Opinions

Wat een zwakke film zeg, en dat na een toch redelijk entertainend eerste deel! Tommeke ziet er inderdaad wat vreemd uit met zijn opgezwollen papgezichtje. Gewoon links laten liggen deze troep.

Inderdaad, er wordt echt een loopje genomen met deze reeks die nochtans sterk begon. Dit is het slechtste deel tot nog toe, en het gaat zelfs helemaal niet meer over Jason. Hij was trouwens nog maar eens gestorven in het vorige deel, maar dat mag de makers niet tegenhouden om er nog een vervolg aan te breien. Men besloot om er dan maar een soort zombie/kannibalen film van te maken. Maar ook als losstaande film is er geen zak aan. En het dieptepunt is wel wanneer dat kleine monstertje uit de dode killer kruipt en in de baarmoeder (neem ik aan?) van die vrouw kruipt, het lijkt wel een Alien-film. Een totaal uitgemolken serie, die eigenlijk na deel IV al afgesloten was!

Met dit zesde deel uit de Friday the 13th serie gaat men een beetje de komische toer op. Vooral de opening is best wel leuk met de homage aan James Bond. Een aantal kills zijn dan ook redelijk grappig, maar veel kills worden gecensureerd en niet goed in beeld gebracht. Er zit bijzonder weinig spanning en horror in dit deel. Eigenlijk op het niveau van een gemiddelde Scream film. En waarom worden kinderen in dit soort films eigenlijk nooit om zeep geholpen?

Jason meets Terminator meets Doom, zo lijkt het wel. Dit heeft nog maar weinig met de originele Friday the 13th verhalen te maken, maar is tenminste vermakelijker dan de vorige twee delen. En er zit ook nog wat humor in.

"I have an idea. You hold him and I'll run."

"Can't you just beam us up or something?"

Waar de twee vorige delen mij nog konden bekoren, is dit deel toch erg tam hoor. Op geen enkel moment spannend of eng te noemen. Het monster is bijna onmiddellijk in vol daglicht te zien, en dat neemt de mystiek meteen weg. Het verhaaltje houdt niet veel in, en brengt niets nieuws. En soms ook nog lelijke CGI, zoals Shadowed al aangaf!

Leuke horror/komedie met een origineel verhaal, mooi geschoten beelden, redelijk goed geacteerd, lekker bloederig en... oh ja, ene Megan Fox en Amanda Seyfried zijn ook wel redelijk leuk om naar te kijken.

Een vrij zwak filmpje met veel flauwe kolder (die dikke en dunne), inderdaad een beetje Jackie Chan-achtig maar dan minder goed. Wel zijn de acrobatische bewegingen van Billy Chong knap, alleen moet je hierop erg lang wachten. Pas na 45 minuten krijgt Chong les van die oude leraar, en pas na meer dan een uur kan hij zogezegd echt vechten... en dan pas wordt het leuk. Chong verdiende betere films dan dit. 3*, en dat is puur voor de martial art kunst van Billy Chong, de film stelt op zich helemaal niets voor.

In deze derde Fist of Fury film hebben Chen Shen (Bruce Li) en Chen Zhen (Bruce Lee) nog een broer, die blijkbaar een onderdeurtje is. De gekke bekken die hij trekt, zijn erg kinderachtig en passen niet in de anders serieuze toon van deze film. Er zitten minder gevechten in dit deel dan het vorige, en ze zijn weinig gedenkwaardig. Chen Shen heeft namelijk aan zijn dove moeder beloofd niet meer te vechten. Dat maakt dat we een half uur moeten wachten tot hij de handen uit de Tang Pak steekt, en de film duurt maar anderhalf uur. Chen slaat twee mannen neer, en dan is het opnieuw wachten op zijn volgende gevecht, we zijn dan al een uur en tien minuten ver in de film. De twee laatste gevechten tijdens het onweer zijn weer degelijk, met 'originele' camerastandpunten zoals first person view. Ik zou zeggen, de laatste twintig minuten van de film zijn aardig (4*), de rest is Fist of Fury - onwaardig (1*).

"I am Chinese."
"So is that man."
"No, he is a dog."

"Kill me."
"No, I wont kill you. I'm Chinese, I only kill in self-defense."

