Opinions

Dit groepje vrienden is bejaard maar vastbesloten om elkaar te helpen. Leuke dialogen en een paar maffe vondsten zoals de tafel in het zwembad, het karkas vlees en de gekleurde doodskist. Wel jammer dat ze zo'n lelijk beest ingeschakeld hebben; als je er een stok aan zou maken lijkt het net een dweil. Ook worden er wel erg veel dingen bedacht om de boel levendig te houden terwijl het al prettig genoeg was zonder schatkisten, een overlopend bad of een kind dat tot duizend kan tellen.
Ik had hier in eerste instantie niet zoveel mee en het is een vrij brave toestand maar als volwassen drama/komedie komt het goed uit de verf.

Wat een lelijke titel zeg... had 'm Eternal Sunshine genoemd ofzo.

Jim Carrey kwam ditmaal zonder gekke bekken en trucendozen. Maar ook deze sirieuze rol pakte hij goed aan. Apart dat ze Frodo hier in hebben gegooid. Kate Winslet is een mooi ding.

De flashbacks vond ik iets te lang duren. Er zaten wel wat aparte dingen in zoals dat bed op het strand, de regen in de huiskamer, Joel als kind onder de tafel.

Camerawerk was over het algemeen simpel gehouden, daarom werd ik soms wel verrast. Die overgang van de bibliotheek naar de huiskamer bijvoorbeeld.

Een redelijk origineel verhaal, dat niet meteen duidelijk is. Het lijkt simpel, maar toch zit er sneaky meer achter.


Meesterwerken bevatten naar mijn idee echt een eigen karakter en onderscheiden zich ten opzichte van veel andere films. Vergelijkend met Mr. Nobody, zou ik die dan eerder kandidaat stellen.

Gewoon prima dus.

Spannend avontuur op de hoogste berg ter aarde. Er worden verschillende perspectieven behandelt en het is onzeker wie het loodje zal leggen. Diverse opties en afwegingen komen aan bod. Het enige wat me tegenviel was de uiteindelijke 'streep over de finish'. Opeens waren ze daar, zeg maar. Aan de andere kant draaide het vooral om de afdaling en is dat dus geen echte domper. Ik heb hier van genoten en ik vind het altijd wel interessant als mensen de kou moeten trotseren of zonder zuurstof komen te zitten. Ook wel treffend om de foto's van de overledenen - waar dit scenario op gebaseerd is - nog even terug te laten komen op het einde. Ik vond sommige acteurs zelfs heel goed overeenkomen qua uiterlijk.

De eerste film die ik op HD zag, met onze nieuwe televisie. Dat HD zorgt er wel voor dat de sfeer wat minder wordt, het is moeilijk uit te leggen maar ik vond het minder prettig kijken. DeNiro doet het goed, verhaal zelf vond ik wat minder.Een reunie, die niet vlekkeloos loopt. Het was me niet altijd duidelijk wat Jones aan wilde tonen, sommige scenes waren best wel zwak geacteerd. bijvoorbeeld aan het ziektebed bij Niro, erg vreemd hoe die kinderen doen. Wel grappig gedaan dat Robert af en toe nog steeds tegen zijn kinderen ( in gedachten ) zit te praten. Kan er mee door maar enthousiast ben ik er niet over.

Niet echt griezelig of angstaanjagend; ik hoop ook niet dat dit echt de bedoeling was. Ik vond de getransformeerde lichamen er vrij lelijk uit zien en het deed me dan ook vrij weinig wanneer deze tegen het houten luik zat te beuken of sarcastisch op de grond zat te grinniken. Sowieso nogal twijfelachtig dat Ash normaal kon blijven lopen nadat een zombie zijn kuit had opengehaald (je zag al zijn spierweefsel zitten) en op het einde is zijn broek zelfs gewoon nog heel! Verder had ik meer verwacht van dat boek en de videorecorder; ik had niet echt het idee dat deze attributen daadwerkelijk alles op touw hadden gezet. Deze vroege jaren 80' classic weet in ieder geval sfeer te scheppen en laat het bloed lekker vloeien. Ook wel fijn dat de leeftijd van de groep dit keer wat hoger lag in plaats van klooiende pubers zodat er wat meer weloverwogen keuzes worden gemaakt. Wel leuk om een keertje gezien te hebben.

