Opinions

He's Plata...

He's Salud...

Plata...

Salud.

Haha, ik heb leuke herinneringen aan deze film! De zorgeloosheid van beide heren doet je alle problemen even vergeten. En dan die muziek, daar word je toch vrolijk van? Wel jammer dat de beeldkwaliteit zo slecht is, zelfs op dvd.

Mooi stuntwerk in dit grappig filmpje met een jonge Jackie Chan. De film zit vol leuke gevechten. Dragon en Fats zijn een leuk duo. Hoogtepunt is de achtervolging per fiets en Chan die aan de klokkentoren hangt. Jammer genoeg zijn we dan pas 55 minuten ver in de film en gaat het daarna wat bergafwaarts, eens op de boot en op het pirateneiland.

"If you fight as fiercely against the pirates as you have against the city policemen, then you're bound to win!"

Opnieuw en leuke Jackie Chan film. Misschien wat minder kolderiek dan de eerste film. Dragon is nu commissaris van de politie geworden en moet een einde maken aan de corruptie binnen de politiemacht. Het verhaaltje dient natuurlijk weer als excuus voor het adembenemende stuntwerk van Jackie Chan. De setting en de decors zijn overtuigend en geven het gevoel dat je in Hong Kong aan het einde van de 19de - begin 20ste eeuw bent. In het midden gaat de film zo'n 35 minuten inzakken, om dan weer tot de actie over te gaan (de achtervolging van Chan en superintendent Chun die met handboeien aan elkaar vastzitten). Alleen jammer dat je volgens mij door de Chinese dubbing de echte stem van Chan niet hoort.

Splash (1984), Big (1988), Turner & Hooch (1989) en The 'Burbs (1989)... De jaren '80 waren duidelijk de gloriejaren van Tom Hanks wat komedies betreft! Deze The 'Burbs is wat mij betreft zijn grappigste film. Hij is de geknipte man om de rol van asociale, neurotische buurman te spelen, en met reden want al zijn buren lijken wel nog gekker dan hun medemens. Maar dat verandert als de Klopeks in de woonwijk hun intrek nemen. Dan kan de paranoïa pas echt toeslaan!

Ik ben het volledig eens met Fonz en eRCee. Deze film kon mij niet bekoren. Ik vind James Franco al geen goede acteur, het gegeven van de film leent zich niet om een hele film mee te vullen en de manier van filmen doet mij erg MTV-generatie-achtig aan. Dat laatste neemt de spanning en de beklemmende sfeer helemaal weg.

Fonzzz002 schreef:

127 Hours is het resultaat van wanneer je een ‘10 minuten documentaire achtig’ verhaal probeert uit te rekken naar een anderhalf uur durende film. [/quote]

Mooie, rustige film en sterke acteerprestaties van beide Britse jongens. Je hebt echt het gevoel dat je met hen meeloopt doorheen de loopgraven, niemandsland enz. Bepaalde beelden zijn erg mooi en zelfs droomachtig, zoals de scène met bloemblaadjes in het water. Ook voor mijn gevoel was de muziek soms te overdonderend aanwezig, wat soms de sfeer wat bederft in deze nochtans erg sfeervolle film.

Enkele kleine zaken storen mij wel een beetje, zoals de manier waarop beide jonge soldaten bijna voortdurend rechtop lopen in plaats van zich wat te bukken en nogal luid praten, ondanks het feit dat ze zich in vijandelijk gebied begeven. Ook zijn er bijzonder weinig Duitsers aan de andere kant van de loopgraven. Wat zit het Britse leger daar dan eigenlijk in hun loopgraaf te doen? En die (blinde?) Duitse sniper die op het bovenverdiep van een huis verschanst zit en geen kat in een zak kan raken dan, dat is natuurlijk heel ongeloofwaardig.

Ik heb mij zonder enige voorkennis aan deze film gewaagd, zag dat het om een WO 1 film ging en dat hij een hoge score behaalt hier op MM. Wel, hij is mij goed bevallen moet ik zeggen! Mooie cinematografie, en leuk ook dat de hele film ogenschijnlijk in één take is opgenomen.

Ik heb deze film nu al twee of drie keer gezien en ik blijf er om lachen, dat betekent dat hij echt wel grappig is. Jonah Hill en Channing Tatum zijn een goed komisch duo en lijken soms wel te improviseren, zo spontaan komt het allemaal over. Over het algemeen is de humor niet overdreven flauw of platvloers. (behalve dan dat stukje met de penis)

Bijna net zo goed als de eerste Jump Street. De leukste stukjes vond ik de bust met de tropische dieren (Jonah Hill die een Latino nadoet) en de reactie van Jenko als blijkt dat de Schmidt de dochter van de Captain neukt (en dat de Captain Schmidt gehighfived heeft om hem ermee te feliciteren!).

