Opinions

Geslaagde feelgood movie (weer) van Nancy Meyers. Vaak moeten dit soort films het hebben van de bijrollen, grappige sidekicks etc. Nu hebben we echter Robert de Niro in huis. Blijft een klasbak hoor. Draagt de film in z'n uppie. Hathaway doet aardig mee. De film zit vol met luchtige, geinige momenten en weet de gehele speelduur prima te vermaken. Ik heb hier weinig op aan te merken verder. Voldoende.

Niet veel bijzonders, maar wel erg vermakelijk. Ik vond de film niet altijd even makkelijk te volgen, vooral omdat er nogal wat dingen - waarvan nogal veel onnodig volgens mij - voorbij komen vliegen, maar dat zorgde er dan wel voor dat het tempo hoog bleef en de film zo uitgezeten was.

Clive Owen doet het uitstekend, het personage van Watts stelt niet veel voor, maar Naomi zelf levert prima werk af. Het verhaal stelt niet veel voor en kon me niet altijd evenveel boeien, maar vermakelijk was het bij vlagen wel. Vooral de scéne - shoot out - in het museum was fantastisch Erg strak gefilmd allemaal. Ook het begin was sterk, maar het einde dan weer wat flauw. Mjah, heb me meer dan vermaakt eigenlijk. Niet bijzonder, maar wel erg leuk deze film. Voldoende.

Dat 'Interstellar' op audiovisueel vlak een geslaagd project is spreekt voor zich. De film ziet er goed uit en de buren hebben gisteravond laat geen oog dichtgedaan omdat de DTS audio zo heerlijk dreunde in de huiskamer. Echter valt er genoeg op dit gigantische project van Christoper Nolan aan te merken.

Waar ik toch stiekem had gehoopt op een reis / mysterie naar het onbekende / oneindige kiest Nolan toch weer voor een narratieve structuur waar alles netjes en hapklaar voorgeschoteld wordt. Ik had het kunnen weten. Heel veel informatie en intellectuele lessen vliegen je om de oren. Nolan wil zoveel en propt 'Interstellar' helemaal vol met dergelijke info, maar een echte drijfveer voor de verdere uitwerking van het plot blijft achterwege. De film hinkt regelmatig naar het vergezochte en onlogische, omdat Nolan zoveel pogingen doet om een film te maken die alles moet hebben en zo ontzettend groots moet zijn.

Regelmatig heb ik met open mond zitten kijken naar een aantal visueel imponerende scenes en ik vind het dan ook jammer dat het qua verhaal niet net iets minimalistischer kon allemaal. Zo'n sequentie met Matt Damon is echt totaal irrelevant en op het einde vliegt de film al helemaal uit de bocht. Er wordt de hele film toegewerkt naar een grootse hereniging tussen vader en dochter, maar wanneer het moment daar is.. wordt het zo afgeraffeld. Bijzonder. Het uitendelijke einde is ook te veel van het goede. De momenten met Murph in haar kamer, het spook, de boeken, ''Stay'', en de uiteindelijke onthulling in de ruimte zijn mooi, maar voelen tegelijkertijd ook weer vergezocht of aan de andere kant misschien wat makkelijk. Net als het feit dat McConaughey ineens weer gered is. Dat ging zonder problemen waarschijnlijk.

Hans Zimmer zorgt in ieder geval voor een mooie bijdrage. Goede score, de orgels dragen positief bij aan de sfeer. Mooie film om te zien en Nolan maakt het regelmatig meeslepend, maar bepaalde dingen zijn jammer. Alles lijkt uiteindelijk om liefde te draaien, zelfs datgene wat tijd en ruimte beweegt.

Wel een beetje jammer dat we niet gewoon The Rolling Stones horen op het einde, wanneer 'Sympathy for the Devil' op komt spelen (kleine afknapper ), maar oké.

Prettige cast; Brad Pitt en Tom Cruise doen het beide prima, vooral Cruise vond ik érg leuk in deze film. Zorgt - in de 1e helft van de film - regelmatig voor de nodige komische noot. Zo'n scéne wanneer hij even gezellig om het hoekje komt kijken wanneer Pitt net Dunst in haar nek bijt en daarna met dat lijk (haar moeder) staat te dansen is hilarisch.

Visueel erg mooi en een prima sfeer. Toch vond ik het niet altijd even boeiend en werd het in de 2e helft zo nu en dan wat saai, maar ik heb me vermaakt. Voldoende.

