Opinions

Lam.

Wie had nog verwacht dat een 2015 film van Lam van de hand van Ringo zou komen ipv Dante. Schijnbaar is er wel wat overtuigingskracht nodig geweest om hem terug in de regiestoel te krijgen, maar uiteindelijk is het dan toch gelukt. Het resultaat is een typische Ringo Lam film, for better or for worse.

Wild City is uiteindelijk een redelijk doorsnee Hong Kong politiefilmpje geworden. Uiteraard met iets mee drama dan gewoonlijk én iets meer bloed, daarvoor is het een Ringo Lam film. Moet wel zeggen dat hij ditmaal een betere cinematograaf heeft uitgezocht, vooral de nachtscenes zagen er érg smakelijk uit.

Louis Koo en Shawn Yue maken gretig gebruik van deze unieke kans om nog eens samen te werken met Lam, zij geven de film dan ook iets meer uitstraling. Verder is het allemaal wel aardig, maar groots is het jammer genoeg niet. Kan zich niet meten met een To ofzo, maar de Lam fanaat zit in ieder niet meer met de "what if" vraag in z'n hoofd.

FIjn filmpje, goed genrewerk, voor de liefhebber dus.

3.5*

Inderdaad nogal standaard.

Vooral gekeken omdat Wong weer eens een hoofdrol had, gaat hem nog steeds erg goed af, al is het in dit soort filmpjes toch vooral op automatische piloot.

Verder een redelijk typische HK thriller. Gezien de regisseur ook niet al te veel meer van verwacht, hoewel de Milkyway stempel misschien toch iets meer deed vermoeden. Zeker geen slechte film, ook geen echte negatieve kanten, maar anderzijds ook maar weinig dat er positief uitspringt.

Gewoon een wegkijkertje, als opvulling best geslaagd, maar beginnende HK kijkers kunnen beter eerst wat ander werk zien.

3.0*

Weer eentje in het rijtje sommige regisseurs geef je beter geen geld.

Leuk, vlotte, snelle, geile, spannende en zelfs soms stijlvolle film van de W broertjes. Wat ik van de heren hun carriere denk hou ik even voor mezelf, maar ze kunnen het dus wel.

Wat vooral opvalt is een camera die doelbewust framed en rondbeweegt in beperkte ruimtes. Een redelijk claustrofobische film, weinig locaties, een handvol personages. Alles schreeuwt eerste film en low budget. Ervaring leert dat deze films gekoesterd moeten worden, omdat regisseur het later wel eens durven verklooien.

Goeie film dus. Makkelijk 4*.

Ik ben in de Top 250 al slechte films tegengekomen. Ook al erg slechte films. Zelfs redelijk veel.

Maar een uit zijn voegen gebarsten trashy tv drama als dit had ik er nooit in verwacht. Een film die 3 uur niks anders brengt dan tragisch geacteerde fake-coole onzin in al zijn technische en estetische onkunde en lelijkheid.

Chapa kan compleet niet acteren en heeft 0 presence. Aangezien de camera wel z'n blauwe oogjes vindt is duidelijk waarvoor hij gecast werd. Het taaltje is na een kwartiertje al enorm irritant, het homes en vatos locos forever ideaal niet om aan te zien.

Met z'n alle de afgrond in, grappigste was waarschijnlijk nog dat die witte kerels gelijk hadden. "A combined IQ of 2". Hoe sneller de cast eraan ging hoe blijer ik werd, maar het bleven 3 uur film.

Dit hoort op TV. Als opvulsel voor een dooie donderavond waar 3 uur opgevuld moeten worden, zodat er goed veel reclameblokjes ingestoken kunnen worden en zonder al te veel geld te moeten uitgeven.

Serieuze drek, vreselijk misdaadfilmpje dat niks nada te bieden heeft behalve een melig broederverhaaltje dat nergens naar leidt.

Pijnlijke zit. 0.5*

Ernstig slecht.

Had een beetje het idee naar een foute 90s onderontwikkeld biosfilmpje te kijken. Gooi twee grote namen in de hoofdrol en verder hoef je niks meer te doen. Wat verder ook gewoon zo is natuurlijk, maar toch ...

Humor is pijnlijk afwezig, en dat terwijl zowel Aniston (echt niet om aan te zien - té irritant) en Butler (iets te zelfbewust, vooral dat lachje) toch erg hun best lopen te doen. Jammer genoeg zijn er geen (geslaagde) grappen en is het allemaal pijnlijk onleuk. Zeker omdat het een enorm formulewerkje is dat de saaiste clichés bovenhaalt.

Duurt ook echt veel te lang, het concept gaat echt niet langer dan 10 minuten mee en het einde is de laatste druppel. Soundtrack is trouwens ook opvallend slecht.

Lijkt op een film geregisseerd door iemand die toevalligerwijs in andere media z'n strepen al verdiend heeft en zo iets teveel credit kreeg. Des te erger dat Tennant al een dik aantal films achter de rug heeft, je kan het er niet aan afzien.

