Opinions

Deze film stelt niet zoveel voor, maar Elvis ziet er knap uit in uniform en de liedjes zijn altijd wel leuk.

Die twee hebben inderdaad niet veel chemie tussen hen, Prowse is ook niet heel aantrekkelijk vind ik.

The Game is een spannende film, goed geacteerd vooral door Michael Douglas, maar met een twistplot aan het einde dat eigenlijk de hele film als een kaartenhuisje in elkaar doet storten en bovendien geheel ongeloofwaardig is. En zoals gezegd verraadt de titel van de film al teveel.

Ook volledig eens met Mayhemblik en Flavio. De setting van deze film is wel leuk en de cast leek me op het eerste zicht interessant, maar ondanks tamelijk hoge verwachtingen van mijnentwege is Gangster Squad een oppervlakkige film met een dun, afgezaagd verhaaltje.

De film zit vol flauwe clichés, vooral als Brolin op het einde zijn badge in het water gooit. De cartooneske sfeer van deze film, al dan niet opzettelijk bedoeld, zorgde ervoor dat ik totaal niet kon meeleven met de hoofdpersonages. De ene scène doet vermoeden dat de film een heel donkere toon krijgt (de man die door auto's in stukken wordt uiteengerukt), maar op andere momenten voelt het alsof je naar een Roger Rabbit of Dick Tracy-aftreksel zit te kijken.

Josh Brolin vond ik nog het beste, hij speelt zijn rol met de nodige ruigheid, maar Sean Penn (inclusief slechte make-up) speelt een karikatuur van een gangsterbaas waar geen dreiging van uitgaat en 'pretty boy' Ryan Gosling staat er maar een beetje bij te kijken langs de zijlijn. Ik vond deze film een teleurstelling!

Gaston en Leo zijn natuurlijk wereldberoemd in België en omstreken, maar in deze film proberen ze internationaal te worden en poogt men om Amerikaanse actiefilms na te doen, en dat lukt niet echt. Voor mij is deze film minder grappig dan Paniekzaaiers.

"Zeg, als ik naar Hong Kong ga neem ik mijn mes en vork me é!"

Interessant en binnenkort wellicht realistisch gegeven, goed en ingetogen uitgewerkt met prima acteerprestaties van de hoofdrolspelers. Mooi kleurenpalet heeft deze film ook.

Het hele bedrog gaat soms wel erg gemakkelijk, vooral op het einde van de film valt het heel erg mee voor Vincent. Bijna iedereen die van het bedrog afweet houdt zijn mond.

Ook ik stoorde mij een beetje aan het feit dat Vincent en Jerom helemaal niet op elkaar gelijken, blijkbaar ziet niemand dat op die foto van de scanner?

Die opmerking van de dokter vond ik ook best vreemd: "Right-handed men don't hold it with their left!" Niet dat ik daar erg op let bij een toiletbezoek, maar volgens mij kopt die stelling toch niet hoor.

Mooie setting tijdens de Amerikaanse burgeroorlog met veel figuranten, paarden, kanonnen, huifkarren en treinen... veel actie! Dit is beslist één van de betere films met Buster Keaton.

Tot het moment waarop Hill en Kinski zouden duelleren dacht ik dat dit nog een leuke western zou worden, maar vanaf dan liep het mis. Een westernparodie kan erg leuk zijn (getuige daarvan is de prachtige film My Name Is Nobody), maar de kolder loopt hier de spuigaten uit en de film is zit heel klungelig in elkaar.

Miou-Miou is de onnozelheid zelve en Robert Charlebois is gewoonweg irritant. De enige reden waarom ik hem nog een drietje geef is de aanwezigheid van de immer sympathieke Terence Hill en de leuke muziek van Ennio Morricone, die weliswaar beter muziek heeft gemaakt maar hij is zo sterk dat ik zelfs van deze muziekscore kan genieten.