De Turken weten ook wel hoe ze iets moeten verbeelden. Enige probleem is dat hier vrijwel alles van de emoties afhangt en de cadeautjes onder de kerstboom als het ware al uitgepakt zijn. Je ziet alles al aankomen. Leya leek alles te accepteren en er zijn nauwelijks conflicten of nieuwe belevenissen. Het tweetal is óf uiterst gelukkig of ze zitten met hun handen in het haar. Ik ben dus niet overdonderd maar het waren puike acteurs en als je een liefhebber bent van romantiek kun je hier de honger stillen.

Fantastisch. De inleiding was meteen al bijzonder met die achteruitgespoelde scènes en die rondslingerende namen van de crew op het glas en de straatbordjes en dergelijke. Doordat er af en toe tegen de camera wordt gepraat lijkt het alsof alle gebeurtenissen daadwerkelijk hebben plaatsgevonden en dat geeft het nog wat meer impact. Sowiezo ziet het er allemaal zeer realistisch uit, zitten er een aantal bizarre camerastandpunten in, worden vrijwel alle personages goed vertolkt en is de humor lekker scherp dankzij het geniale script. Ik vond wel een beetje twijfelachtig dat Dries zo kalm bleef terwijl hij toch uit een welvarender milieu kwam, ik zou niet zeggen dat hij als schrijver al zoveel bloed en en verderf had gezien. Maar goed, so be it, het brengt een hoop interessante scènes met zich mee. Leuk ook trouwens dat ze de aftiteling van boven naar beneden hebben aangezet. Originele, maffe en boeiende creatie.

Bijzonder.

Het leek een beetje op Saw maar dan zonder bloed. Het is best wel fascinerend om een groep zo bezig te zien. Het is een vrij clichématige samenstelling met een blanke, zwarte, bruine, blonde, brunette en bijvoorbeeld een 'stille'. Maar gelukkig wordt dit aan bod gebracht doordat iemand zegt: ''het is wel heel toevallig dat ze acht mensen uitkiezen van verschillende rassen''. Het hoort er blijkbaar gewoon bij dat het zo'n groepje is.

We blijven continu in dezelfde kamer maar nergens wordt het saai. Integendeel, de spanning blijft continu voelbaar. Toch was niet alles even logisch. De manier waarop Bruin zich gedroeg tijdens de ondervragingen met Dark en toen hij Blank had vastgebonden vond ik lichtelijk overdreven. Hij leek wel erg zeker van z'n zaak, terwijl hij dat eigenlijk helemaal niet kon zijn. Ook snapte ik niet waarom Blank zo wreed was tegen Doof, dat zou puur zijn omdat hij nog geen woord had gezegd.

Continu zitten we opgescheept met de vraag wat nu de vraag is en ik vond het vrij geniaal dat het antwoord 'Nee' blijkt te zijn (op: ''Zijn er nog vragen?''). Maar achteraf is het wel een beetje vreemd dat de kandidaten zoveel moeite hebben gedaan met licht, vuur en ruzies terwijl dat helemaal niet de bedoeling was van de test.

Sommige dingen hadden wat beter uitgewerkt mogen worden. Dat gedoe met die blauwe knop snapte ik niet echt, er wordt teveel aandacht besteed aan dat brilletje van Doof, Blond blijft onnodig lang in de deuropening staan, het idee van een briljant medicijn vond ik er niet echt bijpassen en Zwart blijkt opeens te leven (ik vroeg me ook af waarom hij niet had gewonnen).


Origineel thrillertje.

En dat was 'm weer. Wat is er toch veel reclame zeg.

