Opinions

Aardige film, sfeertje is oké en visueel lekker zomers. Dat gevoel komt goed over. Ook heel redelijk geacteerd, al was dat altomeisje geen moment geloofwaardig en dat andere dikke meisje vooral irritant.

Ergens een rare boodschap. Sowieso dat Aniston, die toch veel eraan doet juist dun te zijn, hieraan meewerkt. Maar ook is obesitas volksziekte nummer 1, om dan maar te zeggen: wees blij met jezelf? Ook al eet het meisje in deze film vooral salades en gezonde dingen, dan nog.

De show aan het eind duurt wel echt veel te lang en haalt wel iets van de score af. 2,5*.

Ik moest halverwege de film even denken aan Jaws. Kijk die film eens terug zonder geluid, en dan vooral de erste pakweg 20 minuten. Die film wordt voledig verteld door beelden. Als er al iets gezegd wordt is het volstrekt banaal, zoals een 'good morning'. Zonder geluid is die film volledig te begrijpen. Spielberg is een meester wat dat betreft.

Waarom dit stuk? Wel nu, dat lukte namelijk niet in deze film. Villeuneuve is toch wel een andere regisseur. Ik vind hem redelijk met sfeerschepping en mooie geschoten beelden, maar een veel minder goede verteller (en stiekem zijn zijn beelden een stuk minder iconisch dan pakweg weer die zojuist genoemde Spielberg). En dat wreekt zich in deze film. Ik ken het boek niet en ook de eerdere verfilming niet, dus wat dat betreft kan ik de film goed daarop beoordelen. Deze film begint al met een voice-over om de geschiedenis te vertellen (eigenlijk een zwaktebod) maar ook daarna steeds veel uitleg op een weinig natuurlijke manier. En elke planeet wordt even netjes genoemd welke het is, ook dat getuigt niet van echt goed vertelmanskunst.

En dat alles wreekt zich een beetje dat die wereld nooit echt gaat leven. Wie welke fractie nu allemaal is? Deels wordt dat uitgelegd, deels worden allerlei namen geroepen waarvan ik denk: wie is dat dan weer? En dan zit ik 150 minuten te kijken naar iets dat goed in 90 had gekund, misschien zelfs minder. De film leunt dan heel veel op sfeerschepping, maar dat is niet mijn sfeer. Why so serious zou Ledger als The Joker roepen. Serieus en duister, zonder eigenlijk ook maar iets boeiends om te zien. En de actie is op een zekere manier nog wel overweldigend maar ook niet heel erg geweldig in beeld gezet (wederom Spielberg zou op dat vlak superieur zijn geweest).

De film wil episch zijn maar is dit eigenlijk nergens - de film is vooral lang en bombastisch. Als bioscoopervaring wil dit ding nog wel werken, maar ik kan me indenken dat deze in mijn woonkamer nog een lagere score had gekregen. 2,0*.

Behalve dat deze film weinig opbouw kent en nog wel wat boeiende thematiek aansnijdt, veel meer dan deel 1, is deze film qua stijl, sfeer en toon gewoon vergelijkbaar met dat deel 1. Alleen nog wat langer en vooral saaier.

Allereerst zijn het de personages, die wisten me maar weinig te interesseren en ook die hele wereld ging voor mij nergens leven. Veel vlakke vertolkingen (ook al mogen ook Christopher Walken en Florence Pugh nog opdraven) en tussen Chalamet en Zendaya heerst ook nul chemie; wat hen verder overkomt kon me weinig schelen. Er zaten ook te veel personen in die allemaal hun tijd moesten krijgen maar meer dan wat trage stille beelden krijgen ze vaak niet, her en der afgewisseld met bombastische scènes tussendoor.

Visueel ook weinig bijzonder. Saai vooral met hier en daar nog wel een aardig abstract shot van een woestijn of van die mensenmassa van boven, maar dat is het dan ook wel. Momenten die glorieus moeten zijn worden vooral ondersteund door een harde score eronder, maar de beelden zelf maken geen indruk. De actie is veelal zwak in beeld gezet, onoverzichtelijk en nergens spetterend en de cgi valt soms zwaar tegen (vooral van het publiek in die Arena).

Inhoudelijk zitten er echt wel inhoudelijk sterke punten in. Over politiek en hoe men soms handelt, wie er aan de touwtjes zit en vooral de blinde adoratie voor een profeet. Jammer alleen dat die wording van Chalamet nergens getoond wordt. Anderhalf uur roept hij niets te willen, ineens is hij een soort messias en spoort mensen aan te strijden. Waar kwam die ommezwaai vandaan? Nergens wordt getoond laat staan invoelbaar gemaakt hoe hij zo wordt. Allicht door het nemen van die spice, maar dan is het gewoon zwak geschreven en nog steeds niet invoelbaar. Aragorn in Lord of the Rings, Snow in die prequel op de Hunger Games, Peter O'Toole in Lawrence of Arabia: ook zij allen maakten een verandering door in hun manier hoe zij tegen de wereld aankijken maar daar liet men dat wel zien en voelen. En zo is deze hele Dune: je ziet vooral de gevolgen, nooit is dit eigenlijk echt een film maar eerder een verzameling losse scènes die ook niet altijd lekker op elkaar volgen. Voorbeeld, die eerste aanval op zo'n miner (?) komt echt ineens vanuit het niets zetten.

