Opinions

Deze afgelopen maandag in Antwerpen gaan zien. Hij draaide er nog beperkt en slechts in 2-D.

Aardige blockbuster, die wel ongeveer levert wat je er van te voren van kunt verwachten.
Begin en laatste drie kwartier zitten vol spektakel, daar tussen is het wat minder, zeker de scènes met de twee wetenschappers. Vooral die ene (Burn Gorman als Gottlieb) met de wandelstok is echt verschrikkelijk!
Dat had van mij allemaal wel wat sneller en vlotter gekund.

Van de acteurs is duidelijk Elba met het meeste charisma en ik had zijn rol nog wel wat groter willen hebben, terwijl Hunnam en Kikuchi een aardig actiekoppel blijken te zijn. De gastrol van Ron Perlman, was ook zeker de moeite waard, maar had toch liever gehad dat hij een van de hoofdrollen had gehad. Beetje zonde zo'n klein rolletje.

De SFX en actie zijn overtuigend en spectaculair en valt niet veel op aan te merken.
Einde en afrekening waren weer te makkelijk en matig (om over geloofwaardigheid van overleven hoofdkarakter nog maar te zwijgen).

Leuk, spectaculair en aardig vermaak, maar geen klassieker.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze een tijdje terug gaan zien in Antwerpen.

De eerste film van een paar jaar geleden vond ik wel ok, maar zeker geen instant klassieker. Dit vervolg heeft dan ook nog het manco dat de diepzee monsters pas in het laatste gedeelte uiteindelijk te voor schijn komen, beetje laat, want zij zijn toch de enige reden, dat je een film als deze gaat kijken.

Ook het aantal, slechts drie, had wel wat meer gekund.

Daar tegenover staat dan wel dat het het laatste half uur/ drie kwartier echt helemaal los gaat en we een waar spektakel voorgeschoteld krijgen.

Boyega in de hoofdrol is erg goed opdreef, hij is stoer, grappig en bewijst dat zijn matig optreden in de laatste Star Wars film niet zo zeer zijn schuld was, als wel dat van het matige script en regie.

Met de meer serieuze en coole Eastwood vormt hij een leuk duo en wat lijkt die laatste veel op zijn legendarische vader! Niet alleen qua uiterlijk, maar vooral ook qua praten en manier van doen. Echt als twee druppels water!

Voor de rest weer de twee uiterst irritante geleerden, maar nu wel met een twist en een paar hele mooie Japanse dames (Rinko Kikuchi! Wow!)

Kortom: vermakelijk, maar geen klassieker.

Een zes, ofwel 3 sterren.

Deze vorige week maandag in Antwerpen gaan zien.

Erg leuke, lieve familiefilm met mooie animatie van de beer, waarbij je als kijker tijdens het kijken bijna zou vergeten dat hij niet een echt levend wezen is.

Vooral de eerste beelden bij de beren in het oerwoud zijn erg mooi gemaakt, wanneer de film zich dan verplaatst naar "onze" wereld wordt het verhaal allemaal wat standaard en kan je als ervaren filmkijker de verloop wel redelijk tot het einde invullen.

Desalniettemin is het allemaal alleraardigst gedaan en is het zeker een leuke film voor de feestdagen (onbegrijpelijk dat hij in Nederland pas in februari gaat draaien).

Verder is Kidman in haar rol als schurk lekker vals & gemeen en speelt Dr. Who de buurman, die verkikkerd op haar is. Julie Walters is daar en tegen wel erg op automatische piloot bezig (dit soort types kennen we nu wel van haar). Let ook op leuk rolletje van Jim Broadbent.

Kortom: nergens echt goed, of heel bijzonder, maar als film voor het hele gezin geslaagd en gelukkig met een niet belachelijk lange tijdsduur.

Een zeventje, of wel 3,5 ster.

Deze destijds over geslagen, daar de fragmenten in diverse filmprogramma's me niet echt aanspraken. Later ingehaald op TV.

