Opinions

Niet leuk, niet spannend, slecht geacteerd, visueel niets te zien en ook weinig boeiend. Uiteindelijk kijk je vooral voor de kills die niet onaardig zijn maar wel vrij kort in beeld en daarvoor moet je dan een hele hoop saaie onzin voor uitzitten. Ook het einde vind ik niet echt passen bij de rest van de film om over die malle twist nog maar te zwijgen. 1,0*.

Jammer, maar de film liet mij grotendeels koud. Geen idee waar het aan ligt. Het rustig kabbelend tempo beviel me wel, Bale kan ik goed hebben, de omgevingen zijn vaak erg mooi en de sfeer is sterk. Ook enkele losse momenten zijn goed gedaan, vooral als het wat spannender wordt. Maar te vaak ook vond ik het totaal niet interessant en vielen er te veel stiltes en kijk je naar wat pratende mensen waar verder niets gebeurt. Ik vond de film wel gewoonweg echt te lang duren. Speelt daarbij mee dat ik dit inhoudelijk een heel zwakke film vindt vol clichés en die van te voren helemaal is uit te tekenen. Zo'n Bale die toch aan het eind sympathie heeft voor de vijand waar hij jarenlang tegen heeft gevochten en ineens anders kijkt naar diegene aan wiens kant hij vroeger stond. Blgh. Het hing nog net aan de goede kant van geloofwaardigheid, maar ik vond het wel gewoon vervelend want ik heb eigenlijk gewoon een bloedhekel aan zulk type omwentelingen. Daarnaast ook dat dommigheden die me storen, zoals dat gedoe met die gevangene die wordt losgemaakt in de regen en ontsnapt. 2,5*.

Soms erg mooi geschoten, zeker in het tweede uur met meer nachtscènes. Dromerig, fijne kleurtjes en overdag prettig belicht en soms met fijne pastelblauwe skylines of een paars-roze zonsondergang. Mar de inhoud boeide me minder. Melodramatisch geacteerd en met handelingen en gedachten die ik niet kon volgen. Beetje vaag hoe men met elkaar omging. En dan duren die 120 minuten echt lang. Ook de editing vond ik vervelend, snel en onnatuurlijk aanvoelend en met die handgehouden camera niet echt een goede combinatie. 2,5*.

Ik vroeg me aan het eind nu vooral af wat de makers nu echt wilden laten zien. Uiteindelijk is dit een vrij oppervlakkige docu die wat meisjes volgt die de porno ingaan (en er weer uitgaan). Maar echt interessant is het allemaal niet, net als dat het wat saaie gefilmd is. Wel leuk als de meisjes het hebben over vieze kerels en seks dat ze echt zien als hun werk als er weer een totaal niet-sexy man hun tegenspeler is. Kijkt verder wel makkelijk weg en wat leuke sfeerbeelden van Miami. 2,0*.

Vreselijk. Overdreven en pijnlijk ongrappig. Veel geschreeuw maar als je elke vorm van komische timing mist dan wordt dat vooral heel vervelend. Duo Witherspoon/Vergara is ook totaal niet op elkaar ingespeeld. Humor die misschien leuk is als je ladderzat bent, of de geestelijke leeftijd van een peuter nog niet bent gepasseerd bent, maar voor ieder ander is er maar één advies: wegwezen. 0,5*.

Film begint wel aardig met wat scheer die goed wordt neergezet en een fijn kabbelend tempo. Alleen richting het einde gaat de focus meer en meer op de relatie met Dolly en die vind ik minder sterk uitgewerkt, Madsen brengt haar ook net iets te theatraal. Wat dat vooral doet is dat de film een beetje blijft doormodderen zonder echt geweldig meer te worden. 2,5*.

Film die steeds beter en beter wordt naarmate het einde nadert. Begint de film nogal braafjes en niet heel bijzonder - echt een spannend gevoel bij die wat fletse bombardementen kreeg ik niet, alsook weinig emotie bij het overlijden van de moeder. Daarnaast is het kleine zusje (het is dat men het zei, ik dacht steeds aan een broertje) ook irritant.

