Opinions

Iegh.

Toegegeven, ik heb de film vroeger nooit gezien, dus op dat gebied viel er al niet veel te rapen. Punt blijft wel dat wat er overblijft de tijd abominabel slecht doorstaan heft. Space Jam is niks meer dan één of ander populistisch verhikel dat draait rond merkbekendheid.

Jordan is geen best acteur, Pytka een onzichtbaar regisseur en de Toons komen er zeer bekaaid vanaf. Visueel zal dit allicht redelijk hoogstaand zijn geweest, maar ondertussen is het flink achterhaald en is de CG verblindend lelijk. Ook de perspectieven schieten echt alle kanten uit.

Verhaaltje is prut (natuurlijk zou ik zeggen) en de moraaltjes worden ook dik op elkaar gestapeld. Rest 90 minuten lichtelijke irritatie en welgeteld één geslaagde grap. Kan me eerlijk gezegd niet voorstellen dat ik dit vroeger wél geweldig zou gevonden hebben, maar ben dan ook nooit een basketball liefhebber geweest.

0.5*

Best goed.

Aramaki is wat mij betreft één van de weinigen die zich weet de redden met CG animatie. Als je dit naast de Resident Evil animaties legt ... een wereld van verschil. Over Pixar zullen we maar zwijgen. Toch zijn er ook visuele gebreken. Personages zien er maar matig uit, vooral de hoofden zijn te statisch. Jammer want de setting en het mechanisch design zijn écht wel de moeite.

Verhaaltje is ook helemaal niks mis mee. Het is geen Disney, maar verder makkelijk te volgen, net wel duidelijk gestructureerd en ondanks (of net dankzij?) een wat ambivalente good guy de hele film interessant. Moet wel zeggen dat het tweede deel teveel op de personages ingaat en er meer een familieaangelegenheid van maakt, niet zo slim wanneer de toekomst van het hele heelal op het spel staat. Had het liever gewoon wat grootser gezien, zonder het menselijke drama (werkt toch niet door de matige character designs).

Verder weer een vermakelijk filmpje. Tweede uur is net iets minder sterk, maar er valt nog steeds genoeg te genieten. Wel een gedurfde stijlaanpassing moet ik zeggen, het contrast met het origineel kan amper groter zijn. Aramaki is er in ieder geval eentje om de gaten te houden, sla dit soort filmpjes vaak over omdat het toch meestal té kitscherig is, maar hij weet echt wel raad met CG animatie.

3.5*

Ehhh .... nee.

Erg brakke film. Misschien komt het omdat ik eerder deze week wat verwend werd met hilarische B-pulp maar dit was mij toch allemaal iets te goedkoop en vooral te saai.

Ik had stiekem wel zin in nog een keer een space filmpje maar het hillbilly in space sfeertje sprak mij niet bepaald aan. Daarnaast was het acteerwerk vaak irritant slecht, was de actie superbeperkt en zag alles er ongelofelijk fake en goedkoop uit. Enige uitzinnigheid om dit te camoufleren was er jammer genoeg niet.

De monsters zagen er al even belachelijk uit en ook onze kapitein was maar een zemelig in elkaar gedraaid figuurtje. Als het budget er niet is, is zo'n tekenplank voor een goed designtje extra belangrijk.

Erg saaie film die buiten wat geinige space appeal en een nogal tongue in cheek toontje echt geen bal te bieden heeft. Had toch wat meer verwacht van Gordon in space. Net als Carpenter lijkt hij echter zwaar te falen buiten z'n biotoop.

1*

Redelijk.

Er hangt vooral een zonnig, niets-aan-de-hand sfeertje in deze film, wat dan leuk afsteekt tegen alle bijna zelfverzonnen problemen waarmee de hoofdpersonages zich opzadelen. Daarmee weet het eerste uur zich wel te onderscheiden.

In plaats van er dan langzaamaan een einde aan te breien gaat de film nog gezellig een uur door, waardoor het na 90 minuten allemaal wat begint te slepen. Jammer, vooral omdat er sowieso niet veel uitdieping was, zag ook geen enkele reden om het dan zo lang te rekken.

Sandler en Leoni zijn best komisch, Vega wil niet echt werken als "mooie vrouw". Bij die zogenaamde Spaanse schoonheden blijft toch altijd wat de twijfel of ze voorheen geen vent geweest zijn.

Eerste uur best leuk dus, tweede uur te onzinnig, teveel herhaling.

2.5*

Hmm.

