Opinions

Dit deed toch wel echt enorm pijn. Iko Uwais en Tony Jaa's aanwezigheid zorgde nog voor iets van actiespektakel, al was het gevecht tussen Uwais en Jason Statham echt veel te kort, maar wat hier voor script moest doorgaan was echt wel absurd belabberd. Slechte CGI, vreemde aanvullingen op de cast (Fox en 50 Cent), complete verspilling van oudgedienden Lundgren (waarom mept hij gewoon niet eens lekker mensen in elkaar?) en Randy Couture kan nog steeds voor geen meter acteren. De aanwezigheid van twee dames zou niet hinderlijk moeten zijn, maar Fox' personage is zo baggerslecht geschreven dat het pijn doet. En waarom zo'n personage als Lash dan interesse in Couture zou hebben... het slaat nergens op.

De twist zagen we al meteen aankomen. Met uitzondering van de aanwezigheid van Jaa in enkele scenes viel het hand-to-hand combat gedeelte heel erg tegen en de omgevingen waren verschrikkelijk saai. Deel 3 kan ik met alle liefde van de wereld nog verdedigen, maar waarom men dit een goed idee vond? Ondanks de omstandigheden ben ik nog blij voor Terry Crews dat hij dit niet heeft hoeven meemaken.

Ik kan me heel goed voorstellen dat er mensen zijn die het (stiekem toch iets betere) script van de eerste film meer waarderen dan het standaard verhaal dat er voor deze film geschreven is. Ook kan ik het me voorstellen dat er mensen zijn die meer genieten van het hectische camerawerk van de voorganger (ondanks het feit dat hierdoor de helft van de tijd niet te zien is wat er precies gebeurd). Wat ik me echter niet kan voorstellen, is dat er mensen zijn die de jaren '80/'90 een warm hart toedragen en niet hebben genoten van alle verwijzingen naar elkaars carriere.

Ja, de film heeft een groot minpunt, en dat is het feit dat de boel een beetje inkakt na de weergaloze openingsscene die zich met gemak kan meten aan de eindscene van de eerste film. Jet Li krijgt een eerste en laatste keer om te schijnen in een fantastisch HK keukengevecht voor hij besluit dat hij er voor de rest van de film geen zin meer in heeft. Ergens maar goed ook, ik zie hem toch liever nog een wuxia epic maken dan dat hij zichzelf voor lul laat zetten of tracht op walgelijke wijze Engels te spreken (kijk eens naar Nan Yu, die deed dat toch echt een stuk beter). Meteen daarna wordt het al duidelijk dat Gunnar een fijn onderdeel van het team is geworden. Goed, een beetje een pispaaltje, maar hij speelt zijn rol met verve. Hemsworth krijgt niet heel veel te doen, maar zorgt voor enkele mooie headshots en doet het als hart van The Expendables echt niet slecht.

Tot het moment dat Van Damme en Adkins hun entree maken is het allemaal wat matigjes, maar na een bijzonder gave kill van JCVD komt de film goed van start. De Expendables zijn uit op wraak en zullen dat ook krijgen, maar we zullen hier niet teveel emomomenten voor hoeven te doorstaan. Bij het moment dat Chuck Norris zijn opwachting maakt applaudiseerde de zaal, ook al bleek meteen dat deze man beter zijn mond dicht kan houden tijdens het acteren. Niet dat dit uitmaakte, om de man een Chuck Norris Fact te horen vertellen was al goud waard. Dat hij vervolgens tijdens de eindbattle zomaar vanuit het niets opduikt zal me verder ook aan mijn reet roesten, met alle humoristische intermezzo's (Dolph is een held) was deze film toch al verre van serieus te nemen.

