Opinions

Blijft mooi.

Al is het wel een film die een oppoetsbeurt verdient, het oogt allemaal wat onzuiver en modderig ondertussen, en dat terwijl je achter de technische vuiligheid toch echt wel een mooi filmpje ziet liggen. Allicht nog wat te vroeg, maar binnen een jaar of 10 zal hier waarschijnlijk wel een HD versie van verschijnen.

Verhaal blijft ook wel mooi, Xun Zhou bewijst waarom ze uit zou groeien tot één van de grote madammen van de Chinese cinema en de stedelijke setting zou zorgen voor een grote ommekeer. Geen revolutie deze film, maar wel een duidelijk evolutie naar een meer modernere en stedelijkere vorm van cinema, vandaar verdient deze z'n plekje in de geschiedenisboeken.

Duurt gelukkig niet te lang, wordt nergens vervelend en bevat een aantal scenes die bijblijven. Nu maar hopen dat de film een waardige restauratie krijgt, anders vrees ik dat het de volgende keer toch een halfje minder wordt.

4.0* en een uitgebreide review

Fijne Shinkai.

Maar het moet gezegd, net als Wes Anderson begin ik het gevoel te krijgen dat het ook wel eens tijd is voor wat nieuws. Dat Shinkai dit soort films onder de knie heeft weten wel al, er is ook veel navolging, maar daardoor is het ondertussen ook niet zo speciaal meer.

Voordeel is wel dat de focus hier iets meer ligt op de fantasy, minder op het drama/de sentimentaliteit. Daarvan is er nog steeds wel wat, maar Shinkai springt bijna midden in de actie en het tempo van de film blijft de hele tijd erg hoog. Kan ik wel waarderen.

Verder visueel ook weer een stapje hoger, en een fijne soundtrack, die alleen iets teveel doet denken aan andere films (GitS & Lupin kwamen in mij op), en daarmee wat identiteit mist. Vooralsnog een erg toffe nieuwe Shinkai, hoop alleen dat hij voor z'n volgende film wat anders uit z'n hoed tovert, anders zou er wel eens een halfje afkunnen.

4.0* en een uitgebreide review

Weer een film die volgt op een serie.

Ik kan het tegenwoordig niet echt meer opbrengen om volledige anime series te kijken. Dat maakt dat het tijdens de intros van dit soort films een beetje behelpen is, want erg veel moeite wordt er niet gedaan om een zekere context te scheppen.

Je zou dat als een negatief punt kunnen zijn, anderzijds geeft het wel wat bezigheid, in een film die toch tegen de drie uur aanhinkt. Vond het dus op zich nog wel fijn om het eerste uur meer bezig te zijn met puzzelstukjes aan elkaar te linken. Jammer genoeg betekent dat dat de rest van de film niet echt geweldig beviel.

Het tijdreisgebeuren deed me een beetje denken aan Steins:gate, die ik vorige week zag. Eenzelfde setup met een nogal complex verhaal verteld in een bokaal van clichés. De personages, setting en onderlinge romances weten echt niet te boeien en voelen voor uitgekauwd en inspiratieloos aan.

Animatie was wel van een iets hoger niveau. De character designs vond ik wat flauw, maar de stijl is wel aangenaam en je ziet toch dat er met het budget wat gedaan is, zodat het niet zomaar op een lange TV aflevering lijkt.

Jammer genoeg is 160+ minuten ridicuul lang voor een film als deze. Na een tijdje had ik het wel gezien en ondanks dat het tweede deel toch wat interessantere scenes bevat blijft het als geheel wat underwhelming.

Doe mij maar stand-alone films, die doen meestal wat meer hun best, eerder dan op de fanbase van de serie te vertrouwen.

2.0*

Nice.

Russische variant van Gravity, maar dan een iets puurder genrewerkje. Dat wil vooral zeggen dat het kleiner is van opzet, dat het er ook allemaal net iets grimmiger en minder realistisch uitziet, maar da's niet eens zo negatief. Ook fijn dat de film gewoon in het Russisch te bekijken is, al moest ik er dan wel een Franse sub bijnemen. Niet zo héél verrassend heeft deze film wat problemen gekend zij release.