'The Interview' kent best een paar leuke scenes, maar het wordt vaak al snel te flauw en dom. Zo'n scene met die vingers wordt bijv. te lang doorgehaald, waardoor het vreselijk ongrappig wordt. En zo kan de film er nog wel vaker wat van. Franco zorgt samen met Kim Jong-Un voor een paar geinige scenes, maar dat is het dan ook wel. De acteurs hadden er veel lol in zo te zien, vooral Franco ging constant uit z'n dak (soms wat teveel van het goede), maar oké. Naar het einde toe donderde ik bijna in slaap. Op een gegeven moment was er geen klap meer aan. Ik kan hier dan ook geen voldoende aan kwijt helaas. 2 sterren.

Gister weer eens uit de kast gehaald: Blijft een leuke film en ik heb mijn stem ook nog eens verhoogd! De cinematografie is geweldig, alleen de onderwatershots zijn al genoeg om een voldoende te geven! Daar komt nog bij kijken dat Jessica Alba in bikini natuurlijk een pluspunt is! Jammergenoeg vond ik de acteerprestatie van Paul Walker de minste, daartegen speelden Alba en Caan erg goed! Ik zal dit nooit een topfilm gaan noemen, maar het is en blijft een genot om naar te kijken!

* * *

Leuke, typische 80's film, deze 'Into the Night', met een mooie Michelle Pfeiffer en een geinige Jeff Goldblum. Ik hou van films waar de camera door - mijn favoriete stad - Los Angeles vliegt en ik hou van de 80's. Prima soundtrack, visueel best aardig en al met al best een vermakelijk ritje die genoeg geinige scénes kent, vooral dankzij droogkloot Ed. Leuke bijrollen ook, o.a. van David Bowie.

Toen ik deze film voor de eerste keer zag was ik echt even stil tijdens de aftiteling. Vandaag bij de tweede kijkbeurt, duurde dat wel een paar keer zo lang...

Fantastisch, mooie film die echt een behoorlijke indruk op mij heeft achtergelaten. Een bijzonder verhaal, wonderschone beelden, echt fantastisch gefilmd, prachtige muziek, mooi gesproken teksten, veel ontroerende momenten en een einde waar ik een brok in mijn keel van kreeg. De vele bijzondere ontmoetingen zijn geweldig, soms ontroerend en bij vlagen grappig. De leuke Jan en Rainey, de mooie en betoverende Tracey en de oude Ron, echt stuk voor stuk geweldig.

Echt een perfect avontuur, waar ik me helemaal in kon leven in Christopher McCandless. Het leek net of ik zelf door die prachtige gebieden een magisch avontuur beleefde. Tijdens de aftiteling daarom ook lang stil, met een open mond blijven zitten kijken, omdat het eigenlijk gewoon moeilijk was om deze film, na zo'n briljant eindshot los te laten.

Eén van de mindere films van de Coens, maar toch zeker een leuk tussendoortje. George Clooney is uitstekend bezig en zelfs Zeta Jones vond ik prima werk afleveren. De chemie tussen de twee is ook prima. De zoveelste samenwerking van de Coens met zowel componist Carter Burwell als cinematograaf Roger Deakins werkt weer prima. Prima camerawerk vooral van de laatstgenoemde.

Voor de rest nooit écht bijzonder, maar wel erg vermakelijk. Een paar keer een dikke glimlach, een paar leuke wendingen en een aantal erg leuke scénes. Vooral de eerste scéne met Geoffrey Rush die zijn vrouw betrapt en die gast die zijn inhaler verwisselt met z'n pistool en dus zichzelf afknald waren erg leuk. De Coens stellen eigenlijk nooit teleur, ook deze film was weer prima te pruimen. Voldoende.

Fijne klassieker. Ben nu ook zeer benieuwd naar de remake uit '78. Dit origineel is in ieder geval bijzonder vermakelijk. Gezien op 720p, dus de kwaliteit was best goed. Film zag er prachtig uit.

Vanaf het begin van de film beviel me het onderwerp / idee me en de regie van Siegel deed er nog een schepje bovenop. Erg sterk en met veel spanning uitgewerkt deze film. Goede rol van McCarthy; die gast lijkt steeds verder van de realiteit te verdwijnen en je leeft als kijker ook steeds meer mee.

