Opinions

Het is een schande dat deze film is gemaakt!

Peter Sellers is onvervangbaar en al helemaal niet door de absoluut NIET leuke en veschrikkelijke Steve Martin.

Waardeloze dampende drol van een film!

Hum, lelijk getekend??

Ja, wanneer je tegenwoordig computeranimatie gewend bent wellicht?!

Dit is zonder meer een van de mooiste van Disney, prachtig (nog ambachtelijk zonder computer) getekend, mooie verhaallijn waarin we Pinocchio zien evolueren van egocentrische eigenwijze houten pop tot helfthaftige echte jongen.

Film kent vele hoogtepunten, maar de Luilekkerlandscene's spraken me als kind altijd het meeste aan.

5 sterren

Deze een paar weken geleden gaan zien, nadat ik even een aantal weken gewacht had om zalen vol met de Depp maffia (lees: kirrende tienermeisjes die ALLES mooi vinden en dat de hele film duidelijk hoorbaar willen laten weten) te vermijden.

Ging er eigenlijk ALLEEN voor Keith (Stonesfan, he?!) naar toe.

Zeker na het voor mij toch ietswat tegenvallende tweede deel, maar eerlijk is eerlijk, het is een hele aardige derde film geworden, hoewel vooral het begin wel wat vlotter had gekund en de scene's met de kleine Jack klonen iets wat belachelijk aandoen en zo waren er wel meer dingen en scene's die er met de haren waren bijgesleept, maar die voor het verhaal weinig meer deden dan lijken te zeggen:

Kijk eens wat gaaf! Zo en nu op naar de volgende gave scene! (En dan zal ik het maar helemaal niet over Calypto hebben, zucht!!).

Keef steelt, wat mij betreft, de show!

Ik had verwacht dat je hem heel even terloops zou zien, maar hij heeft echt een eigen scene en die is ultra cool! Hij is de enige die niet een piraat hoeft te spelen, hij is het gewoon! Let ook op ook op het eind is ie nog even in beeld.

Voor mij 3 sterren.

Vanavond gaan zien (met weeer een mislukte date aaarrgggllll):

het verhaal is ontzettend rommelig en lijkt vooral in het eerste gedeelte nergens echt naar toe te gaan, maar is wel heel vermakelijk en als zomerblockbuster toch wel geslaagd.

Maar een superfilm zoals hier telkens beweerd wordt is het nou ook weer niet.

Vond Depp trouwens stukken minder overheersend aanwezig als in het eerste deel, maakte minder indruk op mij.

Toch wel 3,5 ster!

Deze afgelopen Hemelvaartsdag te Antwerpen gaan zien.

Eigenlijk had ik het inmiddels wel gehad met deze reeks, maar omdat we zin hadden donderdagmiddag naar de film te gaan toch voor deze gekozen.

Depp lijkt nog meer op de automatische piloot te spelen dan bij de vorige film en dat gaat nu toch wel irriteren. Niet alles wat hij doet, of zegt, is even leuk. Heeft hij helemaal niemand in zijn buurt die enigszins kritisch is?

Verhaal begint aardig, met leuke openingsscène met het letterlijk en figuurlijk stelen van de bank., maar daarna wordt het eigenlijk nooit meer echt bijzonder, hoewel de finale nog wel enige spanning had.

Waarom kan het in deze reeks ook nooit eens gewoon een echt piratenverhaal zijn, maar moet er altijd iets bovennatuurlijks in zitten, zoals geesten en spoken? Een verhaal over een goudschat, of een concurrerende, levensgevaarlijke zeerover, zou ook al goed moeten zijn, dat hoeft dan niet ook nog eens een soort van geest te zijn. Dat gaat nu wel vervelen.

Verder goede SFX en art direction en de welbekende muziek.

Helaas voor mij als Stonesfan geen Keith dit keer, maar McCartney, die er vrij vreemd geschminkt uitzag en niet echt geloofwaardig als piraat oogde. Zeker niet na de twee coole optredens van Richards in de vorige twee films (maar het zou kunnen dat ik niet helemaal objectief in deze ben).

