Opinions

Een van mijn favoriete films, die op een haar na niet in mijn top10 staat. Helaas helaas, het ligt niet aan de film zelf, maar aan het feit dat een top 10 slechts plaats biedt aan 10 films.

Maar goed, dan over ESotSM zelf dan: een NIET-vervelende Jim Carrey en een stoere Kate Winslet zijn ingrediënten voor een meer dan redelijke film. Als het verhaal dan nog eens uitblinkt in originaliteit qua uitvoering en plot met een vleugje SF en het geen geforceerde romance-shizzle heeft, dan heb je wel een topper te pakken.

Ik heb mijn portie schijtlollige comedies wel weer gehad. Wat een lamme vrijwel nooit grappige bende is dit .

Wat een doelloze troep is dit. Steve Carell wordt opgedragen door God (Morgan Freeman) om een ark te bouwen. Het christelijke sausje wat door de hele film heen sijpelt is verschrikkelijk en de humor bestaat voornamelijk uit nette pakken die ondergescheten worden door verdwaalde vogels.

Een standaard hap-slik-weg-filmpje is dit, waarbij een rescue vessel aanmeert bij een groot ruimteschip, Er is daar iets gruwelijks mis gegaan en de crew met de routineuze Laurence Fishburne en Sam Neill trekken er op uit om dat mysterie te ontrafelen. Event Horizon zorgt voor een aardige portie horror in een okee SF-sausje gegoten. Niet heel uitzonderlijk allemaal, maar het is wel goed te doen.

Vorig jaar had ik me uit interesse behoorlijk ingelezen over de Mount Everest en over hoe wreed het allemaal daar kan zijn. Ben nogal een koukleum en ik concludeerde dat een beklimming van deze berg niet voor mij weggelegd is . Details van de noodlottige expeditie van 1996 wist ik overigens ook, dat was helaas een klein beetje spoilerig voor deze film, maar afijn het is een alleraardigste thriller geworden.

Het tempo had wel wat hoger mogen liggen, er wordt iets teveel aandacht besteed aan de diverse thuisfronten en de commando-post in het Base Camp. Dat terwijl de actie en het echte drama op die berg zelf plaats vindt. Een groep bergbeklimmers moeten kou, storm en lawines doorstaan tijdens de klim en afdaling van de Mount Everest. Dat soort heroïsche gebeurtenissen kwam wel redelijk naar voren, maar iets meer aandacht daarop had de film wel wat beklemmender en beter gemaakt.

Wel lollig her en der, maar ook saaiig hoor. Van sommige sketches is me nauwelijks iets bijgebleven. De 'Woody'-sketches (dus waarin hij zelf in meespeelt) waren nog het meest oke.

Was inderdaad erg geinig. Her en der is het wel lachen geblazen in deze toch wel standaard horror-alien-film.

Matige matigheid van Sam Raimi. Die gast maakt films, die mij niet kunnen boeien, ook die Spiderman-trilogie is net als de Evil Dead-trilogie maar bijzonder duf uitgewerkt en lang niet zo leuk. Wie kan me uitleggen wat ik nu mis met deze film? Wellicht de culterige stoerheid van Bruce Campbell of toch iets anders?

Best cult geloof ik en ook wel aardig hoor, maar meer ook niet. Er zijn wel grotere culthelden dan Bruce Campbell.

Heerlijke pulp met een wonderlijk team dat aliens te lijf gaat. Ze storten neer via een meteoriet en zoals de filmtitel doet vermoeden, evolueren ze zich tot gruwelijke creaturen. Het team heeft genoeg ervaring in de vorm van Fox Mulder, een gevatte (vaak tegen het niet-grappige aan) geoloog, Julianne Moore (altijd oke), twee dikke nerds en Stifler. Dit kan niet meer fout gaan, ja toch!

Het mooie van Evolution is dat het op de grens balanceert wat betreft de humor. Soms is het echt dramatisch fout, andere keren kon ik er wel weer om lachen. Daarnaast heeft het ook een hoop lollige jaren 50 B-film-elementen en dan doel ik met name op het design van de aliens. Zag er schitterend uit!

Wat een malle film! Tegen het einde toe werd het nèt iets te ridicuul. Eigenlijk had de film best afgelopen kunnen zijn na dat concert. Brusselmans is leuk voor even, maar na een tijdje heb je het allemaal wel gezien. Gelukkig heb ik wel een paar keer kunnen lachen en de wanstaltige sfeer is leuk neergezet. Ik waande me zo nu en dan in een extra lange Jambers-aflevering

Her 2.0 is dit en het is nog een betere film over technologie die menselijk gedrag simuleert. Ex Machina gaat meteen voortvarend van start met een jonge, enigzins serieuze programmeur, genaamd Caleb, die in een week een robot moet checken in hoeverre die de Turing-test doorkomt. De ontwikkelaar is een losbandige laid-back gast en dat levert wel mooie scenes op tussen hen twee, maar nog interessanter zijn de sessies tussen Caleb en de robot Ava. Die zetten je als kijker wel aan het denken. Interessant hoor en ook opvallend spannend!