Enige wat ik wel een klein beetje had gehoopt was dat de film zich meer zou richten op het feit of McCarthy nou echt gek was of de waarheid sprak. Maar dat maakt verder niks. Keurige, sfeervolle film.

Mooie, bij vlagen aangrijpende en aandoenlijke film van Eastwood. Het begin kent een beetje een langzaam tempo, maar naarmate de film vordert wordt het tempo opgeschroeft en valt er genoeg te genieten.

Morgan Freeman doet het geweldig als Nelson Mandela, érg leuk om hem als de president aan het werk te zien. Hij had er veel plezier in. Ook duidelijk te zien dat Matt Damon een echte professional is in deze film, toch wel omringt door genoeg acteurs zonder ''echte'' ervaring.

Nadat de film goed op gang is gekomen wordt het toch wel heel mooi en meeslepend. Prachtig geregisseerd door Clint, die de touwtjes goed in handen heeft. Uitstekende muziek, prachtig in combinatie met de mooie beelden, dankzij het uitstekende camerawerk. De wedstrijden en plaatjes in het stadion zijn érg mooi gefilmd. De scéne met dat veel te laag overvliegende vliegtuig is geweldig, net als het laatste winnende schot van Scott (zoon van Clint) Eastwood. Kippenvel, net als veel meer momenten in deze film. Het ligt er soms wat dik op, maar dat mag de pret niet drukken.

Zeer onderhoudende en technisch perfecte film van Clint Eastwood. Heb best wel genoten. Soms zakt het een beetje in en het begin kon me niet altijd even goed vasthouden, maar over het geheel gezien is dit een erg mooie, vermakelijke en meeslepende film. Dikke voldoende.

Vermakelijk filmpje. Interessant concept, aardig uitgewerkt. Peter Jackson zal met zijn The Lovely Bones een soortelijk concept waarschijnlijk stukken beter uit gaan werken, maar ook deze film was zeker te doen. Daar zit Ronan in ''the inbetween'', hier is dat Chatwin...

... en die doet het uitstekend, net als Levieva. Toevallig dat ik die - laatstgenoemde - net kende uit Adventureland. Mooie meid ook. Nou ben ik benieuwd of Ronan ook nog leeft in The Lovely Bones en het een soort van race tegen de klok gaat worden, net als bij Chatwin hier. Het einde valt zwaar tegen. Levieva gaat dood, in het ziekenhuis. Help haar dan! Die moeder staat er wat bij te gapen. Erg jammer.

Voor de rest heb ik me wel vermaakt, al voelde het één en ander zo nu en dan erg ongeloofwaardig aan. Muziek is aardig, cameravoering prima en het drama-gehalte is ook goed. Jammer dat het laatstgenoemde punt op het einde niet goed is uitgewerkt. Drie sterren.

Voordat ik aan deze Irma la Douce, mijn 5e Wilder begon had ik best behoorlijk hoge verwachtingen. Maar wat wil je ook als een regisseur (persoonlijk) gemiddeld zo vreselijk hoog scoort.

Nou wil ik niet zeggen dat dit de ''minste'' Wilder is die ik zag - de anderen zijn gewoon wat beter. Want een mindere film heb ik nog niet kunnen ontdekken van één van mijn favoriete regisseurs. Heb best genoten van deze sfeervolle, vermakelijke film; mijn 1e Wilder in kleur. En dat werkt ook.

Mooi geschoten, bijzonder fraaie settings, decors en een leuk in elkaar geflanst verhaaltje dat helaas naar het einde toe toch wat te lang duurt soms. Geen probleem, het stoort nergens. Veel komische vondsten, vooral de opstapeling van bepaalde scénes worden op een gegeven moment naar een leuk hoogtepunt gebracht (Lord X die uit de dood herrijst bijv.). Het café, de sfeer daar en de barman zijn wat punten die ik niet snel zal vergeten. Leuke dingen waar ik deze film zeker aan zal blijven herinneren.

Nou ja, dan maar weer op naar de volgende Wilder. Zal ook vast wel weer leuk zijn... dat kan niet anders. Althans, dat hoop ik. Deze film krijgt in ieder geval (weer) een dikke voldoende. Erg leuk.

