral vanwege de stijl.

De opzet van Batman die het met zijn kompanen opneemt tegen The Joker en een handvol bad guys in feodaal Japan is een interessant uitgangspunt. De reden hiertoe is een tijdmachine, waardoor iedereen geteleporteerd wordt. Op deze wijze krijgt de - klassieke - vete tussen Batman en The Joker nog eens een verrassende twist.

'Batman Ninja' is een wonderbaarlijke clash tussen het Oosten en het Westen. En daarbovenop hebben de makers nog eens gekozen voor de Sengoku-periode; in deze variant heerst elke bad guy over een ander deel, wat de chaos compleet maakt. Het toffe is dat elk personage voorzien is van een eigen unieke karakteristiek. Takashi Okazaki (bedenker van Afro Samurai) levert hier puik werk af.

Qua animatie valt hier dan ook weinig op af te dingen. Daarvoor heeft de film als geheel een prachtige visuele stijl, die bovendien nog eens vloeiend is geanimeerd. Het stuk waarin Red Hood voor het eerst opduikt kon ik in het bijzonder waarderen. Het is alleen jammer dat de actie op een gegeven moment een hoog Power Rangers gehalte krijgt, want de overige actiescènes zijn gewoon prima.

Al met al een erg gedurfde film waar niet iedereen even gecharmeerd van zal zijn, maar zeker vermakelijk te noemen. Als men iets dichter bij de essentie van Batman was gebleven zou deze adaptatie helemaal geslaagd zijn.

3,0 Sterren.

"Tell me, do you bleed?"

'Man of Steel' vond ik al een middelmatig vehikel, maar dit deel slaat werkelijk alles.

Op zich is het interessant om de nasleep te zien van de destructie die Superman heeft veroorzaakt tijdens zijn gevecht met Zod, alleen dit keer door de ogen van Bruce Wayne. Het doet iets in hem ontwaken dat deze alien gestopt moet worden koste wat het kost, want wie weet wat voor onheil er nog meer boven de aarde hangt.

Het positieve is dat Ben Affleck een verrassend goede Batman neerzet in al zijn norsheid en wraakzucht. Om vooral de degelijk spelende Jeremy Irons als Alfred niet te vergeten. Helaas houdt het daarmee op, want wat volgt is gewoonweg erg vermoeiend. 'Dawn of Justice' is namelijk te langdradig van stof en fragmentarisch; het verhaal springt van de hak op de tak en voelt rommelig aan. Hierdoor krijg je als kijker geregeld te maken met onzinnige scènes die kant noch wal raken. Op momenten is het - onbedoeld - lachwekkend te noemen.

De obligatoire opbouw naar 'Justice League' had wat mij betreft achterwege gelaten kunnen worden, omdat het te geforceerd overkomt en de opzet ernaartoe is al helemaal potsierlijk. Wat rest zijn nietszeggende/warrige actiescènes die Zack Snyder vakkundig om zeep helpt door veelal CGI explosies te tonen, ondersteund door een zwakke score. Het moet blijkbaar de adrenaline opwekken, maar een gaap kan nauwelijks onderdrukt worden.

Al met al een doelloos vervolg waar weinig plezier uit valt te halen. Best jammer, want hier had echt veel meer mee gedaan kunnen worden.

1,5 Sterren.

"I wish I could say I'm making a difference, but I don't know."

Ergens was ik wel benieuwd naar de versie van Ben Affleck, maar daar kom ik op terug na het zien van deze film.

'The Batman' grijpt terug naar de beginjaren van de beste vleermuisman; in deze film is hij slechts twee jaar bezig. De corruptie viert hoogtijdagen in Gotham City en er gloort weinig hoop aan de horizon. Daarbovenop wordt de stad nog eens opgeschrikt door een raadselachtig figuur dat een speurtocht uitzet langs diverse moorden van politieke aard.

