Opinions

Mooie film.

Innemende hoofdrol van Richard Farnsworth. Ontzettend melig om zo'n oud mannetje op z'n grasmaaier op de openbare weg zulke lange afstanden te zien maken.

Het tempo van de film ligt heel laag, maar dat is niet storend.

Aparte film, dat zeker.

Ik was er een beetje bang voor dat dit een ongeinspireerde Hollywood vrsie van Ober zou zijn.

Maar de films zijn behalve overeenkomstig uitgangspunt, totaal verschillend en ik heb tijdens het kijken ook nauwelijks aan Ober gedacht. Het zijn beide goede films.

Stranger Than Fiction heeft een intelligent script. Voortreffelijke acteurs en is erg knap gemaakt.

Goed geregisseerd, geweldige art direction en geweldige dialogen.

Kaufman light lees ik in de commentaren. Dat klinkt een beetje als Kaufman voor beginners of Kaufman rip-off. Dat vind ik dus absoluut niet, ik vind de film niet minderwaardig aan Kaufman films en hij heeft niet het alleenrecht op een bepaald (sub)genre.

Ruime 4 sterren.

Het lijkt nog een beetje teveel op een afstudeerfilm, deze tweede speelfilm van Jarmusch.

Het is vrij gekunsteld in elkaar gezet en het lijken soms net sketches die achter elkaar geplaatst zijn.

Op alle fronten minder goed dan de latere Jarmusch films, maar toch wel een charmant filmpje.

Hier had ik heel hoge verwachtingen van, maar de film viel me vies tegen.

Joel Edgerton en Sean Harris zien er hier uit als twee zwervers. Twee heel merkwaardige types die me totaal niet aanspreken. Ze zitten het grootste gedeelte ook nog eens in de auto, maar van enige spanning is nauwelijks sprake, dus ik zat me al gauw erg te vervelen.

Er wordt weinig gesproken en het acteren is bijna non-acteren.

De film mag dan bijna gefilmd zijn als een documentaire, maar de meeste documentaires worden beter en mooier in beeld gebracht dan deze film. De belichting is in de meeste scènes erg lelijk. De meeste scènes zijn niet belicht en tonen bijv. alleen de verlichting in een kamer. Dat ziet er erg goedkoop uit.

Ik vind het al met al een nare film.

Inderdaad een van de beste Hitchcocks.

Deze Hitchcock heeft, net als veel van zijn films, een voortreffelijk scenario.

Goede hoofdrolspelers en boeiend verhaal.

Straw Dogs is een erg naargeestige film. Wat een verstikkende gemeenschap en zoveel nare mannen.

En wat een irritant lachje heeft een van die mannen. Ziekelijk gewoon.

Je wil steeds tegen Hoffman zeggen; doe dat nou niet!

Hij heeft in deze film nimmer een wit t-shirt aan.

Wel een wit hemd. Het t-shirt dat ie aan heeft is niet wit.

Ik heb de film net gezien. Geweldige rol van Brando! Elke scene met hem is grandioos. Sterke dialogen ook.

Leigh vind ik net als sommige anderen hier ook vinden, niet te genieten. Had veel weg van een soap. De scenes met haar zijn veel te lang uitgesponnen. Haar sentimentele geneuzel en calimero gedrag kwam me de neus uit. Wat een irritant personage!

Van Kim Hunter ben ik ook niet kapot overigens.

Ben blij dat ik deze klassieker eens gezien heb, maar verder dan 3 sterren kom ik helaas niet. Zonder Brando was het geen voldoende geworden.

Bruno S. is een erg maf figuur. Wel iemand waar ik sympathie voor voel. Hij heeft nog iets van zijn kinderlijke onschuld, hoewel het soms ook neigt naar onnozelheid.
Er zit ook veel tragikomedie in Stroszek. Misschien als je de film vooral zo ziet, dat je er het meest van kunt genieten.
Zoals bijvoorbeeld het consequent Duits blijven praten van Stroszek en de oude man.