Tja, feitelijk is dit toch wel een mindere herhaling van Eastwoods eigen High Plains Drifter en de legendarische Shane, dit werd destijds ook in diverse recentie's aangehaald en wie beide films gezien heeft kan dit alleen maar beamen.

Eastwood zelf ziet er cool uit en weet nog steeds de nodige magie rond zijn personnage te crieeren, maar dit verbergt niet het feit dat de twee aangehaalde films stukken beter waren, wat deze Pale Rider eigenlijk overbodig maakt.

Een magere zeven, ofwel 3,5 ster.

PS: Dan heb je iemand als Richard Kiel in de cast, die een geweldige schurk neer kan zetten en geef je hem zo'n klein onbeduidend pieprolletje, 'n erg gemiste kans!

spannende film, maar toch van een klasse minder dan Seven en vooral Fight Club.

Je verwacht gewoon meeeer!

Het einde vond ik voor al dan weer flauw en enigsinds teleurstellend.

Goed zo lang ie duurt: 3,5 ster!

Deze vrijdagmiddag eindelijk zitten kijken, nadat ik bij een eerdere poging is slaap was gevallen.

Redelijk flauwe niet serieus te nemen Spaghetti western met Garko en Spoletini als behoorlijk goed duo, wat samen maar ook tegen elkaar de nodige snoodaards moet verslaan om aan een zak met geld te komen en halverwege weet ook de bekoorlijke Maria Silva zich bij hen te voegen.

Film kent behoorlijke vaart, maar verhaaltje (of wat daarvoor door moet gaan) wordt uiterst rommelig van de hak op tak verteld en weet zonder nauwelijks enige spanningsboog niet erg te boeien.

Echt zo'n film waarbij ik mij afvraag of ik dit überhaupt eigenlijk allemaal wel moet aanschaffen, want de kans dat ik dit ooit nog eens wil kijken is vrijwel nihil.

Typische score met telkens terugkerend aanstekelijk hoofdthema.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Dit is inderdaad een knaller, vooral op dat gokschip met Hill en zijn kaarttruukjes is om te bescheuren!

Die ene stuntman met het grijze haar en snor is ook hilarisch met zijn tandenverlies!

Is dit die met Spencer als baby vermomd (ene schurk tegen de andere: gezicht komt me bekend voor! Andere schurk: ach, alle babys lijken toch op elkaar!! haha )

Toch wel 4 sterren waard!

Deze vanavond weer eens bekeken.

Was jaren geleden dat ik hem nog eens had gezien.

Nog steeds erg leuke comedy, hoewel niet meer zo geweldig als 25 jaar geleden toen ik hem voor het eerst zag.

Het blijft geinig om Sellers als goed bedoelende, maar ongeloofelijke stuntelende Indiase flut acteur te zien blunderen, eerst op de filmset en later in zijn eentje met zijn onhandigheid een geheel feest in een puinhoop te zien veranderen.

Briljant hoe Edwards en Sellers zonder enige werkelijke verhaallijn je toch anderhalf uur weten te vermaken met deze klassieke onzin.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze vanavond bekeken, terwijl ik merkte dat TCM hem vanavond OOK uitzond op precies hetzelfde tijdstip tussen 21.00 en 23.00 uur.

Ik heb de '88 versie bekeken en ik vond deze erg goed. Veel beter dan dat ik me de film herinnerde iig.

Feitelijk stelt het verhaal niet veel voor. Er gebeurt weinig en de helft van de scene's zouden er ook met gemak niet in hebben hoeven te zitten,
maar...... het is de regisseur die het zo fantastisch naar het scherm heeft weten te vertalen en die er een pracht van een film van heeft weten te maken.
Prachtige rollen van Coburn en Kristofferson en vele leuke bekende koppen in bijrollen, waarvan uiteraard Dylan de show speelt, met zijn vaak hilarische vagen uitspraken en antwoorden (alsof hij ze zelf ter plekken heeft bedacht en wellicht was dat soms ook zo?).