De grimmige toon valt gelijk op. Gotham City is namelijk omhuld in een walm van troosteloosheid en de regen blijft maar aanhouden. Te midden van de mistroostigheid ontvouwt zich een interessant detectiveverhaal dat zich voor 90% in de holst van de nacht afspeelt. Batman mag hierin laten zien dat hij een begenadigd detective is, terwijl de zoektocht naar The Riddler verder vordert.

Robert Pattinson zet een kwetsbare Batman neer. Het heeft zeker iets om hem zo getormenteerd te zien door alle gebeurtenissen. Er is weinig opsmuk en flashy aan, gesteund door de mijmerende dialogen. De sobere aanpak van Matt Reeves straalt er duidelijk van af. Ik kan het waarderen dat de actie niet zo over-the-top is, maar spaarzaam en bovendien functioneel gedoseerd wordt over het geheel. Dit zorgt voor een fijne kijkervaring, waardoor je niets merkt van de lange speelduur.

Al met al een sterk begin van een nieuwe trilogie. Ik kijk nu al uit naar het vervolg.

4,0 Sterren.

Vermakelijke film die wat meer inzicht geeft over het ontstaan van Batman door middel van flashbacks.
Qua actie had het van mij wel wat duisterder gemogen, maar ach het is de makers vergeven. Ik zag trouwens wel wat gelijkenissen met The Dark Knight (2008), in de vorm van dat de Batman een soort van most wanted was geworden.

Het animatie gebeuren ziet goed in elkaar, zestien jaar na dato is het nog steeds het aankijken waard. Respect voor die openingscène waarin je soort van door de stad vliegt met al die gebouwen.

3, 5 Sterren van mij.

Sinds een paar weken druk bezig met Batman: Arkham City (2011) - GamesMeter.nl en ik had weer eens zin om een goede animatiefilm van hem te zien. Zelf ben ik sinds kleins af aan bekend met The Animated Series (toch wel de beste Batman tekenfilm ooit) en Batman Beyond. Daarnaast heb ik ook films als: Batman: Mask of the Phantasm (1993) en SubZero (1998) gezien. Maar dat is allemaal alweer wat jaartjes terug. Dus ik heb maar voor de meest recente (animatie)films gekozen en ook omdat The Dark Knight Returns tweeluik een hoog cijfer heeft op IMDB.

En op zich is het gegeven over Bruce Wayne die inmiddels 55 jaar oud en al tien jaar is gestopt als Batman, maar toch weer zijn terugkeer moet maken best interessant te noemen. Overigens is dit niet helemaal nieuw, want in Batman Beyond krijgen we ook met een bejaarde Bruce Wayne te maken; alleen is hij daar wel vele jaartjes ouder.

Enfin, het is duidelijk dat de toon van deze film meer serieuzer is. Dit is te merken aan de animatiestijl en actie, wat vrij hard gebracht wordt. Een klein minpuntje is wel dat Kevin Conroy ontbreekt; toch wel de authentieke stem van Batman. Maar Peter Weller doet het op zich ook niet onaardig.

Qua verhaal is het wel rechttoe rechtaan en dat is prima als het verhaal in zo een kort tijdsbestek verteld moet worden. Het enige waar ik alleen wel moeite mee had was Carrie als de nieuwe Robin, iets te kinderlijk naar mijn mening en het gaat gewoon te makkelijk op de manier hoe zij gelijk geaccepteerd wordt door Batman. Ook zien we haar in het begin lomp over de daken rennen, maar na een paar minuten is ze opeens een volleerd acrobaat geworden. Dat kwam vanuit het niets uit de lucht vallen.

Al met al kijkt het op zich wel aardig weg, maar Carrie als Robin verpest het een beetje.

3,0 Sterren.

De afsluiter van The Dark Knight Returns tweeluik en gelukkig wel beter te noemen dan het eerste deel waar ik redelijk hoge verwachtingen van had, maar die niet heeft in kunnen lossen.

