Opinions

Joe Wright weer op de weg terug. Na het interessante maar toch ietwat mislukte Anna Karenina en de draak Pan is deze film echt een stap vooruit. Niet zo fris als zijn films van 10 jaar terug, maar met genoeg leuke ideeën. Heerlijk camerawerk zwierig door de binnenkamers heen, of een vliegtuig bekeken door een handpalm die dichtknijpt of een slagveld dat verandert in het gezicht van een soldaat: dat soort zaken maken deze film net wat leuker dan de gemiddelde film. Ook fijn dat dit een biopic is die slechts een zeer korte periode toont. Jammer alleen dat de politiek belangrijker lijkt dan de persoon Churchill. Want Oldman mag dan wel heel geloofwaardig zijn, en dat is knap werk, heel diep graven doet hij nu ook weer niet. En zo is de hele film: Britse degelijkheid die zeker onderhoudend is en vermaakt, maar net dat gif mist om echt goede cinema te worden. ook omdat het tempo af en toe wat wil gaan slepen. Dat Churchill hier verheerlijkt wordt vind ik niet zo erg, net zomin als die scène in de metro, want gewoon eens de visie dat we wat meer naar de onderbuik moeten luisteren en niet zo politiek-correct schijterig zijn is verfrissend. 3,5*.

Bijzonder matig. Film begint als een slap aftreksel van American Pie, met een pa die op verkeerde momenten de jongenskamer binnen aan toe, maar op alle fronten is deze minder leuk. En dat komt de film nooit meer te boven, ook al wijzigt de koers iets en probeert de film wel lief en charmant te zijn. Maar de personages interesseerden me niet echt en zijn eigenlijk vervelend, humor is er niet en de film duurt veel te lang en er zijn veel te veel omwegen met problemen richting het einde. Een enkele scène met een sterke basstrack is nog wel aardig en Dakota Johnson is een aantrekkelijk meisje, maar meer zit er niet in. 1,0*.

Aardig eens gezien te hebben. Ik snap wel dat de film een zekere status heeft, want een film uit die tijd met indianen in de hoofdrol en überhaupt alleen indianen zal best uniek zijn geweest (en nog steeds). Film kijkt redelijk weg, maar heeft kwalitatief weinig te bieden. Magere fotografie op een enkele aardig shot na (de kano tussen de bomen) en het verhaal is verder een typisch gevecht om een vrouw, heel klassiek en universeel maar hier wordt er weinig extra's mee gedaan. En het blijft een stomme film, een heel andere manier van beleven die me lang niet altijd smaakt als het niets meer is dan gewoon een verteld verhaal. 2,0*.

Op momenten wel geinige onzin. Af en toe zakt de film wat in - het nadeel van één locatie bij zo'n film - maar er zitten genoeg sterke momenten in. Al is de openingsscène direct de beste en qua intensiteit wordt die niet meer overtroffen. Maar er is nog genoeg fun en gore verder in de film dat deze vaak genoeg weer even opleeft tussen wat saaiere scènes door. 3,0*.

Een film met twee kanten. Enerzijds is dit soms een fantastische prent en absoluut geen blockbuster, alleen al getuige het beeldformaat in 1,85:1. Daarnaast ziet het production design er fantastisch uit - zo vanuit The Last of Us lijkt het overigens gekopieerd, maar wel net zo mooi. De sfeer is prima, de muziek soms ijzingwekkend passend en goed. De apen zien er prima uit (al weet je gewoon dat ze uit de computer komen, hoe knap en gelijkend ze ook zijn). De intro is mooi gedaan waardoor dit ook als losse film prima te zien is. Het tempo is mooi traag maar nooit saai of langdradig. En er zitten een aantal schitterende shots in waar de shots met de apen voor de vuurzee en dat éne shot vanaf die tank er ver bovenuit springen.

Anderzijds barst de film van clichépersonages, zowel bij de mens als de apen, die overduidelijk geschreven zijn om tot conflicten te leiden. Een beetje rationaliteit vind ik wel gewenst eigenlijk. Daarnaast heb je Gary Oldman tot je beschikking die dan maar een heel klein rolletje krijgt waarvan ik me nog steeds afvroeg wat die nu precies in de film deed. Sowieso is het maar een heel klein filmpje met een klein verhaal waarvan ik graag veel en veel meer had willen zien. En hoewel er best wel heel wat interessante maatschappijkritiek langskomt en de bekende spiegel, het wordt er soms ook wel erg weinig subtiel en letterlijk ingeramd.