Inmiddels heeft deze 'Iron Giant' een behoorlijke status gekregen. En ik kan me best voorstellen dat dit bij kinderen echt precies goed valt allemaal. Typisch kinderverhaal en een einde die veel traantjes veroorzaakt heeft. Dat de Giant daarna gewoon nog leeft past er precies in. Persoonlijk deed het me niet zoveel, ondanks dat ik me prima vermaakt heb. De animaties zijn mooi (al lijkt het wel gemaakt in de jaren 80) en je merkt dat er veel liefde in deze prent is gestopt. Inhoudelijk stelt het niet zoveel voor.

Behoorlijke film en iets heel anders dan ik had verwacht. Robert Downey Jr. mag zich steeds dichter in het rijtje van mijn favoriete acteurs gaan scharen, wat een geweldig figuur. En ook in deze film steelt ie' de show weer. Jeff Bridges speelt ook weg geinig, maar is op dat kale hoofd na en zijn creepy overkomen niets speciaals. Gwyneth Paltrow ziet er goed uit en pas ook prima in het plaatje wat mij betreft.

We worden in het begin direct geconfronteerd met de vijand. Cool gedaan en als kijker zit je direct in de film, ik wel in ieder geval. Vooral erg leuk om daarna weer terug in de tijd te gaan en Downey Jr. in de spotlights te gaan zetten. Prima en erg vermakelijk. Ondanks dat je dit natuurlijk met een grote korrel zout moet nemen vond ik het op een gegeven moment een beetje té veel worden. Downey die van een hoopje schroot in die rotgrot een groot pak weet te maken, yeah right. Net een beetje te veel van het goede, maar toch wel leuk uitgewerkt, want hoe had het anders gemoeten. Wat mij betreft hebben we dan het minste al gehad van de film en zodra Downey weer in zijn eigen huis - wat een geweldig ding - is mogen we genieten van de ene na de andere geweldige scéne waar Donwey behoorlijk wat geweldige quotes weet te produceren. Dat pak is gewoon geweldig gedaan, de CGI is ook geweldig en de actie is van de bovenste plank. Erg grote pluspunten die een karig verhaal een beetje in de vergetenheid doen raken, want dat stelde niet veel voor.

Over het algemeen heb ik me prima vermaakt met deze film en was zelfs verrast over het resultaat dat Favreau hier boekt. Ik kijk al uit naar een eventueel tweede deel wat geloof ik in de toekomst ook nog eens moet komen. Erg leuk in ieder geval om Downey Jr. weer op de goede weg te zien en hem als één van de beste acteurs van dit moment te mogen noemen. Dikke voldoende voor deze prent!

3,5*

p.s. Deze was heerlijk trouwens:

Virginia 'Pepper' Potts: What's your social security number?
Tony Stark: [he pauses]
Tony Stark: Five...

Uitstekend 2e deel, misschien wel beter dan deel één. Wat geweldig om dit op 1080p - met het beste beeld én geluid te zien zeg. Echt een behoorlijke meerwaarde.

Op audiovisueel vlak was het zo'n beetje perfect dus. Gelukkig was de film ook meer dan vermakelijk. Vooral ook het scenario van Justin Theroux is érg leuk; nergens zakt het in, prima opbouw, scherpe dialogen en veel leuke quotes. Niks op aan te merken.

Robert Downey Jr. is en blijft een geweldig acteur, de rol van Tony Strak, a.k.a. 'Iron Man' is 'm dan ook op z'n lijf geschreven. Ik heb weer genoten van z'n personage. Met Rourke én o.a. Johansson hebben we er hier leuke (nieuwe) bijpersonages bij. Beide goed.

Het verhaal(tje) zelf stelt niet veel voor - het is dan ook vooral de manier waarop deze film gemaakt is die het zo leuk maakt. Jon Favrau maakt er één groot spektakel van. Zo is de film geweldig geschoten; die race (die totaal de mist ingaat) bijvoorbeeld, sowieso zijn de beelden van Monaco geweldig. Ook vond ik dat huis, met alle technische snufjes weer een groot genot. In alles wordt er t.o.v. deel één een schepje bovenop gedaan.

En dat werkt uitstekend. In de tweede helft lijkt de film soms wat te ontsporen, maar toch blijft de film (dan nét) op de rails. Heb genoten. Dikke voldoende dus ook.

Als er op MovieMeter een topic was 'welke regisseur scoort het vaakst 3 sterren' dan had Woody Allen daar denk ik vaak voorgekomen. Bij mij had-ie bovenaan gestaan. En ja, 'Irrational Man' is een erg leuke film weer. Allen doet ook dit keer weinig mis, maar échte hoogtepunten bereikt deze film ook niet.

