Opinions

Best oké.

Een redelijke HK policier met een paar aardige draaitjes en einde met opvallend veel poeier. Als geheel blijft het echter net iets te doorsnee en met Lai in de hoofdrol zat ik toch de hele tijd te denken hoe een film als Fire Of Conscience toch heel wat meer te bieden heeft.

Toch is het best allemaal vermakelijk. Vlot verhaaltje, geen echte twists maar het verhaaltje achter deze film is op zich toch best apart. Actiescenes vallen op zich een beetje tegen, ook het visueel geklooi van Lau komt niet altijd even goed uit de verf. Blijft ook iemand die veel experimenteert tijdens het filmen zelf, om dan later genuanceerder en gepolijster uit te pakken.

Een echte veelfilmer ook, zelfs voor HK normen. Is zich een indrukwekkend oeuvre bij elkaar aan het schieten waar de meeste grote HK sterren wel een plaatsje in verdiend hebben.

Leuk filmpje, maar gaat soms iets teveel gebukt onder probeersels die niet altijd even goed gericht zijn. Gelukkig bewijzen z'n latere films dat het geen weggegooid leergeld is.

3.0*

Leuk.

Niet de eerste Herman Yau film (zoals MM lijkt te suggereren), maar wel al een erg vermakelijke. Mensen die zich geamuseerd hebben met Ebola Sydrome doen er goed aan ook maar eens achter deze film aan te gaan.

Wong is geweldig hier, wat een smerig, vies en pervers mannetje zet hij toch weer neer. In z'n latere jaren toch vooral de good guy, maar als bad guy eigenlijk nog beter.

Wel een wat wisselvallige film. Het gedoe met de politieagenten is niet altijd even leuk en visueel ziet het er vaak nogal goedkoop uit, maar al bij al is het toch een erg geslaagd, vies en ziek filmpje. Wong kan weer lekker aan de slag als offieuze beenhouwer wat tot een aantal harde scenes leidt.

Hoewel het aan meesterwerken ontbreekt in z'n oevre, blijft Yau toch een boeiend regisseur. Ik blijf z'n films in ieder geval rustig verder ontdekken.

3.0*

Heh.

To gaat Jing Wong achterna. De film is iets secuurder geschoten, dat verraadt To, maar qua verhaal, personages en verloop is het echt typische 80s JW comedy materiaal.

Fans van Chow, vooral z'n heroic bloodshed werk, moeten deze film absoluut zien. Je kijkt nooit meer op eenzelfde manier naar de man. Jacky Cheung is ook niet best, enkel Raymond Wong weet de boel nog wat op te fleuren.

Verder luchtig en vlot vermaak, maar daarmee is dan ook echt alles gezegd. Gelukkig duurt de film niet te lang, op het einde leeft het ook nog even op met een rare contentratie aan plotse cameos. Teddy Kwan, Ringo Lam, John Sham en Karl Maka vliegen plots door het beeld Zomaar.

Enkel voor To completisten, en die mogen deze film ook best tot het laatst bewaren.

1.5*

Moviemeter als "tipsite voor goeie films" heeft het soms nogal moeilijk, zeker als kleine pareltjes als deze nog geen 3* halen

Ach ja, der gebeurt niet veel hé. Toch is het tempo van de film perfect. De totaal onderkoelde Marcos is een personage om U tegen te zeggen. Geweldige vent, machtige uitdrukkingen en bijna ongrijpbaar. Z'n vrouw moet ook niet onderdoen voor hem. Eén van de meest geweldige filmkoppels die ik al op het scherm gezien heb. Lange, aparte shots, leuk gefilmde sexscenes en fraaie muziek.

Jammer dat de aanloop naar het einde net iets minder boeiend was. Zag er ook allemaal iets minder mooi uit. Klein foutje, dat de film net een half sterretje kost. Toch kan ik hier nog makkelijk 4* aan kwijt. Film met ballen, een eigen identiteit en een hoop boeiende ideeën.

Meteen ook mijn eerste Mexicaanse film

Meh.

Raar inderdaad dat sommige mensen nog twijfelen over de komische intenties van deze film. De zelfbewuste one-liners, de visuele grapjes en de knulligheid van het geheel laten nochthans weinig aan de verbeelding over. Of mensen hebben zich laten vangen aan de "ach ja, vroeger was dat nu eenmaal zo" gedachte.

Af en toe zit er wel een geslaagd grapje in, jammer genoeg zit de leukste al helemaal in het begin (met de haai). Vaak is het ook gewoon vervelend en niet leuk. Vooral die kolderieke sfeer van deze Batman wist mij niet echt te grijpen. Beetje Postbus X/Bassie & Adriaan af en toe. Leuk voor de kleinsten, niet iets wat ik nog een keer zou willen zien.