Achtbaanritje over een kerel die enkel bijgestaan door een AI moet overleven tijdens een foutgelopen ruimtemissie. Audiovisueel is het genieten (zitten best wat cyberpunk invloeden in, al gaat het dan puur over de esthetiek van de design, niet het filmische), de film duurt niet te lang en het is geregeld spannend. Ik mis dit soort films wel, al dat near-future tech-doom spreekt mij veel minder aan.

4.0* en een uitgebreide review

Fijn.

Stijlvol en eigenzinnig drama, met enkele lichte thriller en horror toetsen. Vooral dan in het eerste deel, waarin het allemaal nog net wat mysterieuzer is en de acties van Bennett ook nog wat moeilijker te plaatsen zijn. Al vallen de puzzelstukjes toch wel redelijk snel op hun plaats.

Regie is mooi en verfijnd, ook het acteerwerk is meer dan in orde. Gelukkig maar, want deze film steunt toch vooral op het drama en dan heb je toch best een paar goeie acteurs ter beschikking. Wel een beetje gek om Rasche aan het werk te zien (blijft voor mij toch altijd Sledge Hammer), maar gelukkig is z'n rol niet al te groot.

Enige minpuntje vond ik dat de connectie tussen het eerste deel en tweede deel niet zo heel sterk is. Het rape verhaaltje voelt eigenlijk nogal overbodig aan (de manier waarop ze in haar relatie behandeld werd leek mij reden genoeg voor haar gedrag en vanaf het moment dat ze vlucht wordt de regie ook net iets minder strak. De finale zelf vond ik dan wel weer mooi en passend.

Toch een apart filmpje en een best fijne ontdekking, maar verwacht vooral geen horror of thriller te zien, want dan kom je bedrogen uit.

3.5*

Jammer.

Vond de nummers niks, de zang ook niet. Qua ritme en teksten sloeg het eigenlijk helemaal nergens op, daarbij haalt het de sfeer van de film veelal onderuit vond ik.

Verder wel fraai vormgegeven, leuk donker sprookje ook. Al vraag ik mij af waarom dit nu KNT zou moeten zijn. 't Is wat duister en er spat wat bloed, maar niks om jochies van boven de 12 zomaar te verbieden.

Duurde ook iets te lang, sommige scenes zijn een beetje overbodig, maar verder kijkt het wel aardig weg. Alleen jammer van het hele musical gegeven. Had het liever niet, ofwel wat beter gezien.

2*

Fijn.

Spaanse degelijkheid, al is deze dan toch net iets grafischer dan de meeste Spaanse horror films en hoef je niet al te veel drama verwachten. Het is meer eerder een straight-forward horrorfilmpje geworden.

Simpel concept, een koppeltje kraakt een pand om een verjaardag te vieren, nét dan komen ingehuurde criminelen om de laatst overgebleven bewoner hardhandig buiten te werken. Wat volgt is een uurtje kat en muis dat best weet te overtuigen.

Visueel mag het er best zijn. Sfeervol belicht en goed in beeld gebracht. Setting is ook fijn, doet wat denken aan het gebouw van [rec]. Wat minder is het acteerwerk van Jonsson, zeer matige scream queen en vaak wat irritant in haar doen en laten. Op zich wel grappig dat de man/vrouw conventies een keertje opgedraaid worden, al voegt het verder ook niet bepaald iets toe.

Als horrorliefhebber valt er maar weinig te klagen denk ik. Hard genoeg, mooi in beeld gebracht, niet te lang uitgesponnen. Aanradertje.

3.5*

Film Noir, ik zal nooit een fan worden.

Hét pluspunt van deze film is Lancaster. Die zet een ijzig creepy personage neer. De films steunt op hem, jammer genoeg is hij niet het échte hoofdpersonage. Curtis vond ik een stuk minder. Hij moet een onderkruipertje spelen maar vond hem niet intelligent genoeg overkomen voor het werk dat hij doet. Die balans mist eigenlijk de hele film.

Verder niet onder de indruk van het zwart/wit werk en de soundtrack vond ik al snel erg irritant. Het hoort allicht bij het genre, daarom dat ik ook niet snel een fan zal worden. Ook het "snedige" en "cynische" herken ik vaak niet terug. In deze film ook niet trouwens. Blijft allemaal erg braaf en mak.