Guy Ritchie is terug zoals we hem graag hebben, na vehicels zoals Sherlock Holmes en King Arthur. Zeker niet zo goed als Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998) en het meesterlijke Snatch (2000), want daar was de humor toch beter en er zat meer vaart in, maar toch weer een erg leuke Britse gangsterfilm. Heel tof om Hugh Grant in een andere rol te zien spelen dan we van hem gewoon zijn (romantische komedies). Ook de anderen doen het goed. Ritchie slaagt erin te doen wat ook Tarantino kan: acteurs kiezen die je niet meteen zou verwachten en die vervolgens zichzelf laten overstijgen in zijn films. Wat mij betreft is dit geen meesterwerk maar gewoon een goed gemaakte film, die wel een beetje traag op gang komt, maar zeker een tweede kijkbeurt waard is.

John Travolta als Chili Palmer steelt de show, hij is gewoon Mr. Cool! Ook Gene Hackman en Dani de Vito zijn goed. Ik heb Rene Russo nooit een aantrekkelijke vrouw gevonden, en vond haar dan ook niet echt een meerwaarde. Het leuke is dat deze misdaadfilm lekker luchtig gehouden wordt met de nodige humor maar ook een portie geweld. En de muziek is gewoon top, ik heb meteen de CD aangeschaft!

Deze film is mij best meegevallen eigenlijk, ik had dat niet verwacht! Natuurlijk is het verhaal erg eenvoudig en soms gaat het allemaal veel te snel (ik had bijvoorbeeld graag gehad dat er wat meer aandacht was besteed aan de periode waarin Major aan haar 'nieuwe' lichaam moet wennen), maar dat is misschien getrouw aan het originele (strip)verhaal.

Alles ziet er gelikt uit, een beetje Blade Runner-achtig maar met meer kleurtjes. De synthesizer-muziek past er erg goed bij en is ook wat BR-achtig! Scarlett Johansson ziet er weer erg leuk uit, zelfs in vleeskleurig pakje dat niet veel prijs geeft. Ik vind haar altijd leuk in dit soort lichte sci fi-films, denk maar aan The Island (2005) en Lucy (2014).

Deze film zal waarschijnlijk niet de cult-klassieker worden die BR is, maar ik heb me er toch goed mee vermaakt en hoop op een vervolg.

Ben het daarmee volledig eens. Wat een leuke cast, stuk voor stuk grootheden van het genre komedie uit de jaren '80. Bill Murray als slijmerige vrouwengek werkt echt op de lachspieren. Ook Sigourney Weaver doet het goed in een komedie, en ze is erg verleidelijk in deze film. Het lijkt misschien wat overdreven dat zich in haar ijskast een hele demonenwereld schuilhoudt, maar laat maar eens een geopende melkdoos enkele maanden staan en kijk wat er gebeuren zal. Zoals anderen reeds opmerkten, zijn de visual effects over het algemeen mooi voor een film van 35 jaar oud. Een beetje cartoonish natuurlijk, maar dat heeft zijn charme.

Weaver: "That's the bedroom. But nothing ever happens in there."

Murray: "What a crime!"

Twee mooie mensen in een middelmatige film. De eerste 25 minuten worden besteed aan 'romantiek' die erg geforceerd aanvoelt. Chris Evans die na een nachtje seks al meteen tegen zijn ouders zegt: "I think she might be the one!" - welke man zegt zoiets?

Het grootste mankement is dat Chris Evans niet grappig is, en dus compleet miscast is voor een actiekomedie. Ana de Armas zagen we al eens de spionne uithangen in de films met Daniel Craig die voor Bondfilms moeten doorgaan, en zij ziet er altijd leuk uit als ze over de grond rolt in sexy outfits. Maar de luchtigheid van deze film wordt onderstreept door het gebrek aan blood and gore, waardoor alle actie en geweld heel fake aanvoelt. Ook de vertraagde beelden en onnozele muziek ('My Sharona') die onder de actiescenes wordt gezet, doet afbreuk aan wat een spannend moment zou moeten zijn, alsook het constante gekibbel tussen Cole en Sadie.

Dieptepunt van de film is als die andere niet komische acteur Ryan Reynolds ineens komt opdagen.

Prachtige actie en stuntwerk van de held Jackie Chan. De film komt wat ouderwets over en het verhaal is niet erg bijzonder, maar er valt genoeg te lachen (bijvoorbeeld de scène met al die telefoons in het politiebureau).