De bende schurken zijn vervelend, Robin's Holy [vul maar in] na een tijdje ook. Enkel Adam West als Batman weet z'n oneliners steeds droog genoeg te brengen en straalt ook een lekker goofy airtje uit. Beetje een vadsige, lompe Batman.

Voor een kwartiertje is het haha-grappig, voor 105 minuten is het veel te langdradig en vaak té kinderachtig.

1.5*

Batman en Burton. De ideale film om aan te geven waarom ik vaak zo'n bloedhekel aan de man heb.

Toegegeven, Batman is niet meteen mijn soort superheld. Een man in een vleermuizenpak die zichzelf veel te serieus neemt. Leuk als kind, maar dit soort zever moet al erg goed gebracht worden wil het mij nog boeien.

Wat mij het meest stoort in deze film is de serieux. Er wordt veel gepraat over Burton's "donkere randje", iets wat mi niet eens op zijn plaats is in een film als deze. Buiten het feit dat de hele zooi erg plastiek lijkt zijn het vooral de entrees van Batman die hilarisch slecht overkomen. Schumacher komt veel dichter bij mijn visie van Batman. Een gekostumeerd neon bal waar er dik de draak mag gestoken worden met al dat serieus superhelden gedoe. Anyway, afgezien van Batman vind ik het erg typerend voor Burton. Z'n sprookjes wat opleuken met een donker randje. Vind het even gepast als Schindler's List opleuken met fartjokes.

Verder is het acteerwerk gewoon slecht. Nicholson die in het begin al op het randje zit gaat er totaal over als The Joker en weet meer dan 90 minuten te irriteren. Wat een vreselijk personage. En vreselijk slecht ingevuld door Nicholson. De rest staat er inderdaad wat bij en kijkt ernaar. Waarschijnlijk wat beschaamd en compenserend voor het vreselijke overacting.

De muziek van Elfman (ik dacht meermaals naar Star Wars te kijken) is er ook al zo vreselijk over dat het allemaal nog een stukje erger wordt. Hoe bombastisch kan je een score over een vleermuisman maken. Het hele eind is gehuld in lawaai dat enige sfeer (die er toch al niet was) gewoon de kop induwd zou hebben.

Nee, Burton mag z'n donker randje gewoon bijhouden, of eens boventoveren in een film die er wel gediend mee is. Een vreselijke draak van een film. En dat duurt dan nog eens meer dan 120 minuten. Na een kwartier sloeg de verveling al toe.

0.5*

... geen idee wat grappiger is, de film zelf of de batman fans die hier lopen zeuren dat hun favoriete brakke personages totaal met de grond gemaakt worden

Ik ben geen Batman fan, laat dat duidelijk zijn. Ik heb heel wat gezien en gelezen, maar Batman was altijd een saaie superheld. Geweldige zet van Schumacher om er zo'n uitbundig gekostumeerd bal van te maken .

Overdaad aan de meest geschifte kleuren, schreeuwerig en fluo (Mr Freeze, die fluoclowns). Die tepels op het batsuit zijn geweldig, Thurman in een apenpak, Mr Freeze die even langs Tsukamoto's huis lijkt te zijn gegaan. Tel daarbij de weelderige decors, acteerwerk dat eigenlijk meer parodie dan serieux verklapt, en een silly as hell superheld verhaaltje, en wat eruit komt is een verdomd entertainende film. Dit is Hollywood onzin naar mijn hand. Zwaar over-the-top, met weinig respect voor het saaie origineel, en leuk de clown uithangend.

Zelfs om de grapjes kon ik lachen. Volgens mij wordt deze film ook veel te serieus genomen. Uiteindelijk had ik hier meer een Fifth Element gevoel bij, alleen dat Schumacher een bekende reeks neemt om te parodiëren, en niet z'n eigen verhaaltje klaarstoomt. Maakt het alleen maar leuker. Dikke 3.5*, heerlijke Batman film.

Woohaa wat een slechte film is dit.

Wie bedenkt het ook om van een man in vleermuispakje een serieuze film te maken. Wat mij betreft mag Nolan ergens op een rots midden in de Stille Zuidzee gaan zitten, zijn krediet is opgebruikt.

Echt alle clichés komen voorbij in dit filmpje. Begint allemaal uberserieus met kleine Bruce's ouders die vermoord worden (en ocharme, het is zijn schuld nog ook). Blah blah wraak en blah blah ninja en een uur later verschijnt dan eindelijk Batman. Met een belachelijk zware stem en zonder enige flair.

De extreem geforceerde oneliners en grapjes werken niet. Daarvoor moet je een sfeertje opzetten waarin ze passen. Niet eerst een uur drama proberen op te zetten om daarna met wat slappe zinnetjes af te komen. "Didn't you read the memo", meneer Nolan ? Het helpt ook niet dat de gevechtscenes totaal verkloot worden. Sinds Blade niet meer zo slecht gezien. Hier lijkt het vooral de kunst om alle actie niet in beeld te brengen. Raken twee zwaarden elkaar, zien we een rug, of een been, of het oorlelletje van Bruce, maar niet twee zwaarden die elkaar raken.

