Opinions

Deze laatst aangeschaft en na lange tijd weer eens bekeken.

Matig vervolg op het uitstekend origineel.

Alles wat de vorige film had -een episch gevoel, prachtige beelden, goede effecten, goede actie- mis je in dit tweede deel.

Het hele gevoel, de sfeer is stukken minder, het doet allemaal ook veel goedkoper aan.

Zeker bij de effecten, die vaak tegen gekunsteld en amateuristisch aan zitten.

Zo zijn de gevechten met een aantal monsters belachelijk:

het eerste monster in de film is duidelijk gewoon een vent met een rubberen masker op en het eind monster is ook een totale deceptie.

Nou schijnt men voor het eind een veel imposantere finale in gedachte te hebben gehad, maar wegens te hoge kosten werd dit drastisch ingeperkt.

Schwarzenegger en Mako zijn weer ok, maar het zijn Grace Jones in een fantastisch debut en Sarah Douglas als de gemene, machtsbeluste koningin, die het meeste indruk maken, helaas is haar eindscene dan weer teleurstellend te noemen.

Een mager zeventje, ofwel 3,5 ster.

Waardeloos prul en niet leuke comedy.

Hoofdkarakter is irritant, onsympathiek en wordt overdreven gespeeld. Feitelijk kon je dit al gedeeltelijk opmaken uit de beelden bij de begintitels.

Goed, Hewit is lekker om naar te kijken, maar dat is dan ook het ENIGE possitieve aan de hele film en uiteraard niet genoeg om 'm te redden.

De hele film is al erg vervelend, maar het ongeloofelijke cliche einde is weer zooo makkelijk gekozen, dat het geheel er alleen maar NOG slechter van wordt.

Wellicht leuk voor meiden tot vijftien jaar, maar verder een flinke zeeperd en niet het bekijken waard.

Meer dan 1 ster kan ik hier niet voor geven en dat is waarschijnlijk nog te veel.

Hoewel idee & script interessant, is dit toch een matig vierde deel van de apenplaneetfilms.

Hier had veel en veel meer ingezeten, wanneer niet het budget zo terug geschroeft was.

Vind de film vrij langdradig en in alle opzichten meer een b-film (maar het kan nog erger, zie: vijfde deel!).

Feitelijk zou je kunnen zeggen dat de nieuwe film, The Rise of the planet of the Apes, een remake is van deze film, heeft immers het zelfde uitgangspunt en idee.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster en dat is zeer ruim beoordeeld.

Deze pas weer eens bekeken.

Tja, stripverfilmingen kunnen goed of slecht uit pakken.

Gebaseerd op de cultcomic Hellblazer, waarbij de held gemodelleerd was naar David Bowie en zich afspelend in Engeland (ik geloof London), daar is in de film niks van overgebleven.

Toch speelt Reese zijn rol goed en is ie makkelijk te accepteren als de hoofdfiguur. Ook de vormgeving, SFX en de hele aankleding van de film is goed. Het verhaal is op zijn minst intrigerend te noemen en ook de meeste bijrolspelers zijn goed.

Toch heb ik na het kijken niet het gevoel dat er alles uit is gehaald en stelt het einde ook een beetje teleur. Eigenlijk loopt het met een sisser af. Was het einde der tijden niet bijna na bij? Beetje makkelijk slot.

De deur staat natuurlijk wagenwijd open voor een mogelijk vervolg, maar of het daar nog van komt...?

Leuk vervolg op het origineel, maar op sommige momenten vind ik het toch wat langdradig en vermoeiend worden.

Finale is weer leuk en inderdaad kaartscene is haast briljant te noemen, dus toch ook maar drie sterren!

Denk het niet! Wat ik er van begrepen heb is dat hij maar bar weinig zelf echt aan de film heeft gedaan en dat medewerkers hem af hebben gemaakt. Zeker wat eindmontage betreft.

Wanneer je deze vergelijkt met bv The Wild Bunch en The Getaway, vind ik dat een wereld van verschil in qualiteit!

Ik zag deze film voor het eerst in mijn tienertijd op de Belgische TV op een vrijdagavond (daar kwam nog al eens een goede film op, itt de Nederlandse TV) en vond hem toen al niet veel aan. Inderdaad Smokey and the Bandit niveau, net zo ongeloofwaardig, maar dan stukken saaier.