Stroszek heeft me aangenaam verrast maar aan de andere kant heb ik ook wel wat bedenkingen bij het simpele verhaaltje en de bedoelingen van de regisseur.
De stereotype pooiers en hun praktijken. Bruno die juist op de verkeerde plek gaat staan spelen waar alleen kinderen 'm aanhoren. Ja ach, wat een klotemaatschappij. Ga dan op de goeie plek staan spelen waar je tenminste toehoorders hebt.
Dat ze het in Amerika zo slecht hebben is volkomen aan hunzelf te wijten. Meteen diep in de schulden steken voor een nieuwe (!) stacaravan. Dan vraag je ook om problemen.
Ik had toch liever een wat subtieler verhaal gezien. Dat ze eerst bij iemand een kamer hadden gehuurd. Dan waren die twee banen voldoende geweest en hadden ze prima kunnen leven.
Dus tja, het statement over de Amerikaanse droom vind ik nogal simplistisch. Natuurlijk is dat wel typisch Amerikaans om alles met leningen aan te schaffen. Maar labiele mensen als Bruno en Eva zullen overal moeite hebben om hun bestaan op te bouwen.

Het einde van de film is een sterk beeld. Ruime 3,5 sterren

Ja mooi hoor. Ik heb enorme bewondering voor Phil Stutz, die ondanks de beperkingen vanwege Parkinson blijkbaar toch nog steeds niet met pensioen is gegaan op 74-jarige leeftijd.

De rollen behandelaar en patiënt wisselen in deze intieme documentaire van Jonah Hill nogal eens. De documentaire gaat dan wel over zijn behandelaar, maar gaat eigenlijk net zoveel over Jonah Hill. Hoe hij worstelde met zijn gewicht en het beeld dat mensen van hem hadden.

Geweldig idee van deze psychiater zijn zijn zogenaamde tools; de kaartjes die hij uitdeelt aan cliënten. Deze kaartjes zijn een soort van opdracht voorzien van een kleine illustratie.

De documentaire schetst aan de hand van een aantal hoofdstukken de belangrijkste lessen en behandelmethoden van Stutz. Ik denk dat eigenlijk iedereen hier wel wat aan zou kunnen hebben, omdat het levenslessen / handvaten biedt voor een geestelijk en lichamelijk gezond leven.

Ik heb veel respect voor Jonah Hill. Hij stelt zich kwetsbaar op. Wat wel een beetje ongewoon is dat de behandelaar een vriend lijkt te zijn geworden, en een vaderfiguur. Dat zal volgens de boekjes en opleidingen wel helemaal niet mogen, maar Hollywood psychiaters zullen vermoedelijk wel vaker anders zijn dan hun collega's uit het reguliere circuit. Of het helemaal gezond is weet ik niet, het lijkt ook wel een beetje op een TE afhankelijke relatie. Maar ik wens iedereen die hulp zoekt een behandelaar toe die zich net zo inzet voor zijn cliënten als deze man.

Sue gaat ook over totale vervreemding en eenzaamheid in de grote stad. Een interessant thema. Anna Levine zet een prachtige rol neer.

Dit is enigzins de vrouwelijke equivalent van Leaving Las Vegas, met de nadruk op enigzins. Beide films gaan namelijk over de zelfdestructie van het hoofdpersonage. Met dit verschil: Sue doet er (op haar manier) alles aan om dit te voorkomen. Met weinig succes overigens.

Mooi interview met Anna Levine (/Thomson)

Viel me toch wat tegen.

Op John Turturro's rol is (zoals wel vaker) niets aan te merken. Hij speelt een onaangenaam persoon, maar zeker geen eendimensionale rol zoals bij meer gangsterfilms wel het geval is.

Op het brute geweld na, is het eigenlijk een te brave film, die maar wat voortkabbelt en nergens echt verrast.

Het draait de hele film om het aantrekken en afstoten tussen de twee onwaarschijnlijke 'geliefden' en hun gekibbel. Dat er regelmatig optredens te zien zijn van de McGuire zusjes maakt het sfeervol, maar het is verder allemaal nogal doorsnee. Zowel in verhaal als in beeld.

Het is een opmerkelijk waargebeurd verhaal. Dit materiaal had ongetwijfeld een betere film kunnen opleveren. Op het einde wordt het levensverhaal van Sam Giancana vluchtig afgeraffeld. Erg jammer.

Teleurstellend.
Ik had hier hoge verwachtingen van. Ik ben een Seidl en Solondz liefhebber en hoopte op een soortgelijk niveau.
De personages wisten me echter niet zo te boeien. Ik vond ze niet zo interessant omdat ze wat eendimensionaal overkwamen.
Toen die garderobeman ging moorden dacht ik; what the fuck?!!
Voor een regiedebuut op zich heel behoorlijk.
Wellicht met een beter script volgende keer beter.

Speelt handig in op de populariteit van National Lampoon's Vacation.