Aanstekelijke soundtrack van diezelfde Dylan en alles mooi geschoten & gemonteerd.
Alleen inderdaad jammer van die scene met de kippen. Erg onnodig en sowieso dierenleed tbv een film, wat louter amusement is, vind ik niet ok. Hoewel ik moet toegeven dat de montage met de flashforward waarbij Garrett vermoord wordt dan wel weer briljant is!

4 sterren.

Hoewel soort van remake van de legendarisch Marvin klassieker Point Blank heeft deze film toch nog heel wat te bieden.

Het is zeker geen standaard doorsnee Hollywoodfilmpje geworden over een hoofdpersoon, die uit is op wraak en daardoor zeer zeker niet al te sympathiek overkomt.

Het schijnt dat de oorspronkelijke regisseur het allemaal NOG cynischer en harder wilde, maar dat Gibson dat niet wilde/aan durfde en hem ontslagen heeft.

Hoewel het niet kan tippen aan het origineel uit de jaren '60 is het eindresultaat toch zeker niet slecht.Verder met een goede supporting cast, waarvan zeker de rol van Liu hilarisch is.

Alleen het einde vond ik wat te makkelijk en daardoor een beetje een tegenvaller.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze jarenlang vermeden, omdat ik de zoveelste Amerikaanse Woo mislukking verwachte, maar van de week dan toch maar eens bekeken.
Viel mee... al blijft de uitwerking niet geweldig.

Affleck -niet mijn favoriete acteur EN zeker niet als actieheld- was zeker niet slecht en wist behoorlijk te overtuigen in de actie- en vechtscene's.

Uma daar en tegen was een schim van wat ze in Kill Bill liet zien. Sowieso was haar rol vrij klein en ik vond haar (voor een gewezen fotomodel) er vrij lelijk uit zien.

Eckhards personage verttrouwde ik al van seconde 1 voor geen meter, dus kwam het ook niet bepaald als een verrassing dat hij de schurk van het verhaal bleek te zijn.

Verhaal/idee was behoorlijk goed en origineel, maar de uitwerking vrij simpel, vooral het einde was weer te gemakkelijk. Het is allemaal zo standaard, neem bv die achtervolging op de motor. Hoe vaak hebben we zo iets al niet gezien, maar dan beter?! Denk aan films als The Gauntlet, of Tomorrow never dies, of zijn eigen M.I.2...

Woo heeft behalve Face/Off eigenlijk verder geen ECHT goede (Amerikaanse) films gemaakt. Wat verlang ik terug naar films als The Killer en Hard Boiled, waar dit soort van standaard werkjes nog niet bij in de schaduw kunnen staan.

Zelfs zijn gebruikelijke kenmerkende shots als een wegvliegende duif, of twee mannen die tegelijkertijd een pistool op elkaar gerichthouden, waren zooo op de automatische piloot gedraaid....

Op zich wel vermakelijk, maar nergens bijzonder.
Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze vanmiddag in Antwerpen gaan kijken.
Er was niet veel animo voor deze film, behalve wij tweeën, waren er nog vier mensen en dan voelt zo'n gigantische zaal erg leeg aan.

Kan hier kort over zijn: matig en oninteressant werkje.

Morriel lijkt met Taken een toevalstreffer te hebben gehad, want er na heeft hij niet veel potten meer weten te breken en valt daarom met deze film weer terug op het reeds beproefde recept van zijn succesfilm:
één persoon die, als wraakengel, het opneemt in zijn/haar eentje tegen een hele bende van criminelen.

Helaas is deze Peppermint in alles stukken minder dan Taken en leek Neeson stukken realistischer en geloofwaardiger.
Hij was immers al vanaf het begin van die film een expert in gevechtstechnieken, scherpschieten en probleem oplossen,

terwijl we nu bij Garner maar moeten aannemen dat ze op één of andere manier dit ergens heeft geleerd toen ze vijf jaar verdwenen was en kennelijk ondertussen vertoefde in Azië en Europa. Tja...
Dat je daar ook helemaal niets van te zien krijgt, maakt het er ook niet beter op.

