Opinions

Onderhoudend.

Kolderieke misdaadkomedie. Goed geacteerd door de drie hoofdrolspelers, die de boel levendig houden. Qua humor soms droog, dan weer voor de hand liggend, maar nooit echt scherp. De film is en blijft toegankelijk. De volle twee uur vind ik echter een tikkeltje aan de lange kant, te meer dat films als deze ook met anderhalf uur weg kunnen komen.

3

Overwegend saai.

The Bank Job doet wat denken aan andere Britse misdaadfilmpjes genre RocknRolla, maar dan van een paar niveautjes lager.

Het grootste probleem is gewoon dat het niet interessant is: een groep semi-criminelen wordt gebruikt door corruptie van bovenaf. Het eerste uur is daar echter amper iets van te merken: ze graven een beetje en dat is het dan wel. Na de overval komen er dan toch wat vlammetjes in de pan, maar mijn aandacht erbij houden bleek moeilijker dan gehoopt.

Jason Statham moet de film dragen en daar ligt een ander probleem: dit is geen hersenloos actiefilmpje. Als acteur komt hij schromelijk tekort, zelfs al krijgt hij weinig tot geen tegenstand van de resem flutacteurs in bijrollen.

Het tijdsbeeld van het Londen van de jaren 70 komt mij niet altijd goed over. Er zijn te weinig lelijke kapsels en bakkenbaarden. Ook meer stoffige kantoren e.d. had mij misschien kunnen overtuigen.

Nu heb ik vooral het gevoel 111 minuten verspeeld te hebben.

2

Vermakelijk.

Amper gedateerde, kleurrijke actiefilm. Typisch Frans en in lijn van films als Taxi, maar dan wat harder en soms serieuzer. De opzet met de afgesloten wijk in Parijs is tof. De actie is puik geregisseerd en verveelt geen minuut. Dat de film dan ook nog keurig binnen het anderhalf uur aan speelduur blijft, maakt het alleen maar beter. Zeer toffe tussendoor.

3,5

Oef.

Vervelende film. Althans, na een tijdje. De eerste twintig minuten kunnen er nog mee door. De droge absurde situatie tussen beide 'vrienden' is tragikomisch en fris. Maar het is ook maar dat. Al snel is de citroen uitgeperst en sterft de film een langzame dood. Ik heb weinig interessante dingen of personages gezien. De onderliggende thematiek 'over de burgeroorlog, neem ik aan?) kon me een ganse film lang gestolen worden.

2

Goh ja.

Eigenlijk perfect wat ik ervan verwacht had: fout, banaal, niet echt spannend, maar al bij al aan de vermakelijke kant. Hoogtepunt is eigenlijk al de openingsscène. Niet voor die plastic tieten van Pamela Anderson - ik ben eerder natuurliefhebber. Maar het zet wel de toon. Anderson weet goed genoeg waarom ze gecast is. Dat wordt nogal prominent uitgespeeld, maar past wel in de dystopische comic book-beleving. Verhalend zou het een doorslag zijn van de klassieker Casablanca - nog nooit gezien. Barb Wire zal in zekere zin ook wel een klassieker zijn. Op andere manieren dan wel.

2,5

Wel oké.

Best ontspannen niemendalletje over een kapsalon waar voornamelijk gekeuveld wordt. Erg veel gebeurt er niet, en gebeurt is geenszins verrassend. Niettemin is Barbershop een geslaagd tussendoortje. Verstand op nul en proberen genieten van een aantal toffe scènes en de gezellige setting.

3

Spannend.

ik verwachtte op voorhand niet al te veel van Basic Instinct. De oh-kijk-eens-hier-scène kende ik natuurlijk, en ik verwachtte dat de film vooral daar op zou teren. Niets is minder waar.

Het plot biedt - enigszins verrassend - voldoende suspense. Vanaf de introductie van Catherine Tramell denk je: "Ah ja, zij heeft het natuurlijk gedaan." Maar Paul Verhoeven brengt het zo dat je na een tijdje aan alles begint te twijfelen.

Hij is ook zo slim geweest om genoeg seks en bloot te tonen zodat je als kijker in zekere mate afgeleid bent. Het plot lijkt daardoor intelligenter dan het in feite is.

Michael Douglas past uiteraard in dit soort rollen. Hij is goed, maar wordt wat mij betreft weggespeeld door Sharon Stone, die fantastisch staat te acteren als femme fatale van dienst. Zelden een actrice zoveel seks zien uitstralen.