Vond Phoenix erg leuk in z'n rol. Met het plannen en uitvoeren van de moord halverwege zorgt de prent voor extra lol. Heerlijk. Stone wordt steeds irritanter naar het einde toe. Was ook opgelucht dat Phoenix haar dus ook even zou koud maken, maar we weten hoe dat eindigt. Drie sterren maar weer.

Gemengde gevoelens...

Geen gemakkelijke film en moeilijk te beoordelen. Althans, dat vind ik dan. Ik had echt de meest shockerende film verwacht die ik gezien zou hebben, maar dat viel mee. Nou jah, op één moment na dan, want die scene dat Pierre even lekker met een brandblusser een hoofd inbeukt is behoorlijk. Daar zat ik toch even met mijn mond wijd open zeg...

Bellucci, Cassel en Dupontel. Alledrie spelen erg goed, maar er is één die er bovenuit springt wat mij betreft: Cassel, zonder twijfel. Wat een geweldige prestatie zet hij hier neer zeg. We zien hem zo ongeveer in alle staten en hij heeft ze allemaal prima onder controle. Als we Cassel in het begin van de film op een brancard naar buiten zien komen weet je als kijker direct hoe het verhaal verteld gaat worden. Het omdraaien van het verhaal door het einde aan het begin te plaatsen is wat mij betreft niet echt een meerwaarde, maar je word direct geconfronteerd met imponerende beelden zodat je direct weet waar je aan toe bent. Het verhaal is vreselijk simpel en wat dat betreft heeft regisseur Noé wel goed gedaan door het allemaal zo te vertellen. Anders had het wel zo'n simpel geheel geworden, terwijl hij me op deze manier toch wel een paar keer best heeft weten te raken. Hmm, ik begin me te realiseren dat het omkeren van het verhaal toch wel een pluspunt is

In het begin van de film zat ik echt te denken, wat doe ik hier? Wat een lelijke beelden krijgen we voorgeschoteld zeg en wat een beroerd camerawerk. Misschien maar goed ook, want ik heb geen zin om die vieze ventjes daar in dat gay hol duidelijk te aanschouwen. Vreselijk, wat een ellende. Maar dat is dan vast ook wat Noé wil laten zien. Het is niet allemaal rozengeur en manenschijn en het is duidelijk dat Noé ons even wil laten zien in wat voor wereld we leven. De gebroken arm van Cassel was even schrikken geblazen, maar wat volgt met die brandblusser is echt niet te geloven. Wel wat overdreven als je het mij vraagt. Je komt er duidelijk achter dat die Pierre wat een mietje is en dit past dan ook totaal niet bij zijn personage. Ik had eerder verwacht dat hij Marcus op zou pakken om vervolgens zo snel mogelijk de biezen te pakken. Had beter in het totaalplaatje gepast en dit maakt het geweld wat we te zien krijgen ook onnodig.

Hoe verder ik in de film zat hoe beter het werd. De verkrachtingscene volgt natuurlijk, maar die was niet schokkend. Wel goed geacteerd door zowel Bellucci als de ''raper''. Het verhaal word natuurlijk steeds completer en beetje, bij beetje werd mijn mening over de film in zijn geheel positiever. Hoe baggerslecht het camerawerk in het begin was, des te briljant in dat later in de film. Volgens mij krijgen we maar een paar shots voorgeschoteld, maar wel erg mooie en erg lange shots. Echt een groot pluspunt. De camera vliegt ook nog een paar keer langs de poster van 2001: A Space Oddysey wat leuk is, maar ook een bepaalde betekenis heeft? De afsluiting van de film is ook prima, met mooie muziek al moet ik eerlijk toegeven dat ik behoorlijk duizelig werd op het einde door al dat gedraai met de camera. Maar even een paar keer opzij gekeken

* * *

Erg voorspelbaar, maar toch wel leuk. Nicholas Cage is redelijk, maar produceert overduidelijk een paar slechte dialogen. Fonda is wel goed, maar de plank word misgeslagen bij Rosie Perez. Wat een irritant gedrocht is zij zeg. Het zal allemaal wel bij haar rol moeten passen, maar ik vond het erg ongeloofwaardig en erg slecht. De film kent een aantal leuke en grappige scenes en is bij vlagen erg vermakelijk. Leuk tussendoortje, maar niet altijd even overtuigend.

