Opinions

Ik hik een beetje op twee gedachten. Enerzijds kan ik de goede bedoelingen wel waarderen. Anderzijds is het een vervelende film om te zien die ook gewoon te vaak in tempo echt wegzakt.

Ik wist op voorhand dat deze anders zou zijn dan andere stripverfilmingen. En het is duidelijk dat Lee dit visueel ook zo behandelt, met veel split screens en veel vernuft in de montage, dat het echt opvalt alsof je naar een volgend plaatje gaat. Als gezegd, die overgangen getuigen van veel visuele vindingrijkheid, maar ze zijn zo talrijk dat ze de aandacht op zichzelf roepen en dan ook al snel beginnen te irriteren. Dat worden dan twee lange uren nog. Verder ziet de film er uit als een kruising tussen aan naargeestig horrordrama en een goedkope aflevering op SyFy. Kortom, de look oogt niet heel fijn. Sowieso is de hele sfeer vervelend om te kijken. Daarnaast mis ik ook gewoon pure fun en de actie is nu eens goed maar te vaak ook onoverzichtelijk gefilmd.

Nu is de film natuurlijk niet per se een actiefilm, maar eerder een drama, en an sich kan ik dat waarderen. De mens achter de superheld -zeker zo iemand als Banner- is best interessant materiaal voor een karakterschets. Maar Eric Bana levert nu niet direct zijn beste rol en het is allemaal wel zo zwaar aangezet dat ik me afvraag of men het materiaal niet iets té serieus heeft genomen. Jammer, want de opbouw is best goed maar er zitten gewoon te veel echt saaie scènes in. Ook de andere acteurs geven niet echt huis, al blijft Connelly wel bloedmooi.

Al met al vind ik de film niet leuk om te kijken en doet die me ook helemaal niets, maar kan ik het experiment van deze stripverfilming best waarderen. Dan toch nog 1,5*.

Idee is leuker dan de film. En na 45 minuten weet je het ook wel. Six heeft al zijn kruit verschoten, de centipede is er al, de poepscène is geweest en daarna weet hij weinig nieuws meer te brengen. Tot die tijd is het echter best amusant allemaal. Vol clichés maar die lijken expres gekozen, matig acteerwerk maar dat past ook en een redelijke opbouw, al gaat het zo rond de operatie wel ineens allemaal heel snel. En ja, dan zijn er nog 45 minuten te gaan die eigenlijk nergens weten te boeien of intrigeren of die ergens ook maar spannend zijn. 2,5*.

p.s. Wel leuk dat die film begint in Nederland. Je herkent eigenlijk direct dat die snelweg hier in de buurt ligt (zou me verbazen als dat niet de A50 is) maar als een Zeeman-vrrachtwagen en één van V&D langskomt weet je het ook zeker.

Vreselijk saai eerste uur, wat meer fun en gore in het laatste halfuur dat de film nog enigszins redt. Six probeert van dit vervolg een wat serieuzere film te maken (zo voelt het aan) en diept zijn hoofdpersonage wat uit. Maar noch Six noch Harvey heeft het vermogen er iets van te maken. Wat je krijgt zijn tergend saaie langzame scènes. Harvey is vooral eng, maar meer kan hij ook niet.

Maar goed, het laatste halfuur is nog wel aardig. Niet altijd even prettig om te zien, maar zeker met die mooie donkere maar contrastrijke zwart-witfotografie is het allemaal nog best fraai. Zeker het bloed dat zo gitzwart is geeft een mooi effect. Six gaat overigens wel voor de shock, want die zwangere dame (inclusief bevalling) was echt nergens voor nodig. Alleen spannend wordt het nergens. 2,0*.

Deze film valt of staat bij de vaag of je Dieter Laser kan uitstaan en/of grappig vindt. Mij lukte beide niet. Totaal ongrappig geschreeuw en dat de hele film door. Zo ver over the top dat het niet grappig noch spannend of eng wordt, maar vooral irritant en saai op den duur. Deed me vaak denken aan die filmpjes in Red Alert 3 die net te veel waren uitvergroot om nog leuk te zijn (in tegenstelling tot RA2 waar het net wél leuk was). Ook is de gore veel minder aanwezig op een enkel aardig moment na (dat kokende water). En nog kudo's voor de billen van Bree Olsen, maar eigenlijk moet zij zich ook met haar andere vakgebeid bezig houden. (was zij ook niet één van de vrouwen van Hugh Hefner? Of haal ik dingen door de war?)