Met deze Jigsaw heb ik nu dus alle 8 delen herzien, en ik heb weer genoten van deze Saw reeks. Hoewel het erg op en neer gaat qua niveau, blijft het toch leuk om ze allemaal op een rijtje te zien. Ook dit achtste deel, een soort reboot eigenlijk, was te genieten hoewel nergens de intense spanning van het eerste deel wordt gehaald. In dit deel wordt niet echt verder geborduurd op de andere delen. Wat is er bijvoorbeeld gebeurd met Hoffman? Die zal wellicht gestorven zijn in de martelkamer van de allereerste film? Maar dan, aan het einde van dit deel, wordt duidelijk dat het hier eigenlijk ten dele om een prequel gaat en dat Jigsaw nog maar eens een slachtoffer tot assistent heeft omgetoverd die in dit deel na de dood van John Kramer als een soort copycat van Jigsaw aan de slag gaat. Er zijn op den duur meer assistenten van Jigsaw dan slachtoffers! De vraag rijst echter, wat is er dan met dr. Gordon gebeurd? Is die nu inactief geworden als Jigsaw hulpje of zal hij in Jigsaw II weer opduiken? Ik had hem eigenlijk liever gezien in deze film in plaats van die saaie Logan.
De acteurs die zich lenen voor deze film zijn weer niet van het hoogste niveau. Hannah Emily Anderson als labassistente Eleanor Bonneville is wel een lekkertje! Visueel is Saw 8 kleurrijker en warmer dan de vorige delen, en over het algemeen wordt er minder gebruik gemaakt van de schokkende camerabeelden waarvan in de overige delen overmatig gebruik gemaakt werd.
Er zaten in dit deel ook een aantal grappige oneliners, zoals:

"No, that's not creepy at all!"

"Good luck, lollypop!"

Ik vind dat een beetje humor wel past in deze vervolgdelen, aangezien de intensheid van het eerste deel toch nooit wordt geëvenaard. Ik zou na het bekijken van alle delen na elkaar, de serie als volgt indelen (van beste naar minste): 1-3-6-2-5-4-7-8.

Meer misdaad dan actie. De martial arts gevechten zijn lelijk gefilmd met snelle cuts, vermoedelijk om te verbergen dat Chan te oud geworden is voor dit gedoe. Hij acteert overigens wel aardig en het verhaal weet wel te boeien. Maar de editing laat dus te wensen over!

Pure Bruceploitation natuurlijk, maar niet eens zo'n slechte. In dit onofficiële vervolg van Fist of Fury wil Chen Shen, de broer van Chen Zhen, de dood van zijn broer wreken en de Ching Wu Kung fu school van de Japanners terug winnen. Bruce Li heeft niet het charisma van Bruce Lee, maar slaat en kickt toch ook behoorlijk om zich heen - en kan blijkbaar zo hoog als een huis springen. Leuke settings, zoals o.a. een gevecht op de trein. De Engelse dubbing is zoals gewoonlijk in dit soort films eerder slecht.

Ik vind dit een heel sterke Kung fu film met harde actie. Je voelt als het ware de pijn van de slagen en regelmatig wordt er eens een ledemaat gebroken. Jet Li komt met zijn stoïcijnse uitdrukking eerst wat saai over, maar na een tijdje gaat hij toch wat menselijker worden. Er zit geen humor in deze film, verwacht je dus niet aan een film in Jackie Chan stijl. Af en toe is de actie wat overdreven en dan weet je dat de mannen aan touwtjes vasthangen, wat toch een beetje nep oogt.

Deze film is puur actie om de actie, en meer hoef je dus niet te verwachten. Maar wat een actie! Vooral het eerste deel vond ik heel sterk met erg unieke gevechten (iemand doden met een boek in de bibliotheek, de gevechten op het paard en met de motoren, de twee herdershonden van Halle Berry). Maar nadien wordt de actie wat repetitief en minder origineel. Hij duurt voor mij ook iets te lang. Het tweede deel van de film lijdt vooral onder het erg simpele verhaal. De eerste John Wick had het beste verhaal van de drie, en was in mijn opinie dan ook de beste film in deze reeks. Natuurlijk is dit soort actiefilms nooit realistisch en de held kan bijna alles overleven, maar hoe hij de schoten van Winston én de val van het dak van het hotel overleefde gaat mijn petje toch wel te boven! Ik kan mij wel voorstellen dat de actie van Winston in scène was gezet en dat hij mogelijks met losse flodders schoot, maar die val kan toch geen mens overleven?

- Are you ready, John?

- Yeah!

Qua spectaculaire actie het beste deel uit de reeks, deze film is gewoon non stop actie. John Wick: Chapter 4 steekt warempel M.I. naar de kroon als beste actiereeks van het moment. De beste scene is die in het pakhuis met de top down cameraview, maar ook de scenes aan de Arc de Triomphe, in het hotel in Osaka en in de Duitse dancing spatten van het scherm. Dit soort films moet je wel liefst in de bioscoop op het grote scherm zien.