1,5 ster

Leuke Clint film, hoewel soms er wel wat meer vaart in had gemogen en de film ziet er ook niet echt uit dat ie veel geld gekost heeft.

Dit is niet zo zeer een voorloper van de Dirty Harryfilms maar de voorloper van de serie McCloud met Dennis Weaver (oa Duel van Spielberg). Tenminste, zo heb ik het altijd begrepen en ooit ergens gelezen.

Geen superfilm, maar zeker niet slecht!

Hele bijzondere film die het moet hebben van de goede acteurs, decors, setting en prachtige opvallende muziek

Feitelijk zit er weinig verhaal in (de rijke snodaard Gambon die zijn tafelgenoten in zijn eigen restaurant zit te beledigen en zijn vrouw Mirren die met andere restaurantgast een verhouding begint) met veel herhalingen, maar is het toch zeer boeiend en onvoorspelbaar, zeker het einde.

Ik denk dat dit ook de meest toegankelijke film is van Greenaway.

4 sterren!

Deze vanmiddag eindelijk maar eens van de stapel nog te bekijken films gepakt, uit het seal gehaald en bekeken.

Viel een klein beetje tegen:

Hossein heeft wel charisma, maar niet echt het juiste om als held een film te dragen. Hij is meer weg gelegd om de bad guy te spelen. Verder zette hij zijn filmkarakter ook vrij afstandelijk neer en was het moeilijk als kijker om echt met deze hoofdpersoon enige connectie, laat staan gevoel, te krijgen.

De film zelf heeft weinig vaart, met zeer veel stille scènes en daarbij vertonende close-ups, maar veel meerwaarde hadden die niet en leken er alleen maar in te zitten, omdat dat nu eenmaal bij het genre hoort, zo lijkt regisseur Hossein gedacht te hebben. Kortom: het schoot maar niet op!

De aardige score weet dan nog wel de film enige meerwaarde te geven, want van verhaal of echt veel bijzondere actie, moet deze film het eigenlijk ook niet hebben.

Erg vreemd ook dat zowel begin als einde in het zwart/wit waren. Why?

Verder vond ik ook absoluut de scene met het konijn niet kunnen, dat was erg wreed om te zien en had absoluut verder geen enkel doel voor rest van film. Bah! Slechte keuze Mr. Hossein!

Voor sfeer en de prachtige Mercier toch nog een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Ongelooflijk dat ik deze nog nooit had beoordeeld.

Dit is toch wel mijn favoriete De Funes film!

Het samenspel (of beter gezegd: het vooral proberen te vermijden hiervan) tussen hem en Bourvil is grandioos.

Regisseur Oury laat na drie niet al te succesvolle pogingen om meer serieuzere films te maken, met deze vierde film zien, dat zijn hart ligt bij comedy, dit feitelijk op aanraden van kameraad De Funes.

Oury zet met deze film ook een flinke stap qua ontwikkeling van de Franse comedy. Hiervoor werden deze eigenlijk altijd lo budget en in zo weinig mogelijk weken gedraaid.

Oury wilde echter perse in kleur draaien en voor een groot gedeelte echt op locatie in Italië. Het budget werd met maar liefst 50% overschreden en de draaitijd van 10 weken (wat al veel meer was dan gewoonlijk) werd uiteindelijk maar liefst 21 weken.

Dit is echter wel merkbaar, want de film ziet er beslist fantastisch uit en lijkt wel op één grote lange prentenbriefkaart.

De rollen zijn zeer goed gecast, maar het zijn uiteraard De Funes en Bourvil die de absolute show stelen. De wisselwerking tussen de kleine, smiechtige driftkikker en de trage, schlemielige sul is dan ook grandioos en kent eigenlijk geen gelijke.

Bourvil was al een hele grote in Frankrijk toen men met het filmen begon, maar De Funes was eigenlijk niet meer dan een bijrol speler, echter tijdens de opname bleek de eerste Saint Tropez film een gigantisch succes en werd hij in één klap een ster. In rap tempo werden er speciaal voor hem een aantal extra scènes aan de film toegevoegd zodat zijn rol groter werd.

Bourvil en De Funes konden het zeer goed met elkaar vinden en het is dan ook jammer dat ze nog maar één andere film samen hebben gemaakt.

Alles klopt aan deze film en is voor mij één van de leukste films uit de jaren '60, die het van daag de dag nog steeds goed doet. Ideale familie film!