Acteerwerk verder ook te stroef. En nee, dat heeft niks te maken met de ouderdom van deze film, dan nog eerder met genreclichés binnen het noir genre vermoed ik. Het doet mij maar weinig (buiten Lancaster dan), vooral de vrouwen hebben er last van in deze film, maar ook Dallas is niet meer dan een houten bezem.

De film leunt vooral op het verhaal en dialogen, liet me veelal koud en is te braaf voor wat het poogt te zijn. Lancaster brengt nog wat leven in de brouwerij, maar daar houdt het dan ook op.

1.5*

Vond het eerder matig.

Een horror met trage opbouw kan ik best waarderen, maar dan moet de pay-off ook wel op niveau zijn. Sweet, Sweet Lonely Girl is wel érg gezapig, het is dat ik vooraf de genreaanduiding al gezien had dat ik bepaalde zaken als horroropbouw kon herkennen, maar wat mij betreft is het toch allemaal wat te min om een écht dreigende sfeer te ontwikkelen.

Daarbij komt het verhaaltje van het muurbloempje dat een wat wilder meisje tegenkomt en zo openbloeit. Niet meteen een geweldig plotelement dat verder redelijk plichtsbewust uitgewerkt wordt. Het voegt zeer weinig toe aan deze film, behalve dat het voor wat extra vulsel zorgt. Zou niet echt nodig moeten zijn in een film die amper 75 minuten duurt.

Rest het einde, wat naar mijn gevoel veel te mak en voorspelbaar was. Dit soort dingen heb ik allemaal wel al een keer gezien, veelal ook beter uitgevoerd. Het ontbreekt aan punch, iets weirds, freaky of stevigs wat het memorabel maakt.

Nochthans zijn alle elementen hier wel aanwezig om er een goed horrortje van te maken, alleen is de mix een beetje zoutloos. Er had wat meer peper ingemogen.

2.0*

Vermakelijk plat.

Leuk dat het geen halfbakken zooi blijft maar gewoon lekker ongegeneerd platte humor brengt. En dat nog op een redelijk frisse en ongedwongen manier. Even een liedje door de film waarbij ineens een heel Chinees restaurant meedoet kan best.

Verder duurt het gelukkig niet al te lang en is het dramatische gedeelte verfrissend kort en luchtig. Iets waar de meeste van dit soort films erg zwaar de fout ingaan.

Vermakelijk, maar je moet wel tegen de platte humor kunnen. Kan me zo inbeelden dat mensen hier met stalen gezicht naar zitten te kijken, al is dat beeld alleen al een halve ster waard.

2.5*, niet groots, niet geweldig, maar kleurrijk, vermakelijk en vlot.

Erg fijn.

JD Dillard had al een leuk filmpje achter z'n naam staan, maar da's geen garantie voor een carriere. Die tweede film moet er nog altijd komen én moet bevestigen. Wel, dat doet Dillard best goed met deze film. Weer eentje die met bekende elementen toch een nieuwe draai aan een genre weet te geven.

Het concept is weinig origineel. Een meisje spoelt aan op een verlaten eiland en moet zien te overleven. Al snel blijkt dat ze niet alleen is. Het begin steunt dan ook vooral op de spanning van het onbekende. Dat het uiteindelijk een creature flick blijkt te zijn was een leuke meevaller, maar de creature reveal is echt wel één van de betere die ik al gezien heb. Compleet onverwacht en compleet freaky.

Wat daarna volgt is goed. De CG is soms wat teleurstellend (beetje vreemd ook want Blumhouse moet daar toch echt wel wat meer budget/getalenteerdere mensen voor hebben), maar de spanning is zeker aanwezig en het verloop kent genoeg coole horrormomentjes. De film duurt ook niet te lang, dus de kans dat het begint te slepen is ook erg klein.

Enige vraag waar ik op het einde nog mee zat was of het wezen echt zo gevaarlijk was. Het leek op een bepaald moment eerder geïnteresseerd in het hoofdpersonage, niet zozeer een bedreiging. Daar wordt niet echt een antwoord op gegeven, dus het zal maar een indruk zijn, maar ik vond het toch opvallend.

Doet er verder niet zo heel veel toe, Sweetheart is een fijn filmpje met voldoende originaliteit in de details. Op naar Dillard's volgende.

3.5*

Redelijk flauw.