Je weet waar je je aan kunt verwachten met dit soort films, realisme gaat out of the window en het verhaal vult de gaatjes op tussen twee actiescènes. Ik vind het wel een minpuntje dat er na lange schiet- en vuistgevechten zo goed als geen bloedspatten op de handen, het gelaat en de kleren van Wick en de anderen te zien is. Ook als John die dikke Duitser Killa talloze keren in het gezicht slaat en hem van een trap afgooit om vervolgens zijn gouden tand uit te trekken, zie je geen spatje bloed op Killa's gezicht. Het moment waarop John Wick uit een gebouw vier hoog naar beneden valt en op een bestelwagen belandt, waarna hij even het jasje in de plooi strijkt en gewoon wegwandelt, deed mij ook wel de wenkbrauwen fronsen van ongeloof.

En net als je denkt dat Wick niet kapot kan, krijg je dat onverachte einde in de maag gesplitst. Gelukkig had ik geen spoilers gelezen, dus was het totaal onverwacht (hoewel er wel enkele hints in de film zitten). Er is sprake van spin-offs die eraan zouden komen. Jammer genoeg heb ik de extra scene na de end credits gemist, die hadden ze echt eerder moeten laten zien. Tegenwoordig ben je dus bijna verplicht om de hele eindaftiteling te blijven zitten, uit schrik om iets te missen. Ik dacht al: wat gebeurt er nu met Caine en Akira? Krijgt ze haar verdiende wraakmoment of niet? To be continued...

Een nogal achterhaalde sci-fi film met een goed uitgangspunt maar slecht uitgewerkt. Het lijkt een beetje op een minderwaardige combinatie van Blade Runner en The Matrix met slechte decors, belabberde special effects en minderwaardig acteerwerk (vooral van Henry Rollins en Keanu Reeves).

Alleen de laatste pakweg 20 minuten konden nog enigzins boeien, vooral Dolph Lundgren als de priester/wreker bracht wat spektakel in de film. Naast de priester brachten ook dat gedoe met de dolfijn en het uitstapje van Mnemonic aan de virtuele realiteit een wat kitseriche sfeertje. Had men dat de hele film door gedaan in plaats van de serieuze kant op te willen gaan, dan had dit wellicht een betere film kunnen worden.

Een leuke satire, die vaak doet lachen en vaak ook weet te ontroeren. Mooie acteerprestaties van alle acteurs en actrices. Taika Waititi is van Joodse afkomst en heeft dus alle recht om Hitler te kakken te zetten en de nazi's op de hak te nemen. Kinderen kunnen het niveau van een film soms naar beneden halen en me eerlijk gezegd behoorlijk irriteren, maar Roman Griffin Davis doet het hier erg goed als de zonderlinge Jojo die door het naziregime tot racistische Hitlerjugend werd omgevormd maar later een goede levensles in menselijkheid en gelijkwaardigheid leert als hij een Joods meisje leert kennen. Thomasin McKenzie is erg geschikt als Joods meisje dat ondergedoken moet leven, met haar magere uiterlijk. Sam Rockwell is erg leuk als gefrustreerde Duitse officier die liever aan het front zou vechten dan met kinderen te werken, en Scarlett Johansson laat zien dat ze niet alleen maar een schoonheid is, maar ook eigenzinnige rollen kan neerzetten. Een film met een boodschap.

"Go home and kiss your mothers!"

Ik hou van dit genre spannende roadmovies, Duel is het perfecte voorbeeld van hoe het moet. The Hitcher is inderdaad nog zo'n goed voorbeeld. Films die met een eenvoudige setting en een handvol acteurs een spannend verhaal weten te brengen.

Joy Ride vind ik echter niet zo spannend. Ik bekeek de film samen met mijn vriendin en hoewel zij een enorme angsthaas is heeft ze mij geen enkele keer in de schouder gebeten of een kussen voor haar gezicht gehouden.

Walker en Sobieski zijn duidelijk geen steracteurs, Steve Zahn ook niet maar hij heeft iets guitigs en weet mijn sympathie op te wekken. Ik vond hem ook al goed in Out of Sight.

Het einde van de film vond ik heel flauw en bijzonder voorspelbaar. Een open end waarmee de deur wagenwijd wordt opengezet voor een vervolg. Dat vervolg kwam er dan ook lees ik hier, maar met andere acteurs dat vind ik dan weer jammer. Niet dat deze acteurs zo schitterend zijn maar je mist dan toch een gevoel van continuiteit en verbondenheid.

Een heel leuke martial arts film, waarbij het verhaal er niet bijster veel toedoet. Je moet soms de neiging onderdrukken om vooruit te spoelen naar het volgende gevecht. Die gevechten zijn, zoals gewoonlijk bij Chan, weer uitmuntend. Ook een grappige rol van Anita Mui.