Er had best nog een aardige actiefilm in gezeten, maar het probleem is dat de actie nergens onderscheidend en daardoor ook totaal niet gedenkwaardig is.

Ook het niet tonen van de eerste drie moorden, notabene die van de daadwerkelijke moordenaars van haar man en dochtertje, is echt een sof van jewelste. Echt een hele slechte keuze van de regisseur.

Garner in hoofdrol is verder wel o.k., maar helaas wordt ze toch omringd door oninteressante doorsnee acteurs, die het gevoel, dat je naar een b-film zit te kijken, alleen nog maar verder onderstrepen.

Niet super slecht, maar zeker geen aanrader om er speciaal voor naar de bioscoop te gaan.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Deze eindelijk gisteren avond ook eens geheel afgekeken zonder er bij in slaap te vallen. Zat in één van de Arrow boxen, waarvan ik het meeste nog moet bekijken.

Zelfde hoofdrolspelers als in "10,000 Dollars Blood Money/10,000 Dollari per un Massacro", maar de sfeer en feel van deze film is geheel anders. Hier wordt vooral toch ook op de karakters gefocust en aan het begin van de film deed het geheel zelfs wat on western achtig aan.

Beide hoofdrollen wederom vertolkt door Garko en Camaso, ze zijn onechte broers van elkaar waarbij Camaso de moord op zijn vader, die hij zelf heeft begaan, in de schoenen van Garko schuift, deze wil na tien jaar gevangenis wraak,

maar wie een Vendetta verwacht, die uiteindelijk uitmondt in een sidderend duel tussen de twee broers komt bedrogen uit.

Wel krijgen we een soort van kat en muis spel tussen de twee, die elkaar vaak toch nodig hebben ondanks de strijdt tussen elkaar, de vergelijking van Caine en Abel wordt dan ook meer dan eens gemaakt.

Camaso zet zijn rol vol passie en emotie neer, terwijl Garko vooral heel onderkoelt en rustig speelt a la Clint Eastwood in de dollar trilogy.

Muziek is wederom van Nora Orlandi en ook nu weer is het zeker een meerwaarde, die zeer sfeer verhoogend werkt.

Kortom: Behoorlijk goede spaghetti western, die boven het gemiddelde uitkomt, maar geen echte klassieker genoemd kan worden.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze als kerstcadeautje gehad en bekeken op een Wild East regio 1 dvd.

Eén van de weinige spaghetti westerns met Gemma, die ik nog niet kende. Titel kwam mij wel bekend voor, totdat ik uiteraard mij realiseerde dat hij is "geleend" van veel bekendere Amerikaanse films.

Gemma is wederom erg goed opdreef in hoofdrol, maar zoals gewoonlijk is de film zelf niet meer dan wel oké en weet hij louter door zijn aanwezigheid, charisma en atletisch vermogen de film naar hogere hoogtes te brengen. Op zich een verdienste, maar had hem graag wat vaker in betere films aanschouwd.

Film zit iets complexer in elkaar dan dat we bij spaghetti westerns gewoon zijn en kent zelfs niet één, maar maar liefst drie schurken, met hun eigen beweegredenen en slinkse plannen, die uiteindelijk allemaal te samen komen voor een behoorlijk spannende finale.

Geen absolute topper, maar erg vermakelijk.

Een dikke zes, ofwel 3 sterren.

Deze een week of wat geleden op de WDR bekeken.

Hier kan ik kort over zijn: zeer matig en flauw werkje!

Natuurlijk de Duitse nasynchronisatie werkte ook niet in zijn voordeel, waarbij geschmier en het "zie ons dit eens grappig inspreken" een must leek te zijn. Vreselijk!