Vreselijk slechte, afgewassen pulp. Zo serieus dat het terug grappig wordt, maar dan zonder erom te kunnen lachen. 0.5*, en wil iemand de volgende keer Nolan's geld afnemen, zodat hij nog een keer een goeie film kan maken ?

Pfoe.

Valt tussen Burton en Batman & Robin in. Burton's Batman kan ik niet waarderen, Schumacher's vervolg absoluut wel. Deze film is echter maar een aanzetje, want al te best is het uiteindelijk niet.

Qua cinematografie en aankleding wel aan kenmerkend. Ook de extreme stripsfeer zit er hier al goed in. Het is spijtig dat Jones en Carrey (en vooral hij) onuitstaanbaar zijn. Echt vréselijke slechte rollen. De setting is ook teveel van bordkarton om echt te overtuigen, Schumacher doet wel z'n best maar het ziet er vaak nogal knullig en amateuristisch uit.

Kilmer is een debiele Batman, hij heeft zo'n karakteristieke mond/kin dat het hele masker gewoon onzinnig is, zijn Wayne is ook niet charmant genoeg. De acteur van Albert kan ook niet tippen aan Caine, die wat mij betreft dé Albert heeft neergezet is Nolan's Batman films.

Zolang de farce niet compleet is en de regisseur er geen circus van maakt kan ik niks met Batman. Schumacher probeert het hier al wel maar raakt de verkeerde snaren met Carrey als clown.

1.5*

Erg best mee vermaakt.

Nu hou ik normaal niet van Batman en ben ik doorgaans wel makkelijk te porren voor een anime film, dus in dat opzicht is dit project wel op mijn lijf geschreven. Het maakt komaf met de serieuze toon van de vele andere delen en maakt er een door en door Japans project van, inclusief maffe mecha-kastelen.

Je zou de Batman personages zo uit de film kunnen strippen, niemand zou er ooit bij stilgestaan hebben dat dit een Batman film had kunnen zijn. Anderzijds begrijp ik het ook wel, want als je dat doet bereik je allicht nog niet 10% van je potentiële publiek.

In ieder geval valt er voor de animatiefan genoeg te genieten. Geweldige art style, technische erg knap uitgevoerd, geweldige designs ook en een paar geniale actiescenes. Dat het verhaaltjes niet veel voorstelt … njah, ik hou het maar bij een slimmer gebruik van het bronmateriaal (ie het is onnozel dus moeten we er ook niet al te gewichtig over gaan doen).

Erg fijne film dit. De liefhebbers van Batman zal er niet veel aan hebben, de animatieliefhebber des te meer.

4.0* en een uitgebreide review

Burton en Batman.

Ik begrijp die combinatie noch steeds niet zo goed. Ook het zogenaamde (!) duistere sfeertje niet. Burton maakt het allemaal net nogal kinderlijk en bijna sprookjesachtig. De muziek van Elfman (what's in a name) helpt daar ook aan mee. Tjingel-tsjangel kerstriedeltjes tijdens een Batman actiescene ... je moet er maar van houden.

Wat deze film beter maakt dan deel 1 zijn de decors. Burton heeft er duidelijk wat meer geld voor gekregen, het zag er allemaal wel wat beter uit. Verder zijn de helden en antihelden nog steeds irritant. DeVito doet hier een goeie gooi naar Nicholson, beiden zijn niet te pruimen. Pfeiffer is ook twee keer niks en Keaton, mjah, Keaton. Ze hadden evengoed z'n kartonnen stand-in kunnen gebruiken.

Halverwege wordt het dan ook nog eens geweldig saai met een compleet overbodige major run. Op het einde was het vooral vechten tegen de vaak.

Een nogal pover carnaval dat nooit echt voluit durft te gaan en constant tegen z'n eigen grenzen aanbotst, waardoor de fun die verborgen zit in Burton's fantasy ergens achter het masker van Batman blijft steken.

Er is maar één echt Batman en dat is Clooney. Dit is maar een pover aftreksel. 1*

Beste Snyder in 10 jaar.

Had er een hard hoofd in, want Man of Steel vond ik behoorlijk slecht. Gelukkig komt Snyder zelf in deze film wel weer iets meer aan de oppervlakte, al zit hij duidelijk gevangen in dit hele DC vehikel.

Grootste probleem van deze film is dat hij in 150 minuten niet duidelijk weet te maken waarom men nu net naar een strijd tussen Batman en Superman zit te kijken. Ik had daar als leek bij The Avengers ook al wat moeite mee, maar daar wordt dan ten minste nog één of andere logische draai aan gegeven.

