Opinions

Ik ben fan van de Coen brothers. Ik houd van de humor, vaak zwart en lichtelijk absurd en toch feelgood. De sfeer in deze film vind ik fantastisch met mooie beelden en een goed passende soundtrack.

Ali Larter is een erg leuke actrice in o.a. Heroes. In deze film speelt ze een door seks en één persoon geobsedeerde vrouw, die zich elke minuut van de dag aan Derek (Idris Elba) aanbiedt en daarbij zelfs handtastelijk is. Zó overdreven dat het op mij niet echt geloofwaardig overkomt.
O ja, ze verkracht hem ook nog eens, na toedienen van een rape-drug.
Derek maakt naar mijn mening een paar domme keuzes. Hij maakt niet meteen korte metten met de situatie en is er niet open en eerlijk over tegen zijn naasten en daardoor escaleert de boel.
De film is verder qua sfeer en uitvoering niet echt mijn smaak.
Wel goed geacteerd en ik vind de felle harde kleuren en de contrasten op zich wel erg mooi.
Ze zouden mooi in een futuristische film passen.

Dit is een film die ik vaker zag en waar ik nu wel op uitgekeken ben, helaas.

Niets ten nadele van de goede acteurs, de sfeer en de mooie uitvoering.

Dit is echt prachtig gefilmd. Qua beelden is het een schitterende documentaire over de oceaan en haar bewoners, met fijne licht klassieke muziek toegevoegd en een prettige vertelstem erbij.

Een balsem voor het oog en voor de ziel.

Een docu van dit kaliber over de natuur cq realiteit krijgt van mij al snel 4.5*, omdat ik in de meeste gevallen niets mooier vind dan de in verwondering geregistreerde werkelijkheid.

Sprookjesachtig mooi.

"Jij bent een killer"

Ik vond dit een erg boeiende film en zeer goed geacteerd door Jan Decleir. Zijn gelaatsuitdrukkingen als hij Jeroen Krabbë beneden zijn woordje ziet doen zijn fenomenaal. En verder vind ik hem sowieso beter acteren dan Krabbé, in deze film dan in elk geval.

Ik kende het lied van Liesbeth List niet, maar ik vind het best een mooie tekst hebben.

Verder speelt het 'Vader Jacob' een prominente rol.

Een interessante documentaire over zelfstandig oplossingen zoeken uit de financiële crisis en malaise. Het eventueel minder kritisch zijn van de docu vind ik niet meteen een minpunt, want ieder idee hieromtrent lijkt mij welkom. De uitvoering is zo te zien al gedeeltelijk aan de gang op diverse manieren.

Iets waar ik helemaal achter sta, want sec protesteren of demonstreren tegen overheden en je tegelijkertijd afhankelijk opstellen van diezelfde overheden (uitkeringen, voorzieningen) heeft m.i. geen cent zin, nut of betekenis. Het komt toch op de mensen zelf aan, zelfvoorzienend zijn en zelfredzaam worden, vooral als overheden binnenkort failliet gaan raken. Volgens deze docu is dat nu in 46 van de 50 VS-staten het geval.

Lokale oplossingen zoals asfalt verwijderen of verpulveren vanwege te hoge kosten van onderhoud komt steeds vaker voor aldaar. Ook opheffen van openbare verlichting en inkrimpen van politiekorpsen en -materieel, noem maar op, het is allemaal al volop gaande.

Echt ongelofelijke beelden van leegstaande steden, spooksteden zogezegd, waar vandaan de bewoners, winkels en bedrijven zijn vertrokken. En elke grote stad in de VS heeft al één of meer (grote) tentenkampen met mensen die bankroet zijn. Een derde-wereldland uitstraling.

Ik ben verder niet voor complot theoriën en de berichten van Alex Jones wil ik wel aanhoren, maar het lijkt mij ook belangrijk dat men zich ook weer niet laat opjutten op die manier, maar wederom zoveel mogelijk een eigen plan trekt. En ik heb toch wel bewondering voor zijn onuitputtelijke strijdlust.

We krijgen verder nog bv 'American Preppers Network' en 'Transition Town' mee als tip.

Goede beelden, goede sounds, afwisselende invalshoeken, kwalitatief een prima docu.