Chinees-Japanse co-productie die matig weet te overtuigen. Allicht dat Shinohara niet de juiste regisseur was voor deze film, maar de mix van China en Japan was gewoon redelijk stroef. Vaak werkt dat toch iets beter met een Chinese regisseur heb ik de indruk.

Als romance werkt het ook maar half, aangezien alles best dik is aangezet. Zeker de score, toch raar voor een Hisaishi. Hij gaat hier mee ten onder, terwijl hij toch een geweldig componist is. Maar ook het drama is wat te nadrukkelijk, iets meer naturel had de film zeker goed gedaan.

Er zijn wel een paar mooie momenten, maar te weinig om de film echt te redden. Al bij al een tegenvaller, al past dat wel in Shinohara's afglijdende oeuvre. Toch jammer, want 10 jaar eerder wist hij van dit soort films toch makkelijker een pareltje te maken.

2.5*

Njah.

Had er ooit al eens een stuk van gezien, maar nog nooit helemaal. Ook niet zo heel vreemd als je er eerder alvast een stuk van zag, want hoogstaand is deze Ritchie absoluut niet. Begin deed me nog wat denken aan L'Avventura (ook al zo'n vreselijk ding), eens op het eiland wordt het echter z'n compleet eigen ramp.

Al kon ik de botte humor nog wel waarderen. Het is misschien het enige wat nog een beetje verwijst naar z'n eerdere films, alleen past het voor geen meter binnen deze setting en zijn de acteurs ook absoluut niet bekwaam om het op een passende manier te brengen.

De film heeft dan nog het beetje geluk dat de locatie erg mooi is, dat de luchtigheid redelijk hoog ligt en het allemaal niet al te lang duurt, maar dit is toch zo'n film waar men binnen 50 jaar nog steeds over in de haren krabt. Een jeugdzonde zullen we maar denken. Wel blij hem gezien te hebben, da's zo'n vervelend oeuvragat waar ik niet meer tegenaan hoef te kijken.

2.0*

Ozon lijkt, net als de Coens, voor mij zo'n 3.5* regisseur te worden.

Ze maken geinige films, maar missen afwerking, dat ietsjes meer dat hun films echt boeiend maakt. Ozon zet hier een leuk verhaaltje op, mengt enkele broeierige scenes met het zonnige Frankrijk en weet de hele film te boeien.

Maar veel meer dan dat is het niet. Weinig pracht en praal, weinig emotie verder. Mooi voorbeeld trouwens van het verschil tussen Franse en Britse deernes. UK en vrouwen, het blijft vloeken .

Mijn 3.5* blijven staan, wil nog wel wat meer van Ozon zien, al zal het nooit één van m'n favorieten worden denk ik.

Was alweer even geleden.

Al weet ik niet of ik al eerder een Astaire-Rogers combo gezien heb. Niet dat het zo héél veel uitmaakt, want deze filmpjes lijken toch allen sterk op elkaar. Of het nu Kelly, Crosby, Sinatra of Astaire is die de hoofdrol vervult. Hoogstens varieert het tussen dans en zang optredes, maar dat is het dan ook wel een beetje.

Luchtigheid troef dus. Blijkt maar weer uit de eindscene, vreemd toch hoe die romances vroeger opgelost werden. En steeds hetzelfde riedeltje ook. Qua locatie ook niet zo heel speciaal, die nachtclubs zijn graag gebruikte sets voor verhaaltjes als deze.

Astaire en Rodgers doen het verder wel leuk, al vind ik de dansscènes van Kelly toch wat uitzonderlijker geloof ik. Iets meer spektakel, terwijl dit iets meer echte dans is. De romance werkt wel, de luchtigheid zorgt ervoor dat het niet saai wordt, maar mijn genre zal dit nooit worden en aangezien de meeste van deze films érg op elkaar lijken zit er dan ook vaak een plafond aan het plezier dat ik eruit haal.

1.5*

Vervelende film.

Met dank aan de vervelende personages. Lastig wanneer je die niet kan uitstaan, want veel meer valt er niet te beleven. Dit is zo'n filmpje dat het niet meteen van plot moet hebben, maar eerder van sfeer, situatie en herkenbaarheid. Geen van dat allen voor mij.