Kritiek leveren op het eindgevecht wil ik al niet eens aan beginnen, in Commando en Predator zijn er ook genoeg (gave) scenes waar de helden zichzelf overal doorheen schieten zonder iets te overkomen. Misschien had het eindgevecht tussen Stallone en Van Damme langer en minder eenzijdig gekund ja, maar JCVD was zo'n gave badguy qua acteerwerk dat het me niet uitmaakt dat hij slechts twee helicopter kicks maakte. Het gevecht tussen Stathem en Adkins viel me al helemaal mee, ik had verwacht dat dit net zo'n blamage als het gevecht tussen Li/Statham en Daniels zou zijn, maar dat viel me honderd procent mee!

De mensen die willen genieten van een over the top en niet al te serieus actiespektakel, zou ik bijna verplichten deze film goed te vinden. Deze film heeft beter gefilmde actie, meer humor, een weergaloze Van Damme als slechterik, een hilarische cameo van Norris die vele malen beter is dan de cameo van Schwarzenegger in de eerste film en alles bij elkaar gewoon veel meer lol. Voor mij is dit de film die de eerste had moeten zijn.

Zijn The Expendables echt te oud geworden dat deze film een nieuw team erbij moet betrekken? Is Stallone een sellout geworden met de PG-13 rating en nog belangrijker: missen we de R rating nu echt zo hard? Ondanks het feit dat deze film nu al de geschiedenis in lijkt te gaan als het minst geliefde (of meest gehate) deel van de reeks, vind ik de kritieken grotendeels onterecht en blijft dit derde deel alsnog een zeer vermakelijke actiefilm met een hoop kwaliteiten waar ik weinig op aan te merken heb.

Het meest controversiele onderdeel van de film is vanzelfsprekend de lagere rating die meer mensen naar de bioscoop zou moeten trekken. Grappig, want het was nu niet zo alsof de eerste twee films flops waren. Sterker nog, voor R rated films waren het vrij grote successen te noemen en ik weet redelijk zeker dat de film ook onder de 16-minners wel gezien is op dvd/bluray/download. Missen we in dat opzicht de exploderende hoofden (die in de tweede film ook alleen in het begin voor kwamen) zo erg? Ik zou zeggen van niet, al moge het duidelijk zijn dat de film qua hardheid wel iets heeft ingeboet. De regie is hier ook wel behoorlijk verantwoordelijk voor, want de actie lijdt helaas bij vlagen onder het shaky cam principe waardoor de actie niet altijd even goed zichtbaar is en zodoende ook wat impact mist. Snipes hanteert zijn mes vrij vaak, maar bloed vloeit toch een stuk minder dan het geval was in de vorige delen. Hindert dit nu echt?

Meh, mij persoonlijk niet. Bloed om het bloed is ook weer niet per se nodig en de momenten dat personages neergeschoten of geslagen worden, is de impact op de cruciale momenten wel degelijk te zien. De vraag zal natuurlijk altijd zijn of een R rated variant echt zoveel beter is, maar daarvoor wacht ik graag op de BD en heb ik me in de bioscoop niet teveel zitten ergeren. Er valt daarnaast wel een keer 'fuck' en 'goddamned' te horen, waardoor de film qua taalgebruik in ieder geval al 'volwassener' over komt dan bij de voorgaande films het geval was.

Het gaat in deze film niet goed met The Expendables. Nadat er plezier is als Wesley Snipes (briljante rol!) gered wordt en het team ondersteunt op een missie, gaat alles fout als Gibson (eveneens een gave rol, misschien wel de beste badguy tot nu toe) Crews neerschiet en de rest van het team bijna om zeep brengt. Met slechts een langzaam inzoomend shot op Stallone's verbeten gezicht, zet de regisseur hier een sterk staaltje karakterontwikkeling neer waarin de wanhoop van zijn personage goed zichtbaar wordt. Barney Ross wordt oud en ziet sterfelijkheid in de ogen, dit wil hij zijn kompanen niet aandoen. Hier komen we dan ook meteen op het punt waar deze film het meeste haat over zich heeft afgeroepen: de jonkies.