In het begin is het nog redelijk droogkomisch (hoewel de humor niet geweldig werkt), maar later wordt het toch echt een bitter drama. De term "comedy" vind ik uiteindelijk ook wat misplaatst, gezien er na het einde van de film toch echt niet veel meer te lachen valt.

Begin is matig. Redelijk droog, maar niet scherp genoeg. Film is wel aardig, maar schreeuwt een beetje Amerikaanse alternatieve tienerfilm, waar er ondertussen al veel betere van bestaan.

Wanneer de gezinssituatie duidelijk wordt en het drama als een vuurpijl op de kijker afgeschoten wordt werkt de film beter. Er wordt goed geacteerd, de verwikkelingen zijn boeiend, maar de film wordt in de steek gelaten door een nogal flauwe buitenkant. 't Is een film zoals er duizenden gemaakt worden. Een iets ruwer topic, maar verder weinig speciaals.

Kom uiteindelijk aan een kleine 3*. Vooral het einde is best indrukwekkend, maar mist goeie regie om een echt sterke film te zijn. Kan hem niet afraden, maar ik ken vele betere films in het genre (denk dan aan Mysterious Skin).

Erg vermoeiend.

Het is duidelijk dat Kubrick niet echt volledig aan het roer stond van deze film. Nu ben ik niet zo'n fan van de man's moraliserende stijl, noch van zijn artistieke keuzes, maar een droge vertelselfilm als deze is natuurlijk wel het andere uiterste. Deed me zowaar verlangen naar wat inbreng van de regisseur.

Vond het visueel alvast erg lelijk. Technicolor is niet om aan te zien, afschuwelijke kleuren, potsierlijke achtergronden en niet te harden kleurcombinaties. Camerawerk is verder behoorlijk saai. Wel een paar indrukwekkende massascenes, al werden die ook fantasieloos in beeld gebracht. De vraag is ook maar hoeveel credit een regisseur verdient om X aantal mensen bij elkaar te brengen. Lijkt me eerder een budgetkwestie.

De soundtrack is veruit het meest irritante element van de film. Continue episch, om compleet gestoord van te worden in een film van 3+ uur die toch niet al te veel groots opgezette scenes kent. Ik ben al geen fan van die constant doorknallende muziek, hier leek het wel of Kubrick elke noot van zijn gehuurde orkestbak wou wringen.

Douglas en de rest van de cast konden me niet interesseren, het verhaal van Spartacus werd daarom ook niet meer dan dat. De Romeinse tijd is sowieso niet m'n favoriete setting, de middelmatig interessante avonturen van een slaaf brengen daar weinig verandering aan.

En dan zit je natuurlijk sterk aan te hikken tegen een speelduur van +3 uur. Een uurtje is te doen, maar die laatste twee uur waren oersaai. Mnee, veruit de minste Kubrick die ik gezien heb, en dat wil wat zeggen wetende dat hij ook Barry Lyndon op z'n naam heeft staan.

0.5*

Fijn.

Een klein drama dat aardig kundig uitgevoerd wordt. Sharzer zorgt ervoor dat het nergens te aangedikt wordt (gezien het thema niet zo makkelijk) en levert zo een wat braaf maar oprecht dramatje af.

Stewart draagt de film, personage sluit sowieso wel aardig aan bij haar stijl, maar gezien haar jonge leeftijd hier doet ze dat toch best oké. Zahn is een leuke bijrol, de rest van de cast vond ik iets minder goed uit de verf komen.

De film is iets te vlak om echt indruk te maken, al zitten er wel een paar scenes in waar Sharzer net een versnelling hoger weet te schakelen, vooral ook door goed gebruik van de soundtrack. Groots wordt het nergens, maar het vestigt wel de aandacht op de sterke punten van deze film.

Raar dat het bij deze film gebleven is.

3.5*

Tegenvaller.

Vooral apart dat Gervais dit zélf geschreven/geregisseerd heeft, want na een half uurtje was ik er redelijk zeker van dat Gervais er maar een beetje onbeholpen bijgehaald was. Zijn personage weet eigenlijk nooit te aarden en steekt vreemd af naast Bana.

Als duo werkt het eigenlijk nooit, daarvoor mist er chemie tussen de twee heren. Daarnaast vond ik de opzet ook redelijk vervelend, maar dit soort situatiehumor ligt mij dan ook niet echt. De tweede helft van de film is wat grotesquer en vond ik net iets beter, maar dan was het kalf eigenlijk al verdronken.

Beetje goedkope productie verder, die maar weinig lijn kent. Het zwabbert alle kanten uit, zowel qua verhaal als qua humor. Gervais past niet in deze film, Bana ook niet, waarbij je je dan enkel nog moet afvragen wat het nut van de film is.