Maar daarna, zo halverwege, komt alles dan toch nog goed. Er komt emotie, de overlevingsstrijd van broer en zus is mooi neergezet en er komen genoeg ideeën bij. Zo zegt de film wat over slachtoffers van oorlog, weeskinderen, opgroeien onder moeilijke omstandigheden en recht en onrecht. Maar vooral is het dat de film me niet echt raakte en niet meer losliet. Ook dat laatste stuk, waarin de oorlog is afgelopen en sommigen gewoon weer naar huis kunnen zonder dat iets wezenlijks is veranderd, contrasteert sterk.

De animatie is mooi, maar niet heel speciaal. Wel is het leuk eens personages te zien die redelijk echt lijken, zonder heel grote ogen. Kleurgebruik verder is prima en een paar mooie natuurtekeningen doen de rest. Verder is de muziek ook heel fijntjes.

Maar de film heeft vooral een euvel dat veel films van Disney ook hebben: hij is te kort. Zeker het begin gaat nogal vlugjes zonder dat je een band kan maken met de twee en lijkt alles heel snel te verlopen om maar een opzet te hebben tot de tweede helft. Jammer, anders was de film nog beter geweest. 4,0*.

Ik ga deze film een veel hogere score geven dat hoe die soms overkwam. Deze film is deels een keiharde thriller vol brute nietsontziende actie en deels een verschrikkelijk slecht geschreven prul. Om met dat laatste te beginnen, de personages waren alle wandelende clichés (de nanny en het kind) en ook de film zelf ontsnapt er niet aan (net op tijd waarschuwen, flauwigheden met die schoenen en dan net je baantje nog kunnen behouden, dat soort dingen). Maar eigenlijk wisten lange tijd die personages mij ook niet echt te boeien, mede door dat soort dingen als hiervoor beschreven.
Maar het realistische gehalte maakt een heleboel goed. Alleen al dat de helft van de hoofdpersonen op koelbloedige wijze de dood vindt, zonder overdreven sentiment of heldhaftigheid met violenmuziek (zoals Hammer wordt neergeschoten, dat is even andere koek). Ook is de actie zeer sterk en overzichtelijk in elkaar gezet en hard en rauw en toont volgens mij goed wat hier gebeurde. Op dat soort punten verdient de film een dikke voldoende, ook al duurde het een uur voor de film me eigenlijk echt begon te boeien. 3,5*.

Opvallend lage cijfers tot nu toe, maar soms word je gewoon geraakt door een film, dat was bij mij bij deze film. Een heel aardig sfeerportret doorheen een aantal jaren vaak rond Chinees nieuwjaar met twee geweldige spelende en sympathieke hoofdrolspelers die absoluut een zekere chemie hebben onderling. Fijne sfeerbeelden van de stad, mooie losse korte verhalen achter elkaar eigenlijk en op momenten hartverwarmend, zeker in de scènes in het dorp van de ouders. En de flash forwards (ik noem ze maar zo, die zijn in zwart-wit) geven ook nog een zekere emotionele diepte en zweem van nostalgie mee. Het einde werd misschien iets te lang gerekt en melodramatisch, maar verder erg van genoten. 4,0*.