De grappen zijn echter van minder 'niveau'; te flauw of juist niet flauw genoeg en sommige grappen zijn hopeloos gedateerd.

Toch, voor de fans van John Candy en voor wie toe is aan nonsense / feelgood zomers vermaak (verstand op nul, mag die uitdrukking inmiddels weer?), is het toch best aangenaam kijkplezier. Krappe 3*

Heb de film in etappes gekeken. Ik vond de film eerst niet zo boeiend, maar het laatste uur daarentegen erg sterk.

De mannelijke hoofdrolspeler is een irritant figuur en het overacten is storend. Hoewel ik ook wel met het personage meeleefde. Lijkt me een nachtmerrie om zo opgesloten te worden tussen het zand. Brrr. Daarom vond ik de film ook zo moeilijk om te zien.

Er zitten af en toe erg mooie shots tussen, soms surrealistisch. Jammer dat die inventieve shots niet wat vaker te zien waren.

De Nederlandse dvd duurt 147 minuten. Ik vermoed dat dit de director's cut is (tenminste dat staat ook op imdb bij die speelduur). Voor mij duurde de film te lang.

2,5 sterren

Beetje flauw en voorspelbaar. Ik had vooral meer van de humor verwacht.

Peter Falk doet te hard z'n best om niet op Peter Falk te lijken. Hij zet een vervelend typetje neer met rare / geforceerde stem.

Meest opvallende is dat niet Woody Allen, maar Falk het neurotische figuur speelt.

Paar leuke momenten en zeker niet slecht, maar ik kom niet verder dan 2,5 sterren. Ik verwacht dat het origineel leuker en beter is.

Mooi stukje getoverd en ben het volledig met je eens

Wat ik nog wil toevoegen' die politie-agenten waren ook zo geweldig leuk.

De film is overigens mede geschreven door Seth Rogen en hij was ook ex. producer.

Judd Apatow, schrijver en regisseur van Knocked Up was ditmaal producent.

Laten deze mensen nog gauw meer van dit soort films maken.

Eens met Jordy. Ook ik vind voornamelijk het eerste uur erg goed. Het misdaadverhaaltje is wat minder en de film duurt naar mijn smaak 25 minuten te lang.

Er wordt goed geacteerd door Vincent Cassel en Emmanuelle Devos. Die actrice heeft een mooie uitstraling. Ze speelt dezelfde soort rollen als Valeria Bruni Tedeschi. Beide actrices spreken me erg aan.

3 sterren. Jammer, er had meer in gezeten.

Enorm knappe prestatie om een film te maken die zich het grootste deel van de tijd afspeelt in een auto die rust op een boom. Heel inventief, er zit er een subtiele verhaalontwikkeling in, die boeiend blijft tot het eind. Zonder te veel in herhaling te vallen.

Bijzonder dat Funes hier te zien is naast zijn eigen zoon.

En Geraldine Chaplin is natuurlijk ook filmhistorisch gezien een interessant castlid.

Louis de Funès is als vanouds op dreef, al weet hij zich voor zijn doen nog wonderbaarlijk te beheersen gezien de omstandigheden.

Hmmm, hier had ik meer van verwacht.

Paar leuke grappen, maar verder erg veel van hetzelfde. Hoe gekker hoe leuker? Ik vind van niet. Na een half uurtje begint het ook allemaal erg voorspelbaar te worden. Qua 'alle gekheid op een stokje' vind ik Taste of Tea leuker.

Film ziet er leuk uit. Mooie art direction. Asano is de utieme coole weirdo. Die man die dat vogeltje speelt heeft ook paar geweldige scenes. Vinnie Jones daarentegen is erg vervelend. En dat stereotiepe domme hulpje begon me ook snel op de zenuwen te werken.

Het laatste half uur vond ik slaapverwekkend. De ideëen waren op, maar de film ging nog door.

Krappe 3 sterren

Degelijke rechtbankthriller waarin veel gebeurt, met een mooie en overtuigende rol van Cher.

Vooral het eerste uur is erg sterk. Het plot kent vooral naar het einde toe veel sprongen en verrassende wendingen. Dat is wel vaker zo bij films uit dit genre en dat is vermakelijk, alleen zijn de wendingen hier wel wat te vergezocht om echt indruk te maken.

Met een iets geloofwaardiger plot had dit een veel sterkere film kunnen opleveren.

Toch zeker wel de moeite waard.

Leuk om eens gezien te hebben.

Het begin van de film vond ik opvallend een stuk minder.