Uitstekende soundtrack. Ben een groot fan van de 80's synths, heerlijk en vooral naar het einde toe steeds beter toegepast in deze 'It Follows'. De diepere lagen zijn duidelijk aanwezig in deze prent (de vele foto's (van de ouders o.a.), het coming of age gebeuren, de onvermijdelijke dood - want ja dat gaan we allemaal en noem het maar op). De film moet het echter vooral hebben van de onderhuidse spanning en het lekkere tempo. Wanneer regisseur Mitchell een hoogtepunt wil bereiken, doet-ie nét even te weinig z'n best, maar verder is dit gewoon heerlijk wegkijken. Qua verhaal erg vlak, maar wel goed uitgewerkt. Uiteindelijk is het zeker dat ze gepakt zullen worden, aldus Dostojevsky. 'It Follows' is goed, maar mist net een paar hoogtepunten die het tot een echte topper maken. Toch weinig minpuntjes te ontdekken, leuke prent.

Uiterst vermakelijke film van Capra, mijn eerste van deze beste man. Een mooi verhaal die echt prima is uitgewerkt, van het begin met de jonge George Bailey, tot even later, wanneer we kennis maken met de ''oudere'' versie gespeeld door James Stewart.

De sfeer is één van de beste punten uit deze film wat mij betreft. Zwart-wit weet eigenlijk altijd wel te werken bij mij, maar de besneeuwde straten waren toch wel prachtig. In het midden begon ik een beetje mijn interesse te verliezen, mede dankzij een ietwat traag tempo dat kwam opspelen, maar het laatste half uur was gradioos. Eén om niet snel te vergeten en ik hield er echt een goed gevoel aan over.

Voor de rest kijkt de film, op een aantal momenten na lekker weg en vermaakt prima. De wisseling van kwaliteit is echter wel een aantal keer goed te merken. Zo zag ik dialogen die erg goed waren, maar ook een paar die niet om aan te zien waren, net als de humor, bij vlagen gewoon hilarisch, maar ook een paar keer vreselijk triest; hotdog! Maarjah, dat zal voor die tijd wel leuk geweest zijn denk ik.

Mijn hoge verwachtingen zijn niet helemaal uitgekomen, maar deze film kan nog wel eens gaan groeien in mijn waardering. Herziening komt zeker nog wel eens en dan hoop ik dat het me allemaal nog wat beter bevalt.

Erg leuke film. Prima cast, met vooral een érg leuke Baldwin. Toffe gast. Heerlijk luchtig, modern sfeertje en een vermakelijk plot. Prima muziek van Zimmer, al is de score niet echt opvallend.

Ik vond de driehoeksverhouding tussen Baldwin, Streep en Martin erg leuk uitgewerkt. Het brengt een paar grappige scénes met zich mee, vooral de ''do you poke smot?'' scéne en wat dus volgt is leuk. Dit en nog meer natuurlijk. Echt bijzonder is het dan misschien niet, het kijkt wel verradelijk lekker weg allemaal.

Op het einde wordt het wat minder soms, wat een beetje jammer is. Het lekker lopende begin met de grappige Baldwin, de vele flessen drank en het heerlijke tempo beviel me het best. Makkelijke voldoende voor deze film.

Minste Tarkovsky tot nu toe, maar nog steeds een prima film. Ivanovo Detstvo kent een paar schitterende scénes, is visueel bij vlagen imponerend (en ver haar tijd vooruit), maar kent met het verhaaltje helaas wat een struikelblok.

Grootste probleem is dat het nergens écht boeiend of meeslepend wil worden. Er wordt van de één na de andere scéne overgeschakeld zonder dat er echt iets interessants of aangrijpends gebeurd. Een beetje onsamengangend allemaal. Ik kon er niet zoveel mee. Maar... er zijn dan een aantal momenten die veel goedmaken, zoals de droomscéne van Ivan in het begin (met die put boven het bed), het huis - en de oven - van die oude man, de scéne op de kar met dat meisje en de scénes op het laatst met dat bootje op het water. Spannend moment ook wel, de laatstgenoemde trouwens. Dat zijn dan punten die er op positief vlak uit springen. Goede prestatie van dat jochie wel voor de rest.

Een beetje jammer dat buiten dat positieve om een té weinig boeiend verhaal gebreid is. De sfeer die Tarkovsky creëert is weer eens prachtig surrealistisch en ook de belichting is uitstekend gedaan. Mooi zwart-wit. Voldoende voor deze film.