Opinions

Afgelopen maandag deze bekeken (uit de Sartana Saga box).

Eindelijk weer eens een behoorlijk goede Spaghetti western en dan bedoel ik vooral met een redelijk simpel, maar goed te volgen verhaaltje, wat niet constant rommelig en van de hak op de tak springt, zoals de meeste andere (officiële) Sartana films gemeen blijken te hebben.

Het meest pijnlijke is natuurlijk wel dat Hilton stukken cooler oogt en veel meer charisma blijkt te hebben dan de originele hoofdrolspeler Garko, die dan ook binnen mum van tijd vergeten is.

De introductie van Sabbath vond ik dan wel wat minder, die speler had duidelijk minder screenpresents en werd dan ook gereduceerd tot bijrolspeler.

Einde was in mijn versie vrij vreemd: zo zegt Sartana dat hij nog een mes heeft en zo zie je de ander levenloos op zijn paard liggen. Lijkt me dat er wat uitgeknipt was. Dit verpeste wel de finale voor een groot gedeelte.

Behoorlijk vermaakt, dus zeker een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Net weer bekeken (na de dvd maar liefst vier jaar niet meer gezien te hebben).

Dit blijft met voorsprong mijn favoriete film.

Dat was ie in mijn tienertijd (tig maal gehuurd, gekopieerd en afgedraaid destijds), dat was ie in mijn twintiger jaren toen ie regelmatig op TV kwam en dat is ie nog steeds.

De film ontroert me nog steeds op bepaalde momenten (noodlot van farmergezin, de finalflashback), mooie dialogen, rustig spel en dan plotseling -soms, zo lijkt het, uit het niets- oplaaiende geweldsuitspattingen, met gunmen, die sneller schieten dan hun schaduw en het blijft cool om Fonda, als inktzwarte schurk, op de maat van de muziek op zijn paard tegen het einde te zien naderen en Jason Robards in de rol van zijn leven

...maar het is uiteraard Bronson die de show steelt als de geheimzinnige wreker, een rol die hij de rest van zijn loopbaan nog tig maal zou herhalen, maar nooit zou evennaren.

De dollartrilogie is idd grappiger en luchtiger, maar deze film is voor mij met afstand de beste Leone. Pure klasse!

De vijf sterren en de nr 1 in mijn top tien blijven dan ook gehandhaafd.

Deze maandag maar weer eens bekeken.

Ooit hem samen met een vriend gaan huren, hij vond er niet veel aan, ik vond hem erg goed. En die mening is nog niks veranderd!

Dit was de eerste rol van Carrey die wat meer dan de gewone bekkentrekkerij was, sinds dat hij een supersterstatus had.

Ik merk dat velen een film als Ace Ventura of The Mask verwachten en dan kan dit idd een teleurstelling zijn.

Echter hier zit stukken meer diepgang achter en voel je zowel humor als medelijden met zijn karakter.

Wel vind ik dat Broderick stukken minder uit de verf komt, zijn karakter is -zeker in vergelijking met dat van Carrey- vrij vlak en saai.

Einde vond ik dan weer iets wat tegen vallen, maar blijkbaar moest er nou eenmaal een of ander makkelijk slot aangebreid worden.

Geef hem een acht, ofwel 4 sterren.

Deze vorige week zitten kijken. Maakt deel uit van 25 films op één blu ray schijfje geknald.

Goede, typische spaghetti western met wederom een schitterende Gemma.

Film is in twee helften te verdelen:
begint als rauwe, grauwe western, zich afspelend vlak na de Amerikaanse burgeroorlog, maar eindigt als soort van wraakfilm. Beide gedeeltes zijn goed en zeer sfeervol.

Raimund Harmstorf is goed als belangrijkste schurk. Ken hem verder eigenlijk alleen van films van Spencer en Hill (Bulldozer, de Sheriff ziet ze vliegen, A Genius).

Verder opvallend om William Berger te zien als vader van omgekomen jonge soldaat. Normaal zien we hem vaak in rol van sidekick, of rivaal, van het hoofdkarakter en af en toe zelfs in hoofdrol, maar hier is zijn rol relatief klein en speelt hij, voor zijn doen, zeer rustig, bijna timide.

Muzikale score van Gianni Ferrio is vrij misplaatste jaren '70 sound en kan beter dienen voor begeleiding van Linda Ronstadt of Carly Simon, dan voor Spaghetti western.

Zeker de moeite waard, vooral wanneer je liefhebber bent van het genre.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Tja, vaak veel over gehoord en een paar jaar geleden via Wehkamp (!) besteld.

Ik vond hem vooral heel langdradig en saai, terwijl dat toch echt niet had gehoeven.

Ik snap niet dat de meesten hier zitten te beweren hoe goed en historisch juist deze film is!

Het is toch gewoon een flut film! Ik was er heel benieuwd naar omdat je er altijd zoveel over hoorde, maar wat misschien destijds zo schokkend was, dat is het nu toch niet echt meer?

Ja of je moet nog nooit een sexscene hebben gezien en daar niet tegen kunnen maar anders is het toch ergens meer onbedoeld grappig dan dat je kunt zeggen dat dit een meesterlijke film is.

En of er nog een langere versie van bestaat? Ik denk dat het bij deze film meer is van hoe korter hoe beter!

Kan me niet voorstellen dat er iemand hier van begin tot het einde geboeid naar zit te kijken, hardstikke saai!

