Opinions

Rare film.

Eerste anderhalf uur trekt op niet veel. Zoals vaak een mix van slecht gedoseerde stijlelementen. Af en toe wat mooifilmerij en dramatische scenes afgewisseld met platvloerse humor. Grappig ? Nee, niet één keer kunnen lachen. Wel irritatie vanwege het vaak domme acteerwerk en dito scenes. 't Is dan ook een Koreaanse film.

Wel positief, de muziek. Niet die ouwe Koreaanse nummertjes (meer plot verweven), maar de rustige, subtiele pianoambient die opduikt in sommige scenes. Je voelt het niveau zo stijgen. Leuk dat ze geen hyperbombastische en dramatische klassieke meesterwerken onder de film gemonteerd hebben. Een reeel gevaar bij dit soort films.

Film duurt verder ook wat te lang, en er komen nogal vreemde sidestories en losse eindjes aan te pas, die na een tijdje gaan vervelen. Hoewel ik niet anders kan zeggen dat het op het einde wel goed uitpakt, en de logica achter dit 'overbodig' gedoe duidelijk is. De laatste scene is voor mij iets te wankel. Weet het hoofdpersoon nu wie de dader is ? Z'n gezicht lijkt het een beetje te vermoeden. Laten we hopen van niet in elk geval, want dan is het einde van deze film een enorme revelatie. De dader wordt niet gepakt! Beter nog, na alle omzwervingen weet de politie nog steeds niet wie de dader is. Zowaar revolutionair.. ToNe's bericht lijkt ook in die richting te wijzen, dus hou ik het daar maar op, maar de film had zeker zonder de laatste 5 minuten gekund. Beetje bang afwachten was het.

2.5*, het begin is doodgewoon slecht, soms is de film saai en lijkt het ook nergens naartoe te gaan, maar enkele prachtige scenes (met dank aan de muziek) en het einde maken dit één van de betere Koreaanse films (Ki-duk niet meegeteld) die ik ken.

Hmmm.

Beetje jammer dat een leuk en komisch uitgangspunt nogal platgetreden paadjes bewandelt. Het begint allemaal erg leuk, met het introfilmpje, en de manier wanneer beide heren elkaar het leven net ietsje lastiger maken. Vanaf het koffiemoment gaat het jammergenoeg de geijkte weg op. Voorspelbaar, en de humor raakt ook steeds meer op de achtergrond. Als drama vond ik het wat te droog jammer genoeg. Twee geinige heren, maar hun relatie wordt te cliché geschetst.

Jammer ook van de vreselijk oubollige vormgeving. Is er eigenlijk een reden waarom dit zich x10 jaren geleden afspeelt. Ik krijg bij die Scandinavische films wel meer de indruk dat men het nogal oubollig aankleedt, al heb ik er verder nu ook weer niet zoveel gezien. Beetje brakke muziek vaak, en visueel is het net allemaal dat ietsje te saai.

Desondanks draagt het beginconcept net genoeg om het een aangenaam filmpje te maken. Wel een geluk dat het net 90 minuten duurt, meer was echt teveel van het goeie geweest. Niet geheel overtuigd, wel 3 kleine * voor een leuk en interessant concept en een paar sterke komische momenten.

Zeg nooit tegen iemand dat een film te ranzig/shockerend is voor woorden, zo verpest je al de halve film. Veel van verwacht, en wat viel hij tegen.

Ben het eens met tovenaar als hij de vergelijking maakt met derderangs porno. Niet zozeer dat ik me stoor aan de content in deze film, maar wat een trieste registratie van wat shockerend zou moeten zijn. Wat ik miste was impact, enige vorm van medelevenheid, suspension of disbelieve (zoals ze het zo mooi zeggen in het Engels). De film had bij momenten meer weg van een farce dan van een serieuze film. Meerdere malen heb ik me afgevraagd of't misschien niet om te lachen was. De lipsync die er af en toe stevig naast zat hielp ook niet echt.

Ik zag Goodfella dit vergelijken met die Guinea Pig filmpjes, wat mij betreft zijn die zeker 6 keer zo leuk om kijken. Bij die films heb ik nog regelmatig moeten lachen, geen betere "shock" maatstaf. Wat mij betreft een zielige film op alle aspecten. Nooit verwacht dat dit een saaie film zou zijn.