Bardem als schurk had er zin in, Rush is altijd goed en weet in deze reeks altijd de lachers op zijn hand te krijgen en Kaya Scodelario steelde de show met haar leuk snoetje.

Kortom: niks nieuws en opmerkelijks, maar redelijk amusant.

Een zesje, ofwel 3 sterren.

Deze gisteren in Antwerpen op een groot scherm gaan zien.

Gekozen voor de 2-D versie.

Film begint vrij aardig zich afspelend in London met als hoogtepunt het korte maar erg vermakelijke optreden van Keef. Als Stonesfan verplichte kost.

Helaas wordt de film hierna steeds saaier.

Er wordt te veel gemauwd, de film kabbelt te veel en vooral te langzaam voort en er is voor een avonturenfilm te weinig daadwerkelijke actie.

De actie die er dan in zat was nergens speciaal of memorabel te noemen.

Het ENIGE moment dat het even echt spannend en bijzonder werd was de scene met de zeemeerminnen. Eindelijk gebeurde er wat en zat je heel even op het puntje van je stoel!

Helaas was het daarna weer middelmaat troef.

Depp hobbelde door de film heen, duidelijk op de automatische piloot, wat eens geniaal en hilarisch was, oogde nu routineus en ongeinteresseerd.

McShane was leuk gekozen als Blackbeard en deed het naar behoren, Cruz was vooral lekker, maar kan -gezien haar staat van dienst- veel beter. Alleen Rush was weer als van ouds lekker aan het schmieren en leek de enige die er echt zin in had.

Waar de vorige film vooral veelste rommelig en onnodig ingewikkeld was, is deze film dan weer veelste simpel, te langdradig en er zit gewoon te weinig vaart in.

Een simpel verhaaltje als dit kun je ook wel in minder dan twee uur vertellen.

De koek lijkt nu wel op, een volgende aflevering sla ik dan ook over en om Keith te zien zet ik wel een Stonesconcert op.

Van de andere kant: een Piratesfilm zonder Bloom kan niet voor de volle 100% slecht zijn.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Gisteren toen ik thuis was gekomen vd nieuwe film deze opgezet en ik vind dit origineel toch wat beter:

leuker, vlotter en een minder rommelig scenario als deel twee!

Depp is hier ook stukken beter aanwezig, bij de tweede is zijn karakter wat meer naar de achtergrond verdreven.

4 sterren!

Deze gisteren op de Belg bekeken.

Film waar ik al het een en ander over had gehoord en gelezen, maar nog nooit had bekeken.

Er gebeurt weinig en je zit voornamelijk naar een paar mooie mensen te kijken in een mooie luxe setting.Er wordt goed geacteerd, het is mooi in beeld gebracht en de film kijjkt prettig weg.
Pas wanneer Delons karakter zijn voormalige beste vriend in het zwembad laat verdrinken, komt er iets van spanning "boven drijven", zeker wanneer de inspecteur zijn intrede doet, zal hij gepakt worden?
Eigenlijk kun je zeggen dat de twee hoofdkarakters aan het begin samen in een idylische situatie verkeren en dat ze op het eind weer met beide voeten op de grond in de harde werkelijkheid zijn terug gekeerd en ieder met de brokstukken zit.

Veel meer heeft de film je niet te bieden, of je moet kikken op de blote borsten van Schneider.

Aardig, iets wat gedateerd en zeker geen meesterwerk.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze net zitten kijken op een R1 dvd van Wild East, waarop hij samen met een andere Lawrence film "Ride for a Massacre" staat.

Lawrence is dit maal een vredelievende, jonge man, die weigert in de Amerikaanse burgeroorlog mensen van de tegenpartij te vermoorden, waardoor hij als dienstweigeraar wordt beschouwd en meer dan twee jaar tot dwangarbeid wordt veroordeeld. Wanneer hij na de oorlog er achter komt dat zijn ouders zijn vermoord, wil hij nog maar één ding: leren schieten en wraak nemen op de vier man, die hiervoor verantwoordelijk zijn.

Dit is weer een pure wraak western, zoals ze alleen in Italië konden worden gemaakt.

Lawrence schittert in deze film en verandert van onschuldige en gelovige jonge man in een meedogenloze killer, die het gebod "Gij zult niet doden" niet langer meer voor ogen staat.