Een meesterwerk? Dat zou ik niet durven zeggen, maar het is wel erg goed.

Dit is echt een prachtige collage in zwart-wit over het begin van de Oktoberrevolutie in 1917 in Rusland en het ontstaan van de Sovjet Unie.

Als het audiovisueel niet zo bijzonder en spectaculair was geweest had ik het wellicht een saaie film gevonden. Maar het tegendeel is hier het geval: fantastische muziek en vooruitstrevende beeldmontage + trucs, videokunst uit 1927! Wat een interessante film en ik kon mij helemaal verliezen in het getoonde, geweldig.

Het beeld van Alexander III wordt naar beneden gehaald en Lenin wordt uitbundig binnengehaald. Bolsjewieken, Mensjevieken, kazakken, zeelieden/kadetten, het vrouwelijk Doodseskader ("Tot de laatste druppel bloed!" aldus hun leuze), het Twaalfde Leger... allen waren ze betrokken bij de strijd om de macht.

Een erg sfeervolle film. Via het geluid en de beeldmontage leef je helemaal mee in de hitte van de strijd. Het is zelfs spannend te noemen.

Veel scenes lijken geschoten te zijn op basis van een choreografie, groepen mensen en troepen soldaten bewegen zich bijvoorbeeld tussen standbeelden. De fragmenten zien er vaak erg kunstzinnig uit.

Al met al een zeer leerzame impressionistische geschiedenisles op een zeer onderhoudende wijze bewerkstelligd.

Een hele goede sfeer, ik kreeg het er benauwd van. Een overtuigende schets van de zelfkant van de maatschappij in die tijd. De onmacht van weeskinderen binnen deze grauwe marginale kringen komt goed tot uiting. Goede acteurs, prachtige beelden, prima sfeermuziek.

Het verhaal is natuurlijk een klassieker en kennen we allemaal, als het goed is

Een mooie verfilming.

Voor mij is dit een overbodige remake, zeker niet beter dan het origineel, ook niet veel anders verder.

Het origineel heb ik lang geleden gezien en wil ik nog eens in de herhaling doen, maar wat ik mij daarvan herinner is spanning, een dreigender sfeer, mooie contrastrijke beelden en vooral intenser acteren.

Deze versie vond ik minder spannend, door met name geluid en intensiteit van acteren, met name vanwege een nogal timide en emotieloze overkomende vader en een eveneens vrijwel emotieloze moeder.

Damien was voldoende griezelig, maar minder dan de eerdere Damien.

De nanny was een tikje té extreem en de honden waren wel erg overtuigend.

De beelden waren af en toe heel mooi, maar over het geheel kom ik lager uit qua waardering dan bij het origineel. Aan het eind vloog het een beetje uit de bocht qua geloofwaardigheid.

Bij het origineel had ik dat niet en werd er m.i. beter naar een climax toegewerkt.

Mooie singer-songwriter liedjes, met echt mooie teksten en emotievol. De man speelt gitaar en zingt erbij, de vrouw speelt piano en zingt ook weleens solo met een geluidband. Ook zingt men duetten.

Een heel aparte 'musical', Ik vond het mooi gefilmd en de uitgebeelde relatie vanuit de toevallige ontmoeting 'gewoon', maar ook lieflijk. Het gewone heeft soms een beetje magie in zich

Mooi verzorgde film, een epos over hoe enkele straatjongens gangster worden. Mooie muziek en beelden.
De opbouw is leuk, met tijdsprongen. Ik wilde blijven kijken hoe het zou aflopen.

Het eerste deel bevatte vnl beelden van de straatjochies, in de sfeer van Charles Dickens.
Dit was redelijk boeiend, maar niet zo veel anders dan de genoemde Dickens.

Het tweede deel behandelt vnl de volwassen (en gangster) periode met het afglijden en het overlijden van de meesten. Hierin heb ik minder interesse en daar zijn de personages niet meer zo boeiend en zeker niet sympathiek voor mij, vooral meerdere mannen (de verkrachter van z'n jeugdliefde en het agressief en para worden van Max + veel stereotiep haantjesgedrag), maar ook diverse vrouwen (stereotiep dom en (geld)lustig). Het werd moeilijker om door te blijven kijken. Toch gedaan en de ontknoping is best weer interessant.
Politiek en sociaal gezien is een en ander in de film ook wel informatief.