Dit deel is namelijk veel harder en Joker is uiteraard de geduchte aartsvijand van Batman. Het gaat er hier dan ook behoorlijk keihard aan toe met het nodige bloedvergiet. Je moet jezelf alleen wel even door de eerste helft zien te werken, maar in de tweede helft krijg je dan een waar spektakel voorgeschoteld.

Helaas wel een paar kleine minpuntjes in de vorm van: de irritante Carrie als Robin en de komst van Superman vind ik niet echt bij deze film passen. Wederom helaas geen Kevin Conroy als de stem van Batman en Mark Hamill die de stem van Joker niet doet is ook een gemis.

Al met al toch wel een vermakelijke film die door de grimmige toon en actie in de tweede helft best aardig wegkijkt. Let vooral ook op de vele referenties naar andere personages, de echte fans zullen dit wel kunnen waarderen.

3,5 Sterren.

Had hier best wel veel van verwacht eerlijk gezegd afgaande op de score hier en op IMDB, maar eindstand was het wel een redelijk vermakelijke film. Terwijl het concept op zich wel goed is en het eerste halfuur is het wel genieten geblazen met het te droge instructiefilmpje en de kills die gemaakt worden.
Maar naarmate de film vordert wordt het simpelweg saai en dat in combinatie met flashbacks en liefdesuitingen. Het overdreven einde met Kitano was dan weer wel grappig, nog even z'n telefoon opnemen en het laatste koekje opeten.

Nipt 2,5 sterren en deel twee sla ik maar over...

Zo nu en dan geef ik indie films een kans in de hoop om in positieve zin verrast te worden en wat dat betreft slaagt The Battery in dat gegeven.

De film heeft een eigenaardige vibe, het deed me ietwat denken aan The Walking Dead. Daar staan ook de onderlinge relaties in de hoofdrol en zijn de zombies maar een noodlottig bijkomstigheid, zo ook in deze film. De onderlinge chemie tussen de twee hoofdrolspelers: Jeremy Gardner en Adam Cronheim werkt prima. Het is duidelijk te merken dat ze in real life ook vrienden van elkaar zijn.

Echt horror vind ik dit trouwens niet, het is dat er toevallig af en toe een paar zombies in beeld komen om dit als horror te kunnen bestempelen. Het is wel mooi om te zien hoe Ben en Mickey moeten zien te overleven. Ben is duidelijk meer de macho en probeert Mickey te harden, die veel liever verdwijnt in zijn koptelefoon om naar muziek te luisteren. Dit is overigens best mooi gedaan, telkens wanneer Mickey zijn koptelefoon opzet hoor je als kijker gelijk de passende soundtrack.

Gelukkig maakt het luchtige tegen het einde wel plaats voor meer horror, als de twee vrienden omringd zijn door allemaal zombies in hun stationcar. Het claustrofobische effect kwam erg goed over en het desperate van Ben die zijn vriend Mickey noodgedwongen heeft moeten doodschieten.

Al met al best een geslaagd projectje te noemen en dan te bedenken dat dit maar voor $6.000,- is gemaakt. Geef het een kans zou ik zeggen.

3,5 Sterren.

Erg pover.

En dan komt deze film nog af van de producers van Paranormal Activity en Insidious en met een degelijke regisseur als Barry Levinson zou je denken dat deze film wel wat zou kunnen zijn.

Dus niet, allereerst is dit nog geen eens een horror. Meer een soort van ecologische thriller die als een documentaire wordt gebracht. En ook echt van zo een kwaliteit dat het zo op de zondagavond bij SBS uitgezonden zou kunnen worden, het was nog net niet dat Pepijn Bierenbroodspot in beeld kwam...

De spanning is erg ver te zoeken en over het acteerwerk zal ik het al helemaal maar niet hebben. Wat wel geslaagd is, is de make up. De wonden zagen er gelukkig wel realistisch uit.

Al met al heeft deze film niet gebracht wat ik ervan verwacht had en ik hou best wel van het found footage genre, maar deze film slaagt wat dat betreft flink de plank mis.

1,0 Sterren.