Anybody here?,

om maar een cliché te gebruiken. Waarom lopen mensen toch altijd alleen enge huizen binnen? Waarom gedragen ze zich ook als idioten dan? Jammer, want als film zijnde is deze nog best heel aardig, al horror schiet het overduidelijk tekort. Zeker de ongedwongen sfeer in het begin, de locatie's, het goede acteerwerk en de versterkende combinatie van die drie maakten dit aangenaam kijkvoer. Lawrence en haar vriendinnetje ook, maar dat geheel terzijde. Helaas was de rest wel wat van mindere kwaliteit. De plot doet wel wat denken aan Psycho, zit vol talrijke cliché's en uiteraard de (haast) verplichte plottwist. Alleen vond ik die wel oneerlijk verkregen door heel andere gebeurtenissen en zaken te suggereren doorheen de ganse film, maar als het er op aankomt dan toch de andere richting uitgaan. Dit is zo een gevalletje: je weet dat er een plottwist komt, maar welke precies is nog onduidelijk. Al had ik een idee, dat blijft een idee naast zovele andere mogelijke twists. Lang hou je de hoop dat het niet zo is, mede door de opbouw en openheid in het verhaal, maar dan komt deze toch en valt het geheel alsnog tegen. Al met al wel 3*, door het begin en het acteren.

Vreselijk flauw en pijnlijk onleuk. Veel geblaat en weinig wol. Verder irritante personage's en maar weinig leuke dingen. 0,5*

Ik snap de kritieken in zoverre wel dat een climax ontbreekt. Die ontbreekt ook. Dat is an sich ook de bedoeling en daar is het de film niet naar, maar toch, ergens had ik ook het gevoel nog wat te missen. Gek eigenlijk want ik hoef dat niet standaard te hebben. Misschien wel omdat het derde deel simpelweg de minst boeiende is en te veel herhaling is waardoor je toch wat hongerig blijft en nu krijg je geen toetje.

Maar dat neemt niet weg dat de film verder een uitstekende thriller is, zeker de eerste 40 minuten. Met de docustijl die goed past bij zulke verhalen (denk recent aan September 5, of een United 93) en vooral een registrerende camera. Enkele momenten die tot goedkope dramatiek kunnen leiden worden redelijk vermeden (de minister die zijn dochter belt maar haar niet heldhaftig oproept een schuilkelder te zoeken (als hij dat al zou mogen) maar haar nog een paar fijne laatste onwetende minuten gunt).

Een film in drieën dus, waarvan het eerste deel veruit het beste is en het spannendst. Qua opbouw sowieso goed gedaan door op de werkvloer te beginnen, daarna richting militaire top en daarna richting de president en minister. Rare, medium, well done zou ik zeggen. Al is de herhaling iets te veel richting het einde en wordt de film nergens meer echt verrassend. Ondanks het wat zwakkere derde stuk is dit wel een film die geen seconde verveelt en die bijna twee uur die de film duurt vliegen om, daarom naar boven afgerond 4,0*.

Matige film en behoorlijke tegenvaller. De film wil veel, maar faalt op drie punten: script, regie en acteurs.

De film wil allereerst heel veel vertellen, over drie decennia verspreid. Te veel, zelfs voor de ruim 2,5 uur die de film duurt. Zo worden allerlei zijplotjes maar half afgewerkt en soms is de film ook erg rommelig. Dat ligt dan ook aan de regie die ervoor kiest toch die tijdsprongen erin te verwerken. De film mist impact. Ineens is Jeremy Irons dood, en als kijker zit je erbij en kijk je ernaar. De film kabbelt maar wat vooruit, zonder dat die iets is. Geen thriller, geen actie, geen drama, geen komedie. Maar wat wel? Ik weet het niet. En de muziek lijkt eerder een playlist van Spotify Italiaanse klassieke muziek en Greatest Hits 70s/80s. Vaak wel smaakvol verwerkt, maar ook wel erg simplistisch.

En dan de acteurs, die ook niet altijd weten wat ze aanmoeten met de film. Pacino houdt zich nog wel staande, maar lijkt in een andere film te zitten dan pakweg zijn broer Irons. En werkelijk geen idee wat Leto dacht bij deze film, of waarom niemand ingreep. Hij vermaakt zich overduidelijk kostelijk maar zijn hele vertolking staat volledig los van de toon van de rest van de film. En hij is nergens leuk, eerder storend. En het centrale koppel is ook maar zozo. Driver heeft een wat timide rol, al doet hij het wel prima. Daartegenover staat weer de pit van Lady Gaga, maar waarom ze met een meer Slavisch accent spreekt is me niet helemaal duidelijk. En tussen de twee is geen enkele chemie, al speelt ook daar mee dat er enorme tijdsprongen inzitten. Je krijgt niet eens de kans als kijker je verbonden te voelen.

