Opinions

Goede realistische film.

Bruce Willis speeld erg goed in zijn eerste oorlogsfilm. Het verteld wat over het leven in Afrika. Goede oorlog's scenes en soms ook schokkende:Die scene in dat dorpje bv, waarbij onschuldige Nigerianen gemarteld worden en bij die vrouw waarbij de tepels zijn afgesneden.

Aanrader voor de Oorlogs/Bruce Willis-fans.

4,5*

Een van de leukste komedies die ik in jaren heb gezien!

Bij het begin kon ik al gelijk opmaken dat Mark Wahlberg iets over zijn jeugd wilde weggeven en het is ook overduidelijk dat hij op die leeftijd een teddybeer heeft gekregen, en wenste dat die ook daadwerkelijk tot leven zou komen. In real life zou dat niet gaan uiteraard en daarom zou Wahlberg als alternatief zich gecast hebben in de film Ted, als pseudoniem John, waar de wens wel daadwerkelijk uitkomt en zou hij ook wel eens met de gedachte rondgelopen hebben van hoe het nou zou zijn als zijn lievelingsbeer met hem opgroeide? Mark en Rogan besloten het zoete sprookjesgedeelte ook maar weg te laten...

Ted is vrijwel de coolste teddybeer ooit die op de bonnefooi, met de inmiddels 35 jarige John opgroeid en er het voorbeeld van heeft, en die voorbeeld is nou niet bepaald denderend, want John die zuipt en blowt maar wat door het leven en zit ook vol met lekkere vunzige humor, waar de twee zich behoorlijk in kunnen vinden. Dit ook tot nodige frustratie van John's vrouw Loridie hier ook erg leuk wordt neergezet door Mila Kunis, die inmiddels al een kantoorbaantje heeft en een stuk volwassenner is. Dit veroorzaakt ook een bijna zeer ingewikkelde driehoeksverhouding; Lori hamert er maar op los dat John een keer volwassen moet worden, John moet uiteindelijk kiezen tussen zijn vrouw en zijn lievelingsbeer, die hij inmiddels al veel langer kent dan zijn vrouw, en ondertussen gaat Ted ook steeds verder de wijde wereld in met misschien nog fatalere gevolgen, en komen we er achter dat Ted nog veel asocialer, oversekster, arroganter en losbandiger is dan zijn bezitter, en vooral zijn gladheid maakt het tot een nog ongeleidere projectiel. Hoe lang zouden ze dit nog volhouden?

Dat zal je zelf zien in deze heerlijke prent waarbij Ted je continu weer weet te verrassen, shockeren en krom laat liggen van het lachen. Ook hoe John op den duur op zijn klunzige manier de boel recht probeert te houden, en dan valt Ted ook nog in de smaak van een obsessieve vader en zoon die hem wel willen kopen...

En ik ging echt helemaal stuk bij die scene met die Chinese buurman. Man man man!

Ja, puberale humor kan altijd nog wel leuk zijn als het goed getimed en geplaatst is, en zelfs nog hartverwarmend, want uiteindelijk "leefde ze lang en gelukkig"

Zeer leuk en zeker niet voor serieuze en politiek correcte mensen besteed. Ik kijk al uit naar deel 2, waar helaas Mila niet in meedoet.

4,5*

Was wel een redelijk wegkijkertje met nog wel redelijke acteurs en een film die je enkel bekijkt voor de gevechten. Het was niet echt iets meer of minder maar de achtergronden en de futuristische decor's zagen er daarentegen weer wel goed uit, zeker voor een B-film. Voor de rest is dit gewoon een redelijk vermakelijk vechtfilmpje. De spellenreeks heb ik overgens nooit gespeeld.

3,0*

Had hem ook op tv gezien in september...

Maar ik vond hem een beetje tegenvallen, eentonige decors, een beetje langdradig en het einde was ook niet super. Er zaten wel pijnlijke gevechten in, erg bruut vond ik datWouterse op een beestachtige manier bij zijn tegenstander een stuk vlees uit zijn been beet ook leuk was dat Temmink iedereen aankon, totdat ie met die kale moest vechten
En die Arena, die konden ze beter een andere naam geven want dat lijkt een beetje op Amsterdam Arena.

Maargoed, De dvd overgens die is bijna overal te krijgen met verschillende prijzen, 2,50, 2,99, 4,99, 6,99, 9,99.
Ik heb hem nog niet maar ik koop hem nog wel eens. Eigenlijk allemaal wel goedkoper dan die peperdure videoband in de VPRO winkel.

2,5

Toch wel een heel bijzondere film van Haneke, dat zich afspeeld in een hele onvoorspelbare tijd. Het begint eerst in het gewone dagelijkse wereld als die familie waar het om draait gewoon zoals jaarlijks hun vakantiehuisje weer eens bezoeken. En die schijnt dus al bevolkt te zijn door vreemdelingen. Nadat de man van Anne word neergeschoten en de rest van de familie vlucht (Vrouw met twee kinderen, waaronder die lekkere Eva. ) Komen ze in een wereld terecht na een soort Catastrofe.

En ja, die wereld zelf vind ik echt heel bijzonder. Eerst lijkt alles heel normaal (familie komt gewoon in een auto aan) en daarna lijkt het wel alsof er iets is gebeurt met de wereld na die moord. Het lijkt net op de wereld na een kernoorlog terwijl dat het dan ook weer net niet is. Of gewoon een hele economische crisis waarbij de wereld ineens 100 jaar achterstand heeft. Heel bijzonder allemaal hoe Haneke dit in elkaar zet. En dan nog kom je der nog niet helemaal achter wat dit nou associeerd met de dood van Anne der man. De decors waren ook erg kaal en heel verlaten. Het is grotendeels landschap en naderhand ook dat stationnetje waar de film zich grotendeels afspeeld en waar ook 10tallen mensen wonen (en om welke reden eigenlijk?) Het enige levende hier in de film is dan gewoon die trein die voorbij rijd. Maar toch is het de hele film wel puzzelen.

Ook het acteerwerk vond ik erg goed van die drie overgebleven familieleden en de vele zigeuners bij dat station. Wat ook opmerkelijk is is dat er in de hele film geen spoor van muziek te bekennen is, zelfs bij de aftiteling niet. Principtieel is het gewoon de hele film muisstil en dat maakt het ook wat realistischer. Heel mooi gewoon.

