Opinions

The Supreme Disposer of all events does sometimes disappoint our earthly hopes.

En dat doet hij uiteindelijk ook in deze film. Het tempo is te traag, de voiceover te storend, en het taalgebruik is ergens tussen leerzaam en irritant - en het leidt best af als je de halve film op je tablet bezig bent om het zoveelste woord op te zoeken.

Maar de beelden zijn prachtig, en niet alleen als de beide dames in beeld zijn. Dat maakt wel een heleboel goed. Dat de sets speciaal voor de films gebouwd zijn - in een park in Roemenie - is goed te zien. Erg knap werk.

De zoveelste zombieapocalyps.

Het enorme budget is goed te zien, bijvoorbeeld in de mooie spectaculaire scenes in grote steden met bespottelijke hoeveelheden figuranten die als mieren heen en weer rennen. Helaas is dat ook wel zo'n beetje waar de film op drijft, de tweede helft zakt nogal bar in en dan komen ook de onwaarschijnlijke draaien van het plot teveel op de voorgrond.

Brad Pitt doet zijn ding, niet meer of minder. Echt geniale acteerprestaties kan ik het niet vinden. De zombies verdienen eerder een prijs.

Andy, I want you inside me

Geniaal heerlijke onzinfilm. Als een parodie op From Dusk till Dawn, maar dan op een kroegentocht langs twaalf Engelse pubs. En als een parodie op het postapocalyptische genre, een beschouwing van de technologie die alles overheerst, de oude normen en waarden die vervangen worden door het gedram van de nieuwere tijd zonder dat iemand daarvan uitleggen kan waarom dat nou beter is.

Normaal heb ik weinig met Simon Pegg en zijn clan, maar deze film is geniaal.

Anthony Hopkins is helemaal Burt Munro, op een manier waardoor dat volkomen authentiek overkomt. Er is denk ik geen enkele acteur voorstelbaar die dit beter had kunnen doen.

Het verhaal is ook subliem. Vergelijkingen met The Straight Story zijn volstrekt op z'n plaats. En daarnaast, wat een mooi verhaal is het eigenlijk - het cliche van de man die enkel voor zijn droom leeft, en het meemaakt dat die droom uitkomt. Tien minuten in de film krijg ik al gedachtes als 'als ik zo oud ben, wil ik ook wel zo leven'. En dat het allemaal wat veel feel-good is, is dat erg? Het is een waar gebeurd verhaal, ook - en schijnbaar niet eens zo heel veel opgeleukt voor de film. Soms is het leven echt zo - ik herken er tenminste van alles in.

Dan de beelden die we te zien krijgen. Met - alweer zo'n cliche - de ondergaande zon op de zoutvlakte als hoogtepunt; de zoutvlakte is zo mooi dat ik al haast zit te denken dat ik m'n vakantieplannen maar omgooi. En ook de beelden op de motor - heel mooi gedaan, met dat precies wordt overgebracht hoe dat echt gaat als je zo hard rijdt (nouja, mijn record is maar 250

Wat een mooie film.

Niet mijn ding.

Het verhaal past op twee blaadjes, en wordt eigenlijk helemaal niet ingevuld - anders dan met veel spectaculaire beelden en veel snelle actie - af en toe zo snel dat je nauwelijks ziet wat er gebeurt. En kennelijk waren de vuur-effecten in de bonus, want daar worden we nogal mee doodgegooid. Laat ik die nou net behoorlijk lelijk vinden - het kan best een technische doorbraak zijn om geloofwaardige vuureffecten te maken, maar dat wil nog niet zeggen dat het ook mooi is. Daar gaat de helft van de film dus al.

De karakters krijgen dan nauwelijks inhoud, waardoor het verhaal ook niet echt loskomt - of boeiend wordt. Daardoor is het ook weinig spannend hoe het afloopt, bij gebrek aan invoeling of empathie met de helden van de film zal het me eigenlijk roesten of ze nou wel of niet slagen in hun missie.