Erg slecht. 0.5*

Leuke verrassing.

Chapman To is momenteel niet weg te denken uit de HK filmwereld. Hij duikt overal op en het valt vaak toch op dat hij redelijk slim z'n films weet te kiezen. Meestal geen échte hoogvliegers, maar ook geen rommel.

The Bounty is vooral een leuke comedy. Fris vormgegeven, wel die typische flauwe HK humor, maar wel met een twist. Sit speelt erg leuk mee en als duo dragen ze de film erg makkelijk. Naar het einde toe iets dramatischer, had niet gehoeven maar het is ook niet zo dat het echt vervelend wordt.

Een paar leuke scenes, als geheel erg vlot gebracht en verder niet nodeloos uitgesponnen. Het is een film die weinig pretenties heeft en zich neerlegt bij vlot vermaak, maar daar wel erg goed in slaagt.

3.5*

Toch echt een pover geheel.

Het aardige aan de film is dat hij je moeiteloos door de twee uur heensleurt. Het jammere is dat er geen enkele scene is die ook maar enige echte interesse opwekt.

Zeker naar het einde toe wordt het allemaal wat saaier, tot op een bepaald ogenblik ik mij zelfs geen irriteren aan wat vaagheden in het verhaal. Sowieso onbegrijpelijk dat Damon zijn doelwit niet vermoord vanwege twee aanwezige kindjes, maar erger vond ik het stukje met de hond in dat landhuisje. Het dier is plots weg dus is er onraad, maar waar is dat beest dan naartoe? Zou wel érg onprofessioneel zijn van Owen om zomaar een hond neer te knallen en zo Damon op z'n spoort te brengen.. Zal verder allemaal wel, maar het feit dat die dingen mij opvallen wil meestal al zeggen dat ik het verder niet al te boeiend vind.

Visueel ook niet echt interessant. Nogal oubollig en veel te snel. Parijs is een geweldige stad, maar als je ziet hoe Liman in twee cuts door La Défense racet is het duidelijk dat hij niet veel zin heeft in mooie plaatjes. Muziek ik ook maar pover, net als de acteerprestaties. Damon is te knuffelbaar, Owen valt vreemd genoeg nog mee (al komt dat ook omdat hij z'n mond moet houden) en Potente loopt er de hele film bij als een halve zombie.

Dan maar even afwachten wat Greengrass met deze serie gedaan heeft, maar dit eerste deel is in ieder geval best suf te noemen. Enige echt positieve zijn de fijne locaties, vooral de glimps van onze toekomstige vakantiebestemming helemaal op't eind

1.5*

Pover.

Zeker de eerste 90 minuten zijn amper uit te zetten. Saai en beproefd, zonder ook maar iets toe te voegen aan de film films die deze Bourne Legacy vooraf zijn gegaan. En dan bedoel ik niet enkel de eerdere Bourne films, maar alles wat hierop lijkt.

Renner kan Damon niet echt vervangen, hij is nogal bleekjes en weet amper wat persoonlijks toe te voegen. Weisz is zo mogelijk nog onzichtbaarder, je zou bijna blij zijn met de opvallend slechte Norton die als bad guy helemaal niks weet klaar te brengen. In ieder geval roept hij ten minste nog enige emotie op.

Gelukkig is er nog wel het laatste half uur, waar een meer dan behoorlijke actiescene het niveau nog wat omhoog krikt. Het kan de film absoluut niet redden en het is ook weer niet zo dat die scene genoeg is om de film alsnog te gaan kijken, maar het was een welgekomen afwisseling, na 90 minuten dodelijke saaiheid. Maar best ook dat ze het hierna maar voor bekeken hielden.

1.5*

Niet echt beter of slechter.

Verhaaltje probeert eenzelfde structuur te behouden maar faalt daar eigenlijk in. Snel wat geklooi van Bourne die zich zaken niet meer herinnert, maar dat zijn ze eigenlijk al snel vergeten. Fijne verrassing dat Potente het toneel al snel mocht verlaten, weer een film lang met een blok aan het been was niet echt prettig geweest.

Visueel érg pover. Vreselijk lelijk kleurgebruik en brak camerawerk maken hier niet bepaald een pareltje van. Volgens mij heeft Greengrass z'n naam mogen schenken aan dit warrig gedoe, maar zelf lijkt hij er niet echt bekwaam in. Al veel mooier en beter gezien. Hier leek de focus en timing soms erg ver te zoeken.

Soundtrack ook frut. Begin van dé achtervolging leek wel een slechte remix van een 2Unlimited nummer. Lekker modern! Verder blijft Damon wat mij betreft ongeschikt voor een rol als deze. Zijn personage komt nooit echt goed uit de verf.

Film entertaint wel en de laatste car chase is opvallend goed gedaan. Indrukwekkende scenes met een heerlijke climax. Het geblèr wat er achteraangeplakt moet worden is dan weer minder.