0.5*

Salt is ... zoutloos dan maar?

Nogal doorsnee actiefilm die grossiert in vervelende clichés. Want eerlijk waar, wie zit er tegenwoordig nog te wachten op koude oorlog-Russen die het gemunt hebben op een Amerikaanse president. Inclusief kernraketten en zogenaamd spannende aftelsessie.

De actie schiet ook wat tekort. Niet dat het slecht is, maar erg spectaculair wil het ook niet worden. Jolie is niet heel slecht maar onopvallend. De film is iets te serieus, terwijl ze meestal toch iets beter is in luchtigere rollen. Schreiber doet het verder wel aardig, maar heeft niet erg veel om mee aan de slag te gaan.

Links en rechts wordt er geschoten, veel achtervolgd, dan weer een paar ontploffingen. Eén beeld blijft bij en da's de wurgpoging van Jolie, de rest zal snel weer vergeten zijn.

2.0*

Leuke Disney anthology.

De opzet is eigenlijk wat dit filmpje zo leuk maakt. De combinatie van wat live action beelden, de schetsen die daaruit voortvloeien (vaak zoveel mooier ook dat de typische Disney stijl) en de uiteindelijke kortfilmpjes geïnspireerd op de bezoeken van het team ter plaatse.

Ook de lengte is een godsgeschenk. 40 minuten (10x4) is meer dan genoeg voor een film als deze. De animatiefilmpjes zelf zijn ook best geinig, met het vliegtuigje en het live schilderwerk tijdens het Braziliaanse stuk als uitschieters. Het stuk met Goofy was het minst vond ik.

Variatie, vrijheid in vorm en korte speelduur zorgen ervoor dat ik dit best genietbaar vond. Een groots meesterwerk is dit niet, maar dat vind ik van geen enkele Disney animatiefilm. Gewoon een erg leuk tussendoortje met een paar lollige toetsen en voldoende charme.

3.0*

Fijn filmpje.

Niet Cannes, niet Venetië, niet Berlijn. Wel het Sundance film festival is het interessants om te volgen. Daar komen de filmpjes die afwijken van de norm.

Niet altijd meesterwerken, deze is dat ook zeker niet, maar wel erg vaak boeiend. Visueel is deze film erg wisselvallig. Goeie bedoelingen die er vaak ook doorkomen, maar niet goed genoeg om z'n no-budget te verdoezelen. De soundtrack is niet geweldig, de rest van de klankband is wel sfeervol genoeg.

Het verhaaltje is lekker warrig en onderhoudend. Paar ietwat lugubere scenes, vooral dan waar Duke het gezicht van het meisje snijdt.

Kijkt makkelijk weg dus, beetje jammer van de afwerking hier en daar. Goed bedoeld vaak, maar niet altijd even goed uitgewerkt.

Kleine 3*

Goed!

Sterkte van de film is het gebrek aan informatie. Zo weinig mogelijk inlezen vooraf is dus de boodschap. De eerste 10 minuten zou het zomaar een Brits sociaal dramatje kunnen zijn.

Vond het moment dat de ops aankomen dan ook erg verrassend. Zat eerder aan een soort van torture horror te denken. Dat wordt het dus niet maar ook vanaf dat moment is het erg lang wachten tot je essentiële zaken meekrijgt.

Dat maakt het alleen maar des te spannender eigenlijk. De moeder belandt constant in de aftermath van bloedbaden waardoor de dreiging redelijk sterk groeit.

Het budget speelt de film wel een klein beetje parten. Visueel soms wat karig, het geheel durft er ook net iets te goedkoop uitzien. Des te knapper dan dat er toch zo'n tight sfeertje opgebouwd wordt.

Leuk filmpje dus, net iets te beperkt om bij de groten te behoren maar sfeervol en verrassend. En dat zonder dat er eigenljik veel hoeft te gebeuren.

3.5*

Gravity-light.

Werd aangekondigd als een erg spectaculaire film, dat valt eigenlijk een klein beetje tegen. De film heeft absoluut z'n momenten, maar het is moeilijk hem niet te vergelijken met Cuarón's ruimte avontuur en dan komt deze er toch een beetje bekaaid vanaf.