Ireland speelt een ietwat vage priester, die verdacht goed met een pistool kan omgaan en wiens ware bedoelingen vrij lang onduidelijk blijven.

Spaghetti regulier Piero Lulli speelt weer eens de schurk en doet dat zoals gewoonlijk met verve.

Behoorlijk goede genre film, die hier en daar wat teveel zijpaden bewandelt, zo is het gehele segment met de geestelijk gestoorden erg overbodig en vrij nutteloos voor het hoofdverhaal, maar de film is op zich stijlvol en heeft genoeg spanning, zodat hij zeker boven het gemiddelde uitsteekt.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze van de week (Duitse Koch dvd) ontvangen en zo juist bekeken.

Dit is de doorbraakfilm van Gemma en wordt gezien als één van de betere (beste?) spaghetti westerns.

Mijn verwachtingen waren dan ook hoog gespannen en dan viel het eerlijk gezegd toch ietwat tegen.

Best vermakelijk, maar er wordt meer geluld, dan dat er daadwerkelijk wat gebeurt, alhoewel Gemma met zijn oneindige charisma en atletische capriolen de spanning er in weet te houden.

Zijn introductie is overigens wel erg gaaf, maar daarna duurt het een hele tijd voordat hij zelf aan het verdere verhaal mee gaat doen.

Opvallend zijn de ontzettend veel zinloze moorden op veelal onschuldige slachtoffers, feitelijk ken ik dat alleen verder maar van de openingsscène uit The Wild Bunch, maar hier is het de hele film troef!

Lorella De Luca als de love intrest (op de credits als Hally Hammond) maakt niet al te veel indruk, maar de veel sensuelere Nieves Navarro, deel uitmakend van de schurkenbende, weet wel de nodige potten te breken. Wow! Wat is dat een mooie, sexy vrouw, zeg!

Karakter acteur Fernando Sancho speelt zoals gewoonlijk de Mexicaanse schurkenhoofdman, genaamd ...eh... -heel origineel- Sancho.

Redelijk sfeervolle, maar nergens memorabele score van Morricone.

Een zeventje, ofwel 3,5 ster.

Deze net zitten kijken op een Duitse dvd in goede kwaliteit (geluid zou wat beter kunnen).

Sfeervolle, ietwat broeierige Spaghetti western, die losjes zou zijn gebaseerd op de Griekse Orestes mythe.

Leonard Mann in hoofdrol is oké, hoewel hij niet de uitstraling heeft van een Nero, of Hilton en eigenlijk is Peter Martell (echte naam: Pietro Martellanza) in tweede hoofdrol een stuk cooler.

Mann deed mij wel wat denken aan een jonge Henry Cavill, maar dit terzijde.

De schurkenrol wordt dit maal vertolkt door Alberto de Mendoza en hij wordt o.a. bijgestaan door Piero Lulli (hoe vaak ik die al niet ben tegen gekomen in dit soort films) en -heel verrassend- ex-Bondgirl Paluzzi, wat blijft dat toch een geweldig mooie vrouw.

Dit is een bovengemiddeld goede Spaghetti western, met goed getimede close ups en begeleidt door een prachtige muzikale score van Roberto Pregadio.

Aanrader! Een wel verdiende acht, ofwel 4 sterren.

Deze vorige week bekeken, onder de titel Ein Halleluja für Django.

Film is voornamelijk erg luchtig van opzet, met hoofdrolspeler Hilton, die zijn rol en film niet al te serieus neemt en met B-acteur Betts als zijn voornaamste concurrent/opponent, met wie hij uiteindelijk samen spant tegen de boevenbende van Barnes.

Dit levert aardig wat spektakel en komische (bedoelde) scenes op, maar nergens stijgt het boven de middelmaat uit en is het niet bepaald een klassieker van het genre te noemen.

Wel wordt er veel in afgeknald en heeft de film behoorlijk wat vaart, dus echt vervelend wordt het nooit.

Helaas was de kwaliteit van de dvd (hoogstwaarschijnlijk van video opgenomen) niet bijster goed en met slechts Duitse audio, wat het er niet bepaald beter op maakte.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Deze film ooit in de zomervakantie (!) in London in de bioscoop gaan zien.
Zag hem toevallig van de week op tv en er bij blijven hangen.