2de film die ik van Haneke heb gezien na Cache. Allebij dus Franse films van hem. Het word nou ook maar eens tijd om zijn Oostenrijkse werk eens te checken (Funny Games, Benny's Video)

4,0*

Opnieuw weer een sterke thriller in de genre met natuurlijk ook weer zijn onvoorspelbare verhaal en einde. Dit keer over een jongen die zijn ouders heeft vermoord en gestalkt word door een mysterieus meisje. En toch, aan Poole's gedrag is zowat amper te zien dat het een moordenaar is en soms vergeet je zelfs dat hij zijn ouders etc op brute wijze heeft vermoord. En dat is nou ook net het leuke deraan in deze film. Poole word keurig neergezet door Jon Foster en dat meisje Lori, dat een Duitse voor moest stellen ook sterk neergezet door Sophie Traub (geen Duitse actrice btw) Ook Russel Crowe had een perfecte bijrol als de rechercheur die Poole in de gaten hield.

Wat er volgt is een mooi spannend verhaal over Poole, die zoals gezegt gestalkt word door Lori en uiteindelijk een verhouding beginnen met elkaar. En ondertussen vraag je je wel af hoe sympatiek Lori nou wel kan zijn om die moord van Poole op zijn ouders en op een meid te vergeven? Samen gaan ze ook op zoek naar een meid en ook dan is de hele rit door Poole een levend tijdbom omdat hij toch zo nu en dan snakt om een meisje te vermoorden als dat een kettingroker zonder sigaretten zit. De plaatjes en de sfeer in de film was btw ook erg mooi.

Het einde was ook heel bijzonder en sloeg ook recht voor zijn raap de spijker op de kop.

Verder zeer geslaagde thriller.

4,0*

Meeh, werkte voor mij niet.

Wel enkele leuke karakters. Die zwerver bijvoorbeeld en die broer en zus, waarbij je regelmatig zou denken dat het Japanners zijn die uit een Miike film zijn weggelopen. Alles afspelend op één plek. Maar de omschreven trips wilden maar niet voor mij werken omdat er imo weinig ritme in zat. Ja, veel seksueel misbruik, taboes (incest oa), en zelfs stijve lullen.

Heb deze film met Niethie gezien en misschien had ik ook wel een beetje een deja vu moment omdat we op dezelfde avond ook Waterpower en Flesh to the Void hadden gezien. Maar buiten dat... dit had allemaal wel wat meer uitgeweid kunnen worden. (meer locaties (pas aan het einde heb je dan toch een beetje dat switch moment) meer tempo in de karakters...)

Net niet.

2,5*

Een anime, dat is voor mij alweer aardig lang geleden. Misschien voelde ik me er op den duur wel al te oud voor en wist ik dat het glazuur me van mijn tanden wilde springen als je over de gemiddelde doelgroep nadenkt; mensen die net iets te veel emotie willen oproepen en zich ermee willen laten voeden. Soms is me dat ook té.

Bij het hoofdmenu dacht ik ook al, ondanks de vele goede recensies, heb ik hier eigenlijk wel zin in? Voornamelijk dat J-pop nummertje gaf me een beetje koudwatervrees.

Maar dat verandert op den duur heel snel en krijg ik hier toch wel iets professioneels voorgeschoteld dat niet alleen uitbundig mooi geanimeerd en geschetst is, maar ook nog een erg sterke uitgangspunt heeft. Daarover later meer.

Het verhaal vindt plaats in 2021 (grappig, om dat nog even voor het einde van dit jaar te mogen meemaken) en we volgen de stuntelige 16 jarige jongeman Hodaka. Ondanks zijn onzekere karakter lijkt hij toch wel de knoop doorgehakt te hebben om het saaie nietszeggende platteland achter zich te halen en daar van huis weg te lopen.
Hij zoekt zijn heil in Tokyo, de stad waar het in Japan allemaal zou moeten gebeuren, maar dat valt in het begin vies tegen. Hij wordt nergens aangenomen omdat hij nog geen 18 is, zwerft op straat en probeert op allerlei manieren geld bij elkaar te sprokkelen om te kunnen eten. Een kluizenaar en een meisje in een hamburgerrestaurant lijken zijn twee openingspunten te zijn. De kluizenaar neemt hem mee naar zijn appartement en biedt hem onderdak door voor hem te mogen werken voor een occulte tijdschrift. Tegelijkertijd maakt hij kennis met zijn jonge minnaar en lijkt dat lieve straatkatje dat eerst zo nu en dan opdook hem ook tot dat onderdak gevolgd te zijn. Met dat occulte tijdschrift lijkt hij goed uit te komen als hij weer dat ene meisje ontmoet, genaamd Hino.

Hino heeft namelijk een gave, ze kan de zon laten schijnen. Klinkt zoetsappig, maar toch heeft dit effect. Het is zomer en het lijkt maar niet te willen stoppen met regenen. De records zijn verbroken (grappig dat de film zich dan ook in 2021 afspeelt, terugdenkend aan de afgelopen zomer). De mensen lijken er gek van te worden, maar Hino verkoopt zichzelf op internet om op afspraak een zonnige dag te kunnen regelen voor parkgangers, bruiloften, dates, evenementen, markten... wat je maar wilt.

Echter, ondanks het succes dat ze maken, lijken de instanties er anders over te denken. Door momentopnames wordt Hodaka gezocht voor een vluchtmisdrijf en ook bij Hino klopt de jeugdzorg aan de deur. En zo houdt het langzaam op met het schijnen van de zon... sterker nog het weer wordt juist heviger.

Misschien wilde ik het niet echt geloven en was het ook bij de net iets te sentimentele scene met die wolkenland maar ik heb toch wel echt even zitten grienen. Lang geleden dat me dat bij een film is gelukt, want de boodschap en metafoor, in combinatie met de toekomst van zij die nog komen gaan zijn luid en duidelijk, maar dan zou ik nu dus voor klimaatgekkie uitgemaakt worden.

En misschien is dit gewoon een beeld van de jeugd die tijdenlang in het verdomhoekje werd gegooid. Ben wel blij dat het eens niet om mooiboys en gladde arrogante schoolgirls gaat, maar in dit geval over een overemotionele lompe jongen en een iets te goedgelovig meisje.