Deze film is mij jaren bijgebleven, vanwege de creepy sfeer.
Het verhaal betreft een soort van voyeurisme uit eenzaamheid, wat uiteindelijk uitgroeit tot een obsessie. Waarschijnlijk later versterkt door de tegenslag van het verliezen van de baan, zijn lust en zijn leven en tevens voeding van de obsessie. Vervolgens verliest de man helemaal zijn verstand en weet het ook nog voor zichzelf te rechtvaardigen. Ik voelde niet zozeer sympathie voor de man zoals enkelen hier zeggen. Ik vind het nogal creepy dat zulke mensen rondlopen en op zo'n bezitterige manier in hun fantasie met anderen bezig zijn.
Ga sporten of zo, denk ik dan
Psychologie van de bovenste plank en overtuigend geacteerd door Robin Williams.

Voor wat ik gewend ben van Nederlandse film, vind ik deze film verrassend goed in elkaar steken.

Acteren van Tobias Nierop viel mij erg op, in positieve zin. Die Amsterdammer (oom Henk himself) is af en toe flink over de top, maar zorgt daardoor voor een komische noot.

Ook overige acteurs zitten goed in hun rol.

Het verhaal (scenario) zit sterk in elkaar, is onderhoudend met veel (vreemde) gebeurtenissen ingewerkt. Beelden en geluid zijn ook prima.

Voor mij, alles bij elkaar, een bovengemiddeld Nederlands product.

Kwalitatief vond ik de film in totaal 3.5* waard, maar omdat er eindelijk eens een poging gedaan is om een gekke (zeg maar weirde), subtiel komische (slechts een enkele keer over de top), boeiende en spannende Nederlandse film te maken, is mijn waardering uitgekomen op 4* voor deze film.

Maar ik moet toegeven dat ik de vrij recente en voor mij interessante (hopelijk goede) producties als bv Sint en Doodslag nog niet gezien heb.

Fijne Australische sfeer, goede muziek en soms 'stunning' beelden (als de jongen op zijn fiets door de heuveltjes rijdt bv:)). Ook goed geacteerd door de kindacteurs, naturel en overtuigend.

En ik vond het verhaal boeiend en fantasievol. Een van de betere jeugdfilms.

Een interessante man en fijn om de bouwwerken te zien en de visies van de ontwerper daarop.

Waar ik geen duidelijkheid over kreeg is of de man wel gekwalificeerd is als architect. Ik kreeg het idee dat hij autodidact is en dat kwam mij vreemd voor. Het feit dat ik dit zelf verder op internet moet gaan verifiëren vind ik toch iets afbreuk doen aan de documentaire waarde.

Neemt niet weg dat ik voor de man bewondering blijf houden.

“Je ziet, ik ren, maar ik blijf op één plek, net als de politiek van de Oekraïne”

aldus de 28-jarige politicus Kolja, terwijl hij traint op de loopband.

De docu behelst een uitgebreide blik op een (kolen)mijnwerkersstad: Donetsk, welke tevens een voetbalploeg herbergt: Sjachtar, een bekende club in de Oekraïne.

Ik vond het een erg leuk opgezette documentaire. Aan het begin een grappige en creatieve 'foto knip-en-plak, klei annex stop-motion' animatie met een Russisch lied eronder. Deze formule van beeld en geluid komt regelmatig terug in de docu.

Daarnaast interviews, opnamen bij mensen thuis, beelden van binnen de mijnen en van de mijnwerkers, van straattaferelen, van de stad en van de voetbalwedstrijden voor de UEFA cup in o.a. Kiev en Istanbul.

En men drinkt een paar cognacjes tijdens het diner in plaats van een wijntje, haha.

Bijna de gehele documentaire wordt er Russisch gesproken, af en toe is er een Engelstalige voice-over.

Het gaat o.a. ook over de ‘Blauwe Partij’ vs de ‘Oranje Revolutie’ (staatsgreep in de Oekraïne door Timoshenko)). De politiek wordt dus uitgebreid belicht, in oost en west Oekraïne, respectievelijk oranje en blauw ‘gekleurd’.

Ik vond het een zeer afwisselende documentaire die via allerlei invalshoeken veel van de Oekraïne laat zien.