Het beviel me wel, deze Executive Decision uit '96. Russell is toch wat minder robot dan Seagal (wat voor rol had die zeg..) en doet het gewoon goed. Erg leuk dat ze Halle Barry hier tussengestopt hebben als stewardess, grappig rolletje. Heel dat gedoe met de bom zag ik niet zo zitten, omdat je meestal wel weet hoe het afloopt. Toch is dat wel slim afgewerkt, zo werd eerst nog de verkeerde persoon gepakt op stoel 21K met diamantjes, en Cappy viel flauw. Naarmate het einde naderde werd ik bang voor een standaard afloop maar die landing werd nog even uitgesteld. Daarna komen er nog wat explosie'tjes voorbij, goed gedaan. Dat ze niet neer werden gehaald door de F14's was wel te voorspellen. Heel dat gedoe met de president etc. deed me dus ook weinig maar wel goed dat senator Mavros werd afgeknald. Ook heb je geen juichende passagiers, wat meestal wel zo is bij een vliegtuig-redding.

Prima actiefilmpje, heb er geen spijt van.

Dit is gewoon een documentaire... natuurlijk is het echt gebeurd.

Wat een meester is die Bansky. Ik had er al eerder wat werkjes van hem gezien. Die ratten, die ballonen, schaduwen, gebogen telefooncel, de pop in Disneyland, allemaal geniaal.
Ik vond het zonde dat Thierry zo'n slechte camera had. Het was best leuk om die graffiti-artiesten stiekem te volgen in de nacht en om te zien hoe ze het allemaal voor elkaar kregen. Ook zie je een aantal keer de politie voorbij komen.
De naam Mr. Brainwash spreekt me niet echt aan, hij vertelde dat in principe al die straat-kunstenaars brainwashers zijn dus waarom zou je jezelf dan ook zo noemen?
Het is wel goed dat hij het meteen groot aanpakte met die tentoonstelling en ik had niet verwacht dat er zoveel belangstelling voor zou zijn. Er zitten mooie en aparte dingen tussen maar toch vind ik de creaties van Banksy indrukwekkender. Verder had ik íetsjes meer willen zien van het ontwerpen zelf want je blijft nu meer op de achtergrond hangen, maar de beweegredenen komen wel duidelijk naar voren.

Leuke docu.

Nogal zwak, met tegenvallende actie.

DMX mag gerust blijven rappen met zijn gegrom en hondengeblaf, that's cool. Maar acteren kan 'ie niet, door die monotome gezichtsexpressie lijkt het wel alsof hij stoer wil overkomen ofzo.
Steven Seagal zet de cruise control weer aan, in principe niet storend voor een filmpje als dit.
Tom Arnold mag weer de clown uithangen en ik heb me redelijk geërgerd aan die aanstellerij van 'm.

De slecht uitgekozen muziek stoorde me af en toe en ik krijg het vermoeden dat ze een beetje reclame proberen te maken voor DMX, door altijd maar weer een nummer terug te laten komen in de film waarin hij speelt. Misschien had DMX de regisseur even dreigend aangekeken zodat zijn eisen ingewilligd werden.
Toen Boyd verkeersregelaar werd kregen we het nummer I Feel Good van James Brown te horen, tja... het is maar waar je voor kiest.

''Wacht, spoel eens terug.... stop! Inzoomen....''
Rook nadat er een deur wordt ingetrapt, een motor die niet op slot staat, badguys die met volle vaart tegen de muur aan knallen en matige geluidseffecten... het was allemaal niet echt overtuigend.

Net zoals bij Cradle 2 the Grave is dat dialoog op het einde weer grappig maar laten ze vervolgens veel te lang duren en kan natuurlijk niets goed maken.


Te simpel.

Op zich prachtig gemaakt, waar een merkwaardige ontmoeting op het strand met een gigantische vloedgolf op de achtergrond niet ongenoemd mag blijven. Christian Bale blijkt een geschikte man te zijn om Mozes te spelen en zijn tegenhanger is ook een puike kandidaat. Verder maken de Egyptische mythologie en de oudheid waarin het verhaal zich afspeelt er een waardige blockbuster van, maar erg onder de indruk was ik eigenlijk niet. Sommige scènes mochten iets beter worden opgebouwd en ik had het idee bepaalde dingen al veel vaker gezien te hebben.