Dan nogmaals de animaties. Tokyo lijkt hier geregeld levensecht te worden nagetekend. Soms zodanig dat het op een gewone filmopname lijkt. Een briljant oog voor elke detail, dynamiek, kleur, leven en seizoensval en dan vooral het futuristische stadsdecor met de neonreclames en de bekende merken. De gezichten daarentegen zijn dan weer wel duidelijk een animatie. Dat de regisseur dit in amper drie jaar tijd bij elkaar heeft kunnen schetsen, kleuren en monteren ontgaat mij. Dit was gewoon professioneel. Om dan nog te zwijgen over de rollen van de personages die met veel liefde en aandacht zijn neergezet. Geen karikaturale wolken bij het rennen, geen streperige gekke smoelen bij de emoties... gewoon als een speelfilm. Ook de sneeuwval, de chaos rondom die storm en de apocalyptische versie van Tokyo op het eind. Verbluffend!

Er waren ook wel wat minpuntjes; soms werd het wel eens te zoet en de soundtrack is ook storend, maar gelukkig weet dit wel beperkt te blijven. Voor de rest heb ik bij deze totaal geen spijt dat ik me weer in de anime ben gaan verdiepen. Klasse! Een inkopper! Tijd voor Your Name!

4,5*

Was een zeer geslaagde en mooi vertelde film van Steven Spielberg, die na Saving Private Ryan en Catch Me if you Can, Tom Hanks weer in een perfecte rol zet. De film zelf al heeft een perfecte look en is ook erg mooi in elkaar gezet en staat ook altijd weer gerant voor verrassingen. We maken kennis met de Oost-Europese Norosky die zijn land is ontvlucht van de oorlog maar ondertussen geen geldig visum enz heeft om Amerika in te gaan en ook niet meer terug gaan. Dus dan is de enige oplossing: het hele jaar door maar op het vliegveld rondbrengen. Voor velen zou dit heel saai klinken maar dat is het absoluut niet. Ten eerste vind ik de hele vliegveldlocatie erg mooi en je ziet dat Schiphol maar een knikkerbaan is vergeleken met de luchthaven in New York. De gestreste Norovsky begint er een leven te lijden, werk te zoeken en ondertussen zitten de 2 bewakers hem ook erg op de lip. En uiteindelijk begint ie ook allemaal mensen te kennen en word uiteindelijk ook nog verliefd. Wat ik ook heel mooi vond was bv die scenes met die Indiase schoonmaker, de ene keer erg onaardig en naderhand nadat Norovsky en die schoonmaker echt kennis maken dat die schoonmaker ook met een bepaald doel in Amerika zit. Ook die scene waarbij hij zijn eigen opofferd is ontroerend Ondertussen volgen we ook het nieuws regelmatig over hoe de situatie in Norovsky's land is kwa oorlog.

En tegen het einde begint het helemaal mooi te worden. Dat Norovsky het land toch in mag en dat je ook al inmiddels weet waarom ie nog meer naar Amerika wou. Dat ie zijn overleden vader had beloofd een handtekening te vragen van een bekende Jazzist en als ie dat gedaan heeft dan keert ie weer terug naar zijn land. Wat nou eigenlijk het mooie aan deze film is. Op het moment dat er in zijn land oorlog woedde, zat Norovsky vast op het Kennedy vliegveld, en tegen het moment dat ie vrij is, is de oorlog in zijn land voorbij. Dat ie het vliegveld niet meer afkon was dus eigenlijk een beetje zijn redding.

Nee, dit was echt een zeer goede film. Steven Spielberg en Tom Hanks vormen toch eigenlijk een heel goed duo. Het leven op een vliegveld hoeft zo saai nog niet te zijn.

4,0*

Toch nog vermaak

Arnie(al 56 in deze film) probeerd nog te laten zien dat hij het nog kan.

Maar waarom moest stahl nou de rol van John Conner spelen dat kon Furlong toch doen

En ik hoop dat Schwarzenegger ook in Terminator 4 gaat spelen want een Terminator-film zonder Arnie is als een wereld zonder lucht

T3:4,5

Toch wel weer een amusant Terminatortje.

En of het uitgemolken is... of dat het spelen met de tijdsgeest helemaal nog niet zo verkeerd hoeft te zijn... ik weet het niet. In het vijfde deel van Terminator is Schwarzennegger weer helemaal van de partij na de afwijkende Salvation. (Dat was imo geen Terminator.) De man was inmiddels alweer 67 jaar oud maar bundelde toch nog zijn krachten om nog altijd de vroegere fout om Gouveneur te worden te herstellen en om weer oud (maar niet verouderd) en vertrouwd een hoofdrol te mogen spelen als de Terminator. Dit deel is een hoop plak en knutselwerk. Eerst komen we in de verbluffende apocalyptische L.A. terecht waar de machines inmiddels de wereld hebben overgenomen... maken we kennis met John Conner en Kyle Reese en lijken we daarna een beetje met nostalgie de eerste Terminator te mogen herbeleven, wanneer Reese naar 1984 wordt gestuurd. Weer wat knip en plakwerk (en wapens die ze nog niet hadden in 1984), herkenbare elementjes, de jonge toenmalige Schwarzennegger als Bad Guy tegen de oude hedendaagse Schwarzennegger als goodguy, Sarah Conner als stoere chick ipv een doorsnee serveerstertje en een heerlijke bad ass rol van Byung Hung Lee als T-2000. Jammer dat hij niet een al te grote rol had. En natuurlijk, lekkere gelikte actiescene's.

Ik had echter gedacht dat de film in 1984 zou blijven hangen maar naderhand maken we een sprong in de tijd naar 2017. Ja... ook een hele hoop elementen van de vorige films die worden verdraaid, herbruikt en gerecycled... De Terminator met grijs haar, heel veel dingen met tijdreizen en wat ik niet had verwacht: John Conner als Bad Guy. Een knipoog naar de Big Brother generatie van nu (met Google, Facebook e.d.) inbegrepen... al is nu Genisys hier het alles-in-een-bedrijf.

En een happy end. Maar een zesde deel in de stijgers.

Aan mijn recensie te zien zou je haast denken dat het voor mij een teleurstelling was. Integendeel... ik heb me toch wel prima weten te vermaken met dit deeltje. Hij was in ieder geval vele malen beter dan Salvation en uiteindelijk waren de makers wel lekker creatief doch nostalgisch bezig. Schwarzennegger blijft in zijn hooggetijjaren nog altijd vol van de zelfspot "...old.." en opnieuw kan ik toch wel zeggen dat hij niet is afgezakt en nog steeds geen direct to video's in Oost Europa schiet. Echter is het wel weer een beetje stil rond hem op het moment.

Prima popcorn vermaak.