"Why does she always look like she's running in slow-mo?"

Als klein jochie keek ik vol verwondering naar de gelijknamige tv-serie, terwijl ik me afvroeg waarom de dames altijd van die laag uitgesneden badpakjes droegen. Niet dat ik het ooit erg vond, omdat de serie prima vermaak bood.

Nu is daar de film die hetzelfde stramien volgt als soortgelijke titels die proberen te teren op het succes van oude series. 'Baywatch' doet me voornamelijk denken aan '21 Jump Street', hoewel laatstgenoemde er veel beter in slaagt als parodie. Dezelfde opzet wordt gebruikt waarin men illegale praktijken moet zien te ontmaskeren. Net zoals de schaars geklede strandwachten heeft het niet veel om het lijf.

Het grootste probleem is dat de toon erg stuurloos is; er wordt lukraak gewisseld tussen comedy, drama en actie in de hoop dat er maar iets aanslaat. Op deze manier krijg je de meest puberale situaties voorgeschoteld die te geforceerd overkomen, wel moet ik zeggen dat er een aantal leuke momenten tussen zitten. Daarbij had ik verwacht dat de film zich meer op het strand zou afspelen, opdat we meer zouden zien van de appetijtelijke actrices die op het strand paraderen. Helaas mag het allemaal niet baten.

Daarvoor leidt het zoutloze narratief te veel af, waardoor je kijkt naar een aaneenschakeling van onlogische scènes. Zelfs The Rock - een acteur die dergelijke films altijd op sleeptouw kan nemen - kan het geheel nauwelijks boven water houden. Over Zac Efron zal ik het niet hebben, omdat hij nooit ofte nimmer grappig is geweest. Wat rest zijn veelal clichés en een bad guy die nergens indruk kan maken.

Al met al niet zo slecht als ik vooraf had verwacht, maar met een meer duidelijke richting had hier beter vermaak in gezeten.

2,5 Sterren.

Erg vermakelijke film met een origineel concept.

Het is erg vermakelijk om te zien hoe Black en Def al die films opnieuw maken, echt hilarisch gewoon. Als ik alleen naar dat absurde gezicht van Black kijk lig ik al krom van het lachen.

En op het laatst zit er toch een soort van sentimenteel tintje aan vast wat erg mooi was om te zien.

3, 5 Sterren voor deze fijne film.

"Is that the motherfucking Moondog?"

Harmony Korine heeft mij erg verrast met 'Spring Breakers', dus ik was wel benieuwd geworden naar deze titel. Zeker met de namen die hieraan meedoen.

Je krijgt hier een kijkje in het leven van de omhooggevallen dichter Moondog wiens gloriedagen ver achter hem liggen, maar het schijnt hem niets uit te maken. De beste man komt zijn dagen wel door met: drinken, blowen en vrouwelijk gezelschap. Het overlijden van zijn vrouw lijkt hier verandering in te brengen of toch niet?

Op deze wijze loodst 'The Beach Bum' je door verscheidene personages heen, waarmee Moondog de meest opmerkelijke avonturen mee beleeft. Zo heb je leuke bijrollen van Snoop Dogg en Jonah Hill, maar het leukst blijft Martin Lawrence als een kapitein die trips organiseert om dolfijnen te spotten. Het zorgt voor fijne zorgeloze momenten waar ik goed heb moeten lachen om enkele absurde situaties.

Ergens verwachtte ik wel dat er een stukje maatschappijkritiek in zou zitten en/of een zekere ontwikkeling die Moondog zou doormaken, maar dat doet niets af aan het plezier. Hoewel Matthew McConaughey meermaals hetzelfde trucje uithaalt, steelt hij op een bepaalde manier alsnog de show. Daarbij ziet het geheel er soms weer lekker dromerig uit door de medewerking van Benoît Debie.

Al met al een aardige comedy die rustig voortkabbelt.

Kleine 3,0 sterren.