Het is geen heel bijzondere film, maar gewoon geinig en de chemie tussen Martin en Candy, die in het echt ook goede vrienden waren, werkt aanstekelijk.

Candy is natuurlijk een kei er in om irritante, maar ergens tóch ook wel weer sympathieke figuren neer te zetten en Martin, die ik meestal niet heel goed kan hebben, is de zuurpruim wiens reis opgehouden en onbedoeld twee keer zo zwaar wordt gemaakt, door zijn reisgenoot.

Allerlei melige en absurde belevenissen volgen elkaar in rap tempo op, om uiteindelijk je toch met een feel good gevoel achter te laten.

Beste scene: Candy luidkeels lachend in duivelsoutfit regelrecht op twee vrachtwagens afrijdend.

Leuk, amusant en zonder enige pretentie.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze film een tijdje geleden eindelijk eens uit de blu ray box gehaald (die in de vorm van een apenkop).

In de jaren tachtig voor het eerst gezien. Film begint heel sterk en de tocht op de geheimzinnige planeet straalt één en al mysterie en avontuur uit, hoewel je als kijker natuurlijk wel snapt dat ze uiteindelijk bij de apen gaan uitkomen.

Vervolgens valt de film wat stil met een wat al te doorsnee en zelfbewust tussenstuk, om vervolgens in de finale weer een tandje bij te schakelen en de nodige spanning en actie toe te voegen.

Best aardig allemaal, maar een echte klassieker?

Net wanneer je de film als niet meer dan redelijk amusant wilt bestempelen, komt dan geheel onverwacht dat verbijsterende einde, wat werkelijk bij de eerste kijkbeurt bij mij als een mokerslag aankwam. Wow! Wat een geweldig, origineel slot! Het einde van het boek is geheel anders en uiteindelijk gebruikt voor de Burton remake, maar is toch een stuk minder. Dat van het origineel maakt ook nu nog steeds enorm veel indruk.

Overigens duurde het heel lang voordat ik de echte gezichten van acteurs McDowall en Hunter zag, jarenlang kende ik hen slechts met hun apengezicht uit deze filmreeks.

Vanwege het sterke begin en het fantastische einde: een acht, ofwel vier sterren.

Net weer eens de dvd bekeken (na een jaar of drie):

hij is toch beter dan ik me herinnerde vd bios, want toen viel ie behoorlijk tegen!

Hij is heel mooi gemaakt, prachtige make-up, special effects en aardig geacteerd,

alleen zit er weinig verhaal in (mensen ontsnappen en apen zitten achter ze aan, dat is het wel zo'n beetje!).

Je verwacht inderdaad gewoon wat meer van Burton, dat er ook nog (hoe weird soms ook) een bepaalde inhoud in zit!

Ja, ok: je kunt er in lezen, dat de mens alles verziekt en dat wij niet zo met beesten om mogen gaan zoal wij nu doen!

Overigens het einde, wat hier nog al eens bekritiseerd wordt, komt wel rechtstreeks uit het originele boek van Pierre Boulle, waarop deze en ook het origineel gebaseerd zijn!!

Toch vanwege het mooie uiterlijk en de entertainment waarde: 3,5 ster!

Deze gisteren eindelijk bekeken.

Allereerst moet ik toegeven dat ik niet echt een fan ben van Rodriques. Ik vind hem een regisseur, die welliswaar coole, spectaculaire actiescene's mooi in beeld weet te brengen, maar die verder niks te vertellen heeft en vaak ook het eenvoudigste verhaaltje nog hopeloos weet te verknallen door met eindeloos weirde scene's en personages op de proppen te komen.

Maar laat dat nou juist net voor deze keer in zijn voordeel werken!!

Waar Tarantino veelste veel nog wat van een verhaal en serieuse dialogen in zijn Death Proof gedeelte probeerde te verwerken (en daar door gedeeltelijk faalde!), weet Rodriques WEL meteen de juiste toon te vinden voor zijn homage aan het Grindhouse B-film genre!

Ik heb me werkelijk telkens suf zitten te lachen, met weer een volgende krankzinnige scene en idiote plotwending!