Ik heb net de Franse blu ray zitten kijken (met Duitse ondertiteling), volledig gerestaureerd en opgepoetst ziet het er allemaal fantastisch uit! Aanrader!

Deze laatst ontvangen en bekeken.

Erg leuke, amusante Spaghetti western, met de immer aanstekelijke en druk gebarende Milian in de hoofdrol.

Feitelijk (of beter gezegd: kennelijk?) een vervolg op de veel betere The Big Gundown (aka La resa dei conti), maar wanneer ik dat niet van te voren had geweten, was dit mij waarschijnlijk totaal niet opgevallen. Vooral ook door het ontbreken hier van Lee van Cleef in hoofdrol.

Film is ook een stuk anders van aard, omdat dit t.o.v. die eerst film, een zgn. Zappata western is, ofwel zich afspelend tijdens Mexicaanse revolutie.

Niet dat dit onderwerp verder erg serieus wordt behandeld, of uitgediept, want is niet veel meer dan op achtergrond aanwezig. Het gaat toch, zoals zovele Spaghetti westerns, vooral om het vinden van een goudschat.

Milian steelt uiteraard van iedereen de show, maar Van Cleef wordt wel enigszins gemist, daar O'Brien nu -in gelijksoortige rol maar met half zoveel charisma- stukken minder overtuigd en meer tweede viool speelt en daardoor veel minder tegengas kan geven aan Milian.

Ireland -overal groot op posters en begintitels vermeld- heeft slechts bijrol met 1 enkele scene, maar weet daarin wel een sterke prestatie neer te zetten.

Leuke avonturenfilm vol actie en shootouts, maar niet echt een klassieker als zijn voorganger.

Een zeven, ofwel, 3,5 ster.

Deze laatst ook eens bekeken.

Kende hem vroeger als "De duivel hale je!".

Film uit de begin tijd van Spencer/Hill, maar hun potentie wordt nog niet ten volle gebruikt, daar ze -hoewel al wel de nodige scene's samen delend- hier nog niet als duo optreden.

Verhaaltje zelf is dertien in een dozijn, van dit soort avonturenfilms werden er in Italie tientallen (zo niet honderden) per jaar aan de lopende band geproduceerd en dit is niet direct 1 van de besten. Veel gemauw en weinig boeiends, of enerverend actiespectakel.

Alleen voor de fans die echt alles van dit tweetal gezien willen hebben!

Een vier, ofwel twee sterren.

Deze gistern aangeschaft en meteen 's avonds bekeken.

Zag hem voor het eerst ergens in de jaren '70 op een zaterdagmiddag op de Belgische TV.

Blijft leuk (hoewel je als volwassenen ook wel de fouten en plotgaten ziet), met een onweerstaanbare Kay in, denk ik toch wel, zijn allerleukste film.

Rathbone is weer de inktzwarte schurk (doet feitelijk zijn rol van ca 25 jaar eerder uit Robin Hood over) en dit levert een hilarisch zwaardvechtduel op.

En hoe zat het nu ook al weer? In welke beker zat het gif.... eh.... The vessel with the pestle... eh ... oeps!!

Deze een tijdje geleden op TV bekeken.

Craig moet hier -geholpen door Ford- de kar trekken, maar blijkt buiten de Bond reeks niet echt een mega publiekstrekker te zijn.

Op zich is het best leuk bedacht om twee verschillende filmgenres met elkaar te mixen, de uitwerking laat echter te wensen over. Het wordt allemaal te veel doorsnee gebracht en zeker in het begin vinden veel scene's met de aliens in de nacht plaats, zodat je geregeld als kijker amper weet wat er gebeurd (lees: dan hoeven we niet zo ons best te doen met de SFX!).

Af en toe best geinig en vermakelijk, maar als geheel toch ondermaats. Het boeit te weinig, Craig is als hoofdrolspeler te serieus, met te weinig zelfspot en de finale is ook weer veel te makkelijk.

Een zesje, ofwel drie sterren.

Deze een week of wat geleden opgenomen en vanavond bekeken.

Film probeert met idiote editing hip over te komen, maar is vooral compleet gestoord en zit geregeld tegen irritant aan.

Echter wie dit allemaal niet te serieus neemt en het als comedy bekijkt zal toch nog aardig wat te genieten overhouden.

Ik heb een aantal keer vol verbazing en ietswat plaatsvervangende schaamte zitten kijken, omdat sommige momenten te slecht voor woorden waren, maar dat was dan ook wel weer (onbedoeld?) grappig.