In deze film moeten we het hebben met twee wat jaloerse, bitsige superhelden die elkaar niet echt liggen ... ofzo. Verder ook best misleidend, want uiteindeljik komt het wel weer goed met de twee en nemen ze het samen op tegen één of andere anonieme blob, tot leven gewekt door Lex Luthor, de stand-in bad guy. Het slaat werkelijk nergens op.

Gelukkig spendeert Snyder wat meer tijd aan de megalomane mayhem die hem toch wel ligt. De gevechten en CG ziet er best goed uit allemaal. Dat laatste monster mag dan redelijk lullig zijn en de mannetjes en vrouwtjes waartegen het vecht zijn minstens even ridicuul, maar toch weet Snyder en sappige gevechten van te maken. Al is het maar omdat halve steden opgeblazen worden.

Affleck is echt té belachelijk slecht, ook Cavill is niet om aan te zien en Gadot's rol is compleet onbegrijpelijk. Eisenberg vond ik wel oké, alleen niet echt geschikt voor de rol van Luthor (toch niet als ik afga op de TV-serie van vroeger).

Vond het iets beter dan de doorsnee superhero vehikels, vooral dan omdat Snyder was meer vrijheid krijgt in de gevechten. De rest is redelijk onnozel, maar dat mag niet verbazen als je gaat zitten voor een film die Batman vs Superman heet.

2.0*

Fijne herziening.

Maar dat had ik eigenlijk ook wel een beetje verwacht, al was een soortgelijk project (met HIghlander) een stuk minder geslaagd. Anderzijds, Batman redt zich wel in anime land, zo blijkt. Met behulp van studios als 4°C, I.G en Madhouse is dat ook niet zo heel moeilijk natuurlijk, die weten wel hoe je projecten als deze moet aanpakken.

Eerste en vierde short zijn veruit het leukst, ook gewoon de tofste stijlen. De rest is wat klassieker, maar toch ook wel fijn dat geen enkele short onder de norm duikt. Het is allemaal minstens wel aan te kijken, met hier en daar een stevige uitschieter.

Moet wel zeggen dat ik ondanks de US productie creds die film met Japanse dub heb gekeken. Dat scheelt dan waarschijnlijk wel een half punt, maar zie niet in waarom ik me bij een film als deze zou pijnigen met EN dubs. Uiteindelijk zijn het de verhaaltjes zelf die van Amerikaanse hand zijn, maar al het creatieve werk komt uit Japan.

4.0* en een uitgebreide review

Brak.

Blijkbaar wordt deze film erg goed gewaardeerd, op basis van de berichten lijkt dat dan te zijn omdat deze film redelijk trouw is aan de originele origin story. Als niet Batmanfan zal mij dat worst wezen, ik wil gewoon een leuk animatiefilmpje zien.

Voor de animatie hoef je deze in ieder geval niet op te zetten. Goedkope TV animatie, enkel tijdens een paar actiescenes ziet het er een beetje vlotter uit, maar dan nog stelt het niks voor. Komt verder omdat de stijl mij ook totaal niet ligt. Achtergrondtextuurtjes proberen de leegte van de frames op te vullen, maar dat lukt eigenlijk nooit.

Het verhaaltje is redelijk lomp, de personages weten niet te boeien en ook het stemwerk is niet al te best. Het mag dan wel een korte film zijn, als het geen minuut weet aan te slaan is zelfs 76 minuten nog een uur en een kwartier te lang. Mnee, helemaal niet aan mij besteed dit.

0.5*

Niet helemaal geslaagd.

Geen grote rotoscoping fan, toch is de animatie bij momenten erg mooi gelukt. Ook vooral in combinatie met het camerawerk dan. De tekenstijl is iets te plat jammer genoeg, wat vaak voor nogal lege beelden zorgt.

Jammer want het kleurgebruik is best mooi en de actiescenes mogen zeker gezien worden (al zijn de ontploffingen echt vreselijk nep).

Verder een nogal weird verhaaltje dat aardig wat poogt te vertellen op amper 60 minuten. Wordt dan ook nog een keertje achteruit verteld waardoor je de eerste 20 minuten geen flauw idee hebt wat er gebeurt.

Mens en robot thema is ook aardig uitgekauwd, de film doet er ook niet al te veel mee. Toch is het best allemaal vermakelijk en zitten er een paar lollige scenes in. Leuke bijrol voor Ren Osugi ook.

Een leuk tussendoortje dat er visueel af en toe geweldig uitziet, maar het volgende momenten gewoon cheap oogt. Kitamura mag gewoon weer aan de live action, hoewel een grappige zijweg is animatie niet iets waar ik hem veel verder in zie komen.

3.0*

Hah!