Dat heeft er dan vooral mee te maken dat de scenes in de ruimte toch net iets minder zijn. Zowel in aantal als qua kwaliteit. Camerawerk en editing laten het af en toe een beetje afweten, gelukkig blijven de beelden boven onze planeet wel erg indrukwekkend, waardoor je er in ieder geval een beetje doorheen kan kijken.

Daarnaast is het iets te duidelijk dat het "waargebeurde" verhaal aangedikt is. Op z'n Amerikaans zullen we maar zeggen. Ook iets teveel randgebeuren en "makkelijkere" scenes binnen het ruimtetuigje, waardoor het toch vooral wachten is op de momenten dat ze buiten hangen. Als blockbuster best aardig, maar het is een film die het vooral van momenten moet hebben, als geheel viel het een klein beetje tegen.

3.0*

Blijft fijn.

Allicht omdat het meer een kwaliteitsfilmpje is geworden. Hier geen jonge regisseurs die hun gang mogen gaan met een klein budget, maar namen die zichzelf al bewezen hebben en hun land mogen verkopen op het internationale podium. En dat doen ze gewoon goed.

Is ook niet zo héél moeilijk, want ze kregen ook wel een degelijk budget en crew voor hun films. Verder kleuren ze netjes binnen de lijntjes, dus wie al eens wat horror uit Hong Kong, Zuid Korea of Thailand gezien heeft zal wel vertrouwd zijn met wat men hier voorgeschoteld krijgt.

Visueel verzorgde films, beetje couleur locale om de boel op te fleuren, en wat creepy momenten zodat de films binnen hun genre weten te overtuigen. Vind de HK short het best, maar eigenlijk zijn ze alle drie van een zeer gelijkaardig niveau. Aanradertje voor de fans van dit soort spul, de rest mag gerust skippen.

4.0* en een uitgebreide review

Horror is het absoluut niet.

Warrig wel. Het lijkt wel alsof Hark een filmgenre of 5 in één film wou proppen. En blijkbaar had hij ook geen gebrek aan ideetjes voor elk afzonderlijk genre.

Dat zorgt er vooral voor dat de hele tweede helft aanvoelt als één lang einde. Of een 10-tal eindes achter elkaar gekleefd. Da's best jammer, want er zaten in het tweede uur best nog een aantal mooie scenes, die wat aan kracht verloren omdat je de film eigenlijk liever had zien eindigen bij de vorige.

Het horror gedeelte is miniem, fantasy past inderdaad veel beter bij de film in z'n geheel. Verder visueel best mooi, al zie ik Hark toch liever iets actiever schieten. Verder hou ik wel van die moderne decors in z'n nieuwer werk, al komen ze niet altijd optimaal in beeld.

Lee is niet slecht maar heeft waarschijnlijk een aantal keer Jian Gui deja vu's gehad tijdens deze film. De rest van de cast is ook best aardig, vooral de kleine rol van Tony Leung (ja, weer die andere) kon mij wel bekoren. Een acteur die ik toch ook steeds liever bezig zie.

Had iets meer focus mogen hebben. Iets minder breed en allosomvattend. Maar verder een fijn, bovengemiddeld filmpje dat zich niet zomaar in één genre laat wegduwen.

3.5*

Niet best.

Protege van Jing Wong die solo gaat. Het resultaat is er ook wel naar. De film oogt goedkoop, het verhaaltje (zeker in het begin) wat saai en de acteurs zijn ook niet echt op hun best. Nochthans vind ik Francis Ng meestal wel leuk, maar wat hij hier laat zien is toch ietwat bedenkelijk.

Naar het einde toe wordt het plotje iets interessanter. Daarvoor moet je je wel door een melig horror-aftreksel en overtypische HK politietoestanden heenwringen. Kan niet zeggen dat het het waard is, maar in ieder geval loopt het einde wel een stuk vlotter.

Chung is geen dramatisch regisseur, maar blijkbaar wil het solo toch niet echt lukken. Samen met JWong levert hij meestal wel redelijke filmpjes af, wat deze gewoon héél moeilijk aan te raden maakt. Gaatjesvulling voor HK die-hards, meer is het niet.

1.5*

Jammer, want vond dit een geslaagd filmpje.

Chow en Mui vormen samen een sterk koppel, en net de ratelende, bijna zingende stukjes zijn het leukste aan de film. Voor Mui die het relaas doet van de achtergelaten vrouw is geweldig leuk.

