Opinions

Ik vond het een onderhoudende film. Maar verder vond ik het minder bijzonder dan ik na het lezen van het verhaal had verwacht.

Het had naar mijn mening iets teveel een tv-film uitstraling. Te 'vlak'.

Een film die niet echt blijft hangen. Een paar dagen geleden gezien, maar ik weet nu alleen nog maar flarden van het verhaal te herinneren.

Grootste manco is dat de film absoluut geen spanning heeft, terwijl dat voor een dergelijke film wel zou moeten. Wat rest is een stereotiep spionnenverhaaltje met hier en daar wat tempoversnellingen en interessante wendingen. Daartussen in; gebakken lucht.

Peter Lorre is nog het leukst als de prettig gestoorde Mexicaan. Vooral zijn belachelijke voorkomen is grappig. Peter Lorre zet een leuk typetje neer.

2,5 sterren

Ontroerende film. Sentimenteel, maar niet te.

Queen Latifahs rol vond ik niet zo bijzonder. Terwijl zij meestal wel wat extra's brengt.

De acteerprestaties zijn trouwens wel goed. Weinig op aan te merken.

Wel een beetje jammer van de karikaturale vader. Zijn rol is wel erg Hollywood cliché.

Ik kan me heel goed voorstellen dat deze film door velen goed gewaardeerd wordt. Heeft alle ingredienten van goed drama.

Toch wist het me niet te pakken.

Ik ergerde me aan Sarah Polleys geslotenheid en afstandelijkheid. Daardoor kon ik niet goed wennen aan het trage verteltempo.

Ook heb ik liever een echte Oost-Europese actrice voor die rol, hoewel ze het prima deed.

Op het einde wordt duidelijk waar de geslotenheid vandaan komt. Maar dat kwam te laat voor mij.

Aantal ontroerende scènes. Tim Robbins de ruwe bolster die ontdooit bij deze mysterieuze vrouw. De overige bootgasten waren mij beetje te arthouse 'raar'.

2 sterren

Originele animatiefilm met een prachtig verhaal en sublieme animatie. Bijzonder sfeervol.

De voice-cast is ook goed.

Een beetje in de sfeer van de Reddertjes, maar net wat duisterder.

Als Audrey Hepburn fan ben ik blij dat ik deze Ealing Studio film heb kunnen zien.

Audrey Hepburn was toen 23, maar ze ziet er hier niet ouder uit als 16 jaar.

Het verhaal is net spannend genoeg en is boeiend. De geheime organisatie neemt wel heel veel (onnodige) risico's... Het einde voelt erg afgerafeld aan, en ineens is de film voorbij.

Wel interessant dat het deels een Italiaanse cast betreft.

Heel bijzondere film. Loodzwaar jaren '70 drama met Franse grootheden Jean-Louis Trintignant en Philippe Noiret. Er hangt constant een grauwe en unheimische sfeer. Dit wordt nog eens versterkt door de locatiekeus; zich afspelend in een donker afgelegen kasteel.

Noiret lijkt nog het meest flexibel om te gaan met de situatie, waar Jobert haar openlijke twijfels laat merken. Maar moeten ze deze man wel vertrouwen? En hoe ver ga je om een voortvluchtige te beschermen? Weten ze wel genoeg over deze man? Daar gaat deze film over. Met een verrassende uitkomst...

Hoofdrolspeelster Anne Coessens acteert voortreffelijk, maar ik had weinig sympathie voor haar personage. Haar 'geheime' minnaar vond ik helemaal een vreselijk persoon. Een viezerik eigenlijk.

Desondanks vond ik het een goede film, die vooral in de tweede helft steeds diepgaander wordt en heel goed drama laat zien.

De film is wat aan de lange kant, het had allemaal wat compacter gekund naar mijn mening. Eerste helft van de film 2,5*, laatste 3,5*. Overall 3*

Ik vermoed dat deze film beter bij vrouwen ligt.

Perfecte rollen van Maggie Gyllenhaal en James Spader. Hoewel Gyllenhaal wel eens wat minder zielige koppen mag trekken, en wat eleganter ofzo. Kwitnie.
Tot driekwart van de film verfrissend en origineel, daarna wordt het helaas erg standaard en fantasieloos afgewerkt en de film zakt behoorlijk in. Alsof de inspiratie van de scenarioschrijver op was. Jammer!
Met als dieptepunt de hongerstaking.

Experimentele korte film over een stel rare snuiters. Het zijn nogal losers, die niet bepaald sympathie oproepen.