Met name de "missing reel " vondst was werkelijk geniaal! Om een sleutelscene met je beroemdste acteur in de film NIET in de film te hebben (met als resultaat daardoor de opvolgende scene's behoorlijk verwarrend ook te krijgen) was echt hilarisch!

En wat een geweldig wijf die McGowan (zelfs zonder, of JUIST door het ontbreken van haar rechterbeen!)

Ik geef een acht, ofwel vier sterren!

Vorige week deze 's nachts eens zitten kijken. Was sinds halverwege de jaren '80 dat ik deze nog had gezien.

Tati in zijn creatie van Hulot, die zich weer verbaast over en zich een weg baant door de moderne architectuur en uitvindingen van de mens. Ging het bij de vorige film, Mon Oncle, nog om slecht één modern huis, nu gaat het om een hele stad, vol moderne gebouwen, kantoren, woningen en restaurants, waarin Hulot verloren rond loopt en hier en daar een spoor van (onbedoelde) vernielingen achter zich laat.

Ook nu krijgen we alles weer op zijn typische Tatiaans voorgeschoteld: vele lange scene's vol met beeldgrappen, lange takes en prachtige shots, maar ook heel vaak dat je als kijker je afvraagt waar dit allemaal heen gaat en of er nog iets van een verhaal in dit alles zit verborgen.

Ook het regelmatig compleet afwezig zijn van het hoofdkarakter werkt niet echt mee aan een vlotte verhaalloop, zo krijgen we bijna een half uur belevenissen in het restaurant voorgeschoteld, zonder ook maar een glimp van Hulot te ontwaren en je geen idee hebt wat dit met al het voorgaande vandoen heeft.

Film duurt verder ook eigenlijk -zonder enige vorm van spanningsboog- iets te lang (en dan was dit nog maar de twee uur durende versie).

Hoewel kundig en innovatief, inmiddels toch ietwat ouderwets en vermoeiend vermaak.

Een zeventje, ofwel 3,5 ster.

Deze vorig weekend opgenomen en gisteren bekeken.

Zoveelste verfilming van Friedrich Dürrenmatts boek Das Versprechen en al eerder briljant verfilmd onder de titel Es geschah am Hellichten Tag met Heinz Rühmann in de hoofdrol.
Meerdere versies zouden daarna nog volgen, waarvan deze The Pledge er eentje is.

Tja, vond de film maar half geslaagd:

film bevat goede sfeer en prachige opnames, maar is tergent langzaam en van enige spanning of de urgentie van vinden van dader is zeker de tweede helft nauwelijks nog spraken.
Het kabbelt maar wat gezapig voort. Vond vaak ook te veel scene's geen belang hebben voor verloop van het verhaal, kortom: het schoot niet op!

Het is nooit echt duidelijk wat regisseur Penn nu eigenlijk met deze film wil.

Wanneer deze film zou moeten gaan over een gepensioneerde politeman, die laatste zaak niet kan laten rusten, dan verwacht je ook dat de hoofdpersoon er ook de hele tijd zichtbaar mee bezig is en zijn huis vol met spullen over deze zaak heeft liggen.
Het is dat ik de originele film ken, maar anders zou het me bij deze nieuwe versie totaal niet duidelijk zijn dat het kopen van het tankstation een middel is om een val voor de moordernaar te zetten. Het lijkt bij deze film allemaal meer op louter toeval te berusten.

Nicholson zet op zich een goede rol neer, maar zijn langzame spel vertraagt de film nog meer.
Del Torro heb ik altijd al een overoepen acteur gevonden, die met zijn geschmier mij iedere film weer opnieuw irriteert en dat is dit keer niet anders.

Einde van de film is lekker onconventioneel, dus dat mag ik wel.
Voor de rest is het een film, die ik niet bepaald vaak ga herzien.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze zojuist bekeken op een R1 Wild East dvd met Engelse audio.

Onze favoriete houten, loensende aristocraat Steffen speelt de titelrol, alhoewel hij tijdens de film volgens mij nooit daadwerkelijk Django wordt genoemd.