Jeanne Tripplehorn valt bij dit duo wat uit de boot, maar heeft gelukkig niet geweldig veel screentime.

Op BluRay ziet Basic Instinct er helemaal niet uit als een film van 20 jaar, maar eerder als een van 2 jaar - enkel het kapsel van Tripplehorn verraadt de leeftijd. Het ziet er allemaal strak en modern uit. De muziek is wat cliché, maar daardoor niet slecht. De rijkelijk aanwezige seksscènes zijn weinig verhullend, maar blijven stijlvol.

Zeer goed.

4

Sterk drugsdrama.

De film kent een redelijk soft eerste half uur. DiCaprio en co zijn geen engeltjes, maar daar blijft het bij. Er komt echter een wending wanneer ze cocaïne ontdekken. Dan gaat het inderdaad nogal snel neerwaarts. Eigenlijk kun je dan al raden dat de film een happy end kent. Dat vind ik op zich een beetje spijtig en komt te veel als moraallesje over.
Het schrijftalent van Jim Carroll komt voorts weinig tot niet tot z'n recht.

Het acteerwerk is erg goed. Leonardo DiCaprio zat toen in z'n beste periode en da's er duidelijk aan te zien. Ook Mark Wahlberg heeft een amusant rolletje. Ernie Hudson als Reggie had wat meer screentime verdient.

Goed in beeld gebracht. Requiem for a Dream heeft hier duidelijk naar gekeken, maar is uiteindelijk 100x minder soft.

Nipte 4

Goed.

Interessant drama over een stuk Deense geschiedenis waar ik amper iets van afwist. Mads Mikkelsen is de logische keuze om deze film te dragen, maar hij steekt er niet bovenuit. Zijn collega's houden zich sterk staande naast hem. Alleen De Schinkel is een vervelend personage (en dito vertolking). Dat geschmier doet afbreuk aan het grimmige karakter van de rest van de film.

Naar het einde toe wil het misschien een tikkeltje te romantisch/ dramatisch zijn in het afhandelen van verschillende plotjes. Daar had men van mij gewoon de harde kant mogen bewandelen. Immers, niet alleen het sociaal onrecht is hard en onsympathiek, ook Ludvig Kahlen zelf heeft dubieuze kantjes. Die lijken nu met de mantel der liefde bedekt te worden, om toch maar een mooie einde te hebben.

3,5

Doorsnee.

Typische doordeweeks actiefilmpje met weinig om het lijf. Met een deftig tempo en een snel ontwikkelend plot kijkt de film alsnog goed weg. Idris Elba kan rekenen op zijn imposante verschijning, want echt veel steekt hij hier ook niet uit. Hij oogt ook wat houterig in de knokpartijtjes. Richard Madden is geen goed acteur, dat wordt zelfs in dit soort film duidelijk.

2,5

Eindelijk deze eerste in de Burton-reeks gezien, en ik moet zeggen dat ik niet ontgoocheld ben.

Waar Nolan in faalt, slaagt Burton wél in: nl het scheppen van een sfeervol, donker en mythisch Gotham City. Bij Nolan heb ik het gevoel dat Gotham evengoed een grote bestaande stad in Amerika kan zijn. Burton wekt Gotham echt tot leven.

Nog een groot verschil is dat Nolan veel serieuzer is dan Burton. Deze film heeft een serieus eerste 45min, maar vanaf The Joker komt, is het allemaal wat luchtiger.

Het verhaal viel wat tegen. Nergens wordt het echt meeslepend. Ik miste wat lijn. Dan dit, dan dat, dan nog eens dat. Het vormt niet echt een coherent geheel. Die romance met Vicki Vale was bv heel erg bij de haren erbij gesleurd. Ik ben geen Batmankenner, maar volgens mij is Bruce Wayne iemand met als het ware bindingsangst (omwille van Batman).

Muziek was bij momenten erg goed. Michael Keaton is een goeie Bruce Wayne en ook als Batman wel te pruimen. Jack Nicholson speelde een mindere Joker dan die van Heath Ledger. Deze Joker was wat humoristischer, maar minder schrikwekkend.

Nog enkele plus- en minpunten (in vergelijking met de Nolan-films):

+ Een erg goeie Alfred Pennyworth (imo beter dan Michael Caine), alleen al qua uiterlijk.