Lutz, Ortiz, Powell en Rousey krijgen in de film en van de fans het meeste gezeik over zich heen. Toch viel het mij zelf heel erg mee. Toegegeven, Ortiz heeft helemaal niets te doen, maar de andere drie hebben in ieder geval karakters met herkenbare trekjes. Een hacker, een brawlster en een adrenalinegek zorgen in ieder geval wat mij betreft voor een prima toevoeging. Helemaal Rousey is een welkome toevoeging ten opzichte van de sympathieke Nan Yu uit het vorige deel, die uiteindelijk toch helemaal niets te doen had. Rousey is badass en vecht prima, al blijft het jammer dat zij ook meteen weer onderhevig is aan de 'huhu, chicka' verhaal. Het lijkt me fijn als dit soort misogynie de actiefilmwereld zou verlaten, in dat opzicht lijkt her op dat deze film authentieker is dan mensen als credit willen geven.

De nieuwe oude cast is voortreffelijk. Gibson is de beste badguy uit de reeks, Snipes en Banderas zijn fantastische aanvullingen die beiden flink kunnen schijnen, terwijl de echt oude rotten als Ford (hilarische opmerkingen over Statham's accent) en Grammar (die Tool met gemak doet vergeten) die de meest grappige momenten hebben. Het is hierbij misschien jammer dat Lundgren, Couture, Crews en Statham minder screentime krijgen, maar ik heb me hier niet aan kunnen ergeren. Op het einde is er een spectaculaire actiescene waarbij jong en oud samen strijden en dit moment maakt voor mij sowieso alle problemen goed die ik eventueel zou hebben over het feit dat er te veel gezichten inzitten. Goed, het eindgevecht met Gibson is wat kort, maar dit hoefde ook niet langer te duren, het is immers Gibson en geen getraind vechter als Jean-Claude van Damme. De CGI is bij vlagen ook erg matig, maar ergens telt dit wel lekker op bij het over the top gehalte van de laatste scenes.

Qua acteerwerk en verhaal is deze film wat mij betreft met gemak superieur aan de tweede film en mogelijk ook beter dan de eerste film. De actie zelf is niet slecht, ondanks het shaky-cam effect, en bij vlagen erg goed. Het probleem dat deze reeks heeft gecreeerd is dan ook niet zozeer dat het slechte actiefilms zijn, maar het feit dat The Expendables vooral niet die throwback zijn naar de jaren '80. De tweede film kwam hier het meeste mee overeen, maar die kreeg dan weer de kritiek dat hij te dom was qua verhaal en oneliners. Mensen zijn niet snel tevreden. The Expendables reeks is geen poezie of hoogstaande cinema, maar het kijkt zo verdomd makkelijk weg en is uitzonderlijk genietbaar. Gaat allen gewoon naar de bioscoop en geniet van een avondje actie en leuke oneliners.

Gisteren om 12.15 uur 's middags in een zaal die, zoals verwacht, rond dat tijdstip nog niet helemaal vol zat. Uiteindelijk zeer genoten van de film, maar de beste actie film ooit? Absoluut niet.

De film lijdt onder een paar puntjes, waarvan allereerst het editten van de actiescenes. Als Stallone een jaren '80 feeling wilde krijgen, had hij het camerawerk in een aantal scenes toch echt moeten aanpassen, want helemaal het tweede gevecht tussen Dolph Lundgren en Jet Li was zeer onoverzichtelijk. Bij andere gevechten was dit een stuk beter, maar het had zoveel malen beter gekund dat ik dit toch echt een kleine gemiste kans noem.

Een ander probleem is niet zozeer het script, maar de dialogen. Ik wil geen uitgewerkt psychologisch drama voor de helden, maar hoopte wel dat hun gesprekken iets vlotter zouden verlopen dan nu het geval was. Helemaal het moment waarop Willis, Schwarzenegger en Stallone hun grote scene hebben had ik geen moment het idee dat er echt een gesprek aan de gang was, maar meer het opdreunen van matige oneliners. Wederom: een gemiste kans. De laatste Rambo had ook een redelijk simpel script, maar kwam wel qua dialogen goed over.