Kijken we dan nog even naar de acteurs. Da's toch een indrukwekkende verzameling ervaren acteurs die hun sporen wel verdiend hebben. Neeson, Fiennes, Nighy, zelfs Sam Worthington kan je toch niet de minste noemen. En Nomak, ik denk dat je Rosamund Pike in vergelijking met Alexa Davalos niet echt een 'mindere actrice' noemen kan. Des te triester als je het hele boeltje dan toch eigenlijk alleen als zakken piepers laat acteren, ze geen behoorlijke rollen en teksten geeft.

En nog even het budget. USD 150.000.000, hon-derd-vijf-tig miljoen dollar schijnt dit geval gekost te hebben. Trieste boel eigenlijk.

Hit and miss.

De timing is niet erg strak, de actie valt te vaak stil. Maar er zijn ook wel een paar acties die wel grappig zijn, de achtervolging met de helikopter is best leuk bijvoorbeeld. Momoa staat bij mij niet erg hoog aangeschreven maar levert ook weer geen slecht werk hier, en Bautista komt er bij mij zoals altijd wel mee weg. Leuk om veel Hawaiiaanse mensen te zien - of wat er toch voldoende voor doorgaat om mij dat te laten denken.

Leuk onderhoudend filmpje. Leuke martial arts trucs, goed in beeld gebracht, mooie locaties al dan niet uit de computer. Wel een beetje weinig vernieuwend, in het genre is het toch wel een beetje een dertien-in-het-dozijn filmpje. Kijkvoer is het woord.

Iets met hoofdzaken en bijzaken, iets met een verhaal en focus.

Drie uur en elf minuten heeft Kasdan nodig voor het leven van Wyatt Earp, en ja, de hoed en de rand komen langs. De vraag doet zich aan waarom Kasdan niet gewoon een documentaire gemaakt heeft, want dit lijkt er te veel op om nog een gewone film te kunnen heten. Terwijl er toch zat voorbeelden zijn - de wikipedia heeft er een apart artikel over. En daar zijn zelfs films die al gemaakt zijn toen Earp nog leefde en gezellig op de set kwam. Het doet nogal dringend de vraag op waarom er nòg maar een film bij moest komen, en ook nog eens tegelijk met Tombstone.

Als film is het wel de cinemaversie van death by Powerpoint. Costner is al niet de meest enerverende acteur ooit, en dan nog eens 191 minuten achter elkaar, het is gewoon teveel van het niet zo bijster goede. Evenmin krijgt de rest van de uitgebreide cast er beweging in. Wellicht speelt daar in mee dat zo ongeveer iedereen die per ongeluk wel eens een western gezien heeft wel zo'n beetje weet hoe het verhaal gaat. Dat artikel op de wikipedia is er tenslotte niet voor niets, de kans dat je een van de eerdere films al gezien hebt is bepaald groter dan dat je iets wint in de loterij. Had er iets nieuws, iets duidends van gemaakt in plaats van deze dodelijke lezing.

Oh, en het ergste nog. Gene Hackman heeft maar een onbetekenend klein bijrolletje. En daar keek ik nou juist voor.

Zombieapocalypse.

Lekker ruw en ongepolijst filmpje. Komt wat langzaam op gang, maar eens de zombies in grote aantallen rondwaren gaat het lekker los. Lompe kills, McGyveren in de Mad Max stijl, goeie plottwists en een heleboel gore. Vooral de originele details in het verhaal vond ik erg goed gevonden, en de cinematografie is ook fijn.

Fijn vervolg op het origineel, en alle sterke punten daaruit komen weer terug - veel lompe actie, veel gore, veel onzin. Ook een deel van de originele cast doet weer mee, dat vind ik altijd een pre - en leuk creatief om McKenzie zijn eigen tweelingbroer te laten spelen. En ook erg fraai gevonden is de manier waarop de Surgeon General zijn patienten ‘aftapt’.

Qua vormgeving zowel geniaal als net ietsje te low-budget. Maar het werkt wel, dat moet gezegd - met de zichtbare adem en de contactlenzen zijn de zombies fraai herkenbaar en aan de andere kant ook voldoende scary.

Eigenlijk maar een paar kritiekpuntjes - cinematografie en soundtrack zijn wat onopmerkelijk. En dit tweede deel is dan wel niet slechter dan deel 1, maar onderscheidt zich er ook maar weinig van.