+ De vertolking van Bruce Wayne

+ Gotham City en bij uitbreiding de hele sfeer

- Ik miste enkele ondersteunende personages zoals Lt. Gordon, Harvey Dent en de hier niet voorgekomen Lucius Fox(??)

- Vicki Vale die teveel screentime krijgt

- Het lelijke Batman-pak. Veel te stijf en dat gele logo is gewoon erg lelijk.

3,5 voor de geslaagde eerste Burton-Batman. Morgen (of straks) Batman Returns, waarvan ik de trailer al gewéldig vond.

Beter dan Batman Forever, maar nog steeds ondermaats.

Flinterdun verhaaltje waarbij de subplots over Mr Freeze's vrouw en Alfred nog het meest kunnen boeien.

Voorts is het één en al parodie. Mr Freeze was nog een degelijke badguy, maar Poison Ivy was werkelijk vreselijk en haar verhaal was bijna een kopie van dat van the Riddler. Bane kwam over als het Hulkachtige sm-slaafje van Poison Ivy.

Robin was een vervelende puber. Barbara voegde wel iets toe, maar dat hele Batgirl-gebeuren trok op niks.

George Clooney zet een verdienstelijke Bruce Wayne neer, maar als Batman is hij beneden alle peil. In het masker is het alsof hij scheel kijkt, hij lijkt constant een domme grijns te hebben en de vechtscènes trokken op niks. Uma Thurman was net zoals TL Jones in Forever. Ze doet haar best, maar uiteindelijk wekt ze één en al irritatie op. Schwarzenegger vond ik toffe badguy. Af en toe een achterlijke one-liner, maar voorts redelijk.

De beste acteerprestatie - al moet je in dit soort film dat niet zoeken- komt van Michael Gough, die wederom een geweldige Alfred neerzet.

Niet zo kleurrijk als Forever, dat komt de film ten goeie. Voorts nogal wat actie en fantasy-elementen en een hoop dialogen die van mentaal gehandicapten kon komen. Gotham komt beter tot z'n recht dan in Forever maar is nog altijd twijfelachtig.

Beter dan Batman Forever, doch meer een Batmanparodie dan een Batmanfilm.

2

Na het zien van Burton's films werd de goesting in deze Nolan weer aangewakkerd. Nadat ik een 3-tal jaar geleden deze voor het eerst zag, was het nu tijd voor een herziening.

Prima verhaal, pak beter dan dat van The Dark Knight. De voorhistorie van Wayne/ Batman wordt prima uit de doeken gedaan. Heel het verhaal met Ra's Al Ghul is goed ineengestoken. Ook een pluspunt is dat de relatie tussen Batman en butler Alfred duidelijk wordt uitgewerkt, iets wat ik toch een beetje miste in de Burtons (ook al was Michael Gough een erg goeie Alfred).

Nolan scoort ook punten door de Batcave, de Wayne-villa en alle andere snufjes in deze film op te nemen. Hierdoor is er meer een Batman-gevoel dan in The Dark Knight.

Stevige cast. Michael Keaton is voor mij zowel een betere Wayne als Batman, maar Bale komt in de buurt. Prima rol ook van Gary Oldman. Ook de rest deed het erg goed, al had Katie Holmes duidelijk wat minder talent ten toon te spreiden.

Nolans Gotham komt nooit in de buurt dan Burtons, maar hier is de stad toch beter uitgewerkt dan in The Dark Knight. Qua sfeer prefereer ik toch Burton.

Wat ik ook een beetje miste was een bedreigende vijand, evt. naast de League of Shadows. Liam Neeson en de League of Shadows waren prima, maar de Scarecrow vond ik niet hoogstaand. Ook de maffia komt niet echt tot z'n recht, misschien niet onlogisch in een film met een vliegende vleermuisman. In The Dark Knight fikst Nolan dit veel beter door de heerlijke vertolking van The Joker.

Voor 'Rises' worden Bane en Catwoman aangekondigd. Ben benieuwd.

Stijging naar 4.

Na het zien van de Burtons, is dit een serieuze afknapper.

Een Batman-film hoeft geen ingewikkeld verhaal te hebben, dat viel hier allemaal goed mee. We maken kennis met de nieuwe vijanden, met weer een nieuwe liefde, en met Robin.