Af en toe wel grappig, vooral naar het einde toe dan. Maar van Gervais mag je toch wel meer verwachten dan dit. Denk eerlijk gezegd dat hij ook meer bezig is met m'n David Brent film. Laten we hopen dat die wat beter uitpakt dan deze poging.

2.0*

Fijn fijn.

Genre-werk. Scifi en actie. Een scheut Black Hawk Down, wat Terminator Salvation en een laagje Eden Log. Goed mengen, plotje erbij dat de personages op de juiste plekken brengt en dan maar strooien met fanservice.

Groots is Spectral niet, maar voor de liefhebber van pure genre films toch één van de beste scifis van de laatste jaren. Geen pogingen om er meer van te maken dan er in zit, strakke designs en erg mooi in beeld gebracht.

De eerste Netflix Original die echt een hoog niveau weet te bereiken, al is het natuurlijk wel gewoon een aangekochte niet-uitgebrachte bios film. Daarom dat het budget toch meer dan behoorlijk leek en het kleinere B-film sfeertje grotendeel vermeden wordt. Met de juiste verwachtingen is dit een heerlijke afsluiter van 2016.

4.0* en een uitgebreide review

90s actie.

Eén van dé typerende Hollywood actiefilms uit de Jaren '90. Ook wel bekend als "die film met die bus?" Ik schrok dan ook een beetje dat de film nog een goed half uur doorgaat na het busgebeuren. Dat stuk was ik blijkbaar zelf al vergeten (ondanks dat het toch op een aantal Speed posters prominent gebruikt wordt).

Goed is het niet. Reeves en Bullock zijn een baggerduo, Daniels een miscast en Hopper speelt een beetje met de handrem op. Verder ook veel bekende 90s gezichten in kleine bijrolletjes, maar veel toevoegen doen ze niet.

Veel plot is er niet, het enige wat Reeves moet doen is oplossingen verzinnen voor alles wat de film voor z'n voeten werpt. En dat is gelukkig héél wat. Goed en wel beschouwd zijn er maar 3 grote scenes, maar die worden wel tot in het puntje uitgepuurd. Echt hoogstaand vind ik de actie niet, maar de hoeveelheid compenseert toch aardig, waardoor de film nooit echt stilvalt.

Finale van de metroscene en het lot van de bus zijn spectaculair, verder veel actie, matig uitgevoerd en verkeerdelijk gecast. Ik mis de 90s niet echt.

2.5*

Apart gevalletje.

Heb de originele serie nooit gezien, maar denk dat er qua sfeer niet veel overeind is gebleven. Eerder de setup en de personages, maar het werk van de Wachowski's hier is volgens mij te eigen om een rechtlijnige adaptie te zijn.

De kleuren zijn zeker wennen in het begin. Wat kitsch, vaak ook ietwat goedkoop, maar doorheen de film valt wel een zekere stijlvastheid op. Lijkt me niet dat de twee dit als een serieus technisch wonder beschouwden, wel als een duidelijk gestileerde film.

Echt mooi vond ik het niet, behalve de races dan. Doen sterk denken aan Running Man en Redline natuurlijk, al hebben die hun mosterd waarschijnlijk bij dezelfde bron gehaald. Erg karikaturaal en cartoonesque, maar zeker wel charmant.

Acteerwerk is wat vervelend, vooral de hoofdpersonages komen nergens goed uit de verf. De bijrolletjes (zoals een Goodman) zijn beter te pruimen, behalve dan dat ventje met z'n aap. Daarin herken je wel duidelijk de anime-invloed, alleen is de omzetting naar Hollywood helemaal niet te pruimen.

Verhaaltje is ook simpel, niet erg maar er had best nog wat meer actie in mogen zitten. Nu wordt er nog teveel tijd besteed aan een plotje dat toch niet boeit.

Wanneer het vooruit gaat is dit best leuk filmvoer, de Wachowski's wisten duidelijk waar ze mee bezig waren. Dat het niet voor iedereen is, is ook wel duidelijk, maar da's eerder een kracht dan een tekortkoming voor een blockbuster als dit.

3.0*

Degelijk hap-slik-klaar wegkijkertje.

Wil je een echt goeie film in hetzelfde genre/sfeertje kan je inderdaad beter The Abyss kijken, maar bij gebrek aan die film is dit een degelijk tot goed tot flauw alternatief.