Nog een vraag:

hoewel het hoesje in het Nederlands is en er op staat met Nederlandse ondertiteling ontbreekt dat bij mij bij de film! Is dat normaal of heb ik een verkeerd exemplaar? De 2e disk is wel ondertiteld.

Deze een week of twee geleden zitten kijken (Wild East R1 dvd).

Erg doorsnee Spaghetti western, ondanks de twee bekende gezichten in belangrijkste rollen.

Boyd is een acteur, die mij meestal niet zo ligt, ook nu vind ik 'm vrij onuitstaanbaar, omdat hij de hele film lang zich met een olijke grijns acterend door de film heen beweegt, dit ondermijnt de spanning enorm, want als zelfs de hoofdrolspeler zijn karakter en de gehele film niet serieus neemt, waarom zou ik dat dan als kijker wel doen?

Daarnaast is er dan nog Garko in tweede belangrijkste rol, die vooral in het begin niet extreem veel te doen heeft en ietwat potsierlijk met een roze parasol in zijn hand te zien is, dat maakt hij dan wél weer goed, wanneer blijkt dat hij 'm ook als soort van machinegeweer kan gebruiken! Ach, had hij misschien nog liggen van zijn Sartana rol.

Voor de rest stelt de film niet veel voor, krijgen we onder Trinity invloed een -dan inmiddels bijna verplichte- hilarisch bedoelde knokpartij, maar die het natuurlijk nooit haalt bij zijn illustere voorbeeld.

Oja, het zeer matig ingezongen liedje wordt ook nog vertolkt door Boyd, maar helaas zingt hij zoals hij hier acteert: volledig inspiratieloos en irritatie opwekkend.

Een vier, ofwel twee sterren.

Deze laatst op blu ray in het originele Italiaans bekeken en wellicht daardoor (zonder de brakke Engelse nasynchronisatie) een stuk leuker dan ik mij herinnerde.

Spencer solo is altijd hit or miss en ditmaal neig ik meer naar het eerste. Zeker met aanwezigheid van die andere grootheid uit de Spaghetti westerns Milian als side kick.

Nou is die Milian altijd al wel iemand die de neiging heeft om zich te buiten te gaan aan ietwat overacteren, maar de figuur, die hij hier neerzet heeft meer weg van een typetje dan van een realistisch iemand. Toch weet hij ook nu weer er volledig mee weg te komen en sowieso de sympathie van de kijker te krijgen.

Verhaal stelt niet gek veel voor: vooral veel kat en muis (de titel zegt het al) achtervolgingen en gekheden tussen de twee hoofdrolspelers. Misschien een iets beter geschreven en uitgewerkt script had een nog leukere en betere film opgeleverd. Nu is het toch niet meer dan 1 van de vele Spencer vehikels geworden, terwijl er -met een acteur als Milian- toch beslist meer in had gezeten.

Een zesje, of wel 3 sterren.

Deze destijds twee keer in de bioscoop gaan zien als Reynolds en vooral Moore fan.

Deze film over illegale race dwars door Amerika heeft feitelijk totaal geen verhaal en hangt van losse scènes aan elkaar. Het is dan ook de taak van de bekende acteurs om met hun charisma de film draaiende te houden en een meerwaarde te geven. En dat lukt... aardig.

Reynolds en DeLuise vormen een hilarisch koppel; Davis Jr. en (een heel de film volkomen bezopen lijkende) Martin weten ook de lachers op hun hand te krijgen,

maar het is toch echt Roger Moore die de show steelt in meest maffe rol uit zijn carrière: een Joods rijkeluiszoontje, die DENKT dat hij de beroemde filmster Roger Moore is.

Dit levert een aantal zeer hilarische scènes op, waarbij Moore zich zelf behoorlijk in de zeik neemt. Let ook op de running gag: in werkelijk iedere verschillende scene, waarin Moore zit, heeft hij een andere mooie dame bij zich.

Verder is uiteraard Fawcett te bewonderen, wies faam toen al wat tanende was, maar er nog altijd uitziet als om door een ringetje te halen.

Let ook op rol van Jackie Chan, wiens internationale doorbraak dit had moeten worden en op cameo van Peter Fonda (met knipoog naar zijn Easy Rider faam) en Bianca Jagger (ex van Mick).

Verder stelt de film nauwelijks wat voor en is het meer een excuus voor Needham om zo veel mogelijk autoachtervolgingen en stunts te laten uitvoeren.

Redelijk, maar wat vermoeiend vermaak.

Een zes, ofwel drie sterren.

Deze film vorige week besteld en in het weekend bekeken.

In de jaren '80 werd deze film op diverse tv zenders (Veronica, België) uitgezonden, maar daarna had ik 'm nooit meer gezien. Toch is deze typische jaren '70 paranoia film mij altijd bijgebleven, omdat het uitgangspunt op zijn minst intrigerend te noemen is en duidelijk een knipoog naar de complottheorie dat de maanlanding fake zou zijn.

Brolin heeft de hoofdrol als astronaut, die samen met collega's Waterston en -toen nog nationale sportheld- Simpson gechanteerd wordt om mee te werken aan dit frauduleuze complot (anders wordt het vliegtuig wat hun respectievelijke families vervoerd uit de lucht geblazen) om te voorkomen dat, bij het bekend worden van het mislukken van deze reis naar Mars, de geldkraan zal worden dichtgedraaid voor toekomstige ruimtevaartprojecten van de N.A.S.A.