Cinematografisch is het een uitzonderlijk mooi gestileerd werkje en de art direction is perfect. Wat dat betreft snap ik de klassiekerstatus wel.

Acteerprestaties vind ik nog wel meevallen. Het komt vooral door de matige nasynchronisatie dat het erger lijkt dan het is.

De meeste horror effecten zijn inmiddels giga genrecliché's geworden. Daarom vond ik de film allesbehalve spannend. De muziek is erg bombastisch, waardoor het juist niet spanningverhogend werkt.

Jammer van het saaie plotje. Daarom 'slechts' 3 sterren

Het zijn nogal treurige personages in een troosteloze omgeving. Het is in de kern een nogal naïef en simplistisch liefdesverhaaltje.

Er gebeurt in deze film niet zo heel veel. Het Vertigo achtige verhaal geeft het nog wel wat extra's maar echt raken deed de film me niet. De film heeft wel een consequente stijl.

Zo heb ik de film ook ervaren.

Een klein meesterwerk.

Geestige dialogen, sterk verhaal en erg goed geacteerd. Prachtig camerawerk ook. 4,5*

'Is this drop?' ?

De vierde wand begint inmiddels nogal sleets te worden bij Wes Anderson.

Hij mag ook wel weer eens wat anders proberen. Dit begint gewoon een beetje te vervelen.

Dit korte verhaal is door dat continu pratende hoofd van Rupert Friend nogal eentonig, al is het vertelde verhaal best origineel.

Cinematografisch stelt het allemaal niet veel voor. Lang niet zo geslaagd als zijn voorganger. Krappe 2,5*

Beetje Dirty Harry achtig. Erg rauwe film, met vrij veel actie over een New Scotland Yard afdeling die tamelijk losbandig is en niet bang is voor geweld, die te maken krijgt met een duister complot met buitensporig geweld.

De bad guys zijn hele enge types. John Thaw speelt overtuigend een die hard rechercheur die goed gedijt op de straat.

Een nogal cynische film met een dito einde. Typische jaren 70 rauwheid en stijl waar ik wel van houd al vind ik Dirty Harry beter.

Geweldige rol van Sean Penn!

Een erg tragikomisch figuur. Aan de ene kant een rare snuiter met dubieus gedrag, aan de andere kant ook een komisch personage. Knap dat Penn deze 2 kanten geloofwaardig bij elkaar heeft samengebracht.

De mockumentary vorm werkt goed voor deze film. Op een gegeven moment zie je een paar verschillende versies van een verhaal. Dat is leuk gedaan.

Samantha Morton zet ook een uniek personage neer.

De locaties en art direction zijn prachtig, samen met de muziek brengt je dit echt even terug in de tijd.

Meesterlijke rol van Charlotte Rampling. Ik heb erg genoten van haar spel.

Ludivine Sagnier acteert helaas wisselvallig, maar heeft desalniettemin een mooie uitstraling.

Mooi om te zien hoe de twee tegenpolen elkaar langzaamaan steeds meer naderen.

De film heeft een prachtig begin. Het verhaal heeft wat tijd nodig om op gang te komen en naar het einde toe wordt de film steeds interessanter. Het einde vind ik een mooie afsluiting.

3,5 sterren; met name dankzij de perfecte Rampling

Ik vind het uitgangspunt van de film niet zo goed.
Het lijkt me dat je met je partner niet over een nacht ijs gaat voordat je besluit het swingersavontuur in te gaan. In de film kwam het heel onvoorbereid over. Wil je wel, wil je niet, ben je er aan toe etc. En dat ging nog zo maar een uur door. Daar heb je toch vantevoren afspraken over gemaakt ? Een beetje aarzeling en spanningsopbouw ben ik voor, maar dit begon me te irriteren.
Verder vind ik vind het verhaal en de dialogen van de film nogal gekunsteld. Met heel veel zijlijnen die afleiden van het geheel waar het om gaat.
Met teveel psychologie van de koude grond, slingert het verhaal van hot naar her, nogal vaak onnatuurlijk overkomend.
De huil uitbarsting van Sertons voor de spiegel vond ik bijzonder slecht geacteerd. En om dat flesje nou kapot te gooien vind ik erg pathetisch. Het zal allemaal wel denk je dan, maar ik zat er niet op te wachten.
En wat moet ik met de scene wanneer Alexandra met die blonde jongen in de auto zit en ze zich ineens heel overdreven gaan gedragen. Schreeuwen en ander uitbundig gedrag, wat totaal uit de lucht komt vallen.