Ik heb me wel prima vermaakt verder, dus ik geef 3,5*, al kan dat altijd nog iets lager omdat ik ergens voel dat het net te veel is gezien de kritiek. Maar dat kan ook zijn doordat ik allicht bepaalde verwachtingen had.

Dit was wel heel erg matig. Enorm kort verhaal waar in enkele scènes de plot vooruit wordt geholpen en een aantal andere iets van uitdieping van personages en het neerzetten van conflicten. Maar dat allemaal te kort en buiten dat enorm stijf geacteerd (acteren valt dit eigenlijk niet te noemen). En vanuit het niets ineens is daar de laatste scène waar Wayne gaat trouwen. Ook weinig wide shots en veel scènes binnen waardoor de omgevingen niet getoond worden en er ook nauwelijks sfeer kan ontstaan (althans, niet die sfeer van westerns). Enfin, ik heb nog een hele box met dit soort korte Wayne-westerns, ik begin het ergste te vrezen. Voor deze 1,0*.

Matige film, vrij slecht zelfs eigenlijk. Zo'n film moet het niet van het verhaal hebben, al blijf ik erbij dat zombiefilms dat wel zouden kunnen, een film met goed verhaal. Alleen is het in deze film wel erg stompzinnig. Mensen die domme dingen gaan doen waardoor dingen mis gaan, daar krijg ik jeuk van. En zo'n vaccin kan in een cel in 5 minuten in elkaar worden gezet, knap. Dat haalt een hoop fun uit de film, waarvan de film al niet overloopt. Spannend wil die ook niet worden. Maar de gore erin is voldoende, af en toe gewoon lekker lomp en bloederig en het kijkt redelijk makkelijk weg. Maar verder heeft dit weinig te bieden. 1,5*.

Nee, dit werd hem niet. Het begint al met de goedkope look, lelijk gedateerd en amateuristisch. Dat het overduidelijk uit de jaren 70 komt vind ik niet erg (Spielberg heeft dat ook met zijn eerste films), dat het goedkoop lijkt vind ik wel erg. Neem daarbij het vreselijke acteerwerk en verschrikkelijke geluidsmix. Het verhaal zelf is niet eens zo heel oninteressant, de uitwerking des te belabberder. Vooral bij de moorden op het einde. Zij is even daarvoor verkracht, maar zou daarna weer rustig met hen omgaan? Nee, een stockholmsyndroom of dat verhaal van die jongen dat zij dat sowieso wilde is voor mij geen goede uitleg. 1,0* en de remake ook maar eens zien, die zal er sowieso mooier uitzien.

Niet heel geweldig. Er zitten enkele aardige actiescènes in, het zonnige sfeertje met hiphopmuziek is prima, Jamie Foxx kan ik altijd goed hebben (al voegt hij hier weinig toe) maar al met al wist dit ding me niet te interesseren. Weinig boeiende personages en de actie wordt uiteindelijk ook een herhaling van zetten. 2,0*.

Er was maar een reden waarom ik deze eens wilde zien, vanwege de titel die dezelfde is als de fantastische plaat van Sonic Youth. Zo goed als die dubbelelpee is deze film niet, maar het is absoluut een fijn, klein indiefilmpje.

De regisseur had dat album overigens ook in het achterhoofd. niet alleen komt er muziek van Sonic Youth langs (ook van andere elpees) en heet de mannelijke protagonist Thurston, maar ook is de film in tempo en toon nogal afwisselend terwijl er wel een algemene vibe blijft. Het verhaal is ook niet zo heel bijzonder, maar de uitwerking is des te beter; een heerlijke soundtrack, een aantal mooie scènes en een bloedmooie Kat Dennings zijn het eerste waar ik aan denk. Goldbach weet ook heel goed wanneer hij de camera langzaam naar voren en achteren moet bewegen om een gevoel te creëren. Alleen als die twee in de auto een wip maken, hoe subtiel die camera zo naar voren glijdt. Verder zit die een-na-laatste scène vol crosscutting gewoon erg knap in elkaar en wordt daar echt toegewerkt naar een climax met een boem.

Verder is de sfeer fijn, wordt prima geacteerd en lopen er geen gekkies rond die films met tieners nog weleens ontsieren. 4,0*.