Ook de korte versie van 80 minuten gezien, maar dan Chinees gesproken. De film doet inderdaad een beetje aan de Bondfilms denken, zelfs de muziek, maar er zit weinig humor in (behalve de flauwe grappen, zoals Chan met een zeehondenmuts, een onderbroek met zeehondje aan het kruis enz) en minder opvallend stuntwerk dan we van Chan gewoon zijn. De leukste momenten zijn het gevecht met de twee Russische bomen van kerels in de hotelkamer, en het gevecht met de ladder en stokken. Minder goed dan de drie voorgaande Police Story films.

Deze derde uit de reeks Police Story films heeft minder martial arts en de typische humor van Jackie Chan. Meer geschiet en explosies, wat niet meteen een pluspunt is, en een betere beeldkwaliteit dan de voorgaande films, dat is dan weer wel een verbetering. Ik zag gelukkig geen Engels gedubde versie. Michelle Yeoh, die vijf jaar later in een Bondfilm zou spelen, staat haar mannetje naast Chan.

Mee eens.

Ook mee eens.

Ik vind dit vervolg iets minder leuk dan de eerste film. Minder humor, meer serieus gedoe en eigenlijk een minder boeiend verhaal. Wel weer enkele leuke gevechten, zoals die in de speeltuin. Ik zag de versie van 122 minuten en dat is toch wat te lang. Het leukste aan dit soort films blijven de bloopers aan het einde.

Een traag, verwarrend en pretentieus project dat nergens weet te boeien. Emily Blunt is nogal een saaie trien, en weet nergens de sympathie van de kijker mee te krijgen. Je moet wachten tot helemaal aan het einde van de film om wat te zien gebeuren.

Om een of andere reden had ik ook iets Hitchcockiaans in mijn hoofd toen ik deze film in de winkel in mijn handen had, ben er wel blij om dat ik 'm niet heb gekocht.

Een herhaling van zetten, maar dan een stuk minder goed. Overbodig!

The Glass house... Wacht even, het huis zit vol glas en ze heten ook de Glasses? Geniale vondst! Jammer dat de film zelf veel minder geniaal is, zelfs een beetje saai en voorspelbaar. En Leelee Sobieski heeft echt een gezichtsuitdrukking alsof ze de hele tijd gedrogeerd is.

Twee uur en twintig minuten, wat een lange zit voor wat het maar is. Het begint al slecht met tongue in cheek verwijzingen naar de zogenaamde climate change, CO2-uitstoot, mondmaskers en feminisme. Irritante nietszeggende karakters, heel amateuristisch geacteerd vooral van Kate Hudson met haar overacting en Daniel Craig met zijn vals Amerikaans accent. De film wil blijkbaar teruggrijpen naar het succes van de leuke Agatha Christie films, vooral die met Peter Ustinov als Hercules Poirot, Clue (1985) en Murder by Death (1976). Maar slaagt daar geenszins in! De twist met de tweelingzus komt al halverwege de film en daarmee is het verhaal eigenlijk al verteld. We krijgen dan nog een verschrikkelijk typisch Hollywood einde met vernieling en vuur, en dan een onvergeeflijke aanval op de Mona Lisa (waarschijnlijk het meest bekende kunstwerk ter wereld). Het is natuurlijk maar een film, maar ik kan daar eigenlijk helemaal niet om lachen.

Deze one location horror film heeft mij wel vermaakt! Het lijkt wel een 'bad trip gone wrong' (welke bad trips are going right?). Grappig, inventief en gelukkig met een korte speelduur.

"You can't escape in your memories, Wes!"

Ik kan mij best vinden in deze opmerkingen. In mijn herinneringen was deze film beter dan bij deze herziening. Minder sterk dan bijvoorbeeld Once Upon A Time In America of The Untouchables. Deel I moet ik nog herzien en ik hoop op beter dan dit lauw vervolg.

Een taaie film om doorheen te komen. Een psychologische thriller in een minimalistische setting is mijn ding wel. Alleen gebeurt hier bijzonder weinig, is er weinig karakterontwikkeling en zijn de acties van de hoofdrolspeler onlogisch en dom. Wie wil nu alleen achterblijven middenin een woestijn? Hoe weet je zeker dat de andere man (tijdig) zal terug komen? Er is toch geen enkel gevaar dat hij er met het goud vandoor zal gaan als hij bij het goud blijft?