Het valt nog te pleiten dat Six in de drie films drie volstrekt verschillende verhalen weet te krijgen met elk hun eigen stijl. Alleen jammer dat het eindresultaat alsnog niets is. 1,0*.

Aardig, maar de film hinkt op te veel gedachten. Het begint als film van een ex-militair met wat problemen, maar daar wordt na 20 minuten barweinig meer mee gedaan. Tevens komt er een romance met een non in voor, de Chinese onderwereld (dat uitgerekend Statham die mensen weer tegenkomt) en een man in pak die hoertjes doodt. Stuk voor stuk subplotjes die an sich zo slecht niet zijn en ook twee samen moet nog wel lukken, maar dit alles tezamen in net aan 100 minuten is te veel van het alles en te weinig per stuk. Alle worden niet bepaalde goed uitgewerkt, op de romance na wellicht.

Jammer, want er zat echt meer in. De fotografie is bijzonder sfeervol, vooral met de mooi verlichte avondscènes zoals ik ze graag zie. Ook de muziek is passend daarbij. Verder een aantal goede harde knokscènes en natuurlijk Statham die zeker als actieheld altijd wel overtuigt met zijn imposante fysiek (iets te imposant voor een alcoholverslaafde dakloze, maar dat terzijde) alleen als acteur in een drama net iets minder indruk maakt. En dat laatste, daar gaat het in deze film toch echt om.

Mooiste moment? Als Statham zijn sluikharen afknipt, zich helemaal opfrist maar zich toch even vergeet te scheren. Dat driedagenbaardje blijft natuurlijk. Voor de film 2,5*.

Aardig. De moraal ligt er overigens dik op, en ik kon een cynische glimlach niet onderdrukken toen Esmeralda iets riep over dat schoonheid van binnen zit, om ondertussen gewoon met de knappe Phoebus samen te zijn. Animatie is redelijk, al blijven de films van de Toon-studio's gewoon minder. De liedjes zijn wel echt van mindere kwaliteit en irriteren echt. Verder vooral gericht op kinderen, dus allemaal wat braafjes. Wel weet het redelijk te vermaken en de film is lekker kort waardoor het gewoon voor één keer prima wegkijkt. 2,0*.

Toch een lichte tegenvaller. Na het geweldige openingslied met die uithaal op het eind vallen de andere liedjes nogal tegen, een beetje zielloos, gewoontjes en saai. En als je dan bijna een halfuur met liedjes hebt gevuld is het soms even doorbijten.

Het verhaal zelf is wel prima, de personage's leuk, de animatie erg knap (al is de mix met CGI soms erg lelijk) en ook heeft de film de volwassen toon van de andere films uit dat decennium. Vooral het enorme productiebudget van de film is wel terug te vinden in de film. Dat festival aan het begin ziet er heerlijk uit.
Wel vielen enkele scènes tegen doordat deze heel snel werden afgeraffeld (Bij die molen en in het zigeunerhol). Frollo is een prima vijand, zeker tegen het eind, maar zeker in het begin zag ik het kwade van hem nog niet eens in. Een wat strenge meneer, maar meer niet.

Vooral door de liedjes een half puntje verlaagd, 3,0*.

Soms best heel aardig, soms gewoonweg te flauw. Natuurlijk is dit een [i]rip off[/ir] van Forrest Gump, alleen wel net iets minder gedaan allemaal. Anderzijds zijn die flash backs dus wel de sterkste momenten in de film, vooral omdat in de hedendaagse tijd de humor mij gewoon net altijd even goed lag - flauw, en soms gewoonweg niet grappig. Wel goede schmink bij Gustafsson die altijd geloofwaardig was, ook met zijn acteerwerk. Verder een aantal aardige bijrollen en leuk voor een keer, maar te weinig memorabel allemaal. De aandacht was er niet altijd bij. 2,5*.

Aardig, maar beetje gevalletje hit and miss. De hele plot is wel geinig, net als enkele flashbacks vol bekende historische figuren. Dan zijn de stukken in het heden vaak een stuk flauwer, ook al is het spel behoorlijk en de make-up uitstekend. Maar het kabbelt te veel voort, gaat soms slepen en is niet leuk genoeg om vol te vermaken. 2,5*.