Met die ene lage score hier kan ik het absoluut niet eens zijn. Zeker het eerste half uur van deze film is niks minder dan geniaal.

Typisch Japans, waarbij je je afvraagt hoe de regisseur hier ooit sponsers heeft voor weten strikken. De film ken een wat toneel-achtige opzet met één centrale locatie en een wisselende cast, het is vooral de humor en de complete onzin die de film tot een geweldig entertaining iets maken.

Even het suicidale oude koppel, de punk band en het moordend paartje daargelaten, gaat de film over zo'n typisch Japans laag tafeltje met een vuurtje onder. Blijkbaar kunnen die tot leven komen, en met wat extra energie transformeren tot moordlustige .... tafels.

Heerlijk droog gebracht, door en door Japans, jammer genoeg weet de film niet de gehele speelduur even sterk te blijven. Na het eerste half uur wordt het allemaal iets verhalender en daardoor ook iets normaler, hoewel de krankzinnige setup gewoon blijft.

Visueel erg veel knutselwerk, soms charmant, soms gewoon enorm verouderd, maar de humor staat nog steeds als een huis. Al veel vreemde dingen gezien maar deze film behoort toch tot de vreemdere.

Dikke 3.5*

Hah.

Eén van die films waar ik nooit een review voor heb geschreven. De hoogste tijd om nog eens opnieuw te bekijken met andere woorden. Het was al serieus lang geleden dat ik deze nog eens gezien had, dus was wel benieuwd wat er zou van overblijven.

Het concept is ondertussen wel bekend, technische begin je links en rechts de mankementen wel te zien. Vooral visueel is het wat donker en kleurloos, terwijl dat niet meteen bij de sfeer van de film aansluit. Nogal typisch voor de Japanse cinema eind Jaren '90, maar Fukasaku doet er verder niet genoeg mee. Gelukkig is het camerawork wel voldoende.

Het zijn uiteindelijk vooral de absurde toetsen die deze film interessant houden. De maffe, blije soundtrack, Kitano's gestoorde personage (inclusief legendarische einde), de introductievideo, de speeches vooral personages sterven … het ligt er allemaal dubbel dik op. Zo krijg je een film die best shockerend is, maar ook erg luchtig en amusant. Een lastige combinatie die hier gewoon werkt, nog steeds.

Leuke herziening dus, waarbij de belangrijkste kwaliteiten nog steeds behouden blijven.

4.0* en een uitgebreide review

Teleurstelling inderdaad. Saai, en het donker komisch ondertoontje is volledig weg. Saai misbaksel van een film.

Matige focus.

Op zoek vond ik het moedig om geen typische ééndimensionale aanklacht te maken van deze film. Zowel de Fransen als de Algerijnen worden afgeschilderd als antihelden. Althans, over het geheel van de film gezien. In aparte scenes had ik nog steeds wel het gevoel dat er goeie/slechte waren, waardoor de film bij momenten moeilijk in te schatten was.

Ik kende verder ook helemaal niks van de achtergrond. Die wordt grondig maar redelijk droog uit de doeken gedaan, het fragmentarische vond ik best passen binnen dat idee. Het einde sloeg dan weer helemaal nergens op. Je zit twee uur te kijken naar een 2-jaar durend incident, blijkt dat het daarna pas écht begon En dat wordt dan even in 10 minuten achter de film gekleefd.

Visueel oké, soms modern maar nooit echt erg mooi. Bepaalde "actiescenes" hadden ze beter ook niet kunnen toevoegen, zoals die autocrash richting het einde. Zag er erg knullig uit, terwijl een hoop van de ontploffingen best wél realistisch overkwamen. Het drama ligt niet op de voorgrond, maar is in sommige scenes toch nog altijd iets te sentimenteel, net zoals sommige personages iets teveel een karikatuur zijn.

Op zich kan ik de dubbele visie op het probleem wel smaken, maar vond de uitvoering niet puur genoeg en de vertelling ervan véél te droog. Een paar scenes (zoals de 3 bommen) weten de aandacht vast te houden, maar ze zijn te schaars binnen de 120 minuten.

1.5*

Blergh.

Het zombiegebeuren is al aardig uitgekauwd, deze film schrapt dan ook nog eens de interessante elementen en houdt een hoop onzin over. Je krijgt twee slackers die in een leeggelopen wereld rondslenteren, da's best tricky om interessant te maken. Het lukt Gardner dan ook helemaal niet, integendeel zelfs.

Een hoop van het werk komt op de schouders van de hoofdacteurs te liggen, maar die zijn beiden onuitstaanbaar. Slecht acteerwerk en vervelende dialogen zorgen ervoor dat het drama voor geen meter vorm krijgt. De humor komt ook al niet echt aan, waardoor er vooral irritatie overblijft.