Probleem is dat er slechts één interessante vijand is, nl de Riddler (al waren the Joker en Pinguin veel leuker). Two Face is slechts opvulsel en nooit interessant. Hij kwam over als het vriendje van de Riddler, dat blij was mee te mogen doen Batman het leven zuur maken.

De romance met Chase Meridian krijgt nogal veel aandacht, maar gaat nog net.

Dan is er ook de introductie van Robin. Daarbij kreeg ik het gevoel alsof het herhalingsoefening was. Zijn verhaal is hetzelfde als dat van Wayne. Tevens vind ik dat het Alfred is die een band opbouwt met Robin en niet Wayne.

Val Kilmer als Batman ging nog net, maar het is glashelder dat Michael Keaton pakken beter is. Nicole Kidman (in haar pre-botox-tijdperk nog wel een hete stoot) doet het ook aardig. Jim Carrey als de Riddler is een waardige vertolking, maar enkel als hij écht overdreef. Tommy Lee Jones faalt als Two Face (die overigens zéér slechte make-up op had). Chris O'Donnel speelde Robin, niet bepaald m'n favoriete Batman-personage, en kwam nogal als een irritante puber over. Beste acteerprestatie kwam weeral van een goeie Michael Gough als butler Alfred.

Schumachers Gotham is véél minder interessanter dan Burtons. Minder sfeer, overal irritante roodpaarse kleuren en groene lichtjes. Er zit wel wat meer actie in dan in de vorige Batmans, maar zelden is die actie leuk. De Batsuit zag er vreselijk uit, net als de Batmobile etc. Pluspunt was het kasteel van Wayne. Kregen we veel van te zien. Zag er goed uit.

Slechte Batman. Geef mij maar Burton/ Nolan.

1,5

Beter dan de eerste Batman. Een leukere sfeer (mijn favoriete-kerstfilm totnogtoe).

Ook een beter verhaal dan Batman. er zit wat meer structuur in. Er is plaats voor karakterontwikkeling. Vooral van Selina Kyle, maar ook iets of wat van Bruce Wayne. Michael Keaton komt hier ook beter tot zijn recht dan in de vorige Batman-film (nu ik de Burtons heb gezien=> Keaton beste Bruce Wayne, en misschien ook wel de beste Batman, al vond ik Bale ook een goeie). Met the Penguin beschikt ook deze film over één van mijn favoriete Batman-villains.

Waar in Batman alleen Batman en The Joker echt goed acteerden, deed hier iedereen dat. Zoals gezegd komt Keaton hier beter tot z'n recht, Danny DeVito is een waardige villain, maar het is ook beter dat hij minder screentime heeft in vergelijking met The Joker uit 1989. Michelle Pfeiffer vind ik altijd wel goed. Een latex-pakje kan er altijd wel bij. En Christopher Walken tot slot is een erg leuke aanvulling. Hij is voor mij de verpersoonlijking van acteurs die acteren uit plezier. Dit is geen hoog aangeschreven rol in een niet hoog aangeschreven film, maar hij doet het toch weer goed.

Misschien ook nog even vermelden dat Michael Gough weer prima was als Alfred.

De sfeer is nog beter dan in Batman. Ook grimmiger. De kerstsfeer past perfect in deze film. Die laatste scène van Wayne en Alfred, is daar een mooi voorbeeld van. De muziek was ook beter dan in Batman. Iets minder nadrukkelijk aanwezig ook.

Een 7,5/10 -> gulle 4 hier op MovieMeter.

Matig.

Luidruchtig en chaotisch, dat vat deze superheldenfilm samen. Het is een beetje hetzelfde bedje als waarin andere DC (maar ook andere) superheldenfilms mee sukkelen. Ben Affleck noch Henry Cavill maakt indruk als superheld. Ze krijgen er ook nauwelijks de kans toe. Tegenspelers als Jesse Eisenberg brengen het er niet beter vanaf, integendeel.

Blijft een te lange actiefilm over, eentje waarvan je na afloop blij bent dat ie gedaan is, maar ook waarbij je moe bent van al het lawaai en de spuuglelijke CGI-actie.

2,5

Mislukt probeersel.

Het uitgangspunt is nochtans niet onaardig en enkele scènes zijn wel de moeite. Het probleem zit 'm echter in het verwaarlozen van de oorspronkelijke villains uit het Batmanuniversum. The Joker en The Penguin zijn mijn twee favoriete villains, maar lopen hier rond als een kieken zonder kop.