Favreau is een jankerd eerste klas, Vaughn een eikel eerste klas. En het ergste is, beide acteurs zijn absoluut niet geschikt voor hun rol. Het gezemel tussen de twee komt absoluut niet over en dan resten enkel wat loze dialogen en een setting die iets té graag het arme/falende kunstenaarbestaan in de kijker zet.

Film ziet er verder redelijk goedkoop uit, maar dat was de film uiteindelijk ook gewoon. Leuk als je van plotloze lummelfilms houdt en wat met dit soort personages kan, maar buiten een zelfzaam grappig momentje heb ik me vooral verveeld met deze film. Niet dat ik Liman erg hoog heb zitten verder, maar hier had ik toch net iets meer van verwacht.

1.5*

Best oké.

Ik hou normaal niet van dit soort drukke comedies, al helemaal niet wanneer ze zich in de 70s afspelen. En deze film loopt er ook echt wel mee te koop. Het constante gekibbel tussen drie lijvige families en de constante 70s verwijzingen liggen er dik bovenop.

En toch werkt het op de één of andere manier best aanstekelijk. Allicht heeft het zonnige sfeertje er wel iets mee te maken, maar ook de luchtigheid werkt best goed mee. Van begin tot einde hangt er een gezellige vibe, zelfs wanneer iedereen ruzie met elkaar heeft is het eigenlijk nooit echt dramatisch.

Het nogal explosieve einde is absoluut een bonus, dat zijn vijf minuutjes die de film nog even naar een hoger niveau tillen. Verder best aardig geacteerd, niet al te lang en met een vleugje geslaagde coming of age om het toch een zweem van diepgang te geven. Niet dat het erg veel uithaalt.

Leuk tussendoortje. Veel meer is het niet, maar voor een keertje best te doen.

3.0*

100% akkoord.

Nog in geen 100 jaar.

Dom flikken/buddy filmpje, dat alle, maar dan ook alle typische elementen bevat. Foute romantiek/drama, bommetje hier, bommetje daar, met mooi aftelklokje erbij, twee agenten die voor een schermgrote explosie wegduiken, ellenlange vuurgevechten waar alleen maar cannon fodder geraakt wordt. Je geeuwt wat, kijkt op je uurwerk ... blijkt dat dit alles nog tot 120 minuten gerekt wordt. Nee dank je.

0.5*

Erg fijn.

Verrassende, knotsgekke en originele Amerikaanse comedies, ze zijn uiterst zeldzaam. Maar blijkbaar bestaan ze wel, daar hebben de twee Daniels in ieder geval voor gezorgd. Compleet droog ingegaan en een hele film vol verwondering zitten kijken.

Vooral omdat ik na de eerste scene toch wel vreesde dat de beste pijlen toen al verschoten waren. Maar de twee houden het niveau continue hoog. Ook apart dat ze voor een eerste film toch al twee bekende namen hebben weten strikken én blijkbaar ook budget hadden voor meer dan aardige visuele effecten. Vaak zijn dit soort films toch wat minder in afwerking.

Enkel de muziek kon ik wat moeilijker plaatsen. Absoluut mijn ding niet, waardoor ik ook niet echt wist hoe serieus bepaalde dingen wel/niet te nemen waren. Maar verder met volle teugen genoten van deze film. Redcliffe is hiermee finaal verlost van zijn HP verleden en Dano zet nog maar eens een boeiend personage neer. Maar uiteindelijk zijn het toch de regisseurs die alle lof verdienen.

4.5* en een uitgebreide review

Modern China.

Beetje te modern wellicht, want deze film wordt overal neergesabeld. Kan de kritieken ook wel plaatsen, het tempo in deze film is namelijk verschroeiend. Alsof je naar de best-of van een hyperdure serie ligt te kijken. Zelfs grootste actiescenes en zélfs het finale eindgevecht worden gewoon versneld aan flarden geknipt.

Zou nefast kunnen zijn, maar Sun maakt van elke scene wel een potentieel juweeltje. Hij zoekt de duurste, meest exclusieve locaties op (het hotel in Dubai is volgens mij het enige 6* hotel ter wereld?) en brengt deze ook met veel flair in beeld. Het is jammer dat hij daar niet altijd even goed de tijd voor neemt, maar elke 3-4 minuten kan je je verlekkeren aan een nieuwe overdonderende achtergrond.