Dit wordt behoorlijk geloofwaardig gebracht en uiterst vilein door Holbrook verwoordt, waardoor je als kijker er in mee kunt gaan en het niet geheel ondenkbaar zou kunnen zijn.

Tweede helft van de film bevat de actie en spektakel, wanneer de drie weten te ontsnappen en de achtervolging door overheidsmensen wordt ingezet. Opvallend dat de overheid hier als uiterst onbetrouwbaar, meedogenloos en gevaarlijk wordt neergezet en hiermee als "the bad guy" wordt afgeschilderd.

Film bevat verder twee zeer goed in beeld gebrachte achtervolgingen: eerst krijg je de scene waarin Gould er achter komt dat er geknoeid is met zijn auto, waardoor de remmen het niet meer doen. Echt geweldig gedaan!

Tegen het eind heb je dan ook nog de achtervolging in de lucht met het vliegtuigje van Savalas, wat het op moet nemen tegen twee zwaar bewapende overheids helikopters.

Na al die jaren heeft deze semiklassieker nog niets van zijn glans verloren en is zeker het uit proberen waard, al zal er bij mij ook wel minstens een vleugje van jeugdsentiment spraken zijn.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze afgelopen zaterdag in Antwerpen gaan zien.

Allereerst moet ik toegeven dat ik, behalve qua naam, verder nog nooit iets over deze blijkbaar -vooral in Amerika- populaire superheld gehoord had.

Vond het verfrissend dat we nu eens een superheld kregen, die in het verleden is geplaatst, te weten W.O.II.

Evans doet het niet onaardig in de titelrol, zeker het eerste gedeelt, wanneer hij nog alles behalve een krachtpatser is, weet hij leuk te brengen. Echter als Captain America is hij toch vrij kleurloos.
Dit laatste geldt helemaal voor de schurk. Nergens wordt dit ooit een iconische supervillain, zeker wanneer hij dan in die rode gedaante is getransformeerd, dan lijkt hij meer op de neef van de Mask.

Qua aktie doet de film het redelijk. Het is hier en daar behoorlijk spektaculair, zeker de motorscene, maar je krijgt niet de indruk dat je echt iets bijzonders aan het kijken bent, voor een superheldenfilm verwacht je gewoon meer. Zeker na het actiegeweld van Transformers.

Toch is de film zeker niet slecht, weet hij te vermaken en heeft leuke karakters, zeker Hayley Atwell mag er wezen en de altijd goede Stanley Tucci is geinig in een helaas te korte rol.

En dan.... dan krijg je het idiote einde, wat werkelijk nergens op slaat en er louter in lijkt te zitten om deze Captain America naadloos te laten passen in de volgend jaar uit te brengen The Avengers. Tja, dat was toch een behoorlijke sof eerlijk gezegd en maakt de film er niet bepaald beter op.

Voor nu een magere zeven, ofwel 3,5 ster.

Afgelopen vrijdagmiddag deze in Antwerpen in 3-D gaan zien.

Na het onverwacht grote succes van Wonder Woman bij de concurrentie, moeten ze bij Marvel het plan bedacht hebben om ook zo snel mogelijk met een vrouwelijke superheld op de proppen te komen.

Helaas is deze film toch stukken minder van kwaliteit en dat zit 'm vooral in het feit dat dit meer het zoveelste Marvel spektakel is, met als enige verschil nu dan met een dame i.p.v. een mannelijke held in de hoofdrol, voor de rest is het inwisselbaar met de meeste van hun vorige films.

Wonder Woman onderscheidde zich juist door er echte karakters met echte emoties in te laten voorkomen en het geheel in een meer realistische en historische omgeving te plaatsen.
Niets van dit alles in deze Captain Marvel, waarbij het bobbelgum en popcorn gehalte weer als vanouds is en van enige diepgang en het vertellen van een coherent en boeiend verhaal geen enkele sprake is.

Sowieso is de film veelte rommelig en zeker het eerste half uur heeft het meer weg van wat mij nog het meeste deed denken aan Star Trek geneuzel en dat bedoel ik niet als compliment.
Pas wanneer Jackson mee gaat doen begint het nog enigszins leuk en boeiend te worden.

Niet dat de film slecht is, maar gewoon veelal niet bijzonder genoeg. Het is meer van hetzelfde wat we nu wel van Marvel kennen na alles wat we de afgelopen jaren al voorgeschoteld hebben gekregen.

Ook het snel linken naar de komende Avengersfilm doet wat geforceerd aan en is toch eigenlijk een vorm van vals spelen, daar er hiervoor nooit sprake was van dit karakter en ze nu dan plots als soort van reddende engel te voorschijn lijkt te gaan komen (zie ook extra scene tijdens aftiteling).

Brie is trouwens wel erg goed in de hoofdrol, ze ziet er fantastisch uit, loopt over van charisma en is zo charmant als het maar zijn kan. Daar ligt het in ieder geval niet aan.

Eerlijk gezegd had ik voor een paar maanden geleden nog nooit van deze superheldin gehoord en is het sowieso ergens wel wat vreemd dat men haar heeft genoemd naar de uitgeverij van deze comics. Dat zou hetzelfde zijn wanneer bij de concurrent naast Superman en Batman ook een DC Comics Man zou bestaan.