Ook het Vicki Vale-subplotje kan niet echt overtuigen.

De stemmen zijn niet onaardig gecast, maar Kevin Conroy is en blijft toch de enige echte Batman-stem. Er is totnogtoe geen enkele evenwaardige stemacteur gecast en ik denk ook niet dat die te vinden is.

De animatie zelf is ook wat minder. Er wordt een heel andere stijl gebruikt dan wat ik gewoon ben en ik vind er niks aan. The Penguin lijkt op een varken en The Joker op een zieke palmboom. Dat kan de bedoeling niet zijn.

1,5

Gemengde gevoelens.

Wie dacht dat Christopher Nolan een 'donkere' Batman bracht, zal zijn mening wellicht moeten herzien. Deze versie doet er nog een schepje bovenop. In alles: toon, look, soundtrack. Veel mistroostiger zal men een Hollywood blockbuster niet krijgen. De opkomsten van Batman zijn op z'n zachtst gezegd theatraal.

Batman mag in mijn beleving wel deze donkere kant opgaan. En daarin dan ook écht ver gaan. De film heeft immers veel meer een eigen sfeertje dan bijvoorbeeld de Nolan-films. Het is terug donker, zoals de Tim Burton-films, maar dan gestript van kindvriendelijkheid. Het gekozen kleurenschema, met dominante rode en gelige tinten, werkt fantastisch. De film ziet er zonder meer goed uit.

Verhalend laat men wel wat steken vallen. De film zet enorm in op plot, maar is thematisch zowat een remake van The Dark Knight. De speelduur is dan ook te lang - ik hou het op een half uur. Naar het einde toe valt The Riddler te veel in herhaling.

Robert Pattinson is oké, Enkele bijrollen zoals die van Collin Farrell zijn zelfs prima. Grootste misser Zoë Kravitz krijgt helaas wel te veel tijd en ruimte, maar bon, een meesterwerk zat er toch niet in.

3

Pover.

Als 'voorbereiding' op Suicide Squad maar even meegepikt, maar dit is een vrij saaie bedoening, waarbij de leden van de Suicide Squad zelf enorm tegenvallen. De rollen van Batman en - hoe kan het ook anders - de Joker zijn stukken leuker en ook cameo's van bijvoorbeeld Poison Ivy zijn wel leuk ter herkenning.

Hopelijk valt de live action poging van David Ayer beter mee, maar dat mag geen probleem zijn.

2

Erg leuk.

Hoewel ik lang niet elk filmpje top vind, biedt Batman: Gotham Knight een geslaagde variatie op 's werelds bekendste vleermuisman.

Nummers 2 en 6 steken er wat mij betreft met kop en schouders bovenuit. Zij ademen het meeste Batman uit. Ook de tekenstijl, muziek, kleuren en animatie vind ik bij deze films het mooist.

Nummers 1 en 3 hebben me dan weer een pak minder kunnen bekoren. De vertelstijl van nr 1 is wel leuk, maar de look vind ik echt hondslelijk. Dat doet echter niets af van de creatieve en originele uitwerking.

Kevin Conroy is uiteraard de best mogelijke stem voor Batman, maar ook de overige stemmen zijn degelijk gecast. Vooral de stem van Deadshot (te horen in kortfilm 6) is uitstekend gecast.

Batman: Gotham Knight is een welgekomen en originele insteek in het Batmanuniversum. De verschillende stijlen bieden voor ieder wat wils (hoewel de toon meestal eenzelfde grimmigheid herbergt) en de speelduur vliegt voorbij.

3,5

Matig.

Deze animatiefilm mankeert een goede slechterik. The Joker heeft weliswaar een rol, maar geen prominente en ik vind hem zelfs irritant overbodig. The Phantasm en diens identiteit is al snel duidelijk. Wat overblijft is een middelmatig niemendalletje.

Daar kan Kevin Conroy - toch de beste Batmanstem mogelijk - niets aan veranderen. Zelfs de animatie is maar povertjes en erg sfeervol komt Gotham dan ook niet over.

2,5

Goed.

Dit was mijn eerste kennismaking met de oudere versie van Bruce Wayne aka Batman en ik moet zeggen dat ik dit goed uitgepakt heeft.
Batman is veranderd, maar ook de wereld rondom hem is dat. Ik ben wel blij dat iemand als Alfred er nog steeds is.
Plotgewijs heeft het eigenlijk niets om het lijf, maar het biedt genoeg actie en het eindshot waarin we de Joker te zien krijgen doet snakken naar meer.