Statham doet het wel goed in een rol die hij al zo vaak speelde, de rest van de acteurs is nog al aan het overacteren/smieren.

Muziek was een aantal keren vrij irritant, zeker in combinatie met de drukke beelden, maar meestal wel functioneel.

Einde was eigenlijk wel weer een teleurstelling, je verwacht toch na al die adrenaline wel een iets grotere, spectaculaire finale.

Geen goede film, maar voor een keer wel amusant.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze gisteren bekeken.

Aardige, op TV niveau zittende thriller met een aantal leuke plottwists, waarvan ik de allerlaatste niet aan zag komen.

Verder niets speciaals, maar kijkt lekker weg.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze pas geleden als Kerstcadeautje gekregen en bekeken.

Het was jaren geleden dat ik deze zag en het was eigenlijk nog net zo leuk als dat ik het mij herinnerde.
Lancaster heeft er duidelijk zin in en neemt zijn rol en de film niet al te serieus, maar zijn enthousiasme is besmettelijk en je zit al snel met een "big smile" de film te volgen.

Hij en Cravat, zijn vroegere collega, waarmee hij een acrobaten duo vormde, zijn werkelijk fantastisch op dreef in de verschillende actiescene's, in een film vol bravoure en schelmstreken.

Let ook op optreden van een nog jonge Christopher Lee in vroegere rol.

Het enige dat ik mij nog echt kon herinneren was de scene, waarbij de hoofrolspelers in een luchtbel onder een omgekeerde sloep op de bodem van de zee richting de kust lopen en die was nog altijd even hilarisch.

Een dikke acht, ofwel vier sterren en anders mag ik gekielhaald worden.

Deze gisteren na lange tijd weer eens gezien, omdat ik de dvd tegenkwam voor slechts 6 euro.

Zeer goede oorlogsfilm, of beter gezegd anti-oorlogsfilm, nu eens verteld vanuit het perspectief van Duitse soldaten die aan het Oost-front tegen de Russen vechten en al lang -op het karakter gespeeld door Schell na- hun geloof in een overwinnig en in hun Furher verloren zijn.

De film laat een rauw en tamelijk realistisch beeld zien: hard en vol ellende. Oorlog is nu eenmaal niet leuk, maar verschrikkelijk en zeker niet zoals in films als Kelly's Heroes en Where eagles dare.

Coburn zet 1 van zijn beste rollen neer en krijgt hier bij goede steun van Mason en Schell. Warrens rol vond ik vrij vlak en eigenlijk overbodig, want zijn aanwezigheid voegt niks wezenlijks aan verhaal toe.

Nog even dit: volgens mij heb ik nog nooit in een film zoveel explosies gezien als in deze. Ongeloofelijk.

Boeiend en intrigerend.

Een acht, ofwel 4,5 ster.

Gisteren hem ook zitten tapen en kijken op de Belg.

Tja, als docu best aardig gedaan. Geen interviews, alleen beelden, die het verhaal moeten vertellen en die hier en daar van commentaar voorzien worden door de heren zelf.

De docu kijkt lekker weg en er zit aardig wat vaart in, maar... en dat is een hele grote maar ...praktisch alle beelden zijn afkomstig van andere docu's, waardoor er weinig nieuws wordt getoond. Of beter gezegd: zeker 95 % is gewoon niet nieuw.

Zo gebruiken ze vooral beelden van Charlie is my darling, Rock 'n' roll circus, Stones in the Park, Gimme Shelter, Ladies and Gentlemen, Cocksucker Blues, Fort Worth '78 en Let's spend the night together ('81 tour) en tijdens de aftiteling stukje Shine a Light film.

Waarom naar deze documentaire kijken wanneer je al die andere eerder uitgebrachten al lang hebt gezien en zelf in de kast hebt staan? Beetje goedkoop om zo een "nieuwe" documentaire uit te brengen.

Verder lijkt het mij ook vrij lastig wanneer je geen diehard fan bent om altijd door te hebben wie nu weer commentaar bij de beelden geeft, daar je alleen commentaar van de Stones hoort bij de beelden, maar ze nooit zelf ziet praten.

Ook blijft het wat vreemd dat de documentaire stopt met beelden van de '81 tour. Jaggers commentaar hier op was dat er geen tijd meer was om nog de rest ook qua research te behandelen, dat zou volgens hem nog eens negen maanden geduurd hebben.