Zo ingewikkeld is het verhaaltje verder ook niet, maar teksten scheuren wel over het beeld en Chow is gewoon enorm druk. Ook Tat is een fijne toevoeging, zo zit er toch aardig wat komisch talent in deze film.

Af en toe leuke, droge momentjes, verder veel HK drukte en Chow die een lollig personage speelt. Hou sowieso wel van de "te-slim-af" attitude die hem erg goed afgaat.

To zorgt voor een visueel verzorgde film die ook naast de gebruikelijke Chow humor wat te bieden heeft, met als resultaat een vermakelijk avondtje HK drukte. Mist net dat beetje extras om echt hoog te scoren, maar films als deze gaan er altijd makkelijk in.

3.5*

Redelijk.

Maar op papier is het allemaal iets leuker en spannender dat de uiteindelijke film zelf is. Ik hou normaal wel van dit soort mysteries, Deroo heeft er ook echt wel zin in als regisseur, maar volgens mij mist hij zelf als regisseur een beetje de kwaliteit om er een echt geslaagd product van te maken.

Het voelt vooral iets te bekend aan allemaal. Deroo gaat overal leentjebuur spelen, maar vergeet ondertussen om de film toch nog een eigen draai mee te geven. Zo verzandt je van de ene gekke situatie in de andere, maar komt de film maar moeizaam tot een coherent geheel.

Visueel is het redelijk, al wordt er niet zoveel gedaan met het landschap. De muziek wordt opvallend gebruikt, maar dat 80s synth gedoe kennen we nu ook wel weer bij dit soort films. En ondanks dat acteerwerk vaak niet de meest doorslaggevende factor is in dit soort films, schiet Joiner toch aardig tekort. Je zit ook wel érg lang alleen met hem opgescheept, een ietwat beter acteur had de film goed gedaan.

Op zich juich ik dit soort films wel toe. Het is ook niet dramatisch slecht, maar het is een beetje jammer dat de regie het niet net wat beter maakt.

2.5*

Fijne film.

Hosoda is echt een typische stijl aan het ontwikkelen. Z'n personages zijn niet erg gedetailleerd, maar de animatie des te meer. Daar trekt hij dan ook erg veel kracht uit.

Verder een duidelijke scheiding tussen de twee werelden. Het familiestuk voelt aan als een Ghibli product, de OZ-wereld meer iets voor Studio 4°C. Het is dan ook Hosoda's grootste troef dat hij beide weet te verenigen op en gezonde manier.

Leuke, frisse en vlotte anime die enkel op het einde iets te melig wordt door de dubbele climax.

4.0* en een uitgebreide review

Fijne herziening.

Het valt wel op dat dit een iets timidere film is tussen de rest van de Ki-duk films, het is dan ook niet zo verrassend dat de film een beetje ondergesneeuwd is geraakt. Maar toch moet hij niet erg veel onderdoen voor Ki-duk's ander werk. En z'n typische pre-inzinking kenmerken zijn dan ook duidelijk aanwezig.

Dat wil zeggen fijn drama, met hier en daar wat scherpere kantjes. En een sterke focus op de personages, meer nog dan op plot en themas. Het zijn vooral de situaties die bijzaak zijn, en enkel dienen op de personages met kleur en invulling te geven. Misschien niet zo leuk voor mensen die op een vlot plot zitten te wachten, maar ik kan er mij niet aan storen.

Verder erg sterk acteerwerk en een opvallend mooie soundtrack. Ook het einde is een duidelijke meerwaarde. Niet alles wordt mooi afgerond, maar toch voelt het "af" aan. Erg makkelijk aan te raden aan fans van Ki-duk deze film, de rest kan beter beginnen met wat bekendere films denk ik. Maar een positieve herziening die aanzet om snel wat andere Ki-duks te gaan herkijken.

4.0* en een uitgebreide review

Erg leuk weer.

Takeba's eerste, maar zo heel veel verschil met die andere is er eigenlijk niet. De opzet is redelijk gelijkaardig. Compleet maffe verhaallijn, die in dienst staat van de humor en niks anders. Het enige verschil is dat deze net wat korter is.