Nu wel, de film is ook niet een volledige ramp. Het verhaal is wel boeiend verder, de aankleding is prima met prachtige kleding en nu en dan wordt een prima tijdsbeeld neergezet. Maar de film had zoveel meer kunnen, nee, moeten zijn. 2,0*.

Niet goed, maar heb me ook niet verveeld. Vooral leuk om dat grote huis met dure inrichting een beetje te zien en soms de warme tonen van Californië (dat openingsshot!). Ook qua muziek wel oké. Maar veel grappen missen uitwerking of slaan dood. De film ontbrandt eigenlijk nooit. En de film mist flow en zakt regelmatig is. Het einde bij de illuminatie is wel geinig, net als enkele gastrollen. 2,5*.

Niet helemaal gelukt. Te vaak niet grappig. Ik vind Ferrell ook geen geweldige komiek die de situaties vaak overdreven aanpakt, en dat werkt niet in komedies tenzij je nog een stap extra zet. En die hele film zit daar een beetje op, op het moment na dat Renner in brand staat, dan lukt het wel. Het idee is verder wel geinig maar er wordt gewoon te weinig uitgehaald voor een komedie, waardoor dit een wat makke film is. Niet leuk, niet spannend, niet dramatisch. Wel mooi kort dus ook niet echt vervelend. 2,0*.

Typisch zo'n film waarvan je weet dat er een twist komt. Die vrouw des huizes reageert zo raar: daar moet iets achter zitten. Die man is zo vriendelijk en ingetogen: daar moet iets achter zitten. Nee, origineel is dit allemaal niet en dat maakt dat de film het eerste uur behoorlijk sleept. Je wacht ergens op en de film schiet maar niet op. Echt spannend of boeiend wordt dit ding nergens al is het niet dat ik me verveelde, maar het zat ertegenaan. De tweede helft is vermakelijker en af en toe leuke horror en gore erbij. 3,0*.

Klassiek Hollywood op de verkeerde manier, op vele manieren inmiddels echt wel verouderd waarbij het zoete dan gaat irriteren. Een prima verhaal dat men wil vertellen en goede dialogen en vooral allemaal goed geschreven personen, maar ook weinig verheffend doorleefd acteerwerk. De personages blijven wel bij, maar gaan nooit echt leven. De film is ook erg makjes ondanks soms alle ellende en de emoties worden weinig subtiel gebracht en tegenstellingen worden vaak dik aangezet. Verder op momenten wel sfeervol en enkele mooie zwart-wit beelden maar te weinig om een voldoende alsnog op te leveren. 2,0*.

Best heel fraai deze film die ik vooral vanwege Saoirse Ronan wilde zien.

Grootste pluspunten zijn de sfeer en het camerawerk. Het hele idee van die oorlog is al een goed uitgangspunt en dat wordt ook goed uitgewerkt. Wie de vijand is doet niet ter zake, de angst die dat meebrengt en de invloed op de levens zijn juist datgene waar het om gaat. Wat dat betreft laat zo een film beter zien wat er zeker nu in het Midden-Oosten gebeurt dan de meeste journaals, temeer de film een wereld brengt die westers is waardoor inleven en begrijpen beter lukt. Maar voor al die anderen op de wereld is het net zulk een verschrikking nu.

Daarnaast zijn de beelden echt mooi met een vaak betoverende lichtinval steeds, nep haast, maar wel mooi. Ook de heerlijke flitsende montage, het goede spel en de plaatjes van Engeland zijn het waard genoemd te worden. Daarnaast zitten er vele enge scènes in en de gruwel van oorlog en terreur wordt uitstekend getoond.