Opbouw van de film is wel goed, zeker het eerste half uur. Al gaat het allemaal razendsnel (misschien daarom wel). Binnen een goed half uurtje zijn ze al bij de sphere, en dan ik het een beetje afvragen wat er gaat volgen.


Wat er volgt lijkt jammer genoeg veel te veel op screentime filler. Een hoop blah blah hier, bullshit daar, nog een verhaallijntje ginder. Bij elkaar geraapte zooi die nog maar weinig met de core van de film te maken heeft wat mij betreft.

Acteerwerk vond ik verder ook erg mak. Hoffman is een vreselijke miscast (of doet het gewoon erg bleekjes), die vrouw valt helemaal door de mand als er emoties vereist zijn. Jackson is de enige die een beetje een deftige rol neerzet.

Verder is de humor niet altijd even goed getimed, is het einde stevig kut (die explosie ook ) en is de soundtrack op het eind echt belachelijk slecht.

Allemaal zaken die de rek uit de film halen, toch weet de sfeer van het begin genoeg credit te geven aan de rest van de film om het op een nipte voldoende uit te laten draaien. Begin is uitermate vermakelijk, daarna wordt het jammer genoeg alleen maar slechter, met schaarse leuke scenes (de kwallen, de eitjes, die palingen).

Kleine 3* dan maar.

Cronenberg faalt, maar anders.

Film met een nogal vreemd effect. Hij is zeker apart, toch weet hij nogal saai en normaal over te komen. Het begint allemaal boeiend genoeg, maar wanneer het flashback verhaaltje in werking treedt gaat het snel achteruit met de film.

Zo'n beetje dezelfde verteltechniek als in Millenium Actress, daar wordt het dan wel veel leuker gebruikt. Troosteloze sfeer inderdaad, dat wel, die in het begin veel interesse opwekt. Wanneer ik echter een idee kreeg waar de fil naartoe wou, vervloog dat snel. Dennis Clegg blijft een lege huls die ons door één van Cronenberg's werelden zou moeten lijden, niet iemand wiens achtergrond uitgediept hoeft te worden. Het uiteindelijke verhaaltje is er dan ook één uit een waargebeurde zaterdagavondfilm.

Cronenberg doet er nog wel iets aparts mee, maar redden doet dat de film niet. Normaal is het omgekeerd, start hij van een goed concept en kan hij het daarna niet waarmaken. Is weer eens wat anders.

Ik hou het op 2.5*. Beter dan het gros van de films, maar mist een effectieve uitwerking.

Had deze lang geleden al een keer geprobeerd maar toen niet doorgeraakt (wel gestemd).

Deze keer wel doorgeraakt maar ik vind het nog steeds helemaal niks. CGi zag er echt niet uit (al zal het binnen 20 jaar wel weer charmant en "onderdeel van het tijdsbeeld" worden), er wordt knullig geacteerd en het hele verhaaltje vond ik verder ook niet boeiend. Al doet dat er weinig toe.

Wat de film mist is gewoon leuke, coole, flashy achtervolgingen. Die Green Goblin is een weggelopen Power Ranger en dus vond ik het helemaal niks. Deel 3 ziet er veel leuker uit.

0.5* blijven gewoon staan. Ditmaal wat onderbouwder.

Onmogelijke draak van een film.

Om welke reden dan ook dit tweede deel nooit gekeken. Deel 1 en deel 3 wel, maar die vond ik toen echt vreselijk. Dit tweede deel zou iets beter moeten zijn, 't is mij iets te lang geleden om daar serieus over te kunnen oordelen, maar vond dit tweede deel zwaar ondermaats.

Opvallend is toch dat Raimi hier ook kiest voor een eerder humoristische benadering, zeker tijdens het eerste uur. Om dan maar even de vergelijking te trekken met de derde Thor, zo zie je maar hoe belangrijk het is om een regisseur te hebben die ten minste wat voeling heeft met het genre. De humor is hier zo pijnlijk slecht dat het amper aan te zien is.

Niet dat het tweede, wat serieuzere uur beter is, want daar gaat Raimi dan weer iets meer de drama toer op. Wat moraaltjes enzo, gevoelens en personages die met zichzelf worstelen. Het oogt compleet belachelijk in een superhelden film als dit, waardoor de hele zooi alleen maar irritanter wordt om te kijken.

De soundtrack van Elfman helpt ook echt niet mee, erg bombastisch en vervelend aanwezig. Sluit ook helemaal niet aan bij de sfeer van de film. En het acteerwerk is al even lauw. Maguire en Molina zijn vreselijke miscasts, Dunst kijkt er dan ook nog eens bij alsof ze écht niet wou meewerken aan de film. De enige moment dat ze een beetje plezier uitstaalt is op het einde, als ze mag weglopen op haar trouwfeest. Allicht ook gewoon blij dat deze stompzinnige onzin voorbij was.