Kort samengevat: leuk kijkvoer, maar niet echt een absolute topper!

Een mager zeventje, ofwel 3,5 ster.

Matig werkje, die meelift op films als Saw, maar iedere vorm van spanning of gore mist.

Ontzettend saai, met een plottwist, die praktisch iedere kijker al wel vrij snel zal vermoeden.

Echt een b-film.

Mooie poster, dat wel!

Met moeite een vier, ofwel twee sterren.

Deze vanavond bekeken na hem in minstens twintig jaar niet meer gezien te hebben.

Belmondo is perfect in deze ultieme degen- en schelmfilm en weet zowel de lichtvoetigheid als de tragiek van zijn karakter goed neer te zetten.

Cardinale is zoals gewoonlijk een plaatje

en het is ook leuk om Rochefort in een vroegere rol te zien.

Film is misschien net iets te langzaam en te lang om over de gehele lengte te kunnen boeien, maar biedt toch genoeg vermaak en het indrukwekkende einde zal je altijd bij blijven.

Ook de prachtige muziek mag niet onvermeld blijven.

Een acht, ofwel 4 sterren.

Casino Royale, tja, tot nu toe 2 x verfilmd, heb ze beiden thuis hier staan maar kijk ze bijna nooit.
De 1e is gek genoeg nog de beste hoewel het budget natuurlijk niet te vergelijken is met die uit 1967. Dit is een live door de TV uitgezonden versie van een thrillerreeks waar dit Bondverhaal een aflevering van was.

Het maffe is dat ze alles hebben omgedraaid, dus Bond is een Amerikaan (Jimmy Bond) en Felix Leither is de Engelsman.

Omdat het live TV is zitten er natuurlijk geen special effects of achtervolgingen in, het is allemaal studiowerk.

Toch is vooral Peter Lorre een goede Le Chiffre en volgen ze het boek redelijk trouw. (verwacht geen keiharde martelscene!!)

Dan deze comedy uit 1967:

Natuurlijk complete chaos,

5 regiseurs met allemaal een eigen stijl zonder met de rest vd film rekening te houden (volgens mij had niemand een idee wat de anderen aan het doen waren)

Peter Sellers die kompleet onhandelbaar was en op een gegeven moment gewoon niet meer kwam opdagen, vandaar dat z'n rol zo abrupt is afgelopen.

En is er uberhaupt eigenlijk wel van een verhaallijn spraken???

En toch en toch...
vind ik het ergens toch wel leuk, niet goed, maar op z'n minst fascinerend.

Goede punten:

David Niven, die wat er ook gebeurd z'n waardigheid behoud, stond bovendien ooit op 't lijstje van mogelijke kandidaat als Bond.

Ursula Andress, vooral in de mooi opgenomen The Look of Love scene met Sellers.

Orson Welles als Le Chiffre, had in een serieuse versie een fantastische schurk kunnen zijn, zonde!!

Woody Allen, slechts in een paar scene's aan het begin en het eind, maar ik vind hem de enige die echt grappig is.

De scene in India met Joanna Pettet als de dochter (!) van Bond, erg mooi opgenomen, erg sprookjesachtig.

De fantastische muziek van Burt Bacharach en de evergreen the look of love gezongen door Dusty Springfield

Toch 2 sterren!

Casino Royale, de review:

De film is stukken beter dan ik pak weg een jaar geleden had gevreesd, Craig doet het -eerlijk is eerlijk- boven verwachtingen goed, erg goed!

Maar dat het DE Beste Bondfilm ooit is, zo ver wil ik nu toch ook niet gaan.

Het is natuurlijk ook een kwestie van smaak en wat verwacht je van een Bondfilm?

De film begint zoals bekent zonder de beroemde gunbarrel, maar dat is in dit geval niet erg:
je wordt meteen de filmbeelden ingezogen en wanneer ie dan plots onverwacht toch komt met meteen keihard de coole filmsong er achteraan is het toch wel een yes-gevoel wat ik er aan overhield.

De titlesequense was ook anders dan anders: oogde wat retro jaren '50/60 en grafisch duidelijk geinspireerd op ontwerp van een kaartspel. Misschien niet naar ieders smaak, maar ik vond het wel mooi gedaan eigenlijk!

En dan krijg je redelijk snel achter elkaar in het eerste uur twee geweldige adrenaline opwekkende actie scene's, vooral die op en rond de hoogwerker is echt razend knap gedaan en fantastisch om naar te kijken.

De tweede op die vracht/tankauto is ook spectaculair, maar hadden we zo iets al niet (in een heel andere context) in Raiders of the lost ark gezien (maar dan leuker!)???

Het tweede gedeelte van de film bevat, behalve het nu al klassieke gevecht op de trap in het hotel, verder nauwelijks actie (de halve minuut met de Aston is te verwaarlozen qua achtervolging, wel een mooie crash die volgens de making of een nieuw wereldrecord is: 7 omwentelingen, het oude stond op 5) tot aan het einde met het zinkende huis in Venetie.

Is dat erg? Nee, want het verhaal is boeiend en spannend, maar ze hadden toch wel iets meer met de Aston kunnen doen, je ziet de wagen nauwelijks goed in beeld en er had toch wel iets meer van een achtervolging (zie boven) in kunnen zitten, het is tenslotte wel een Bondfilm!