Er zit ook een enorm opvallende fout in de film, met de tak die tot wel drie keer verspringt tussen de linker en rechterkant in de zijde van Efron. Er wordt naar ik meen niet verklaard hoe hij aan de littekens in zijn gezicht gekomen is. En ook niet wie de mysterieuze vrouw is en wat dat neergestorte vliegtuig te betekenen heeft.

Het 'verrassende' einde is heel voorspelbaar. Dat de andere man het goud niet zou willen delen met Efron was te verwachten. Dat hij zelf ook niet met het goud wegkomt, is dan weer zijn verdiende loon. Ik veronderstel dat het fatale schot door de mysterieuze vrouw werd gelost.

De setting zit wel goed, de film duurt gelukkig niet te lang en ook de make up is goed gedaan. Het gezicht van Efron lijkt echt door de hitte en de woestijnstorm aangetast te zijn. Het brute geweld wordt niet geschuwd. Maar dit is waarschijnlijk geen film die ik een tweede keer zal willen zien.

Ik vond het oprecht jammer dat Timothy Dalton al na twee Bondfilms afscheid moest nemen van een rol die hij op prachtige wijze had neergezet. Maar toen ik voor de eerste keer GoldenEye had gezien was ik toch aangenaam verrast door de prestatie van Pierce Brosnan die op een wat luchtiger manier gestalte geeft aan James Bond.

De openingsscène op de dam is al meteen heel geslaagd te noemen. Bond die ondersteboven hangend zich in het toilethokje laat afzakken en zegt "Beg your pardon, forgot to knock!" vooraleer de vijand een slag in het gezicht te geven. En dan de sprong van de motor waarna Bond in duikvlucht het neerstortend vliegtuigje nadert en net op tijd het kan besturen om ermee te ontsnappen... wat een opening!

En dan volgt het heel mooie lied gezongen door Tina Turner. Dit is een Bondlied dat zeker in mijn top 5 thuis hoort.

Sean Bean als Alec Trevelyan, ex-006 geheim agent, en Gottfried John als generaal Ourumov zijn goede schurken maar Xenia Onatopp steelt de show als volslagen losgeslagen en dodelijke 'bitch'.

Tijdens een rit in de bergen van Zuid-Frankrijk maken we voor het eerst kennis met Famke Janssen als Xenia Onatopp, die in haar rode Ferrari F355 GTS het tegen de Aston Martin DB5 van James Bond opneemt in een kleine race. Xenia Onatopp, de bad girl die elke keer als ze iemand neerschiet of tussen haar krachtige dijen de adem afsnijdt orgastisch genot ervaart.

Izabella Scorupco als Natalya Simonova is een redelijke Bondgirl. Haar collega de computernerd Boris Grishenko is een heel vervelend ventje, elke keer als hij met zijn pen klikte wou ik ze van hem afnemen en hem ermee doodsteken.

Robbie Coltrane als sympathieke Russische wapenhandelaar Valentin Dmitrovich Zukovsky speelt zijn rol heel goed. Deze keer wordt Moneypenny gespeeld door Samantha Bond (what's in a name?) en voor mij is zij na Lois Maxwell de beste Moneypenny vertolker. Judi Dench wordt geïntroduceerd als de nieuwe M en zij is met haar boze blik en hatelijke opmerkingen heel irritant te noemen. Desmond Llewelyn is weer de vertrouwde Q, en de interacties tussen hem en Bond zijn heel grappig.

De film zit vol actie waardoor het soms meer weg heeft van een actiefilm dan een spionagefilm, maar het verhaal zit goed in elkaar. De scène met de tank in Sint-Petersburg is heel memorabel. Het lied aan het einde van deze film is dan weer ongelooflijk slecht.

GoldenEye is één van mijn favoriete Bondfilms en hoort zeker in mijn top 7 Bondfilms thuis. De film kent vele grappige oneliners en dialogen, waarvan ik hier enkele opnoem.