Wat anders dan het origineel. Daar bracht het "amnesia" verhaal wat meer intrige, hier zat een gavere achtervolging in. Maar verder redelijk droge en muffe kost. Vind het ook meer jaren '90 films qua uitstraling/sfeer eigenlijk.

1.5*

Beste deel van de reeks.

Visueel is het wat stijlvoller. Dat is het verschil eigenlijk. Wat meer aandacht gegaan naar kleurgebruik en de locaties zien er ook wat beter uit.

Maar verder doet dit me toch ook weinig. Meer achtervolgingen in deze, maar geen enkele die in de buurt komt bij de car chase uit deel 2. Het dakjeslopen in Marokko was zelfs saai op sommige momenten.

Verder is Greengrass niet geschikt voor snelle montage en warrig camerawerk. Hij lijkt de feel compleet te missen en moddert maar wat aan. Al kan ik me bij alle manie wel wel wat voorstellen als men ook over een "pompende" soundtrack spreekt. Voer voor de massa vind ik het. Het is flauw, braaf en gematigd en overtuigt allerminst. Meer een filmpje om half dommelend vanuit de zetel te kijken.

Soms aardig om volgen, hoewel ik duidelijk de meer gestileerde en speelse aanpak verkies wat betreft dit soort tracking/spionage gedoe. Of misschien is het gewoon wachten op een regisseur die wel de ballen heeft om er iets grauw, grimmig en actievol van te maken.

Deed me verder iets teveel denken aan van die Tv-politieserietjes (CSI en crap) qua verhaal/sfeer en het einde is echt een pussy oplossing. Compleet belachelijk, al is het ook gewoon omdat ik totaal geen affectie met het Bourne personage had. Film had mogen stoppen het moment dat hij in het water belandde. Alternatief was hij gewoon dood gebleven, maar dit was echt drie keer niks.

Visueel beter, en vermakelijk. Maar teveel in elkaar gedraaid voor de massa. 2.5*

Overtuigend slecht.

De film kent één pluspunt. Het uitgangspunt is sterk. Eenvoudig, makkelijk maar op minder dan 5 seconden ben je hooked.

Verder begrijp ik Kelly's keuze voor de 70s ook wel. Op de één of andere manier past dat compleet belachelijke scifi / hiernamaals / alien verhaaltje wel in dat tijdsbeeld.

Minder leuk is Kelly's verbeelding van die tijd. Saaie keuze (begint mij ook wat te vervelen) om de film er zo 70s mogelijk realistisch uit te laten zien. Geslaagd, dat wel, maar het maakt het doodsgrauwe uiterlijk, brak kleurgebruik en onzindelijk editingwerk er echt niet beter op.

Muziek is al even slecht en sfeerloos, maar het is uiteindelijk vooral het acteerwerk waar ik echt van achteroverviel. Diaz en Marsden zijn absoluut niet wereld's beste acteurs, maar wat ze hier tentoonspreiden tart elke verbeelding. Ik kan me moeilijk voorstellen dat dit niet op aanrijken van Kelly is, maar wat hij hier dan mee wilde bereiken

Verder duurt de film zeker een half uur te lang, is het half uur daarvoor al compleet belachelijk (die waterpilaartjes ) en gaat de film steeds sterker lijken op een achtergestelde Lost Highway. Wat erg is gezien het compleet sfeerloze en saaie geheel dat The Box is.

Het laatste uur is één en al irritatie, wat jammer is gezien het toch echt sterke uitgangspunt van de film.

Er is vast een publiek voor Kelly's "ziet er hetzelfde uit als die brakke cinema van X jaar geleden" gefrul, maar voor mij hoeft het niet meer.

1.0*

Leuk!

Had me eigenlijk verwacht aan een basic "komisch" CG vehikel, blijkt dit een stop-motion filmpje met toch wel een donkerder randje. Niet dat het allemaal zo eng is, maar dat waren Frankenweenie en Coraline ook niet en die kregen ook diezelfde omschrijving. Deze film mag zich daar best bijvoegen wat mij betreft.

Visueel uitmuntend, vooral op het einde waar er wat steampunk-achtige machines geïntroduceerd worden. Echt indrukwekkende scenes. Verder een erg leuke stemmencast (de bad guys dan), geen plat Amerikaans maar sappige Britse accenten. Verhaaltje is wat moralistisch (uiteraard) maar niet zo erg dat het storend wordt.

Erg tof filmpje, verrassend en apart dat de marketing er bewust iets anders van lijkt te maken. Zeker de originele dub kiezen, want de gelokaliseerde versies zijn echt compleet verkracht door een belachelijke voice cast.

4.0* en een uitgebreide review

Leuke film.

Zoals alle films van Waititi eigenlijk. Hij heeft een erg aangenaam stijltje, het enige jammere is dat hij eigenlijk nooit meer het niveau van Eagle vs Shark geëvenaard heeft. Klein minpuntje, maar amper de moeite om lang bij stil te staan als je ziet dat de rest van z'n werk telkens weer de moeite waard is.

