Performance (1970)

Prachtige debuutfilm van Roeg die mij hier meteen van zijn kunnen weet te overtuigen. Knap hoe de film in het begin nog zo duidelijk is, om dan in het 2e deel volledig om te wentelen in het surrealisme en de hallucinante sfeer van Turners huis. Het camerawerk is daar subliem en vooral het werk met de spiegels valt op in deze film. In bijvoorbeeld het eind is dat erg goed te zien als Chas ingerekend lijkt te zijn door zijn ex-partners. Dan zien we Chas in de auto met de weerspiegeling van het gezicht van Turner. Pure mindfuck Geweldig acteerwerk, briljante scenes, (Op het eind van de paddotrip als Turner zit te zingen met die lichtstaaf bijvoorbeeld) geweldige cinematografie, goede muziek en een sterk verhaal maken van deze film een klassieker. Volgende op de lijst is Walkabout en 4,5* voor Performance

Nicolas Roeg is één van de meest interessante Britse regisseurs. Zijn eerste film 'Performance' maakte hij samen met Donald Cammell en had naast James Fox Rolling Stones-zanger Mick Jagger en Nina Pallenberg, de toenmalige vriendin van Keith Richards in de hoofdrol. Naar verluidt repeteerden Jagger en Pallenberg de toch al tamelijk expliciete sex-scenes dusdanig grondig dat Richards bij de set de wacht ging houden. Het eindresultaat van 'Performance' was dermate schokkend dat filmmaatschappij Warner (die een soort Stones-versie van 'A Hard Days Night' had verwacht) het aanvankelijk niet uit wilde brengen. Naast het blote mensenvlees waren er ook nog het rauwe geweld, het excessieve drugsgebruik en de psychedelische beelden die behoorlijk grensverleggend waren. Jagger's eerste solohit 'Memo From Turner' komt uit deze film.

Een beroemde en beruchte film, de eerste film van regisseur Roeg, ook de eerste film van de enigmatische regisseur Donald Cammell. Berucht wellicht vooral door de verhalen over Jagger, Pallenberg en Richards, beroemd door wat je van Pallenberg en Jagger te zien krijgt - behalve dan dat dat met de normen van nu nauwelijks indruk meer maakt. Toch schept dat allemaal echt wel verwachtingen. Maar om er maar een heel kort verhaal van te maken, ik zie het er niet echt in. Ja, het is een buitenissig gedoetje, maar dat is ondertussen ver ingehaald door talloze andere films die in hetzelfde wereldje pretenderen te spelen. Wellicht deels van deze film afgekeken, maar dan nog. En Pallenberg? Ze is beslist niet lelijk of zo - hoewel, dat kapsel - maar ik zou er toch niet echt een blokje voor omlopen. De latere films van zowel Roeg en Cammell zijn echt van een heel ander niveau vind ik. En ja, wellicht kan je er al wel een vonk van zien. Maar meer dan dat is het voor mij niet.