Gelukkig nog wel wat vrouwelijk schoon.

Ik heb zelden zo'n rare film gezien. Een paar aardige vondsten maar het niveau is overall vrij belabberd.

Schitterende film! Een must-see.

Ik ben het met Goodfella eens: de mooiste tekenfilm die ik ooit zag.

De film is een soort van Japanse versie van Alice in Wonderland. Het verhaal vind ik heel goed. Alles behalve voorspelbaar.

4 sterren, misschien meer als ik 'm nog eens zie.

Erg sterke Allen film. Boven verwachting goed.

Erg goed geacteerd, knappe dialogen en boeiende ontwikkelingen. Het verhaal kent een goede opbouw.

Mooie locatie en stemmige muziek (Art Tatum), erg goed passend bij dit 'ensemble' drama.

De meest deprimerende en grauwste films zijn in de jaren 70 gemaakt, dat blijkt maar weer eens.

Erg bizarre film dit, met enkel vreemde personages en een uitermate naargeestige sfeer.

Patrick Dewaere gaat met zijn rol alle kanten op. Een van de impulsiefste en meest neurotische types die ik zo'n beetje op film gezien heb. Wat een tragisch figuur.

Je zou wellicht makkelijk kunnen spreken van overacting, maar je kunt misschien maar beter aannemen dat zulke psychiatrische gevallen bestaan. Ik probeerde me er niet te veel aan te storen.

Dat Dewaere's leven zelf ook nogal tragisch is geweest maakt het extra wrang om naar te kijken.

Bizar. Aangrijpend. Oprecht.

Interessante kijk in de ziel van een man die de greep op zijn leven verliest.

In het begin vond ik de film nog het meest op een zwarte komedie lijken. Ongeveer op de manier zoals C'est Arrivé Près de Chez Vous. Langzamerhand, als hij vecht om te overleven, zijn het zijn gedachten die het verhaal vertellen en ontwikkelt de film zich meer tot 'drama'.

Originele film, die veel indruk maakt.

Fijn om dit soort films gewoon op Netflix aan te treffen.
De manier waarop de stad in beeld wordt gebracht heeft wel iets van The Third Man.
Overtuigende rol van Barry Jones, die hier wat doet denken aan Ferdi E. Hij zet hier uitstekend een labiele en tragische man neer, die overigens wel de goede zaak vertegenwoordigt, alleen lijkt hij daarvoor bereid tot het uiterste te gaan...
De grote evacuatie lijkt op beelden uit een oorlogsdocumentaire. Misschien zijn er ook wel (deels) beelden uit de Tweede Wereldoorlog gebruikt. Dat zou me niets verbazen, al is de beeldkwaliteit er ook weer iets te goed voor.
Qua spanning viel het me wat tegen. Het gaat allemaal iets te voorspelbaar en ondanks de impact van de gebeurtenissen is de film aanvankelijk opvallend luchtig. Leuke rol van Olive Sloane, die zich er met opvallend veel flexibiliteit doorheen slaat.
Uiteindelijk wordt het allemaal wel wat grimmiger. Je verwacht op het einde dat ze net op tijd zijn om de bom uit te schakelen. Hoewel de professor wel wordt gedood, dus van een happy end kun je ook niet spreken. Maar als die bom wel was afgegaan was dat echt een einde geweest om over na te denken. Dat was denk ik niet wat het publiek wou zien, laat staan aan zo'n einde toe was.

Min of meer Woody Allens komische versie van The Trial en een van de mooist vormgegeven Allen films.

De titel geeft al aan wat je kunt verwachten. De film heeft een Europese uitstraling en doet soms zelfs aan Fellini denken, maar dat zal voornamelijk ook door het circus komen.

De film zit vol leuke bijrollen; met name de hoeren zijn grappige types; Kathy Bates en Jodie Foster genieten van hun rol.

John Malkovich excelleert weer in zijn spraakgebrek en in zijn maffe voorkomen. Woody Allen heeft in de film een ander montuur, waardoor zijn angstige muizenogen nog meer opvallen. Goed gekozen.

Wat een waardeloze film. Ze mogen wat mij betreft alle oscars weer inleveren.

Ik vond er werkelijk waar niks aan.

Volgens mij moet het genre komedie zijn, want drama kan je dit toch niet noemen. De metamorfose van Adam gaat wel ERG snel. Terwijl ik die onhandige Adam nou juist het leukst vind. Het begin van de film vind ik daarom ook het meest amusant.