De stemmen zijn over het algemeen vrij degelijk gecast. Uitschieters zijn er niet, daarvoor is het misschien wachten tot deel 2.

De geboden actie is behoorlijk ongeremd (Batman breekt armen en benen!) en zelfs spannend (Batman is oud en een gevecht winnen is dan ook geen sinecure). De animatie is goed genoeg: Gotham is duister en sfeervol; kleuren zijn mooi afgewisseld en de geluidseffecten zijn eveneens dik in orde, vooral tijdens gevechten.

3,5

Volgens verwachting.

Part 2 volgt de logica en gaat meteen door waar deel 1 ophield. Er wordt geen tijd meer besteed aan intro's en wat nog allemaal. De actie neemt vanaf het begin de bovenhand (soms wel te veel) en levert een goed resultaat op.

Plotgewijs vind ik de rol van Superman voor een keertje wel leuk en ook het einde is in orde.

De voice-acting blijft wel vrij mager. Peter Weller is duidelijk geen Kevin Conroy en ook de overige personages zijn voorzien van weinig memorabele stemmen.

Wél secuur is de animatie. De actie is vloeiend (en ook ongeremder dan in andere animatiefilms) en Gotham ziet er nog steeds Gotham uit. Ook de score is goed.

3,5

Fijne cartoon.

Een die-hardfan ben ik niet, maar Batman is toch wel mijn favoriete superheld. Nog meer dan het personage Bruce Wayne/ Batman kan de gehele omkadering mij bekoren. Gotham is een coole stad, personages als Alfred zijn erg sympathiek en villains als The Joker perfect.

Ik heb de bekendste Batmanfilms (die van Burton, Schumacher en Nolan) gezien en de meeste zijn wel goed, maar toch hebben de geanimeerde films (na Mystery Of The Batwoman is dit mijn tweede) een charme die die films niet hebben.

Batman: Under The Red Hood kent een sterk openingskwartier. Alles is redelijk duister en er passeert heel wat actie. Na een tijdje begint het wat te slabakken met Black Mask die ik totaal niet interessant vind. Dit is spijtig, aangezien er genoeg andere personages rondlopen - genre The Joker, Ra's Al Ghul.

Naar het einde toe stijgt het niveau. De flashbacks voegen wat toe ook al is het plotgewijs wat makkelijk gedaan.

De animatie ziet er best goed uit. Gotham is sfeervol, net als de Batcave. Ik had graag wat meer Bruce Wayne-scènes gezien en ook wat meer van James Gordon, maar misschien moet ik daarvoor bij een andere cartoon zijn(?).

Muziek zit wel snor en door de vele actiescènes - die best ruw zijn, eigenlijk - ligt het tempo best hoog.

Smaakt naar meer.

3,5

Redelijk.

Het moet gezegd dat het leuk is om James Gordon eens beter te leren kennen. Helaas blijkt hij niet zo interessant te zijn. Al snel gaat het om een sympathieke flik in een corrupt korps.
Daarom had de Batmanverhaallijn uitgebreider gemoeten. Er wordt amper stilgestaan bij zijn vorming tot Batman ("ik mis iets" - oh zie, vleermuizen, wat leuk..).
Het einde is weinig speciaal, maar het is leuk gevonden om Gordon Bruce Wayne te laten "zien" als Batman.

De stemmencast is onderhoudend. Bryan Cranston is redelijk goed, maar de rest kan zich niet onderscheiden.

Qua sfeer zit het wel snor. Gotham wordt wederom grimmig en donker geconstrueerd en zo hoort het ook.
Voorts is de animatie ook goed in orde. Enkel Selina Kyle ziet er niet uit.

3

Vreemd.

Het uitgangspunt is feitelijk degoutant, maar tegelijkertijd kan het ook voor een vermakelijke film zorgen. Wat dan belangrijk is, is het juist aanpakken door te weten wat je wil. En dat is waar het schoentje wringt.

Battle Royale schijnt niet te weten welke richting het uit wil. Grote delen zijn komisch (hoewel niet mijn soort humor), andere stukken zijn dan weer drama of actie. Het zorgt er allemaal voor dat Battle Royale vooral onevenwichtig aanvoelt.