4,0*

De eerste en de tweede Terminator waren natuurlijk klassiekers en uiterst genietbaar. Terminator 3 was ook erg fijn maar Terminator 4?? Had van mij niet persee gehoeven.

Salvation vind ik namelijk erg chaotisch op veel momenten en het lijkt al alsof dit gewoon helemaal buiten de Terminator reeks staat. Christian Bale vond ik dan hier en daar nog wel goed als de nieuwe John Conner maar voor de rest vond ik dit maar vrij tegenvallen. Ook de wereld waarin het zich afspeeld wil ook maar niet lekker werken en het komt ook allemaal erg goedkoop over. Bijna alles speelt zich af in een goedkoop gefilmde woestijn. Voor de rest is het verhaaltje ook maar een: ff snel-gedoetje. Ohja, nog even snel een Terminator filmpje maken over de wereld na Judgement Day en over John Conner. In princiepe zou dit ook gewoon veel beter uitgewerkt kunnen worden en niet zo afgeraffelt.

Ook wel grappig dat je Schwarzennegger toch nog maar een minuutje in de film te zien krijgt. Al lijkt het toch wel alsof ie hier 20 jaar jonger is geworden en alsof zijn character uit 1984 gewoon geknipt en gekopieert is voor dit deel.

Maar verder vond ik Salvation maar een rommelige film. Hoefde er van mij zoals gezegt niet te komen of ze hadden dit gewoon veel beter uit kunnen werken. Christian Bale zorgt maar voor een klein beetje ammusement maar daar blijft het bij.

2,5*

Weer lang geleden dat ik een film van mijn trouwe held Miike heb gezien. De laatste tien jaar is er ook maar zelden wat van de man in een Nederlandse release uitgekomen. Deze maffe ruimtefilm is dan toch wel een uitschieter.

Miike heeft zijn kunde nog niet verleerd... ook al is Terra Formars een tussendoortje. We volgen een groep zware criminelen die in ruil voor hun vrijheid naar Mars worden gestuurd. Daar schijnen namelijk levensvormen gevonden te zijn. Van die kakkerlak-achtige wezens waartegen je bij nader inzien al koud tegen verliest. Behalve als je een soort superkracht in jezelf injecteert.

Dit zorgt voor een fijne maffe trip in Miike-land, waarin de koppen en ledematen in het rond vliegen en waar de humor gewoon weer droog en maf mag zijn. Die wezens zien er ook erg maf uit, en de gevechten zijn toch wel verbluffend.

Prima filmpje van de Japanse grootmeester. Aan zijn creativiteit ligt het nog steeds niet...

3,5*

Leuk tussendoortje, waarbij ik pas later zag dat het van de regisseur was van Chrysalis. De rest van zijn films heb ik nog niet gezien en het verbaast me ook dat Braquers niet op Netflix staat, terwijl je de serie wel kan vertoeven.

Ja, wat is het verhaal? Jongeman laat zich meeslepen in overval, vlucht met de drugs naar de houtzager waar hij zijn taakstraf uitzit, boeven lokaliseren hem, man met doofstomme dochter moeten snel een plan trekken en verder.... een kat en muis spel van meer dan een uur rondom de houtzagerij in de Ardennen. En je weet wel hoe het verder gaat. Punt.

Het is best een aardig actiefilmpje met best wel goed acteerwerk. De actiescenes waren wat B-film achtig, maar voor de rest kon ik me er wel mee vermaken.

3,0*

Clowns...

We kennen Pennywise nu wel... en de hordes andere clownfiguranten uit andere horrorfilms. Maar met deze Clown Art, valt er weinig te lachen.

De film heeft geen verhaal, maar is een soort samenloop der omstandigheden in een retro-jasje. En dat pakt zeker niet verkeerd uit.

Het begint al vrij akelig met die interview en de samenloop hebben we wel vaker gezien; een groep jonge meiden zijn het doelwit van een pyschopaat; in dit geval die Clown... uiteindelijk komen ze in een loods; waar Art de boel goed had uitgestippeld en de boel heeft gesloten. Maar toch weet de boel zo vermakelijk te zijn. De gore-momenten zijn weer overtreffend en ziek genoeg. Neem bijvoorbeeld die Dawn die ondersteboven, via haar vagina, door midden wordt gezaagd. Ook Art de Clown is hier wel vakkundig en goed neergezet. Een zwijgzaam typen, die slechts alleen wat grimassen en rare blikken trekt, waar de prooien of de slachtoffers zelf maar mogen invullen wat hij daarmee bedoelt. Het acteerwerk was ook erg sterk. Ook was die psychotische zwerversvrouw een onvergetelijke rol. Zeker dat moment waarbij er een stukje gevoeligheid uit Art werd gehaald, kwam erg goed uit de verf.

Het einde was weer erg ziek.

Ja, ik heb hier goed van genoten. De Clown is overtuigend, de sfeer is donker, het acteerwerk is goed en voor de gore liefhebber is er genoeg te beleven. Prima junkfood-horror.

4,0*

Zes jaar geleden leek Terrifier maar een bescheiden hit te zijn. In de tijd dat ik er wel zin in had leek de dvd in 2020 al vrijwel slechts bij de tweedehandsafdeling van Bol.com te vinden zijn. Best vreemd, want dit was toch wel een erg fijne en lekkere gore horrorfilm met een Clown die het nu anders aanpakt.

Vorig jaar is Art de Clown teruggekeerd en leek er met het tweede deel toch plotseling animo te zijn voor de bioscoop. Dan wel een stuk later dan Halloween. De nieuwsberichten en de recensies spraken ver voor de Nederlandse release al boekdelen. Kotsende en flauwvallende bioscoopbezoekers. Dat heb ik wel vaker gehoord, maar het was al duidelijk. In de Woke-2020's laat Leone er nog altijd geen gras over groeien. Ik was best wel benieuwd en hij was al te streamen, maarja... pfff 140 minuten... Ik merk dat ik er naarmate ik ouder word steeds sneller op afhaak als een film te lang duurt. Ik weet ook niet wat dat is.

Maar gisternacht heb ik na een lange wandeling toch nog even spontaan het besluit genomen. Ik heb het veelal uitgesteld, maar toch... Nu dacht ik er niet al te veel bij na. En ik moet toch wel zeggen dat die 140 minuten wel erg snel voorbij vlogen. De film pakt meteen al uit met die lekkere gedetailleerde slachtpartij in die wasserette, en kreeg ik toch wel even de kriebels over mijn rug als Art de Clown ineens kennis maakt met een veel jongere soortgenoot. Een meisje dat er met dezelfde schmink en dergelijke er misschien nog veel enger uitziet dan Art de Clown zelf. Een prachtige binnenkomer al meteen dat al beloofd dat dit deel stukken dieper zal gaan. En dat zal het ook zonder meer!