Maar goed, het hele ding is zo onevenwichtig als wat. De plaatjes zijn mooi, losse scènes zijn prima, maar als geheel weet de film niet te overtuigen en lijkt niet te kunnen kiezen tussen drama, coming of age, oorlogsfilm en het voelt ook nooit als een geheel. Daarnaast is de hele romance sowieso wat flauw en is het personage van Ronan nogal vervelend in het begin waardoor haar hele verschijning en ontwikkeling niet alleen clichématig zijn maar ook ongeloofwaardig. Het is dat Ronan gewoonweg een fantastisch actrice is en er nog wat mee doet, maar eigenlijk slaat het nergens op. 3,5*

Oef. Enorm lang, en enorm vervelend. Carrey vind ik soms zeer goed te pruimen, hier is hij irritant. Zoals de hele film schreeuwerig is met allerlei personages die druk doen en het camerawerk dat daarbij zijn duit in het zakje doet met vervelende scheve shots. Visueel ook lelijk, sowieso het hele design vind ik vreselijk overdreven en geen moment kon ik in deze wereld en de mensen daar meegaan, dan blijft er hel weinig over. En als een film dan ook nog eens het bloed onder je nagels vandaan haalt is er maar één score mogelijk. 0,5*.

Best fraai gefilmd. Zonder de plot te hebben gelezen - ik herinnerde me de titel en had deze nog op de recorder staan- was het eigenlijk zeer makkelijk te begrijpen. Niet dat het een plotgedreven film is, maar de symboliek druipt er zo ongelooflijk vanaf, dat het gewoon vervelend wordt. Jammer, want de stijl is verder prima en zonder inhoud was de film dan ook gewoon beter geweest. Fijn geschoten met mooie beelden van grootstedelijke architectuur (die metro!) en leuke lichtjes in de nacht; vaak ook met een wat onorthodox punt van waaruit is geschoten. Ook geluid is heerlijk met de vele geluiden van verkeer en water die overal in doorklinken. Het kijkt dus heel best weg, al is het einde wel heel erg zwak en duurt de film ondanks de geringe lengte zeker een kwartier te lang. 3,0*.

Spring Breakers met een boodschap. Maar visueel echter nergens bijzonder, noch qua fotografie noch qua sfeer (alleen die beelden in de ochtend met alle rommel op straat van de wilde nacht ervoor waren erg fijn). En de boodschap werkte voor mij als 36-jarige een pak minder. Uit interviews met de regisseur blijkt dat ze vooral een probleem ziet bij jongeren en allicht werkt het voor hen beter, om na te gaan wat toestemming is. En dat een ja niet altijd een ja is. Maar zeker op latere leeftijd en als je je er al veel in hebt verdiept dan is dit allemaal niet zo schokkend. Jammer ook dat die verkrachting op het eind er in zat, nu was het half half. Er zitten nu twee uitersten in. Een verkrachting (daar valt niet eens over te twijfelen) en sex met toestemming (die jongen vroeg het meermaals, zij zei ondubbelzinnig ja* ) maar met een negatieve ervaring. Over dat eerste valt een boeiende film te maken, over dat tweede ook. Nu lijkt de regisseur te veel erin te willen stoppen en zien we vooral beelden van feestende jongeren en is er voor die boodschap (of ja, welke boodschap want een nare ervaring en verkrachting worden nu op een hoop gegooid) en de verwerking te weinig tijd. 2,5*.

*allicht moet je aanvoelen dat die ja met twijfel/na meerdere malen vragen eigenlijk een nee is maar waarschijnlijk zijn ze dronken dus dat is lastig aan te voelen lijkt me. Een ongelukkige keuze eigenlijk van de makers om dit thema in zo'n atmosfeer af te laten spelen. En allicht was zij er niet klaar voor maar dacht ze dat wel te willen zijn. Maar ook dat komt niet echt duidelijk naar voren, ook omdat men de verwerking maar laat voor wat het is. Ze gaan juichend weer huis. Woohoo. Onduidelijk voor mij.

