Opinions

Garcias poging om een drama van epische proporties neer te zetten a la The Godfather en Once Upon a Time in America strandt helaas op leuke plaatjes en goede bedoelingen.

Echt meeslepend wil de film maar nergens worden. Daarintegen wordt de kijker wel verveeld met een onnodig lang uitgesponnen romantische escapade die het belangrijkste gedeelte van het middenstuk blijkt te beslaan. Daarnaast is de film (vooral in het begin) erg rommelig en gaat behoorlijk van de hak op de tak (het duurde bijna 3 kwartier voor ik doorhad dat het om 3 broers ging!). Het maakt enige inleving gelijk wat moeilijker, dat de meeste karakters ook zo maar wat "out of the blue" lijken te handelen doet daar ook al niet echt goed aan.

Hofnar Murray en mafiossa Hoffman waren overigens behoorlijk overbodig volgens mij.

Wat rest? Leuke couleur locale, een aardig acterende Garcia en een paar oogstrelend mooie vrouwen. 2.5* had veel beter kunnen zijn.

Had deze toendertijd in de bioscoop gezien en hij maakte op de een of andere manier TOEN niet veel indruk weet ook niet precies waarom. Gisteren heb ik hem weer eens op DVD bekeken en nu moet ik toch tot de conclusie komen; best een geniale film dit!! Raar dat ik echt hele stukken van de film compleet vergeten was.
Okay en laat ik ook eens een poging wagen om deze film voor mezelf te verklaren.
Het eerste gedeelte denk ik er vrijwel hetzelfde over als de theorie van Rien tot het moment dat hij in de gevangenis komt. Ik denk namelijk niet dat Fred wordt opgepakt maar dat de gevangenis ook een droom is van Fred. Vervolgens zie je een flashback waarin je kennis maakt met de jonge Fred (=Pete) en zijn relatie tot de pornobaas. Pete word tot over zijn oren verliefd op Alice maar het is een totaal onmogelijke liefde. Alice is ook niet dezelfde persoon als Renee denk ik. Vervolgens gaat de flahback na een tijdje weer over in de realiteit. Alice gaat Pete duidelijk opdrachten geven en wordt zo ook een hersenspinsel van Fred. Alice geeft Fred de opdracht om Rudy te gaan vermoorden vervolgens rijdt Fred de woestijn in daar bij het hutje verdwijnt zijn hersenspinsel van Alice en neemt de mysteryman het weer over. Vervolgens vermoord hij Laurent in het hotel en keert weer terug naar de plaats van zijn eerste delict alwaar de agenten posten (want zoals iedere filmagent weet de dader keert altijd terug naar de plaats van de misdaad )
Fred is dus een psychotische schizofrene jaloerse moordenaar waarin de karakters van Fred/Pete/Alice/Mysteryman zijn verenigd.
Totzover de lost Highway Theory by Madecineman.

Toch grappig om te lezen dat de discussie bij deze film iedere keer weer op sex uitdraait en dat er nog steeds mensen zijn die zich daar aan kunnen storen. Voor mijzelf is het eigenlijk wel duidelijk. Ik vind het erg mooi en sensueel in beeld gebracht met vooral veel aandacht voor passie en liefde en niet zozeer voor de daad zelf. Van mij mag dat in een liefdesgeschiedenis. Tja, en als er mensen zijn die zich al storen aan een bosje schaamhaar of een piemel...

Lucia y el sexo, mooie film. Sfeervolle, zwoele warme dromerige scenes met mooie mensen en geschoten in een land waar ik altijd graag vertoef (zou dit jaar naar italië gaan maar begin nu weer te twijfelen ).

Met het toeval in de film kan ik wel leven, geloofwaardig is het allemaal niet maar als je daar over heen stapt is het toch wel een lekker plot wat zich langzaam maar zeker ontvouwt. Een plot waarbij de fantasie, dromen en verlangens mooi verweven zijn met de realiteit. Het zorgt voor de juiste sfeer van mysterie, verbazing en vervreemding. Perfect om de wereld om je heen even te laten voor wat ie is en je lekker te verliezen in de film.

Klein minpuntje is misschien dat door het wat geknutselde plot ik soms wat minder betrokken was bij de emotioneele staat van de hoofpersonen. Dacht daarom eerst een 3.5* te geven maar nu ik zo achter m'n pc zit te typen merk ik toch wel dat ik erg genoten heb van de mooie beelden. En van schoonheid kan je nooit genoeg hebben in deze wereld. 4* wordt het.

En Medem bevalt me gelukkig een stuk beter dan die andere spaanse regiss(z)eur.

Na het zien van Lucky Number Slevin was een conclusie voor mij onvermijdelijk; "Behang is hartstikke hip!"

Verder wel degelijk vermaak deze film, natuurlijk is het allemaal al wel eens eerder gedaan. Film deed me niet zozeer denken aan een Tarantino film, het heeft wel iets Ritchie achtigs (de snelle hippe montage bv) en ook moest ik regelmatig denken aan de film Oldboy. Verbaast me een beetje dat mensen het plot zo verrassend en bijzonder vinden? Het is echt niet meer dan een standaard wraakverhaal, zoals er al vele en betere zijn, beetje door elkaar geschudt door wat te spelen met de montage.

Film schiet mijns inziens tekort op het vlak van dialogen, echt wel minder boeiend en leuker dan waar normaal gesproken een QT laten we zeggen mee op de proppen komt. Ook is de film uiteindelijk wat braafjes (klef happy end wat niet past). Het onbreekt de regisseur toch een beetje aan ballen, heden in 2006 had hier wel iets meer gedurfts, iets meer bijzonders uitgehaald mogen worden. Ook de liefdesaffaire is net en standaard maar bovendien behoorlijk onlogisch, het voegt nu totaal niets toe aan de film.

Film ziet er aardig uit, acteerwerk is ook helemaal niet onaardig maar de uitwerking is dermate dat Lucky Number Slevin een beetje wegzinkt in de grijze middenmoot. 3*