Sienna is een tiener die samen met zijn broertje Jonathan zich klaarmaakt voor het grote jaarlijkse Halloweenbal en ondertussen kampen met een egocentrische moeder. De verontwaardiging is groot als Jonathan voorstelt om als Art de Clown te gaan. Ook zijn interesse in seriemoordenaars en zijn onderzoek naar zijn overleden vader die iets van deze clown schijnt te weten lijken voor het gewone Amerikaanse gezinsleven al een bevestiging te zijn om eens een afspraak met de psycholoog te maken. Op school trekt ze op met de bemoeizuchtige vriendinnen Brooke en Allie en zo krijgt Jonathan op een dag Art de clown en dat meisje zelf te zien. Maar wie gelooft hem nu nog?

Want hij is terug en hij zal zijn prooien primair op een meest buitensporige manier lastigvallen en op een subtiele en "clowneske" wijze provoceren, voordat hij toeslaat. En Sienna en Jonathan lijken voor hem de volgende doelwitten te zijn, vanwege de vader.

Dit tweede deel wordt vervolgens een film zoals je kon verwachten, of toch net niet? Bedenkend dat er wel een punt zal komen dat Jonathan eindelijk zijn gelijk krijgt, maar voordat dat gebeurd en de eventuele betrokkenen de clown zelf onder ogen kunnen zijn (ze denken inmiddels dat er wel een een of andere mafkees is die zich als Art de Clown verkleedt) moeten ze het met een gruwelijke dood bekopen.

Ja, dan de gore, moorden en absurditeit, dat hier in volle overvloed is en waarschijnlijk voor het hedendaagse begrip meer dan "grensoverschrijdend" zijn. Absurditeit: die "Clown Café-musical" was echt pure kunst en deed het hem helemaal voor de hele film. Echt helemaal over de top, bizar, fout en geweldig. Maar dan die slaapkamer-scene, poeh... Dat ging niet in de koude kleren zitten. Schrijnend en sadistisch tot het uiterste. Dit was ook de desbetreffende scene die zodanig besproken werd en waar mensen op afhaakten. Ik werd er niet misselijk van, of viel niet flauw, maar ik had het er toch wel vrij moeilijk mee. En dan voornamelijk als moeder thuiskomt en het tafereel op Alies slaapkamer zelf mag aanschouwen. "Mom!" Terugdenkend aan die ene zaag-scene uit deel 1, zijn we nu wel overtuigt dat Art de Clown tot het uiterste gaat. Maarja, dan toch ook hoe Alies gekapte hoofd als snoeptrommel wordt gebruikt voor de volgende "Trick or treat" aan de voordeur.

En ja, moeten we even doorgaan? Die "Wild at Heart" achtige headshot bij die moeder, die vervolgens aan tafel in haar beschoten gat in haar gezicht wordt gevoerd, hoe er met een mes in een piemel wordt ingehakt, zoutzuur in gezicht, moeiteloos een schedelpan opentrekken... Ja, voor de shock-liefhebber genoeg te beleven.

Dat climax in dat pretpark was fantastisch. Koekje van eigen deeg! En dan komen we bij de credits, maar dan is er toch nog een ultra-ranzige mid-credits-scene dat je adempauze ontneemt.

Ja, toch wel een ultra-gruwel dat al kenmerkend is met de vrij nieuwe 18+ logo van Kijkwijzer. Ik heb er wel gewoon mijn Kaastengels en Cheese Chili-bites uit de Airfryer met wat blikjes bier bij kunnen nuttigen zonder te hoeven overgeven. Ben ook echt een horrorveteraan. Nee, die 140 minuten vielen achteraf gezien wel mee en vliegen zoals gezegd voorbij omdat het nergens blijft hangen en op timing en ritme blijft. Het was een geslaagde horrornacht voor mij.

En dan is deel 3 ook al aangekondigd...

4,5*

Art the Clown is weer terug van weggeweest en gaat hier weer op een olijke wijze onschuldige slachtoffers te lijf.

Dat Damian Leone er nu weer een extra schepje bovenop doet; als is het maar een voorzichtig beetje, bewijst al de openingsscene. En gaandeweg zullen dit ook niet de de eerste kinderen zijn die ook tot zijn categorie mogen vallen. Daarnaast wordt het hier wel een stukje bovennatuurlijker, of valt het subject iets meer op.
Art the Clown heeft er weer een partner bij; namelijk de zwaar verminkte Victoria Hayes die we in Terrifier 2 nog in de post-credits zagen. Ze zijn beide herstelt (en hoe), en besluiten om erop uit te trekken.

Het doelwit is weer Sienna Shaw. Inmiddels runt ze een podcast en kampt ze met een PTSS waardoor ze zo nu en dan wordt geconfronteerd met afschuwelijke wanen. Toch blijft ze haar poten stijf op de grond houden en vindt ze voor de aankomende kerst een onderdak bij haar oom, tante en nichtje en haalt ze haar banden weer aan met haar studerende broertje, die samen met Cole en Mia in een studentenflat woont. Ondertussen is Art the Clown back in Town en laat hij zijn diepste rancune en cynisme samen vormen tot de meest gruwelijkste moorden en verminkingen die hij weer eens achterlaat. Ook voegt hij daar vooraf wat hinderlijke gedragingen bij. Zijn aandacht staat weer centraal wanneer hij een kerstpak steelt en vervolgens "cadeautjes" uitdeelt aan kinderen in het winkelcentrum.

Ja, Terrifier 3 is weer behoorlijk over de top en houdt wederom nergens rekening mee. Af en toe zeg je weer eens binnensmonds "man man man man". Wat soms een beetje stoort zijn de oeverloze raamvertellingen die tussendoor plaatsvinden die soms een beetje soapy aanvoelen. Deze mochten wat dat betreft wat korter.
En aan het einde lijkt de film, juist door de bovennatuurlijke thema een hele andere switch te krijgen. Het element is wel weer honderden keren eerder gebruikt, maar het is natuurlijk ook weer logisch dat er een deel 4 gaat komen.

Ja, dit was me weer een avondje wel.

4,0*

Erg gestoorde psychologische horrorfilm. Wie zijn hier de slachtoffers en wie de daders?