Rachel Weisz heeft een erg raar stemmetje. Haar psychologische spelletjes zijn een beetje vervelend. Op een gegeven moment had ik het helemaal met haar gehad.

Helena Bonham Carter zou ik veel geschikter vinden voor deze rol. Weisz kan maar weinig diepgang in haar spel brengen. Dan vallen de eventuele scherpe dialogen een beetje in het niet.

Het gedoe met dat kunstwerk in het begin van de film en de ruzie die volgt bij vrienden van Adam vond ik typisch Amerikaans. Waar hebben we het nou over zeg.

De eindeloze quasi diepzinnige speech van Weisz op het einde is slaapverwekkend. Ik zag haar plannetje trouwens al vrij snel door waardoor deze 'twist' me niet kon verrassen.

Komedie of drama, LaBute lijkt maar niet te kunnen kiezen. Een rauwere aanpak a la Todd Solondz zou de film veel goed hebben gedaan. LaBute's Your Friends & Neighbors is een stuk scherper. 2*

Mijn verwachtingen waren door de recensies niet zo hoog, maar de film is me meegevallen.

De personages hebben opvallend weinig diepgang en ik ben het met BBarbie eens dat de film zichzelf niet zo serieus neemt. Dat hoeft ook niet. Vermakelijk is het wel.

De cast is degelijk. De rol die Julianne Moore speelt staat een beetje te ver van haar af.

Je ziet de film steeds vanuit het perspectief van een ander personage. Dit geeft weer de nodige diepere informatie over de motivaties en samenhang tussen de personages en er zijn enkele vermakelijke twists. Al met al is het verhaal niet super ingewikkeld.

De film is degelijk en de wendingen maken het nog een beetje spannend, maar het einde is een beetje flauw.

Het is geen hoogvlieger en de film blinkt nergens in uit, alles is net wat te doorsnee.

Ik ben het er mee eens dat het uitgangspunt van de film veel beter uitgewerkt had kunnen worden.

De film is te veel Hollywood en te weinig degelijk drama. Ik denk dat de film ver van de feitelijke gebeurtenissen staat. Het script gaat nogal vaak erg kort door de bocht. Jammer dat het interessante uitgangspunt geen intelligenter script heeft opgeleverd.

Toch, ik heb me vermaakt met deze film en geef daarom 3 sterren.

Luchtig 80s vermaak.

Over-the-top inderdaad. Naar het einde toe schiet de film daarin in door, maar ik vind het toch zeker een leuke film.

Een a-typische rol voor Meryl Streep. Ik vind dat vooral Roseanne Barr het erg leuk doet.

Toch wel wat ondergewaardeerd, al snap ik wel dat zo'n over-the-top film niet ieders kop thee is.

Je slaat de spijker op z'n kop. Het verhaal is wat slapjes. Sean Penn maakt veel goed. Travolta heeft maar een simpel bijrolletje.

Ten tijde van het uitkomen van de film was het Robin Wright Penn. Ik geloof inderdaad dat Sean Penn nu een ander heeft.

Ik ben zeer onder de indruk van Maggie Gyllenhaal. Wat een acteerprestatie.

Het is een kleinschalige productie, maar zij krijgt hier alle ruimte en neemt die ook. Beste rol die ik tot dusver van haar zag.

Ontroerend, indrukwekkend en confronterend.

Hier heb ik bijna niets aan toe te voegen.

Die mooifilmerij en het zoveelste perfecte gevecht gaan op den duur vervelen. Ik vond het een iets beter te pruimen verhaal dan Hero, maar het zoetsappige verhaaltje is gewoon te slap.

Schitterende film. Met recht een klassieker.

Ik vind dit een hele pure film. Net alsof je naar iets zit te kijken wat echt gebeurt. En de Japanners tonen in tegenstelling tot in veel hedendaagse Japanse films, wel emotie.

De film viel me wat tegen. In het eerste deel, als de jonge David opgroet, viel 'ie zelfs heel erg tegen.

Alle Hollywoodformules worden uit de kast gehaald; men neme een supergetalenteerde ubernerd, een tirannieke vader die een onmogelijke opvoeding oplegt, en een pianoleraar die daar tussen zit en tevergeefs voor de jongen probeert op te komen, om niet te spreken van de charmante oma.

Een niet onbelangrijk detail is dat het om een Joods gezin gaat. Ook handig om zieltjes te winnen voor de Academy. Oh ja, het is waargebeurd he, zit dat even mee.