Het oer Nieuw-Zeelandse helpt wel duidelijk mee. Een geweldig accent dat qua taalgebruik alleen al zorgt voor een erg droog gevoel voor humor. Het klinkt als een maffe mix van Australisch en Britse gangsters, dat het merendeel van de cast kinderen zijn maakt het alleen maar leuker.

Waititi zelf heeft ditmaal een wat grotere rol, maar ook dat gaat hem wel goed af. Hij slaagt erin redelijk wacky personages toch enige diepte en serieux mee te geven, zonder dat de film daardoor te serieus wordt. Het blijft allemaal best fantasierijk en komisch, maar het is toch ook duidelijk meer dan enkel een kinderfilm.

Fijne film dus weer. Fijn gevoel voor humor, leuke personages, duurt niet te lang en net genoeg diepgang zonder te dramatisch te worden.

3.5*

Nogal dubbele film.

Enerzijds is de combinatie van wrang en luchtig erg geslaagd in de scenes waar de oorlog door de ogen van het kind bekeken wordt. Ook de scenes bij het hek zijn best geslaagd.

Dit wordt echter overkoepeld door een uiterst sentimenteel (vormgegeven) verhaal. Het ouderwetsen sterk dramatische camerawerk en een vreselijk jankerige soundtrack zorgen voor talloze valse noten.

Verder ook een beetje jammer dat er steeds Brits Engels gepraat werd. Duurde bij mij ook eventjes vooraleer ik doorhad dat het om gewone Duitsers ging.

Wel nog positief het einde, dat hoewel ook enorm sentimenteel, wel op de exact juiste moment stopt. Film duurt gelukkig verder ook niet te lang, want typisch zo'n film waarvan je na het eerste kwartier wel kan verwachten dat er nog 9 kwartier aangeplakt worden.

Had een goede film kunnen zijn, mits het wat beter uitgewerkt was. Nu blijft het wat teveel hangen in oubollig sentiment. 2.0*

Erg leuk.

Film ala Hardcore Henry, Carter of Guns Akimbo. Dat lijstje maakt ook meteen duidelijk dat mensen niet echt op actiefilms meer zitten wachten, want geen van allen heeft het echt goed gedaan bij release. 't Is ook allemaal wat té voor de doorgewinterde blockbuster liefhebber, maar dat maakt het net leuk.

De cast (leuk blik acteurs ook) heeft er duidelijk lol in, visueel is het erg netjes, met strakke actiescenes en mooi camerawerk. Jammer dat sommige details minder of niet werken (zoals die voice over, daar gaat de film echt wel de mist in), maar uiteindelijk wist dat wel te wennen. Erg van genoten, hoop dat Mohr de kans krijgt zich verder te bewijzen, hij heeft duidelijk talent voor dit genre.

4.0* en een uitgebreide review

Wat een troep.

Cohen doet niet eens moeite om er nog wat van te maken. Dat was nochthans wel nodig, want gezien de matige cast en het uitgekauwde plotje had deze film serieus nood aan een kwaliteitsinjectie. Die komt er niet, waardoor dit verwatert in een derderangs TV-filmpje.

Lopez is niet geweldig, maar is verre van het grootste probleem van deze film. Het saaie verhaaltje, het gebrek aan spanning en de lamme karakters zijn een veel groter probleem. Ook Cohen's gebrek aan audiovisuele punch zorgt er voor dat het nooit sfeervol of duister weet te worden.

Het doet wat denken aan goedkoop jaren '90 werk. Een genre filmpje met een ietwat groter budget en een regisseur die echt geen bal om het genre geeft en op automatische piloot de bekende genre hooks afhaspelt. Vervelend, saai en slecht, je kan deze beter gewoon links laten liggen, je mist er echt helemaal niks aan.

1.0*

Fijn filmpje.

Vooral het desolate en armoedige komt erg goed tot z'n recht. Het jongetje dat z'n dag slijt met licht-lugubere taken, de vader die het best goed meent maar zich elke avond lamzuipt en de verwoede pogingen om toch maar wat mensen te lokken naar hun afgestorven motel.

Dit alles wordt kundig in beeld gebracht, al is het uiteindelijk de muziek die aangeeft dat er iets écht mis is. Langzaamaan zie je Ted beetje bij beetje afglijden. Het eerste uur kan je daarom best "traag" noemen, maar saai of zinloos is het zeker niet. Het draagt allemaal bij aan de opbouw naar het laatste half uur.

Het is best knap dat het jongetje nooit echt een "demonisch" kereltje wordt, net zoals zijn vader en de situatie waarin hij verkeert nooit écht slechtwillend zijn. Het is gewoon een wat droevige samenloop van omstandigheden die Ted maken tot wie hij is. En dat toont zich in een best indrukwekkende finale.