We volgen een groepje feestlustige jongeren die net terugkomen van een feest in Canada en weer terug naar huis in Amerika gaan. Alle vrolijkheid lijkt wel bluf te worden wanneer ze bij de grenspost te maken krijgen met 2 hele ongure kille agenten die al heel gouw iets in hun mars hebben en het al helemaal niet hebben op hun Arabische vriend Jalil. Wanneer der een zakje wiet word gevonden in hun kofferbak, zijn de agenten (stiekem gezegd) als een kind zo blij, want het blijken bewakers te zijn van Guantanamo Bay en die zitten altijd wel met smart te wachten om mensen zowel psychisch als fysiek, helemaal te slopen.

Zo gezegd, zo gedaan, de jongeren worden meegenomen naar het bos en opgesloten in hondenkooien, en worden aangesproken met een nummer. Dit is het begin van een zenuwslopende nachtmerrie voor de jongeren. De pijn, kwellingen en de gekte word ook hier op een uiterste manier in beeld gebracht en soms kan je de claustrofobische angst gewoon voelen. Wanneer we langzaam maar zeker achter de achtergrond komen van de twee agenten slaat de verwarring helemaal toe. Om antwoord te geven op mijn vraag bovenaan: Zowel de jongeren als de agenten zijn slachtoffers. Het einde is ook erg creepy.

Echt een on-Hollywoodiaanse film die je helemaal binnenstebuiten trekt en ook goed met je weet te spelen. De sfeer is ook erg rauw en druilerig en weet het ook alleen maar akeliger te maken en de spanning is vaak om te snijden. Dit is gewoonweg weer een verbazingwekkend stukje cinema.

4,0*

Hield de laatste tijd toch wel op een een of andere manier de films van Edwin Brienen in de gaten, de trailers ervan gezien en ze spraken me erg aan. Verder daarvoor nooit eerder van Edwin Brienen gehoord maar tot op dat moment.... Ik besloot natuurlijk wel te beginnen met zijn debuutfilm Terrorama. Maar de film was wel lekker maf en ook erg hard. Je kan ook overduidelijk aan de film zien dat het voor ongeveer 10 gulden gemaakt is en is meer een aaneenschakeling van schunnige grappen, keiharde geweldscenes, sexisme en godslastering. Waar het in de film nou op neer komt is niet duidelijk. De ene keer krijg je celebrities te zien van de hoofdrolspelers en de andere keer wat botte geweldscenes. Film was zelf ook helemaal over de top met grappen die voor een normaal mens erg ver gaan: Theo van Gogh die de Koran voorleest terwijl er op de achtergrond een stelletje ligt ter neuken (kon me lach trouwens daarbij niet inhouden), een jezus die klaarkomt op een kruis, enkele verkrachtingscenes waaronder die Sinterklaas die een vrouw verkracht , heel veel gevloek en gescheld en ga zo maar door.

Inhoud zat er verder ook niet echt in. Het was meer voor het shockeren en de botte humor. De film is ook zo geweldadig dat het grappig word. Maar ik heb me toch echt wel kostelijk vermaakt met het debuut van Brienen. Hij speelde zelf ook een bijrol in de film wat hij ook goed deed. Verdere acteurs deden het voor een no-budgetfilm ook prima maar je kon duidelijk zien dat het beginnertjes waren. Robbie Muntz vond ik trouwens ook een geinige gast.

Erg leuke typisch Nederlandse over de top film.

4,0*

Niemand gezien hier? Come on!!

De found footage probeert hier nu maar eens de misdaadthema uit. Charlie Ruez is een nerdy documentairemaker en besluit eens de beruchte drugsdealer Terry te volgen met zijn camera. (Wat een robuuste typische "British Gangster" was dat.) Eerst is het gewoon een beetje aanklooien, maakt hij kennis met Terry's gestoorde vriendjes Spencer (wat een gast was dat ) en de totaal doorgedraaide Billy. Eerst is het een beetje het groepje volgen, beetje zuipen hier, beetje dealen daar en alles lijkt wel een beetje op zijn beloop te gaan. Maar voor Charlie begint zijn leven ook langzamerhand impulsief te veranderen en word meegesleurd in het wereldje, en al helemaal wanneer de eerste fouten en problemen gaan beginnen en Terry begint door te draaien waardoor hij en zijn maatjes uiteindelijk doelwit worden van een voormalige vriend. Heel intensief en sterk zijn de laatste 25 minuten gegarandeerd. Ook het happy end, dat toch uiteindelijk net weer niet uitloopt tot een happy end was behoorlijk sterk.

Prima film en je ziet maar dat je met het hele found footage gebeuren alle kanten op kan, en daarmee de film realistischer en interessanter maakt. Terry was nog behoorlijk realistisch, rauw en meeslepend, alleen die soundtrack die hier en daar komt opduiken hadden ze weg moeten laten, want het was toch in beslag genomen materiaal? Wat doet een soundtrack er dan in? Verder is ook weer de typische frequente Britse scheld-traditie van "Fuck, "fucking en "cunt" hier sterk aanwezig. Ook de grimmige achterbuurten van Londen vormen het toepasselijke sfeer, die ook lekker grauw en mistroostig is. Wat mij betreft is Terry prima geslaagd. Word tijd dat hij eens onder de schijnwerpers van Moviemeter komt te staan.

4,0*

Een van de betere Nederlandse films. Ook weer perfect en zeer verrassend neergezet en het beloofd bij het begin al iets goeds te worden. Om te beginnen vond ik de cast al om te smullen en Linda de Mol doet het me toch wel uitstekend als een vrouw met haar op der tanden maar toch wel met een kleine hart. Nadat het uitraakt met haar vriend (mooi gespeeld door Daan Schuurmans) en die abortus pleegt komt haar leven in gevaar en word ze bedreigt door anonieme kaarten en brieven. En dan is het wel tandhakken voor de kijker want wie zit er achter? En natuurlijk is het idee en situatie ook al vrij ziek. Dan gaat ze "terug naar de kust" om maar voor al die bedreigingen te schuilen maar helaas is het daar ook niet rooskleurig. Om te beginnen vond ik die intense flashback scenes die zich daar tijdens haar jeugd afspeelde echt huiveringwekkend en wat was die moeder van haar toch een eng gestoord mens Dat is 1. En ook daar is ze niet bepaald veilig en blijft haar leven in gevaar. En omdat er natuurlijk weinig bewijzen zijn krijgt ze ook geen hulp van die gemakzuchtige rechercheur Pierre Bokma. Maar de verrassingen komen wel steeds om de hoek kijken en het sfeertje is ook lekker donker en creepy. Het einde slaat echt in als een bom en dat slaat echt de spijker op zijn kop en is ook erg akelig. Ik moest bij het einde zelfs een klein beetje aan het thema uit de Franse film Inside denken.