Op zich wel een aardige film met hier en daar wat leuke grappen en situaties erin verwerkt. Ik heb alleen het gevoel dat deze film net iets te lang duurt, waardoor het minder wordt om naar te kijken.

Desalniettemin toch 3, 0 sterren.

"We're in his territory now."

Op voorhand leek mij dit een enorm onzinnige film te worden, maar het is me nog best meegevallen.

Idris Elba speelt hier een weduwnaar die samen met zijn twee dochters afreist naar Zuid-Afrika. Ze worden door hun oude vriend rondgeleid in het reservaat en proberen het rouwproces in gang te zetten. Veel tijd is er niet voor deze bezinning, want binnen de kortste keren worden ze achterna gezeten door een bloeddorstige leeuw.

Het plot is lekker simpel gehouden en alle achtergrondinformatie wordt bijkans in enkele minuten opgelepeld. Hierdoor zijn de onderlinge strubbelingen al gauw duidelijk. Met Elba heb je een vaardige acteur te pakken die de film prima kan dragen. De kleine rol van Sharlto Copley is zeker ook fijn te noemen.

Maar waar je uiteraard voor kijkt is het kat-en-muisspel. Dit wordt uitstekend in beeld gebracht en is op momenten erg spannend. De leeuw ziet er wonderwel goed geanimeerd uit en de natuurbeelden zijn prachtig. Het grootste gedeelte speelt zich af in het holst van de nacht, terwijl de vier zitten opgesloten in hun jeep. Dit zorgt geregeld voor nijpende situaties, vooral door sommige onhandige keuzes.

Al met al is 'Beast' een aardige thriller geworden. De vlotte pacing en korte speelduur maken dit een perfect tussendoortje.

3,0 Sterren.

"I just need to get home."

In de vorige films van Ari Aster kon je de rode draad nog wel volgen, maar hier slaat hij een totaal andere weg in.

Joaquin Phoenix stapt hier in de schoenen van de angstige en paranoïde Beau. De beste man staat op het punt om zijn moeder te bezoeken, maar vervolgens loopt alles in de soep. Wat een ogenschijnlijk simpele trip lijkt te worden, draait uit op een ware nachtmerrie.

Het is te merken dat Beau met de nodige mommy issues kampt. Dit komt duidelijk naar voren in de wijze waarop de flashbacks en koortsachtige dromen door elkaar lopen. De film is lekker surrealistisch te noemen. Bovendien weet je als kijker eigenlijk niet wat je kunt verwachten; het heeft tegelijkertijd iets komisch en tragisch. Vanaf de eerste minuut word je al gelijk in deze waanzin gestort.

Voor mijn gevoel maakt Aster het op een gegeven moment wel iets te bont. Hij gooit namelijk te veel ideeën op één hoop, waardoor de rek er naargelang uit is. Hier en daar zitten er zeker intrigerende scènes tussen waarin gespeeld wordt met verscheidene metaforen en stijlen. Zelf moest ik ook lichtelijk aan 'The Truman Show' denken. Daarbij heb je aan Phoenix een kundige acteur die het allemaal knap ondergaat.

Al met al is 'Beau Is Afraid' zonder meer een gestoorde trip. Wat mij betreft had de speelduur wel ruim ingekort kunnen worden, opdat er een bondigere ervaring wordt gecreëerd.

Dikke 3,0 sterren.

Een erg mooie film om te zien met een sterk spelende Crowe.

In het begin dacht ik nog dat dit een soort van spionage-achtige film zou zijn, maar verre van dit. Je weet natuurlijk ook nog niet wat echt is en wat nep is. Eigenlijk bevind je je als kijker in de positie van John en zie je alles vanuit zijn perceptie en dat is soms niet al te best.

Naar mijn mening vond ik de film nergens te lang of langdradig worden, ik bleef geboeid kijken.

Connelly mag er trouwens wel wezen zeg, wat een mooie dame.

Een dikke 4, 5 sterren.

"Becky is a little girl."