De aanwezigheid van de ouderwetse Aston is vrij overbodig en bovendien:
die kan hij nu nog helemaal niet in zijn bezit hebben, want die zou Bond pas van Q ten tijden van Goldfinger krijgen. Lijkt er alleen maar in te zitten, om toch iets vertrouwtst nog er in te hebben.

De schurk is fantastisch! Dit mag ook wel, want hij komt rechtstreeks uit het boek van Fleming, hoewel ie daar wel een andere achtergrond heeft en ook andere trekjes.

Mads Mikkelsen speelt Le Chiffre echt bijzonder goed! Nergens overdreven, maar toch zeer dreigend, berekend en aan de pokertafel een uiterst waardige tegenstander voor Bond. Echt genieten hoe de twee elkaar zitten te beloeren en te observeren.

Wat ik dan vervolgens erg zonde vindt en wat eigenlijk toch wel een teleurstelling was, is hoe dit personage een eens compleet abrupt "verdwijnt" uit het verhaal, hier had toch wel nog wat meer ingezeten lijkt mij. Ok, zoiets gebeurt in het boek ook wel min of meer, maar dan is 't ook bijna afgelopen en de film gaat nog een flink stuk door.Je mist toch een eindconfrontatie of duel, wanneer hij weg is uit de film verdwijnt ook een deel van de spanning en staat het verhaal even stil.

Wat er met de figuur van Felix Leiter wordt gedaan is weer behoorlijk schandalig:
dit moet de beste vriend van Bond zijn of minstens worden, maar dat blijkt nergens uit, hij krijgt nauwelijks screentijd, misschien alles bijelkaar drie minuten in beeld, zonde!

De Bondgirl Eva Green als Vesper Lynd zet een erg goede prestatie neer en is een klassieke Bondgirl, de beste zoals je sommige hoort zeggen, dat is toch weer een kwestie van smaak, maar ze hoort zeker bij de beteren (in ieder geval qua acteren) en is een verademing t.o.v Halle Berry, Denise Richards etc. Hoe ze aan haar einde komt vond ik niet al te prettig om te zien (tweede keer heb ik weg gekeken).

En dan het belangrijkste, Daniel Craig:
ik heb hier het afgelopen jaar behoorlijk op hem lopen te schelden en dat ik Brosnan terug wilde.

Eerlijk is eerlijk, hij doet het fantastisch! Hij speelt de sterren vd hemel, is in de romantische scene's heel overtuigend en het samenspel met Green knalt vh doek.

In de actie scene's overtuigd hij op een superieure manier en je ziet nauwelijks wanneer hij het over heeft gelaten aan een stuntman. Hij oogt super fit en atletisch en in de man tegen man gevechten ziet het er zeer realistisch uit.

Craig weet in de rustige scene's ook zeer te overtuigen. De scene wanneer hij voor het eerst zijn dinnerjacket aan trekt en zichzelf voor de spiegel staat te bekijken is een instant-classieker.

Alleen in de casino scene's aan de pokertafel, wanneer hij zeer close-up in beeld komt, vind ik hem er toch niet echt uit zien, dan valt zijn niet al te kappe kop toch wel erg op met die platte neus en zeiloren.

Dan denk ik toch automatisch: wat wanneer Brosnan daar had gezeten......?!

Het einde waar ie voor het eerst zegt, My name is Bond, James Bond, was fantastisch en - noem me een overgevoelig watje- maar ik kreeg er tranen van in mijn ogen.

Dan de film zelf:
serieuzer en realistischer dan ooit, wellicht niet naar ieders smaak, maar ik heb toch wel genoten.

Hoewel men wel moet oppassen dat de actie niet te veel a la Die Hard of Bourne wordt neergezet en in beeld gebracht, Bondfilms hebben juist altijd die aparte sfeer en die moet niet verloren gaan.

Verder vond ik het wat raar dat de Britse Geheime Dienst behalve M, alleen nog maar uit wat net afgestudeerde twintigers leek te bestaan, die nou niet echt realistisch en overtuigend over kwamen. Wat dat betreft moeten in de volgende film echt Q en Moneypenny terug keren om iets vertrouwds terug te zien.

De film is niet foutloos, er zitten nog al wat losse stukjes in die niet beantwoord zijn:
wat is er gebeurt met de onvoerde vriend van Vesper?
wat is er gebeurd met Felix Leiter en waarom heeft ie niet meteen Le Chiffre opgepakt?
waarom pleegde Vesper eigenlijk zelfmoord en liet ze zich niet redden door Bond?
hoe zit het met Mathis en is hij onschuldig, of niet?
wie is die mr White?

Het is te hopen dat deze dingen inderdaad in het vervolg zullen worden beantwoord, want anders is het scenario toch met terugwerkende kracht niet heel erg best.

Hier van uitgaande geef ik hem vier sterren (kan nog verhoogd gaan worden), want zeker zeer goed te noemen, maar niet perfect, maar doet me nu toch al uitkijken naar de volgende.

Voor de muziek zie: musicmeter!

Deze voor mijn verjaardag gekregen.

Lekker oude jaren '70 Franse actie thriller met Belmondo op zijn bekende toer.
Sharif is aan hem gewaagd en gaat er feitelijk met de beste rol van door.
Rol van Dyan Cannon is er met de haren bij gesleept en stelt niet veel voor, maar -zoals gewoonlijk- is ze een plaatje om te zien.