Grumpy old men meets Jumanji.

Opnieuw een erg genietbare film met grappige vertolkingen van Kevin Hart, Jack Black en Dwayne Johnson en de leuke Karen Gillan. Met nieuwe locaties en gewijzigde rollen van de acteurs. Het duurde wel een tijdje vooraleer ik kon onthouden wie nu precies wie voorstelt. De vijanden blijven nog steeds een beetje zwak en de grappen zijn soms een herhaling van zetten. Ook zet Johnson een erg slechte imitatie van De Vito neer. Kevin Hart zet dan weer een goede Danny Glover neer. Op naar het derde deel, hopelijk dan met een beter uitgedacht verhaal.

"Is he dead?"
"Yes he died, but he's fine!"

Dit is een erg vermakelijke film voor jong en oud! Ik ben wel een fan van Dwayne Johnson, hij ziet eruit als een heel sympathieke reus. En zijn "smouldering intensity " blik blijft grappig, zelfspot op zijn best! Ook Jack Black vind ik meestal wel leuk, hij steelt in deze film de show als vrouw in het lichaam van een man. Naast het feit dat de film boordevol grappen zit die meestal goed werken, zit er ook een boodschap in over empathie en zelfreflectie (de jongelui worden immers verplicht om even in een ander lichaam te zitten) en over waardering voor het leven. In Jumanju, het computerspel, krijgen ze namelijk drie levens. Maar in het echte leven, zoals het hoofd van de school opmerkt als ze moeten overblijven, krijg je maar een leven en jij beslist wat je ermee zult doen. Gelukkig worden deze moraallessen er niet te dik opgelegd en ligt de klemtoon vooral op de fun.

Ik vind het slim bedacht dat elke persoon in het spel het tegenovergestelde is van wat hij/zij in het echte leven is, op die manier worden ze verplicht om letterlijk eventjes in de ander zijn schoenen te staan: de zelfingenomen chick is een kleine, dikke man, het onzeker meisje is een knappe actie-heldin, de onsympathieke zwarte sportman is een kleine, zwarte man (Kevin Hart is duidelijk de zwakke schakel in dit kwartet), en de nerdy jongen is een gespierde vent.

Het idee om van het bordspel Jumanji nu een computerspel te maken, is goed gevonden. Alleen krijg je gedurende de film (behalve de drie streepjes op de arm wat drie levens voorstelt, en de NPC's die steeds hetzelfde zinnetje herhalen) weinig verwijzingen hiernaar. Misschien hadden ze boss-battles moeten invoeren en meer duidelijke levels? De CGI ziet er over het algemeen erg goed uit, met hier en daar een klein moment waarop het er wat fake uitziet. Er hadden wat mij betreft wat meer dieren in mogen zitten. Ook de jungle ziet er goed uit, hoewel er misschien wat meer actie, zweet en spanning in had mogen zitten. Een beetje meer zoals de openingsscène van Raiders Of The Lost Ark (1981), zeg maar. Als laatste en daarmee samenhangende minpuntje zou ik willen opmerken dat deze film vooral gericht lijkt te zijn op het jonge publiek. Het is natuurlijk een familiefilm, maar dat maakt het wel een klein beetje een "light"-product voor de oudere kijker.

Deze film heeft me verrast. Normaal ben ik niet zo voor computer-animatiefilms omdat die er meestal erg fake uitzien, maar deze Jungle Book ziet er erg verzorgd uit. De dieren bewegen heel natuurlijk, vooral de tijger 'overtuigt'. Het jonge ventje acteert ook niet slecht en de voice actors zijn goed gecast. Bill Murray brengt als Baloo de beer de nodige humor en Scarlet Johansson met haar hese stem speelt een verleidelijke (en deze keer een vrouwelijke) Kaa de sssslang. Het duurde even voordat ik doorhad dat Christopher Walken de stem van King Louie insprak. Wat een reuzachtige orang-oetan is dat trouwens! Het lijkt wel een neefje van King Kong. Ook lijkt Baloo soms torenhoog boven Mowgli uit te steken, terwijl hij op andere momenten een stuk kleiner lijkt. De eindcredits met het boek zijn wel heel leuk gedaan en de liedjes ook. Ik twijfel tussen 3,5 en 4*. Voor de animaties, het acteerwerk en de stemmen verdient dit een ruime voldoende, maar het verhaal is erg simpel en de humor is nogal karig.