Twee absolute B-acteurs in de hoofdrol, waarbij de kleine, ietwat gedrongen gast voor Clint Eastwood uit de Dollar trilogie moest doorgaan en een half bejaarde man voor Van Cleef. Behalve hun behoorlijk goed geïmiteerde outfits leken ze er verder beiden totaal niet op.

Verhaaltje was zo melig en saai, dat ik mij diverse keren kapot zat te vervelen en een paar keer op het punt heb gestaan de tv uit te zetten. Gelukkig loste ik het toch nog zelf op, door tegen het einde in slaap te vallen.

Geen idee hoe het afliep, maar ben niet van plan dat nog ooit uit te vinden.

Een twee, ofwel 1 ster.

Erg goede film, een vd allerbeste spaghettiwestern ooit!

Leone volmaakte zijn typische stijl en de film is duidelijk nog beter dan A fistfull of Dollars.

Net als bij al zijn films is ook deze weer net iets te lang, maar dat mag de pret niet drukken.

Van Cleef is uitermate cool en steelt de show. Zeer opmerkelijk eigenlijk dat Clint niet aan de final shoot out zelf meedoet, maar al kijkende naar de film is het geen gemis, maar juist een perfect einde.

4,5 ster!

deze eerste spaghetti western van Leone is nog steeds een klassieker, maar het klopt wel wat hier wordt gezegd dat ie een stuk minder is dan de volgende films.

Zit 'm vooral in dat Leone hier nog duidelijk aan het experimenteren is en alles niet altijd vloeiend overkomt zoals in latere films.

Het is er allemaal al wel, extreme close ups, Eastwoods bijna non acteren, maar door juist des te effectief ten opzichte van de inheemse acteurs die er te veel hier op los smieren, maar op een of andere manier is het ook wat simplistischer en wellicht inmiddels wat gedateerd.

Toch zeker het prototype waar honderden films uit Italie en Spanje tussen 1965 en midden jaren 70 het voorbeeld aan zouden nemen.

4 sterren!

Deze vanavond/vannacht zitten kijken op een Duitse dvd in het Engels.

Behoorlijke Italiaanse wraak western, waarin een nog jonge Steffen, je weet wel: onze favoriete loensende, houten klaazerige Braziliaanse graaf, die ditmaal wraak neemt op de leden van de Lopez clan, die verantwoordelijk zijn op de moord, zeg maar gerust executie, op zijn vader.

Er worden constant, vanaf de minuut dat hij verschijnt, de hele film groepjes killers op hem afgestuurd, maar uiteraard schiet Steffen a la Lucky Luke, sneller dan zijn schaduw en zijn ze geen partij voor hem.

Calvo, die we nog kennen van een jaar eerder als de caféhouder en tevens Clints goedgezinde hulp, in de genre klassieker en prototype "A Fistfull of Dollars", is dit maal de grote schurk.

Verder de bekende koppen én twee prachtige dames, die beiden het behoorlijk voor hun kiezen krijgen, allereerst is daar Evelyn Steward aka Ida Galli, die er dit maal minder tuttig, maar er waanzinnig lekker uit ziet en dan is er ook nog Gemma Cuervo de Igartua, als de dochter van de schurk, maar tevens de oude vlam van Steffen, die helemaal van het doek af spat.

Voor de rest doorsnee verhaaltje en wel heel veel paarden achtervolging scenes, die vaak eindeloos doorgaan en daardoor doen vermoeden, dat ze vooral dienen om zo aan de juiste tijdsduur te komen.

Sfeervolle score van Felice Di Stefano, waarbij het veelvuldig gebruikmakend van het staccato gitaar rifje zelfs John Barry nog jaloers zou maken.

Een zesje, ofwel drie sterren.

Eigenlijk de enige goede film en acteerprestatie van Jagger. Het is te makkelijk om te denken dat hij gewoon zich zelf speelt, want dat is natuurlijk niet zo!