Armin Mueller-Stahl acteert erg goed, maar ik vind het desalniettemin een irritant personage. Een beetje irritatie is niet erg, en zelfs vaak best bevorderlijk voor de beleving van een film, maar dit vind ik te erg gewoon. Je zou maar zo'n vader hebben. Brrr....

Hij lijkt trouwens sprekend op Ben Kingsley in House of Sand and Fog! En eigenlijk is dat een bijna soortgelijk karakter met een soortgelijke achtergrond! Zou Kingsley daadwerkelijk hier zijn inspiratie hebben opgedaan? Uiterlijk en inhoudelijk zijn er wel erg veel overeenkomsten.

Het applaus in de film is tenenkrommend weergegeven. Ok, als iemand enorm goed speelt ligt een enthousiast applaus voor de hand, maar dit sloeg alles. Al die overdreven klappende en overdreven big smilende mensen.

David ziet er zoals gezegd als ubernerd uit. Eentje die je eigenlijk alleen in films tegen komt. De karikaturale filmnerd wel te verstaan.

Maar goed, waarom ben ik dan toch op 3 sterren uit gekomen? Vanaf het moment dat David een jaar of 16 is, en eindelijk gaat studeren op het conservatorium, vind ik de film beduidend beter. De film bedient zich vanaf nu van minder clichées. Gelukkig.

De acteur die David nu speelt heeft veel meer in z'n mars en is ook minder een cliché Hollywood nerd, hoewel het daar nog steeds niet heel ver van af zit. Prachtig om die jongen met een dikke sigaar in de kroeg te zien. een korte scène, maar wel erg mooi. Het verhaal wordt ook een stuk interessanter. Wat ik het met Jordy eens ben is dat de film grote sprongen in tijd die de film maakt. Vooral de sprong van tiener naar 50 (?) jarige. Het deel van de studerende David is trouwens wel erg kort. Ik had daar graag iets wat meer scènes van gezien.

Het laatste half uur met Geoffrey Rush is erg grappig en ontroerend. Gekken doen het natuurlijk altijd goed in films, maar hier is niet veel op aan te merken. Rush doet zelfs enkele keren aan Peter Sellers denken. Volgens mij heeft hij bewust enkele Sellers trekjes overgenomen.

Er zijn weinig films waarbij mijn waardering voor de film tijdens de film zo veel wisselt als bij Shine. Van 1,5* naar 4 sterren, het zit er voor mij allemaal in. Gelukkig werd de film steeds beter, en niet andersom. Compromis: 3 sterren.

Shipping News is een rustige intieme film.
Spacey als de uitgebluste, gebroken man die maar niet zijn draai krijgt.
Ik vond 'm niet saai, maar ik ergerde me aan de opgedrongen symboliek en een weinig subtiel eerste half uur.
De helderziende dochter, het 'spookhuis', Spacey die roept dat hij voelt dat hij afstamt van piraten, de man die bij nader inzien toch niet dood is en dan gelijk weer bij zinnen lijkt en zegt 'ik heb de vloek overwonnen, zoon je mag je visvergunning hebben' . Dan wordt het mij teveel.

Wat een irritant en raar meisje. Alles draait om seks en verder liegt ze aan een stuk door.

Toch ook wel raar om zoveel seksdingen in zo'n gezelschap te bespreken.

De samenkomst is heel druk en door de luide score wordt het sociale fobie effect versterkt.

Die geluiden maken het kijken wel wat moeilijker. Ik moest echt veel moeite doen om me te kunnen focussen.

Ik dacht steeds; ik hoop dat ze gauw dit huis ontvlucht, maar het ging maar door...

Crank vind ik wel grappig en uiterst vermakelijk, deze film niet.

Het verschil met Crank is dat Owen geen humor heeft, en Bellucci evenmin. Owen doet op de automatische piloot een koele westernacteur na, met voorspelbare oneliners. Hij is vele malen sterker in een zwartkomische film als Closer.

Ook Giamatti heeft in andere films meer komisch talent getoond.

De actie viel me eigenlijk ook erg tegen. Het mag dan wel een parodie op actiefilms zijn, het is uitermate saai wanneer alle spanning ontbreekt en het is alsof je naar iemand kijkt die een first person shooting game met oneindig leven op het allersimpelste level uitspeelt.

Heerlijke film met een geweldige rol van Oskar Homolka als Desius Heiss.

Heiss krijgt nogal wat tegenslagen te verwerken, die hij met veel inventiviteit en nederigheid verwerkt.

Ik had echt met hem te doen.

De band met zijn dochter is hartverwarmend.

Een misdaaddrama met diepgang en naar het einde toe ook nog spannend.