Film die rauw op je dak valt maar die niet altijd even boeit. Zeker die lange take halverwege is knap en bijzonder, maar inhoudelijk niet altijd even interessant en begint op den duur zelfs te vervelen. Ook de keuze om eerst die bewaker te volgen vind ik niet helemaal overtuigen. De sfeer wordt goed neergezet en de angst, maar dan verdwijnt hij ineens uit beeld om nog eenmaal terug te komen om vermoord te worden. Wat had dat verder voor nut behalve dat je nog minder sympathie krijgt voor de IRA.

Wat ook niet meehielp was dat ik voor de terroristen sowieso weinig sympathie kreeg. ik denk, accepteer dat je in de gevangenis zit en doe niet moeilijk. Dus ik kon nooit echt begrijpen waarom ze zo star bleven doen ondanks de stank en troep en pijn. Maar in de derde akte heb je dus ook weinig met Fassbender en ondanks zijn fysiek knappe prestatie voelde ik nooit echt zijn lijden, op sommige momenten na.

Visueel is het aardig, zeker met de weinige muziek die perfect werkt wordt wel een sfeer opgeroepen. Af en toe een mooi shot, zoals de bewaker tegen die verder lege muur of de dweilscène in de lange gang.

Al met al was zeker de eerste akte zeer sterk en daarna was het niet heel slecht, maar de film was te verknipt om echt mee te leven, dus 3,5*.

Nee, dit werd hem niet voor mij. Er wordt hier nogal eens verwezen naar die film met Ralph Fiennes en daar had ik een beetje hetzelfde euvel: hetgeen de regisseur wil zeggen vind ik nogal simplistisch en allicht ben ik niet de goede doelgroep ervoor. Maar wat deze film echt nekt is de lengte. De film duurt veel te lang, boeit niet altijd en heeft te veel zijplotjes. Acteerwerk van de hoofdrolspeelster is nog wel oké, maar die topkok is te veel karikatuur maar ook nergens eng of dreigend en daardoor mislukt. Af en toe sfeervol nog wel maar dat is op momentjes. 1,5*.

Jennifer Lawrence is een mooie meid om te zien, met een snoezig snuitje en een leuke vlecht. Ze kan daarnaast heel behoorlijk acteren en zit gelukkig zowat in elke scène van de film. Daarmee is het meest positieve punt wel genoemd, want de uitwerking verder is nogal matigjes.

Goed en wel krijgen we twee korte introducties, tussen Katniss en haar zusje en we zien haar even met pijl en boog lopen, om maar te tonen dat ze wel eens jaagt en dus in de natuur overleven kan. Prima op zich, maar daar blijft het dan bij. Voor je goed en wel zit begint de rest van het verhaal, zitten ze al in het Capitool en wacht je dan maar op de Spelen zelf. Helaas duurt dat dan weer een goede drie kwartier. In plaats daarvan krijgen we nu enige karakteruitwerkingen die alleen maar vervelend zijn omdat je tegen die tijd wel wil dat de plot wordt voortgezet. We krijgen eigenlijk alles wat daarvoor gebeurd had moeten worden, om daarna de plot in één keer naar het einde toe door te werken. Een verkeerde keuze, die in een boek ongetwijfeld werkt. Die 10 minuten films aan het begin zijn al lezend wat meer minuten dan dat en daarin kan je veel meer uitwerken, zeker in de psyche van de hoofdpersonen. Wat niet zo hoort te zijn, het is natuurlijk een kinderboek, maar dan had men dit in de film op z’n minst kunnen aanpakken. Nu krijg je dus een aantal scènes met mensen die je nog niet kent, waar je niks bij voelt, dan scènes die enkel rekken en dan pas leuke vermakelijke film, dat zeker tegen het einde best spannend wordt, waar je meeleeft met de uitstekende Lawrence, waar echt puur vermaak in zit. Maar toch, het is maar een halve film leuk. Overigens viel me mee hoeveel actie er was, zeker teen het einde nog heel veel rustige scènes. Je kijkt op de klok, ziet 2 uur speeltijd staan en vraagt je af of die finale niet zo langzaamaan begint, maar die is dus al drie kwartier bezig. En ja, dat was in deze een positief punt, eens wat anders dan de gemiddelde film waar alle actie tegen het einde is maar gedoseerd en verspreid.