Ik ben al geen fan van het genre, maar ook binnen het genre één van de slechte reeksen die er is. Sfeerloos gewauwel dat overal in faalt. Niet grappig, niet emotioneel en lullige bad guys. Misschien niet zo verwonderlijk dat ze aan hun derde (of was het ondertussen vierde?) reboot bezig zijn.

0.5*

had er wel iets van verwacht maar niet al te veel. Het "zwarte" gedeelte vond ik vroeger het leukst aan de reeks en qua actie leek adhv de trailer wel wat te zien.

Op één punt stelt de film niet teleur en dat is de Sandman. Het enige wat er bij momenten indrukwekkend uitzag. Verder veel special effects met een erg glimmende gladde gewichtsloze (en daarmee bedoel ik niet al het vliegen en zwieren) spider-man.

Veel te veel verhaallijnen, gezeur over liefdes en kinderen en vriendschappen en bladibladibla. Niet de fout van de film maar die 10 minuten pauze (NL bioscoop) halverwege deden ook echt geen goed.

Slecht acteerwerk, pijnlijke cliché soundtrack (is dit speciaal voor deel 3 gecomponeerd of gewoon archiefmateriaal van eerdere superhelden films ?) en brakke designs.

Nee, film bracht niks. Zelfs het hele "zwarte pak" verhaaltje is maar een gegeven dat halveling in de film verwerkt zit en niet eens een belang speelt in het eerste deel.

0.5*, buiten de effecten van één personage niks te zien voor mij.

Beter dan de eerste, en da's best een verrassing.

Had er eigenlijk niet zoveel van verwacht. De eerste in de reeks was een erg frisse, toffe en vernieuwende film, maar zoals het wel vaker gaat bij Amerikaanse studios begint meteen de uitmelking. Niet dat Across the Spider-Verse het roer compleet omgooit, maar men is wel blijven pushen om tot het gaatje te gaan.

Zelfs het plot is wel aardig, met voor het eerst een interessante benadering van het Multiverse gegeven (in combinatie met canon). Er is iets teveel aandacht voor character drama (en het is ook iets te expliciet in de dialogen, daar waar de film zelf al expressief genoeg is), maar dit zijn kleine mankementjes.

Visueel is de film redelijk buitenaards. Vroeger wel eens gedroomd dat men ooit dit soort animatie zou kunnen maken, maar het nooit echt geloofd. Magisch om dit op het grote scherm te zien, ook knap dat ze het van de eerste keer écht goed gekregen hebben. Vooral het eerste deel ziet er geweldig uit. Animatie zelf is ook érg knap trouwens. Met véél liefde gemaakt, geweldige film, laat deel 3 nu maar komen.

4.5* en een uitgebreide review

Iegh.

De laatste week aan een Marvel inhaalslag toe, deze er ook maar bijgenomen. Nog steeds van Sony zag ik, maar blijkbaar is er ondertussen toch een overeenkomst met Disney om ook Spiderman meer bij de rest te betrekken. Het netto resultaat is dat Downey Jr ook weer een centje mag bijverdienen.

De film zelf ... alsof Nickelodeon de rechten in handen heeft gekregen. Het lijkt wel kinderTV met een ongemakkelijk hoog budget. Holland is compleet onuitstaanbaar, dat dikke ventje dat steeds bij hem loopt zo mogelijk nog erger. Zijn schoolprobleempjes boeiden al helemaal niet. De tijd dat ik steevast elke week naar Saved by the Bell zat te kijken is dan ook al even voorbij.

Een hoop gezucht bij de compleet misplaatste humor, verder is het vooral erg lang wachten tot deze tragische zit afgelopen is. Acteurs zijn belabberd, de bad guy is opnieuw een complete sof (en uiteraard weer iemand die Parker kent), actiescenes zijn duf. Hoe deze in een lijstje "highest rated on RT" komt is mij een compleet raadsel. Geeft ook meteen de serieux van dat soort sites aan.

Het niveau van Marvel ligt al niet erg hoog, maar Sony maakt het wel érg bont. Brak.

0.5*

Uitzonderlijk.

Zelden krijg je een Amerikaanse animatie voorgeschoteld die visueel zo ongelimiteerd lijkt. En dat voor een film die binnen één van de engste niches valt (het superhelden genre). Normaal is hier geen ruimte voor individualiteit, originaliteit en creativiteit.