In the Deep is een goeie haaienfilm. Wat gaf deze film mij een claustrofobisch gevoel zeg, ik mag er niet aan denken in zo'n situatie terecht te komen. Ik zal het dan ook nooit in mijn hoofd halen om tussen haaien te gaan zwemmen of mij in een kooi te laten zetten.

Dat zou inderdaad een perfect einde geweest zijn, precies wat ik op dat moment ook dacht.


De luide muziek haalde mij soms helemaal uit het moment. Er zou ook meer spanning worden opgebouwd als er doodse stilte was geweest, niets anders dan de ademhaling van het slachtoffer...

Als James Cameron, de man achter The Terminator en True Lies, zegt dat deze film vermakelijk en goed gemaakt is wie ben ik dan om daar tegen in te gaan? En met muziek van Aztec Camera tonen de makers van deze film dat ze in ieder geval een goede jaren '80 muzieksmaak hebben. Maar daarmee is zo'n beetje alles wat positief is over deze film gezegd.

Met zulke minderwaardige actrices die de hele tijd lopen te huilen, zeuren en schreeuwen (zowel boven als onder water) en onder water met elkaar kunnen praten, hoop je natuurlijk dat de haaien hen snel zullen oppeuzelen. Dus op dat vlak wordt je met deze film op je wenken bediend. Hoewel het heel voorspelbaar is dat de zusjes het zullen overleven en hiermee hun onderlinge relatie versterken. Meer is niet nodig om een familievete op te lossen dan samen in een haaienmeer te gaan zwemmen.

Veel minder realistisch dan de eerste 47 meters down (2017), met blinde haaien die op hun gehoor afgaan en niet op hun reukvermogen of elektroreceptoren, en met een vreemd soort vissen die net als de actrices kunnen schreeuwen. . Waarom dan geen haaien die brullen als leeuwen, als we toch dat pad opgaan?

Sistine Rose Stallone (wat een naam!) maakt waarlijk gebruik van haar vaders bekendheid om het ook in de filmbusiness te maken, en is naast de aziatische Brianne Tju het enige meisje dat er een beetje aantrekkelijk uitziet. De CGI haaien zien er niet dramatisch slecht uit, maar ook niet goed. De onderwater scènes zien er heel onnatuurlijk uit, alsof de dames in een watertank rondzwemmen. De slow motion beelden bij dramatische momenten komen erg geforceerd over. Zwakke acteerprestaties en tegen elkaar praten onder water zonder een helm die de oren bedekt is al erg genoeg. Maarde muziek onder water is er echt teveel aan! En dan het einde van de film, wat is dat nu weer? Het ware veel beter geweest als beide zusjes ware opgegeten door de haaien voor het oog van de andere jongelui op die boot, in plaats van dat ze weten te ontsnappen uit de bek van de haai.

"Guys, the air tastes bad!"

"Sh... sh... she squirted. That was literal... She squirted!"

De cameraman lijkt inderdaad aan adhd te lijden ofwel is hij dronken, wat een slecht camerawerk zeg! Hij heeft blijkbaar goed naar de openingsscène van Quantum of Solace (2008) gekeken en het goed bevonden. En dan al die onnodige slowmotion beelden en teksten in beeld, het is allemaal erg teenage-materiaal. Een over de top actiefilmpje met veel ontploffingen (alles moet kapot), oorverdovend scheeuwerige geluid en muziek, niet grappig en met een irritante Ryan Reynolds. Een erg matige acteur, de enige film waar hij in meespeelde die ik goed vind is Burried (2010). Er zitten wel enkele kleine dingetjes in die ik wel leuk vind, zoals als Reynolds vanuit de auto met een pistool schiet in first person. Maar zulke momenten duren dan ook maar 2 seconden, want langer duurt een cut in deze film nooit. Michael Bay zal waarschijnlijk nooit mijn favoriete regisseur worden, hoewel ik The Rock (1996) en The Island (2005) wel goede films vind.

"I'm feeling f*cking carsick!"
Ik ook, na het bekijken van deze film.

Een stijlvolle film met een sexy Theron in strakke pakjes. Enkele interessante futuristische ideetjes. Leuk ook dat er in de toekomst aan het groen wordt gedacht . Maar verder is de film erg oppervlakkig en zoutloos. Style over substance, zeg maar. Alles wordt erg serieus gebracht, terwijl het juist heel onrealistisch is. De Matrix-stijl gevechtsscènes waarbij de helden in slow-motion een regen van kogels en ontploffingen weten te ontlopen, hebben we al zo vaak gezien. En iedereen acteert erg kil en gevoelloos. Ik ben het eens met wat deze gebruiker al zei:

Die zwarte vrouw met handen in plaats van voeten vind ik wel grappig, maar is dat in de evolutie geen stap achteruit terug naar de aapmens in plaats van een modificatie (zoals het in de film genoemd wordt)?