Ook de aankleding is apart te noemen. Men kiest heel bewust voor grote tegenstellingen. Het dorp vol jagers en verzamelaars (wat dan wel leuk matcht met hightech snufjes) en de overheid die wat jaren verder in de technische ontwikkeling zit. In het dorp is men normaal gekleed, in het Capitool draagt men vreemd gekleurde kleren, pruiken, baarden en noem maar op. Okay, het verschil is duidelijk, maar mag het iets meer subtiel? Kijk, in The Fifth Element of Twelve Monkeys liepen ook dit soort vreemde types rond, maar die films namen zichzelf ook niet helemaal serieus. Deze lijkt dat wel te willen doen. Dat lukt dus niet.
Maar ook Katniss is de goedheid zelve en de anderen door en door slecht. Want hoe vaak doodt zij iemand? Enkel als zelfverdediging. En de anderen doden haast satanistisch. Kom op, iets minder zwart-wit mag wel. En goh, op het eind blijven beide uit district 12 leven, dat zagen we in het geheel niet aankomen! En echt intens wordt het nooit om te overleven (watetekort, uitputting?) en je hebt niet het idee dat op elke hoek gevaar ligt. Pas de laatste scène zo ongeveer in het pikkedonker, dan wel.

Het camerawerk is wat shaky, echte gore zie je nooit, actiescènes zijn rommelig en je hebt geen idee wat er soms gebeurt, mede door de vervelende montage. Die lijkt nooit echt lekker te lopen. Een enkele keer is audiovisueel gezien iets aardigs gedaan (hallucinatie is goed gedaan, de opkomst in de talkshow met het applaus gemixt over andere geluiden is ook aardig).

En ja, het onderwerp is op z’n minst bijzonder. Is het geloofwaardig? Maya’s offerden ook maagden, Romeinen hadden gladiatorengevechten en lieten ook onschuldige christenen vechten tegen leeuwen voor vermaak. En toch komt dit wat vreemd over. Wellicht door de moderne aankleding, door het serieuze, wellicht weer door de set-up die in het geheel afwezig is. Had eerst die wereld getoond, uitgebreid, met haar mensen, kortom: laat die wereld leven en geloofwaardig worden. Dan was het stukken beter geweest. Kijk eens hoe lang het duurt vooraleer Harry Potter voor het eerst op school is, en vanaf dan neem je alles maar aan. Dat er verder thematische lagen zijn als een kritiek tegen totalitaire regimes en de media is dan wel aardig gedaan, maar dit blijft wat achterop hangen en redt de film daarmee niet. Dit is ook geen thematische film, maar een film over iemand die moet vechten voor haar leven. En in dat stuk faalt het, zeker in de eerste helft.

Naar het einde toe is de film dus wel vermakelijk. Lawrence als hoofdpersonage is goed en draagt de film, maar het blijft niettemin een gemiste kans. 2*.

Beter dan het eerste deel. Niet dat het fantastische cinema is, maar je ziet wel dat men geprobeerd heeft er iets van te maken, en met redelijk succes dus.

Wat vooral opvalt voor een actiefilm is de weinige actie (die ook nooit echt opwindend wordt) en vooral de heel lange trage opbouw. Traag is in dit geval geen negatieve klank, want hier houd ik wel van. Een lange set-up waarin iedereen zijn plekje krijgt, waarin de hele wereld van Collins tot leven komt en waarin soms best sterke momenten zitten. Het is alleen zo jammer dat het tweede deel dan wel begint te slepen en er nooit een echte pay-off komt.

Want de actie zelf is dan wel zorgvuldig in beeld gebracht (zonder schokkerige camera en twintig cuts per seconde) maar opwindend wordt het ook nooit. Het blijft allemaal wat vlakjes en braafjes. En verder is er veel meer politiek in de film, en meer sociale thema's die worden behandeld. Goed, in beginsel, alleen weer jammer dat het soms allemaal zo letterlijk wordt gezegd - dialoog is echt van een bedroevend niveau trouwens. Dat helpt het acteerwerk ook niet, want zelfs Lawrence zie je weleens moeite hebben met die maffe teksten. Enkel Jena Malone maakt echt iets van haar rol met een bepaalde pit, heerlijk, en dat is een goed teken voor Inherent Vice natuurlijk.