Verhaaltje is verder wel oké. Niks nieuws (doet wat denken aan die oude HK films waar kunstwerken teruggehaald moeten worden - vaak met Jackie Chan), de megalomane stunts doen dan weer wat denken aan de recente Die Hard films. Al moet gezegd dat de CG hier toch wel écht te goedkoop is om deze scenes echt te laten slagen. Had Sun beter niet gedaan.

Deze film is één grote, potsierlijke en opgeblazen promo voor het meest luxueuze wat er momenteel op deze aardbol te vinden is, maar ook dat heeft z'n charmes. Sun verknipt dan wel wat teveel (en laat ook echt énorme stukken verhaal weg), deze films draaien toch nooit echt rond personages en verhaal, dus veel gaat er daar ook niet verloren. Alleen mag hij in het vervolg toch net wat meer aandacht schenken aan al het moois waartussen iedereen laveert.

3.5*

Zitten aardige kantjes aan, maar als geheel iets te weinig.

Visueel wat beter dan de meeste Disney, vooral de tekenstijl is iets leuker. Soms nog wat over-animatie, vooral te zien aan de wolf bijvoorbeeld. Zit ook wat redelijk aardige humor in.

Verder gaan het alleen helemaal nergens over. Er zitten eigenlijk drie belangrijke secties in de film, waarin Merlijn en Arthur telkens in een ander dier veranderen. Dat leidt alleen compleet nergens heen, en in de laatste 5 minuten wordt er dan maar de hele Arthur saga met het zwaar achter gegooid. Ik zat al even op de klok te kijken en vroeg me af hoe ze het einde nog gingen klaarkrijgen, maar blijkbaar is het ze dan toch nog gelukt.

Beetje jammer, Merlijn is nu zo'n beetje het enige figuur die met de Arthur legende te maken heeft, de rest is 100% inwisselbaar. Leukste scenes zijn met de eekhoorntjes, verder allemaal wat te matig.

(Engelse versie gekeken trouwens, stemmen waren best goed, behalve die van Arthur)

1.5*

Vermakelijk onzin.

Maar even de thread doorlopend, wat doet deze film me aan The Island denken. Twee films waar maar één ding centraal lijkt te staan. Eigenlijk twee. Combinatie van internet en filmforum zeker ?

Anyway, film begint met een leuke monoloog en een erg knappe actiescene. Daarna laat het een beetje los en krijgen we vooral een doorsnee, wat opgehipte actiefilm met vooral een erg lauwe soundtrack. Ook een paar mislukte scenes hier en daar (de hacker die z'n werk doet). Gelukkig wordt het op het einde weer wat leuker.

Verder weinig woorden aan vuil te maken. Simpel actiefilmpje dat (gelukkig, want nefast) niet te lang duurt en aardig entertaint.

Kleine 3*

Schamel.

Documentaire die Simons een beetje volgt in de aanloop naar de verkiezingen, meer is het niet. Via een interviewtje hier, wat schminksessies voor de spiegel daar wordt een beeld geschets van een politicus die polariseert, maar erg verlichtend is het allemaal niet.

De persoons Simons is in ieder geval niet erg boeiend, maar net die probeert men te vinden in deze docu. Allciht om haar wat menselijker te maken, maar ik denk niet dat dat al te veel baat. Ik heb ook niet het idee dat de docu daar echt in slaagde. Dat resulteert jammer genoeg wel in veel banale scenes die nu wat doelloos doorheen de docu verspreid zitten.

Als politicus wordt vooral duidelijk dat ze gewoon op zoek is naar een platform om gehoord te worden, maar daarvoor kiest ze wat mij betreft dan toch een verkeerd beroep. kos haalde het fragment al aan, maar als je het beseft mist waarom sommige mensen reageren zoals ze dat vaak (op hun eigen botte manier) doen, dan heb je gewoon weinig te zoeken in de politiek en dan groei je uit tot een figuur waar vanalle lompe zooi naar geroepen wordt.

Simons is geen demon of diva, het is gewoon iemand met een wat beperkte maar uitgesproken visie die dat op een sociaal relevant podium wil etaleren en die haar media-achtergrond meeheeft om dat ook daadwerkelijk te doen. Er zitten honderdduizenden varianten van Simons op social media, doodgewoon volk waar je geen docu over zou willen maken. Dat hadden ze over haar ook niet moeten doen, ofwel ten minste toch een poging gedaan hebben om er iets interessant uit te puren. Maar blijkbaar is een beetje controversieel zijn reden genoeg om 90 minuten van iemand's verder nogal oninteressante leven op de buis te gooien.