Gezien de weinige moeite die er voor het gebruikte materiaal lijkt te zijn gedaan, lijkt me dat nu toch niet zo veel tijd in beslag te hoeven nemen.

Aardig, erg leuk om naar te kijken, maar niet buitengewoon.

Een achtje, ofwel vier sterren.

Deze van de week bekeken.

Was lang geleden dat ik deze nog eens zag.

Aardige, maar nergens bijzondere, typisch jaren '70 Britse avonturenfilm. Moore zet zijn personnage op zijn bekende nonchalante manier neer en Claudia Lange is werkelijk een lust voor het oog, ze deed me een beetje denken aan een nog jonge Sophia Loren.

Film kabbelt in een rustig tempo voort en wordt nergens ECHT razend spannend.

Aardig, maar geen must-see!

Een goede zes, drie sterren.

Deze een tijd geleden op 4K aangeschaft en bekeken.

Opvallend leuke en amusante verfilming met een goed opdreef zijnde Stone, die zich zelf van haar beste en meest charmante kant laat zien.

Film komt wat moeizaam op gang, waarbij de in het begin veel te lange en overbodige voice-over, dit nog meer weet te versterken. Voor het medium film geldt nog altijd: je moet zo weinig mogelijk vertellen en zoveel mogelijk visueel in beeld brengen. Na een minuut of twintig stopt dit gelukkig en wordt de film steeds sterker en leuker.

Bijrollen worden ook allemaal goed ingevuld, visueel ziet het er over het algemeen ook fantastisch uit, de muziek is leuk en werkt goed bij de beelden, maar....

wanneer ik een film over één van de meest iconische Disney schurken ga zien, verwacht ik ook dat ik een verhaal krijg te zien over een sterke, kwaadaardige persoonlijkheid, of op zijn minst hoe ze zo is geworden, maar NIET over een aller aardigst meisje, wat haar best doet om wat van haar leven te maken en haar dromen uit te laten komen.

Dan kun je net zo goed de film anders noemen en het hoofdkarakter een andere naam toe bedelen, want feitelijk komt deze hoofdpersoon totaal niet overeen met de gelijknamige iconische Disney schurk.

Eigenlijk lijkt de rol van Thompson nog meer op Cruella, dan het Cruella karakter zelf, gespeeld door Stone, dat is toch wel vreemd en niet helemaal zoals het zou moeten, lijkt mij.

Waarom gebeurt dit? Durft Disney het niet aan om een film uit te brengen over een niet al te sympathieke hoofdpersoon, omdat ze bang zijn dat de kijker hier zich niet mee zal kunnen identificeren en/of dat dit wellicht dus ook commercieel gezien niet goed zal aanslaan? Daar lijkt het wel een beetje op.

Nu gebeurde dat eigenlijk ook al wel jaren geleden met de verfilming van "Maleficent", maar dat was nog wel te begrijpen, omdat het hier ging over het van een andere kant benaderen en invullen van een welbekend sprookje. Dat vind ik toch net een iets andere insteek.

Kortom: op zich een leuke film, alleen zonder de meer vileine kantjes, die je toch bij een karakter als Cruella zou kunnen moeten verwachten.

Een zeventje, ofwel 3,5 ster.

Dit was de laatste Spaghetti van de 25 op een schijfje gepropte films en de enige die ik nog moest zien.

Geinige, amusante avonturen western, waarbij alles draait om twee in een mijn verborgen zakken met goud en een viertal personen, die een verbond aan gaan om er naar op zoek te gaan.

Steffen (Antonio de Teffé) en zijn sidekick, een verrassende rol van Eduardo Fajardo, die meestal de schurkenrol voor zijn rekening neemt (Django, Il Mercenario), ontmoeten een Mexicaan, die de helft van een schatkaart op zijn rug heeft laten tatoeëren en gedrieën proberen ze te achterhalen waar het goud is verborgen en dan is er ook nog de, zoals zo vaak, uiterst onbetrouwbare Frank Wolff, die de rest tegen elkaar uit probeert te spelen, zodat er voor hem het meeste over zal blijven. Als kers op de taart sluit er tenslotte ook nog een bloedmooie vrouw zich bij hen aan.

Film is niet serieus te nemen en spannende scene's worden afgewisseld met vaak melige scene's, maar zit ook vol vaart en verveelt daarom geen moment.