Al met al best vermaakt en het is zeker niet slecht, maar had ook absoluut beter gekund. 3,0*

Op momenten heel behoorlijk en ook beter dan zijn twee voorgangers. Sowieso is de sfeer al wat beter en donkerder en wordt het gevoel van onderdrukking best goed naar voren gebracht. Daarnaast zijn de media weer belangrijk weer, al wordt het nu vooral via een propagandaoorlog gedaan. Ook het production design is prima met een wereld die lijkt op de onze, maar toch net wat anders is. Daarnaast kent de film enkele heel sterke scènes die ver boven het niveau van de rest uitkomen, vooral door goed gebruik van cross cutting. Natuurlijk die scène tegen het eind met de inval in die basis waar ondertussen een filmpje de wereld in wordt geholpen. Inhoudelijk past het, en het is spannend en goed gefilmd. Maar het mooiste zal zijn aan dat meertje waarin dat lied wordt gezongen en dat overgaat op iedereen.

Wel is het jammer dat de film in tweeën is geknipt. Soms voelt het allemaal wat langdradig aan (om maar op een kleine twee uur aan film te komen) en er wordt echt een duidelijke climax gemist die makkelijk hier achteraan had gekund. Dan had je een film van dik drie uur, oké, maar er zijn er genoeg van die lengte die ook goed zijn. Verder vond ik Lawrence niet altijd even overtuigend naast dat ze meer een bijfiguur wordt dan de echte hoofdpersoon. Daarnaast was ze nogal eens ongeloofwaardig in haar gedragsveranderingen. Ook de teksten die men moet uitspreken zijn niet altijd van het hoogste niveau en vaak nogal lachwekkend. Ten slotte gaat de rebellie soms iets te snel voor mijn gevoel en men laat zich vaak wel erg makkelijk naar de slachtbank leiden voor the greater cause. 3,0*.

Panem et circenses - ik vraag me af hoeveel kijker (en liefhebbers) van deze serie weten waar de naam van het land Panem vandaan komt. Ik vind het zelf overigens wel een geinig gegeven.

Enfin, het laatste deel. Het eerste vond ik maar matig, de vervolgdelen al beter. Geen wereldcinema, maar prima vermaak, dat vooral gered wordt door een vrij donkere en serieuze toon en het budget dat goed gebruikt wordt voor overtuigende cgi en indrukwekkende decors en kostuums. Verder is zeker de politieke dimensie die de serie meebrengt heel aardig. Eens te meer blijkt maar weer dat meer cameratoezicht niet altijd voor meer veiligheid zorgt, zeker niet als een minder goedwillend regime de boel overneemt. En die hele mediaoorlog is goed gedaan.

De actie verder is aardig en de meeste scènes werken stuk voor stuk. Daarnaast is het allemaal keurig verdeeld door de film waardoor je niet wordt murw gebeukt en Lawrence is een prima leading lady. Maar tevens zitten er wat mindere momenten in en soms rare tijdsprongen waarbij je het idee hebt toch een stuk film ineens te missen (ineens is het groepje onderweg in The Capitol). Maar het is vooral het laatste halfuur dat de score omlaag haalt. Een anticlimax van jewelste. Je verwacht nog vuurwerk en ineens is het allemaal afgelopen en krijgen we nog een einde dat maar wordt gerekt en een mierzoete belachelijke laatste scène. En ik maar denken dat Jackson wist te rekken met Return of the King. Dat is jammer, anders was dit een prima actieavontuur geweest, nu een fijn hoofdgerecht waarbij je net niet genoeg krijgt en ook nog eens een mislukt toetje. 3,0*.

Ik moest ergens denken aan Oppenheimer. Ook zo'n lange film die je met wat goede wil in drie hoofdstukken kan opdelen waarbij het derde deel inhoudelijk allicht het diepst gaat, maar qua toon en flow niet helemaal lekker bij de rest past. Oppenheimer was wel echt een betere film, vooral door de acteurs die veel beter de aandacht erbij weten te houden, maar het euvel is wel een beetje hetzelfde.