Best fijn werkje. Zoals Jeroen hierboven al aangeeft geen puur genrewerkje, maar wél een zeer boeiende variant.

3.5*

Fijn filmpje.

Bell werkt zich langzaamaan op. Z'n vorige films toonden al aardig wat potentie, deze The Boy doet daar nog een klein schepje bovenop. Het resultaat is een kruising tussen James Wan's poppen en een sfeertje dat in de verte wat aan The Others deed denken.

De horror is eerder gedoseerd. Het aantal jump scares zijn beperkt (maar niet complete afwezig), gore is er niet echt en hoewel er een fijne, continue spanning hangt laat Bell het meer slepen dan constant naar een hoogtepunt te brengen. Enkel de introductie van de echte Brahms is wel freaky, geweldig momentje.

Visueel fijn. Mooi gebruik gemaakt van de setting en met genoeg aandacht in beeld gebracht. Ook de soundtrack was naar behoren. Acteerwerk doet er verder niet voor onder, de cast is dan misschien beperkt in aantal, maar nergens lijkt dat een budgetaire kwestie geweest te zijn. Viel me trouwens wel op dat hier ook Chinees geld inzat. Als je het mij vraagt een betere optie dan het proberen vermengen van Hollywood en Chinese acteurs in één film.

Fijn horrortje. Niks wereldschokkend, hoewel het einde wel een twist kent is het niet héél veel meer dan het bovenhalen van een wat klassiekere verrassing. Maar pure genrefilms laten zich zelden opmerken door originaliteit. Wel door uitvoering, en daar valt bij deze film weinig op aan te merken.

3.5*

Bof.

Zal ik anders beginnen met dit project erg uniek en ambitieus te noemen. Ik wil de ban na 8 paginas aan reviews uiteraard niet breken. Maar ach, records zal Linklater waarschijnlijk niet breken (of toch niet lang in handen hebben), ondertussen staat er al ergens een film in de stijgers die 30 dagen zal duren en ondertussen een teaser heeft van 72 minuten. Dus wat is dan 3 uur aan materiaal gefilmd over 12 jaar, niet?

Toch werkt het wel. Het is leuk om acteurs mee te zien groeien met hun personages. Ook een stuk makkelijker voor de make-up crew en het geeft een film als deze dan wel iets natuurlijkers. Linklater kiest voor een kleine aanpak en ook dat valt wel te waarderen. Interessante tijdsprongetjes waar belangrijke momenten bewust overgeslagen worden of kleine scenes die niet meteen belangrijk ogen maar dat wel zijn. Hij laat zich inderdaad een keer of twee, drie vangen, maar ook dat kan eigenlijk moeilijk anders dan bewust geweest zijn. Zo kan je die scene met de Mexicaan niet echt over het hoofd zien, ook niet in een film die 3 uur duurt. Linklater zal zo wel z'n redenen gehad hebben (en soms gebeuren er ook gewoon gekke dingen).

Dat is in ieder geval allemaal het probleem niet, het probleem is een compleet gebrek aan binding met wat er getoond wordt. Sowieso hangt er al een beetje een arthouse-voor-huisvrouwen sfeertje over deze film. Het is allemaal zeer netjes, ongestileerd, brave scenes, niks wat teveel buiten de lijntjes kleurt ... je kan er met gerust hart de hele familie voorzetten, al is er wel een kans dat de helft in slaap valt.

Maar ik kan vooral niks met de setting en de personages. Een film als deze moet het ofwel van herkenbaarheid hebben, ofwel van situaties/personages buiten de leefwereld van de kijker die toch kunnen boeien. Ik ben niet iemand uit een gezin met gescheiden ouders, kamperen is mijn ding niet, doorsturen was nooit iets engs ... Mason (die uiteindelijk toch centraal staat) is een complete vreemde voor mij. Anderzijds is hij (en z'n gezin) ook niet interessant genoeg. Het is een soort van net-onder-middle-of-the-road. Toch net genoeg drama om een film vol te krijgen (met wat alcohol partners enzo), maar niet zo erg dat de film niet om alle drama heen kan en zich kan richten op de kleine momentjes. De hele setup, setting, personages ... ze zijn zo doorsnee en cliché dat het gewoon niet echt boeit.

De soundtrack is me niet eens opgevallen, maar je mag voor mij je hele film met Arcade Fire en andere opvallen, ik zal er toch niks van herkennen. Enkel Coldplay in the begin, dat was dan weer niet te harden. Visueel brengt Linklater ook niks, acteerwerk was naturel genoeg, vooral van de twee kinderen dan. Hawke heb ik al beter gezien en Arquette vond ik eerder vervelend, al kan dat ook wel gewoon haar personage geweest zijn.