Mooie film vooral, met veelal in goudgele tinten geschoten vlakten en graslanden van de centrale staten van Amerika. Dat vooral, met de muziek van Morricone en Saint-Saëns en de prettige sfeer en het fijne beeld van die periode en die gebieden maakt de film het kijken waard. En zorgt ervoor dat je volop kan genieten. Vooral de locaties zijn mooi, of het nu kale vlakten zijn of stoffige stadjes, het ziet er allemaal even schitterend en nostalgisch uit. Inhoudelijk is het wat magerder maar is vooral zeer zwak uitgewerkt. Daarnaast is de film af en toe wat rommelig gemonteerd. En hoewel dit meer een schets is van een periode dan een lopend verhaal had dat best beter gekund. Ook is Gere er niet de acteur naar om de prent te dragen. Op latere leeftijd kreeg hij een natuurlijk charisma wat hem door films heen hielp, hier heeft hij dat absoluut nog niet. Maar goed, gevoelsmatig is dit 4,0*, dus dat geef ik dan ook.

That's what I love about these high school girls, man. I get older, they stay the same age.

Bovenstaande geldt ook voor dit soort High School films, alleen denk ik wel dat hoe ouder je wordt, hoe meer nostalgische gevoelens die films opwekken (en met een American Pie gaat dat dus precies omgekeerd).

Het duurde overigens een dik kwartier voor ik in de film zat. Het begin is nu eenmaal een opzetje en voelde weinig authentiek aan. Bovendien was de fotografie gewoon graflelijk goedkoop ogend. Maar eens men school verlaat (letterlijk vanaf Alice Cooper) wordt alles beter. De zon gaat onder waardoor kekke kleurtje en behoorlijke belichting het over nemen, en de personages en situaties voelen veel echter aan waardoor de film gewoon heel prettig wegkijkt. En natuurlijk, het is een idylle waarin men leeft, maar wel een fijne waar ook ik, al heb ik die tijd niet meegemaakt, naar zou willen teruggaan. Verder is de soundtrack erg lekker, net als het blik bloedmooie meisjes dat is opengetrokken. Er zit werkelijk geen lelijk exemplaar tussen. Is dat geloofwaardig? Nee. Is dat prettig om naar te kijken? Bijzonder! Linklater kiest er gelukkig ook voor een sfeerschets geven en zo eenieder de ruimte te geven in al hun goede en onhebbelijkheden, zonder narratieve boog die dan op het eind nog even moet worden afgerond. Niet dat er niks gebeurt, integendeel, maar dat is juist als opvulling van de schets en werkt zo ook mooier.

Behoudens het eerste kwartier en de net iets te lange finale is dit gewoon een heel erg fijn filmpje om te zien. 4,0*.

Geen idee wat dit was, is dit voor kleine kinderen bedoeld ofzo? Verhaal begint enorm rommelig waarbij ik dacht iets gemist te hebben. Dit leek ook eerder op een aflevering uit een serie, zowel qua verhaal als vreselijk lelijke goedkope animatie en weinig verheffend stemmenwerk. Verder een verhaal dat nergens op slaat eigenlijk, wat saaie schurken en 77 minuten die ellenlang duren. 0,5*.

Echt een geweldige film. Gejaagd vooral, in stijl en sfeer en toon maar wel uitstekend uitgevoerd en dat past precies bij de psyche van de hoofdpersoon. De camera constant op hem en constant in hij rusteloos en de film daarmee ook en Audiard weet je als kijker zo echt mee te slepen. Ondertussen ook nog sfeervol, visueel boeiend genoeg en het tempo is uitstekend. Vooral Duris schittert in de hoofdrol. Enorm naturel (hij acteert gewoon niet) en toch dat gejaagde meegeven, dat is een balanseeract die hij perfect tentoonstelt hier. Overtuigend en volstrekt geloofwaardig. En al gaande levert Audiard met een aanwezige maar tevens registrerende camera echt een prachtig portret af van iemand. 4,5*.

Mwoh. Film begint niet onaardig maar twee dingen staan me niet direct tegen. Ik ben niet echt fan van absurdisme (waar deze film wel iets van weg heeft) en ik ben geen fan van een Vlaams accent in films of series. Voor mij te opvallend, te nadrukkelijk aanwezig, waardoor zo'n film me lastig weet mee te sleuren in die wereld. Na het behoorlijke begin met een prima uitgangspunt wordt het allemaal een pak minder boeiend waarbij hetgeen gebeurt steeds net een verkeerde keuze lijkt te zijn en een andere invulling beter was geweest.