Prachtige opnames op locatie in het immense berglandschap en een script wat, hoewel de bekende paden betredend, toch vaak weer een onverwachte wending maakt.

Sfeervolle muziek van Francesco De Masi.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze afgelopen zaterdag aangeschaft en 's avonds bekeken.

Na het vreselijk slechte vorige deel is dit voor mij een meevaller.

De ergste flauwiteiten zijn ditmaal weg gelaten en we krijgen weer een relatief spannende setting.

Natuurlijk hangt het van de clichés aan elkaar en zitten er hier en daar wat trage stukken in, maar toch is de film bij vlagen vermakelijk en heeft het zelfs een paar echte schikmomenten.

De dochter van Dourif is gecast voor de hoofdrol en dat pakt behoorlijk goed uit, de rest van de cast zit echter wel erg tegen b-niveau aan. Gelukkig is er dan nog Dourif zelf met zijn typische stemgeluid en lachje om Chucky werkelijk te laten schitteren. Echt kicken om dat lachje weer te horen. Vond wel dat hier en daar de pop vooral qua gezicht er veelte computerachtig uit zag. Zonde!

Een aardige traktatie voor de fans was verder helemaal op het eind zowel een cameo van Jennifer Tilly, als -na de aftiteling- die van een inmiddels volwassen Alex Vincent, die in de eerste twee films het jongetje speelde.

Niet geweldig, maar toch een aardige poging de reeks weer wat serieuzer te krijgen.

Een zes, ofwel drie sterren.

Deze net maar weer eens bekeken op het MGM Moviechannel.

Tja, ik herinnerde me hem als zeer slecht en helaas het was er niet beter op geworden.

Een hele boel scene's zijn onleuk, helpen het verhaal totaal niet verder en het lijkt er op dat Edwards & co gedacht hebben:

we stoppen er zoveel mogelijk bekende gezichten in uit vorige Pink Pantherfilms, dan lijkt het misschien nog ergens op..... niet dus!

Op zich is het idee nog wel geinig: om via een computer, die Dreyfus saboteerd, een politieman te zoeken, die het meest op Clousseau lijkt en die naar hem op zoek te laten gaan.

Helaas is de uitwerking catastrofaal en een pure uitmelkerij van de Pink Panther serie.

Roger Moores cameo is voor zijn fans, zoals ik, dan nog wel leuk, maar feitelijk net zo er met de haren bij gesleept als heel de film.

Misschien was het beter geweest wanneer ze de beste ideeen van deze en de vorige film hadden gebruikt voor Trail of the Pink Panther, dan was ons deze film bespaard gebleven.

Overslaan!

Een twee, ofwel 1 ster.

Deze een paar weken geleden gezien.

Tijdens het kijken kwam ik er langszaam maar zeker achter dat ik hem ooit al eens gezien had.

Film had echter zo weinig indruk gemaakt dat ik het glad vergeten was.

Dit zegt natuurlijk al genoeg.

Craven maakt hiermee 1 van zijn zwakste en meest lopende band films uit zijn carriere.

Matigheid troef bij deze zoveelste weerwolffilm.

Ricci is hier totaal niet op haar plaats, zij is sowieso veelste goed voor dit gebodene.

Een paar aardige schrikmomenten, de scene in de lift is eigenlijk de enige echt spannende, een plottwist en een redelijk spectaculaire finale kunnen de vele tekortkomingen niet geheel camoufleren, laat staan te niet doen.

Een zes, ofwel 3 sterren is zeer gul.

Tussen al het blockbuster geweld en het WKvoetbal (waarbij het moeilijk wakker blijven is) dit voor mij tot nu toe verborgen pareltje gezien.

Geinig, origineel werkje -feitelijk 1 grote mindfuck- wat mij voortdurend op het verkeerde been zette en er voor zorgde dat ik naar het eind toe net zo paranoide begon te worden als hoofdrolspeler, hoewel ik wel al toen had geraden wie nou Rooks waarschijnlijk zou zijn.

Hoofdrolspeler Northam is erg overtuigend en wederom is Lucy Lui de perfecte bijrolspeelster/aangeefster (oa ook in Lucky nr Sleven):

mooi, sexy, stoer en mysterieus.

Zeker een aanrader, voor iedereen die eens wat anders wil zien.

Niet perfect, maar komt een heel eind.

Een acht, ofwel vier sterren.