Hij heeft eens gezegd dat het een kruising was tussen mede bandlid Bryan Jones en een overdreven versie van zich zelf zoals het publiek denk dat hij zou kunnen zijn.

Compleet gestoorde film eigenlijk, waar bij je als kijker zelf ook mee moet denken wat er zou kunnen bedoeld worden, want veel blijft vaag en voor meerdere keuzes uitlegbaar.

Is er iemand die bv kan uitleggen waarom je op het eind plots niet Fox maar Jagger in de auto weg ziet rijden?

Hebben ze van persoonlijkheid gewisseld, is de verkeerde meegenomen is het een metafoor, wie het weet mag het zeggen.

maar intrigerende film
4 sterren!

Ook deze zat in mijn De Funes dvdbox en dus pas bekeken.

In 1967 had onze kleine, grote vriend al zeer veel succesfilms achter zich, dus is het ergens toch wel vreemd dat hij voor dit project heeft gekozen.

De film is nergens echt goed. Het scenario kabbelt maar wat voort, zonder ooit echt grappig of spitsvondig te worden.

Feitelijk moet De Funes de film in zijn eentje trekken en dat lukt hem vrij aardig, maar ook hem hebben we toch wel vele malen beter gezien.

De scene in de kerk met de krakmikkige preekkansel is, hoewel kompleet gestoord en het slaat absoluut nergens op, de enige die echt leuk was. Helaas duurt de film dan nog meer dan een uur en leuker werd het nooit meer.

Een magere vijf, ofwel 2,5 ster.

Voor Belmondo maatstaven -gezien zijn ander vrolijk actiewerk in de jaren '70- een behoorlijk serieuse politiethriller, die zelfs op sommige momenten echt spannend is en met een behoorlijk creepy schurk.

Natuurlijk ontbreken ook de van te voren verwachte actiemomenten niet (de achtervolging over de daken is echt bijzonder spectaculair, vooral wanneer je weet dat Belmondo zulke stunts altijd zelf deed!).

Jammer dat deze film bijna nooit in Vlaanderen en Nederland is uitgezonden.

Minstens 3,5 ster!

Goede spannende film, die zonder veel special effects, grote decors en settings toch voornamenlijk slechts van uit een telefooncel de aandacht vast weet te houden.

Goed spel van Farrel en gesproken door Sutherland.

Alleen als geoefend kijker voel je wel aan dat het niet de geheimzinnige schutter is die dood wordt aangetroffen, ik zat er gewoon op te wachten dat je ergens nog even Sutherland zou zien (het zou pas echt een verassing geweest zijn wanneer dat niet was gebeurd!)

Grootste nadeel is wel: wanneer je de film eenmaal een keer gezien hebt en je weet hoe ie gaat aflopen, zal het bij een volgende vertoning nooit meer zo spannend zijn.

4 sterren!

Deze vorige week eindelijk na een paar jaar uit een Duitse Bud Spencer box (destijds louter gekocht voor "Wacht out, we're mad!") gehaald, daar ik voordien niet echt de goesting had deze te bekijken, want is immers toch een film uit de nadagen van Spencer en leek me niet veel.

Echt goed is het ook allemaal niet. Deze films keek je toch voornamelijk voor de geinige knokpartijen en die zitten er nauwelijks meer in. Eentje om precies te zijn en die duurt slechts een minuut of drie, hooguit vier, schat ik.

Voor de rest echt een B-film met matige acteurs, futloos script en qua productie eerder tv niveau.

Het is dan ook wel curieus om een acteur als Ian Bannen hier tussen te zien lopen, nog wel als de Duivel zelve en dan is er nog de werkelijk oogverblindende Carol Alt als zijn dochter, die met gemak de show steelt.

Riccardo Pizzuti, die jaren lang in Spencer/Hill films, als vaste stuntman, de klappen te verduren kreeg, is nog even te zien in bijrolletje als concurrerende taxichauffeur.