Wel aardig geschoten met een sterke kale omgeving (je hoort Morricone's muziek gewoon) en het tempo is prima, maar volgende keer een beter script voor deze jonge regisseur. 2,0*.

Film die sterk begint, maar nogal zwak en langdradig eindigt. We volgen een gezin dat op een soort vakantie gaat. Papa wil nog iets zien van vroeger en dat is een behoorlijk eind rijden. Ze krijgen we de eerste drie kwartier - met een leuk openingsshot trouwens, heel herkenbaar van vroeger- vooral beelden vanuit de auto. Het begint nog met spelletjes, maar verveling slaat toe. Je merkt ook dat er ergens wat wringt. Tevens had ik geen idee waar de film precies naartoe ging, maar halverwege maakt dat nog niet heel erg uit. Dat ik aan het eind nog steeds geen idee had is wel erg natuurlijk. En dan lees ik de plot hierboven en denk ik: hè, scheiden? Nee, dat papa en mama al zover heen waren was me onduidelijk. We zien wel hen af en toe kibbelen tegen elkaar - sterk dat dit vanuit Lucia wordt getoond, zij weet ook niet wat er is- maar vooral tegen het einde was dit me niet zodanig duidelijk dat het geheel dan begint te slepen (wat wil men nu), saai wordt (sommige scènes duren te lang of zijn niet interessant) en af en toe wat vreemd wordt (die moeder die wegloopt). En zelf met de wijsheid achteraf komt dat nog steeds zo over, maar had wellicht iets gescheeld. Maar datzelfde had ik met Kauwboy, dat ook lang vaag blijft. Te vaag.
Fotografie verder is niet bijzonder, op één shot na met de auto en boom en een verder lege woestijn, erg mooi, en vooral de jonge Ahumada is een ontdekking als Lucia. 3,0*.

Op momenten een hele sterke film waarbij de losse camera goed werkt en zeer indringend overkomt. De toon is ook fijn, sfeer oké en de acteurs prima. Schoenaerts is een wat kleurloos acteur maar niet onsympathiek en is hier goed gecast. Cotillard is de betere actrice en weet er ook wat van te maken al is haar turn van volledig zielig naar levenslustig wel iets te snel. Al ligt dat vooral aan de regie. Wat de regie wel goed doet is echt een karakterstudie maken van iemand die leeft vol dierlijke instincten en iemand die daar heel goed op gaat en dat allicht ook nodig heeft al is haar rol wel wat genuanceerder.

Het laatste halfuur zakt de film wat weg als het allemaal wat minder draait rond de centrale relatie van Schoenaerts en Cotillard. Er zit af en toe ook te veel in gestopt voor extra dramatiek of om de plot vooruit te helpen, denk aan dat gedoe met de beveiligingscamera's maar ook de finale met dat zoontje. Dat soort zaken weerhouden de film van een hogere score die de film op veel momenten zeker zou verdienen. 3,5*.

Lekker kort en dat scheelt. Enorm slecht maar de film heeft, net als deel 1, best een bepaalde charme nog. Sommige sketches werken ook best wel. Om dan weer afgewisseld te worden met stukken die pijnlijk ongrappig zijn. Alkemade stoorde me ook niet deze film en dat was wel prettig. 2,0*.

Tegenvaller, vooral doordat ik de hele prent bijzonder saai vond. Het begint met een verder niet bijster bijzondere plot en vooral Farrell en Rapace die er niet de aandacht bij houden. Farrell lijkt nooit echt tot leven te komen (waar is de acteur uit Phone Booth gebleven denk je) en Rapace vond ik niet overtuigen op het moment dat ze Engels spreken moest. Jammer, want verder zag het ar allemaal wel fraai en sfeervol uit, was de muziek prima en waren enkele actiescènes best lekker geschoten. Al met al 2,0*.

Best geinig. Echt hardop lachen hoefde ik nergens, maar het hele idee is leuk en er wordt redelijk geacteerd. Eerst halfuur was nog niet heel bijzonder en vooral JT was irritant, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt. Hoogtepunt blijft het moment als de twee bully's van de school ook bij het meisje zijn. Die hele scène is ergens zo onwerkelijk - vijf man overlegt en daagt uit over hoe en of een zombiemeisje te verkrachten- dat het knap is dat de acteurs hun smoel zo in een plooi wisten te houden. Ik vind de film dan ook nergens ziek, dit ligt zo ver buiten de realiteit dat ik het nergens serieus kan nemen en dus ook niet ziek kan vinden. 3,0*.