Echt een zeer geslaagde en spannende Nederlandse thriller die je constant op het spel zet. Topklasse. Laat er maar meer van dit soort films in Nederland komen.

4,0*

Heb de boek nog niet gelezen, maar de film is wel goed. Het is eigenlijk biografie van Jan Wolkers en dat vind ik juist het mooie deraan, dat we op zo'n manier wel een beetje kunnen zien hoe Wolkers-jeugd was. Acteerwerk was goed. Aan de settings en de achtergronden van de jaren 30 en 40 is wel wat minder aandacht aan besteed en lijken veel dingen gewoon jaren 80 maar het sfeertje zat er wel goed in.

Ook btw de eerste Theo van Gogh film die ik heb gezien.

Maar voor deze boeiende biografie een 3,5*

Ook een film die ik al heel lang zocht. In NL natuurlijk weer zwaar out of print. Op play.com allejezus duur. Maar eindelijk vorige maand hem op de kop hebben kunnen tikken bij Amazon voor 11 euro. Ik hoorde hier vroeger ook van alles over. Over dat er echte mensen werden vermoord in deze film inderdaad, die archiefbeelden. Maargoed, na Abre los Ojos en The Others eindelijk eens Amenabar's debuut kunnen zien.

Maar het is een hele goed opgezette maar ook ingewikkelde Spaanse thriller die je continu op het verkeerde pad brengt. Dan is het misschien die als dader, nee toch die, of nee wacht, toch die en die is verdachter dan die. Afin. De cast is ook erg goed en ieder heeft zijn eigen leuke onliners. Ana Torrent vond ik uiteraard de uitschieter als de nieuwschierige eigenwijze Angela, die alleen maar der eigen laat verdiepen door geweld op tv. Maar toch kent ze wel der grenzen en is die nieuwschierigheid ook soms wel eens niet durven bv waneer Angela die tape in handen heeft en maar toch de beeld van de tv gaat verduisteren met het geluid aan zodat ze toch maar even erop voorbereid is wat ze te zien zou krijgen. En ja, het draait hier om een extreem geweldadige misselijkmakende snuff film. Daarnaast was Chena ook een lekkere zieke gast die gewoon de echte geweld als vermaak ziet waar ie lekker met zijn biertje, hapjes en sigaretje derbij naar kijkt. En dan hebben we ook nog die misterieuze Bosco. Iedereen lijkt ook wel verdacht in deze film. Het They going to kill me-scene was ook huiveringwekkend en het einde bezorgde je frappant kippenvel.

Wat me ook wel opviel is dat de hoofdrolspelers wel erg veel weg hadden van Amerikaanse artiesten/acteurs. Anna Torrent had wel wat weg van de jonge Sigourny Weaver, Fele Martinez als Chema leek weer verdacht op Johnny Depp en Bosco op Eric Hilton van Thievery Corperation. Of het zou gewoon aan mij liggen.

Maar verder erg sterke Spaanse film.

4,0*

Erg leuk filmpje weer uit het voormalige Joegoslavie. En we weten nu inmiddels ook dat ook het oostblok behoorlijk goed is in zwarte en scherpe humor. Dit is trouwens wel een film waar de Nederlandse Plan C wel zijn mosterd vandaan lijkt gehaald te hebben. Ook hier krijgen we te maken met een sub assertieve huisvader dat taxichauffeur is in Sarajevo en met het moment steeds dieper in de shit komt door zaken te doen met criminelen, en het zowel voor hem als voor de loyaliteit en relatie maar weinig goeds beloofd. Zo krijgen we een film met fantastische met-je-vlakke-hand-op-je-voorhoofd-momenten en weten de wendingen alleen maar te boeien. Tegen het einde krijgen we ook een soort De Passievrucht-thema voorgeschoteld.

Wat ik ook wel bijzonder vond is dat ze in deze film nog wel de zonnigere kant van Sarajevo laten zien en de kijker toch de indruk geven dat het zo'n beroerde kleurloze stad nog niet is. Iets wat we bij Sarajevo My Love wel die indruk van kregen. In ieder geval is dit een zeer geslaagde misdaadkomedie.

4,0*

Film is vrees ik een beetje langs me heen gegaan.

De sfeer is goed, de setting is somber, de familie overtuigend, en de liefdesscenes met dat meisje zorgen ook voor een mooi tintje. Ook is het hele verhaal rond die executiebeelden een erg interessant gegeven. De regisseur (althans, dat had hij voor de programmering duidelijk willen maken met vele archiefbeelden van oa. de Praagse lente... en de uiteindelijke daadwerkelijke executiebeelden) heeft overduidelijk jaren rondgelopen met die beelden op zijn netvlies... en nou wou hij daar wat mee gaan doen.

Maar het is allemaal zo traag en afstandelijk dat ik het verhaal verder niet kon volgen... en de aansluitingen niet kon maken. Je krijgt, voordat je er erg in hebt, al meteen met een hele lading personages te maken, en valt alles een beetje in de tragie-gehalte. Die executiebeelden worden hierdoor ook net iets teveel bijzaak.

Nee... Te afstandelijk.

2,5*

3de niet-horror film van de gebroeders Pang die ik heb gezien. Al is de film dit keer erg internationaal ingericht. Naast het Aziatische crew zijn ook de twee Engelse acteurs: Saskia Reeves en Jonathan Ryes Myers aanwezig. The Tesseract is een film die 4 verhalen doormekaar verteld en dat natuurlijk aan het einde alles bij elkaarkomt. Ryes Myers speelt prima als hallucinerende Junk waarbij ik toch wel even aan een prequel moest denken dat gericht is op Daffy uit The Beach gespeeld door Carlyle, Reeves als ondekkingsreizigster en daarnaast is dat jongentje ook erg goed. Zo zie je ook een beetje hoe saai en smerig het leven is in de achterbuurtjes van Bangkok en ook dat het niet bepaald welkom is. Ook de flashbacks zijn indrukwekkend en de film heeft ook zijn actiescenes die er toch nog wel redelijk uitzagen. Visueel word er ook een hoop gedaan in de film.

En het einde is ook verrassend en grof.