De acteurs voelen zich duidelijk goed in hun rol, heb je ook wel nodig voor een maffe film als deze. De humor is weer redelijk gevarieerd, al is het toch vooral een film die op het absurde en het overwachte speelt. Vooral dat laatste zorgt voor een aantal erg grappige momenten.

't Is verder wel uberJapans, met een hoop bekende Japanse clichés die duchtig uitgebuit worden. Dat maakt dat deze film alleen nog maar gekker en vreemder wordt, maar ook dat het allemaal wel erg vrijblijvend is. Ik kan er mij niet aan storen, maar het is waarschijnlijk wel de reden waarom deze film buiten Japan niet echt een publiek vindt.

Heb er mij in ieder geval meer dan kostelijk mee vermaakt. Hopelijk maakt Takeba nog een derde.

3.5*

Ietsje minder bij herziening.

Vooral visueel vond ik het te druilerig. Nu is mijn DVD ook van droeve kwaliteit, maar als je het vergelijkt met kleurexplosies als Survive style 5+ dan valt het allemaal wat in het niet. Jammer want camera werk en editing blijven fris en leuk.

Het is vooral de cast en de comedy van Ishii die van deze film een blijvertje maken. Yamada's personage is one of a kind en blijft hilarisch. De WC scene is er eentje die je niet snel vergeet en zo zitten er nog wel wat momenten in.

Halfje eraf, al blijft het verder wel gewoon een erg leuke, grappige en vlotte film. Een goeie teaser voor het betere werk dat Ishii daarna zou maken.

4.0* en een uitgebreide review

Degelijke film.

Al beloven de intro in Delon's kamer en de mooie muziek bij de terloopse ontmoeting tussen Delon en de vrouw in de wagen eigenlijk veel meer.

Le Samourai kent mooie shots maar daar houdt het visueel vernuft ook wel meteen op. Misschien niet fair om deze naast The Go Master te leggen (gisteren nog gezien), maar het klasseverschil vind ik in ieder geval wel frappant. Ben niet echt te spreken over het kleurgebruik hier, ook de bewegende camera is niet erg mooi.

Afgezien van de jazzclub muziek, vond ik de muziek in de film duidelijk het sterkste punt. Ook na de vrijlating van Delon zit er een geweldig stukje muziek in waardoor de sfeer veel vaster gezet wordt dan elders. Zoals NKyou al aangaf is ook de stilte onder de acteurs een duidelijk pluspunt, al had dat wat mij betreft makkelijk nog verder doorgedreven mogen worden.

Acteerwerk zelf is redelijk mechanisch, vond het niet erg geslaagd als aanvulling op het droge sfeertje in de film. Delon zelf heeft gelukkig wel uitstraling, maar ook niet meteen om de gehele film te dragen.

Achtervolging aan het eind van de film vond ik goed, al zag ik ook dat laatst veel beter uitgewerkt in Eye in the Sky. Rest een einde waar ik weinig vrede mee kon nemen, samourai of niet.

Aangename film, visueel af en toe mooi maar vaak pover, soundtrack die voor het merendeel van de sfeer zorgt, mooie rustige opbouw maar flauw einde. Daarvoor jammer genoeg nog een halfje aftrek.

2.5*

Slechte docu.

Zo'n docu waar iedereen die opgedragen wordt legendarisch en/of de beste in de wereld is. Lekker op z'n Amerikaans dus. Het is ongelofelijk hoe al die talentvolle personen zo dicht bij elkaar woonden en mekaar ook nog eens allemaal vonden. Een hoop klopjes op de rug en lovende woorden verder is het informatieve gedeelte van de docu alweer gedaan.

De rest wordt ingevuld met ferme verhalen van de bandleden. De leden van de band worden van onder het stof gehaald en mogen elk hun meest fantastische verhaal doen. Dat het verder weinig met de track of de opkomst van de hiphop te maken heeft maakt verder niet uit. Het zorgt ervoor dat er een sfeertje hangt dat leuk is als je een avondje met vrienden wat sterke verhalen wisselt, allicht met een drankje bij, maar als nuchtere buitenstaander achter je TV is dat niet bijster boeiend.