1.0*

Zó slecht nu ook weer niet.

Maar het hele jaren '80 sausje begon na een tijd wel te vervelen. Dacht op een bepaald moment dat ik naar de nieuwe Cosmatos aan het kijken was en dat z'n eerste toch maar gewoon een toevalstreffer bleek. In die hoek moet je het een beetje zoeken.

Op zich streeft Gentry wel een aardig sfeertje na, maar hij blijft te vaak teruggrijpen naar het plot om echt te kunnen overtuigen. Het B-verhaaltje over tijdreizen en zwarte gaten is jammer genoeg niet boeiend genoeg en ondanks dat het een aardig kluwen wordt na een tijdje wil het gewoon te weinig boeien.

De korte abstracte stukjes ogen wat makkelijk, de soundtrack heeft een sterke scheut 80s in zich en ook de keuze om de scifi te verbeelden door wat modern maar clinisch ogende wolkenkrabbers te gebruiken werkt niet echt. Vooral die blurry nachtopnames van de stad deden mij denken aan wat goedkopere releases op videoband.

Gentry doet wel z'n best, maar mist volgens mij gewoon een beetje het talent om er iets echt leuks mee te doen. Redelijke namaak dus, meer niet.

2.5*

Ja, mja, en uiteindelijk toch mnee.

Eerste anderhalf uur is goed tot gaaf. Zwenkt een beetje tussen de beide in, soms is de humor geslaagd, soms is het absurde geweldig, bij momenten werkt het dramatisch ook.

Laatste half uur vond ik alleen een redelijke domper. Kaufman gaat mij deze keer wat te ver met z'n schrijver/auteurs wereldje. Je kan ook iets té gefocused zijn op jezelf en je werk, zeker van hem pik ik het wat minder, en al helemaal als er allemaal zeer gewichtige themas aangehangen worden. Heb niet eens de zin om er verder achter te gaan of het allemaal uit te pluizen, wat ik opving was nogal interessante "ouwelullen" filosofie vrees ik, met het toneel dat de echte wereld wordt, mensen die acteurs zijn die mensen spelen yadayada.

Maar wat Kaufman vooral bewijst is dat je met een geniaal script ver komt, maar het nooit garant zal staan voor een geweldige film. Wat mij betreft legt hij het werk als regisseur gewoon weer neer en laat hij het over aan meer getalenteerde personen. Het absurde gedeelte had zeker een betere regisseur nodig, de geniale setting het laatste uur al helemaal. Wat wordt er weinig mee gedaan, grote schande!

Verder ironisch dat deze film leidt aan hetzelfde euvel als vele andere simpele comedies. Het einde moet steeds een hoop dramatischer, ook in deze film hielp het het eindresultaat niet bepaald positief vooruit.

Best wat gelachen, genoten van de absurde scenes, sterk acteerwerk ... maar het einde is eigenlijk een stevige sof en Kaufman is niet echt een geweldig regisseur.

3.5*

Best aardig.

Het onderwerp is een beetje belegen, Wislocka zal best wel een icoon zijn in eigen land maar daarbuiten komt het nu niet meteen geweldig wereldschokkend over. Het is dan ook fijn dat de film zelf goed z'n best doet om het allemaal wat fleuriger te maken.

Ondanks dat er wel wat drama inzit, is dit toch vooral een goedgemutste film. De personages zijn best vrolijk in hun doen en laten, de film ziet er netjes en kleurrijk uit en het tempo ligt aanstekelijk hoog. Het is ook best fijn dat er wat tijdsprongen inzitten, zo blijft het ook een beetje interessant om volgen.

Acteerwerk is verder ook goed en ondanks dat het toch 120 minuten duurt en het onderwerp in eerste instantie niet echt aanspreekt, weet de film de aandacht goed vast te houden. 't Is de eerste keer dat ik een film uit Polen kijk denk ik, ik had me een iets droeviger Oost-Europees filmpje voorgesteld, maar dat viel dus dubbel en dik mee.

3.0*