Verwijzingen naar "vroeger" vond ik vaak iets te opvallend. Gameboy Advance, XBox, Wii. Harry Potter, Britney Spears ... enerzijds kan je zeggen dat het eerder toeval is wat die scenes zijn ondertussen al jaren oud uiteraard, anderzijds is het niet zo moeilijk om even rond te kijken en in te schatten wat er binnen 10 jaar nog zal blijven hangen zijn. Gooi Miley Cyrus met haar Wrecking Ball erin en je komt er wel denk ik.

Boyhood is vooral te saai qua onderwerp. De Before trilogie steunde nog op gevatte dialogen en goed gesabel tussen de twee hoofdrolspelers, Linklater houdt die hier op zak maar kan niet nalaten links en rechts wat maatschappelijke dingen aan te kaarten (de Facebook convo) waardoor dat dan weer wat geforceerd overkomt. Het is een film die met goede bedoelingen gemaakt is, maar slecht is ingevuld. Of je moet je natuurlijk verwant voelen met de personages, maar wat hier getoond wordt is mijn wereld absoluut niet.

2.0*

Voelt ondertussen wat verouderd aan.

Allicht omdat deze film een soort van template is geworden voor een hoop soortgelijke films, maar daarmee schiet je anno 2017 niet zoveel op natuurlijk. Los daarvan ontspint zich wel een redelijk drama dat naar het einde toe genoeg vorm krijgt, maar het is allemaal maar net voldoende.

Het hele hood gebeuren voelt zelfs een beetje te soft aan. Misschien zijn de twee hoofdpersonages net wat te netjes en te braaf, misschien zijn de crimineeltjes niet echt ruw genoeg en misschien komt het geweld ook wat laat en half uit het niets. En misschien had de soundtrack ook wat prominenter gemogen.

Ik miste toch een beetje dat ruwe ghetto gevoel. Acteerwerk vond ik verder wel oké, het drama is nergens té leidend of té moraliserend en het einde werkt nog steeds, ondanks dat het wel wat voorspelbaar was.

Leuk om nog een keertje gezien te hebben, maar echt indrukwekkend was het niet. Gewoon een aardig tussendoortje.

2.5*

Fijne rampenfilm.

Vooral het eerste deel is eigenlijk perfect uitgevoerd. De aanloop naar de ramp en de ramp zelf zijn zoals het hoort. Het budget van deze film mag dan minder zijn dan zijn Hollwyood tegenhangers, maar de sfeer is een stuk benauwder.

Het tweede deel is jammer genoeg een stuk minder, vooral omdat het daar dan wél weer Hollywoodtrekjes begint te vertonen. Wat vervelend sentiment, onnodige meligheid en de verkeerde soort aan spanning. Toch gek hoe snel het keren kan.

Rest nog wel steeds het ijzersterke eerste deel en een basiskwaliteit die het eenvoudig kijkbaar maakt. Acteerwerk is oké, visueel ziet het er goed uit en ook de special effects misstaan niet. Niet altijd even groots, maar wel effectief.

Leuk voor een keertje, maar had nog veel beter gekund als het tweede deel wat dichter bij het eerste gelegen had.

3.0*

Mindere Mukherjee.

Ditmaal gemaakt in samenwerking met Netflix, dat verklaart meteen ook waarom z'n eerdere werk zo makkelijk te vinden is op de service. Op dat vlak leveren ze meestal wel goed werk. Jammer genoeg is deze samenwerking wel meteen Mukherjee's minste films.

Het is een regisseur die nogal graag wisselt van genres heb ik het idee. Brahman Naman is eigenlijk de Indische variant op Revenge of the Nerds, een college comedy die een groepje nerds volgt in hun dagdagelijkse leventje. Dat leventje is vooral gebouwd rond het deelnemen aan quizjes, maar het zijn vooral de oversexte hersenen van de hoofdpersonages die voor de humor moeten zorgen.

Erg grappig is het jammer genoeg niet en ook Mukherjee's visuele bravoure uit eerdere films lijkt grotendeels afwezig. Het is nog wel relatief fris geschoten, maar echt indruk maken doet het niet. Het resultaat is dan ook een redelijk matige comedy, die hier en daar wel een glimlach weet te onttrekken, maar verder niet zo heel veel voorstelt. Voor een regisseur mijn zijn kunnen is het in ieder geval veel te weinig.

2.0*

Tegenvaller.

Op zich een lastige film om een sequel van te maken. De eerste was toch vooral de nanny die voor een pop moest zorgen. De haunted doll en man in the wall elementen zorgden voor een aparte mix en enkele verrassingen, maar waren niet echt de hoofdattractie. Probleem is dat je dat concept niet echt kan herhalen in een sequel.

Dus is deel twee een veel saaie en eentonigere haunted doll film geworden. Eentje waar de sfeer niet echt wil aarden, die het eerste uur ook helemaal niet spannend is en die echt ten treure recycleert uit andere, soortgelijke films. Het is jammer, aangezien de enige hoop van deze film Bell was, de regisseur die ook deel 1 regisseerde en daar toch wat van wist te maken, maar die lijkt niet thuis te geven hier.