Daarboven komt nog wat extra mysterie dat helemaal niet zo mysterieus hoeft te zijn. Zo is er Ringo's medewerking aan één van de platen. Door de dood van Viner zou het mysterie nooit ontrafeld kunnen worden, maar daarmee gaat de docu wel doodleuk voorbij aan het feit dat Ringo Starr nog leeft ... beetje raar, maar dat soort docu is het nu eenmaal.

Het hiphop stuk is érg kort en beperkt. De epische aanleiding is dat jammer genoeg niet en het komt slordig, random en weinig gericht over. Flauwe poging tot mythevorming dit, kan niet anders dan er veel betere docus rond de bekende sample + opkomst van de hiphop zijn. Dit bejaardenkransje is amper uit te zitten.

1.0*

Had beter gemoeten.

Wat mij betreft kan de film niet wedijveren met The Machine Girl en Tokyo Gore Police.

Er zitten genoeg leuke dingen in, maar visueel blijft het toch wat achter. Soms ziet het er allemaal té goedkoop uit. Ook de montage en het camera werk is bij momenten best slecht.

Bij The Machine Girl werd dit nog opgevangen door compleet maffe details, ook die missen hier een beetje. Ze zijn er wel, maar erg spaarzaam en soms ook gewoon herbruik. Doet weinig af aan de bij momenten erg leuke goor en weirdness, maar dit soort films vereist toch een maatje meer.

Verhaal was povertjes, zeker de intro zit erg slecht in elkaar. Verder niet zo belangrijk, maar ietwat minder flashbacks en dramatische momenten, zeker als het stylistisch al niet helemaal loopt.

Resten wél 80 erg vlotte minuten met lekker veel over-the-top gore, wat uberweirde zaken en pulp/cult potentieel van hier tot in Tokyo. Voor de liefhebber zeker een leuk tussendoortje, maar het betere werk zit toch elders.

3.0*

Beter dan verwacht.

Had er slechte dingen over gehoord en de openingsscene leek dat te bevestigen. Die carcrash zag er echt supergoedkoop uit, een potje slechte CG, wat niet veel goeds voorspelde voor het verdere verloop. Gelukkig bleek dat niet meer dan een kleine creatieve dwaling (of was het budget op ... kijkende naar de rest van de film zou me dat niet verbazen).

Veel tijd aan een volwaardige introductie wordt er niet verspeeld. Giamatti krijgt één scene om het gevaar te schetsen, één introductiescene met de eerste voorspellende signalen van de ramp en daarna is het één en al chaos.

Erg geloofwaardig wordt het niet gebracht, daarvoor is het allemaal iets té, maar dat zorgt er anderzijds wel voor dat je twee steden volledig in puin ziet vallen. Toch de reden waarom je voor dit soort filmpjes gaat neerzitten. Met als klein toemaatje trouwens ook nog een tsunami. Blijkbaar was er dan toch nog een koffertje met geld over.

Het is alleen jammer dat Johnson met z'n gevolg iets teveel tijd opslokt. Traditioneel gesproken hoort dat soort onzin uiteraard bij films als deze, maar het acteerwerk is toch echt wel penibel en ik zie de meerwaarde van dat soort melige onzin gewoon niet. Ik begrijp dat je iemand moet volgen om je doorheen de chaos te loodsen, maar daarvoor had je genoeg aan de dochter en de broertjes.

Verder ook nog een vaag optreden van Minogue, met rolletjes als deze gaat ze geen filmcarriere kunnen uitbouwen vrees ik. Mooiste scene trouwens bovenin het restaurant. Alles mooi in één (fake? - allicht) take, daaraan kan je zien hoe verwend het moderne filmpubliek ondertussen is.

Volgende keer nog meer ramp, minder spierbundels.

3.0*

Vond deze toch wat minder.

Leuk dat Ghidora geïntroduceerd wordt, toch één van de leukste monsters binnen het Godzilla universum. De driekoppige draak spreekt tot de verbeelding, maar zijn introductie hier vond ik toch wat te minnetjes. Buiten een slecht bliksemschichtje zie je hem jammer genoeg niet teveel doen.

Erger zijn eigenlijk de andere monsters. Naast Ghidora is er uiteraard Godzilla, maar ook Mothra en Rodan zijn van de partij. Het enige waar die in staat toe zijn is stenen naar elkaar gooien. Het lijkt soms op een ordinair schoolpleingevecht, met veel te weinig stedelijk gebied in de buurt om vol voor de vernieling te gaan.