Jammer, want ik waardeer deze opzet wel. In heel veel aspecten. Of dat nu dat liefdesplotje was dat toch eindigt in mineur of het boeiende en leuke inkijkje in de wereld decennia voor Jennifer Lawrence' optreden in de Arena, vooral hoe die Hunger Games er dan uitzien. Maar veel boeiender is dan om een film te volgen van een jonge idealistische man die verwordt tot de nemesis van Katniss Everdeen. Alleen jammer dat Blyth een nogal kleurloos acteur is die die switch niet goed weet over te brengen. Ik zag wat de film deed, maar ik voelde dat nergens. En dan gaan die ruim 2,5 uur wel tellen. Te vaak valt de film ook stil en had ik hetzelfde gevoel als de kijkers naar die oude variant van de Games. Verder is er nog Zegler, ook geen briljant actrice maar ze kan wel goed zingen en dat mag ze vaak genoeg doen. 3,0*.

Matig. Nu was Snow White and the Huntsman al niet veel bijzonders, maar dat lag ook grotendeels aan Kristen Stewart. Die was er dit keer niet bij, dus dan geef je het nog een kans. Komt men met zo'n duffe film als deze op de proppen.

Het begint al vrij rommelig waarin men de voorgeschiedenis vertelt maar ik zat er soms onbegrijpelijk naar te kijken wie wie nu precies was. En vervolgens verloopt de plot wel duidelijker maar wel erg gladjes; alle problemen worden overwonnen zonder noemenswaardige moeilijkheden en ineens is het al tijd voor de eindscène. Wat vooral steekt is dat de fantasiewereld nooit echt gaat leven of heel coherent aanvoelt (zoals Middle Earth dat wel deed in Jackson's trilogie) maar eerder een samenraapsel van losse locaties. Dat men nooit echt een queeste heeft maar eenvoudig van a naar b weet te reizen helpt hier ook aan mee, de film bestaat alleen uit die paar set pieces die zo nu en dan langskomen. Helaas zitten die vol met matige actie waardoor het op dat punt ook niet bepaald overtuigt.

Maar goed, Theron is nog wel aardig net als Chastain of de prima Blunt. Daarbij is het vooral Hemsworth die met zichtbaar plezier de film moeiteloos draagt. Daarom nog wel 1,5*.

Matig. Natuurlijk mis je een groot deel als je de korte versie ziet, en dat merk je ook wel. Het begin is nog wel redelijk logisch, maar daarna gaat het ineens met enorme stappen en is het niet altijd even helder. Ook mis je volstrekt de binding met verhaal of personages en wordt het zo een saai geheel. Ook amateuristisch geacteerd en de beeldkwaliteit is ook niet bijzonder. Voor enkele aardige shots en het begin dan nog 1,0*.

Ja slecht. Het verhaal is ergens nog wel geinig net als dat de actie afspeelt rond een orkaan, dus veel wind en natte met bladeren bedekte straten. Zo vaak zie je dat niet, zo'n decor in een actiefilm. Jammer alleen dat aan het eind het niet op een storm lijkt maar eerder de as van een vulkaan, dat was te overdreven. CGI is ook heel slecht, acteerwerk erg matig, tempo niet best, actie onoverzichtelijk en ten slotte visueel goedkoop ogend en vaak ook saai, soms zelfs lelijk. 1,0*.

In zoverre wel een aardige film dat dit niet echt een verhaal van a naar z is, maar meer een verzameling scènes tijdens een periode in Irak. Tegen het eind wordt dat wat losgelaten, wat jammer is, want eigenlijk was dat wel de kracht van deze film. Die scènes zelf zijn behoorlijk, maar heel spannend of indrukwekkend zijn ze niet, enkel die ene waar ze de bom om een man niet kunnen losmaken. Verder wel sfeervolle locaties. Het personage van Renner vond ik in het begin wel lichtelijk irritant, net iets te veel de coolboy. Pas later blijkt het meer een adrenalinejunk (dat laatste shot is prima wat dat betreft), maar lange tijd is het daar de film niet echt naar. Nu wordt het ook een film met iets te veel ideeën waarvan geen van alle echt goed wordt uitgewerkt. Met keuzes maken was dit allicht een betere film geworden. 3,0*.

Bijzondere Woody Allen. Het overkoepelende geheel met nogal wat gescripte scènes vind ik als geheel niet overtuigend maar veel losse momenten zelf werken stuk voor stuk heel behoorlijk. Alleen niet allemaal achter elkaar. Redelijk geacteerd over de breedte, vooral Farrow is prettig. En door dit als een docu te brengen is best leuk gedaan en visueel is de film bijzonder sfeervol en mooi. Veel goeds, alleen doordat de film als geheel niet echt werkt toch een relatief lage score. 3,0*.