Hoogtepunt is uiteraard de minutenlang durende autoachtervolging, waarbij -in tegenstelling tot meeste andere films- er geen gebruik gemaakt wordt van tussenshots van de hoofdrolspelers, maar louter gefocust wordt op de auto's.

Einde van film is vrij moralistisch (misdaad loont niet).

Een acht, ofwel vier sterren.

Aardig origineel uitgangspunt om mensen door donkere ondergrondse gangen te laten rennen. Film bevat behoorlijk wat sfeer en zeker het eerste gedeelte is redelijk boeiend.

Charismatische hoofdrolspeelster weet spanning er nog aardig in te houden, totdat je beseft dat je net zo goed een paar minuten weg kunt gaan, je mist niets, daar er van een verhaal geen enkele spraken is.

Rolletje van Pink is vrij klein, maar ze is zoals gewoonlijk erg lekker en leuk om naar te kijken.

Zgd monster sucks big time, evenals de finale.

Een mager zesje, ofwel 3 sterren.

Deze gistern maar weer eens opgezet.

Ontzettend vreemde en daar door moeilijk te beoordelen film.

Hopper die als hitman op Foster wordt afgestuurd, omdat zij per ongeluk getuige was van een afrekening in het misdaadmileu.

Dat klinkt serieus en spannend,

maar wat je vervolgens krijgt is een wel erg raar uitgewerkte film, die feitelijk op b-niveau zit, maar door de twee hoofdrolspelers en een keur aan bekende koppen in bijrollen toch weer leuk, maar nergens ECHT goed wordt.

Ik vind hem als maffe comedy geslaagd, omdat vooral Hopper zelf mij regelmatig op de lachspieren werkt, maar ik heb geen idee of dit eigenlijk wel de bedoeling is, maar als serieuze thriller is het allemaal te onrealistisch en middelmatig. Het einde is vrij abrupt en wat te gemakkelijk.

Hopper heeft een heel blik aan kennissen en vrienden geopend om in zijn film te komen opdraven:

Charlie Sheen, Vincent Price, Dean Stockwell, Joe Pesci, John Turturro, Fred Ward en zelfs Bob Dylan is heel even te bewonderen.

Hopper vond het door de filmstudio uitgebrachte eindresultaat zo slecht, dat hij zijn naam als regisseur van de credits wilde hebben, om vervolgens een eigen versie van 20 minuten langer te monteren.

Een zes, ofwel drie sterren.

Ontzettend tegenvallende film!

Destijds niet kunnen zien vanwege een zeer jaloerse vriendin, dus toen stiekem aangeschaft op dvd, maar wat een teleurstelling:

slecht verhaal, slechte spanningsopbouw en weinig goede actie en spektakel.

Waarom zou je dan deze film nog willen gaan zien?

Niet om de diepgang en onderliggende lagen in ieder geval!

Had zo veel meer in gezeten!

Berry is wel goed gecast en ziet er bijzonder lekker uit, maar echt overtuigen kan ze niet en film is gewoon niet goed genoeg!

Eind duel met Stone is eerder genant, dan spannend of spectaculair!

2 sterren!

Deze zojuist op België zitten kijken.

Mooie film met goed spel van Binoche en Garcia als haar psychologe. Ook wel herkenbare situaties wanneer je na je vijftigste weer single bent en via het internet opzoek bent naar een nieuwe relatie en er ontzettend veel fake profielen blijken te zijn.

De film blijft boeiend en lijkt een mooi afgerond geheel om daarna dan toch nog een half uur langer door te gaan, wat feitelijk overbodig is, al hoewel ook dat nog intrigeert en met een heuse plottwist (zelfs twee keer!) te voorschijn komt.

Geen klassieker, laat staan meesterwerk en na één keer gezien te hebben is bij mij niet het verlangen 'm spoedig nog eens te willen gaan bekijken, laat staan aan te schaffen.

Aardig zolang het duurt.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze vanavond bekeken, zat in mijn Belmondo dvd box.

Een van de weinige films met Belmondo, die ik nog nooit had gezien.

De film is -hoewel zwart/wit- zeer kleurrijk en mooi geschoten, waarbij goed gebruik wordt gemaakt van het brede bioscoopbeeld en het mooie, onherbergzame landschap.

Het verhaal is voortdurend onvoorspelbaar en behoorlijk origineel, hoewel een vergelijking met Le salaire de la peur in de verte wel voor de hand ligt.

Hoewel Belmondo als eerste vermeld wordt, is feitelijk Ventura de werkelijke hoofdrolspeler en ook veel vaker in beeld.

Beiden hebben er duidelijk zin in en of schoon de film een vrij trage verteltrend kent, blijft hij boeiend tot het hilarische eind.

Gewoon een goede, leuke avonturenfilm anex roadmovie.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze laatst op blu ray aangeschaft en bekeken.

Dit is voor mij een typische Melville:
film en karakters komen afstandelijk over, waardoor je als kijker weinig sympathie en medeleven voor ze kan opbrengen. Je wordt als het ware in de rol van observator gedrongen ipv dat je echt mee in het verhaal wordt getrokken.