De regie is al even mak, de zombies zijn weinig aanwezig en goedkoop ogend, de film is amper vooruit te branden en sleept zich naar z'n eind. Als er dan al eens een beetje actie is, dan is het knip en plakwerk van andere films. Het is best leuk om eens wat anders te proberen, maar dan moet je daar ook het talent voor hebben. Dat ontbreekt hier volledig.

Mnee, vervelende film.

1.0*

Geminste kans.

Batlle: LA heeft genoeg om tot een goeie film te komen, maar Liebesman springt niet spaarzaam genoeg om met de goede punten.

Eerste probleem is de lengte van de film. Meteen in de actie springen is prima. Dit soort cinema heeft weinig aan emotioneel gezwets, dus overdreven lange intros met vervelende introducties van personages doen enkel af aan films als deze. Maar als je meteen in de actie springt moet je dit wel 120 minuten proberen aanhouden, en Liebesman slaagt daar niet in. Halverwege belandt de film in een serieuze dip waar hij nooit meer uitkomt. Saaie, emo/patriotische momenten die een nogal nare yuck smaak achterlaten.

Tweede probleem is dat het hele einde wel érg belachelijk is. Een squad van een man of 7 die het hele moederschip gaan uitroeien. Het ding wordt amper bewaakt (er liepen misschien drie of vier aliens in de buurt?), daarna blijft de aanval van de aliens erg beperkt. Je zou verwachten dat ze hun enige sterktepunt toch iets beter zouden verdedigen.

Allemaal erg jammer, want de combinatie van het filmstijltje en de kwaliteit van de sfx zorgen voor een indrukwekkende setting. Ziet er tegenwoordig toch allemaal erg fijn en chaotisch uit. Gejank over het chaotisch camerawerk begrijp ik niet, visueel vond ik het best in orde. Al mis ik af en toe een klein beetje rust, een paar fetish-shots zouden zeker niet misstaan en weinig afdoen aan de beleving.

Begint dus best sterk, eerste uur is meer dan vermakelijk, maar daarna stort de film aardig in en duurt het nog te lang alvorens de end credits verschijnen.

Oh, en leuk voor LA trouwens, maar er zijn na afloop nog steeds 19 steden die onder vuur liggen, is dit nu een goed einde?

2.5*

Verdeeld.

Het eerste uur was best oké. Niet het pure begin in de bar en ook de voetbalmatch had best geschrapt mogen worden, maar eens de dingen geland in het water hangt er toch een rijkelijk The Abyss sfeertje.

Jammer dat de film daarna iets te snel z'n geheimen prijsgeeft, al helemaal omdat de aliens zelf brak uitgewerkt zijn, dat in sterk contrast met het metaal dat er werkelijk geweldig uitziet. Ze hebben de laatste jaren blijkbaar wat betere mecha designers rondlopen in Hollywood (waar de Japanse invloeden vaak moeilijk te missen zijn).

Qua acteerwerk valt er eigenlijk weinig tot niks te zeggen. Als een Skarsgård, Kitsch en Rihanna evengoed acteren als Tadanobu Asano leg ik de schuld liever bij de personages zelf. Randdebielen die uitblinken in irritant gedrag. Qua verhaal zeker ook niet veel verwachten, het hele alien plotje slaat echt nergens op, snel bijeengeraapt zooitje uit andere films.

Qua effecten en actie overtuigt het wel, de rest is voornamelijk ondermaats. En dat iemand als Asano de volgende keer dit soort films links laat liggen. Hij mag dan wel een grote(re) rol hebben, zijn meerwaarde is echt 0,0

2.5*

Stunt-arme Keaton.

Bij elke Keaton is het zo'n beetje hetzelfde liedje. Wanneer Keaton zichzelf tot stuntacteur bombardeert is het zeer vermakelijk. wanneer hij het enkel bij comedy houdt oogt het verouderd. Niet dat Keaton een slecht acteur is, van de bekende slapstick namen vind ik hem het leukst, maar de humor is mij gewoon wat te voorspelbaar.

Battling Butler is jammer genoeg een filmpje waar het toch vooral om het verhaal en de humor draait. Daar komt nog eens bij dat het boksgedoe wel vaker gedaan is binnen de slapstick. Even geen zin om tijdlijnen te gaan uitpluizen, maar Keaton heeft gewoon pech dat ik het wel al een keer gezien had.

Hier en daar is er nog wel een vermakelijke scene, maar de hoogtepunten van z'n andere films worden nooit bereikt. Gelukkig duurt het niet al te lang, da's dan wel weer een groot voordeel van al deze Keaton's. Veel tijd om je echt te vervelen is er niet, jammer genoeg ook niet zoveel om je aan op te warmen.

1.5*

Apart filmpje.