Sandler toont maar weer eens aan een prima acteur te zijn zolang hij maar goede rollen krijgt die bij hem passen en de flauwe komedie achterwege blijft. Deze film draagt hij ook vrij moeiteloos, al zakt de film richting het einde nogal in. Dan wordt dit toch weer ineens Hollywood qua structuur en inhoud, terwijl de film daarvoor zo fijn op sfeer en personages gericht was. Ook voelt de film steeds meer als kloon aan; ergens deed deze prent denken aan Rocky maar dan met basketbal. De liefde voor de sport spat er wel vanaf en lange tijd is dit gewoon fijn kijkvoer, maar het laaste halfuur boeit simpelweg niet meer. 3,0*.

Op momentjes wel leuk (met die scène waarin Wilson doet of ze blind is en geholpen wordt door Hathaway) maar vaak niet echt grappig. Wilson is vaak irritant en Hathaway redt het dan ook niet in haar eentje. Wel af en toe mooie interieurs en plaatjes maar zelfs deze anderhalf uur weten niet volledig te boeien. 2,0*.

Oké filmpje. Qua tempo had het wel beter gekund en de montage had strakker gekund - op momenten te veel herhaling en te langdradig, maar behoorlijk geacteerd, sfeervol met fijne muziek en mooie beelden van de nachten en fijne belichting. De film weet ook het gevoel van ellende en wanhoop sterk te brengen, maar echt snedig verder wil het nergens worden. De film kiest voor een serieuze dramatische insteek die best werkt, maar iets meer luchtigheid had de film allicht beter gemaakt. 3,0*.

Sociaal wenselijk gedrag: is dat je aanpassen aan wat de meerderheid wil of je aanpassen aan dat je denkt wat de meerderheid wil? Zolang je met z'n allen dat blijft volhouden ontstaat er nooit enige vooruitgang, altijd bang voor je omgeving. Iets dat ik bij immigranten nooit heb begrepen. Je kiest ervoor weg te gaan uit je eigen land voor een betere toekomst in een wereld met andere waarden, om vervolgens wel in je conservatieve koepel te blijven, bang om verstoten te worden. Maar vergeten dat je, als je je daarvan losmaakt, waarschijnlijk wel wordt opgenomen door veel mensen in die nieuwe wereld. Althans, dat lijkt deze film wel te suggereren dat men vooral bang is voor de buren, telkens weer, niet zozeer om wat je zelf nu vindt. En dat is ook wat de titel zegt. En mijn vraag blijft wederom, waarom blijf je daar hangen. Mensen die mij niet respecteren hoef ik ook niet in mijn vrije tijd te zien.

Enfin, dat maakt me hoogstens boos, ook als ik weer allerlei mannen zie die hun eigen macht willen tonen. De engste is nog wel die broer, met zijn gestyled trimbaardje, de grootste dictator in spé. Bijna denk ik dat ik me dan ook moet schamen als man, maar elke keer denk ik: nee, want ik maak andere keuzes en kies om te leven in een andere cultuur en met andere waarden.

Bonne, de film dan nog. Ik vond dit er vooral één die lekker wegkeek. Goed tempo, erg fleurig en mooi geschoten in Pakistan, paar leuke lieve kleine momenten en een aardig inkijkje in een cultuur. Maar ook een film met noodgrepen, vooral als het meisje naar Pakistan gaat en ze eenmaal probeert te ontsnappen. Dat had ze wel vaker kunnen doen, en een eventuele angst vond ik niet sterk gebracht. Mejuffrouw moest nu eenmaal naar Pakistan, hoe leek dan minder belangrijk. Dat doet wel wat afbreuk aan de film. Net als het feit dat ze iedere keer pech heeft, want uiteraard komt ze de kuisheidspolitie tegen. Toch bleef ik kijken, vooral door de geweldige Maria Mozhdah waar van het gezicht steeds meer het verdriet en de wanhoop zijn af te lezen, zelfs tijdens kleine momentjes van enig geluk. Maar zij verdiende een beter script dat veel duidelijker de plot hierboven naar voren bracht, in potentie had dat heel wat moois kunnen opleveren. Toch, ondanks de krappe stoelen in de Oude Luxor en reeds de 3e film in korte tijd, bleef ik geboeid kijken. Dus nog wel 3,5*.