Het plotje errond boeit ook maar matig. Het prinsesje van Venus is een nonpersonage, de kleine meisjes kende ik nog wel van de Mothra film. Maar uiteindelijk kijk ik daar toch niet voor. Nogal duffe aflevering vond ik dit, hopelijk zijn de resterende Godzilla films toch van een iets hoger niveau.

2.0*

Wel lollig filmpje.

Het werk van Sammo Hung is wat anders dan van de Shaw Bros stal. Vooral wat ruwer vaak (mensen gaan nogal serieus dood).

Opmerkelijke verschijning ook, Sammo Hung. Heeft iets erg leuks over zich. Lijkt een beetje kolderiek maar weet wel verdomd goed te vechten. Lichaamsbouw heeft er ook wel wat mee te maken denk ik.

Verder veel typische elementen, zoals wat idiote humor, een wraakplotje en veel gevechten uiteraard. Best fijn gedaan al is de choreografie nu niet meteen grandioos.

Het einde was dan wel weer typisch Shaw Bros. Vijand dood, held stapt buiten, eindgeneriek.

Wil wel meer films van hem zien, niet het beste in het genre maar grappige pulp.

3*

Aardig.

Typische Benny Chan film. Want je leest hier alleen maar over Jacky Chan, maar Benny Chan mag zich toch ook een HK grootheid noemen. Deze film kent een aantal typische kwaaltjes, maar waar nodig zet Benny Chan de reeds kundig voort.

De serieuzere ondertoon en dan vooral de overdreven dramatiek vallen redelijk slecht. Het middenstuk is daarom redelijk saai en Chan laat maar pover acteerwerk zien. Kan hij normaal ook nog beter, al was dit ook gewoon de film er niet naar.

Maar gelukkig zitten er een paar geniale actiescenes is. Vooral die busscene is weergalloos. Geweldig hoeveel er weer vernield wordt zonder dat het op een typische filmset lijkt. Waren de eerste twee Police Story films ook al zo goed in.

Fijne climax ook, ontploffing in de fabriek in het begin mocht er ook zijn. Chan's vliegwerk is een beetje beperkt af en toe, maar als actiefilm toch erg geslaagd. Als drama zit het er compleet naast, gelukkig zijn we dat iets na halverwege helemaal vergeten.

3.0*

Weer goed.

Best lang gewacht om dit laatste deel te zien. Nu is het bij deze reeks ook wel aangewezen om de films wat te spreiden, maar daarnaast was het ook gewoon jammer dat het hiermee wel is afgelopen.

Lau weet doorheen 6 films een aardig episch werkje neer te zetten, waarbij de opkomst van een groepje jongeren in het triad milieu uitgebreid vormgegeven wordt. De film brengt geen echte conclusie aangezien het gaat om een prequel. Een groot deel van de originele cast is er ook niet bij, wat wel logisch is aangezien ze als oudere acteurs anders een jongere versie van het personages hadden moeten spelen.

Vermaakt net zoals alle andere delen. Ik hoop eigenlijk dat Lau ooit beslist nog een keertje terug te keren naar dit universum, zeker met wat hij door de jaren bijgeleerd heeft kan het nog iets leuks opleveren.

Geen meesterwerken, maar erg vermakelijk.

3.5*

Aardig spektakel.

De rode draad is eenvoudig, gewoon een film rond een legendarisch personage. Dat het hele randgebeuren maar even aangeraakt wordt lijkt me niet eens zo belangrijk dan.

Wel jammer dat de film teveel heen en weer wipt. Lee had beter wat harder geknipt en zich meer op de laatste veldslag gericht. Er zitten iets teveel scenes in die er zo uitgekund hadden. Daarentegen is het duo Lau/Q wel interessant genoeg en zijn beide personages goed te pruimen.

Paar mooie 1-on-1 gevechten. Toch altijd wel leuk dat dit niet vergeten wordt in de Chinese variant, de grote gevechten zijn ook hier weer wat saaier, als is de montage wel aangenaam. Ziet er ook allemaal erg verzorgd uit moet ik zeggen. Qua costumage de beste van de serie die ik al gezien heb.