Het verhaaltje an sich is eigenlijk te belachelijk voor woorden. Een gefrustreerde, eenzame leerkracht besluit zijn leerlingen te ontvoeren en mekaar te laten afslachten. Het zou enkel normaal geweest zijn als alle leerlingen samenzaten en een oplossing zochten (Battle Royale speelt zich immers af in de 'echte wereld'), maar uiteraard zitten er enkele rasechte psycho's tussen en is het hek van de dam. Voeg daar nog een hoop onnozele liefdesperikelen en uiterst belachelijke sterfscènes aan toe en je krijgt Battle Royale. Het klinkt allemaal komisch en het had misschien beter vol voor die richting kunnen gaan (hoewel ik de film dan nog minder gevonden zou hebben).

Van acteren is hier amper sprake. De tienerbende schreeuwt wat in het rond en de romantische zieltjes zijn de meest hopeloze die ik ooit in een film zag - iets wat al snel gaat vervelen.

Tot mijn verbazing is de regie nog best goed. De muziek van dienst valt wat tegen, maar voorts kan ik weinig klagen. Enkele shots zijn nog best de moeite en af en toe zit er wel een leuke kill tussen.

Moeilijk te beoordelen film.
2

Zeer matig.

Battleship begint vlot en het eerste spelletje zeeslag is fris. Van de designs, zowel aliens als hun schepen, ben ik evenwel niet te spreken. Ook de CGI is eerder matig voor een blockbuster van dergelijke omvang.

De tweede helft is zoals gevreesd te veel van hetzelfde. Autoritaire karakterkoppen à la Liam Neeson komen amper in beeld en in ruil krijg je wat flauwe zijplotjes met o.m. een irritante wetenschapper en een rondborstige blondine. Intussen krasselt de film, ondanks het lawaai, naar het einde.

2

Leuk!

1926 moet toch het topjaar van Buster Keaton geweest zijn. The General is, van wat ik tot dusver van hem gezien heb, z'n beste film - hoewel destijds geflopt, naar het schijnt. Battling Butler kan daar best naast staan als aanvulling. Beide films hebben immers een andere invalshoek. The General leunt op formidabel stuntwerk. Battling Butler heeft dat niet.

Maar dat is verrassend genoeg totaal niet storend. De film teert op de humor - en slapstick is écht niet mijn soort humor - en dat pakt wonderwel goed uit, gewoon omdat het zo goed gedaan is. Keaton is top in hetgeen hij doet: secure fysieke performance, met die geweldige stoïcijnse, droge kop van hem. Ik zie hem nog altijd het liefst volop stunten, maar hijzelf als performer heeft die stunts niet echt nodig. Zijn films vaak weer wel, natuurlijk.

En het is ook dat Battling Butler een gezellige film is. Sowieso qua sets en kostumering ook weer een leuk tijdsbeeld, en deze keer in bruintinten wat voor dat tikkeltje extra zorgt. Het is net weer wat anders dan de grijstinten in zwart-wit en een welkome afwisseling. De film duurt verder ook niet te lang. Bovendien ligt het tempo hoog en is de pacing ervan evenwichtig.

Wat mij betreft Keaton's tweede beste, na The General - toch van de 8 à 9 films die ik tot dusver van hem gezien heb.

3,5

Mja.

Een beetje wat je ervan kan verwachten; totaal niet hoogstaand of fijnbesnaard, maar een gemakkelijke tussendoor vol puberale humor en flauwe typetjes. Dwayne Johnson is een veilige keuze voor dit soort actiekomedies. De rest is wat minder, maar ik heb me er niet echt aan kunnen storen. Met bijna 2 uur speelduur voelt het wel een tikje lang aan. Niettemin is het goed voor een keertje geweest.

2,5

Slecht.

De doorgaans niet al te bescheiden Paul Jambers slaagt er in een volstrekt oninteressant portret te maken van Vlaanderens grootste politicus van het afgelopen decennium, het zelfverklaarde politiek beest Bart De Wever. Voor eenieder die de politiek een klein beetje volgt, valt hier niks te ontdekken. De 'docu' lijkt voornamelijk een opeenvolging van scènes waarbij De Wever gebakken lucht verkoopt : Latijnse spreuken, halfslachtige analyses over tegenstanders en dergelijke meer. De ja-knikkers rondom hem zijn talrijk aanwezig. Mislukte docufilm dus. Jambers' stijl is na meer dan 30 jaar echt tot op de draad versleten.

1