Geinig werkje, nergens echt geweldig, maar leuk genoeg om net boven middelmaat te blijven en sowieso is Steffen een acteur, die, evenals Gemma, altijd een film met zijn aanwezigheid enorm weet op te krikken.

Verder is er de aanwezigheid van Wolff, die ditmaal eens een sympathieke boef weet neer te zetten, i.p.v. de gebruikelijke ietwat smoezelige, onbetrouwbare karakters, die hij meestal gestalte geeft.

Verhaaltje is verder vrij standaard: rijke pief probeert farmers te verjagen, omdat hij op hun grond aast, maar het is allemaal aardig in beeld gebracht en wordt vrij coherent verteld en dat zijn we met Spaghetti westerns wel eens anders gewend.

Een ruime zes plus, ofwel drie sterren.

Gisteren ook bij Van Leest voor die prijs gekocht en vanavond (zonder verveelde vriendin er bij) lekker genieten!

Blijft een goede film, soms vervreemdend gemonteerd en verteld, zeer overtuigende Marvin, maar eigenlijk is iedere rol goed ingevuld.

De remake is ook best leuk kijkvoer, maar kan niet tippen aan dit origineel.

Kortom: nog steeds vier sterren!

Deze laatst -na lange tijd niet meer gezien te hebben- bekeken.

Goede enerverende actie thriller met een werkelijk zeer goed gefilmde en gemonteerde achtervolging te voet.

Swayze is voor 1 keer eens aardig opdreef in een goed gecaste rol, Busey een leuke side-kick, Petty zowel stoer als sexy,

maar Reeves faalt volledig, want bakt er werkelijk niets van als acteur.

Dat mij dit bij vorige kijkbeurten niet is opgevallen! Wat acteert hij hier matig, zeg!

Verder een lekker vlotte regie van Bigelow, die bewijst dat vrouwen ook actiefilms kunnen maken.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze in 3-D afgelopen donderdag gaan zien in Antwerpen.

Tja, ik ben totaal niet ingevoerd in de wereld van Pokémon. Dat ik dacht dat die vroeger gratis bij de chips zaten en iemand mij moest vertellen dat dat Flipo's waren, zegt wat dat betreft genoeg.

Ging de film dus compleet blanc in, geen idee hebbend wat ik te zien zou gaan krijgen en dat was toch wel de eerste aantal minuten wennen, omdat ik in een wereld terecht kwam, die ik niet kende, met erin figuren, die ik nog nooit eerder had gezien en waarvan ik niets af wist. Ik denk -achteraf- dat ik ergens een heel melig, flauw comedy filmpje had verwacht, waar flink om te lachen viel. Helaas dat laatste was vooral niet echt waar.

Ondanks het fantasy element en de wonderlijke creaturen werd er vooral moeite gedaan een soort van filmnoir achtige detective vertelling te realiseren, maar dan met cartoonachtige figuren in de hoofdrol. Dit zou kunnen werken, waren het niet dat het allemaal zeer oninteressant en vrij saai werd gebracht.

Het verhaal kwam nauwelijks op gang, het was vooral veel gemauw en weinig vaart, of opzienbarende actie.

Nergens vreselijk slecht, maar ook zelden echt boeiend, of spannend.

Hoofdrolspeler was redelijk en op zich vrij sympathiek, maar het gele wezentje, blijkbaar een Pikachu genoemd, was tien keer leuker, gevatter en had dan ook geen enkele moeite om de show te stelen.

Vond verder de gehele look van de film, incl. de filmposter, wat lijken op en deed mij denken aan Watchmen, maar helaas kwam de kwaliteit daar totaal niet bij in de buurt.

Geen complete flop, maar zeker ook niet geweldig en niet interessant genoeg voor diegenen, die er toch al geen fan van waren.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Ik zat laatst nog eens aan deze film te denken (in de jaren '80 ooit op de Nederlandse TV uitgezonden) en bedacht me dat -ondanks de compleet andere setting- ze met het Kevin Costner-vehikel No way out toch wel erg veel van het basis gegeven van deze Franse film gejat hebben!!