Niet eens heel slecht, vooral door het tweede deel als Hudson zich steeds absurder gaat gedragen. Er zitten dan echt wel grappige scènes in. Daarnaast is het stukje bij de ouders van McConaughey oprecht ontroerend en wil je wel geloven dat beide protagonisten wat voor elkaar gaan voelen. Daarnaast is er wel niet heel veel chemie maar is de lach van Hudson lief en kan ik McConaughey sowieso goed hebben, al paste het accent niet helemaal bij de rol.

Maar het eerste deel is gewoonweg saai waarin echt niet bijzonders gebeurt, dat nooit opwindend wordt en ook nergens grappig. Ook het einde is matig en nogal afgeraffeld omdat de twee uur bijna om waren en er toch echt een einde moest komen. Jammer, sowieso omdat die twee uur al twee kwartier te veel zijn. 2,5*.

Tijdens het kijken vroeg ik me echt af waar ik naar keek. Een soort trainingsfilm, maar echt van het slechtere amateurtoneel. Films uit de jaren 40 komen voor de kijker van nu nogal eens gedateerd en nep over, maar vergeleken hiermee zijn dat toonbeelden van zuiver realisme. Uiteraard is alles geënsceneerd, maar het voelt ook gewoon zo aan. Als bijvoorbeeld iemand voordoet dat hij een opdracht van zijn meerdere krijgt. Een beetje Opsporing Verzocht, maar dan slechter en zeer serieus bedoeld.

Nu zal er wel een kern van waarheid in zitten. Neem zo'n scène halverwege dat je als spion helemaal moet opgaan in een andere rol en niet zomaar kleine zaken uit zijn eigen leven meeneemt. Maar dat wordt letterlijk vertoond, met één of andere Amerikaanse mars die hij fluit, wat als voorbeeld dient van uit je rol vallen, en daarna een Weense wals. Daar word ik als kijker totaal niet serieus genomen zo kinderlijk. En dat gaat de hele docu door. Gortdroog verteld, visueel matig en de geluidsband is van hele povere kwaliteit. Hier kan ik echt niets goeds over kwijt. 0,5*.

Aardig filmpje. Inhoudelijk is het allemaal niet zo spannend, maar de film heeft wel een bepaalde liefde en enkele mooie kleine momenten tussen Hiccup en de draak. De film moet het overigens ook echt van die momenten hebben, aangezien het als geheel nergens echt bijzonder wordt (daarvoor worden de platgereden paden net iets te vaak verkend) en zeker het begin gaat wel erg snel. Maar eens de film dan halverwege komt gaat die snelheid juist werken en kom je ook echt in de film.

De animatie is ook prima. Niet van de technische kwaliteit van Pixar, maar in tegen stelling tot datzelfde Pixar vergeet men nu niet dat ook esthetiek ook van belang is. Vaak mooie kleuren, enkele knappe vliegscènes en indrukwekkende wolkenpartijen maken dit wel het kijken waard. De muziek is me niet echt opgevallen, het stemmenwerk wisselt al zijn het vooral de bijrollen die sterk zijn ingevuld en de film verveelt eigenlijk niet. 3,0*.

Ik heb me best vermaakt. Niet alles werkt even goed, de bijfiguren zijn wat cartoonesk (ook kapsels etc) en dat werkt in een animatiefilm, hier werkt dat pakken minder. Alleen Butler en Nick Frost weten zich daar redelijk aan te onttrekken. Butler mag zijn stemrol nu omzetten in een echte rol en geniet zichtbaar zonder dat hij er te ver over gaat, prima gedaan. Frost weet nog iets van emotie op te roepen. Hoofdpersoon Thames is dan weer volstrekt kleurloos en de cgi is ook niet altijd even goed. Maar de actie is oké, het tempo prima (de film is wat langer dan de animatiefilm en klokt af op twee uur maar die voel je niet) en de film doet geen dingen echt verkeerd. 3,0*.