Het begin is heel aardig, de rest erg standaard en typisch lopende-bandwerk, Beide acteurs slaapwandelen ook door de film heen. Een enkel spannend moment heeft de film nog wel, dus 1,5*.

Zo enthousiast als de fanboys ben ik niet. Dit is een fijn filmpje hoor en prima bioscoopvermaak maar we moeten nu nu niet gaan overdrijven ineens. Dat we al wild worden als er eens wat meer bloed komt kijken zegt eigenlijk meer over al die andere films die we te zien krijgen.

Twee dingen vallen op: de humor en het geweld. Om met dat laatste te beginnen, dat is prima. Een aantal fijne actiescènes die goed gedoseerd zijn en hard binnenkomen. Ook prima geregisseerd: overzichtelijk en met een idee. Niet als sommige regisseurs die denken dat de actie an sich al genoeg moet zijn. Nee, er is nagedacht over tempo, shots, montage en dat is allemaal prima in orde. Zelfs vertragingen (niet mijn ding meestal) voelen lekker en gepast aan.

En dan is er de humor, die vaak raak is maar soms ook volledig mis. Als het gaat om advies voor swallowing of iets met fists en een zaterdagavond dan is het erg subtiel en grappig, net als Stewart or McAvoy of verwijzingen naar popcultuur en een groene cape. Maar het doorbreken van de vierde wand vond ik dan weer minder (al schijnt dat bij Deadpool te horen, soit) en zo een grap over de looks van Ryan Reynolds is me dan weer te zelfbewust. Ook die fijne intro is wel heerlijk geschoten met die muziek erbij, maar echt grappig vond ik die niet. Een dronken (zo te ruiken) gozer naast me vond van wel, heel irritant trouwens als je het zelf niet heel bijzonder vindt. Deels ligt de geslaagde humor ook aan Reynolds die echt in vorm is en zijn one-liners heerlijk rondspuit.

Maar het verhaal is eigenlijk veel te mager. Dat houdt de focus dan wel op de grappen en actie, maar maakt dit ook niet tot een film die echt indruk achterlaat. De film is meestal grappig en soms lekker lomp en snoeihard, maar meer ook niet. Van mij had er best iets meer diepgang in mogen zitten. Ik vond Deadpool toen hij nog geen Deadpool juist veel interessanter dan eenmaal in zijn latexpakje. 3,5*.

Tegenvaller. Punt is vooral: ik kon nauwelijks lachen. Het is niet eens zozeer dat dit een herhaling is van de eerdere films maar de grappen zijn gewoon minder leuk. Te veel: zie ons eens leuk en gevat zijn. Dat hadden die andere delen minder. Er er komt maar geen tempo in. De film is een verzameling van losse scènes in een wereld die niet echt coherent voelt en de film mist urgentie waarmee elke vorm van narratieve drive ontbreekt. Vaak ook gaat de montage tussen verschillende scènes niet echt lekker. Echt een film met horten en stoten met hier en daar een sterker stuk. In het begin gaat het al mis met de toon die steeds verschilt maar ook veel lange praatscènes waarmee ik nooit in de film kwam.

Dat neemt niet weg dat Reynolds zelf nog energiek is, Jackman is fantastisch (ook in de scènes met meer emotionele diepgang) en hun onderlinge chemie is ook prima. Een enkele actiescène is ook wel goed te doen al is de soundtrack weinig bijzonder. Het leukste is nog tijdens een feestje met Angel of the Morning op de achtergrond, maar dat nummer deed ook verlangen naar die geweldige opening uit Deadpool 1. In deze film ontbreekt dat soort filmisch goede ideeën volledig. De grap aan het eind om een shoarma te halen (volstrekt onverwacht en qua timing en nonchalante toon geweldig gebracht) doet de score naar boven afronden. Al blijft deze pover. 2,5*

Meer van hetzelfde ja, maar die eerste film was leuk dus voor nu kan zo'n herhaling van zetten prima nog een keer. De eerste was dan wel verfrissender, in dit vervolg is de actie net wat beter. En Zazie Beetz als Domino is een geweldige toevoeging. Verder typisch zo'n film waar verhaal niet van belang is, enkel de grappen. En die zijn vaak meer dan uitstekend (van de Bond-achtige opening tot Martha en kneusje Hawkeye, ouch). Niet dat elke grap even leuk is, soms liggen de grappen er te dik bovenop waardoor het effect verdwijnt, maar het is genoeg voor een kleine 2 uur vermaak. Het is wel dat het eerste uur de film nog een beetje op gang moest komen en wat ritme mist, pas vanaf Thunderstruck zit de flow er echt lekker in en wordt de film aanmerkelijk beter. 3,5*.