Ik weet nog dat ik deze film eigenlijk keek, omdat ik dacht dat het een Franse actie film a la Belmondo zou zijn, maar het bleek een nagelbijtende thriller te zijn waar bij de hoofdpersoon steeds meer in de gaten krijgt dat alle bewijzen richting hem gaan. Echt zeer spannend!

Montand speelt ook erg overtuigend zijn rol van oudere rechercheur. Nagelbijtende thriller!

Ik geef hem een acht, ofwel 4 sterren.

Vreemde poster weer, die in de bioscoop destijds hing was heel anders, daarbij zag je ze naast elkaar staan of zitten met die witte jurken (zeg maar) aan.

Twee leuke knokpartijen (zoals gewoonlijk een super lange ongeveer in het midden en een iets minder lange aan het einde vd film), maar verder is de film toch redelijk saai. Weer eens wat anders qua achtergrond en locatie, maar past minder bij de gewoonlijke lol en vechtscene's.

Waarom komt deze nou nooit meer op TV?

2,5 ster.

Film heeft een intrigerend gegeven en begint sterk, maar naar mate de film vordert wordt hij steeds saaier en ongeloofwaardiger. Bogarde en Rampling spelen wel erg goed. Uiteindelijk vond ik de film toch een behoorlijke teleurstelling, ook gegeven de ophef die er over gemaakt werd.

3 sterren

Aardig leuke, maar vrij overbodige remake van het in vrij wel alles superieure origineel.

Wat steken Russell en Dreyfuss vrij bleek ook af t.o.v. Hackman en Borgnine.

Voor de rest wel ok SFX's, maar niet echt buitengewoon veel beter als de film uit de jaren 70.

Meer dan een gemiddelde vijf, ofwel 2,5 ster kan ik er niet aan geven.

Deze maar weer eens gekeken vanavond. Was misschien wel sinds de jaren '80 geleden dat ik hem gezien had.

Een aantal dingen viel mij nu op:
*de film kan mij nu meer boeien dan destijds (hoewel ik wist hoe hij zou aflopen)
*het is vooral Hackman die de film voor mij maakt, zonder hem heb je geen spanning of echt verhaal (wat feitelijk sowieso praktisch ontbreekt: schip slaat om en groepje passagiers probeert uitweg te vinden, meer is het niet)

*terwijl ik zat te kijken zag ik plotseling voor het eerst een soort van overeenkomst met het bijbelse verhaal van Moses die het volk naar het beloofde land leidt.
Net als in dat verhaal is het geestelijke Hackman die groep mensen naar een uitweg/het beloofde land probeert te leiden. Onderweg de nodige tegenslagen en hij steekt op een gegeven moment in woede uit tegen God, met als gevolg dat hij welliswaar de mensen naar de eindbestemming weet te leiden, maar er zelf niet zal/mag binnen/uit geraken!

In tegen stelling tot de meesten vond ik de film wel spannend en leefde wel zeker mee met de hoofdfiguren.
De film wist mij een aantal keren zelfs te raken.

4 sterren!

Typisch De Funes vehikel, waar in hij de vertrouwde rol speelt van egocentrisch, smiechtig en opvliegend mannetje, die zich in alle bochten wringt om zijn zin te krijgen.

Duidelijk gebaseerd op toneelstuk, maar uiterst vermakelijk. Alles en iedereen staan in dienst van De Funes, die weer een aantal keren hilarisch is.

Gegeven dat zijn vrouw waardeloze grond van oplichter heeft gekocht en De Funes vervolgens deze aan rijke vrijgezel probeert te verkopen, die bovendien verliefd is op zijn dochter, is leuk gevonden en geeft De Funes genoeg mogelijkheden om zowel te slijmen als flink geniepig te zijn. Dit alles met als doel zijn geld terug te krijgen.

Leuk!

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Ik vond dit echt een doorsnee Franse misdaadfilm, met Delon op de automatische piloot. Film wordt ook steeds onwaarschijnlijker. Meer dan twee sterren is ie niet waard.

ongeloofelijke flop.

Als thriller is ie niet spannend en als comedy niet grappig genoeg (eigenlijk valt er helemaal niks te lachen).

Geen idee wat de makers nou eigenlijk voor ogen hadden met deze minkukkel.

Bullock en Nicole zien er wel heel betoverend lekker uit, dat wel.