Ik hoopte op een verrassend einde en daarin werd ik eigenlijk ook niet in teleurgesteld. Had het niet verwacht in ieder geval dat het zo zou lopen . Voor nu, de topper van 2015

Euhmja, dit kwam bij mij over als een uit de hand gelopen theaterstuk als ook een leuke verkleedpartij. Dat hele King Arthur-verhaal kan me ook maar weinig boeien, dus echt vermakelijk vond ik het niet. Qua sfeer en decors had het trouwens veel weg van het eveneens knullige Die unendliche Geschichte, al komt die film met zijn charme (en het toffe verhaal!) er wel mee weg.

Dik in orde deze SF. Verwacht geen wereld vol hoogglanzende materialen en vette computergraphics. Cronenberg creëert een grauwige wereld, waar de pods organische devices zijn, waarop de levensechte games via je ruggengraat gespeeld worden. Jawel The Matrix (ook uit 1999) hanteert hetzelfde idee van virtual reality, maar daar houdt het met vergelijken wel op tussen deze twee films.

De game waar het omdraait is doelloos en heeft nog het meest weg van een RPG a la Second Life. Dit gamegenre vind ik zelf suf en saai, maar uiteindelijk werd ik toch nog in de film gezogen door al die verwarrende ontwikkelingen, die je telkens op het verkeerde been op zijn minst dreigen te zetten. Soms vond ik het toch lichtelijk voorspelbaar wat er zou gebeuren, maar goed dat terzijde. Conclusie: eXistenZ heeft een interessant concept, dat prima uitgewerkt is. Mijn interesse naar andere SF-films van Cronenberg zoals The Dead Zone of Videodrome is gewekt .

De engste horror-film ooit, tenminste zo wordt beweerd door deze en gene. Ik kan daar wel mee inkomen hoor, al deed de horror soms wat kolderiek aan. Horror zal nooit mijn favoriete genre worden, maar soit. Mooie scenes met die jonge Linda Blair trouwens .

Er slingert weer eens wat plutonium rond en oei, Stallone en zijn maatjes moeten ervoor zorgen dat dit niet in verkeerde handen terecht komt. Het is nogal tenenkrommend, eigenlijk alles wel op de actie na dan. Want vooruit, daar draait de hele film om en dat is nog enigzins amusant. Echter vroeg ik me af of de cast nou niet te oud is voor al die debiele dialogen en quasi-heldhaftige acties die uitgevoerd worden. Gelukkig geeft Schwarzenegger (toch wel de grootste baas van dit zootje) op het eind van de film het antwoord: "Ja, ze horen thuis in een museum"

Ondanks de ensemble-cast had ik weinig verwachtingen bij deze film. Na een half uur had ik het ook wel door. Stallone heeft weer eens een 'Alles moet kapot'-film gemaakt met grappen waarbij ik niet wist of ik moest huilen of lachen, dus deed ik het maar beiden tegelijkertijd. Actie was ook geheel volgens verwachtingen flitsend en maar matig volgbaar. Het deed me helemaal niks.

Een vraag die bij mij opborrelde: Zou zo'n experiment nou echt zo gaan als in Das Experiment? Ik ben er nog niet over uit... De extreme misstanden komen in deze film zo overdreven snel te voor schijn. Aan de andere kant hoef je maar naar de waargebeurde ellende in de Abu Ghraib-gevangenis te zien dat mensen echt tot zulke wansmakelijke dingen in staat zijn. Anyway, indrukwekkende film met een paar berespannende scenes.

Weirde films

Deze film valt nog nipt in de 'so bad, it's good'-categorie. Die vieze agenten, dat meisje met dat opgeblazen haar en natuurlijk die monsters, waar pijnlijk het tijdsgebrek van de afdeling aankleding zichtbaar werd. Je moet het allemaal zien om het te geloven natuurlijk.

Vaag, vreemd, vunzig en freaky, die laatste film van Kubrick! Hee-eel erg traa-aag vooral, maar wat een wereldrol voor en door Tom Cruise. Bij tijd en wijle heel fascinerend, ook het spel met Nicole Kidman. Dat doet ie toch weer goed. Die Oost-Europeaanse kostuumverhuurder was overigens een welkome komische noot en daarbij had Eyes Wide Shut gelukkig ook een bevredigend einde. Anders was het doorbijten door al die traagte voor niks geweest. Waarschijnlijk moet deze film nog tien jaar extra krijgen om op juiste waarde geschat te worden, net zoals men dat destijds zei van 2001: ASO.