Heel matig. De film gaat meer de soapkant uit, met uitvergrote emoties, geschreeuw en een vervelende actrice, dan dat dit een subtiel drama is wat het best had kunnen zijn. Het onderwerp is er wel naar. In ieder geval wist de film mij daardoor niet te boeien. Visueel wel oké met een warme gloed en allerlei kleurtjes waar ik van houd, al neigt het soms wel naar de kitsch. Ook enkele momenten tussen Jay en de zoon zijn wel aardig. 1,5*.

Inhoudelijk wel een aardige docu waarin best wat aspecten voorbij komen, over Saturnus, de reis ernaartoe, de wetenschap erachter. Maar die krappe 44 minuten zijn er toch nog net te veel, want echt boeiend wordt het niet gebracht en na en halfuur wordt ook weinig nieuws meer verteld. 2,5*.

Heel matig. Visueel weet de film niks te brengen met simpele goedkope animatie, stemmenwerk is weinig doorleefd en het verhaal is eerder een langere versie van een tv-aflevering dan iets dat een volledige film rechtvaardigt. Gelukkig nog redelijk kort, maar zelfs toen wist de film me niet de volle duur erbij te houden. 1,0*.

Opvallend. Poirot is een Belg maar wordt gespeeld door een Brit, een soort Anglowashing dus. Maar ik heb gezocht, nergens heeft iemand kritiek. Ook niet de zure recensenten van Trouw of Volkskrant die er meestal als de kippen bij zijn als iemand uit een ander land (dan Amerika) wordt vertolkt door een Amerikaan. Nu is dit wel Brannagh's eigen project en begrijp ik deels dat hij zelf de hoofdrol wil, maar ja, echt veel toegevoegde waarde heeft hij niet in deze film, hij loopt maar wat verloren rond. Gelukkig dat de andere acteurs met meer plezier er staan, anders was het een dooie boel geworden. Vooral het eerste uur van de film is nog best oké, hoewel ook niet heel bijzonder.

Het grote nadeel van deze film is dat het inhoudelijk allemaal weinig voorstelt. Vooral het moordmysterie boeit niet echt - eigenlijk direct al had ik een vermoeden hoe de vork in de steel zat. En dit is ook geen leuke puzzelfilm voor de kijker, maar krijgt alle aanwijzingen bij monde van Poirot te horen en een en ander voelt veel te gemaakt aan hoe hij tot zijn conclusies komt.

De cgi is op momenten ook lelijk. Alles voelt nep en plastic aan. Enkele dagen later zag ik The King's Man waar wel geloofwaardig de wereld van vroeger werd getoond. Nu kijk ik vooral naar een haast verouderde film. Misschien is dat wel de bedoeling, om de sfeer van vroegere avonturenfilms te krijgen, maar dan werkte dat niet. 2,0*.

In feite twee films waarbij het eerste deel een pak beter is dan het tweede deel. Het eerste deel is sfeervol, zwoel, mooi geschoten (al vind ik die stijl alsof het een B-film is geen meerwaarde is) met een zalige soundtrack. Leuk zo hoe het maar blijft duren in die bar. Het tweede deel is simpelweg een pak minder boeiend. Weer veel gekibbel dat niet boeit en zelfs irriteert. De personages gaan nergens leven en de film eindigt dan nog wel met een aardig idee maar ook matig uitgewerkt. Visueel ook niet bijzonder (dat zwart-wit halverwege de film was nog wel mooi, daarna weinig meer gezien). Jammer dat het niveau van het eerste uur niet vastgehouden kon worden. 2,5*.

Niet onaardig en Statham kan ik altijd wel goed hebben, maar ik vond de film als geheel te donker en te grauw. Dat ging er te veel over om er van te kunnen genieten. Echt helemaal erin mee gaan lukte me niet. En de races zelf zijn best goed in elkaar gezet, maar na de eerste race geloofde ik het wel en zijn die andere wat saaie herhalingsoefeningen. Wel lekker bruut af en toe, maar ook een film die ik snel weer vergeten was. 2,5*.