Opvallend om Kevin James voor de verandering eens als bad guy te zien.

James heeft niet de minste rol uitgekozen en komt hier opdraven als een neo-nazi die samen met een paar medegevangenen net uit de gevangenis is ontsnapt. Ze zijn op zoek naar een object dat verborgen is in een vakantiehuis, alleen hadden ze niet gerekend op de aanwezigheid van een gezin. In het bijzonder een tiener genaamd Becky zorgt voor de meeste problemen.

Op deze wijze ontstaat er een soort van Rated R 'Home Alone' in het bos. Voordat je daar aankomt, wordt er nog een nietszeggend achtergrondverhaaltje meegegeven. Al verklaart dit nog steeds niet de plotse transformatie van Becky; Lulu Wilson heeft er ook niet echt de présence voor. Daarentegen doet James het nog best naar behoren.

De aandacht gaat natuurlijk uit naar het lompe bloedvergieten. Het gaat er lekker hard aan toe en het verraste mij zelfs dat de camera op de meest brute momenten niet wegdraaide, terwijl je dat wel zou verwachten. Het levert in ieder geval een aantal creatieve verminkingen op. De elektronische score maakt het helemaal af.

Al met al is 'Becky' een vermakelijke horror voor tussendoor.

3,0 Sterren.

"I keep bees."

Na mislukte films als 'Suicide Squad' en 'Bright' was ik eigenlijk wel klaar met David Ayer, al geloof ik wel in zijn verhaal dat eerstgenoemde niet zijn eigen cut was. Dus ik ben ik hier maar zonder verwachtingen ingegaan.

Jason Statham mag zich hier uitleven als imker, maar dan wel een bijzondere imker; namelijk één die als voormalig staatsagent werkte voor een geheime organisatie. Hij raakt bevriend met een gepensioneerde dame die hem onderdak biedt. Nadat zij slachtoffer wordt van phishing pleegt ze zelfmoord en begint Clay een eenmansoorlog.

De opzet doet mij enigszins denken aan een 'John Wick'. Het is niet al te gecompliceerd en dat hele gebeuren met de geheime organisatie rondom imkers moet je wel met een korreltje zout nemen. Wat dat betreft zijn de bijenmetaforen soms too much dat het op de lachspieren gaat werken. En op een gegeven moment wordt het qua narratief wel erg vergezocht, maar dat mag de pret zeker niet drukken.

Het blijft geweldig om Statham als rauwdouwer aan de slag te zien. Dit gaat gepaard met een aantal harde actiescènes, waarbij het grof geweld niet wordt geschuwd. Ik was dan ook blij verrast door de bloederigheid van de kills. Een klein minpuntje is wel dat Clay uit zowat elke situatie ongeschonden komt, waardoor de spanning een tikje wegvalt.

Al met al is 'The Beekeeper' een uiterst vermakelijke actiefilm geworden. Wat mij betreft mag Ayer er zo nog wel een paar van maken.

Dikke 3,5 sterren.

"Want to come with me, have a little adventure?"

Het regiedebuut van Chris Evans gaat hem niet verkeerd af.

In eerste instantie lijkt de opzet van een man die een vrouw probeert te helpen enigszins geforceerd en zo komt het in het begin ook over. Desondanks biedt het een aardige bodem voor de dingen die volgen, vooral gezien het feit dat je te maken krijgt met twee personen die op een tweesprong in hun leven zijn gekomen.

Qua verloop weet 'Before We Go' je als kijker op een aangename trip door New York mee te nemen; de sfeerschepping middels de eenzame straten in de nacht en de passende soundtrack is geweldig. De pacing is opvallend traag, maar op deze manier leer je de personages wel beter kennen. Zodra alle kaarten op tafel liggen, kun je niets anders dan meeleven met deze twee en de emotionele band die zich langzaamaan ontvouwt.