Best weer aardig, vooral ook door de wat volwassen toon van de film en enkele mooie scènes die nooit met klassieke animatie gemaakt hadden kunnen worden. Niet dat alle actie even overzichtelijk is, maar het ziet er vaak heel behoorlijk uit en de muziek eronder werkt ook sfeerverhogend dan. Verder wordt leuk voortgeborduurd op het eerste deel en is er toch een heel nieuwe en eigen film uit voortgekomen. En die grote Alpha's zijn erg indrukwekkend. Daarnaast zien sommige scènes er gewoon heel mooi en kleurrijk uit, vooral weer die zich afspelen in de wolken.

He verhaal daarentegen loopt zeker in het midden wat spaak en was soms ook gewoon saai. Alle tempo is ineens uit de film en scènes duren maar en zijn gewoon te lang. Verder is het stemmenwerk afwisselend. Butler is fantastisch, Blanchet heeft een iets te zware stem en de grote boef van dienst kon me helemaal nooit bekoren - ik werd er niet bang van in ieder geval. 3,0*

Matig slot van een aardige reeks. Waar de vorige twee films nog wel een fijne wat volwassenere toon hadden valt die nu vaak weg met veel kinderlijke nonsens en humor daarbij die ook mis slaat. Het schuurt ook met de stukken die wel wat duisterder zijn en lijken gewoon niet echt bij de film te horen.
De plot is enorm dun en lijkt eerder een kapstok om enkele langgerekte scènes in te voegen waar de animatoren helemaal los konden gaan met mooie wolkenpartijen of een lichtgevende ruimte. En die scènes duren maar en duren maar, maar dat geeft wel een zeker kijkplezier en rust. Jammer bijna dat er nog plot in zit, want door die andere scènes blijft er weinig tijd over. Aan het eind komt de onvermijdelijke gevangenneming van de Night Fury, 1 minuut later begint de tegenaanval en nog eens 5 later is het alweer voorbij. En in dat tempo zonder verder uitdieping gaat de hele film. Had dan de plot losgelaten en je gericht op de sfeer en relatie tussen mens en draak met meer van die lange scènes zoals net beschreven, dan was de film een stuk beter geweest. 2,0*.

Net als veel films van Hou geen film die je moet kijken voor de maaltijd, want er wordt zoveel gegeten dat ik altijd met trek zit te kijken. Moeilijk verder. Op momenten erg fraai hoe het eruit ziet en de losse scènes hebben een fijn tempo, maar ruim twee uur aaneen is echt te veel. Daarvoor is het verhaal veel te fragmentarisch om erin mee gezogen te worden, te eentonig gefilmd om de aandacht erbij te houden en voor mij als Nederlander misschien te specifiek en subtiel dat ik bepaalde geschiedenissen die veel betekenen niet helemaal begrijp. Die oude man is dan wel weer fantastisch. 2,5*.

Een sprookje is dit ja, zoals Jeunet ze maakt, maar dan net wat minder. De film lijkt wat meer op kinderen gericht en zeker in het begin vond ik die wereld rond het station niet geloofwaardig en kitscherig. Scorsese wil ook iets te veel vertellen, want feitelijk doen al die personages op het station er niet toe in de film. Die losse stukjes zijn niet onaardig en geven wat jeu aan dat stationssfeertje maar echt passen doet het niet. Daarna wordt de film beter en vooral de scènes rond het maken van de oude films zijn echt geweldig om te zien en tillen de film uiteindelijk met gemak naar een goede score. 3,5*.

Had slechter gekund. De grootste troeven zijn de 3 centrale vrouwen en hun onderlinge chemie, want die is echt aanwezig. Scènes met hen samen zijn veruit de beste delen. Maar dat sullige vriendje van Van de Wijdeven (dat zie je vaker in films trouwens,) en de relatie met haar (geen moment snap je ook wat ze met hem moet) is dan weer een stuk minder terwijl daar veel nadruk op ligt. De stukjes met Van Houten en Torenstra zijn wel beter (oprechter vooral) maar ook wat cliché. 2,5*.