De sexscenes zijn erg gekuisd. Op zich niet zo erg, maar hier wordt de schaamstreek wel erg consequent uit beeld gehouden. Kwam mij een beetje geforceerd over. Op een commerciele manier gefilmd, met sbs6 infotainment (van lichte zeden) softporno, met dito muziek en op een zelfde manier gefilmd. Hier mis ik ook de Lucia y el Sexo geiligheid. Mag best wat pittiger.
De swingersdroom van Diana kwam ook al geheel uit de lucht vallen. Ze zat de hele dag een beetje moeilijk te doen, en nu had ze ineens wilde fantasieen.
Nee, het is mij allemaal wat te bedacht, waardoor de film mij weinig doet. Jammer.
Vond ik dan helemaal niks goed aan deze film ? Nee, dat zeker niet. Ik vond de film ook zeker boeiend.
Twee knappe vrouwen, die het meer dan aardig doen (acteren heb ik het over ). Joep Sertons is ook goed, uitgezonderd bovengenoemde scene die ik besprak.
De scene waarin Sertons Diana filmt met een handheld camera vind ik erg mooi en spontaan. Jammer dat de rest van de film zulke spontaniteit mist.

Deze film viel me vies tegen. Ik had beter verwacht, gezien het relatief hoge gemiddelde op deze site.
Het verhaal is erg matig. Driekwart van de film gaat over het hacken van computers. En dat ziet er superstom uit en zoals we al oneindig vaak gezien hebben. Okay, het was origineel dat de hacker een pijpbeurt kreeg toen 'ie in 60 seconden de computer van Defensie moest kraken. Hoe verzinnen ze het!
Het zijn dergelijke triviale zaken die ik van deze film zal onthouden: de 2 flesjes en een blikje Heineken in de koelkast; de borsten van Halle Barry en de realistische ontploffing aan het begin van de film.
Het begin en het einde van de film waren redelijk interessant, maar verder was het diep triest. Pluspunt is de strakke vormgeving.

Wat een heerlijke film!

De sfeer is goed getroffen. Het deel dat zich daadwerkelijk in het casino afspeelt vind ik het beste.

Philip Baker Hall als ultieme koele kikker en een perfecte bijrol van Philip Seymour Hoffman als mega irritante casinospeler. Ik heb genoten.

Het 'misdaaddeel' vind ik ietsje minder. Had liever gezien dat de film zich volledig rond het casinogebeuren had geconcentreerd.

Nevertheless 3,5 sterren.

Degelijke Duitse documentaire over de hedendaagse melkindustrie, met name vanuit Europees perspectief bezien, met kleine uitstapjes naar Azië en Afrika.

In melk zitten groeihormonen, en dat lijkt ook van toepassing op de industrie zelf; het schijnbaar eindeloze streven naar productiegroei; er is sprake van astronomische schaalvergroting. Met alle gevolgen van dien voor onze planeet.

De melkboeren liggen aan het infuus van EU-subsidies en krijgen vanwege de wereldwijde overproductie en concurrentie niet genoeg geld voor hun melk om überhaupt winst te maken.

Een boerin verzucht dat met de energie opgewekt uit koeienpoep meer te verdienen valt dan met de verkoop van melk.

Het 'goede' nieuws is dat met kleinschalige biologische landbouw en lokale afzet en bijvoorbeeld met eigen kaasboerderij meer te verdienen is.

Het meest wrange moment in de documentaire is als in een zitting van het Europees Parlement wordt genoemd dat 600 Franse boeren zelfmoord hebben gepleegd vanwege hun uitzichtloze situatie.

Das System Milch is soms wat te SchoolTv achtig. Het had allemaal wel wat vlotter gemogen, in registratie, cameravoering, montage en vertelling, al spreken de feiten spreken voor zich.

De documentaire heeft op mij niet zo'n impact als Cowspiracy, maar voor wie geintresseerd is in mondiale voedselproblematiek, melkconglomeraten en milieu is het zeker de moeite waard eens te zien.

Tip: kies op Netflix voor de originele Duitse audiotrack, anders krijg je een mislukte immitatie van Werner Herzog te horen.

Wat ik miste in deze documentaire is dat FrieslandCampina aan de boeren, bovenop de melkprijs, ook een prestatievergoeding (dividend) uitkeert. En dat boeren extra geld krijgen bij weidegang van de koeien.

De koe in de wei en in de stal - FrieslandCampina