Chris Evans en Alice Eve delen de nodige chemie met elkaar, wat duidelijk te zien is. De - vele ingetogen - momenten gevuld met dialogen over het leven zijn misschien cliché, maar passen wel perfect bij de film. Er zit namelijk een bepaalde spontaniteit in die tastbaar is. Bovendien is het te prijzen dat er niet voor een makkelijk einde wordt gekozen.

Al met al een fijne romcom die ondanks enkele onvolkomenheden zeker de moeite waard is.

3,0 Sterren.

"That's some song you got there. I promise you it could be a big hit. Plus you're beautiful."

Deze titel van John Carney had ik eerder willen zien, maar toen kwam 'Sing Street' op mijn pad. Met het nieuwe jaar leek me dit dus een uitstekende gelegenheid om de film te bekijken.

Als kijker volg je een uitgerangeerde muziekproducer die na een dag vol ongeluk in een bar beland waar hij - als enige - ingenomen wordt door een verlegen singer-songwriter. Hij bedenkt in zijn hoofd een compleet arrangement ter ondersteuning; dit illustreert ook gelijk het verloop van de film. De ontvouwing van deze muzikale samenwerking is zonder twijfel geweldig om te zien.

De meeste tijd wordt besteed aan het opnemen van de demo, die nota bene in de straten van New York wordt opgenomen. De verscheidene plekken waar de nummers worden opgenomen zorgen voor een ontspannen sfeertje waar de beelden goed aansluiten op de soundtrack. Daarbij is de aanstekelijke chemie tussen Mark Ruffalo en Keira Knightley leuk om te zien.

Het is alleen jammer dat de authenticiteit die Carney met 'Begin Again' wil bewerkstelligen niet helemaal uit de verf komt. Daarvoor voelt het geheel te gelikt aan, bovendien wordt de diepgang en elke vorm van conflict op een handige wijze omzeild. De mate van voorspelbaarheid spreekt voor zichzelf.

Al met al een fijne feel-good film die op zijn eigen manier ongedwongen overkomt.

3,5 Sterren.

Op zich wel een goed concept om een cameraploeg een moordenaar te laten volgen en zo te zien wat hem ertoe drijft. Alleen graag iets minder gepraat en meer actie, want het kon me niet echt geboeid houden met uitzondering van het laatste halfuur. Waarbij opeens van ook van camerastand gewisseld wordt, opmerkelijke keus.

Kleine 3,0 sterren.

"He wanted us to kill each other?"

Nadat James Gunn deze titel flink promootte was ik toch wel benieuwd geworden, omdat zijn films me meestal wel kunnen bekoren. Bovendien zou hij in eerste instantie zelfs als regisseur aantreden, maar wegens omstandigheden moest hij afzeggen. Nu vraag ik me af of hij hier wel iets van had kunnen maken, aangezien Greg McLean de middelmaat niet kan ontstijgen.

'The Belko Experiment' is niets meer dan een herhaling van zetten van andere films in het genre; wederom een groepje mensen dat is opgesloten en elkaar moet doden om te overleven. De kop op de poster geeft aan dat dit een mix is van 'Batoru Rowaiaru' en 'Office Space' en daarmee is de film gelijk samengevat. Voor kenners valt hier simpelweg niets nieuws onder de zon te vinden.

Dit moet min of meer een sociale studie voorstellen, maar er wordt bijster weinig mee gedaan. Weliswaar is het begin nog interessant, maar wat er daarna allemaal volgt valt al gauw in het water. Daarvoor worden er allerlei clichématige handelingen verricht door de personages, die gespeeld worden door acteurs die je wel ergens van kent.

Het grootste probleem is dat men niet creatief te werk gaat, alsof er geen durf is om iets nieuws te doen met een uitgekauwd concept. Er schuilen namelijk talrijke mogelijkheden om van al dit serieuze geneuzel een leuk satire te maken die de boel eens flink opschudt. Hier en daar zie je wel een poging, maar het mag gewoonweg niet baten. Dat de kills saai zijn zegt genoeg.

Al met al een matige horror die je gerust kan overslaan.

2,0 Sterren.