Begint als een redelijk absurde comedy, maar al snel valt op dat de film een nogal dromerig randje heeft. Tijdens het tweede deel palmt dat randje de film helemaal in en komen we in een eerder luchtig drama terecht.

Wel een beetje opletten want veel uitleg krijg je niet. Vier alternatieve werelden waarin acteurs vaak een wat andere rol spelen. Lijkt in het begin ook helemaal nergens over te gaan, maar daar komt gaandeweg wel wat verandering in.

Ook wel nuttig om te weten dat Baumkuchen in Japan één van de favoriete desserts is. Ken het zelf niet echt (toch niet in de vorm die je in de film vaak ziet), maar het blijkbaar iets typisch daar (hoewel duidelijk Duits van afkomst). De link met de Baumkuchen zaadjes is wat labiel en achteraf valt het amper na te vertellen, maar gaandeweg tijdens de film hield het wel steek.

Vooral apart om eens een mix te zien tussen dik aangezette comedy en dat dromerige, wat mystieke sfeertje. De kanteling halverwege vond ik traditiegetrouw wat minder, maar dit was best een leuke verrassing. Je moet er alleen zien aan te komen.

3.5*

Fijn.

Levinson brijft wel een moeilijk in te schatten regisseur. Geen idee of hij nu in alle genres even oprecht geïnteresseerd is, of gewoon maar wat aanmoddert, maar het moet gezegd dat hij zich niet laat tegenhouden door één bepaalde stijl of genre.

Of het nu horror, sci-fi of docu (?) is, maakt allemaal niet zoveel uit, het gaat er mij om dat de film op best leuke wijze de fatale gebeurtenissen van een dagje 4th of July weergeeft. Af en toe wat goor, veel verschillende informatiebronnen en wat wetenschappelijk geneuzel om links en rechts een plothole te vullen. Echt in een hokje kan je de film niet duwen, maar sinds wanneer is dat een minpunt?

De rode draad is redelijk beperkt, Levinson springt veel tussen personages en locaties. Het zorgt er inderdaad voor dat je de typische betrokkenheid van dit soort found footage dingen wat mist, anderzijds geeft het een veel breder een indringender beeld van de gebeurtenissen. Ik kan beide varianten wel hebben.

Duurt gelukkig ook allemaal niet te lang, de film kent een aardig tempo, net genoeg smerigheid en een redelijk solide setting. Geen hoogvlieger maar wel boeiend genoeg. Beste Levinson die ik gezien heb.

3.5*

Kizaki pur sang.

Aangezien deel 2 (WiiU) er binnenkort aankomt toch maar eens gekeken wat dat hele Bayonetta gebeuren inhoudt. Het hielp ook wel met dat Kizaki aan het roer stond, met Afro Samurai heeft hij toch leuk werk afgeleverd.

Wel wordt snel duidelijk dat Koike een stevige invloed gehad heeft op het Afro Samurai project, want qua art style en kwaliteit van animatie doet deze film heel wat onder. Toch zit er aardig wat geld in, alleen mist het af en toe wat z'n doel.

Qua plot was het echt énorm drakerig. Een hoop gezwets waar zonder achtergrond vaak geen touw aan vast te knopen was. Gelukkig is het wel zó over the top dat het weer grappig wordt. Alles wordt steeds grootser en opgeblazener tot een compleet megalomane eindscene die op een dikke glimlach mocht rekenen. Goed is het niet, leuk wel.

De dikke laag fanservice en het gebrek aan talent (niet geld) zorgen voor een wat matige basis, gelukkig wordt het allemaal zo ver doorgedreven en zit het tempo zo strak dat het nog best genietbaar was.

3.0*

Redelijk flauw.

Voelt aan als een comedy die graag zelfbewust grappig wil zijn, maar jammer genoeg is het gewoon niet leuk/onnozel genoeg daarvoor. Ja Travolta en Thurman dansen weer eens samen, ja de rappers zijn overdreven karikaturen, ja The Rock zet zichzelf aardig voor schut ... maar het blijft te braaf, te veel binnen de lijntjes.

Sowieso vind ik Thurman een dramatische actrice, wat voor soort rol je ze ook geeft. Ook hier weer komt ze helemaal niet uit de verf. Net zoals Vaughn trouwens, die ook vreselijk staat te acteren. Enkel Travolta en Cedric zijn nog wel oké, de rest van de cast voegt op z'n best niks toe (Keitel) of is gewoon irritant.

Ook de keuze van Milian is achteraf niet de beste geweest. Het was leuk geweest moest ze ook in het echte leven een waardige artieste geworden zijn, maar als eendagsvlieg past ze absoluut niet in haar rol in deze film. Naar het einde toe wordt het ook iets teveel een showcase voor "haar kunnen", iets wat de film er niet bepaald vlotter op maakt.