Bond rijdt rond met de vrouwelijke psycholoog die moet oordelen of hij klaar is voor veldwerk.
Caroline: "I enjoy a spirited ride as much as the next girl but…" (ziet Xenia Onatopp in haar Ferrari voorbij rijden) "Who's that?"
Bond: "The next girl."


M: "You don't like me, Bond. You don't like my methods. You think I'm an accountant, a bean counter more interested in my numbers than your instincts."
Bond: "The thought had occurred to me."
M: "Good, because I think you're a sexist, misogynist dinosaur. A relic of the Cold War, whose boyish charms, though wasted on me, obviously appealed to that young woman I sent out to evaluate you.

Bond: "Point taken."


Bond: "Are these pictures live?"

M: "Unlike the American government, we prefer not to get our bad news from CNN."


Q: "Need I remind you 007, that you have a licence to kill, not to break the traffic laws!"
Bond: "I wouldn’t think of it."


Q: "A typical leather belt, male size 34, buckle notch…"
Bond: "Q, I am familiar with that device."


Jack Wade: "Jack Wade, CIA."

Bond: "James Bond, stiff-ass Brit."

Goldfinger
He's the man, the man with the Midas touch
A spider's touch.
Such a cold finger
Beckons you to enter his web of sin
But don't go in

Eén van de beste Bond theme songs gezongen door de onvergetelijke Shirley Bassey, die ook nog de titelsong zong voor Diamonds Are Forever en Moonraker.

Goldfinger is één van mijn favoriete Bondfilms, misschien wel de favoriet. Sean Connery is onverbeterlijk als James Bond, de man die een witte smoking onder zijn duikpak draagt en die zonder verpinken een verraderlijke vrouw als schild te zijner verdediging gebruikt.

In een hotel in Miami Beach krijgt Bond via Felix Leiter de opdracht om de goudsmokkelaar Autric Goldfinger te schaduwen. Maar in plaats van dat onopvallend te doen, doet hij Goldfinger verliezen met kaarten en gaat hij met diens vriendin naar bed. De scène waarin Shirley Eaton als Jill Masterson volledig in goudverf gehuld op het bed ligt is één van de bekendste taferelen geworden in de geschiedenis van de Bondfilms (en films in het algemeen).

Terug in Londen krijgt Bond van M de opdracht om contact met Goldfinger te leggen en uit te vissen hoe die zijn goud naar andere landen weet te smokkelen. Van Q krijgt Bond de befaamde Aston Martin DB5 en een radiozendertje dat in de hak van zijn schoen past.

Bond ondervindt dat Goldfinger niet alleen bij het kaartspel graag zijn tegenstanders bedriegt, maar ook tijdens het golfspel. Na Goldfinger op een slinkse manier te verslaan bij het golfen volgt Bond hem naar zwitserland, waar hij Tilly (de zus van Jill Masterson) ontmoet die op wraak uit is maar Tilly wordt gedood door Oddjob en Bond wordt gevangen genomen.

Het is dan dat we het tweede onvergetelijke filmfragment zien: Bond die vastgebonden ligt op een tafel met een laserstraal tussen zijn benen. De chinese spion die bij Goldfinger staat is overigens Burt Kwouk, die Kato speelt in de Pink Panther films en die ook in You Only Live Twice een rolletje heeft.

De manier waarop Goldfinger en Bond beleefd tegen elkaar blijven praten en Bond zich gedraagt als een gast in een hotel in plaats van de gevangene van Goldfinger, is erg grappig en typisch voor een Bondfilm. Het is ook typisch hoe de bad guy zijn hele plan steeds aan Bond openbaar maakt, blijkbaar in de overtuiging dat Bond het avontuur toch niet zal overleven.

Deze film zit vol grappige oneliners en gevatte dialogen, teveel om op te noemen maar hier zijn er toch een paar die ik genoteerd heb:


Bond kust het danseresje Bonita en zij voelt zijn koude wapen tegen zich aan.
Bonita: "Why do you always wear that thing?"
Bond: "I have a slight inferiority complex."