Dat was eigenlijk het zeuren van mijn kant, maar het is wel belangrijk dat ik het meldt. Het verpest de film niet, want genieten deed ik absoluut, maar ik zou liegen als ik zou stellen dat dit de ultieme actiefilm ooit is. Geen zorgen, ik heb hoop voor een eventueel vervolg dat Stallone van deze punten leert en ik compleet in de gloria kan zijn.

Over naar het lof- en prijs-gedeelte van deze recensie:

1. The Expendables zelf: Eigenlijk heb ik over geen enkel personage iets te zeuren, zelfs Crews en Couture vielen me alles mee. Goed, Li kwam er behoorlijk als een kneusje vanaf, maar hij had genoeg goede momenten om hier niet teveel over in te zitten. Dolph Lundgren had een paar van de mooiste oneliners (WARNING SHOT!), maar het waren toch vooral Stallone en Statham die het toppunt van over the top badassheid uitstraalden. Stallone omdat hij op zijn 63ste nog zo fit is en Statham omdat hij met recht de beste acteur uit het hedendaagse actiegenre is. Sterker nog: hij is op het moment de enige die in mijn ogen de fakkel van grootheden als Stallone kan overnemen.

2. Mickey Rourke: ik dacht dat zijn rol een overtrokken cameo zou zijn, maar uiteindelijk voegde zijn rol een hoop toe. Absoluut de beste acteur uit de film.

3. De badguys: Eric Roberts was fijn dreigend, terwijl Austin voor het eerst echt overtuigend overkwam als spierbundel. In The Condemned vond ik hem zeer matig, ondanks dat de film best vermakelijk was. Hier zorgde hij voor het mooiste gevecht (tegen Stallone) en enkele heerlijke slechterik momenten. En dan mijn persoonlijke b-held Gary Daniels: duidelijk zijn beste acteerprestatie tot nu toe en hopelijk ook een mogelijkheid om vanaf nu in grotere rollen aangenomen te gaan worden. Dat zal gezien de komende films waar hij grote rollen in heeft naast Wesley Snipes, Eric Roberts, Steve Austin, Danny Trejo, Andy Garcia en Tom Sizemore nu misschien eindelijk gaan lukken. Wat mij betreft verdient hij het.

4. De actie: niet zo bloederig als de laatste Rambo, maar nog steeds uitermate over the top en gewelddadig op een manier dat het naast esthetisch verantwoord ook zeer vermakelijk is. Grootse explosies, vele man-op-man gevechten en enkele prachtige shoot-outs zorgen zeker voor een hoop adrenaline en spektakel. Niet het beste ooit, maar het hoort wat mij betreft wel bij het beste wat er de afgelopen tien jaar in de bioscopen terecht is gekomen.

Als Stallone de volgende keer iets meer rekening houdt met hoe je een vechtscene schiet en de dialogen wat vloeiender laat lopen, dan is er kans op de ultieme actiefilm, nu is het voornamelijk een goeie voorloper van zo'n film. Ik ga hem in ieder geval binnenkort nog eens in de bioscoop aanschouwen om te zien of het de tweede keer beter of minder bevalt, misschien dat de score nog aangepast wordt.

Sterk begin met een prachtige combinatie van effectieve schrikscenes en suspense, ontaard uiteindelijk in een zoetsappig Hollywood pulpwerkje. Erg jammer, want Alba acteert nog geeneens zo slecht en de regie is kundig gedaan. Enkele sterke scenes waren toch wel te vinden in bijvoorbeeld het ongemakkelijke moment waarop Sydney zichzelf niet herkent op de foto en in de spiegel naar een vreemdeling kijkt of de eerste scene in het ziekenhuis waar de oude vrouw naast haar sterft, maar naarmate de uitleg volgt over het hoe en waarom verdwijnt de impact van deze scenes.

Ik ben in dit geval benieuwd hoe het origineel is, want ik heb het idee dat er veel meer in zit dan ik nu gezien heb.