Opinions

Toch wel een interessante documentaire, wat ik niet had verwacht over mensen die een paleis wilden bouwen voor zichzelf. Het is een verhaal geworden over rijkdom wat gelukkig maakt op gebied van shoppen en shoppen en shoppen. Als de rijkdom afneemt ontdekken dezelfde mensen dat het shoppen nogal dwangmatig was en dat het ook leuk is om andere mensen te helpen. Tenminste, zo denkt de koningin van het Versailles in the middle of the VS erover, maar de koning van het paleis is diep ongelukkig met de 'armoe'. Het blijkt wel een beetje moeilijk te zijn om afscheid te nemen van de persoonlijke ambities en de verzamelwoedes, maar het botoxen kan gelukkig gewoon doorgaan.

Een stukje van de conversatie binnen het gezin, buiten dat over het geld om:

"Ga papa even zeggen dat je van hem houdt, hij heeft het moeilijk nu", zegt mama tegen zoon. Zoon verklaart papa zijn liefde en deze antwoordt: "Ok, maar dan moet je wel even het licht gaan uitdoen op de gang."

Voor mij is de docu op heel wat punten meer lachwekkend dan verdrietig, en wel op de getoonde punten waar deze mensen zoveel waarde aan hechten.

"This is my town, I decide who lives and who dies."

Pas na een uur vond ik de film meer boeien en later voelde het aan als een ode aan een wel zeer bekende film.
Het kwam op mij wel over dat het erg gemakkelijk was om alles met een oranje filter erover af te werken. Zooo lelijk, voor die keuze heb ik een punt in mindering gebracht. Dan liever films als Drag me to Hell en Spider-Man van deze regisseur. Of wellicht iets van zijn werk wat ik nog niet gezien heb.
Maar goed, al proberend door al het oranje heen te kijken vond ik de sfeer redelijk, het verhaal het eerste uur niet echt de aandacht vasthoudend en de score wel heel ok.
Het laatste gedeelte vond ik wel onderhoudend en boeiend. Maar als je Once upon a Time in the West gezien hebt, is het einde van deze film en achteraf ook wat daaraan vooraf ging, ongeveer een remake daarvan, dus niet zo origineel.
Als parodie wel leuk, maar qua uitvoering ...

Het verhaal kabbelt voort en geeft goed de (gespannen) sfeer weer tijdens het produceren van tv shows in die tijd. Wat dat betreft vond ik het ook wel informatief en best leuk om te volgen.

Het merendeel van de film bestaat uit dialogen tussen producers, presentatoren, financierders, etc.

Dat de uitkomst van quizzen en shows van te voren al lang vast staat en dat iedereen voor niets zijn geld aan sms en bellen uitgeeft (nou ja, aan de producers dus) dat wist ik ook allàng. Geen nieuws dus.

En dat de (en die) wereld om geld draait lijkt mij net zo goed niets nieuws.

De uitvoering (beeld en geluid) van de film is verder goed, niets op aan te merken.

Het was niet moeilijk om deze film te blijven kijken. Wat een prachtige kostuums en decors! En erg romantisch. Verder uitstekend geacteerd, met name Nero werd erg goed vertolkt door Peter Ustinov..

Het verhaal bevat wat historische aanknopingspunten en er wordt (voor zover ons nu nog bekend is) ook wat van afgeweken in deze film. Het bleef boeien.

Een erg mooi uitgevoerde klassieker die het waard is om te zien.