Ze hadden zich uiteindelijk wat meer moet focussen. Had het begin wat aangenamer gemaakt en had een wat gestroomlijndere film opgeleverd. Nu is het verleden van Zilong niet boeiend genoeg om de eerste helft van de film op te eisen en lijkt het inderdaad soms teveel op een samenvatting. Verder weinig kritiek op de film, behalve dan dat die grootschalige gevechten zelf mij maar weinig kunnen boeien. Gelukkig ook hier eerder een kanttekening dan de kern van de film.

En ivm Woo's film haalt deze het makkelijk vind ik.

3.5*

Verrassend goed ... voor een JWong.

Lift wel zeer duidelijk mee in de slipstream van Infernal Affairs, is (uiteraard) niet zo gelikt maar uiteindelijk wel iets beter dan dat eerste deel.

Met Yam, Luet en Chen heeft JWong hier in ieder geval een aantal fijn acterende kerels gevonden. Het verhaaltje is erg doorsnee maar visueel is het allemaal best aangenaam. Da's sowieso wat dit soort HK copfilmpjes zo kenmerkend maakt.

Het hoeft gelukkig ook allemaal niet al te lang te duren, het tempo is aangenaam en de climax werkt. Veel meer dan een tussendoortje is het eigenlijk niet, maar wel erg goed uitgevoerd.

Iets te vlot geproduceerd om écht sterk te worden (blijft Jing Wong natuurlijk), maar verder niks te klagen.

3.5*

Weer matigheid troef.

Het chatroomconcept is verre van nieuw of verfrissend, de invulling naar de dramatische kant wel. Op zich geen slecht uitgangspunt, maar de uitwerking is weer erg doorsnee. Deze filmpjes duren maar een uurtje, maar halverwege begint meestal het aftellen al.

San Junipero laat telkens wat te vroeg in z'n kaarten kijken. Op de één of andere manier voel je de reveals aankomen en weet de film nergens te verrassen. Daarnaast weet het drama ook echt niet te pakken. Matig acteerwerk, flauwtjes in beeld gebracht.

Het retrogebazel maakt het er ook niet beter op. Weer een dom excuus om wat makkelijke retropuntjes te scoren, niet eens originele keuzes qua referenties. Valt jammer genoeg binnen de verwachting van deze filmpjes. Goede bedoelingen allicht, maar het komt er zo magertjes uit.

2.0*

Vlot en extreem vermakelijk.

Louis Koo houdt zich makkelijk staande in deze comedy, Sandra Ng loopt een beetje verloren als "de mooie echtgenote" van Koo, vooral omdat ze eruit ziet als een mensgeworden eend.

Er zitten echt een aantal geweldige scenes in, zoals het 8-bit side-scrolling ninja stuk op de daken (en let vooral ook op dat muziekje), maar buiten het wervelende begin en einde valt de film halverwege iets teveel stil.

Het blijft wel een aardige comedy, over de gehele lijn ook gewoon vermakelijk, maar iets te lange dialogen en iets te povere running gags zorgen ervoor dat de film er niet het maximale uithaalt.

Buiten Koo is het acteerwerk ook niet al te best trouwens, iets meer komisch talent had de film ook wel goed gedaan. Maar uiteindelijk zijn dit redelijk kleine kritiekpuntjes, als je 100 minuutjes gek vermaak wil, een Kung Fu Hustle light, dan zit je hier zeker goed.

3.5*

Stevige cast inderdaad.

Erg mooie actiescenes ook, veel origineel vlieggeweld, qua echte martial arts valt er eigenlijk weinig te halen. Niet zo erg als de choreografie zo wervelend is verder. Ook erg dynamisch in beeld gebracht allemaal. Serieus spektakel en opvallend bloederig ook. Niet dat er veel gore te zien valt, maar de illusie wordt wel meerdere keren opgewekt.

Alleen een beetje jammer dat het romantisch gedoe tussendoor niet echt geweldig was. Vond het redelijk saai worden eigenlijk, beetje wachten op de actiescenes steeds. Haalt de vaart toch wel uit de film.

Goeie cast, prachtige actie, erg matige filler. Levert een lekkere 3.5* in, maar zeker niet het beste wat de begin jaren 90 martial arts film te bieden had. Hoewel de stijl verder wel erg typisch is.

Fijn filmpje om een keer te kijken, had alleen iets meer in gezeten.