Opinions

Vond hem nu net op TV spannender dan indertijd in de bios. Weird. Beter dus dan de eerste keer, toen ik er maar 2.5 ster voor over had. De Fake Argo posters moeten nu een fortune waard zijn. Was de Hollywood connectie op zich niet risky? Had dat dan toch niet een volledige Canadese productie moeten zijn... met een studio adres in Canada?

Grappig hoe 'we' ons altijd een voorstelling maken over aliens die in giga vessels richting aarde komen (Close Encounters, Independence Day, Arrival). Heb je het over alien invaders die de mensheid aanvallen en zich slim muteren mochten we er een antwoord op vinden, kijk dan meer naar Covid en de laatste Afrikaanse variant. Overigens vind ik de film fantastisch qua sfeer, het 'premonitions' onderdeel een redelijke vondst, maar het 2010 Space Odyssey (het bar slechte vervolg op 2001) moraaltje tenenkrommend. Huu, 12 van die ovalen over de wereld (als Jezus' 12 discipelen?) Renner en Whitaker blijf ik misplaatst vinden in de film. Ook is het verhaal over het geheel genomen zo krom als een hoepel. Als een zo vergevorderde intelligentie kwaaie intenties had, hadden ze wel wat anders gedaan dan als een zoutpilaar in het veld te gaan hangen. Ik denk dat de mensheid ook heel wat afwachtender zou zijn als zich zoiets zou voordoen dan zich zo strijdvaardig op te stellen. Half sterretje ervan af.

Voor wie dol is op movie quotes: "How do you know so much about women" vraagt een dweperige fan aan schrijver Melvin (Nicholson) als ie op het punt staat in de lift te stappen, zegt deze "I think of a man, then I take away reason and accountability". Gaat hem inderdaad goed af de rol van contactgestoorde dwangneuroot. Kan me persoonlijk wel iets voorstellen dat het orde aan je leven geeft, als je dezelfde mensen ziet in de vaste hoedanigheden. Aan Helen Hunt moet ik evenwel wennen. Ze lijkt altijd een grotere chargijn te spelen dan strikt noodzakelijk, en dan bedoel ik niet "play hard to get" als een te nemen horde naar een happy end. En dan valt de zeg maar functie in de film van vrouw voor wie Melvin warme gevoelens koestert weg. Ik denk dat maar bar weinig mannen zich deze genegenheid kunnen voorstellen. Married With Children nailed it toen Al Bundy de draak stak met de fijn sociaal wenselijke TV sitcom Man About the House waarin Hunt speelde. Wat een zeikserie. Terug naar deze film: goeie rol van Kinnaer, leuke komedie, beetje lang alleen.

Titel een give-away? Leuk om de vele manieren waarop de film afwijkt van wat we door een overmaat aan Hollywood gewend zijn geraakt. Met als voornaamste rode draad de overmijmeringen van een (wan)hopende vrouw. Zou zich best voor een remake kunnen lenen, maar dan met nadruk op de twists en accidental encounters dan een Jeanne Moreau type. Ook aardig vond ik dat de film tijdloos... en dan weer ouwerwets overkomt. Alsof de tijd waarin het verhaal afspeelt zelf een soort scharnierpunt vormt. De moorden zijn een gegeven in de film (hoe mensen zich er uit redden), vormen geen morele opmaat.

Gisteravond herbezien. 'Langdurige' film, so to speak, om te presenteren in het huidige ADHD tijdperk van kijkers met een zeer beperkte concentratiespanne. Ik vond het een prachtige film die recht doet aan het post-burgeroorlog tijdperk in het mid-westen. Mensen met hun verwachtingen hoe verder te komen in de gemeenschap, hoe te overleven: ergens tussen schoenenverkoper en treinrover in. Natuur speelde toen nog een dominante rol; is ook goed en voelbaar weergegeven. Casey Affleck kreeg een (niet onterechte) Oscar nominatie voor zijn rol van Bob Ford, wat ik wel een beetje gek vind tegenover de maniakaal magistrale rol van Brad Pitt als Jesse James.

Met de eerste twee Austin Powers films zou je toch eigenlijk niet meer met goed fatsoen naar het aangedikte melodrama van vooral de Daniel Craig films moeten kunnen kijken??... Klaarblijkelijk wel, gezien de bioscoop recettes. Beide eerste twee Austin Powers vind ik, hoewel je ze in wezen niet kan vergelijken, maar zeg dan maar qua entertainment waarde, beter dan welke Bond film dan ook.

Moeilijk om een SF film te maken (overigens tegenwoordig erg fashionable om daarin lekker dystopisch uit te pakken) zonder in cliché's te vervallen. Mensheid die zichzelf te gronde richt, artificiële intelligentie die mensen boven de pet gaat, robots als volgende evolutionaire fase, dat soort dingen. Zwakte zal ook te maken hebben dat je als kijker je moeilijk kunt indentificeren met Banderas; deel heeft te maken met de engelse taal. De man heeft doorgewoon te weinig expressie in het engels. Daarbij een mengeling van alles wat we al eens gezien hebben in films als Blade Runner, Oblivion... met een ordinaire shootout als vleugje Western. Teveel losse ideeën. Prachtige sets overigens.

Horror is in de eerste plaats een kwestie van opbouw van spanning, een stukje mystiek en vooral weglaten wat vervolgens door de kijker mag worden ingevuld. Die lessen worden met voeten getreden in deze film. Aliens en Predators waren vooral baddies in latex pakkies die het beeld doorkruisten. Een magere 2,5*.

Eén van De Niro's beste rollen, en nu eindelijk ook Robin Williams in een wat ingetogener (en dus beter te pruimen) rol. Gebaseerd op de ervaringen van neuroloog en bekende schrijver Oliver Sacks die 2 jaar geleden overleed. Opvallend goeie performance van Ruth Nelson als moeder van Leonard (DeNiro).