Maar kijk, soms kan het blijkbaar toch. Een geniale visuele trip die zowaar wat doet denken aan het werk van Studio 4°C. Dan krijg je dan, als je met dat geld eens iets anders wil maken dan steeds weer dezelfde doorgewinterde succesformules.

Jammer genoeg is de voice acting pover (met bekende sterretjes wiens stem teveel een stempel drukt op de personages) en is de humor, zeker de directe grappen dan, eigenlijk nog steeds niet te pruimen. Het zijn minpuntjes, maar ze kunnen de algemene teneur van de film absoluut niet aantasten. Absoluut de moeite.

4.0* en een uitgebreide review

Zeer fijn horrorfilmpje.

Moet het vooral van sfeer en spanning hebben. De setting is redelijk eenvoudig, met een viertal jongeren die een oud pand kraken. Het mag dan midden in Londen liggen, maar eens binnen zitten ze opgesloten en is het even verlaten als de doorsnee setting van dit soort horrorfilms.

Visueel erg mooi. Het huis ziet er heerlijk verlaten en verloederd uit. Sterke belichting en leuk camerawerk maken de look af. Soundtrack is ook sterk en draagt lekker bij aan de sfeer.

Keerpunt komt halverwege, wanneer het één en ander duidelijk wordt. Vond het jammer, had voor mij nog wel wat langer uitgesteld mogen worden, want zo valt de film iets teveel in een bekende plooi. Het einde is dan wel weer goed, maar het tweede deel mist zo een klein beetje spanning.

Maar verder een aanrader. De jeugd valt goed mee, erg sterk sfeertje en bij momenten nog lekker spannend ook.

3.5*

Ik hou het zolang bij 3.5* dan maar.

Heb verder enkel Flora van Svankmajer gezien, op basis van dat kortfilmpje is de stop-motion hier jammer genoeg een beetje ondermaats.

Duidelijk ook dat Svankmajer geen visueel filmer is, maar meer aandacht heeft voor weirde ideeën en (in deze film dan) plastische beleving. In dat opzicht doet hij me wel aan een Miike denken (bij wiens katakuri's de naam Svankmajer regelmatig genoemd wordt), al heeft die dan af en toe nog filmische oplevingen.

Maar leuke film dus, de weirdness is uiterst entertaining, gevoel (van materialen, gevoelsensaties dus) wordt perfect overgebracht en de lengte is ook economisch genoeg om niet te vervelen. Wil meer van deze man zien.

Meevaller!

Wel zo'n film waarbij je bij voorbaat weet dat velen hem niet leuk gaan vinden. Stilering mag dan erg lijken op Sin City, de toon van de film is compleet anders. The Spirit is niet stoer, eerder wat belachelijk en zwaar over-the-top.

Slecht acteerwerk (Samuel L Jackson uitgezonderd) en niet echt grappig, maar de toon van de film zit wel perfect, met geweldige mugshots bijgestaan door ontploffende achtergronden enkel bij het openen van een kistje. Dat soort film is het.

VIsueel ook lichtjaren vooruit op Sin City. Technisch zeker niet perfect maar de film zit wel bomvol mooie plaatjes. Miller troeft Rodriguez volledig af.

Erg toffe film, zo mogen ze er meer laten komen uit het land van de 50 sterretjes.

4.0* en een uitgebreide review

Matig.

Leek me wel leuk, Natali is er verder ook wel de regisseur naar dit soort filmpjes tot een goed einde te brengen. Jammer genoeg is het resultaat nogal halfbakken. Het begint allemaal nog wel aardig in het lab. Beetje cheesy en het hele "playing God" principe is ook maar makjes, maar het begin is verder wel sfeervol (en nog mysterieus).

Eens het "babytje" er is begint Natali met een nogal vaag biologisch experiment dat ook een aantal psychologische gevolgen krijgt. De film draait echter compleet de soep in, met een té vreemd opgroeiend wezen (van CG baby naar vrouw met rubberen kapje en sphynx-achtige neigingen?) en een aantal ridicule scenes ( die sexscene .

Visueel verder niet al te boeiend, ook de soundtrack laat het wat hangen. Komt daarbij een écht slecht einde en dan kan je concluderen dat hier eigenlijk veel meer ingezeten had. Tweede deel van de film was nog wel grappig, al was het maar om te zien met wat voor onzin Natali nog kwam opdraven (en dat is nog aardig wat), maar echt geweldig is het niet.

2.5*

Mjah, wat meer van verwacht.