De finale is dan net iets geanimeerder, maar ook daar veel clichés en weinig nieuws onder de zon. En zo krijg je een wat cynisch tweede deel, eentje die duidelijk gericht is op het zo eenvoudig mogelijk cashen. De deur naar deel 3 staat ook wagenwijd open, hopelijk dan niet meer met Bell, want hij is volgens mij tot meer in staat.

2.0*

Fijn.

Een filmpje dat een aardige afstand aflegt. Van het wat trashy begin tot het mindfuck einde, Peirone weet er in ieder geval goed het mysterie in te houden. Zo blijft het allemaal redelijk onvoorspelbaar, iets wat een film als deze wel kan gebruiken.

Toch ook omdat de afzonderlijke stukken net wat minder origineel ogen. Ook net iets te braaf zijn over het algemeen. Zowel qua horror als qua stijl gaat het wel redelijk los ... maar zoveel filmpjes zijn er niet die los gaan en als je ze dan eens tegenkomt dan hoop je toch net op iets meer. Ik vond dit nét wat te netjes, te braaf.

Maar da's eerder een klein kritiekpunt. Verder is het fijn geacteerd, ziet het er erg netjes uit en blijft het tot op het einde interessant. Een zeer goed debuut, al moet Peirone zich dan nog wel bewijzen met een tweede film. Meestal zijn die net wat braver, terwijl het net de andere kant uitmoet met deze regisseur. Maar al wie graag eens een wat andere horror voorgeschoteld krijgt, heeft aan deze film een fijne aanrader.

3.0*

Doorsnee drama.

Met een titel als Brain on Fire richt de film zich iets te veel op het "mysterie" van Moretz' ziekte. Het duurt allemaal wat lang alvorens iedereen mee is en daadwerkelijk gelooft dat er fysiek iets mis is met Moretz. Dat neemt dat weer wat tijd weg van het drama zelf, dat ook nooit vol tot z'n recht komt.

Maar misschien het grootste euvel zijn de pogingen van Barrett om Moretz' conditie in beeld te brengen. Hij probeert het wel, beetje knoeien met beeld en geluid, maar hij is er duidelijk niet voor in de wieg gelegd. Het komt wat amateuristisch over en draagt verder ook niet veel bij.

Het drama zelf is redelijk, Moretz doet het niet verkeerd en ook de rest van de cast doet het naar behoren. Maar echt beklijven wil de film niet. Het bolt een beetje voorbij, zonder echte uitschieters, maar ook zonder saai of echt vervelend te worden. Echte middelmaat dus.

2.5*

Dit weekend herzien.

Ondertussen toch al zo'n dikke 20 jaar oud, maar eigenlijk nooit schrik dat een herziening gaat afdoen aan de ervaring. Daarvoor is deze film gewoon te plezant.

Maar ook visueel blijft het er goed uitzien. Leuk camerawerk, editing en kleurwerk is wel beduidend minder, maar de gore en de effecten maken dat ruimschoots goed. Ook het dik aangezette acteerwerk helpt goed mee om het sfeertje vorm te geven.

Eerste uur is erg leuk, maar niet meer dan een aanloop naar een gestoorde finale van een goed half uur. Elke 10 seconden komt Jackson met een nieuw gestoord idee, wat uiteindelijk uitmondt in DE scene van mijn jeugd: die met de grasmaaier.

Ook nu nog een film die me blijft plezieren, me aan het lachen brengt en me doet verbazen over Jackson's inventiveit. Hoop dat hij toch ooit nog één keer terugkeert naar dit genre.

4.5* en een uitgebreide review

90s cult/pulp.

Ik had de film nog nooit gezien, toch kon ik hem al half meepraten. Het is een beleving die waarschijnlijk typisch is voor de post-90s generaties. Het zou me niet verbazen moest deze film bijvoorbeeld op repeat hebben gestaan in het ID&T hoofdkwartier, je kan een hele hardcore compilatie vullen met nummers die zonder schroom uit deze film gesampled hebben. Het geeft zo'n film onbedoeld toch iets extras.

Verder is het ook gewoon vermakelijke pulp. Typische 90s VR onzin met wat lelijke CG tunnels en matige make-up, maar wél met een goede Furlong en een lekker fout verhaaltje. T. Ryder Smith vond ik wat minder, een nogal dom personage dat niet al te best uit de verf kwam.

Begint ook wel wat te rekken naar het einde. Eens de belangrijkste cheese voorbij is gekomen en de film zich iets meer richt op het verhaaltje daalt de fun snel, gelukkig duurt het dan allemaal niet al te lang meer. De meubelen redden met een geweldige eindtwist zit er ook niet echt meer in, toch heb ik me best vermaakt met dit vehikel.

3.0*

Dubbel.

Een uur lang wist deze film te overtuigen. Meer dan aardig geschoten, een interessant uitgangspunt en vlotte stijl. Een mix van scifi, fantasy en een stevige streep maatschappijkritiek, van dat soort genremengels word ik meestal wel blij.