Enfin, 5,5 uur film voor dit verhaal en aan het eind is het verhaal niet eens ten einde. Allicht conform het boek, maar voor mij nog een laatste tegenvaller. 1,0*.

Ik had soms moeite de film te volgen, en zeker in het derde stuk brak dat wat op. Maar toch, ergens intrigeerde de film wel en wist me de meeste tijd wel te boeien. Vooral de beeldenpracht is geweldig om te zien en houdt de aandacht erbij. Dit is duidelijk een experiment dat op sommige vlakken meer dan geslaagd is, en op sommige vlakken simpelweg tekort schiet. 3,5*.

Vermakelijk, maar ook mede daardoor vaak hit and miss. Men kiest duidelijk voor de lach, voor de luchtigheid. Dat is enerzijds verfrissend en zorgt voor een aangename kijkervaring, anderzijds kiest men te vaak voor silly humor en dat werkt niet. Dan neemt de film zichzelf niet echt serieus, en waarom zou ik dat dan wel doen? Sterker, die hele fantasiewereld gaat op zulke momenten niet leven. Enorm jammer.

Niettemin kent de film genoeg goeds. Leuke personages allereerst, hoewel ook dit 50/50 is. Pine en Rodriguez zijn een prima leidend koppel, maar Grant gaat er te ver over en is daardoor niet leuk en Smith mist elke vorm van komisch talent en irriteert vooral. De actie is prima in elkaar gezet, gedoseerd en niet te veel met twee goede scènes: de inbraak in de koets en Doric die steeds in andere dieren verandert, al laat de cgi hier verstek gaan en dat is wel een smet op die scène.

Al met al luchtig vermaak dat verder behoudens enkele losse scènes dan geen enkele indruk achterlaat eenmaal uit de bios. Misschien ook wel door het enorme tempo. De film gaat echt van set piece naar set piece maar echte rustpunten zijn er niet, echte momenten om even opgezogen te worden in die wereld zijn er ook niet. 3,0*.

Als bioscoopervaring telt deze absoluut. Met de mooie beelden, het geluid, de hele beleving in slechts 106 minuten gestopt waardoor dit, ondersteund door de bombastische muziek, vooral één lange achtbaanrit is. Ook de manier van het verhaal vertellen met drie tijdlijnen/punten van focus en weinig dialoog maakt ook dat dit een vrij unieke ervaring is doordat dit niet een simpele film van a tot z is. Wat mij betreft had het nog wel kaler gemogen en elke vorm van hoofdpersonage eruit halen, dus ook die paar die we volgen nog minder in beeld. maar goed, de acteurs die wat meer tijd krijgen laten allen dan wel een sterke indruk achter.

Anderzijds liet de film me redelijk koud, en echt de vinger erachter krijgen lukt me niet, ook anderhalve week later niet. Maar de positieve punten zijn zo alom aanwezig dat dit op zeker 4,0* is.

Aardige film. De serie kende ik een beetje maar van lang geleden. Wat ik daarvan nog weet is dat het echt om de twee hoofdpersonen draait en hun relatie. De film heeft dat ook wel maar draait ook wat meer om plot. Gelukkig zijn beide actrices in vorm en hun vriendschap voelt echt aan, er heerst echt wel chemie tussen hen. Ondanks dat de film an sich niet heel bijzonder is, niet verrast en ook niet altijd volledig boeit is de film best goed uit te kijken. 3,0*.

Er mocht wel wat peper en zout bij, erg mak was het allemaal. Niet per se slecht maar vooral duf en dan gaat de film op den duur wel erg slepen. Visueel ook niet heel bijzonder. Acteerwerk was wel prettig naturel. Maar richting het einde werd het qua verhaal allemaal wat te veel. 2,0*.

De film volgt vooral Thiry en zijn zoektocht en mikt op suspense, en minder op drama. Terwijl daar nu net het interessante deel zit. Daarbij speelt ook dat ik het gedrag van Thiry nogal ongeloofwaardig vond en ik hier niet in mee wilde gaan. Dan speelt hij overigens wel een uitstekende krachtige rol en houdt de aandacht erbij, maar dat verbloemt wel dat de film een zeer zwak script heeft. 2,0*.