Bond gooit een elektrisch apparaat in het bad waardoor een schurk geëlektrocuteerd wordt.
Bond: "Shocking! (kijkt naar de verraderlijke Bonita)... positively shocking!"

Bond wordt door een vrouw gemasseerd tot Felix Leiter hem begroet.
Bond: "Felix... how are you? Dink, meet Felix Leiter. Felix, say hello to Dink. Dink, say goodbye to Felix."
Dink: "Huh?"
Bond: "Eh… mantalk!" (geeft haar een klets op de kont)

Bond en Jill Masterson liggen na een vrijpartij in bed.
Radio: "Washington… at the white house this afternoon the president said he's entirely satisfied..."
Bond: "Well, that makes two of us."

Felix Leiter belt Bond terwijl hij met Jill Masterson in bed ligt.
Bond: "Oh Felix... what's that ? Dinner? Eh, no look I'm sorry, I cant... something bigs 's come up."

Bond ligt op een tafel vastgebonden met een laserstraal tussen zijn benen.
Bond: "Do you expect me to talk?"
Goldfinger: "No, Mr Bond! I expect you to die!"

Bond: "Who are you?"
Pussy: "My name is Pussy Galore."
Bond: "I must be dreaming!"

Pussy: "What happened? Where's Goldfinger?"
Bond: "Playing his golden harp."

Sterke thriller met halverwege een onverwachte twist. Dan gaat het een beetje over de top. Bij de moord op Desi wordt Amy ineens een koelbloedige killer die Sharon Stone in Basic Instinct naar de kroon steekt! Het veelbesproken einde komt wat plotseling over, maar is veel leuker dan een zoveelste ongeloofwaardige happy end. Hoewel het mij onduidelijk is waarom de luie rokkenjager Nick bij zijn psychopatische vrouw zou blijven nadat ze hem een moord in de schoenen wou schuiven. De zwakste schakel in deze film is zeker de ondermaatse prestatie van Ben Affleck, die blijkbaar maar één emotie en gezichtsuitdrukking kan neerzetten: die van de depressieve sul.

Ik zie nu pas dat ik nog geen waardering gegeven heb voor deze epische film. Lang geleden gezien en ik was toen helemaal weg van de knappe Vivien Leigh. Terwijl Olivia de Havilland ook aan mooie dame was, speelde die toch maar een seut terwijl Vivien Leigh een sterke vrouw neerzette die zich staande kon houden in een harde mannenwereld.

Van Clark Gable ben ik nooit een fan geweest, terwijl hij een macho man moet voorstellen vind ik hem nogal erg met zijn uiterlijk bezig, wat je meer van een vrouw zou verwachten. Eigenlijk een beetje zoals de metroman van deze tijd. En om één of andere reden stoort mij dat aan hem.

Ondanks het feit dat deze film een hele lange zit is, blijft het toch boeiend. Je moet de film natuurlijk in zijn tijd plaatsen, toen men nog vaak geschilderde achtergronden gebruikte. Hoewel voor sommige scenes, zoals die met de gewonde oorlogsslachtoffers tijdens de slag van Atlanta, veel figuranten werden gebruikt wat toch indrukwekkend oogt.

De muziek vind ik ook heel meeslepend. Nadat ik de film had gezien heb ik ook het gelijknamige boek van Margaret Mitchell gelezen.

Geen slechte psychologische thriller (geen horror) met de mooie Halle Berry. De hele film wordt in een blauwe filter weergegeven, wat een aparte, kille sfeer weergeeft. Alleen weet de film niet goed kiezen tussen het paranormale en de gewone 'down to earth' misdaad. Het lijkt wel alsof het paranormale er alleen maar wordt bijgehaald om verwarring te scheppen (is MIranda gek of niet?) en om, zoals Davidus al aangaf, Miranda op een wel heel makkelijke manier te laten ontsnappen en vervolgens de zaak op te lossen.

Dankzij de mooie Clare Grant en haar nauw aansluitend topje heb ik deze film uitgekeken.

Ja, wat een hyperactieve montage weer. En Gosling en Evans hebben weinig charisma. Captain America als bad guy werkt gewoon niet. Ana de Armas, die er meestal erg lekker uitziet, komt hier als een seutje over.