Best aardig om een keer gezien te hebben en hier en daar redelijk grappig, maar niet een film die ik nog vaak terug hoef te zien, daar voor was het echt te veel doorsnee en te matig.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

HAHAHAHA Kappeuter! Hilarisch en stukken grappiger als deze film, heb hem samen met Flatfoot in Africa gekocht en verveelde me te pletter.

Veelste veel gemauw en te weinig knokparteien, hoewel deel een nog saaier is!

Iets leuker dan de vorige twee, maar haalt het niet bij de vier vuisten films. Gevecht met al de arabieren is natuurlijk wel een juweeltje!!

Nog vervelender als de eerste film!

Nee, deze reeks heb ik nooit zo leuk gevonden, dan toch liever iedere andere vier vuisten film!

Hier wordt gewoon te veel in gemauwd en te weinig geknokt!

Saaie politie film maar dan op z'n Bud Spencers, dus niet al te subtiel, maar van dik hout zaagt men planken!

Te veel gemauw en geschiet!

Ik wil gewoon veel knokscene's zien!!

Deze vanavond voor het eerst gezien.

Voor mij is dit eindelijk eens een Godard, die redelijk te pruimen is.

Deze bevat in ieder geval iets wat in de verte nog lijkt op een doorlopend verhaal, met een bepaalde spanningsopbouw.

Feitelijk is dit natuurlijk gewoon een roadmovie, maar dan op zijn Godards, incl allerlei vreemde figuren, lange -vaak totaal niet ter zake doende- dialogen en absurde scene's.

Belmondo is zoals gewoonlijk zeer goed en Karina geeft goed tegenspel.

Dit alles prachtig geschoten in mooie kleuren en op prachtige locaties.

Natuurlijk krijgen we ook nu weer plotseling beginnende muziek, die ook weer net zo abrupt stopt. Dit blijft amateur-achtig overkomen.

Verder bevat de film uit het niets lijkend beginnende musical-achtige songs.

De muzikale score van Antoine Duhamel is echter opvallend mooi (en deed mij denken aan die van films van Hitchcock, of een vroegere DePalma) en is zeker een meerwaarde bij het kijken van de film.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

De allerbeste uit de hele reeks! De anderen zijn ook allemaal op hun manier grappig en magnifiek, maar dit is voor mij DE knaller uit de serie!!!

Alles wat Edwards en Sellers bij de vorige delen hebben uit geprobeerd wordt nu ten volle benut en uitgebuit.

Subtiel is niet bepaald het juiste woord, de vernielgrappen volgen elkaar in hoog tempo op en de buikpijn vh lachen is onafwendbaar!

Een leuke cameo van Omar Sharrif en Lesley Ann Down ziet er schitterend uit (wat is er eigenlijk van haar geworden, sinds de jaren 80 nooit meer wat van gehoord!).

En de tandarts/lachgas scene werkt wel zo aanstekelijk dat ik iedere keer zelf ook keihard zit te lachen. Dit is mijn humor!

Kan niet anders dan 5 sterren!

Tja zat ik ook net te denken toen ik die opmerking las. Beetje kortzichtig, maar Sellers is er natuurlijk wel een kei in en doet het op zijn eigen onnavolgbare wijze!

Deze eerste Pink Pantherfilm komt hier en daar misschien wat gedateerd over en bevat nog niet de typische vernielhumor vd volgende films, dit kun je possitief en/of negatief uitleggen (het is maar hoe je het bekijkt).

Dit is nog meer een romantische avonturencomedy en het is Niven die hier de feitelijke hoofdrol heeft en dat zo als gewoonlijk met al zijn charisma uitstekend doet.

Toch is de tweede helft vd film het sterkst, omdat dan Sellers meer aan bod komt en duidelijk zijn bekendste personage steeds meer de overhand krijgt.

De scene's op het feest met de 2 "gorilla's"en de autoachtervolging zijn hylarisch!