Acteerwerk vond ik echt beneden niveau. Doorgaans niet echt erg in films als deze, maar aangezien er nogal wat scenes inzitten waar onze 4 hoofdpersonen enkel in beeld zijn begint het toch z'n tol te eisen.

Wat die Greengrass dinges betekent, ken de Bourne films verder niet maar wat mij betreft niet bepaald nieuw. In het begin werkt het nog wel, komt ook omdat er frames verwijderd zijn waardoor het dan nog redelijk zichtbare monster lekker eng beweegt. Leuk effect is het zeker (origineel niet). Jammer dat hoe verder men komt, hoe meer het gewiebel de overhand krijgt. Je ziet uiteindelijk helemaal geen fluit, wat toch vervelend wordt tijdens de gore en actie. Vele malen slechter dan een [REC] of Cloverfield, waar zulke technieken net de sfeer hielpen.

Erg jammer, zo valt het horror gedeelte wel een beetje in het water, terwijl het splinter idee toch erg gaaf is.

Verder leuke soundtrack als het aankomt op het geknisper dat het beest maakt. De muziek en nummers zijn veel minder goed gekozen, ook daar had meer uitgehaald moeten worden.

Verhaaltje is verder een gewone herhaling, de interessante stukken zitten in het monsterdesign en concept, maar dat wordt volledig uit beeld geschud. Toch blijft het vermakelijk.

3*

Aardig.

De gehele tijd redelijk sfeervol, maar het gegeven, of eerder gezegd de samenraapsel waaruit deze film is opgebouwd, zijn uiteraard bekend uit 100 andere soortgelijke films.

Best (en enkel) te benaderen als een puur genrefilmpje dus. En dan valt de jeugd best mee, is het acteerwerk ook niet bijster slecht en zorgen de soundtrack en de visuals voor een aangenaam sfeertje. Locatie was verder ook niet mis.

Nergens echt opvallend of apart, niet-genrefans kunnen dit best niet kijken, maar liefhebbers halen er een vermakelijk avondje uit.

3.0*

Fijn.

Zoals wel meer Shyamalan films. Hij heeft af en toe wat kleine dipjes en z'n eerste (bekende) films vond ik niet super, maar de laatste 10 jaar is hij toch redelijk consistent goed geweest. Split valt perfect in diezelfde lijn.

Een film met een leuk uitgangspunt, meer dan naar behoren ingevuld door McAvoy. Ook zonder kostuum laat hij zien dat hij makkelijk en duidelijk tussen personages kan veranderen. Hij heeft er verder ook duidelijk zin in, getuige het leuke dansje halverwege. Taylor-Joy biedt mooi weerwerk en laat na The Witch zien dat ze uitermate geschikt is voor dit soort rollen.

Visueel is het goed, soundtrack is ook sfeervol en het einde legt er net genoeg die pees op. Had van mij nog iets extremer gemogen, maar het is in ieder geval fijn om zien dat Shyamalan geen flauwe uitweg nam. Ook die laatste scene is leuk, al hoop ik echt niet op een sequel die Split en Unbreakable samenbrengt. Shyamalan is op z'n best met uniek materiaal, veel zin om z'n werelden een tweede maal te bezoeken heb ik niet.

Goed filmpje in ieder geval, blijft een regisseur wiens nieuwe films altijd een poging waard zijn.

3.5*

Eerste Spongebob.

Ik heb nooit wat van de serie gezien (ook nooit Nickelodeon gehad) en ook de eerste film heb ik laten passeren. Deze film dan toch maar even meegekeken uit nieuwsgierigheid.

Deed me wat denken aan een Ren & Stimpy light. Iets minder smerig, iets minder random, maar toch best absurd bij momenten. De beste grapjes zijn diegene die niet echt aangekondigd worden maar gewoon voorbijkomen. Kleine dingetjes zoals het vliegtuig onderwater bijvoorbeeld.

Verder vond ik de mix van verschillende stijlen ook wel oké. Het live action gebeuren zag er dan wat cheesy en goedkoop uit, maar het animatiegebeuren was aardig. Toch gaat het halverwege een beetje mis. De scenes uit het water zijn een stuk minder en zorgen ervoor dat de film iets te snel uitdooft.

Geen ramp om een keertje te zien, maar het zijn vooral de kleine dingetjes die leuk zijn, de hele soep errond vond ik niet zo geweldig.

2.0*

Meh.