Er is echter 1 uitzondering:
Montands karakter, een oude afgedankte en aan de drank geraakte oud politieman. Wanneer we hem voor het eerst aantreffen ligt hij op bed en heeft last van een delirium (tremens). Juist omdat hij in tegenstelling tot de andere personen vol zwakheden en onvolkomenheden zit, weet hij de sympathie van de kijker te winnen. Hij is ook de enige, die een daadwerkelijke en zichtbare karakterontwikkeling ondergaat. Dit wordt zichtbaar in een voor hem belangrijke sleutelscène, tijdens de inbraak (waarbij uiteraard op zijn Rififis minutenlang geen woord wordt gesproken):

we zien hoe hij uiterst zorgvuldig zijn geweer op een statief plaatst en dit laat controleren door zijn twee partners in crime, om dan vervolgens zich te bedenken en tot verbijstering van de kijker en de andere twee het geweer van het statief te pakken, met flair uit de losse pols vliegensvlug het geweer te richten en op het doel te schieten.... uiteraard raakt hij feilloos zijn doel.

Vanaf dat moment heeft hij zichzelf hervonden en is hij terug de oude zelf, vol lef en zelfvertrouwen en weet je dat hij de drank niet meer nodig heeft. Ook weigert hij van Delon zijn aandeel in de buit, omdat voor hem zichzelf terug te vinden genoeg beloning en voldoening geeft en hoewel hij feitelijk het zelfde lot ondergaat als de andere twee, is hij de enige die op het eind voldaan en gelukkig is.

Geweldig! Montand geeft de film voor mij een enorme meerwaarde.

Ook mag de verassende en goede rol van Bourvil niet onvermeld blijven. Hiermee kwam een heel lang gekoesterde wens van hem uit, om nog eens een serieuze rol van politie-inspecteur te mogen spelen.

Een dikke zeven, nou vooruit: een acht, ofwel vier sterren.

Leuke film maar ken hem alleen uit mijn tienertijd van de Belg-Frans en heb hem dus nooit met ondertitels gezien.

Mijn Frans is niet bestaand, dus echt alles goed volgen kon ik niet.

Toch genieten met meester brein en kraker David Niven (in het Engels) en het slimiele schurken duo Belmondo-Bourvil.

Leuke muziek ook met dat nummer The Brain, wat ook in de film telkens terug kwam.

Zal vast niet zo goed meer nu ogen, maar uit jeugdsentiment: 4 sterren!

Ooit in de jaren '80 op de Duitse TV proberen te kijken.

Tja, als tiener was alles wat maar een link had met James Bond magisch en Carole Bouquet was nou eenmaal de Bondgirl uit For your eyes only!

Begreep er geen hout van en kwam pas op de helft van het verhaal er achter dat de twee actrices een en dezelfde persoon moesten voorstellen (hoezo verwarrend??).

Absurd idee, saai en totaal niet boeiend.

2 sterren.

Echt een klasse film zoals ze niet meer gemaakt worden, met twee sympathieke steracteurs in de hoofdrol.

Grant ziet er wel stukken ouder uit als in zijn andere klassiekers (hij maakte zich destijds dan ook zorgen of het publiek het wel zou pikken dat hij met Heburn een filmpaar zou vormen), maar is zo als gewoonlijk weer goed opdreef en Audrey is een genot om naar te kijken.

De muziek van Manchini is om van te watertanden en geeft de film extra spanning en wanneer je het deuntje eenmaal gehoord hebt is het nog nauwelijks uit je hoofd te krijgen (ik heb het er in iedergeval al een jaar of 25 niet meer uitgekregen!)!

4,5 ster!

Deze Spencer film altijd vermeden, omdat ik niet de indruk kreeg dat er veel knokwerk in zat, de enige reden dat ik deze films toch keek. Een jaar of vijf geleden de Nederlandse dvd voor slechts 2 euro bij de Blokker gekocht (en voor dat zelfde bedrag ook weer snel verkocht), maar vooral de matige, tenenkrommende Engelse audio vond ik de film zo verpesten, dat ik 'm met moeite uit had gekeken.

Nu jaren later de film op een Duitse blu ray aangeschaft en 'm bekeken in het Italiaans met verassend genoeg (want deze mogelijkheid staat nergens vermeld) Duitse subs en dat is toch wel een duidelijke verbetering en kijkt fijner weg.

Nog steeds geen topper en weinig actie en geknok, maar wel een aardige en vrolijke film, waarbij we Spencer zien als leider van een groepje oplichters, die -via een vooropgezet plan- een misdadiger een poot uitdraaien en 'm tevens oplaten draaien voor het stelen van schilderij van hoge politiefunctionaris.

Uiteindelijk draait het uit op één grote knokpartij (incl. clowns en acrobaten) tijdens finale, waar helaas Spencer zelf maar mondjesmaat aan deel neemt. Wel zien we hem in deze film op een podium dansen met groepje danseressen en samen met groepje mede oplichters een liedje zingen, maar of je daar nou als kijker op zit te wachten...?

De grote schurk wordt gespeeld door James Coco, die zich door de film heen schmiert en Lom is de pief van politie in een wat ondankbaar rolletje. Verder zien we nog de Britse bijrol- en karakteracteur Lacey (vooral bekend als nazi in Raiders of the Lost Ark) als één van Spencers metgezellen.

Redelijk leuke misdaad comedy, maar niet bepaald hoogte punt uit Spencers carrière.

Een mager zesje, ofwel drie sterren.

Deze van de week ook maar eens gekeken.