Maar dan schiet de film toch écht wel uit de bocht. Het moment met de koe is het grote keerpunt. Nu vond ik die hele scene nog best cool, maar wat daarna komt is amper te bevatten. Ik begrijp dat je budget enigszins beperkt is en dat CG soms functioneel moet zijn, maar dit gaat er toch wel over. Het hele laatste half uur baadt in CG lelijkheid. Komt daar nog eens bij dat de maatschappijkritiek nog wat extra onderstreept moet worden, waardoor ook dat in het water valt.

Mnee, een uur lang heb ik me afgevraagd waar dat belachelijk lage gemiddelde vandaan kwam, het laatste half uur viel alles op z'n plaats, behalve de film zelf dan. Al is mijn gemiddelde score wel iets milder. Het eerste uur blijft gewoon goed en als de regisseurs zichzelf de volgende keer een beetje kunnen temperen zit er vast een tof filmpje in, maar soms moet je gewoon keuzes maken als het budget bepaalde zaken niet toelaat.

2.5*

Best oké.

Het is misschien een beetje jammer dat de film af en toe iets teveel aandacht schenkt aan de dramatische lijntjes. Het is al niet zo'n heel lange film en de actiescenes zijn best tof, maar geregeld wordt de vaart eruit gehaald vanwege wat minder boeiende familiale aangelegenheden.

Echt bijzonder is de film verder ook niet. Verhaaltje heeft weinig om het lijf en biedt vooral de mogelijkheid een aantal actiefilms af te raffelen. De actie wordt netjes in beeld gebracht, maar uitzonderlijk of erg gestileerd is het ook niet. Eerder nogal ruw en kil. Op zich is dat dan wel weer interessant, maar écht memorabel wordt het niet.

Rest een vlot, degelijk geacteerd en netjes in beeld gebrachte film. Typische vlotte filler die absoluut leuk is voor een keertje, maar niet echt een blijvende indruk achterlaat. Dan vond ik Leclerq's Chrysalis toch net wat beter.

3.0*

Het gebruikelijke Pixar euvel.

Wel vooraf stellen dat er op technisch vlak helemaal niemand kan tippen aan Pixar. Brave is enkel een uitzondering in die zin dat ik voor het eerst ook echt indrukwekkend vond. Enorm veel detail dat vaak goed gebruikt werd, zoals helemaal in het begin met de jonge prinses, de knalrode haartjes en het groene bos als achtergrond. Budget speelt hierin uiteraard gewoon een zeer belangrijke rol, maar Pixar is duidelijk de speerpunt van het technische 3D werk.

Vooraleer de film begin krijgt je eigenlijk al een eerste Pixar bevestiging, namelijk dat hun kortfilmwerk oneindig veel beter is dan de langspelers. La Luna is uiterst charmant, leuk conceptje erg mooi uitgewerkt. Waaraan het nu net ligt is wat lastiger te zeggen, al kan het niet anders dan dat het voicewerk er iets mee te maken heeft. Het valt toch op dat zowat al hun (en volgens mij zelfs zonder uitzondering) korte werk zonder stemmen is. Des te meer omdat de enige goeie 10 minuten uit hun langspeelfilms de eerste 10 van Up zijn ... ook stil. Het blijft ook eenvoudige maar leuke conceptjes, geen vervelend plot dat in de weg komt te zitten.

Wat Brave zelf betreft, visueel technisch sterk, maar er wordt dan esthetisch weer zo weinig mee gedaan. Ongeinpireerd camerawerk, lelijke character designs, weinig creatieve omgevingen. Beetje verloren moeite dus. Soundtrack is van eenzelfde niveau, al zijn de accentjes wel redelijk.

Verhaaltje is redelijk vervelend. Ik vind het wel erg grappig dat er links en rechts enthusiast gerageerd wordt op het eerste echte vrouwelijke Pixar hoofdpersonage, vooral omdat het de ultieme tomboy is en ze mannelijker is dan Buzz en die cowboy uit Toy Story combined. Maar dus weer een simpel plotje waar mama en dochter haaks tegenover elkaar komen te staan, ze van hun fouten leren en uiteindelijk rustig in elkaar's armen kunnen vallen op't eind. Nog muffer wordt het wanneer mama een beer wordt en je plots een resem aan bedorven mens/dier sketches te verwerken krijgt.

Pixar blijft ook weer trouw aan z'n oeroude concept, het prinsesje dat krijger wil zijn past perfect in het tegenstellingenreeksje dat Pixar als sinds hun eerste film aanhoudt. Weet dan ook niet echt wat hier veel beter/anders aan zou zijn dan andere Pixar films.

De 90 minuten duurden erg lang, humor is niet leuk, visueel is het enkel technisch te behappen en het verhaaltje is uitgekauwd.

1.0* dan maar weer. (4.0* voor La Luna)