Zoals verwacht niet teveel rozen en kaarslicht maar gewoon knallende actie met vele bekende gezichten binnen het genre. Wederom ben ik niet weggeblazen van alle opgeblazen vechtsbazen of de losstaande samenwerking op de verzamelde plaatsen maar de gevaarlijke vuurwapens in combinatie met een haastige montage verbaasde me zodanig met hun behaalde inslagen dat er aardig wat geslaagde nederlagen zijn gemaakt waarbij er hier en daar ruimte is bewaard voor een praatje of wat kattenkwaad. Bruce Willis en Arnold hebben aanzienlijk meer screentime gekregen en dat is natuurlijk mooi (zeker als ze samen in een 45 Km auto rondrijden om de slechterikken neer te maaien). Jean-Claude van Damme is uitermate geschikt om de rivaal uit te hangen en ook Norris wordt erbij gehaald. Alleen ietwat jammer van de dame die Maggie mocht vertolken want ik vond 'r niet zoveel toevoegen en soms kwam ze enkel betweterig over. Het eindduel had ik overigens liever gezien zonder stalen kettingen want dat is oneerlijk. Absoluut een stuk beter dan zijn voorganger maar toch zakte het geweld tijdens het midden weer wat in en kwam er iets teveel ruimte voor dialogen waardoor die harde impact niet steeds aanhoud.

Zoals gedacht een matig vervolg waar de actie wat mij betreft nogal eenzijdig was en sommige Expendables te weinig screentime hebben gekregen. Ik vond de nieuwe leden van het team ook maar weinig te bieden hebben en het was sowieso een beetje onnodig om al zijn maten opeens vaarwel te zeggen. Antonio Banderas speelt ditmaal een joker die dol-enthousiast is om mee te vechten maar ook dit lijkt weer een ontsnapping omdat er eigenlijk geen fatsoenlijke fundering is gelegd.

Niets bijzonders dit.
Vooral de cast werkt de meeste indruk: Jason Statham, Stallone, Jet-Li, Steve Austin en Dolph Lundgren. Daarbij is Willis eigenlijk niet te noemen met zijn extreem magere rol.
Het is lekkere actie met genoeg wapens en soms een explosie. Ook is er ruimte gemaakt voor een leuk grapje of terugverwijzing ( 'you look nervous', 'because your small' )
Na de operatie in het paleis had ik het idee dat dit maar een voorproefje was. Het is allemaal leuk en aardig maar spectaculair wil ik het niet noemen. Gelukkig wordt de helikopter wel voortijdig uitgeschakeld, niet dat Munroe er mee vlucht en dat bijvoorbeeld Stallone er nog net aan kan hangen.
Beelden van Brazilie zijn ook niet waanzinnig mooi.

Aardig om een keer gezien te hebben, meer niet.

( er is trouwens niets te zien na de credits, mocht iemand dat nog willen weten )

Kille en ietwat vage test waarbij er willekeurige kandidaten een rol als bewaarder of gevangene

toegedeeld krijgen. Het resulteert in een strijd om de macht. Nergens blinkt een scène uit en nooit wordt het echt spannend. Whitaker is wel weer onheilspellend en de dialogen tussen hem en Adrien zijn strak uitgevoerd. Omdat je niet precies weet wat er gaat gebeuren blijft dit kleine gevangenisje enige mystiek bevatten.

Wat een film weer. Die Stanley is een me toch een gast.

Er zit weer fantastische rust in en de settings zien er weer geweldig uit. Een voorbeeld: rode pooltafel, groene lampjes boven de tafel, blauwe ramen en gele lampen en meubels.

Nicole en Tom zetten hier een fantastische rol neer als je het mij vraagt.

De muziek is prachtig. Dat slechts één piano-toon heel veel kan vertellen, mooi zeg.


Tja... omdat dit werkje zo foutloos op me overkomt ben ik eigenlijk sprakeloos.