Visueel prachtig gemaakt, maar net als veel van Burtons andere grote producties (Planet of the apes, Batman) vind ik het ook allemaal wat leeg en oppervlakkig. Zijn kleinere films als Ed Wood vind ik dan toch stukken leuker en interessanter.

Depp zet een goede Wonka neer, die me qua excentriciteit wel wat aan de heer Jackson deed denken (geen idee of dat nu aan mij lag, of dat hij stieken door Wacko geinsprireerd werd).

Toch gaat mijn voorkeur meer uit naar de oudere film en vond ik Gene Wilder (normaal een acteur die me totaal niet ligt) op zijn eigen typische manier stukken leuker en idd warmer (dat laatste ontbrak totaal bij Depp).

Ook zat er behoorlijk weinig vaart in de film, zeker het eerste gedeelte leek een eeuwigheid te duren.

Nog vermeldens waard is de korte, maar geinige rol van Christopher Lee. Klasse acteur!

Eind conclusie:

redelijk vermakelijke boekverfilming, maar minder dan het origineel en dus feitelijk overbodig.

Ik geef hem een zes, ofwel 3 sterren.

Deze film vanmiddag in Antwerpen gaan zien.

Keek hier al weken naar uit en dan viel het toch wat tegen:
niet echt slecht, maar ook nergens geweldig.

Het plot is erg doorsnee: wéér een verrader uit de eigen organisatie en een uitvinding, die niet in verkeerde handen mag vallen, dat kennen we nu onderhand wel!

De actiescene's kunnen er mee door, maar echt memorabel was het nergens.
Het kwam mij allemaal wat nep over, te veel leunend op montage en snelle cameraovergangen, dan dat de actrices echt zelf er veel van konden.

En daar ligt meteen het grootste probleem bij deze film:
de drie hoofdrolspeelsters ogen meer als jonge meiden, die net van school zijn, in plaats van echte ervaren spionnen, met een hoop bagage en fighting skills.

Je kunt van alles zeggen over de inmiddels oubollige TV serie, of de compleet kapot gemonteerde vorige films, maar de drie hoofdrolspeelsters waren wel geloofwaardig en dat vond ik ze in deze nieuwe film niet echt.

De vaak verguisde Stewart is verrassend nog het beste op dreef en dat korte, geblondeerde kapsel laat haar er erg stoer uitzien. Balinska is ok, maar voldoet niet genoeg in de vechtscene's.

Eigenlijk had ik ook liever gehad dat Banks zelf één van de nieuwe Angels was geweest, een beetje de leading one, zoals vroeger Jaclyn Smith dat was (let op haar geinige cameo tijdens de aftiteling) en dan samen met Stewart en Balinska was het al stukken beter geweest.
Nu met groentje Scott er bij, die er echt uit ziet alsof ze zo uit de schoolbanken is geplukt, maakt het er niet beter op, zeker haar "gevechtscène", met één van de bad guys, was meer iets voor in Bassie en Adriaan.

Verder is één van de tegenstanders een wat sinistere killer, wiens rol niet echt uit de verf komt, maar duidelijk af is gekeken van de rol van Crispin Glover in de vorige twee films.

Finale stelt ook ietwat teleur, zonder een echt fantastische actiescène, of geweldige stunt.

Conclusie: best vermakelijk en onschuldig popcornvermaak, maar verwacht er gewoon niet te veel van.

Een mager zesje, ofwel drie sterren.

Ietwat oubollige Franse zedencomedy, met slechts bijrol van Belmondo, hoewel bij mijn Duitse dvd zijn naam en gezicht groot bovenaan op hoes stonden afgebeeld, alsof hij de hoofdrol vertolkt. Vergeet het: na ca. een half uur wordt hij er uit geschreven, om nog heel even een seconde of tien terug te keren.

Film bestaat eerst uit een aantal verhalen die vriend Rich aan zijn kameraard verteld, om die van zijn trouwplannen af te laten zien, waarna deze zijn raad op volgt en er vandoor gaat op cruise naar Griekenland.

Het is allemaal wat vluchtig en sommige scenes zitten op klucht niveau, die niet zouden misstaan bij "Het theater van de lach". Ik verwachtte dan ook ieder moment John Lanting te zien verschijnen.

Voor de rest een erg drukke film, vooral door aanwezigheid van Claude Rich, die zelfs ooit De Funes onder de tafel wist te lullen (in "Oscar"). Verder best amusant, niet bepaald een must-see, laat staan een must-have.

Geen idee hoe de film afloopt, want tijdens laatste kwartier kreeg de dvd afspeel moeilijkheden, omgeruild voor een ander exemplaar, maar ook daar bevroor het beeld tijdens de laatste minuten.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Deze vorige week op het MGM Movie channel gezien.

Was 1 van de weinige Bronsonfilms, die ik nog nooit gezien had.

Wat als eerste opvalt is dat hoofdrolspeler Bronson in de titelrol er zelf maar relatief weinig in voor komt.

Het gaat voornamelijk om de achtervolgers en hun onderlinge verhoudingen en twisten.

De film bevat mooie locaties in de woestijn en bergen, maar verder zijn de karakters vrij stereotype, er zit er weinig vaart en spanning in en daar door maakt de film zijn aanvankelijk zelf gecreeerde verwachtingen niet geheel waar.

Bronson is goed gecast, maar heeft verder weinig te doen.

De film is niet bijzonder genoeg om echt op te vallen en bij te blijven.

Een mager zesje, ofwel drie sterren.