Maar verder zeker te doen van de Pang-bros. Aangenaam tussendoortje.

3,5*

Erg fijne sympatieke harverwarmde film.

Helemaal niet saai of soft. Gewoon uitstekend. Gerard Depardieu zet weer een mooie inhoudelijke rol neer en ook Giselle Casadesus sprak me erg aan. Dat vrouwtje heeft op 96 jarige leeftijd nog echt wel een gevoel van acteren en de momenten met Depardieu samen zijn gewoon erg mooi. Het hoefd dus niet altijd maar om romantiek te gaan, en dat laat deze film ook op een mooie manier zien. De sfeer zat er ook erg goed in, alles was ook lekker zonnig en opbeurend en ook de achtergrond van de nog best wel sub assertieve Gemain was aan de sterke kant, waaronder met zijn moeder. Ook Sophie Guillemin was erg goed als het nog jonge blaadje van Gemain.

Ook het einde was erg fijn.

Hele mooie film dit. Je kan zien dat Depardieu ook overal geschikt voor is.

4,5*

Een Franse versie van Good Will Hunting zou je bijna zeggen.

Waar mensen tien jaar geleden dachten dat alles wat er bij iemand fout gaat zijn eigen schuld is, weten we er in het heden een beetje een keerzijde van te maken. Het is namelijk niet altijd. de schuld van een desbetreffende jongere wiens leven wordt getekend door agressie.

Het begin vond ik echter wel een beetje vreemd en een klein beetje onlogisch voor de rest van de film... De scene geeft nadrukkelijk aan dat de relatie tussen Malony en zijn moeder erg slecht is... Malony loopt haar voor haar voeten, is lastig, stelt niks voor, wordt later een crimineel... Allerlei dingen waarbij je al van te voren kan zeggen dat het gebrek aan moederliefde de grote oorzaak kan zijn... Maar tien jaar later is zijn moeder ineens een poeslieve vrouw geworden die alles ervoor inzet om zijn zoon te verdedigen. Beetje vreemde samenloop, maar oké...

De film is schrijnend en pijnlijk... Zeker het beginstuk hoe Malony zijn begeleider uitkaffert. Je voelt gewoon die... ja, hoe zou je het zeggen... De pijn van beide kanten... en zeker die afweer tegen iemand die het beste met je voor heeft. De spoor van vernieling die deze jongen achterlaat en de onmetelijke agressie en onverschilligheid... Op een pijnlijke manier blijf je je betrokken voelen met de jongen. Leeft met hem mee... Wanneer hij zich dan toch een beetje weet te beheersen voel je de opluchting... maar als hij dan weer een terugval krijgt dan heb je als kijker echt zoiets van "wat doe je nou in hemelsnaam?"
Ook als hij het weer eens flikt om een auto te stelen.

De scenes in die tehuizen zijn echter wel erg mooi... Vaak in een zomers sfeertje gegoten en gelukkig niet met dezelfde methodes als in The One Flew to the Cuckoos Nest. Het heeft me daardoor ook een beetje een ander beeld gegeven... of Frankrijk is niet zo van het term dat iedere jan doedel een lading pillen in zijn sodemieter gepompt krijgt of in een gesloten inrichting zit en in zijn gehandicapte waan gelaten wordt... Iets waar ze in Nederland wel zo goed in zijn. De scene's met die taaljuffrouw waren erg pakkend... en zeker wanneer Malony optrekt met haar dochter, levert een paar tedere doch hectische momenten op.

Het mooie is om te zien dat Malony steeds meer begint te veranderen... Terwijl je nog altijd je adem inhoudt om het feit dat hij weer kan uitbarsten. Bijna zoals je het in het echt ervaart. Dat stukje dat hij
de rechter een kaartje stuurt was ook zo'n sympathiek moment. Nu weet je hoe je jezelf vrij kan pleiten mocht je in zo'n situatie zitten.

Deze film weet je zowel op te beuren als de zenuwen los te maken. Deze zouden ze op scholen moeten laten zien.

4,5*

Nou, eindelijk Tetsuo maar eens gezien van Tsukamoto, en inderdaad... this is some weird shit!

Een zakenman en zijn vriendinnetje rijd een man aan die een stuk ijzer in zijn poot heeft. En zoals we het kennen van de Amerikaanse vervloekingfilms, gaat dat er hier op dezefte wijze aan toe. Degene die ze aanreden was blijkbaar niet zomaar iemand, maar een cyberpunk die half van metaal is en hij heeft de zakenman zojuist besmet.

En ja, zo veranderd de zakenman (en tevens ook zijn vrouw) ook langzaamaan in een cyberpunk en vanaf dat moment is de film gewoon een grote ADHD-gekte van snelle montage, een hoop geschreeuw en weinig woorden, heel veel zieke gore shit wanneer de zakenman weer eens een constructie heeft bedacht en weer lekker met ijzer, snoeren en platen zit te frunniken in zijn vlees. De film word gewoon op den duur een grote ijzer-fetish, vooral met die boormachine.

Erg geflipt filmpje en een erg leuk debuut van Tsukamoto. Snel, goedkoop, weird, maar erg leuk... als je een bizar gevoel voor humor hebt.

3,5*

Na zowat een jaar ook maar eens deel 2 van Tetsuo aanschouwt, die wel weer een stukje rustiger, en minder geflipt is dan deel 1, maar zeker niet minder bizar...

Dit keer vinden we Tetsuo weer terug, maar nu met een braaf gezinnetje. Dat wordt goed verstoord wanneer er een groepje cyberlui aanklopt om zijn gezin te ontvoeren. Tetsuo lijkt nu wel iets te lang zijn ijzer-kunstjes niet meer gebruikt te hebben, want hij komt pas erg laat op gang, wat hem per ongeluk zijn zoontje kost, waarbij automatisch ook zijn huwelijk naar de klote raakt (wanneer zijn vrouw er ook nog achterkomt dat Tetsuo geen mens is) en waarbij we weer getrakteerd mogen worden op enkele gore experimenten, en ook nog een hoop gevechten tussen Tetsuo en zijn soortgenoten, waarbij je soms een beetje aan een soortevan Jetix programma moet denken, maar dan lekker bizar, maf en goor.

De montage vind ik ook een stukkie beter dan deel 1, hier is alles (voornamelijk Tokyo) lekker sompig en broeierig en wat rustiger voor de ogen. Het laatste apocalyptische shot was ook erg tof.

Een tof vervolgje.

4,0*