Dat het verhaal van een horrorfilm als deze niet al te best is, daar kan ik best mee leven, maar Hooper maakt er écht een soepje van. Het probleem is vooral dat je hem moeite ziet doen om wat van het verhaal te maken, maar het lijkt echt nergens op. Dat probleem had ik ook al met Lifeforce. Teveel hooi.

De vlammenwerpers die dienst moeten doen als human combustion zijn nog wel grappig (beetje een Tetsuo gevoel, maar dan slechter), maar verder zijn de effecten niet al te best, de regie van Hooper is ook helemaal niet sterk genoeg om met dit soort effecten iets leuks te brouwen.

Dourif is ook een klein lichtpuntje, al kan hij de film ook niet echt dragen. Hij verdrinkt af en toe zelf in het plot en de rest van de cast is gewoon te zwak om enig niveau in de film te brengen. Dat maakt dat deze film met z'n 96 minuten uiteindelijk toch nog te lang duurt, had best 15 minuten afgemogen.

Hooper blijft veel miss met af en toe een (half)geslaagde film. Deze is dat jammer genoeg niet. Enkel voor Dourif en de menselijke vlammenwerpers aan te raden, verder waardeloze pulp.

1.5*

Dan toch maar.

Ik schrok er allereerst wat van dat er van Spoorloos een Criterion DVD uitgegeven was. Niet dat ikzelf veel waarde hecht aan de filmselectie van het label, maar ze staan er toch om bekend voornamelijk kritisch hoog aangeschreven films uit te brengen.

Spoorloos is een film die mij er aan herinnerde waarom ik de Vlaamse cinema vroeger zo haatte. Door films als Daens en Le Huitieme Jour ooit bijna onherstelbare schade opgelopen, het is ook pas echt sinds de laatste 10 jaar dat ik eindelijk van een aantal Belgische pareltjes kan genieten. Ik heb gewoon helemaal niks met dit soort cinema.

Het mag dan misschien extra lastig zijn voor acteurs om in voor je eigen landgenoten natural over te komen, de introscenes zetten de toon wel echt qua stroefheid. Het geforceerde half-Nederlands, half-Vlaams van Bervoets is niet eens het ergste, de onbeholpen manier waarom Johanna ter Steege haar toch al zo hoekige dialogen probeert uit te kotsen maakt bijna een parodie van het gehele begin.

Verder erg verhalende cinema, en wanneer er dan toch wat op sfeer gespeeld wordt gaat het vaak gepaard met een niet aan te horen muzikale begeleiding en een visuele tristesse die er een enorm zware zit van maken. Ik vermoed dat Sluizer er vooral op hoopte dat het "uitgangspunt" (komt ook pas na een uurtje echt op gang) wel voor genoeg spanning zou zorgen, maar dat valt eigenlijk helemaal in het water.

De enige die nog ietwat z'n best lijkt te doen is Donnadieu, al gaat er echt 0,0 dreiging uit van zijn persoon. Van spanning dus absoluut geen sprake in deze hele film. Het hielp ook niet mee dat Donnadieu mij vanuit de verte een beetje wat aan kos deed denken (zowaar het hoogtepunt van deze film).

Sleept zich voort tot het einde, een aaneenschakeling van slechte en stroeve dialogen, audiovisuele lelijkheid en een concept dat wel op de minst enerverende manier mogelijk uitgewerkt wordt. De acteurs lopen vooral onbeholpen rond, nergens weet de film te boeien en 107 minuten zijn er ook minstens 20 te lang.

Mnee, dit soort cinema van de lage landen gaat compleet aan mij voorbij, kneuterige saaiheid in het kwadraat.

0.5*

Beter dan verwacht.

Spotlight is een redelijk droge vertelling, maar net daar ligt de kracht van deze film. Het is een relaas zonder veel poespas, zonder veel toegevoegde "spanning" of onzinnige build-ups. Dat is in soortgelijke films niet altijd het geval.

De enige die wat uit de toon valt is Ruffalo, hij zet een wat raar en soms vervelend, dik aangezet typetje neer. Allicht dat het gebaseerd is op een bestaand iemand, maar het voelde gewoon nooit echt geloofwaardig aan binnen de film.

Maar verder best van genoten. Geen geheime ontmoetingen aan vijvers, mysterieuze leads of iemand die vanuit de schaduw alles probeert te ontmijnen, maar een stel journalisten zoals je hoopt en verwacht dat er meer zijn die zich vol op een verhaal storten en zo iets redelijk triest aan de oppervlakte brengen.

McCarthy maakt normaal toch opvallendere films, maar net dat droge is wat deze film tot een succes maakt, dus voor een keer kan ik hem dat best vergeven.

3.5*