Echt slecht of vervelend wordt het niet, daarvoor zit er wel genoeg tempo in en vind je hier en daar nog wel een geslaagd grapje, maar veel meer dan een instant-forgettable niemendalletje is het niet. Gray heeft betere films gemaakt.

2.0*

Mnee.

Gondry hanteert in deze film een vreemd principe. Hij gaat voor aandoenlijke, goedkope knulligheid en hoopt daar creativiteit en originaliteit in te vinden. Daarbij speelt hij op goedkoop (kinderlijk) amateurisme, waar de kijker dan de ziel in moet zien. Ik begrijp het idee, maar het wordt een misselijke grap wanneer je film 20 mil kost.

Wat je dan hebt is amateuristisch geknoei voor veel geld. Verder heb ik het ook echt niet op de "aandoenlijke papier-maché" knulligheid en raakt het bij mij niet verder dan lelijke wansmaak. Ik vind het echt niet aandoenlijk, gewoon lelijk.

Al moet ik toegeven er eerder wel al van genoten te hebben. Zelfs in een film die qua concept even irreëel was, alleen qua uitwerking een pak mooier (After Life).

Gondry is visueel niks waard wat mij betreft. Schiet vreselijke shots en lijkt de balle interesse te hebben in kleurgebruik. Muziek leek ook echt nergens op. Black vind ik niet zo geweldig, maar bakt er hier echt niks van. Het verhaaltje is geweldig onzinnig maar vereist echt zulke suspension of disbelieve dat je echt al helemaal weg moet zijn van alle knulligheid om er in mee te gaan. Het einde deed mij dan ook werkelijk helemaal niks.

Nochthans is met het concept verder niks mis, vond ik Mos Def wel aardig en zie je achter de film van Gondry het potentieel luidskeels schreeuwen om een betere regisseur. Jammer.

2.0*

Beste totdusver.

Al schaart het zich dan wel bij de niche van emotionele scifi, iets waar ik toch net wat minder mee heb. De scifi elementen staan eigenlijk volledig ten dienst van het drama, vaak ook gepaard met een romance. Vooral Amerikaanse indies die er de laatste jaren graag gebruik van maken, deze Be Right Back past redelijk goed in dat straatje.

Toch is de opzet wel wat interessanter dan normaal. Vooral ook omdat er niet meteen een doemverhaaltje aan vasthangt, ook omdat het een situatie is die echt gecreëerd wordt door technologie, geen uitvergroting of technologische variant om iets wat we al lang kennen.

't Is alleen een beetje jammer dat wanneer de replica in beeld verschijnt, Harris niet bij machte is om er ook een waardig einde aan te breien. Vanaf dat moment wordt het ook wat voorspelbaar en gaat het een richting uit die weinig meer toevoegt. Een scifi opzet afronden is altijd een moeilijke klus, regisseurs/schrijvers zijn ook maar dat, geen ervaringsdeskundigen die vanuit hun kennis bekwame voorspellingen kunnen doen, maar een iets origineler tweede deel had toch wel gemogen.

Verder was deze ook net iets sfeervoller, vooral dankzij de muziek en iets zweverigere cinematografie. Het blijft een beetje beperkt allemaal en de korte speelduur is meestal niet echt een voordeel bij deze films, maar deze Be Right Back geeft toch al enigszins de schijn van een serieuze korte film te zijn. Da's toch al wat.

2.5*

Bij momenten erg sterke film.

Toch vond ik de meest gelauwerde verhaallijn veruit de minste. Het verhaaltje rond Theresa Chan is te typisch. Te moralistisch, te klef, en heeft teveel weg van een "waargebeurd verhaal".

Het drama in de andere drie verhalen is simpeler. Minder groots en dramatisch, maar dat maakt het wel veel puurder. Ik vind zoiets dan ook veel mooier om zien. Khoo zet bij moment een echt klassevol filmpje neer. Prachtige shots en heerlijke muziek. Heeft soms wat weg van de Thaise films, met Tsai en Hou voorop. Zelfde esthetiek, hoewel deze film iets vlotter, en korter is. Bij momenten erg aangrijpende scenes, met als hoogtepunt de vader die eindelijk het verlies van z'n vrouw heeft verwerkt.

Ook boeiend is hier het communicatie element. Er wordt weinig gepraat, maar veel gezegd. Via email, SMS, brieven, typmachines en zelfs chatprogrammas. Ook hier faalt Chan's verhaaltje weer wat, door segmenten uit haar dagboek als ondertitels weer te geven. Zorgt dat er nogal wat te lezen valt, en is het moeilijker om de vaak mooie beelden vol op te nemen.

Had een mooie 4.5* kunnen zijn, nu blijft de film hangen op 4*. Chan's verhaaltje vind ik minder, maar de rest is erg mooi, en erg aandoenlijk. Boeiend regisseur dit, wil ik meer van zien.