De poster is wel mooi. Maar de film zelf eerder kinderachtig, met veel overacting en cartooneske bad guys. Ook dat homo broertje is erg flauw. Dwayne Johnson heb ik normaal gezien graag, maar zijn woordgrapjes lijken wel geschreven door een tiener. En dan heb ik het nog niet gehad over het overmatig gebruik van overduidelijke CGI en de lelijke gele kleurenfilter. Ik lees hier dat sommigen deze film durven vergelijken met toppers als Indiana Jones en Romancing The Stone. Nee, deze film kan niet eens in hun schaduw staan. Men tracht weliswaar de vorm van deze oude klassiekers na te bootsen, maar dat is duidelijk niet voldoende om een goede film te maken.

Het tweede deel in deze geplande trilogie (jawel, tegenwoordig maakt men geen films meer die op zichzelf staan) ziet er bijwijlen mooi uit, bijvoorbeeld op het eiland. En de dino's zien er weer goed uit, we kennen dat trucje onderhand inderdaad al wel. Met mooie beelden alleen en zonder een goed bedacht verhaal komen we er anno 2018 niet meer. De eerste Jurassic Park film zag er tenslotte even goed uit, en die film stamt uit 1993. In die film werd ook minder op CGI beelden gesteund maar meer op practical effects met robot-dino's, wat de monsters dichter bij de acteurs brengt.

Chris Pratt doet zoals gewoonlijk weer zijn best om komisch uit de hoek te komen, maar hij zal waarschijnlijk zowel op vlak van actie als humor nooit mijn favoriete acteur zijn. Ik vind het ook zo stom dat hij vriendjes is met Blue de velociraptor, een afgerichte dino is natuurlijke te belachelijk voor woorden. Ook het idee om dino's als militaire wapens te gebruiken en te verkopen op een veiling ergens in een kelder onder een herenhuis is volledig van de pot gerukt!

Bryce Dallas Howard ziet er in dit deel iets meer naturel uit. In het eerste deel had ze een erg stijve houding en haarsnit. Rafe Spall is een beetje kleurloos en in eerste instantie dacht ik dat het Ryan Reynolds was. En dan is er natuurlijk ook nog de nerd met zijn muggenspray en brilletje, en de latina badass die voor het gehalte aan girlpower moet zorgen. Oude gediende Jeff Goldblum tenslotte blijft een verademing om bezig te zien, maar ook hij kan deze filmfranchise niet boven de middelmaat verheffen. Het moge duidelijk zijn dat het team in deze film de dino's van een gewisse dood op het vulkaaneiland willen redden om deze uitgemolken franchise te tegen uitsterving te beschermen. Maar wat mij betreft is het reeds lang tijd om dit CGI monster te laten inslapen.

Yep, dat beschrijft zo'n beetje de meeste DC en MCU films. Door middel van een hoop bombastisch geluid en ontploffingen wil men de armoede van het script en verhaal blijkbaar verdoezelen.

Ook deze film is weer ontzettend voorspelbaar. Alle karakters worden erin gepropt en doen hun ding, maar er wordt niets nieuws gebracht. Ik word er in ieder geval niet warm van en had nergens een 'wow'-gevoel, wat je toch zou verwachten van een superheldenfilm.

Ben Affleck is blijkbaar jaloers op Christian Bale en zijn norse, onnatuurlijke stemgeluid en probeert ook zo 'stoer' te praten. Als hij zijn Batman pakje niet aan heeft, gaat zijn stem ineens een octaaf omhoog. Ik heb Batman altijd een zwakke actieheld gevonden die geen bijzondere krachten heeft. The Flash vraagt hem "what are your superpowers again?" en Batman zegt "I'm rich!", hmm okay. Jason Momoa, die met zijn dronken surfdude-achtige Aquaman zo'n beetje is wat Thor voor Marvel is, grijpt Batman zomaar bij de strot en houdt hem een meter de grond. Ook Superman houdt de zwakke Batman in een hand omhoog, waar hij als een popje hangt te bengelen.

The Flash is een soort Spiderman, ook zo'n tienerjongetje met piepstemmetje dat totaal niet overtuigt als superheld. Gal Gadot is zoals steeds een streling voor het oog, maar was beter in haar stand alone Wonder Woman film dan in dit vehikel. De grote vijand Steppenwolf ziet er erg fake uit, hij beweegt ook heel onnatuurlijk. Je zou meer verwachten van een film uit 2017 qua special effects. De vuistgevechten tussen mensen en CGI figuren verlopen erg schokkerig.

Deze film heeft geen ziel, de muziekscore is erg ondermaats en de CGI en special effects zijn niet om aan te zien (en dan heb ik het niet enkel over de bovenlip van Superman Henry Cavill).